Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

feit en spinsel

1/4/2006 - stuw

Ik ga tennissen. Zo maar even, balletje slaan. Ondertussen stuwt het door mijn lijf, kriebels in het midden: heb er zin in.

 

Kan niet anders of de lente speelt me parten. Alles wat groeien kan bulkt van de levenskracht en dat slaat over. Zelfs als je al jaren met weer en wind naar kantoor bent geweest. De natuur sla je er maar zo niet uit.

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

17/3/2006 - Volstrekt onverantwoord

Posted in leven

Ik zit hier nog en dat is niet goed. Het is 3 uur en morgen, nu ja vandaag, volgt weer een gewone werkdag. Een werkdag waarin emoties weer voornamer zijn dan prestaties. Het slopende doordringen tot een ander. Die ander die staalhard beweert dat hij niet meedoet aan wijzij denken, maar dat zij toch wel enorm daar aan meedoen.
Is dat nu normaal dat je zonder opleiding de hele dag maar een beetje psychologie zit te bedrijven? Is er niet meer het recht van rammen op de smoel, waarmee je zonder hoofdpijn kunt duidelijk maken wat je bedoelt. Moet ik naar de universiteit tegenwoordig om mijn zin te krijgen? Klinkt niet echt als vooruitgang.
Heb al spijt met dat ik het zeg en hoop dat iemand kan weerleggen.
Dit zijn even kreten der wanhoop. Een antwoord hoef ik niet, maar wil wel de frustratie kwijt, zodat ik morgen de chaos weer met een onverstorven glimlach kan trotseren.
Johnnie Walker, 1820
• 2 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

4/3/2006 - Onschuldig

Posted in WERK

Heel anders is het volgende verhaaltje.

Ik kwam dinsdag weer braaf op mijn werk en trof een wat overspannen sfeertje. De maandag had verlof dus het was niet lekker de eerste momenten in de week. Je kunt je afvragen waarom het allemaal zo gestresst moet in ons kikkerlandje. Werkelijk geen levensbedreigende toestand te ontdekken. Ploeteren alsof het kwaad je op de hielen zit. Ik heb daar geen tijd voor en het is ook wel ingewikkeld, hoor, als je erin zit. Van een afstandje begrijp je er echt geen moer van. De bedoeling is dat er een hip systeem wordt opgeleverd om de informatievoorziening echt op te krikken. Onder architectuur, service oriented architecture. Dat is al lastig te begrijpen zonder dat je net een jaar geleden bij elkaar in een hok bent gedropt met onzekerheid over je plek (en voor je gevoel je toekomst). Vast een bekend verschijnsel voor de werkenden onder ons: reorganiseren doe je door herstructureren (hark aanpassen) en klaar is Kees. Walchelijk, maar machtspolitiek gezien correct. De beleving van de bazen is dus: je bent gereorganiseerd en rol nu maar even die marktconforme techniek uit om onze processen te automatisern. De aanblik die je bij zo'n confrontatie lijkt het meest op een kudde gekke koeien. Er zit geen lijn in en de techniek is hypermodern (hyperen is natuurlijk wel marktconform, maar toch was daarmee iets anders bedoeld). De bazen en de klanten hadden natuurlijk niet zo'n aanblik verwacht en zien de kans om alle problemen in de bedrijfsvoering te projecteren op het tergend zinkende schip (met wit wapperend zeil met hoge reflectiepotentie).

Dit is natuurlijk niet waar, maar het staat wel op de gezichten geschreven als ik op het punt sta een van de vele bijeenkomsten binnen te stappen en in mijn nekvel een onverwachte trekkracht ervaar: baas boven baas heeft en probleem met baas boven baas boven baas die op haar beurt een gesprek had met de baas van de baas boven haar, waarbij de toonzetting heel ongepast en zacht gezegd onaangenaam was. Hetgeen betekende dat we en ik een stukje mochten gaan schrijven om uit te leggen hoe het nou precies allemaal zo erg was geworden en wat we en ik daaraan gaan doen om te voorkomen dat er allerlei onaangenaams gebeurd. Inmiddels is het kwart voor 10 op diezelfde dinsdag. Op vrijdag ochtend staat er krap anderhalf kantje op papier waarbij de mening van allerlei mensen schokgewijs zijn verwerkt. Alleen nog niet van de baas>baas>baas>baas>baas. Dat komt maandag.

Je weet niet wat er achter zit allemaal aan nuances en overwegingen. Een paar zinnen. Het gaat nergens over en toch over zoveel. We hebben een enorm bureaucratisch gedrocht gemaakt. Een gedrocht dat ons op de rail houdt met al het decorum en ceremonieel. Allemaal zo onschuldig.

En toch ben ik gelukkig. En vrij.

 

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

4/3/2006 - Recht

Posted in leven

Onrecht is zo'n deprimerende titel. Toch is dat de afdronk die je krijgt als je het verhaal hoort van een kennis. Moet een beetje oppassen met namen want dat is de wereld van een ander en ik weet te weinig feiten om een betrouwbaar verslag te kunnen doen. Om die reden zijn feiten verdraaid en verhuld. Vooral door de emoties die er mee gemoeid zijn blijft het verhaal hangen. Een van de vele verhalen van de Nederlandse rechtstaat.

 

Hoe het mogelijk is begrijpt de verdedigende partij niet. Een ongehoord hoge veroordeling voor een geweldsdelict. Dat te beweren is lastig omdat er niet al te inzichtelijke overzichten bestaan van strafmaten. Je moet al insider zijn om dat te kunnen beoordelen. Op die insiders bouw ik en dan moet je stellen dat de maat buiten proportioneel is. Die is buitenproportioneel als je er vanuit gaat dat sprake zou zijn van agressie, van aanvallend gedrag. Dat is (weer volgens een aantal insiders in ons rechtssysteem) niet echt aannemelijk te maken. Daarvoor moesten 3 opeenvolgende feiten waar zijn (vergeten wat het was) en bij elk feit was het bewijsmateriaal discutabel. Sterker nog er zijn sterke aanwijzingen dat juist geen sprake was van aanval, nog van een gevecht, maar van verdediging.

 

Dit geval zou op zich de krant al moeten halen, want de man in kwestie gaat een aantal jaren in bewaring alsof hij een zware residivist is voor wat betreft geweldadigheid. Hij is geen residivist en het is naar het lijkt waarschijnlijk dat hij heeft gehandeld uit zelfverdediging.

 

Voor de man in kwestie is dit niet gunstig. Ga later maar eens uitleggen dat je geen residiverende geweldenaar bent, maar slachtoffer terwijl je jaren gezeten hebt. Normaal lees ik dit, of eigenlijk niet meer, in de krant. Who cares. Nu zit het onder mijn huid.

Ik moet oppassen dat het verhaal niet tot clichιpapier verwordt als ik me afvraag hoe vaak.

 

Het verslag werd me gedaan door gewaardeerde leden van dit rechtssysteem. Hoofdschuddend en gedrepimeerd kwam het verhaal eruit. Kunnen we nog spreken van waarheidsvinding. Wordt er gedreven gezocht naar de waarheid of zijn andere belangen in het spel. Dat is niet nieuw, maar de huidige normering voor prestaties ligt eerder op bedrijfsvoering dan op gerechtigheid. Hoe sneller een zaak afgehandeld hoe beter. Voor echt luisteren en goed getuigenverhoor is liever geen tijd.

Nuances doen we niet aan. Je geeft een wapen niet aan een agent die even was vergeten het te vragen, nee, het wordt tijdens fouilleren van je afgenomen. Het lijkt zo pietluttig er over te gaan zeuren. Jaren weg.

Kan ik nog werken in dit systeem, in mijn systeem?

 

Om het geheel nog wat zuurder in de afdronk te maken word ik geinformeerd door de collega van degene die de uitspraak deed, de vader van de veroordeelde.

Hoe vaak?!

 

 

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

20/1/2006 - de brui

Posted in WERK

Het is mooi geweest. Week lang gezwoegd. Antennes uitgehad. Geniest geproest en gehijgd en nu is het welletjes: ik kom de deur niet uit. Inspannend om bij een andere club mensen te werken. Aftasten, positie bepalen, elkaar leren kennen, rol verduidelijken. Werk voor 2. Een beetje griep erbij en je weet hoe het voelt.

Het is wel grappig dat je zo'n moment kunt uitstellen, dat je zegt: en nu is het mooi geweest. Vandaag kon het en vanaf afgelopen maandag had ik dat al in mijn hoofd: vrijdag kan ik loslaten. In de agenda vast gezet: iets later. Dat helpt. Het is geven en nemen. Op zich is het boeiend om op de rand te bewegen. Geeft spanning. Als in een wedstrijd. Maar je kunt verliezen en of het is niet duidelijk of er winst is. Daar gaat het ook niet echt om, het is gewoon primitief gedrag.

 

Deze week laat zich nog het best beschrijven als eilandhoppen. Ben bij allerlei lieden geweest die zo met hun eigen ding bezig zijn en waar ik iets mee zou willen in het project. Af en toe is het echt veroveren. Je komt aan met je schuitje en wat materiaal voor een eenvoudige hangbrug en ziet je zonder hulpmiddelen anders dan sociale vaardigheden gesteld voor een vesting. In die vesting wonen mensen die niet weten dat ze op een eiland zitten en dat vanzelfsprekend zo willen houden. Inderdaad ik mocht naar binnen. Je bent dus zonder dat je daar zelf mee bezig bent de vijand en daar kun je maar beter op zijn voorbereid. Vijand is dan wat sterk uitgedrukt, je wordt omzichtig benaderd en de argwaan ligt op de loer. Dat spel. De beleefdheid gebied dat de ontmoeting netjes verloopt. Dat je geen stof doet opwaaien. Dat opwaaien gaat daarom met mate. Nadat de rituelen van snuffelen zijn uitgevoerd kom je ter zake. Natuurlijk vanuit het belang van de eilandbewoner, maar confrontaties zijn onvermijdelijk als gemeenschappelijkheid of andere belangen aan de orde komen. Dan schieten de luiken dicht en voor het het weet sta je buiten, zonder wapentuig.

 

Dat was deze week. De puzzelstukjes mogen in het weekend een plaats zoeken en dan schrijf ik het plaatje maar eens op en begin aan de kruistocht voor de bescheiden droom. De droom van een projectleidertje

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

8/1/2006 - Dossiers kunnen boeien

Posted in WERK

Vakantie is weer voorbij, het nieuwe jaar begonnen. En eerlijk gezegd het werk ook al, want om te wennen ben ik vorige week al wat begonnen. Het was aan de saaie kant. Uiteraard hadden velen bedacht dat 2 weken mooier was. Inhoudelijk ben ik wel weer geboeid. Dat ging snel, hoewel het graven naar feiten uit het vorige jaar nog steeds loopt.

Deze week moet een plan voor de verdere invoering van een documentair informatie systeem (zeg maar digitale documenten en dossiers) van de grond. Dat loopt niet lekker momenteel en als het aan mij ligt is dat over een half jaar wel zo. Kan ik weer wat anders doen en mooi ook dat alle dossiers echt gemeenschappelijk zijn, want daar kun je weer andere mooie dingen op bouwen.

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

5/1/2006 - gesprek

Posted in leven

Gisteren weer eens lekker geluld over het leven. De betekenis van de fabel, de verhalen die we bij ons hebben om dingen te verklaren en noem maar op, werd wat uitgespit. Ik zit met een naar dilemma. Aan de ene kant is het niet leuk om vast te stellen dat allerlei waarheden (houvast) waarmee ik rondloop steeds meer op fabels gaan lijken. En daar tegenover staat de groeiende betekenis en het belang van deze fabels voor je eigen welzijn en die van anderen. Dus de waarheden verdwijnen als sneeuw voor de zon terwijl je het effect van de fabel (voorheen waarheid) nodig hebt. Ik vind het nogal lastig om in niet in fabels te geloven maar ze wel te 'gebruiken'. Ik moet dan bijvoorbeeld opgaan in sinterklaas in de wetenschap dat de man niet echt is. Vermoedelijk is de symboliek van sinterklaas erg betekenisvol. Het vertrouwen dat er iets goeds en groots is, iemand die je daden kent en vergeeft. Die schenkt. Die verbindt en aanzet tot creativiteit en nou ja verzin het maar. Met het ontrafelen van al die waarheden tot fabels verlies ik dus wel mooi (als ik niet oppas) de opbrengsten van die rituelen omdat het zo ridicuul is om weer in sinterklaas op te gaan.

Dus de vraag is: hoe kun je te opbrengsten hebben ook al zijn de methoden wat ridicuul. Vanuit rationeel oogpunt is het onwaar, maar daar moet je je niet aan storen. Hoe kan in geloven in macht en geld als dat opbrengt, of god, zo je wilt, als dat een goed karakter geeft. Omdat ik zo rationeel met die dingen omga leidt dat wel af van het eigenlijke (,vermoedelijk het eigenlijke uiteraard).

Mijn ervaring is, dat als je diep graaft in de waarheden er ook heel veel minder leuke dingen overblijven, waar je dus niet bepaald vrolijk van wordt. Daar lag de waarheid als een sausje overheen. Nu doe ik dat toch wel, dat ontdekken, maar vraag me echt af of het wel een goed pad is, dat waarheidzoekende. Kost het niet erg veel tijd en stop je tijd in dingen die niet erg veel opleveren? Leuke paradox is dat je met waarheid zoeken er juist een heleboel kapot maakt.

 

Iets wat ook veel tijd kost is recalcitrantie. Ik ben reclacitrant, niet heel erg, maar toch. Wat leuk is om te op te merken is dat hoewel het lijkt dat iemand die recalcitrant is, negatief is, dit vaak juist betekent dat ie extra met het onderwerp bezig is. Meer dus dan de mensen die niet kritisch doen waar een recalcitrant juist tegen ageert. Als je dus ergens van af wilt (wat de recalcitrant zegt te willen, vaak) kun je beter meedoen, lijkt het.

 

Nou is die andere paradox niet meer in zijn eentje.

 

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

5/1/2006 - het blijft maar vakantie

Posted in leven

Het valt me op dat het lastiger wordt om terug te veren naar een toestand waarin je zegt: dat ben ik, zo is het lekker.

Dat heeft vermoedelijk wel wat met leeftijd te maken.

Het is nu al een aantal dagen 'vakantie' maar het is nog steeds niet lekker stabiel. Dat is toch raar he? Dat je niet kan zeggen: nu wil ik me zo voelen, dat dat ook gebeurt. Het lijkt er op dat je een soort vliegwiel in je hebt. Als dat eenmaal op gang is gaat het schijnbaar vanzelf door. Ook al is de aanleiding (zoals drukte op je werk) feitelijk niet meer aanwezig.

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

28/12/2005 - de eerste

hoe was het, de eerste vergadering van de buurtvereniging io?

Nou wel grappig

Misschien is er wel een nieuwjaarsborrel bij Ronald. Hij weet dit alleen zelf nog niet. Berend gaat dit vragen.

Verder kun je lid worden van de buurtvereniging. Daar komt een inschrijfformulier van.

 

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

28/12/2005 - tot slot

Voor elke vakantie weer een tot slot gevoel. Alsof je bij het verlaten van je bureau de ruimte in wordt gelanceerd.

Ik ben net overgeplaatst naar een andere afdeling (ambtenaar, see?) Ingrijpend en aangrijpend, nu ja grijpend was het. De innige warmte bij vertrek, de koelte bij aankomst. Ik wist niet hoe mooi mijn collega's konden zijn. Zo zie je elkaar nog eens. De aankomst was koel, maar zeker niet onaardig. Het is wennen. Aan de mens, de techniek, de afspraken en gewoonten. Niets mis mee en hoe wist ik anders wat belangrijk was aan wat er was? Zou dat straks weer zo zijn, als ik weer verkas?

Zweven is bepaald ook een hobby van me.

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

28/12/2005 - Slaap verwekkend

Heb jij dat ook. Dat je dingen ontdekt die zo gewoon zijn als water maar die je dan met zo'n schok treffen dat je even denkt dat je leven op de kop staat?

Het gebeurt mij steeds vaker en ik vraag me af in hoeveel slapen ik slaap, maar dat vraag ik niet aan je.

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

28/12/2005 - verfilmen

Omdat ik het zo leuk vind zei ik ja op de vraag: wil je een musical filmen. Dat kon want de kerstvakantie zat er pal achter zodat tijd geen stem heeft. Nu is dat niet eenvoudig voor mij. Alle moderne techniek ten spijt kun je toch maar mooi tegen allerlei praktische dingetjes aanlopen. Zo heb ik geen geschikte computer. Zo'n ding is verduveld handig als je met 4 camera's hebt opgenomen en nog een cd'tje met geluid nabezorgd krijgt (er zijn er drie in huis, maar niet ter beschikking zeg maar). Voordat ik begon met filmen van de musical had ik al geleerd dat ik hier veel van zou leren. Het is heel anders met 4 camera's. Met drieen waren we overigens. Een onbekende en een bekende. Een dag tevoor gekeken, half uur voor begin ontmoet. Nauwelijks afspraken, een plekkie en schieten maar.

Nu ga ik de leuke shots eruit halen en allemaal aan elkaar plakken. De musical was terecht getimed voor de kerst en ging over het zoeken van licht. Werd uitgevoerd door maar liefst 45 kinderen in een kerk. Gaat dagen in beslag nemen....

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

28/12/2005 - Eerste item

Om te beginnen wil ik helemaal geen weblog. Zo belangrijk is mijn leven niet. Ben er gewoon ingeluisd

• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

About Me

Ik wil niets nieuws

Recent Posts

• stuw
• Volstrekt onverantwoord
• Onschuldig
• Recht
• de brui

Friends

• BVkortdoordebocht

Hosting door HQ ICT Systeembeheer