De man zonder gezicht 2

(vervolg van 24 juli 2008)

We liepen het tuinpad af, het hekje door en over een maanverlichte landweg langs een glinsterend oplichtend meer naar een groot kasteel. Daar was een feest aan de gang. Tientallen kroonluchters en honderden kaarsen brandden feestelijk, en er werd gedanst. Toen ik goed keek herkende ik de gasten. Ik zag mijn vroegere geliefden, en de mannen die ik nu liefheb. Mijn favoriete filmsterren. De onbekende schoonheid uit de trein. Ze dansten met vrouwen die net zo prachtig gekleed waren als ik. Mijn vriendinnen waren er ook, ze waren samen met de mannen over wie ze me in het geheim verteld hebben.

En ik danste met de man zonder gezicht. Hij hield me dicht tegen zich aan zodat ik zijn hart voelde kloppen en zijn adem mij streelde. Zijn handen en het contact met zijn soepele bewegingen zetten mij in zachte gloed. Innig dansten we een wals. Ik zweefde. Daarna een tango. Als een magneet voelde ik hem in al mijn poriën, ook als hij me even losliet.

We dansten de hele nacht tot het ochtendgloren. Toen nam mij mijn hand en we gingen terug naar huis. Langs het glinsterend meer, over de maanverlichte landweg tot we bij het tuinpad waren. Daar stond hij stil en nam me in zijn armen voor een lange kus. Onze feestkleding gleed helemaal vanzelf soepel van ons af op de grond. En daar, op mijn eigen tuinpad, beminde hij me in het eerste licht van de opkomende zon. Ik kon nog steeds zijn gezicht niet goed zien, maar dat was wel het laatste dat er toe deed.

Toen was hij weg. En ik stond buiten, op blote voeten en in mijn nachthemd met beertjes.

Ik ben teruggegaan naar bed, heb nog een uurtje geslapen en toen ging de wekker. Ik kleedde me aan, ontbeet en ging op weg naar mijn werk. Met mijn fiets liep ik het tuinpad af en toen zag ik hem liggen: de rode vlinderstrik van de man zonder gezicht. Ik heb hem opgeraapt, goed opgeborgen, en bewaar hem voor altijd.

(einde)

07:01 - Sunday 3 August 2008 - post comment