Gelukswake

Het was vannacht weer raak: ik lag een flink tijdje wakker. Niet van gepieker, maar van geluk. We hebben gisteravond met onze Vertelkring onze lang voorbereide voorstellingsavond gehad en het ging supersuper, onovertrefbaar goed. Meer dan honderd m/v in de zaal, een echt podium, professionele belichting en geluid. Daverend applaus. Wij gingen zielstevreden naar huis en onze opdrachtgevers ook.

Van het een komt mogelijk het ander. Volgend jaar mag de Vertelkring waarschijnlijk terugkomen, en al netwerkend heb ik en passant ook een nieuw optreden van A. en mij in de week gelegd. Daarover begon ik al na te denken en bedacht diverse mooie varianten.

Ja, en van dit soort dingen slaap je dus een poosje niet. Ik wolkte na op al dit heerlijks dat me ten deel valt. Mijn fijne podiumpartners, de complimenten (ook over mijn zingen… jawel!), en nagenietend van de voorstellingen: niet alleen van het spelen maar ook van het bedenken en het oefenen, en zelfs van het regelwerk eromheen.

Tegenwoordig loop ik de halve dag te zingen, mijn stemtraining als goed excuus. Maar het is vooral mijn geluk dat naar buiten spat. Overdag, maar dus ook soms ’s nachts, bij wijze van gelukswake.  

11:19 - Sunday 29 November 2009 - post comment