Vanachter de spiegel

19:35 - Tuesday 25 January 2011 - comments {0} - post comment

Beschut

23:29 - Tuesday 31 August 2010 - comments {0} - post comment

Binnentuin

16:58 - Friday 30 July 2010 - comments {0} - post comment

Weer verder

18:07 - Monday 14 June 2010 - comments {0} - post comment

Verbonden

20:16 - Monday 7 June 2010 - comments {0} - post comment

Weer klein

Vroeger zei ik tegen mijn ouders: ‘Als ik later groot ben, dan worden jullie weer klein.’ Ik had, als veel kinderen, een soort reïncarnatiegeloof.

Nu heb ik een volwassenen zoon en een oude vader die aan zijn levenseinde is gekomen. Met ieder stapje van fysieke aftakeling is het, of hij tevens een huid verliest. Stuk voor stuk legt hij al die volwassen rollen af die hij gespeeld heeft en tot voor kort nog steeds speelde, met zijn onvermoeibare maatschappelijke betrokkenheid, zijn drang in de wereld aanwezig te zijn.

Wat over blijft is niet alleen een hulpbehoevende zieke. Hij keert ook terug naar zijn essentie. Daarbij wordt door de man en vader heen steeds sterker opnieuw het jongetje zichtbaar dat hij ooit was. Het dromerige kind dat de dingen op zich af liet komen, verwonderd opsloeg. Dat blij is met aandacht en liefde. Met maar een huid: een tere babyhuid.

De rollen draaien om. Wij moeten hem helpen met dingen waar hij vroeger ons mee hielp, zoals eten voeren. Mijn vader is ‘weer klein geworden’.

11:20 - Sunday 21 February 2010 - comments {0} - post comment

Grijze liefde

12:01 - Friday 28 August 2009 - comments {0} - post comment

Bottenvrouw 2

hoe je me aantrof

naakt tot het bot

ontkend, verlaten

ontluisterd als vrouw

je adem kuste me

terug naar het leven

je strelen schonk me

vlees en een huid

ik leste mijn dorst

aan je traan van verlangen

stilde mijn honger

aan jouw warme hart

in liefde verstrengeld

voor altijd verbonden

hervonden, herschapen

heel zijn met jou

(Zie voor de inspiratie ook mijn blogje van 24 juni j.l.)

08:52 - Monday 13 July 2009 - comments {0} - post comment

Niet on-gezien

In de film ‘Shall we Dance?’ (2004) komt een scène voor waarin Beverly Clark (Susan Sarandon), de vrouw van hoofdpersoon John Clark (Richard Gere), verwoordt waar het volgens haar in de liefde werkelijk om gaat. Niet om passie, maar om: elkaar niet on-gezien laten. Ze zegt: “We need a witness to our lives. There's a billion people on the planet... I mean, what does any one life really mean? But in a marriage, you're promising to care about everything. The good things, the bad things, the terrible things, the mundane things... all of it, all of the time, every day. You're saying 'Your life will not go unnoticed because I will notice it. Your life will not go un-witnessed because I will be your witness’.”

Beverly heeft het over het huwelijk. Wat ze zegt, kan wat mij betreft uitgebreid worden naar de betere vriendschappen. Het is de waarde van serieuze, langere relaties. Elkaar kennen zoals je was en zoals je bent geworden.

Toch zit daarin een levensgrote valkuil: die van de vanzelfsprekendheid. Een luie getuige worden die niet echt meer oplet en daardoor essentiële ontwikkelingen mist. Of eentje die blijft kijken vanuit het verleden omdat het nieuwe angstig of onrustig maakt. Wat ook regelmatig gebeurt, is dat je je zelf tijdelijk wat onttrekt aan de blik van jouw getuige. Dingen weghoudt omdat je je ervoor schaamt, bang bent de ander te kwetsen etcetera. Dit is een hoofdthema in de film: John gaat stiekem op dansles omdat hij Beverly niet het gevoel wil geven dat hij iets mist in hun huwelijk.

Bij dit getuige-zijn is ‘caring’ de essentiële factor. Je neemt niet alleen waar, het kan je ook schelen hoe het is met de ander, je voelt je betrokken. Een voorwaarde om ook naast de ander te blijven staan bij tijdelijke verwijderingen, problemen en veranderingen. Getuige zijn met een open mind, een open hart.

In een nieuwe vriendschap of relatie werkt het niet anders. Je zegt in feite tegen elkaar: ik loop vanaf nu met je mee. Ik wil getuige zijn van jouw leven, ‘I care’. Ik zal jou niet on-gezien laten.

14:31 - Wednesday 8 July 2009 - comments {0} - post comment

In liefde

Ik ben ‘in liefde’. In love. Gevallen, maar ditmaal niet blijven liggen om door de prins te worden gered. Teruggeveerd, opgeveerd, opgestegen.

Ja, mijn hart klopt een tikkeltje sneller als jij in de buurt bent. Maar ik ben niet zozeer verliefd, maar word gedragen op de wieken van een omvattender gevoel. Ik ben gewoon helemaal stralend gelukkig, met iedereen van wie ik hou. Met man en zoon hier thuis, met mijn vriendinnen en vrienden, mijn familie, en ook met jou. Ik ben in liefde met mijn hele leven, in liefde met mezelf.

Het is zo heerlijk om te genieten zonder verder iets te hoeven. Niets hoeft anders dan het nu is. Ik glimlach om mezelf, want het is oh zo heerlijk dwaas: me geen 54 te voelen maar driemaal 18… omhuld door de gouden glans van in liefde zijn.

19:22 - Sunday 14 June 2009 - comments {0} - post comment