Zijdezacht

Onzichtbaar voor anderen streel jij mijn huid en omvat je mijn borsten. De hele dag lang koester ik je tegen mijn hart. Je absorbeert gulzig de warmte die ik uitstraal en kaatst haar naar me terug. Jouw schoonheid en glans zijn alleen mij bekend. Waar ik ook ga, je maakt je geen moment van me los. Je aanwezigheid blijft om me heen, in de zijdezachtste aanraking die een vrouw kan wensen.

Misschien schrik jij nu: oei, droomt ze dit over mij? Tja, wie weet… hier beschrijf ik slechts mijn hemdje.

09:38 - Tuesday 3 November 2009 - comments {0} - post comment

Zwanger van geluk

Vandaag een stormachtige herfstige dag, aanvankelijk ook met regen. Toen het eindelijk droog werd liep ik door en langs het bos met harde wind tegen naar een bevriend kunstenares in Pijnacker, omdat ze open atelier had. Ben maar even gebleven, maar wel lang genoeg om haar prachtige kleurige etsen in te drinken en even te praten met haar en haar man.

Met gelaafde ziel ging ik weer op weg naar huis, nu met wind in de rug. Binnenin mij stuiterde een intens vreugdegevoel als een balletje op en neer. Zwanger van geluk leek ik wel. Van de voorpret over ons eigen open atelier volgende week, dat van mijn vriendin waar ik gedichten en verhalen ga vertellen. En over de andere twee voorstellingen die in het verschiet liggen. Ik ben beredruk met de voorbereidingen van dit alles maar ik geniet er volop van. Hopelijk mondt mijn ‘zwangerschap’ uit in mooie geboorten.

17:42 - Saturday 3 October 2009 - comments {1} - post comment

Lefmeid

Twee jaar geleden alweer, volgde ik de opleiding aan de Nationale Vertelschool. Uiteraard waren podiumaanwezigheid en stemvolume ook daar aandachtspunten, en heb ik er flink mee geoefend. De trainers kregen mij uiteindelijk ‘stevig’ door mij te stimuleren mijn verhaal licht hilarisch neer te zetten. Een beetje als een ‘lefmeid’, zoals een van hen zei.

Oefenend met mijn stem herontdekte ik dit van de week. Alleen maar proberen op steeds luidere toon te spreken ontaardt in schorheid en gekraak. Maar als ik op de humoristische toer ga, kom ik door de blokkade heen en ben zelfs ineens nog ‘leuk’ ook. Natuurlijk ga ik niet al mijn verhalen en gedichten ombouwen tot sensationele grappen, maar het is geweldig om hiermee te spelen en er heerlijk op los te improviseren. En ja, het volume wil dan ook wel.

Terwijl ik oefende, in het bos buiten gehoorsafstand, dacht ik mij vreselijk aan te stellen. Thuis vatte ik de moed om dit ook eens voor de spiegel te doen. Het viel mee…

Kom maar op, lefmeid, zeg ik nu tegen mezelf. Een grote mop, dat hele optreden van mij. Maar ik ‘sta’ er wel!

11:50 - Wednesday 23 September 2009 - comments {0} - post comment

Liefdesroes

onverhoeds viel ik

bij jou naar binnen

net nog voordat jij

je luiken weer sloot

op lichtvoetig schuim

van sneldronken champagne

dansten schaduwen

tango bij kaarslicht

veertje voor veertje

ontvouwden mijn vleugels

toen ik omhoog zweefde

liet je me gaan

08:51 - Thursday 13 August 2009 - comments {0} - post comment

Dance me...

Ik houd heel erg veel van dansen. Vooral van gewoon vrij bewegen op muziek. Soms hoor ik toevallig fijne muziek op de radio, of ik zet een cd op, en laat me gaan. Dansen geeft me het gevoel een godin te zijn, het geeft me vreugde en kracht. Ik vind het ook heerlijk om uitdagend, sexy te bewegen en mij de bewonderende blikken voor te stellen van een of meer mannelijke toeschouwers. Of ik verbeeld me een romantische liefdesdans, een ‘pas de deux’ met een speciaal iemand.

Van dit filmpje op YouTube (klik onderaan op het linkje) ging ik helemaal uit mijn bol. Heb ‘Dance me to the end of love’, het nummer van Leonard Cohen dat eronder is gemonteerd, ook op cd (in de film ‘Scent of a Woman’ waar de beelden uit komen is in werkelijkheid een tango te horen). Als ik deze muziek draai in de huiskamer en erop dans, zweef ik weg naar de sterren, in de armen van Al Pacino of een andere gefingeerde danspartner.

Hmmm… wil jij deze dans van mij? 

Kijk op http://www.youtube.com/watch?v=VGpMmB0QJqc en geniet even mee!

17:07 - Thursday 18 June 2009 - comments {0} - post comment

Roséwolk

Ik kan niet tegen drank. Hoef maar aan de fles te ruiken of ik ben al beneveld.
Mijn alcoholconsumptie blijft dan ook beperkt tot af een toe een beschaafd glas wijn of een enkel biertje bij warm weer.

Vanavond schonk ik een glaasje rosé in toen ik thuiskwam, voorafgegaan door een verstandig glas water. Zonder erg dronk ik het tijdens het koken leeg of het limonade was. Ik at, en ging daarna nog even naar buiten voor een wandelingetje. En toen merkte ik het: watten benen en licht in het hoofd.

De rosé versterkte de ‘gewone’ roze wolk waarop ik eerder in Rotterdam al richting station zweefde. Want ik heb mijzelf overtroffen. Niet alleen mijn gedichten voorgedragen, maar er ook eentje… gezongen! Op een zelfgemaakte melodie. Een warm aanmoedigingsapplaus mocht ik daarvoor in ontvangst nemen.

Jij en ik waren daar vanmiddag om vast een beetje ons licht op te steken voor onze gezamenlijke plannen. Ik weet nu al zeker dat die mooi gaan worden. Net als de rustig groeiende vriendschap. Stap voor stap elkaars taal leren verstaan: gesproken, geschreven en in onze uitingen op het podium.

Ik ben ontzettend blij met jou. En met mijzelf.

Nog steeds dein ik na op mijn wolk, in elk geval tot de drank is uitgewerkt.

23:02 - Sunday 17 May 2009 - comments {0} - post comment

Lente

ik droom je als

een vederzacht strelen

langzaam ontdekkend

tot leven gebracht

betoverde tintelhuid

teerheid ontvouwend

daar, waar mijn binnenkant

warm op je wacht

hopelijk durf je

me zo na te komen

precies hoe je al die tijd

heimelijk dacht

15:11 - Monday 23 March 2009 - comments {0} - post comment

Geheimen

wie ben jij, man?

laat me dichtbij

vertel me je wereld

je diepste verlangen

en dan... wil ik je strelen

huidloos omhelzen

met al je geheimen

jou in mij ontvangen

hoewel dit klinkt

of ik jou wil verzwelgen

is dat niet

de kern van mijn vraag:

ik zoek het moment

dat grenzen verdwijnen

wanneer jij mij optilt

en ik jou draag

daarna keer ik weer

in mijn eigen omhulsel

schenk ik je terug

aan je vormvaste ‘jou’,

kortstondig deelgenoot

van mijn geheimen

zo snel weer vervluchtigd -

wie ben ik, vrouw?

11:31 - Monday 23 February 2009 - comments {0} - post comment

Mijn grijs geluk!

Wat een verrassing! Op deze wat grauwe woensdag dwarrelde zomaar grijs geluk op mijn deurmat. Figuurlijk dan. Vanochtend kreeg ik, en daarmee ook iedereen die ik op de lijst had gezet, de promotiemail van de uitgever over mijn dichtbundel ‘Grijs geluk’. De planning is dat hij half maart echt uitkomt!

Toen ik eerdere deze week het ontwerp voor het omslag langskreeg, schrok ik. Van vreugde omdat het er schitterend uit ziet, maar ook vanwege het vervreemdende effect van jezelf in druk zien. Nu ben ik wel wat gewend als journalist, maar toch: mijn eigen gedichtbundel uitbrengen is voor mij net zo spannend als voor elke andere auteur. Meteen besprongen me de twijfels die elke schrijver kent, of hij moet wel een erg groot ego hebben: wat als het nou toch allemaal niks voorstelt? Maar ik weet gelukkig beter. Het is gewoon een mooi boekje geworden. Ik sta achter alles wat erin staat, het gevoel dat ik had bij het schrijven, de oorsprong en wordingsgeschiedenis van elk gedicht, de foto’s.

‘Hier is mijn hart’ is de titel van een verhaal uit mijn vertelrepertoire en zo had het boekje ook wel kunnen heten. Het voelt heel ‘naakt’, kwetsbaar, en tegelijk heel krachtig om deze bundel uit te brengen.

Ook vanaf deze plek maak ik even schaamteloos reclame voor ‘Grijs geluk’. Klik op de link hieronder voor meer informatie en om te zien hoe je het boekje kunt bestellen.

http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/aktie/details/boek/1413/grijs-geluk.html

19:55 - Wednesday 28 January 2009 - comments {0} - post comment

Het gaat mooi worden!

Nog even over mijn dichtbundel. Ik ben nu bezig met het helemaal persklaar maken van het manuscript, waarna de uitgever het echt in productie neemt!

Een verrassing was, dat er binnenin ook een aantal foto’s in mogen. Een unieke kans om vast een klein voorproefje te nemen van het project dat ik met mijn vriendin, beeldend kunstenares, aan het voorbereiden ben: een combinatie van haar sculpturen en mijn gedichten (weer een nieuwe serie). Na onze expositie in maart, een soort try-out van het idee, komt er een gezamenlijk boekje of een kaartenset.

Mijn vriendin heeft detailfoto’s gemaakt van een aantal van haar beelden, die naar ons idee precies de juiste, wat raadselachtige uitstraling hebben. Zo krijgt de kijker alle ruimte om aan wat hij ziet een eigen interpretatie te geven. Net zoals dat gaat bij het lezen van gedichten.

Het is niet moeilijk om passende fotofragmenten te vinden, een voor elk thema in mijn boekje waarbinnen ik de gedichten heb gegroepeerd. En natuurlijk eentje voor op de voorkant. Hmmm, het gaat mooi worden!

09:32 - Friday 9 January 2009 - comments {0} - post comment