Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Door de ogen van Iris

Dagelijkse belevenissen, korte verhalen.

[ Home ] [ Profile ] [ Archives ] [ Friends ]

Stille Heldin

'En even begon ik aan mezelf te twijfelen of ik dit alles niet gedroomd had.'

Ik was in de randstadrail richting het centrum van Den Haag .

Het was begin middag en het was er redelijk rustig.
Ikzelf zat in het rijtje van twee keer drie stoeltjes tegenover elkaar die je kunt opklappen;
op het derde stoeltje aan de rechterkant, deels heerlijk vooruit starend en in mijn linkerhoek zag ik een vrouw opstaan die schuin tegenover mij zat. Plots stopte de tram harder dan normaal en in 'slowmotion' zag in deze vrouw naar voren vallen... haar linkerarm en hand kon ze blijkbaar niet gebruiken....deze hing lam aan haar zijde en aan de andere hand had ze een tasje vast waardoor het lastig was om iets vast te grijpen (wat haar dan ook niet lukte)...ze zakte verder en lager naar de grond als een strijkplank. Ik voelde me machteloos, ik wilde de vrouw helpen maar ze viel te ver van mij af om haar met mijn armen op te vangen en toen deden mijn benen iets onverwachts; zittend trok ik mijn benen dicht tegen elkaar aan en strekte mijn benen zo ver als ik kon naar voren waarbij ik niet meer op mijn billen zat maar half liggend op mijn onderrug waarbij ik nog maar net mijn stoeltje opengeklapt hield en haar opving via haar borstzijde waarbij ze met haar ene hand met tasje zichzelf via mijn benen omhoog kon optrekken, tegelijkertijd met een zetje van mij, onderaf mijn benen. Floep. In een mum van tijd stond ze weer rechtop en haar gezicht stond op een stand 'alsof er helemaal niks was gebeurd'. En even begon ik aan mezelf te twijfelen of ik dit alles niet gedroomd had. Dit hele tafereel duurde niet langer dan anderhalve seconde. Tijdens de val en na de val keek ze me niet aan, had geen ene kik gegeven en zelfs geen zucht van opluchting. De vrouw stapte uit de tram. Ik keek om mij heen en iedereen leek door te gaan met zijn eigen bezigheden; vooruitstarend, watsappen etc. Behalve ik, ik was overweldigend van de gebeurtenis; verwonderd, verbaasd en trots tegelijkertijd tezamen met een enorme lachbui die ik op voelde komen; dat mijn lichaam deze reflex maakte om iemand te helpen was volledig nieuw voor mij en als ik eraan denk hoe abrupt deze houding er wel niet uit had gezien...ook wetende dat deze vrouw waarschijnlijk door de schik bijna geen benul heeft gehad van deze bizarre reddingsactie..ik weet het eigenlijk wel zeker anders had ze wel samen met mij volledig in een scheur gelegen.




[ 17:51 ] [ 10/1/2013 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Hosting door HQ ICT Systeembeheer