Gedoe

‘Wat een gedoe hè?’, vroeg jouw ziel aan de mijne.

Wij hadden alles verwonderd gadegeslagen. In dit leven achter het gewone leven bestaat geen dans van aantrekken en afstoten. Toenaderen en afbuigen zijn er onbeladen bewegingen.

Mijn ziel knikte, en keek de jouwe recht en onbevreesd in de ogen. Hoe lang kennen wij elkaar niet al?

Jouw ziel glimlachte terug en pakte even de hand van de mijne.

Toen dartelden we verder, tegelijkertijd autonoom en verbonden.

10:58 - Tuesday 15 December 2009 - post comment