Vrouw zoekt niks

Vannacht droomde ik dat ik meedeed in een variant van ‘Boer zoekt vrouw’. Ditmaal ‘Kampeerder zoekt vrouw’. De man in kwestie (die overigens niet in beeld kwam in de droom: geen idee voor wie ik mij zo inspande) had een stacaravan op een camping en wij, de vrouwen, moesten ons tentje meenemen.

Ik had het oude groene tentje van mijn zoon van de vliering gehaald en opgezet. Toen het vervolgens ging regenen bleek het tentje niet waterdicht te zijn, het stond er treurig bij na de bui. De moed zonk me in de schoenen: was dit wel zo’n goed idee? Ik bedacht dat ik het er toch op zou wagen. Desnoods kon ik ’s nachts altijd nog naar de man in zijn stacaravan vluchten, misschien zou dat zelfs pikant zijn. Toen begon de zon te schijnen en fleurde de tent zienderogen op. En ik ook, ik zag het nu weer helemaal zitten.

Hier eindigde de droom. Terwijl ik wakker werd schoot me een herinnering te binnen aan datzelfde tentje. Op een camping in Zweden aan een meer had ik erin geslapen terwijl zoonlief naast vader in het grote bed in de caravan lag.

In de noordelijke zomernacht werd het om 3 uur alweer licht, dat bijzondere ochtendlicht, en het was windstil. Urenlang heb ik vanuit mijn slaapzak met open tent naar de bomen liggen kijken, af en toe indommelend. Ik voelde me vrij en autonoom en erg gelukkig.

Wat moest ik vannacht toch in die uitzending? Vrouw zoekt… niks!

09:19 - Tuesday 20 October 2009 - post comment