| In Eigen Woorden |
WinterstilteNa de piekdrukte van voor de Kerst, gezellige maar toch behoorlijk gevuld verlopen feestdagen, en tot slot een giga onrustige oudejaarsnacht met veel ongeregeldheden in onze straat, ben ik eindelijk toe aan zoiets als winterstilte. Op adem komen, de klusjes doen die zijn blijven liggen, mijn contacten heropwarmen en in rust en met frisse aandacht werken aan nieuwe verhalen en komende optredens. Nu de bevroren paden bijna zijn schoongesmolten wordt het bos weer beter begaanbaar en wandel ik mijn vertrouwde routes. Toen de sneeuw nog rul was heb ik ze ook gelopen en genoten van de sprookjesachtige witte schoonheid. Een lichtpuntje in een verder qua bewegingsvrijheid barre periode, die nu weer voorbij lijkt. Op Nieuwjaarsdag voelde het in de zon zelfs al lente-achtig, en hoorde ik vogels zingen die kennelijk ook even die illusie hadden. Langzaam rol ik het nieuwe jaar in. Mijn nieuwjaarswens heb ik vorige week verstuurd, maar pas nu heeft hij ook mij bereikt. wat geweest is ligt verzameld onder dekens van witte stilte zonnewende winterrust een heel nieuw jaar gaat open 21:25 - Monday 3 January 2011 - comments {0} - post commentLichtfeest Vanochtend las ik in het nieuwste nummer van ‘Vertel eens...’ een artikel over lichtfeesten. Over hoe wij in de donkere winter ons weer willen toewenden naar het licht. Het begint elk jaar met Halloween, Allerheiligen en Allerzielen. De christelijke varianten van het keltische Samhain dat het eind van de zomer inluidt. Dan de Advent, bedoeld als een periode van verstilling. Ook Kerstmis is een lichtfeest, getuige de kaarsjes en kerstbomen. Onze gewoonte het nieuwe jaar in te luiden met vuurwerk en vreugdevuren kun je ook in het rijtje plaatsen. Ik houd niet van oudejaarsavond. Te veel herrie, te veel stank, te veel vernielingen en agressieve uitwassen. Ben altijd blij als het weer dag is op 1 januari. Toch ga ik ditmaal proberen om ondanks het geweld buiten, de jaarwisseling te zien als een van de lichtfeesten en vast te houden aan de oorspronkelijke betekenis van einde, reiniging en nieuw begin. Door het lawaai heen mijn innerlijk vreugdevuur branden. Ik wens alvast mijzelf en iedereen die ik liefheb: warm afscheid nemen van het oude jaar, en een schoon, open begin van 2011. Heb een goed lichtfeest! 11:31 - Thursday 30 December 2010 - comments {0} - post commentIn Uw schoonheidHeel toepasselijk ontving ik vandaag dit gedicht van Rumi als weekthema van De Voorde. In Nederlandse vertaling zette ik het eerder op mijn blog (16 maart 2008). In your light I learn how to love. In your beauty, how to make poems. You dance inside my chest, where no one sees you, but sometimes I do, and that sight becomes this art. 13:05 - Friday 24 December 2010 - comments {0} - post commentDooie musVanochtend kreeg ik, en met mij vele anderen, een bizar mailtje. Van de organisatie van de Turing Gedichtenwedstrijd. Er was een fout gemaakt. De gedichten die door waren naar de tweede ronde, waren abusievelijk afgewezen en andersom! Ben ik voor niks blij geweest (zie ook mijn blogje van 1 december j.l.) met wat wel een erg dooie mus is gebleken. Mijn eerste reactie was: een boze mail terugschrijven. Heb ik maar niet gedaan. De tweede reactie: het blogje van 1 december wissen. Heb ik ook niet gedaan. Want hoe haarscherp laat ik dan mezelf kennen. Meedogenloos legt deze gebeurtenis de vinger op mijn gevoeligheid voor erkenning. Wat was ik trots, en wat ben ik nu teleurgesteld. Maar als ik eventjes stiekem heb gevloekt en een paar keer diep adem heb gehaald, realiseer ik me: aan de gedichten zelf verandert dit alles niets. Ik zocht er voor de wedstrijd een paar uit die ik geïnspireerd heb geschreven, die ik zelf mooi vind en waar mensen in mijn omgeving door geraakt werden. En dat is qua erkenning eigenlijk ruim voldoende. Zit ik nu echt te wachten op het oordeel van mij onbekende juryleden die ‘het weten’, die mijn woorden fileren en langs diep-artistieke criteria leggen als beeldend, metaforisch, vernieuwend? Het prijswinnende gedicht van vorig jaar voldeed ongetwijfeld aan vele maatstaven, maar mij deed het eerlijk gezegd weinig. Had ik echt blij moeten zijn als dit jaar een gedicht van mij die eer te beurt was gevallen, of ging het me achteraf gezien toch vooral om die eer? Elke kunstvorm heeft haar eigen wereld, met definities van wat ‘echte’ kunst is en wat niet. Al eerder haalde ik de oom van mijn vriendin aan, een kunstenaar die placht te zeggen: “Ik maak wat ik maak, en je vindt het mooi, of niet”. En zo is het maar net. Bij wijze van troostprijs kondigde de wedstrijdorganisatie nog aan, dat van elke inzender een gedicht zou worden becommentarieerd, wat eerst alleen zou gebeuren met de gedichten uit de tweede ronde. Ik weet niet of ik dat commentaar nog wel wil ontvangen. 12:42 - Friday 24 December 2010 - comments {0} - post commentMidwinterwendeGisteren las ik ergens, dat afgelopen nacht de langste nacht van het jaar zou zijn, en dat het bovendien volle maan werd met in de ochtend (van vandaag dus) een volledige maansverduistering. Een bijzondere combinatie, die ons extra krachtig herinnert aan deze jaarfase van leegte en tot stilstand komen. De midwinterwende is een ideaal moment om je bewust te worden van je intenties voor het nieuwe jaar. Toen ik vanochtend uit het raam keek, was er een egaal lichtgrijze sneeuwhemel. Geen maan te zien, geen verduistering, en ook geen opkomende zon. Van stilstaan is vandaag weinig sprake, werk en huishoudelijke klusjes roepen mij. Toch ben ik naar buiten gegaan en heb een lange wandeling gemaakt in het bos, dat er sprookjesachtig uitzag. De sneeuw knerpte gezellig onder mijn laarzen. Onderweg kwam ik een vrouw en haar zoon tegen die om de beurt op een slee reden die voortgetrokken werd door hun Shetlandpony met pluizige dikke wintervacht. Ze genoten alledrie. In de besneeuwde wonderwereld kwam iets van verstilling toch over me. Vagelijk dacht ik na over mijn intenties voor 2011. Ik vond er zo gauw geen. Wel leek het alsof de witwollen bomen me toelachten: vraag maar! Ineens voelde ik me rijk en gelukkig. Misschien is dat wel mijn nieuwe thema: durven vragen, en belangrijker nog: dat wat ik krijg ook ontvangen. 15:07 - Tuesday 21 December 2010 - comments {0} - post commentWitzwartekster in de sneeuw kleurwereld onder woldek houtskooltekening 11:01 - Saturday 18 December 2010 - comments {0} - post commentBij de haardHoewel ik nog zo mijn best had gedaan het dit jaar te vermijden, is het wederom met mijn werk spitsuur zo vlak voor de kerst. De boel heeft zich opgehoopt en vermeerderd, grotendeels buiten mijn schuld. Ik moet deze en begin volgende week mijn tijd goed indelen en flink doorploeteren om alle deadlines te halen. Dit wordt geen klaagblogje, want het lijkt allemaal te gaan lukken. En in de strakke planning passen ook nog steeds met mate andere dingen des levens, zoals het voorbereiden van een kerstvoorstelling en gezellige momenten thuis en met vrienden. Gisteravond hebben we ons nieuwe mini-open haardje in gebruik genomen. Veilig en schoon brandt het op bio-ethanol als een soort groot theelicht op de salontafel. Maar wel met echte vlammen, waar je bij kan mijmeren. Het geeft zelfs wat stralingswarmte af. Ik hunker naar meer bij-de-haard, naar meer warmte, meer mijmeren. Boekjes lezen op de bank. Me geestelijk instellen op de feestdagen. Kortom: ik verlang naar kerstvakantie. Nog even doorzetten... en van de week maar vast de kerstboom optuigen. 13:01 - Monday 13 December 2010 - comments {0} - post commentDag van muziekGisteren was H. bij me om onze naderende kerstvoorstelling te oefenen. Hij bleef ook eten omdat we ‘s avonds een optreden van collega’s zouden gaan beluisteren. Terwijl ik een eenvoudige doch voedzame maaltijd fabriekte, bleef H. doorgaan met accordeonspelen en vergastte mij op zijn complete repertoire aan kerstliedjes en nog veel meer. Couscous met Arbeidsvitaminen! Af en toe zong ik van achter het fornuis de tekst mee van de liedjes die ik ken. De woorden kwamen van diep uit mijn jeugd vanzelf tevoorschijn. Voor een kind zo raadselachtige maar intrigerende zinnen als: ‘Betlem is de stede daar is ‘t geschied voorwaar...’ Na het eten reisden we af naar Kralingen en luisterden daar naar prachtige verhalen van Philip van der Zee, waarbij zijn vrouw Theresia hem op harp begeleidt en ook zingt in de verhalen. Een mooi samenspel. Anders dan je het met accordeon kunt doen maar zeer inspirerend, magisch bijna. Terwijl we terugreden in het koude donker over mistige wegen, echode deze dag van muziek nog in mij na. Meer over Philip en Theresia vind je op http://www.donderelf.nl. 12:43 - Tuesday 7 December 2010 - comments {0} - post commentTweede rondeEen tijd geleden heb ik drie gedichten ingediend bij de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd die dit jaar voor de tweede maal wordt gehouden. Mijn schrijfsels kwamen terecht tussen maar liefst 9866 andere gedichten van in totaal bijna 2300 inzenders. In de eerste ronde wordt alleen naar kwaliteit gekeken op een aantal basiscriteria, een ja/nee ronde. Uit de “ja’s” wordt vervolgens een longlist van 100 gedichten samengesteld waaruit de prijswinnende gedichten worden gekozen. Vandaag zag ik, dat alledrie mijn inzendingen door zijn naar de tweede ronde! Eigenlijk vind ik dit al prijswinnend genoeg. De beoordeling gebeurt anoniem, dus ze mooi vinden omdat ik zo’n lieve meid ben of ze niet mooi vinden omdat ik dat juist niet ben, is er niet bij. Even ben ik zonder leeftijd, sekse, herkomst of kleur, en deze relatief objectieve selectie bewijst dat mijn gedichten in elk geval ‘aan de maat’ zijn. Natuurlijk zou het leuk zijn om ook die longlist te halen. Ik wens de jury veel wijsheid. Op het laatst lijkt het me behoorlijk moeilijk en uiteindelijk ook een kwestie van smaak, te kiezen wat nou echt de beste gedichten zijn. Door naar de tweede ronde, ik ben er domweg blij mee. Zie voor meer info over de Turing gedichtenwedstrijd http://www.nationalegedichtenwedstrijd.nl 20:14 - Wednesday 1 December 2010 - comments {1} - post commentWinterWaar het me niet snel genoeg herfst kon worden -met gelukkig al begin augustus de eerste tekenen- voel ik me nu overvallen door de invallende winter. Sinds een paar dagen is de temperatuur gedaald en er is mogelijk zelfs sneeuw in aantocht. Ik ben er nog niet klaar voor en heb het koud. Buiten zelfs met mijn muts op en wanten aan, en binnen ondanks de centrale verwarming die het gewoon goed doet. Het punt is: ik wil niet. Niet weer een winter zoals vorig jaar, met aanhoudende gladheid die me belemmert om me ongehinderd van a naar b te begeven. Met weer-alarmen, en dagen waarop zelfs de bus niet reed. Het enige waar ik blij van word is het winterlicht. Dat is er alweer een paar weken. De overgang van herfsttooi naar kale of bijna-kale takken was ineens rigoreus gemaakt na een paar stormen. Er is minder kleur in het bos, maar wat er aan kleur is, is van adembenemende schoonheid. Mosberijpte takjes, bodembedekking van nat-oranje bladeren, goudoplichtend riet, zilveren reiger tegen grijze lucht. Pasgevallen sneeuw of rijp veranderen straks alles nog meer in een toverlandschap. Ik troost mezelf nog iets verder door te denken aan andere fijne dingen van de winter. Kaarsjes. Bisschopswijn. Lekker warm onder de dekens. Kerstmuziek en winterverhalen. Ach, het zal ook dit jaar wel weer goed komen. En anders ga ik gewoon snel het voorjaar ruiken! 17:42 - Friday 26 November 2010 - comments {0} - post comment
|
Description Dit weblog gaat over het leven en over mijn leven. De teksten en gedichten die ik hier in het licht zet, schrijven soms los wat vast zit, en andere keren juist vast wat los zit. Graag deel ik mijn denksporen met jou, lezer. Je eventuele reactie is welkom! Saskia Home User Profile Archives Categories - Droomsporen - Er is meer... - Gedichten - Het leven - Hmmm! - Inspirerend - Lang geleden - Liefde - Mijmeringen - Schrijven - Souvenirs - Vanbinnen - Verhalen Links Werkende Woorden Weerklank Tussen woord en beeld Dichtbundel Grijs geluk Dichtbundel Vroeger of later Stichting Vertellen Schrijven Online De Voorde NIEUW!! In het voorbijgaan Recent Entries - Nieuw weblog! - What's in a name... - Nieuwe schoenen? - Wegens geluk gesloten - Meanderen - Vanachter de spiegel - Vroeger of later - Kicken - De TAO van Doornroosje - Herkenning |