Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Een kijkje in mijn hoofd

3/3/2008 - Oud weblog (1)

 

 

 

Jan. 28, 2008 - Haar geverfd

 

 

 

Jan. 22, 2008 -

 

 

 

Jan. 13, 2008 - Uitnodiging

The Invitation

It doesn’t interest me what you do for a living.
I want to know what you ache for
and if you dare to dream of meeting your heart’s longing.


It doesn’t interest me how old you are.
I want to know if you will risk looking like a fool
for love
for your dream
for the adventure of being alive.


It doesn’t interest me what planets are squaring your moon...
I want to know if you have touched the centre of your own sorrow
if you have been opened by life’s betrayals
or have become shrivelled and closed
from fear of further pain.


I want to know if you can sit with pain
mine or your own
without moving to hide it
or fade it
or fix it.


I want to know if you can be with joy
mine or your own
if you can dance with wildness
and let the ecstasy fill you to the tips of your fingers and toes
without cautioning us
to be careful
to be realistic
to remember the limitations of being human.



It doesn’t interest me if the story you are telling me
is true.
I want to know if you can
disappoint another
to be true to yourself.
If you can bear the accusation of betrayal
and not betray your own soul.
If you can be faithless
and therefore trustworthy.


I want to know if you can see Beauty
even when it is not pretty
every day.
And if you can source your own life
from its presence.


I want to know if you can live with failure
yours and mine
and still stand at the edge of the lake
and shout to the silver of the full moon,
Yes.”


It doesn’t interest me
to know where you live or how much money you have.
I want to know if you can get up
after the night of grief and despair
weary and bruised to the bone
and do what needs to be done
to feed the children.


It doesn’t interest me who you know
or how you came to be here.
I want to know if you will stand
in the centre of the fire
with me
and not shrink back.


It doesn’t interest me where or what or with whom
you have studied.
I want to know what sustains you
from the inside
when all else falls away.


I want to know if you can be alone
with yourself
and if you truly like the company you keep
in the empty moments.

 

From Oriah mountain dreamer

 

 

 

Nov. 16, 2007 - Bewoording van mijn droombeeld

Een veel voorkomend onderwerp op mijn weblog is intimiteit..de droombeelden die ik er bij heb..van die kleine veelbetekenende momenten..de kleine aanrakingen..de zachte touch etc..en nu kreeg ik vanavond een gedicht die dat wel erg mooi verwoordde:

 

Tedere handen die je omarmen,

Vreemd, onwennig, maar ook fijn.

Vier armen komen tezamen.

Weg met tranen, weg met pijn.

Vingers strelend door je haren,

het gevoel geliefd te zijn.

Luisterend naar elkaars adem.

Weg uit de wereld van eenzaamheid.

Twee zielen smelten tezamen,

om geaccepteerd en bemind te zijn.

In de kus ligt de ontlading,

het is weer heerlijk om compleet te zijn.

Dromende over leuke dagen.

Samen elkaar behagen.

Leven vol verlangen.

Verbijsterd aan elkaars lippen hangen.

Een teder kneepje in een bil,

gewoon om lekker ondeugend te zijn.

Wie weet zal het ooit de toeomst zijn.

 

 

 

Nov. 12, 2007 - nice pictures

 

 

 

 

Nov. 12, 2007 -

 

 

 

Nov. 10, 2007 - reactie

Ik ben een persoon die reageert. Niet iemand die zelf zegt of doet..ik reageer.

Tot die conclusie kwamen we in een gesprek tussen een vriend en ikzelf.

 

Niks komt van mezelf uit geen leven, geen ideen, geen emoties en geen passies. Ik luister en observeer enkel en reageer. spontaniteit is ver te zoeken evenals een onvoorziene actie of impulsief gedrag. Overal zit een rem op.

 

Ik kan niet plannen. Ik kan niet vooruit zien. Ik kan niet zeggen wat ik echt leuk vind of echt niet. Alles is neutraal. Ik ben de neutraliteit zelve.

 

Is er iets wat me kan raken? Iets dat me beweegt? Zijn er passies? Is er iets wat je graag wilt doen? Heb je doelen? Kun je verliefd worden? Waren zijn vragen.

Mijn conclusie was nee, met een dwazige blik en een lach op mijn gezicht alsof het iets grappigs was.

Ik ben zo gewend geraakt om mezelf af te sluiten. Om niks te willen, niks te doen, niks te verlangen en niks te voelen. Ik heb totaal geen toegang meer tot mijn gevoel. Mijn lichaam is mijn tralies en voel me niet thuis in die cel.

 

Ik ben altijd wel een rustig en serieus persoon geweest. Een denker in plaats van een impuldieve losbol, maar er waren wel periodes dat ik wist wat ik leuk vond en die dingen deed en daar plezier in had. Ik heb op ballet gezeten, gekorfbald..ik heb zelfs op een podium voor mensen gezongen. Ik maakte eigen keuzes..ik deed iets.

 

Nu doe ik niks meer en durf niks meer. Alles is een reactie..niks uit mezelf. Korfbal zou ik niet meer durven. dansen vind ik heerlijk, maar doe ik niet. Zingen af en toe alleen op mijn kamer. Winkelen, uitgaan, op vakantie gaan..het is allemaal al in een ver verleden.

De grootste ondernemingen zijn naar school gaan, naar de sportschool gaan, heel af en toe met een vriend afspreken en heel af en toe naar huis en zelfs dat zijn dingen waar ik in mindere periodes waarin ik erg last heb van mezelf, mijn uiterlijk, gebrek aan energie en zelfvertouwen heel veel moeite mee heb.

De laatste week/weken kan ik mezelf niet aanzien, terwijl het daarvoor redelijk goed ging. Op zo'n moment is het gaan naar school zelfs een opgave zelfs door m'n huis lopen in het gezichtsveld van mijn huisgenoten. En dan komt december dichterbij..feestdagen en daarmee een reden om naar huis te gaan.

Met mijn moeder begint het weer iets beter te gaan...ik moet en zal positiviteit uitstralen. Ze was zo trots op me de laatste keer dat ik thuiswas. Ze kon zien dat ik sportte en zelfverzekerder was en was afgevallen. Nu is het echter weer weg die positiviteit en die schittering in mijn ogen dat het beter gaat..alles is weer dof en afgevlakt en ik kan niet anders dan de schaamte en zelfveracting meedragen en uitstralen. Oh..ik moet nog zoveel doen voor eind december..ik kan zo niet naar huis.

Het wordt ook maar eens tijd dat ik de dochters van de vriend van mijn moeder ga ontmoeten. Ik heb dat steeds weten uit te stellen, maar heb nu het idee dat alles bij elkaar komt met de feestdagen. Zoals ik me nu weer voel ben ik daar helemaal nog niet aan toe. ik wil niet gezien worden. Ik heb geen zin in zo'n feeststemming en nieuwe gezichten. Ik kan me nu niet voordoen zoals ik ben..ik wil niet dat men mij zo leert kennen. Ik ben saai en wil ongezien zijn. Kan het niet verdragen als iemand een gesprek op mij richt en me in mijn ogen kijkt. Het is allemaal teveel nu.

 

Hoe zie ik mezelf over 5 jaar? Als het zo doorgaat haal ik mijn diploma binnen 2 jaar en mocht ik dan een baan vinden, ben ik over vijf jaar aan het werk. Dat is de normale weg en zo zal het vast gaan. Ik sta dan 's ochtends op..ga naar mijn werk. Doe m'n ding. Kom 's avonds thuis in hopelijk een eigen huisje. Kruip waarschijnlijk achter de computer..ga vervolgens naar bed om vervolgens de volgende dag hetzelfde ritueel te doorlopen. In het weekend probeer ik mezelf zoveel mogelijk af te leiden zodat ik niet in isolement alleen maar achter de computer kruip zodat ik de maandag erop weer hetzelfde ritueel kan afhandelen, maar dit is wel een strijd en lukt dit niet, dan vraag ik me af hoelang ik m'n werk vol zal houden, want dan zullen er net als nu met naar school gaan periodes zijn waarin ik erg veel moeite heb naar mijn werk te gaan oftewel mezelf te laten zien en iemand in de ogen kijken.

 

En verder?? Geen idee...niks waarschijnlijk, want het voelt niet alsof ik de antwoorden weet en de middelen ken om mijn huidige gedrag en levensinvulling resoluut bij te draaien.

 

Hoe lang is zoiets vol te houden? Doe het nu al jaren..niet met al te veel plezier moet ik zeggen en het begint steeds zwaarder te worden.

 

Ik moet mezelf weer op de rit krijgen. Gevoel krijgen. In contact komen met mezelf. Plezier hebben en dit uitstralen. Meer doen en minder denken. Zodat ik positief in het leven kan staan en niet alles zo'n opgave wordt. Zo zullen dingen als naar het werk gaan en naar huis gaan, familie zien, feestjes hebben etc niet een opgave worden. Ze zullen leuk zijn en wellicht een uitdaging. Ik zou meer uit mijn beroep durven halen..voorlichtingen geven, onderzoeken doen, buiten de gebaande paden treden. Ik zou leuke dingen voor en met andere mensen kunnen doen. ik zou open kunnen staan voor de liefde etc etc. Allemaal dingen die ik nu als onmogelijk zie en voel terwijl ik wel weet dat het ergens kan en er in zit. ik wil nu echter niks om zichtbaar te zijn..om mezelf te profileren..ik wil alleen maar onzichtbaar zijn, want ik schaam me en voel me lelijk..ik zit op slot.

 

 

 

 

Oct. 27, 2007 -

Ik ben niet gelovig, maar toen ik de volgende twee filmpjes op youtube tegenkwam hebben ze wel een plaats tussen mijn favorieten gekregen. Ik houd sowieso erg van acappella; stemmen die precies op elkaar zijn ingespeeld en elkaar aan- en opvullen zonder verdere poeha, maar van deze nummers word ik gewoon ook nog eens heel erg vrolijk en ja..die lage stem van beide baspartijen in de nummers..die raken wel een gevoelige snaar..ja..een man met een mooie stem dat heeft wel wat :)

 

 

 

 

Oct. 26, 2007 - Zoetsappige films

I'm a sucker for van die zoetsappige voorspelbare romantische hollywoodfilms. Soms erg overdreven en slecht geacteerd en vast ook niet geheel realistisch, maar toch houd ik erg vast aan het beeld dat in dergelijke films wordt geschetst van liefde.

 

Want zou het niet zo moeten en kunnen zijn dat je een keer iemand tegen komt en door een oogopslag..een gesprek..een reactie een toevallige encounter helemaal betoverd raakt.

Dat je op dat moment gewoon "weet" dat hij degene is bij wie je wilt zijn en andersom. Waarbij het lijkt alsof je elkaar al jaren kent. Die je alles kan, wil en durft toe te vertrouwen. Bij wie je elk verloren moment wilt zijn en geen genoeg van kan krijgen. Iemand die je tot in je diepste vezel kan raken/beroeren.

 

Puur het feit dat ik nog nooit zo'n moment heb gekend hoeft toch niet te betekenen dat het niet bestaat en dat ik er niet in kan of mag geloven?!

 

Nog niet heb ik een moment gekend waarop je met iemand praat of in iemands ogen kijkt en je weet dat de ander graag bij je wil zijn; je mooi vindt; je lief vindt; moeite voor je wil doen en het jammer zou vinden als je er niet zou zijn.

Dat ik dat niet ken dat gevoel is jammer. dat zou een heerlijke bevestiging zijn van het feit dat je iets waard bent..dat je er mag zijn..

Maar wat zo mogelijk net zo vervelend of vervelender is dat ik ook nog geen moment..geen persoon heb gekend waarbij ik zeker wist dat ik moeite voor wilde doen, alles desnoods voor overboord zou willen gooien, bij zou willen zijn en hem zou missen als hij er niet zou zijn.

 

Het gevoel belangrijk voor iemand te zijn en eindelijk je liefde aan iemand te kunnen geven. Er voor iemand kunnen zijn. Een wereldje die ontstaat die alleen hij en jij bewonen en kennen. Elkaars waktes zien, kennen en delen en ondertussen toch de perfecte persoon zien in het totaalplaatje in de ander met al zijn mooie eigenschappen, maar ook zijn angsten, zwaktes en onzekerheden. Om op dat niveau dingen te delen en jezelf bloot te stellen. Samen een soort geheim te delen..een kleine wereld voor twee. Dat lijkt me eng..intensief..krachtig en ook moeilijk, omdat je er barrieres voor moet laten vallen, maar wat zou ik het graag eens ervaren..

 

 

 

Oct. 26, 2007 - praatpaal

Steeds meer contact krijg ik in huis. Zo'n een keer in de week een flink gesprek met een huisgenoot naast me. Zowat elke avond tegenwoordig thee drinken met een andere huisgenoot onder me. Men vindt me een fijne gesprekspartner. Ik luister aandachtig. Heb niet de neiging te onderbreken of snel afgeleid te zijn of ongeinteresseerd om me heen te kijken, maar luister, observeer en reageer zo hoor ik. Op school ben ik behulpzaam. Als een ander ergens niet uitkomt geef ik hints waar iets te vinden of stuur bruikbare informatie door en in groepswerk neem ik veel werk op me etc.

 

Klinkt allemaal mooi he..is niet bedoeld om voor te doen dat ik nou zo'n sociaal persoon ben, want nee dat ben ik niet, want om sociaal te zijn heb je meer nodig. In het voorgaande mist namelijk iets.

 

Voor sociaal gedrag of voor vriendschap heb je een tweerichtingsweg nodig.interactie..over en weer geinteresseerd zijn..give and take..dat soort dingen..en daar ontbreekt het bij mij aan.

 

Bij de huisgenoten is het ik die luister..ik die observeer en daardoor al heel wat over hen weet. Het geval is echter dat ze andersom geen idee hebben wat ik leuk vind, wie ik ben, wat mijn doelen zijn, wat mij frustreert. Ik praat, vertel, lucht en klaag namelijk niet terug. Dit is zelfs a-sociaal te noemen.

 

Op school help ik anderen wel degelijk, neem anderen soms werk uit handen, maar dit is uit best egoistisch oogpunt. Zo heb ik het proces naar een eindproduct toe namelijk in de hand; verwacht maar niet dat een groepswerk ingeleverd zal worden door een groepsgenoot voordat ik het zelf heb gezien..controlecontrolecontrole..bah..als ik dat zo zie staan kan dat wel erg uit de hoogte overkomen, maar denk dit (gelukkig) niet op een manier te doen waardoor het voor anderen lijkt of ik het beter weet.

 

Ik ben erg gereserveerd. Laat anderen niet snel een kijkje nemen in mijn leven, mijn werkwijze..zowel op school als prive..maar waarom??!!

 

Als iemand me gerichte vragen zou stellen zou diegene antwoord krijgen..ik heb geen taboes..geen geheimen..waarom heb ik dan uit mezelf niks te delen of te vertellen?

 

Ik luister graag..ik observeer graag. Vind het fijn dat ik als ik een cadeautje voor iemand koop ik iets

 

persoonlijks kan kopen waar die ander ooit iets over heeft gezegd. Dat is voor mij leuk om te geven, maar vooral de reactie is heel leuk als je merkt dat de ander het bijzonder vindt dat je bepaalde dingen onthouden hebt of hebt ontdekt. Hetzelfde leuke gevoel kan ik een ander echter nooit geven. Mensen weten absoluut niet wat ik leuk vind..ikzelf ook niet soms...en heb dan ook nog nooit een cadeau gehad dat me heeft geraakt (dat klinkt weer als een klaagzang, maar dat is niet zo bedoeld..bedoel meer dat ik het onde en niet leuk is dat ik een ander die mogelijkheid ontzeg)

Ik zou het wel willen veranderen, maar weet toch echt niet wat ik moet vertellen. Het is niet zo dat ik met dee mensen naar wie ik kan luisteren, niks durf te vertellen..ik weet gewoon niks te vertellen! Ik kan niet vertellen wat mij boeit..wat mij bezighoudt, wat ik wil, omdat ik dit zelf niet weet!

 

Heb geen hobbies, geen doelen, geen passies alleen maar ondoordachte gedachtenkronkels waar ik zelf niet uitkom en ook nooit in een fatsoenlijk verhaal of betoog uit mijn mond kunnen komen..

 

 

 

 

 

 

Oct. 14, 2007 -

When you look at me

What do you see?

I hope you don't see the same I do

When I look at me

 

I look at myself

And empty eyes are staring back

Filthy, ugly, nothing, failure come to mind

I see everything that I lack

 

Positive thought and feelings

so far away

Yesterday they might have been here and tomorrow they might come again

but I never know how long they will stay

 

The sun was shining for a while

I saw a future lying there

Now the dark cloud turned up again

everything seems gone..life isn't fair

 

Reflection ugly

Body poisoned

Expectations where high (of people, the world, life)

But now it seems ruined

 

Up and down and left and right

Things can change so very fast

I have to look forward again

And don't look at the past

 

 

 

 

 

 

Oct. 5, 2007 - mama

Altijd bang..altijd de herhaling die om de hoek komt kijken

Die herinnering die je kriebels bezorgt

Het leek rustig de laatste tijd

Dan opeens een telefoontje van je broer dat zegt al genoeg, want wij bellen nooit

 

Meteen naar huis..

Beelden schieten al door je hoofd

Beelden uit het verleden

Beelden hoe je het nu zult aantreffen

 

Wat moet ik doen..

Wat moet ik regelen

Is het verantwoord

Snapt de nieuwe vriend de ernst en zal hij haar niet uit het oog verliezen

 

Snel snel naar huis

 

Thuisgekomen erg mager, wat vlak en erg zwak ogend

Maar heb zowel een lach, tranen, objectieve woorden, aandacht, vriendelijkheid en belangstelling gezien

Het is nog op tijd

Eerder vandaag en deze week was het wel anders geweest

Ze voelde het aan het kon niet meer..het bonkte..ze werd uit elkaar getrokken en platgewalst

Samenzweerderige gedachten..alles had betrekking op haar..alles ging fout..alles stortte in..ze kon niet meer.ze kwam niet meer vooruit..ze raakte zichzelf kwijt

Gelukkig heeft ze meteen medicatie gekregen

Vanavond toen ik er was ging het dus beter dan het deze week eerder was gegaan

Laat het alsjeblieft niet eerst nog slechter gaan voor het beter wordt!!

 

Maar ik zie en heb mijn moeder nog..ze is er nog..en dat is een opluchting..dacht haar weer even kwijt te zijn zoals ik haar eerder kwijt ben geraakt (en zij zichzelf), maar er was contact..ze zei zelfs dat ik er goed uit zag en zag en hoorde trots

 

 

 

Aug. 18, 2007 - Uitprobeersel: Hoe plaats je hier een video

 

 

 

Aug. 6, 2007 - Thuis..

Thuis het heeft zoveel kanten..

Er is zoveel gebeurd daar..herinneringen alom. Altijd gewoond, maar toch voelt het niet maar als thuis en toch ook weer wel.

Ik ben er een paar keer per jaar..de feestdagen en de verjaardagen zeg maar. Is mijn familieband niet goed? Jawel, op zich wel..maar het is een combinatie van dat er zoveel gebeurd is.dat we zo'n lange periode juist uiterst intensief bij elkaar op de lip zaten als ook dat er zoveel veranderd is dat ik nu veel wegblijf en dat ieder zich nu meer op zichzelf richt dan op elkaar.

 

Thuis is Hellendoorn. Een klein huisje met een enorm lap grond eromheen. Een bron van rust (als je dat tenminste in je hoofd ook kunt vinden) en een mooie omgeving. waar de tuin eindigt begint het bos; veel mooier kun je het je niet wensen..toch is het vaak moeilijk om nar huis te gaan.

 

Ik voel en weet dat elke keer dat ik thuis ben en mijn moeder ziet dat ik nog steeds haar niet recht aan kan kijken en nog steeds niet zo ongedwongen en vrolijk kan zijn als vroeger en nog steeds niks wil; niet weggaan en niet onder de mensen en ook puur uit het feit dat ik er niet zo uitzie als ik er uit kan zien dat ik mijn moeder pijn doe doordat ze ziet dat ik nog niet echt veel verder kom en nog met mezelf in de weg zit. Ze vindt dat er zoveel in me zit..talenten, vrolijkheid, potentie..zij weet hoe ik was en de verandering is erg hard voor haar..voor mijzelf is elke keer dat ik naar huis ga/kom ook een bron van schaamte; om mijn moeder onder ogen te komen en ook de kans dat ik mensen van vroeger tegenkom.

 

Ik ben blij dat er niet veel familie langskomt etc en dat er geen familiefeestjes zijn en verder geconfronteerd wordt met mensen. Ben blij dat ik de dochters van mijn moeders nieuwe vriend nog niet hoef te zien. Ben blij dat mijn broer nog niet van plan is om te trouwen etc..ik ben blij dat ik nog niet onder de mensen hoef te zijn; dat ik naar mijn moeder ga en haar onder ogen moet komen is elke keer al zwaar genoeg.

 

Te gek is dit eigenlijk..zo leven vol schaamte..mezelf zoveel ontzeggen en dat al zolang. Het antwoord hierop is eigenlijk heel simpel: Afvallen..ik heb namelijk altijd wel een excuus waardoor het niet lukt..alsof ik bang ben ofzo..maar mijn leven staat gewoon stil zo en ik doe niet alleen mezelf pijn, maar ook anderen.

 

Ergens wil ik wel graag verder. Ik heb veel gesprekken via internet en daar merk ik dat ik sociaal helemaal niet zo slecht ben als ik zelf denk..dat mensen mij leuk vinden en geinteresseerd in mij zijn. Ik wil echter zoals ik nu ben mensen niet in het echt onder ogen komen, maar het lijkt me eigenlijk best interessant als de omstandigheden zo zouden zijn dat ik dat wel zou en kon doen. Als ik me goed kon voelen en af kon spreken met wie ik maar zou willen..aan zulk soort dingen begint de interesse nu weer te komen..want soms heb ik via de computere zo'n fijn gesprek dat ik denk dat dat misschein ook in het echt wel kan..het enige wat voor mij in de weg staat is mijn uiterlijk..nou dan is het dus zaak om mijn uiterlijk nu eindelijk te veranderen he.

 
Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (10)

 

 

Jan. 20, 2007 - Kan een veilig dichtbij?

 

Mag ik bij je komen liggen..

Dicht tegen je aan, heel dicht

Overal waar jouw lichaam een kromming vormt wil ik deze opvullen

Huid tegen huid

Je warmte voelen, je hart horen, je ademhaling tegen mijn huid..dichtbij..

Mag ik zo blijven liggen

Ja, stil blijven liggen niet bewegen

Even niet bewegen

Even verder niks doen dan huid tegen huid

Ik hoef niet te voelen wat ik niet wil voelen

En jij  niet wat ik niet wilt wat jij kunt voelen

Juist zo voel ik het meest

Gevoel krijgt de ruimte en wordt niet afgevlakt

Even niet bewegen

En even kan ik me veilig en fijn voelen zelfs zo dichtbij..

 

 

 

Jan. 20, 2007 - Een zelf-gecreeerd keurslijf..

Gisteren een voortgangsgesprek met mijn studieloopbaanbegeleider.

Het begon met het bekijken van de resultaten..nou daar kon toch niks over gezegd worden; was hartstikke goed en dat kon ik beamen..daar heb ik totaal geen problemen mee. Hij vond het nog wel knap gezien alles wat aan deze studie vooraf is gegaan (het enige wat hij weet is dat mijn vader is overleden en dat ik iets later dan anderen met deze studie ben begonnen omdat toen toevallig tien dagen achter elkaar mijn opa en oma waren overleden..en dat vindt hij al genoeg redenen om het minder goed te doen..wat mij betreft zijn de laatste jaren betrekkelijk rustig!) Vorig jaar bij het voortgangsgesprek zei hij ook al iets soortgelijks..maar dan nog veel minder subtiel: “Dat jij het zo goed doet gezien alles wat er gebeurd is!” zoiets..

Voor de opdrachten voor studieloopbaanbegeleiding moet je altijd van die zelfkennistests doen en soms ook anderen om hun mening over jou vragen. Zo had ik een persoonskenmerkenlijst ingevuld en ook door twee medestudenten in laten vullen. Hier stonden uitspraken op waar je het mee eens kon zijn, over kon twijfelen en oneens mee kon zijn. Het waren positieve stellingen over samenwerken, behulpvaardigheden etc. Het viel op dat anderen over mij positief oordeelden waar ik zelf over twijfelde. Hijzelf zag mij als zeer slim en een behulpzaam persoon en snapte niet dat ik zelf over dat behulpzame twijfelde. Ikzelf weet echter dat ik zeker wel behulpzaam kan zijn, maar als er een punt komt waarbij iemand te dichtbij komt of er bepaalde verwachtingen gecreerd kunnen worden, waaraan ik vaak denk niet te kunnen voldoen, dat ik dan snel afstand neem, vandaar dan ook de twijfel in behulpzaamheid.

Verder werd ik door anderen beoordeeld als introvert, zonder over zich heen te laten lopen en wel met een mening en als men moest kiezen tussen voelen en denken koos men duidelijk voor denken, hoewel men dacht dat buiten het “schoolse” om er toch ook veel meer voelen aan te pas zou komen.

Over dat denken ging het gesprek verder. Dat ik zoveel over dingen vantevoren nadenk..tot soms zelfs het moment dat ik mezelf weer ideeen uit mijn hoofd praat, omdat het niet aan de perfectionistische fantasie van me kan voldoen en ik dingen vervolgens niet doe/aandurf of beslis. Zoals vorige week zaterdag toen er een vriendin belde of ik meeging naar het Groninger museum. Zoiets kan ik niet. Ik denk erover na..denk dat ik niet leuk genoeg kan zijn als gezelschap..ik weet niet hoe de middag zal verlopen of wat ik moet doen of zeggen, en het is dus onoverzichtelijk, en er komt nog bij dat ik met dit lichaam in zo’n openbare gelegenheid moet lopen..zulk soort dingen doen zijn niet geschikt voor mij nu met dit lichaam denk ik dan..en zo zeg ik nee..zeg ik al jaren nee, omdat zo’n situatie zo beladen wordt in mijn hoofd..

Je doet jezelf tekort zei m’n studieloopbaanbegeleider. Kun je de volgende keer eens denken dat je je niet druk zal maken en er een “gewone gezellige” middag van maken? Maar ja, zo ontspannen en positief kan ik zulke dingen niet ingaan, “gewoon gezellig” komt niet in mijn vocabulaire voor, zo zei ik ook tegen hem. We moesten allebei lachen, want eigenlijk was het een heel grappig gesprek..ik die zelf ook wel doorhad dat ik allemaal onzin uitkraamde en moeilijkheden zie en creeer die er niet hoeven te zijn. Dat zei hij ook: Je hebt een fantasie in je hoofd waar je hele hoge eisen stelt, onnodig hoge eisen en als daar niet aan voldaan wordt in jouw gedachten zal je het niet doen..zonde..

 

“Word je daar nooit...” en hij stopte en keek wat betrapt om zich heen met een gezicht van “oeps..dat kan ik toch niet zeggen!!” Ik moest lachen en zei: “Wat wilde u vragen? Wilde u vragen of ik er nooit eens moe van word?” Haha, ja, eigenlijk wel zei hij..

Ja..ik word er wel eens moe van..maar ik blijf er maar aan vasthouden. Misschien dat ik het mezelf moeilijk WIL maken?? Ik weet het niet. Misschien omdat ik niet weet wat ik moet als alles zomaar makkelijk gaat en ik kan doen wat ik maar wil, zonder beperkingen te voelen?

 

Gisteravond kwam de buurman (nou ja, paar straten verder) die ik hoofdzakelijk online ken, vragen of hij even bij mij kon wachten tot een sleutel gebracht werd, omdat hij zichzelf had buitengesloten.

Ik zei ja..en hij stond voor de deur. Iets waar ik nooit ja tegen had gezegd als het feit dat hij zich buiten had gesloten er niet bij was en hij “gewoon” langs had willen komen en als ik er meer tijd voor had gehad om over na te denken en uit mijn eigen hoofd te praten en moeilijker maken in mijn hoofd vantevoren.

Maar ik zei ja..en hij stond voor de deur en zo zat hij op een stoeltje in mijn kamer, waar ik normaal niemand kan/durf/wil binnenlaten. En tuurlijk viel dat wel weer mee..zoals veel wel meevalt als je het eenmaal doet en ook omdat het allemaal zo snel ging, dat ik geen tijd had om over m’n uiterlijk na te denken of in de spiegel te kijken.

 

Dat allemaal gisteren; erachter komend (wat ik ook al wel wist) dat ik dingen veel moeilijker maak in m’n hoofd dan ze hoeven zijn en dat vervolgens diezelfde dag nog ondervinden ook. Het werd er weer zeer onrustig door in mijn hoofd..aan mezelf twijfelend of en hoe ik misschien kan veranderen. Maar ook weer in de spiegel kijkend vandaag en zien wat mijn buurman gisteren moet hebben gezien!! Zulk soort dingen zorgen voor een grote onrust en strijd in mijn hoofd...mezelf proberen te overtuigen dat ik slecht en/of lelijk ben, maar ondertussen ook herinneren dat er situaties zijn waaruit blijkt uit de reacties van anderen dat ik waarschijnlijk toch zo erg niet ben..en dan weet ik het allemaal niet meer..

 

Daarom zit ik hier nu ook weer..met een zwaar lichaam en veel te volle buik...alsof dat helpt!!

 

Bleegghh...

 

 

 

 

 

Jan. 19, 2007 - Regen..

Hoor de wind waait door de bomen, hier in huis zelfs...

REGENT HET!!

De storm..die heb je niet kunnen missen. Veel neerslag, enorme windvlagen..De afvoer van het dakterras was lek. Gevolg (net als vorig jaar): het regende in onze keuken. Werkelijk waar. Op een plek was het wel gecentreerd (liep het water namelijk langs de lamp in het midden van de keuken en was er echt een flinke straal, maar voor de rest liep langs het hele plafond water en de druppels lieten zich op willekeurige plekken vervolgens vallen in de keuken..nou echt..daar kun je geen emmers tegen neerzetten behalve onder die lamp dus, waar een twee liter emmer na een kwartier alweer leeggegooid moest worden..

ja..het regende echt in onze keuken..

De vloer stond blank..de vloer waar kapot zeil op ligt, waaronder losse tegels liggen die wippen als je erover loopt en dus makkelijk je enkel kunt verstuiken..wat weer op verrot hout ligt (wat wil je als een keer in het jaar de keukenvloer als zwembad dienstdoet!). En hoewel overal druppels vandaan kwamen, hadden we toch voor het idee (want zo moet het..ja toch?!) maar overal emmers en pannetjes neergezet en handdoeken neergegooid. De keuken stond vol en we stonden even heel eensgezind (hoewel we over het algemeen best onafhankelijk ons "ding" doen in hetzelfde huis) samen naar het zwembad met emmers en pannen en handdoeken en oh ja..ook nog theedoeken te kijken..ik had wel een foto kunnen maken..maar ja..nu is het te laat..want de afvoer is ontstopt en ook de lekkage hiermee opgehouden. Wel heeft het even geduurd voor het gas het weer deed...daar heeft een gasfornuis wel vaker last van als water langs en in de pitten loopt :)

Vanavond hield ik met 4 medestudenten een voorlichting over voeding in het studentensportcentrum. We hadden best wat promotiewerk gedaan, maar het was afwachten hoeveel mensen er zouden komen. Voordien (vooral toen ik het helemaal niet meer zag zitten en dit vooral) zag ik er nogal tegen op. ik dacht weer in de trant van: Ik sta voor een groep en iedereen kan me zien. Ik zal best wel in staat zijn nuttige dingen te zeggen en overal een antwoord op te hebben, maar ik zag iedereen al denken in mijn hoofd...moeten we informatie over voeding aannemen van iemand die er ZO uitziet?!

Vandaag wilde/probeerde ik me daar verder niet meer druk over te maken. Het is maar goed dat dat redelijk lukte, want het feit dat je door wind en regen hebt gefietst voor zo'n presentatie heeft niet zo'n positief effect op dat uiterlijk, waarmee je toch al niet voor al die mensen wilde staan.

Het sportcentrum was echter uitgestorven door het slechte weer. Het ligt dan ook een stukje buiten het centrum en ik kan me best voorstellen dat mensen daar niet doorheen gaan fietsen. Om te gaan sporten oke, maar voor een voorlichting?! Een jongen kwam gelukkig en oh wat waren wij blij..hij mocht meteen niet meer weg. Vervolgens kwamen er ook nog eens drie jongens uit het bestuur bij (die tevens ook student zijn) en zijn we de voorlichting voor hen gaan houden.

Hoe druk ik me ook had gemaakt (dat ik vond dat men mij toch niet serieus kon nemen gezien mijn uiterlijk en dat men al veel wist van de door ons gegeven informatie en niemand iets te vragen zou hebben), het was allemaal nergens voor nodig. We hebben er anderhalf uur gezeten en het was gewoon gezellig!! We konden het heel interactief doen en ze vonden het interessant deden leuk mee, namen de informatie serieus en stelden veel en leuke en interessante vragen die weer leuk waren om te beantwoorden..wat dan wel weer mijn ding is. Geen enkel moment heb ik ervaren dat iemand me aankeek in de zin van: leuke informatie, maar moet JIJ dat nu vertellen?! Nee..het was gewoon leuk..heerlijk zelfs, want zo vaak maak ik niet iets mee..en als dat dan ook nog eens goed verloopt!!

Naderhand vroegen ze zelfs of we nog een keer terug wilden komen..dan zouden zij er zelf voor zorgen dat er 16-20 mensen zouden komen, omdat ze de opzet erg leuk vonden en er zelf ook best wat antwoorden door hadden gekregen (wat uiteraard ons doel was)..dat voelt toch wel goed.

Nee..ik moet vantevoren niet zoveel vooroordelen hebben over hoe anderen zouden kunnen denken. Maar toch komt het snel naar boven en beinvloed m'n denken en handelen. Jeetje..stel je voor dat ik vantevoren had geweten dat er alleen maar jongens hadden gezeten...dan had ik me waarschijnlijk nog erger gevoeld!

Het was een hele belevenis..terwijl het eigenlijk maar iets heel kleins was..voor mij was het wel groot...erachter komend dat dingen op het moment zelf best kunnen meevallen en dat mensen me niet zo snel beoordelen als ik mezelf beoordeel etc

Het stomme is..dat omdat ik niet zoveel meemaak en ik nooit verwacht dat jongens naar me zullen luisteren en me serieus nemen en vragen zullen stellen en niet zullen lachen achter hun hand of gek naar me kijken...dat als jongens dan wel gewoon aardig doen ik dat onbegrijpelijk vind en elke jongen die maar aardig doet (omdat dat in mijn beleving zo'n uitzondering op de regel is, hoewel ik niet weet waar ik dat vandaan haal) me wat dat betreft (tot op zekere hoogte) zou kunnen inpakken. Ja, aardig doen en me serieus nemen is al groot goed, omdat ik dat niet verwacht en maakt iemand al snel leuk....wat dat betreft maar beter dat ik niet vaak dingen zoals dat doe, want dat verrast worden door aardigheid is een fijn gevoel..en daaraan gaan wennen lijkt me niet zo leuk..dan raak ik er door overtuigd dat de meeste mensen wel aardig zijn en wordt het zo gewoon en kan ik niet door alleen aardig doen energie meer krijgen of zelfs een soort kriebels (van 4 jongens tegelijk haha)..en dat zou zonde zijn toch!! ;)

 

 

 

Jan. 18, 2007 - Regen..

Men zegt wel eens: Het is slecht weer buiten of het regent buiten

Waarop een ander dan vaak corrigeert met: "buiten" is een overbodige toevoeging..

 

NOU, VANDAAG KAN IK JE VERTELLEN DAT DIE TOEVOEGING WEL DEGELIJK NODIG IS..HET REGENT NAMELIJK BINNEN OOK WEL EENS!!

 

 

 

Jan. 15, 2007 - mannen

Eerst kwam vanmiddag op school een klasgenoot of eigenlijk vriendin, maar ja, als je elkaar toch alleen maar op school ziet, is het eerder een klasgenoot..nou ja..doet er ook niet toe..ze kwam in ieder geval naar me toe en vertelde over haar weekend.

Ze was weer die ene jongen tegen gekomen. De jongen waar ze mee had gezoend en zo leuk vond, maar waar ze geen hoogte van kon krijgen..die de ene keer neutraal deed en de andere keer "extra" aardig leek te doen. De jongen die haar iets deed..ze dacht en zou willen dat het niet meer zo was, maar toch was het zo..ze krijgt hem niet uit haar hoofd.

 

En toen kwam ik thuis en trof mijn huisgenootje huilend in de keuken aan. Ik snel naar haar toe en proberen te troosten..over haar arm geaaid en geluisterd..en dat aaien probeerde ik zo soepel mogelijk te doen, want dat ben ik nu eenmaal niet gewend..maar het ging ook niet om mij, dus viel het vast niet op ;)

De jongen waar ze al jaren verliefd op is..en op wie ze steeds weer terugvalt en die ook steeds weer terugkomt, had haar aan de kant gezet. Een blik op een ander meisje met wie het wel klikte en hij voelde iets wat hij bij haar niet voelde zo zei hij..maar zij helemaal kapot. Ze dacht dat deze keer anders was..en ze dacht dat het nu voor altijd zou zijn...zij dacht met geen mogelijkheid aan een ander en hij had haar ook de indruk gegeven dat dat wederzijds was...

Volgens mij moet ik wat dat betreft maar blij zijn dat ik mensen niet snel zo dichtbij laat de ze zo'n effect op me kunnen hebben, me zo'n pijn kunnen doen. Maar ja, bij het vermogen dat iemand je heel erg kan raken in negatieve zin, hoort ook het vermogen dat iemand je kan raken in positieve zin..met het vuurwerk wat daarbij hoort..en tja..dat heb ik dus ook niet..

 

 

 

Jan. 15, 2007 - Foto's

Ik heb weer een nieuwe zwart-wit-serie proberen te maken. De meeste zijn mislukt, omdat zelfs als je zoveel bewerkt mijn lichaam teveel hobbels en bobbels opleverde en je niet goed een silhouette-afbeelding hebt..maar deze vind ik toch best goed gelukt. Heerlijk vind ik dat om daar een beetje mee te priegelen..vooral omdat er dan een apart persoon op de foto komt te staan, en ik weet dat ik dat ben..terwijl ik helemaal niet apart of bijzonder ben..maar toch kan ik dat dan even denken..

 

 

 

Jan. 15, 2007 - Leven

Als ik dik ben heb ik een hekel aan mezelf..echter die hekel is er alleen als ik onder de mensen moet komen..vooral in het daglicht..
Als ik thuiszit (en ik doe haast niet anders), dan heb ik er minder last van zolang ik niet met daglicht in de spiegel kijk en ik maar niks "moet".
Leuke contacten via internet en het zien van mijn eigen foto's die ik uit zo'n hoek neem en op zo'n manier bewerk dat ik er "wel" leuk uitzie, zorgen ervoor dat ik mijn hoofd in het zand steek zolang ik maar thuiszit alleen.
Dik zijn en een hekel aan mezelf hebben heeft vele (schijnbaar) negatieve effecten. Namelijk dat ik mezelf ga isoleren, dat ik niks onderneem, dat ik niks met anderen wil doen, dat ik niet ga shoppen, zo min mogelijk zichtbaar wil zijn en niet in mijn eigen kracht geloof en niet aan de toekomst mag/ga werken omdat ik in mijn ogen daar (nog) niet goed genoeg voor ben.
Schijnbaar negatieve effecten zei ik al tussen haakjes, want vind ik eigenlijk die beperkingen die ik mezelf opleg niet heel erg fijn..vooral veilig en overzichtelijk en controleerbaar?!
Als ik dun ben en in mijn ogen mooi, vind ik dat ik ook dingen moet gaan ondernemen namelijk..in het daglicht komen, "dingen doen", op uitnodigingen van mensen ingaan, omgaan met eventuele interesse van jongens/mannen..oftewel allemaal dingen waar ik geen controle over heb, wat een blanco/zwart gebied is..
Ik denk dat dat vertrouwde en veilige in mijn schulp..dat ene positieve effect van dik zijn en daardoor niks mogen, maar ook niks hoeven van mezelf alle negatieve effecten tot nu toe kon overtreffen.
En nog steeds nijg (of is het neig?) ik daartoe, ondanks dat me dat een lelijk uiterlijk oplevert..alles voor die controle en veiligheid!
Maar soms wordt die zelfhaat gewoon teveel en is mijn leven te beperkt, dat ik die onbekende en voor mijn gevoel risicovolle wereld toch een keer in moet gaan..dat ik een keer een stap moet nemen..vooruit moet gaan..en dus afvallen en alles oppakken wat op mijn pad komt..niet meer uit de weg gaan en zelfs zelf dingen ondernemen..

Eerst afvallen dus..en niet vasthouden aan het dik zijn..aan het veilige..en zoveel blijven eten..

Elke dag sporten ook..een half uur of een heel uur wandelen. Als ik dat niet heb gedaan, dan geen tv..geen meidenseries waarbij ik ga zitten zwijmelen en ondertussen weten dat ik zo'n situatie met dit lichaam altijd zal blijven ontwijken..lekker veilig..

Proberen onder de 1500 kcal te blijven en dat te balansen..dus ook echt de 1500 kcal als gemiddelde hebben in de week. Een leuk sommetje van maken dus. Als ik op een dag een keer 1700 kcal eet, dat ik dan de rest van de week (1500x7=10500, 10500-1700=8800, 8800/6= niet meer dan 1465 kcal mag eten..en ga zo maar door..elke dag een leuk sommetje.
Zo kan ik afvallen..dingen gaan ondernemen oftewel leven (wat heel eng is) maar ik raak dan niet de controle over alles kwijt, want dan herpak ik de controle over mijn eten en mijn gewicht!!!!

IK MOET GAAN LEVEN, ZONDER ANGST!!

 

 

 

Jan. 11, 2007 - knobbeltje

Ik zat er helemaal doorheen vorige week..ik wilde stoppen met de opleiding...ik wilde niet meer onder de mensen komen..ik wilde niet meer naar school..ik wilde wegkruipen.

Toen ik echter met mijn moeder belde en zij in huilen uitbarste dat het alweer/nog steeds niet goed gaat met mij..dat zij dat er echt niet bij kon gebruiken omdat zij ook iets had: "Ik heb ook iets..ik heb ook iets..ik heb ook iets" schreeuwde ze in toenemend volume..

Ze had namelijk een knobbeltje in haar borst ontdekt. Op dat punt besefte ik wel weer dat ik niet moet/mag klagen als het even niet gaat, want dat van mij is allemaal subjectief en nog nooit levensbedreigend geweest..en daar moet ik een ander niet mee opzadelen..dat het bij mezelf steeds weer bovenkomt is een ding..maar dan moet ik het niet steeds zo laten merken, want naast mezelf doe ik ook steeds anderen (mijn moeder) weer verdriet..

Gelukkig..gelukkig..het knobbeltje bleek loos alarm of in ieder geval niks ernstigs en mijn eigen bui..nu ik weer in m'n eentje in Groningen ben en alleen ben met mijn gedachten en niet meer geconfronteerd word met zorgen van thuis en oude herinneringen..is ook gedeeltelijk weer overgewaaid..

Waarom is het toch zo dat ik de inhoud en kracht en puurheid etc van anderen wel kan zien ongeacht hun uiterlijk, maar ik dat bij mezelf niet kan? Waarom is mijn mening over mezelf altijd verbonden aan mijn reflectie, dat cijfertje op de weegschaal en de maat van mijn kleren?

Waarom wil ik nergens aan beginnen, schuif ik alles voor me uit, durf ik geen beslissingen te nemen en ontwikkel ik niet zolang ik dat gewicht of die maat niet bereikt heb..waarom gun ik mezelf dingen DAN pas?

Ja, waarom?!

Maar het is een feit, dus als ik zelf die voorwaarden stel aan vooruit komen..dan moet ik maar zorgen dat ik aan die voorwaarden ga voldoen toch?!

 

Geen smoesjes meer!!

Ik heb overigens om mijn gedachten te verzetten weer heel wat foto's gemaakt..weer silhouette/zwart-witfoto's en ook bewerkte "faces" ...  jaja zolang ze bewerkt zijn..kan ik er weer wel tevreden mee zijn..maar ja, zo lieg ik lekker tegen mezelf, want zoals die bewerkte foto's..zoe ziet niemand eruit ;)

 

 

 

Jan. 5, 2007 - Een nieuw jaar..

Een nieuw jaar is aangebroken..nieuwe kansen zou je denken. Zo voelt het echter niet. De afgelopen tijd had ik het gevoel best wat kracht opgebouwd te hebben..het enige wat nog moest volgen was mijn lichaam. Ik was dan ook al een half jaar niet meer thuisgeweest oftewel bij mijn moeder en dat helpt vaak wel. Alleen mijn eigen zorgen aan mijn hoofd. Niet geconfronteerd worden met thuis en het verleden. De enige confrontatie is al in mijn hoofd en dat is meer dan genoeg. Alleen mezelf om druk over te maken. Daar zorg ik wel voor. Soms zijn er wel mensen die toenadering zoeken, die wel iets zien in mijn manier van schrijven, of zijn misschien wel..of zijn het mijn foto's? Anyway..daar blijft het bij, want meer kan ik niet hebben op het moment. Ik ben teveel met mezelf bezig en dat gaat niet in liefde en vriendschap dan moet er een eenheid zijn, met twee gelijke delen..ik zou niet die aandacht kunnen geven nu.

Aandacht accepteren daar moet ik ook maar niks van hebben. Nee, dat lichaam, dat zit me altijd maar zo dwars..ik wil niet gezien worden, aangekeken worden, laat staan aangeraakt worden. Nou ja, niet willen Ik wil het best..alleen dan wel in een perfecte wereld. ik als de persoon hoe ik mezelf zie en kan zijn..die ik mag wel aangeraakt worden, mag wel gezien worden..maar zolang ik die ik niet ben of in ieder geval niet voel, ga ik het uit de weg..stoot ik het af..ren er voor weg.

Anderhalve week thuisgeweest. Eerste nacht. Een kamer wat mijn kamer niet meer is..een nachtmerrie..mijn grootste nachtmerrie. Verder weinig aan de hand, maar daardoor teveel tijd..teveel tijd om niks te doen..en mezelf weer eens te gaan haten. En dan zit je..in een huis met zij die altijd maar het beste voor je wil en je zo aan kan kijken..en iemand die me aankijkt kan ik dan juist niet hebben...ik ben me in die anderhalve week weer zooo lelijk gaan voelen en alle opgebouwde kracht stroomde weg uit mijn lichaam.

Mama, mama, mama..wat moet ik nou met jou..en ja, wat moet jij nou met mij..er lijkt ook altijd wat te zijn...zijn wij het niet zelf dan is het wel een ander..

Je bent zo energiek..maar dan lig je om 8 uur te slapen..en hoor ik je huilen..en je familie...wat doen ze je allemaal aan..jij verdrietig...ik verdrietig..jij van slag..ik van slag..zo werkt het..

En dan een knobbeltje..ach het zal ook niet..

 

 

 

Dec. 19, 2006 - Mijn weblog

Ik heb altijd al van schrijven gehouden en heb het gevoel dat ik mezelf steeds beter leer kennen..dat ik ook steeds een uitgesprokener mening krijg. Het leek me dan ook leuk om die mening eens regelmatig op te krabbelen, vandaar het aanmaken van dit blog..wie weet wordt het nog wel wat

Vreemde denkwijzen zul je er misschien wel aan gaan treffen. Maar als ik niet het achterste van mijn tong of de inhoud van mijn hoofd zal tonen zal er vooral dingen staan over voeding, gezondheid, de mens..gedrag etc..tenminste..dat zijn wel de dingen die mij het meest interesseren..en ja..wie weet ga ik ook nog wel eens een poging wagen iets poezie-achtigs te schrijven..maar dat is een grote "wie weet"

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (9)

 

 

Jan. 23, 2007 - Wijsheden..ik ken ze wel, kan ze zelf ook bedenken, maar niet naleven..

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Kids

Wat kunnen sommige mensen toch leuk stukjes schrijven. Ik houd ervan profielen te lezen, webloggen te lezen en van het schrijftalent van anderen te genieten. Zo mooi men beeldend kan schrijven dat als je leest je die situatie PRECIES kunt voorstellen en alles zo herkenbaar is.

Soms ook stukjes vol humor..en ook bij mij is er dan wel eens een lach te horen..nou ja, mijn mondhoeken gaan in ieder geval ver omhoog..want lachen, ongecontroleerd..dat wil niet zo best en brengt gek genoeg een gevoel van schaamte teweeg.

In een weblog van een ander las ik vanochtend onderstaand stukje: Dagboek van mijn kind. Duidelijk geschreven door een vlaming als je zo bepaalde woorden ziet..niet dat dat er iets toe doet..

Ik vond het grappig en zag de streken van het kind zo voor me..

Ik en kinderen..moeilijk voor te stellen. Een klein mensje in je armen hebben dat gedeeltelijk bij jou vandaan komt..waar een deel van mij in verwerkt zit..het lijkt me vreemd, mooi, overweldigend en eng..

Ik denk dat ik best een zorgende moeder kan zijn..en als ik kinderen zou kunnen krijgen die altijd baby bleven..dan was de keuze makkelijker..maar baby's worden groot. En ik moet er niet aan denken om mijn kind met zichzelf te zien worstelen in de puberteit, om deze de grote wereld in te laten waar ik zelf soms helemaal niks mee heb.

Aan iemand binden..daar heb ik moeite mee, omdat je die persoon wellicht weer kwijt kunt raken..kinderen moet je ook weer loslaten en kun je zelfs kwijtraken als ze teveel van je vervreemden..dat wetende is zoiets veel te heftig..veel te dichtbij..niet voor mij..not right now anyway..

Wat dat betreft heb ik het lekker makkelijk...hoef ik daar niet over na te denken en mijn hoofd over te breken, want voor kinderen moet er een stevige basis zijn vind ik van twee mensen die een stabiele relatie hebben (hoeft niet man en vrouw te zijn per definitie) en zich volledig op de kinderen kunnen en willen richten en een liefdevol thuis kunnen geven. En daar het nog wel jaren gaat duren voor ik zoiets kan bereiken of durf toe te laten of te vinden of me daarvoor open te stellen...hoef ik er nog niet over na te denken..

Hoe zal een kind van mij eruit zien? Hoe zal hij/zij/ze zich gedragen? Wel interessante vragen hoor..misschien dat ze ooit beantwoord worden..

 

Dagboek van mijn kind

05:30
Wakker geworden, gehuild.
Wilde bij papa en mama in het grote bed.
Mocht niet.
Nog harder gehuild.
Mocht wel.

08:30
Moest melk drinken.
Wilde niet, wilde cola zoals op TV.
Woest gebruld.
Hielp niet.
Melk vies, bijna dood.

09:00
Pijp in papa's koffie gedaan.
Papa boos.

09:15
Zeep gleed uit in bad. Mama nat.
Mag niet met zeep spelen.
Zeep in mond gestoken.
Nooit meer doen, smaakt vies.

09:45
Reuk op mat gegoten.
Mat van kleur veranderd en raar ruiken.
Nog meer reuk op gedaan.
Nu goed ruiken.
Mama boos.

10:10
In papa's werkkamer geweest.
Vliegertjes gemaakt van papa's papieren.
Ben buitengevlogen, net als vliegertjes.
Spijtig!

10:45
Sleutel uit kast getrokken.
Weggestopt.
Mama wilde hem terug.
Eerst snoep gevraagd,
dan sleutel teruggestoken.

11:00
Worm gevonden.
Wilde weten of hij kon zwemmen.
Zonk.

11:30
Kalender afgescheurd tot 6 december.
Gewacht op Sinterklaas en Zwarte Piet.
Kwamen niet.

12:00
Kalender verder afgescheurd tot 6 december.
Gewacht op Sinterklaas en Zwarte Piet.
Kwamen niet.

12:30
Moest pap eten.
Geweigerd.
Wou frieten met stoofvlees.
Stoelen omvergegooid en pap naar papa gesmeten.

Kletsen gekregen op blote poep.
Rest van pap toch maar opgegeten.

13:00
Middagrust in bed.
Kon niet slapen.
Pluisjes van deken getrokken, in neus gestoken.
Terug eruitgehaald, waren nat.
Heb ze maar onder bed gestoken.

15:00
Rood potlood gevonden.
Op deuren getekend.
Slaag gekregen.
Alles zelf moeten uitgommen.

15:35
"Dju, dju miljard" gezegd.
Mocht niet.
"Ju, ju paard" mag.

16:00
Behangpapier van muur getrokken.
Zo veel mooier.
Mama vond van niet.
Bijna doodgefolterd.

17:45
In mama's handtas gekeken.
Poeder op kanarie gedaan.
Kanarie nu lekker ruiken.
Mama niet weten.
Beter ook zo.

18:15
Kat bij staart gepakt.
Krabte.
Klets gegeven.
Krabte nog.
Meer kletsen.
Werd kwaad.
Best afblijven, poes gevaarlijk.

19:00
Moest weer gaan slapen.
Wou niet.
Wou Dallas zien.
Mocht niet.
Blokje naar TV gegooid.
TV kapot.
Niemand kon nog zien.
Ikke niet zien, niemand nog zien.
Hihi!

19:30
Ben toch gaan slapen.

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Waarom kan het niet zo blijven als in het begin?

 

Je leert iemand kennen

Die eerste blik..

Die eerste aanraking..per ongeluk..gaat als een sidder door je heen..

Die eerste zoen..zo zacht, voorzichtig en puur..

Armen met de boodschap; ik bescherm je

Ogen met de boodschap; blijf je bij me

Vingers met de boodschap; ik wil je vasthouden

Zo puur..zo echt..zo fijn..zo vertrouwd

Vol gevoel..vol emotie..bijna ontroerend, want dit ken je niet..

 

Maar blikken dwalen af

Handen dwalen af

Lippen dwalen af

 

Boodschappen verdwijnen of maken plaats voor minder lieflijke

Met als gevolg

Ik voel niet meer, geen emoties meer, niet meer denken..uitgeschakeld..

Als iets goed, fijn en mooi is, waarom dan op zoek naar beter en best en fijner en fijnst en mooier en mooist met de kans op het verliezen van goed, fijn en mooi?

Beschaamd, klein, en vies nemen ervoor plaats en dat is niet de vergrotende trap van goed, fijn en mooi..

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Instant relatie zonder voorwerk..

 

Als ik op het punt zou zijn waarop je iemand vertrouwd

Alles van de ander weet..

Je op je gemak voelt bij de ander

Geen schaamte voelt

Elkaar aanvoelt en aanvult

Als ik in een klap op dat punt zou kunnen zijn

Dan wilde ik het wel..

 

Echter..

De weg daarnaartoe

Veel te eng

Veel te lang

Veel te dichtbij

Veel te vreemd

Veel te moeilijk

Veel te bedreigend

Veel te veel

 

Ingewikkeld..

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Die gedachtes van mij soms!!

 

Ik heb wel eens gedacht; was ik maar iets gekker..

Als het nou een naam had, had ik een excuus..

Kon ik me erop verhalen..

Kon ik een keertje instorten en mensen zouden weten..ze heeft: ...

Maar ik heb niks..het heeft geen naam

Ik functioneer normaal en mensen zien weinig aparts aan mij

Waarom moet ik me dan wel zo voelen?

Waarom ook altijd die schijn ophouden..

Waarom nooit ongegeneerd het bijltje erbij neergooien

 

Jeetje..wat heb jij veel meegemaakt..dat je steeds maar zo doorgaat!

Ik wacht ook op het punt dat dat niet meer lukt

Tot iets echte impact op me heeft

Tot ik het niet meer aankan

Maar het komt niet

Gewoon doorgaan..zo hoort het toch!

Ik wil wel eens weten of ik dat punt ook heb..dat het allemaal niet meer gaat en waar dat dan ligt en wat er voor nodig is..maar jeetje..wanneer komt het eens?! Ben ik gevoelloos?!

Misschien dat ik daarom mezelf zo tegenwerk..altijd hoge eisen stel en onmogelijke doelen heb en mezelf niet waardeer..puur omdat ik op dat ene moment wacht

Dat moment waarop me duidelijk wordt dat ik wel degelijk gevoel heb en dat er een grens is aan wat ik kan doorstaan..

 

Ik kan toch nu na alles niet zomaar verder met mijn leven..

Zomaar een relatie aangaan

Zomaar een baan vinden..een huis vinden

Zomaar mijn tijd vullen met leuke dingen

Trouwen..kinderen??

Dat kan ik toch niet allemaal!!

Dan zou het net zijn alsof er nooit iets gebeurd is

Dan zou mijn leven nu weinig verschillen met die van anderen en zouden mensen die me net kennen niks aparts aan me merken

Is dat dan erg? Waarom zou ik dat willen?

Als ik normaal zou blijven functioneren en door zou kunnen gaan

Dan zou het allemaal voor niks zijn geweest..

Nee..ik moet het blijven voelen..

Ik kan niet alles zomaar vrolijk achter me laten en doorgaan

Ik wacht eerst op het punt dat het niet langer gaat..dan heb ik bewijs voor mezelf dat het de impact heeft gemaakt die het heeft gemaakt..en als ik daar doorheen kom..dan kan ik pas verder..

Als ik nu door zou gaan zoals ik met alles doorga..lijkt het vergeten..en kan ik in alles wat komen gaat niks anders dan gevoelloos zijn..ook bij de mooie momenten..

 

Maar zo wil ik het niet..ik wil voelen...en dus zal ik ook eerst oude gevoelens moeten voelen..gevoel dat steeds afwezig is

gebleven..

Maar wat als dat moment niet komt? Wat als ik echt zo’n koele kikker blijk te zijn??

 

Waarom kan ik niet eens knettergek worden? Dan laat het me tenminste niet allemaal koud..dan heb ik iets..

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Was eten maar geen levensbehoefte..

 

Brood, crackers en groente uit blik.

Voor sommigen nog niet eens de meest ongezonde voedingsbronnen

Ik heb ze gegeten gisteren..en ik voel me weer helemaal vervuild

Voedsel dat door de bewerking minder vezels bevat..de nuttige bestanddelen zijn kwijtgeraakt en alleen maar lege, vervuilende calorieen overblijven, met eventueel toevoegingen, zout, suiker misschien zelfs..

Als ik het eet voel ik mezelf ongezonder worden, voel ik mezelf opzwellen en een doffe vertoningen worden.

 

Stevig/dik zijn is een ding..maar ook nog een doffe uitstraling en een vervuild gevoel zorgt dat alle negatieve

punten extra opvallen.

Ik MOET veel groente/fruit/noten eten wil ik dat schonere, voedzame en gezonde gevoel krijgen.

Dan is het dik zijn iets minder erg, voel ik me gezonder en glimmen mijn wangen..soms..en is mijn blik niet zo dof..

Maar zelfs daarmee leven vind ik lastig..

Vandaag rauwkost, walnoten, hazelnoten, mango, vijgen, broccoli..ik voel me al beter dwz gezonder en schoner vooral, maar na een poosje ook weer veel te vol

Ik begin te eten..en dat kan dan nog zo gezond zijn..ik haat mezelf erom dat ik ook maar iets in mijn mond stop..dan ben ik een mislukking en dat moet ik dan voelen ook en vervolgens blijf ik dooreten..zonder honger..tegen het misselijke aan om mezelf maar te pesten en straffen voor dat ik die dag weer ben begonnen met eten..en zo elke dag weer..

Elke dag het voornemen niet te willen/mogen eten..elke dag dat mijn verstand dan weer de overhand neemt en zegt; niet eten is geen oplossing, waarop ik weer iets ga eten..en al is dat een appel..het is genoeg om me weer slecht te voelen en me vervolgens weer vol te eten: te straffen

En zo is elke dag een gevecht en elke dag een verlies als het niet lukt en ben ik elke dag weer een mislukking..zelfs als het me lukt om die neiging tot straffen tegen te gaan en toch nog maat te houden..zelfs dan is een beetje teveel..

Ik heb voorraad brandnetelthee voor sloten thee..en mijn verjaardag en dus weer mijn moeder onder ogen komen is precies over een maand..ik moet en zal een veranderend persoon laten zien en niet net zo mismaakt en ongelukkig met mezelf weer thuiskomen..eens kijken wat voor resultaat ik in een maand kan bereiken..en erna uiteraard..

Niet meer denken: ach, ik neem een beetje..of een appel kan geen kwaad..want dat is altijd het begin..nu even niet!!

Ik wil weer vorm aan m’n gezicht..strakkere lijnen en een uitstraling die niet ingebed ligt in een laag vet.

Ik wil weer lopen zonder dat mijn bovenbenen elkaar raken..zonder dat ik mijn kont voel wiebelen een paar meter achter me aan..zonder dat ik me bewust ben van mijn borsten..bah, wat heb ik er een hekel aan dat die ook groter worden als je dikker bent..

Ik wil weer mooie kleren kunnen en willen dragen..een eigen stijl tot uiting brengen, zonder beperking te voelen omdat het niet mag/kan met dit figuur..

Ik wil weer kunnen zitten, zonder m’n armen voor m’n buik te houden..ik wil dat alle kleding losjes om mijn lichaam hangt. Ik wil een zijaanzicht zonder uitsteeksels naar voren of achteren, maar gestroomlijnde, strakke lijnen..

Als ik op mijn rug lig..en het liefst ook zelfs als ik sta, wil ik mijn heupbotten voelen..ik wil een riem moeten dragen.

Ik wil in iemands armen kunnen springen of op iemands schoot kunnen gaan zitten..of in ieder geval het idee hebben dat ik dat zou kunnen doen, ook al zou ik het nooit doen..

Ik wil er zo uitzien zoals ik weet dat ik kan zijn..ik wil er zo uitzien zoals ik van binnen ben..ik wil er zo uitzien dat ik mezelf durf te tonen, dat ik dingen wil gaan ondernemen, dat ik mezelf kan zijn, dat ik me niet meer hoef in te houden of verstoppen..

 

IK WIL ZIJN!!

 

Vandaag ben ik nog olifant, nijlpaard, varken en koe

Ik zal weer struisvogel, gazelle, panter en paard zijn..

 

Ik wil zweven, licht zijn als een veertje, zelfs mijn eigen bestaan nauwelijks opmerken, de realiteit ontvluchten

 

Bij andere mensen ben ik niet/nauwelijks uiterlijk gericht als het om waarderen van kwaliteiten gaat

Bij mezelf echter wel

Ik moet en zal veranderen

En ja, ik weet wel dat als je dun of dunner bent het niet geluk betekent..been there..done that..doesn’t work

Toch altijd dat doel..eerst dat..verder niks..

Er hoeft ook geen jongen/man nu aan te kloppen en te zeggen; je bent nu oke..ik wil je zoals je bent, want dat accepteer ik niet..ik accepteer mezelf niet zo, en wil ook niet dat een andr dat doet..

Geen aanraking van dit lichaam..dat is voor later..

Misschien....

 

 

 

Jan. 21, 2007 - Josje - Ramses Shaffy

Lopend op de dijk
Met de Noordzee aan je voeten
En het IJsselmeer zo rustig aan de andere kant
Lopend op de dijk
Op je blonde blote voeten
Verlangend naar die ander aan de overkant


Lopend op de Afsluitdijk
Met de Noordzee aan je voeten
En die andere zee zo rustig aan de andere kant
Lopend op de dijk
Om een nieuw leven te begroeten
Neemt de afstand tussen jou en mij de overhand

Josje, Josje, Joshua, Joshua

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (8)

 

 

Jan. 27, 2007 - Zelfde kleren

Toen mijn huisgenootje en ik met ons nieuwe huisgenootje praatten merkte mijn huisgenootje op (ja, klinkt een beetje raar zo, maar ik weet niet of ik wel met namen kan gooien..vind ik niet zo prettig) dat ze dezelfde jas (ook met een stukje bond?! langs de capuchon) had als haar en toen ze wegliep zag ze dat ze ook nog eens dezelfde broek bezat, alleen met iets andere kontzakken!!

 

Waar hebben we het over!! Okay..ik moet er ook niet aan denken om in dezelfde kleren als een ander te lopen, maar als je niet constant het nieuwste van het nieuwste hoeft en je niet vies bent van de kringloop zolang je maar goed wast en dus niet zo modegevoelig bent, dan heb je daar ook helemaal geen last van. Ik vind het niet zo gek dat als iedereen tegelijkertijd naar de nieuwe collectie van de H&M vliegt zodra deze uit is, dat je dan mensen kunt tegenkomen die in hetzelfde lopen..

Oh, wat zijn we allemaal uniek!! En dan zeggen we dat het dragen van uniformen op scholen in andere landen de persoonlijke ontwikkeling en identiteit tegengaat..haha, nou ja, een uniform of 10 dezelfde truitjes in verschillende kleuren van de H&M..what's the difference ;)

 

 

 

Jan. 27, 2007 - Nieuwe huisgenoot

Vorige week is een huisgenootje weggegaan. In dit geval was dat niet zo heel vervelend, want het was iemand die je voorbij kon lopen zonder iets te zeggen, iemand die niet meehielp met schoonmaken, de vuilnis niet wegbracht en ’s nachts lawaai ging maken als jij net naar bed wilde gaan.

Vandaag is een nieuw meisje gekomen. Of is het vrouw? Ze is 22..net zo oud als ik ben (hoewel, niet lang meer ;)), en als ik mezelf als meisje zie, dan mag ik haar dat ook wel noemen toch!

Er kwam dus een nieuw meisje..ze kwam zich even voorstellen en haar kamer bekijken..en bedenken hoe ze het allemaal zou gaan inrichten. Zo..dat was even iets anders. Ze is een echte kwebbelkous en ze noemt zichzelf ook een gezelligheidsdier..ze hield van lekker kletsen. Zo’n vijf minuten hebben mijn huisgenootje en ik met haar gepraat en nu weten we al dat ze graag een tweepersoonsbed wil, maar dat ze niet weet hoe en waar ze dat precies neer moet zetten, dat ze net een paar maanden van haar vriend “af” is, zoals ze dat noemt, dat ze pas wel een scharrel had (ook een woord die mijn mond nog niet uit zou komen), maar nu ze op kamers ging, toch maar niet verder mee ging, maar dat ze wel een tweepersoonsbed wilde. Niet dat ze elke dag een ander had hoor, maar je weet maar nooit toch!! Ze rookt ook, maar vergeet dit soms en gaat er ook niet voor naar buiten, dus als het binnen niet kan doet ze het gewoon niet.

Ze zei ook nog dat ze het knap vond dat ik in mijn kleine kamertjes kon leven, zei zou er gillend gek van worden. En ook vroeg ze of wij een “vent” hadden, nadat ze haar relaas had verteld. Waarop ik maar heb gezegd kijkend naar mijn kamer die ze toch al klein vond: “Daar heb ik geen plek voor”..

Oh en natuurlijk of wij veel uitgingen. Mijn huisgenootje zei af en toe, ik zei nee..nou, daar was ze toch wel heel verbaasd over..ze kon niet zonder namelijk..dat zou ze niet uithouden..ze was al 3 weken niet uitgeweest!! Haha..bij mij zijn dat eerder jaren en dan nog een paar meer dan 3.

Zo anders dan ik..zo’n ander type, maar toch vond ik het erg leuk...ik kan dat erg leuk vinden, gewoon al om naar te luisteren en waar te nemen hoe een ander leeft en met zoveel andere dingen bezig is.

 

Ik heb nog een uitnodiging gekregen. Een meisje (haha, ja, ik blijf het meisje noemen hoewel ze bijna 26 is) die bij me in de klas zat, maar is gestopt met de opleiding vertrekt naar Canada en geeft een feestje. We hebben een paar goede gesprekken gehad destijds over denkwijzen en we hadden ook een gelijkenis namelijk dat onze beider vaders zijn overleden.

In het eerste schooljaar had ik haar al eens gezien. Mooi meisje, zwart haar, aparte uitstraling, leuke alternatieve stijl, omgaand met de paar vegetariers van onze opleiding.

Nu ben ik zelf ook vegetarier en die alternatieve stijl trekt me erg en qua kleding neig ik ook naar die kant, maar alleen als ik slank ben, wat ik tijdens deze opleiding nog niet ben geweest en wat zij dus ook nog nooit hebben gezien. Vandaar ook dat ik mijzelf te eenvoudig, te normaal en daarmee te min achtte om ooit met haar in contact te komen. Maar begin dit jaar zat ik bij haar in het groepje en kwamen we in gesprek en zei ze mij dat ze ook altijd al eens met mij had willen praten, omdat ze dacht dat er wel een verhaal achter me zat. Hier begreep ik dus helemaal niks van. Op het moment dat ik slank ben en me apart kleed, trek ik wel bepaalde types aan en straal ik (naar wat ik heb gehoord) wel iets alternatiefs uit of “aparts”, maar nu zo..mollige of eigenlijk dikke ik..de helft van de tijd in sportkleren wat eigenlijk niet bij me past..dacht absoluut geen boodschap uit te zenden. Maar blijkbaar zag zij toch iets..ik weet niet wat.

En nu heb ik dus een uitnodiging van haar, omdat ze weg gaat. Uitgaan heb ik al jaren niet gedaan, maar een feestje..dat kan ik haast niet eens herinneren..dat moet haast het eindeamenjaar zijn geweest..2002. Ik heb het verleerd denk ik..ik ben veranderd..ik kan het namelijk niet meer..ik kan niet naar haar feestje..niet wetende wie daar zullen komen..een volkomen onbekende ruimte met misschien wel hele leuke of aparte mensen..daar hoor ik niet tussen nu..en dat hangt weer voor een groot deel samen met mijn uiterlijk..dat is toch eigenlijk belachelijk!!

Mijn moeder zou zeggen dat ik me zou moeten schamen, zo zei ze ook afgelopen donderdag aan de telefoon, omdat ik niks wil of doe zolang ik nog “dik” ben, en dat ook al een poos zo is. Aan de ene kant vindt ze (en dat is ook zo) dat als ik dat beeld voor mezelf heb dat ik eerst moet veranderen..dat ik dat dan ook moet doen!! (met als voorwaarde UITERAARD dat ik dat niet op extreme manier doe..iets wat ik moeilijk vind..die

 

middenweg) en ten tweede..of eigenlijk is dat ten eerste..vindt ze dus dat ik me zou moeten schamen, omdat

ik er dan misschien wel beter uit kan zien, maar dat ik er zelfs in deze toestand nog wel mag wezen..en dat niet iedereen dat kan zeggen..

Of ik dat moet geloven weet ik nooit..dat zeggen alle moeders dat ze hun kind zo ook wel mooi vinden..maar ik zie mezelf toch in de spiegel!!

 

 

 

Jan. 25, 2007 - Half 9 supermarkt..

 

Half 9 ’s avonds in de supermarkt.

Die tijd moet ik onthouden blijkbaar. Er liepen hoofdzakelijk jongens rond..achterin de twintig..lang..bruin/donker haar dat per ongeluk zonder styling perfect zit..lichtelijke stoppelbaard, dromerige, afwezige blik en nonchalante kleding..ook per ongeluk weer precies goed, want het is niet de kleding die deze persoon mooi maakt, maar andersom...zo zie ik ze graag...

En ja..dat is het.. ik zie hen..maar loop snel met gebogen hoofd, zo ongemerkt mogelijk voorbij schamend voor

 

zijaanzicht, achteraanzicht en als ik mezelf in die camera heb gezien bij de ingang, ook voor het vooraanzicht

door de herinnering dat ik toch echt x-benen heb en mijn hoofd door de overgang van het koude buiten naar het warme binnen zo rood is als een tomaat.

Ik zie hen lopen..staan..denken..niet lang, want ik loop dus snel voorbij, maar ik zie ze wel. Blij dat het geen type is die alles samen met vrienden of huisgenoten moet doen, maar alleen naar de supermarkt gaat, maar tegelijkertijd overtuigd van het feit dat over een paar minuten als ze weer thuis zijn, daar een leuke meid zit, of later langskomt, of misschien als ik iets langer zou kijken, zou ik zien dat ze al om de hoek staat..ze was even in een ander gangpaadje..

Sterke individuen met eigen stijl, eigen mening en eigen smaak, maar het liefst niet zozeer beseffend dat ze dat alles zijn wat ik zojuist heb beschreven..types waarvan je het zou begrijpen (zo lijkt dat nou eenmaal te werken) als ze alleen maar met een bepaald soort mensen zouden omgaan..mooie mensen..vergelijkbare mensen...maar die je verrassen door buiten alle verwachtingen om de vallende sinaasappels van een omaatje helpen oprapen, een glimlach om hun mond krijgen van een typische uitspraak van een peuter en vraagt (aan types als ik) of ze er even langs mogen (dus praten met iedereen) in plaats van dat ze zichzelf overal langsduwen.

Waarom ben ik verrast door zoiets..waarom voelen bepaalde mensen zo “out of my league”?

Ik heb me niet altijd zo gevoeld. Ik ben ook wel eens de persoon geweest die mensen zagen, waarvan men vond dat ze een eigen stijl had..die sterk overkwam en niet wegkroop bij het langslopen. Die men aansprak, omdat men vond dat ik eruit zag als iemand met wie je wel een praatje kon maken blijkbaar..

Nu niet meer..en dat ligt uiteraard voor een groot gedeelte aan mezelf, omdat IK die schaamte voel en IK dat uitstraal.

Ik kan nu niet laten zien wie ik ben..wat ik ben en hoe ik ben, omdat ik me met dit uiterlijk niet wil uitdrukken..niet wil opvallen..

Daarom wil ik het graag terug..dat gevoel..die zelfwaarde, die tevredenheid..

Niet omdat die leuke (of nou ja, leuk..dat is nog maar te bezien, maar aantrekkelijke) jongens dan misschien meer in mijn bereik zouden liggen, maar om het besef te hebben en de kracht te voelen dat ik niet minder ben. Dat ik hen aan zou durven kijken..om vervolgens lekker verder te lopen..wetende dat het niet ongepast was dat ik..ja ik..hem aankeek..dat dat “mag”....om vervolgens lekker verder te wandelen..want ik wil en moet er verder niks mee..dat gevoel is genoeg..verdere toenadering hoef ik niet..al zou het kunnen..ik zou dan veel te bang zijn dat ik me toch weer lelijk zou gaan voelen en dus minder zou voelen..ik houd van gelijkwaardigheid..en mensen die van zichzelf zo mooi lijken te zijn..daar zal ik altijd tegen moeten opboksen..en zal me altijd onzeker maken..daar heb ik geen zin in..

Misschien toch maar gewoon naar de supermarkt gaan eerder op de dag..tussen de huismoeders en huilende en jengelende kinderen..dan hoef ik mijn hoofd niet zo te breken en me ook niet te schamen en zo bevooroordeeld te denken..uiterlijk met karakter verbinden enzo wat ik in dit bericht erg heb gedaan..

Of misschien maar een poosje niet naar de supermarkt..dat lijkt me nog beter..en ervoor ZORGEN dat ik me niet meer minder hoef te voelen..

 

 

 

Jan. 24, 2007 - Wat ben ik toch met vreemde/onzinnige dingen bezig..alles om maar onder het leren van die tentamens uit te komen he!

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Nog eentje erbij doen dan? kon het niet laten..

 

 

 

Jan. 23, 2007 - En wat dacht je..ja hoor..derde keer..

Okee..je kunt aanvoelen dat je bepaalde afbeeldingen moet kiezen om een andere uitkomst te krijgen..dit had ik echter niet gedaan. Steeds heb ik naar waarheid en smaak gekozen..steeds kreeg je ook weer andere keuzes van afbeeldingen bij de test..steeds heb ik uitgezocht welke me echt het meest aansprak uit de serie..en dus drie keer een verschillende uitslag..hoe betrouwbaar! Of ben ik zelf zo onbetrouwbaar en ben ik zo wisselvallig?!

 

 

 

Jan. 23, 2007 - The ultimate proof..tweede keer kreeg ik een andere uitslag..

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Ik geloof er geen snars van..maar toch altijd leuk..testjes..

 

Jan. 23, 2007 - haha..ook al is het niet zwart-wit..sommige dingen wil ik het log niet onthouden..

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Prachtige tekst van evanescence..

How can you see into my eyes like open doors
leading you down into my core
where I’ve become so numb without a soul my spirit sleeping somewhere cold
until you find it there and lead it back home

Wake me up inside
Wake me up inside
call my name and save me from the dark
bid my blood to run
before I come undone
save me from the nothing I’ve become

now that I know what I’m without
you can't just leave me
breathe into me and make me real
bring me to life

I’ve been sleeping a thousand years it seems
got to open my eyes to everything
without a thought without a voice without a soul
don't let me die here
there must be something more
bring me to life

I’ve been living a lie, there’s nothing inside

 

 

 

 

Jan. 23, 2007 - Wijsheden..ik ken ze wel, kan ze zelf ook bedenken, maar niet naleven..

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (7)

 

 

Jan. 31, 2007 - Onmacht, machteloosheid..laat het niet deel van je worden..en al helemaal niet door mij..

 

Dat ik mezelf soms down voel..dat ik mezelf soms pijn doe door teveel in negativiteit te blijven hangen is een ding..

 

Maar ik wil niet die invloed op anderen hebben

Ik wil anderen er niet in meetrekken.

 

Ik ben erg gelukkig met mijn weblog..ik kan schrijven wat ik wil..het is mijn wereldje

Ik vind het ook fijn dat het gelezen wordt,

Maar merk nu ook dat er mensen zijn die heel begaan zijn..zih dingen aantrekken

Die gevoelig zijn voor de negativiteit..die de pijn meevoelen en die willen helpen..

 

Dat is niet mijn bedoeling..

 

Ik kan zeggen dat ik probeer niet zo negatief meer te schrijven..maar dan zou ik een grens voelen met wat wel en niet kan..en zou het niet goed meer lukken

Toch wil ik niet dat anderen zich aantrekken van wat ik schrijf..

 

Ik herken het gevoel van iemand willen helpen

Van het zien van verdriet, maar niks kunnen

Steeds weer tegen een betonnen muur aanlopen bij het dichterbij proberen te komen..

Dit herken ik allemaal

Die machteloosheid..die onmacht..dat is een van de vervelendste gevoelens die bestaan..

Gevoel waar je heel weinig mee kan..vooral ook door die betonnen muur..

 

Dit heb ik zo ervaren bij mijn moeder in haar tijden van depressie..

De pijn, de machteloosheid, de onmacht, de betonnen muur..was zo heftig

Het heeft littekens bij me achtergelaten..ik raak dat gevoel maar niet kwijt..

 

Haar depressies waren zo heftig..dat mijn dipjes er niks bij zijn

Maar op het moment dat ze niet depressief is..is alles ook weer ok

Ze kan verder gaan met leven..positief in het leven staan

 

Zo energiek zelfs zijn dat je soms haast zou denken dat het een bipolaire depressie is

Ze beseft dat zogauw het weer goed gaat..ze daar dan ook van moet profiteren..

Ze heeft ook weer een man toe kunnen laten in haar leven..

 

Allemaal dingen die ik niet kan..

De pijn die zij toen voelde kan ze achter zich laten en verder gaan..

Ik draag het met me mee en duurt maar voort..sta er soms mee op en ga er mee naar bed..

Zij kan een man toelaten in haar leven..seize the moment..

Wat dat betreft zijn wij heel anders

Want ik in haar plaats zou vantevoren teveel nadenken..

Niet wetende of een depressie weer zou komen..niet wetende of ik wel een gelijke in de relatie kan zijn..bang dat ik teveel aandacht opeis met mijn klagen en negativiteit..bang dat ik de ander ermee “besmet” of het vuur uit de ander kan doen doven of de vreugde en het leven uit de ander kan doen vervliegen

Alleen daarom zou ik het al niet toe kunnen laten..

 

Ik merk nu op mijn weblog..bij happy..bij zeddnet..kortom iedereen die “iets” van mij leest..dat er ook mensen zijn die zich “teveel” van mij aantrekken..een van de redenen waarom ik echt contact juist uit de weg ga..ik wil een ander niet pijn doen, of meesleuren..of dat alles om mij draait..terwijl iedereen wel “iets” heeft..terwijl iedereen aandacht verdiend..en ik die niet kan geven aan een ander zolang ik zo met mezelf bezig ben..

 

Ik vind het jammer dat ik in staat ben anderen pijn te doen met mijn woorden, en dat nog doe ook...

 

Ik kan en ga echter niet stoppen met opschrijven hier wat ik denk..en voel..

 

Maar bij deze dus wel een waarschuwing: alsjeblieft lees het gewoon..maar trek het je niet aan..

 

Het komt wel goed met mij..sooner or later..

It’ll be okay..

 

 

 

Jan. 31, 2007 - Away..

  I follow the night

Can't stand the light

When will I begin

To live again

 

One day I'll fly away

Leave all this to yesterday

Why live life from dream to dream

And dread the day when dreaming ends

 

 

 

 

Jan. 30, 2007 - Knoop

 

SShhhtttt..

Wees nou stil!

Nee, ik ben niet schizofreen en ik praat niet in mezelf

Maar word gek van die gedachten..ik kom er maar niet uit..

Ik probeer te denken om op te lossen, maar een knoop is wat ik overhoud

 

Dit is niet gezond dit is niet goed..

Een paar jaar terug in een jaar tijd van 68 naar 48 kg..veel te snel..ongezond

Paar jaar later..in nog geen anderhalf jaar tijd

Van 52 naar 82 kg..veel te snel..ongezond..

 

Altijd maar extremen..nooit er middenin..dit gaat niet goed dit voelt niet goed

Ik word gek van mezelf.

Soms ben ik zo moe..weet ik het even niet meer..terwijl ik wel weet hoe en wat ik moet doen

Het is zelfs niet moeilijk..maar het lukt niet..

 

Bijna jarig..sinds de vorige keer thuis wat weer helemaal fout ging omdat ik dan keihard met mezelf geconfronteerd word, heb ik gezegd dat het zo niet door kon gaan..m’n moeder zag ook dat ik er kapot aan ging..ze zag mijn verdriet..ze hoopt verandering te zien twee maanden later als ik weer thuiskom op mijn verjaardag

 

Minder dan een maand te gaan..niks beter... ik voel me steeds maar erger..

Ik wil haar niet weer pijn doen..

Wil mezelf niet weer pijn doen

En ik wil niet eens jarig zijn..

 

Ik wil het niet meer zo..

 

Something’s gotta change

Ik ben sociaal niks meer..en als er dan wel een keer een verplichting een sociaal gebeuren is

Ben ik daarna een wrak..

Schaamte voortkomend uit zichtbaarheid

 

Thuiszijn is een hekel aan mezelf krijgen

Mensen om je heen..ben het niet gewend..men kijkt me aan

STOP!!! Ik kan er niet tegen!!

 

Dit moet veranderen..

Ik heb het zelf in de hand

Dit kan veranderen..

Het moet..

Zo wil ik niet langer..

 

Iemand de film Thomas in love (Thomas est amoureux) gezien?

Verschilt niet zoveel met mij voor mijn gevoel..

 

 

 

 

Jan. 30, 2007 - Ronddraaien

 

Ronddraaien..

Rondraaien in oude gedachten

In oude gewoontes

In oude verlangens

In oude dromen

Maar rond is niet vooruit

En van ronddraaien word je misselijk

Waar is de weg vooruit?

En hoe kom ik op de oprit?

 

 

 

Jan. 30, 2007 - Sometimes words don't mean a thing..

 

 

 

Jan. 28, 2007 - Alleen..

Altijd wil ik alles maar alleen

Alleen, tot ik een bepaalde vorm van perfectie heb bereikt en dan pas anderen of een ander..

Who am I kidding?! Zo werkt het leven niet..zo werkt het uberhaupt niet..

 

Wat is het nut van aardig zijn, betrokken zijn, intelligent zijn en andere eigenschappen/karaktertrekken of talenten if you've got no-one to share it with?!

Wat is de waarde van gevoelens als je ze met niemand kan delen?

Wat is de waarde van een perfect en succesvol leven als je geen liefde kent?!

 

Alleen is maar alleen..alleen werkt verdovend..maakt gevoelloos

Ik houd alles op een afstand..niks heeft echt vat op me..niemand dringt door

 

Laat me huilen, maak me kwaad..je hoeft me niet eens te laten lachen..dat komt vanzelf wel bij het besef dat jij me weer hebt laten voelen: Het mooiste geschenk ter wereld..

 

 

 

Jan. 28, 2007 - Dik

Vandaag mijn BMI boven de 30..ik ben officieel vet. En op een bepaalde manier zat ik daar gewoon op te wachten..als omslagpunt..want dit kan natuurlijk niet!! En tevens dacht ik ook op een ziekelijke manier: haha...niemand kan nu nog zeggen dat ik niet dik ben..de cijfers liegen niet..ik moet nu wel geloofd worden..maar ja..wie heb ik er alleen maar mee..mezelf toch zeker!!

Dus op naar een gezond BMI..maar met tientallen eraf..eerste doel 75, daarna 65..en als het meezit nog de 55..maar voor het eerst in mijn leven klinkt 65 ook nog niet zo heel gek..aangezien ik het nu wel erg bont heb gemaakt en 65 best ver ligt..

Maar ik weet ook..als ik eenmaal op gang ben en resultaten zijn zichtbaar, dat ik dan ook een flink doorzettingsvermogen heb en ook die  nog wel binnen het bereik ligt...maar ja..dat klinkt natuurlijk erg ongeloofwaardig bij iemand van bijna 85 kg..want als ik best goed kan afvallen..waarom het dan zo ver laten komen!!

Food is the enemy..and it has been for years..

 

 

 

Jan. 28, 2007 - Comments..

Ja..ik krijg al wat meer comments binnen..ga daar vooral mee door..dit is fijn..het is wel goed om mijn denkwijzen naast andermans denkwijzen te leggen..zodat vooroordelen of onrealistisch denken misschien bijgesteld kan worden..zolang er maar geen: ik heb het goed en jij hebt het fout-spelletje wordt gespeeld en ieder vrij is om zijn/haar mening te hebben

Een mailinglist bestaat ook..mocht je willen weten wanneer een nieuw bericht is geplaatst. Niet dat ik mezelf nou wil promoten of denk dat mijn woorden zo bijzonder zijn dat iemand deze regelmatig wil lezen..maar mocht dit zo zijn..dan hoor ik het graag en zal ik je e-mail als je die geeft op de e-maillijst zetten..zo weet ik een beetje wie het zijn die lezen..dat is wel prettig..plus maak ik meer kans op feedback (denk ik).

 

 

 

Jan. 27, 2007 - Tik..tik..tik...

Seconden worden minuten, minuten worden uren, uren worden dagen en zo blijft de tijd maar vooruit gaan.

Je zet een streepje op papier, met nog een paar streepjes erbij wordt dit een letter en meerdere van deze letters vormen zelfs woorden, waar je dan weer zinnen van kunt maken.

Allemaal dingen met vooruitgang, met ontwikkeling..

Ik zet mijn ene voet voor de andere en verwacht dan vooruit te komen, maar nee

.. ik sta stil..

 

 

 

Jan. 27, 2007 - Makin' love..

Seks..

Je kunt het overal zien..overal krijgen, waar je maar wilt, wanneer je maar wilt 24 uur per dag..

Goh..wat is het nog bijzonder en speciaal..nou nee..

Iedereen wil seks..dat is een oerinstinct wordt wel eens gezegd..maar volgens mij worden toch echt twee dingen door elkaar gehaald..

Ik hoef namelijk geen seks..het doet me niks..doe het zelfs liever niet..

Maar de liefde bedrijven...dat is een heel ander verhaal..

Velen kunnen zeggen dat ze seks hebben gehad..en dat doen ze nog veelvuldig en met trots ook..

Nou die trots mag je achterwege laten, want wat wil je tegenwoordig nog makkelijk dan seks hebben..geen prestatie is dat..

Makin' love..ja..heel iets anders dan seks in mijn optiek..volgens mij zijn er veel minder die dat ooit hebben ervaren..en degenen die dat wel hebben..die mogen in hun handen knijpen met zo'n ervaring

 

 

 

Jan. 27, 2007 - Vriend..

  

Of ik een vriend heb, werd mij dus gisteren gevraagd..en die vraag stelt men wel vaker, dat is op zich nog niet zo gek. Wel vind ik het vreemd dat wanneer je “nee” zegt, men vraagt waarom dan niet. De helft van de tijd heb je dat toch niet in de hand? Met die vraag lijkt het wel alsof iedereen die het zou willen een vriend zou kunnen krijgen. Kijk me eens aan..dan hoef je die vraag toch niet eens te stellen of wel?!

Okee, misschien dat het op het eerste gezicht niet duidelijk is..dat ik best een positieve eerste indruk kan achterlaten, van een vrolijke meid..en vrolijk heeft meestal wel potentie..maar wie mij langer kent weet wel dat dat vrolijke en adremme wat soms naar boven komt, niet een eeuwig durend iets is..en als dat niet aanwezig is, er bar weinig over blijft. Ik ben saai en zou niet weten wat ik iemand zou kunnen bieden. M’n uiterlijk is (laten we voor de verandering eens zeggen) gemiddeld..ik ben niet vermakelijk..ik ben niet gezellig..ik ben geen feestbeest..drink geen alcohol..begin het liefst niet eens over eten en vind verder alles wel best..je kunt niet eens lekker ruzie met me maken! Ik word eerder geslotener als iets me niet bevalt dan dat ik uitval..kortom er zullen weinig emoties geprikkeld worden samen met mij...nou..wie wil dat nou niet!! Precies...

Ik wil het zelf ook niet eens hoor..ik blijf zo op de vlakte vaak..angst voor loskomen..angst voor ontspanning lijkt wel. Nooit eens uit eigen beweging tegen iemand aankruipen, een spontane zoen geven..op een fysieke manier laten merken dat je iemand mag..dat kan ik niet..ik blijf afstandelijk..zelfs als ik zelf niet wil..puur omdat ik altijd verwacht en denk dat ik helemaal op het verkeerde spoor zit als ik dat wel zou doen, omdat ik verwacht dat niemand daar op zit te wachten en omdat ik niet weet hoe de ander het zal opvatten en ik niet meer terugkan bij wijze van spreken.

Daarom zit ik ook zo veilig op mijn kleine kamertje. Een kamertje waar ik toch niemand kan uitnodigen..dan hoef ik ook nooit zulke situaties mee te maken..lekker veilig..dat wel..maar als de kachel het weer eens niet doet..best koud..

Dat ik saai en afstandelijk ben, dat gegeven, dat is dit keer niet geheel een beeld wat in mijn hoofd zit en misschien wel meevalt als je het een ander zou vragen. Ik heb een aantal jaar geleden na een lang mailcontact een jongen ontmoet..een paar weken mee doorgebracht in de weekenden, maar het liep totaal niet. Ik was zo anders dan via chat, veel stiller en zelfs volgzaam..alsof ik geen mening had..terwijl op de chat ik dat overduidelijk wel had. Hier kon hij niet mee omgaan..dat vond hij niet leuk (begrijpelijk)..alsof alles van hem moest komen en ik alles wel best vond, maar er geen emotie bij toonde. Dit klopt wel met wat ik voelde wat er gebeurde met me..ik werd helemaal numb..helemaal passief zodra hij dichterbij kwam..en dat heeft dan wel weer zijn oorsprong..maar als ik dat bewust weet..en het helemaal niet wil, het zo veranderen, en gevoelloos worden als een zombie..waarom gebeurt het dan toch? En elke keer gaat het zo..nou ja..die paar keer dat ik nog eens een-op-een met een jongen in een kamer ben geweest. Waarom? Ik weet toch al lang voor mezelf dat niet elke jongen foute bedoelingen heeft..en wat kan me dan nog gebeuren wat niet eerder is gebeurd...waarom kan ik niet ontspannen..waarom kan ik niet dezelfde blijven als ik ben op de pc..of in een veilige/overzichtelijke/controleerbare/bekende situatie? Zoals ik ook al ooit eens in een gedicht schreef: er zit zoveel meer in me, passie, romantiek, gevoel..het is er allemaal wel..maar kan er niet uit. En ik geloof en weet dat het wel KAN met tijd en ruimte en vooral vertrouwen..maar ja..het gaat eerder irriteren dan er tijd is om aan te wennen en los te komen meestal, zodat dat punt niet bereikt wordt.

Ach ik moet niet zeuren..er is gewoon nog niemand geweest met de sleutel voor de juiste deur waarachter het allemaal verborgen ligt..die hem heeft willen gebruiken althans..

Een ontmoeting met iemand die je via internet kent. Nee..het is dan ook niks voor mij. Het werkt niet..je bouwt zo een beeld op en zoveel verwachtingen waar je nooit aan kunt voldoen. Er is gewoon een verschil van dag en nacht als je tegen een open en meestal vrolijk en soms zelfs grappig persoon praat via de computer en er dan in het echt een grijze muis..een baal hooi (nee, dat is geen gebruikelijkeuitspraak,maar je kunt niet zeggen dat je ooit een leuke baal hooi hebt gezien, dus I made my point) voor je zit. Eventjes houd je dat wel vol..het beeld van de pc nog in je hoofd hebbend en wachtend tot je dat echt gaat zien..maar ietsjes langer..nee..dat dan weer niet..

 

En dan heb ik nog steeds mijn droombeeld, van de jongen op het bankje of in de trein..waarbij ik me in een

oogopslag op m’n gemak voel en het gevoel om dichtbij hem te willen zijn zo sterk is, dat ik al mijn reserveringen en spanningen overboord kan gooien. Zo zou het moeten zijn..want dan heb je DAT gevoel al..en weet de ander nog niks van je (in tegenstelling tot contact via pc, waar de ander al veel van je weet, maar dat gevoel van vertrouwen..de klik..het kunnen ontspannen er niet is), dat zou de goede volgorde zijn..aaahhh...ja....doe mij die maar (hoef geen plakje worst, ben vegetarier).

 

 

 

Jan. 27, 2007 - Lezers

Mocht je trouwens (ja, jij ja) hier toch op dit blog beland zijn en zit je te lezen..vrees of schroom dan niet om een reactie achter te laten hier of me een mailtje te sturen. Ik hoef niet zozeer commentaar of adviezen over mijn berichten, want zoals sommigen al wel weten ben ik koppig wat dat betreft en kan ik ook best kriebelig worden van goedbedoelde adviezen in de vorm van: doe 'gewoon' dit..of doe 'gewoon' niet dit..en dan vooral dat woordje "gewoon".

Maar wel vind ik het leuk om over allerhande dingen in discussie te gaan of gewoon te praten..gedachten uitwisselen dus zonder dat we "over" mij gaan praten, want daar zit ik dus niet naar te vissen. Ik wil jouw

 

verhaal ook wel horen..misschien hebben we wel gelijkenissen?

Maakt niet uit wat eigenlijk..wat ik maar wil zeggen is dat je vast hier niet zonder reden bent..je herkent iets..iets spreekt je aan..dus hebben we vast iets gemeen..dus laat dat even weten ;) want ik kan niet zien/ruiken wie er aan de andere kant van dit beeldscherm zit..en misschien is het wel heel zonde om dat niet te weten..

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (6)

 

 

Feb. 6, 2007 - Zou ook elk nadeel z'n voordeel hebben??

In al het negatieve zit een leermoment..en als je het negatieve niet had gekend was je niet de persoon die je nu bent, en wist je geluk minder te waarderen...

Barre tijden leren naar jezelf te kijken en te luisteren en jezelf te leren kennen..iets wat veel mensen in deze drukke tijd vergeten of over het hoofd zien..wat dat betreft is het een cadeautje..

 

 

 

 

Feb. 5, 2007 - gisteren, morgen, vandaag

Het leven gaat niet achterwaarts

laat staan dat het gisteren blijft dralen.

 

Zou het leven achterwaarts gaan..zou ik de toekomst zien waar ik nu het verleden zie..misschien toch wel handig? of zou ik gewoon eens om moeten draaien in het leven van nu??

 

 

 

 

 

Feb. 5, 2007 - Bloemen in potentie zijn we allemaal

Een wijze jongen schreef mij:

 

Bloemen hebben regen nodig en daarvoor zijn donkere wolken nodig.

Als er genoeg regen is geweest is er zonlicht nodig om er een bloeiende bloem van te maken.

 

Wat staan we toch dichtbij de natuur.....

 

 

 

 

 

Feb. 4, 2007 - Hart(d)

Een hart mag nooit slapen, heeft alle dagen dienst

Die van mijn vader was heel erg moe...heel even wakker blijven nog zeiden we..dan word je vervangen...maar hij was moe....zo moe....zzzzzzzzzz

 

 

 

 

 

Feb. 4, 2007 - Filmpje

Eigen samengesteld filmpje:

http://www.happyvpro.nl/video.do?video=49023

 

 

 

 

 

Feb. 4, 2007 - Kriebel..

Kriebel, kriebel....heel zacht...heel ver weg...heel onduidelijk..

He...nee toch!! Niet nu....

Kssssttt..weg jij...

 

 

 

 

Feb. 3, 2007 - Bedissues (1)

Een reactie van de oorspronkelijke tekstschrijver op mijn conclusie:

Waarom plaatst ik het hier..omdat zulk soort dingen me erg kunnen prikkelen..ik kan er gewoon niet bij en wil het niet geloven..aan de andere kant vind ik het denkbeeld van de ander wel weer erg interessant te lezen..dus mochten meer mensen in discussie gaan..you're welcome..of bewijs me van het tegengestelde..dat zou ook wel prettig zijn..

 

Komt ie!
-echt liefde dat opgebouwt wordt zonder seksualiteit? dat gebeurd alleen in films......
Een man kan wel zeggen dat ie de vrouw meer tijd geeft en dat hij het begrijpt, maar dat zijn mooie woorden om later ALSNOG in haar bedje te komen. Evil he? Ik heb een paar kennissen die mij dit allemaal in geuren en kleuren vertellen. En als dat ’later’ te lang duurt, dan is ie foetsoe.

-seks intenser als je er samen aanwerkt en het dan wel lukt? Dat is niet mijn ervaring. Beladenheid, frustratie

 

en ’moeten’ overheersen. Het is echt een enorm karwei om een vrouw losser te krijgen in bed, echt enorm. Ik begin er nooit meer aan. (ik ben al heel open, heel makkelijk en stel amper eisen, moet je nagaan!) Misschien als een man het nog niet eerder heeft meegemaakt, dat hij ’werken aan’ een kans wil geven.

-tegenslag? Kom op! Pas als je jaren een relatie hebt ga je niet weg bij tegenslag! Als je een paar maanden date dan is tegenslag in bed een enorm grote afknapper. Wat heb je dan opgebouwd in die paar maanden? Een liefde zoals in de films? Nee helaas.....

-tot slot een romantiserende uitspraak over sleutels en deuren.......een goedprater, een ’zie je welletje’.......als een man dat tegen een vrouw zegt dan smult de vrouw daarvan, zo zijn vrouwen.....maar mannen niet!! die denken ’yeah right’, ook al blijven ze begripvol doen, ze balen. Ik weet het zeker.

Zoals ik met jou open spreek Josje, spreek ik met tientallen mensen, zelfs bellen, ontmoeten.....ik heb kennissen die uitspraken doen die jouw beeld van de man nog slechter zouden maken.......geloof me, het getal dat ik vaak hoor bij mannen is 2 jaar, als ze 2 jaar lang niet een geilere, wildere meid tegenkomen dan pas lopen ze niet weg, dan pas zien ze een relatie als serieus.....dan pas gaat ’seks uber alles’ over in ’houden van’ en werken aan tegenslag......

Ik zweer het je. Mooie topic voor een scriptie van een psychologie student om eens te onderzoeken wanneer een man een relatie serieus ziet......ik vrees het ergste.

Het hoeft niet te kloppen wat ik zeg. Ik hoop het. De wereld is anders veel te evil. Maar toch......de empirie.....we weten het allemaal wel......we zeggen het alleen niet, we willen het niet geloven!!!

Jij hebt die man nodig, die ene, die unieke, letterlijk 1 uit een miljoen vrees ik.
Dus in Nederland lopen er 16 rond! Misschien als je 80 jaar bent heb je m gevonden!

 

 

 

Feb. 3, 2007 - Bedissues..

Een disussie met een jongen over bedissues..heerlijk open en eerlijk, maar tegelijkertijd ook teleurstellend..

Ik wil een paar stukjes met jullie delen (heb hem toestemming gevraagd hoor) en hoop dat jullie het beeld van de man dat zo geschetst wordt wat kunnen bijschaven in positieve zin..want als dit een reflectie van de realiteit is..mmhh..dan wordt het niet wat met mij..

 

Wat hij zegt:

Heb je weleens gehoord van de 30-3 regel? Uit onderzoek blijkt dat 30% van het geluk in een relatie voor een man afhangt van de kwaliteit van hun seksrelatie, voor vrouwen is dit slechts 3%!!!! Oh jee!!! Daar zit een extreem gat tussen!! Dat is ook de verklaring dat mannen veeeel meer vreemd gaan dan vrouwen. Seks is te belangrijk. Mannen zijn vanuit de oertijd opgezet om zoveel mogelijk seks te willen en kinderen te verwekken. Vrouwen juist niet, die worden gewoon op brute wijze door de man zwanger gemaakt (gelukkig is er nu politie, maar niet in de oertijd!) en gaan daarna voor de kids zorgen.

Als ik van te voren weet dat een vrouw intimiteitsissues heeft dan begin ik er al niet aan. Het stopt op een gegeven moment......

Een vrouw kan niet verwachten dat een man zijn 30% genot niet bevredigd ziet en bij haar blijft.

Rekensom:
Vrouw 1: scoort 60% uit 70% (qua positieve bijdragen aan geluk en positieve eigenschappen)+ 5% sekspunten = 65% eindscore
Vrouw 2: scoort 50% uit 70% (qua positieve bijdragen aan geluk en positieve eigenschappen)+ 25% sekspunten = 75% eindscore

De vrouw met de betere klik legt het toch af tegen de vrouw die de man geeft wat hij zoekt in bed. Krom? Vind ik niet. Mannen zijn mannen.

Ik zelf reken zeker weten een vrouw af op het bedgebeuren.
Ik weet 100% zeker dat dit voor 99% voor de mannen geldt.
En die 1% heeft vast issues met zichzelf. Zijn heel onzeker bijvoorbeeld en dus geven maar toe en meer van dat soort "ik doe het wel voor minder" redenen.

 

Mijn conclusie:

Dus..mocht ik erachter komen dat ik (nog) problemen heb op dat vlak..dan kan ik daar niet MET een eventuele

 

partner aan werken (want dat heeft gezien het bovenstaande geen kans van slagen), maar moet ik daar vantevoren in mijn eentje maar aan gaan werken...wat lastig is, want je kunt het gevoel wat je overvalt in zo'n geval en je beperkt niet goed onderzoeken zonder de situatie zelf..

En moet ik als ik een man voor me wil winnen ooit, er niet over hebben..zeggen dat alles koek en ei is en dan hopen dat het allemaal losloopt, omdat als je het er wel over hebt, hij gezien het bovenstaande rekensommetje eerder naar een mindere match zoekt qua karakter, maar waarmee het in bed WEL probleemloos gaat??

En dan: Wil ik zo iemand die dat geduld niet een kan opbrengen..die het als afknapper ziet en liever doorgaat naar de volgende?? Nee..maar kom ik dan terecht bij die 1%..de wanhopigen??

 

Nee..ik geloof het niet..dit is een stereotype beeld..ik geloof niet en wil niet geloven en denk niet dat "de man" zo in elkaar zit..misschien wel tot op zekere hoogte..als het om een oppervlakkig contact gaat dan wel..dan kiest men gewoon de beste en meest probleemloze...dat zou een vrouw net zo goed doen..maar als het om liefde gaat..en qua match is het op andere vlakken de volle 100%..kun je dat gegeven dan zomaar weggooien omdat het op dat ene vlak niet werkt (wat vaak ook nog eens een kwestie van geduld is denk ik..en als je er samen uitkomt het zelfs intenser kan zijn, dan als alles zo vanzelfsprekend gaat)..als het om echte liefde gaat zal "de man" dit toch ook niet zomaar weggooien..toch?!

 

Is het niet erg makkelijk om weg te lopen bij tegenslag?? Denk eens aan wat je krijgt als je samen iets overwint..dat zou zoiets moois kunnen zijn denk ik..dan is het echt iets speciaals van twee personen samen..iets waarvan je dan weet dat alleen jij de sleutel hebt en de deur hebt weten te vinden..mooi toch!!

 

 

 

 

Feb. 3, 2007 - Point (of life)

I have to find the point of my existence..the point of my life..

I am searching for answers..and won't include love till I do..

But what is the point in anyones life without love

And so..will I find mine when I'm postponing love till I do??

 

 

Life is difficult and I'm the master in making it even more difficult then it already is..

Setting (impossible) targets, goals and rejecting everything positive till I've reached them..

Sometimes I think I'm clever, but acting this way is really very stupid and a waste of life

Still I can't help it..and am continuously doing so..

 

Life has many roads to choose from

In front of you you see a clear, straight road without any obstacles

Parrallel to that one there's a dark one with many obstacles

There's really no selection before you can walk the lighter one

But I just don't think that one's for me..that I can walk that way

I always tend to choose the second one

But isn't it just that I won't take the usual path because everyone's done that..

Isn't it just that the easy road is just too easy?

Isn't it just that I like to make it difficult for myself..just so I can feel??

Even though the feeling is negative..it is a feeling..isn't it..

 

I don't like to walk the paved paths..because at the end, you can't own it

If you fight your own way through the obstacles..you may take full responsibilty for reaching the end..

But well..you do have to make it first..and that is @@#!$% difficult..

 

 

 

 

Feb. 3, 2007 - internal locus of control

Ik weet dat als ik nu een leuke jongen zou leren kennen en die toe zou laten..ik als de wiedeweerga zou kunnen afvallen..probleem opgelost..toch??!!!

Nee..ik moet redenen in mezelf vinden om het te kunnen volhouden..mezelf bijzonder genoeg gaan vinden om goed voor mezelf te gaan zorgen.want iemand anders kan weer uit je leven verdwijnen..met jezelf moet je nog een heel leven verder..bewust laat ik dan ook nu niet (echt) mensen toe in mijn leven..ik moet namelijk eerst weten dat ik het zelf kan..zonder iets dat buiten mezelf ligt als reden te hebben, anders blijf je daar maar in terugvallen..

 

Weet je dat het best stom is, dat ik soms tot redelijk verstandige conclusies kom..en inzicht verkrijg..maar dat ik daar vervolgens niks mee doe...

stilstand is my middle name..

 

 

 

 

Feb. 2, 2007 - Boring..

Yes... I'm boring..so what!!

 

"Wij gaan de keuken opruimen!! Oh..jij moest leren he..wegwezen jij"

Kom ik weer beneden is een kast netjes die zij zichzelf toegeeigend heeft, maar is alles wat eruit kwam op het balkon bij mijn huisgenoot gedumpt (zou ik niet leuk vinden)..

Verder toevallig alles wat ik had bevestigd in de keuken is eraf gehaald of vernield. Handdoekhaakjes eraf gehaald omdat ze nieuwe wilden kopen en dan drie op een rij..ipv de twee die er nu hingen..oke..best hoor..ik ben wel in voor verbetering..maar probeer die dingen er wel met beleid af te halen of kijk eerst of ze eraf kunnen. De ene tegel waar een haakje op hing bevat nu een grote plakkerige rest en de andere tegel..ja..die is voor de helft kapot en van de muur gevallen..veel mooier is dat nog niet..en ook een keukenrolhouder van de muur..oke..er komt dan wel een nieuwe, maar alles wat ik heb bevestigd is opeens niet goed genoeg en wat een ander heeft of wil is natuurlijk beter of mooier..en dan voel ik me nog bezwaard omdat zij zo bezig zijn en ik op mijn kamer zit te leren ook..terwijl wat zij doen, toch weinig uithaalt (op het moment althans).

En dan gaan ze zo samen de stad in en daarna samen koken en eten. Op het moment dat iedereen z'n eigen gang ging hier voelde het goed..nu dat door de nieuwe bewoonster steeds initiatief wordt genomen om dingen samen te doen (wat uiteraard op zich niet slecht is), word ik met m'n neus op de feiten gedrukt en voel ik me behoorlijk saai..ik zeg overal nee tegen (nee, ik wil geen wijntje, nee, ik wil niet samen eten..en niet samen shoppen..dat zijn nou juist de dingen die ik niet samen kan doen en wil doen, en waarom ik zo blij was met dit

 

huis..). Nu elke keer als ik nee zeg ga ik me schuldig en/of saai voelen en dat wetende ga ik vast hen zoveel mogelijk uit de weg, om dat maar niet te hoeven zeggen....flashback...nee..ik wil niet NOG meer in een isolement raken..een eigen gecreerde variant okay..daar kan ik me zelfs nog veilig en lekker en vertrouwd bij voelen..maar geinduceerd door een ander..dat gaat op den duur aan me vreten en word ik niet vrolijker van..dat moet ik voorblijven..

 

 

 

 

Feb. 2, 2007 - Eerlijke voeding

Gisteren heb ik weer eerlijke voeding gegeten..onbewerkte producten..natuurlijke producten..de dagen ervoor had ik namelijk ook dingen als brood gegeten..met zout..bewerkt..ik voel me dan vervuild..alles voelt vies aan..gisteren dus geen brood, veel fruit en groente..en ik voel me weer zoveel schoner..het zit allemaal tussen m'n oren...maar toch..als ik me zo beter kan voelen, waarom het niet doen he ;)

 

 

 

 

Feb. 2, 2007 - nieuwe huisgenoot (2)

Ik ga het stukje wat ik heb geschreven wel neerzetten, maar ondertussen heb ik door dat het me veel te veel bezighoudt..waarom er druk over maken..ben niemand iets verschuldigd en hoef niet een bepaalde rol te vervullen..

 

 

Wat kunnen mensen toch verschillend zijn..

Mijn nieuwe huisgenote..gisteren is ze hier komen wonen..

Eerst bleef haar vader nog heel langen hangen..hij vertrok en vriendinnen kwamen waarvan een bleef slapen...

’s Ochtends die vriendin er nog en later moest ze naar school..’s middags uit school, kwam haar moeder op visite..toen die toch echt weg moest heeft ze haar ex-vriend opgebeld, maar omdat hij een uur moet fietsen om bij haar te komen en dus ook om weer terug te komen wilde hij niet zo lang blijven...mmhh...misschien

 

ging ze nog even de stad in dan met vriendinnen, want anders zat ze hier vandaag zo alleen: Ben jij nog steeds

aan het leren??

Nee..ze kon niet goed alleen zijn...was ze niet gewend..tussen haar moeder en haar ex-vriend was ze alleen geweest..toen maar snel op msn...

Zo..verschillend..zij heeft ondertussen al meer mensen op visite gehad in een dag, dan ik in anderhalf jaar tijd..niet dat dat uitmaakt..mensen verschillen..echter...wat dit bij mij oproept is angst om langs haar deur te lopen naar de wc..tot nu toe heeft ze me nog elke keer naar binnen geroepen om iets te laten zien wat nieuw is op haar kamer, of wat ze heeft veranderd..ik begrijp dat wel van haar kant..but I’m not that kind of person..zij wordt gek als ze niemand heeft om tegenaan te kletsen..ik wordt gek als er teveel tegen me aan gekletst wordt..

Maar ik heb ook al gezegd dat ik de rust zelf lekker vind..en dat ik JUIST een einzelganger ben..dus aankloppen, naar boven komen, dat zal ze niet zo snel doen..nu maar hopen dat haar ouders en vriendinnen genoeg blijven langskomen..want ik heb al wel gemerkt dat als ze het gesprek met je aanknoopt en jij bent op een gegeven moment aan het woord, dat ze juist op dat moment om zich heen gaat kijken, of iets anders ziet/gaat doen..en tja..daar kan ik nou eenmaal slecht tegen..

 

Nu..een paar uur later moest ik naar de wc en stond ze in de douche. Ik heb nu gehoord wat voor verleden ze heeft met haar ex..en dat ze zelfs twee jongens heeft die wat me haar willen..

Andere huisgenoot kwam thuis..wel rustig meisje..kan ik erg goed mee praten..ze gaan nu samen uit..ze hebben elkaar gevonden..als ik nu mee was gegaan had ik de komende verhoudingen tot elkaar nog open kunnen houden, maar heb mezelf meteen weer afgezonderd..doe het altijd!!

Niet dat ik me er vervelend bij voel overigens..want had niet eens meegewild..maar misschien wel beter voor het onderhouden van het contact..maar ja..ga niet het een ten koste doen voor het andere..tegen mijn gevoel/aard in..

Is het misschien een bron van jaloezie..niet in haar openheid meegaan, niet met initiatieven meedoen..niet meedoen in zijn geheel..omdat ik me dan tezeer bewust word van wat ik mis..of niet doe..misschien jaloezie dat zij dat wel kan?? En dat ik er daarom over schrijf..want ik heb zelf echt werkelijk geen idee waarom ik er zoveel tijd aan besteed..ik zit hier best..waarom dan druk maken over wat anderen doen?!

 

 

 

Jan. 31, 2007 - Bewolkt en een ringband..

 

Sommige mensen hebben elk jaar opnieuw last van winterdepressies..

Zij kunnen niet tegen de weinige hoeveelheden zon..

Voor mij maakt het niet uit of het zomer, herfst, winter of lente is..

Als de zon schijnt ben ik te zichtbaar..zijn alle oneffenheden te zichtbaar..

Doe mij maar schemer, doe mij maar avond..dan ben ik op mijn best..

Lamplicht (de gele, zachte variant, niet de witte uv-dingen) werkt ook veel beter dan daglicht op mijn humeur en zelfbeeld.

Soms maak ik wel eens foto’s waarop ik lach of “echt” de camera in kijk..je kunt er geld op zetten dat het moment van maken ’s avonds..’s ochtends net uit bed of op een donkere dag was..otherwise..no chance..

 

De laatste dagen scheen de zon hier precies naar binnen..ook was er de nieuwe huisgenote wat me toch wat onzeker maakt..

Vandaag is het bewolkt..schemerig in mijn kamer..

Eindelijk iets meer ruimte in mijn hoofd..eindelijk kan er stof in voor mijn tentamens..

Want daar is het de afgelopen dagen niet van gekomen..

En net..wat ik net toh voelde!! Een totaal vreemde gewaarwording voor mij:

Ik voelde verzadiging bij het eten!! Hoe heerlijk...Ik kon gewoon stoppen!!

 

Vanochtend een verslag inleveren..

Wat kun je dat goed merken als je al een paar dagen nauwelijks de deur uit bent geweest qua conditie de brug op met een redelijk zachte band en tegenwind..dat moet echt wel verbeteren!!

De frisse lucht deed me wel weer goed..dat kan als het bewolkt is..en weinig mensen op straat..dan kan het me goeddoen..

Op school moest ik het verslag nog laten inbinden, maar het apparaat was kapot, dus moest je het zelf doen met een ander ringband-apparaat.

Ik wist niet hoe je de ringband op het ringbandapparaat moest leggen en moest het vragen aan een jongen die net achter mij aankwam en op zijn beurt wachtte..AI!!! hij hielp me echter netjes..

Ik eerst gaatjes in mijn verslag maken..stapeltje voor stapeltje..

Toen de blaadjes op de ringband schuiven..bij het voorblad aangekomen merkte ik dat ik alles verkeerd om had gelegd..dus met de bedrukte kant naar het achterblad gericht...alles moest er weer af..en die jongen stond

 

maar te wachten..ik schaamde me dood..

Nog een keer..nu goed..goede kant naar boven..maar he..bij het begin aangekomen merkte ik dat de eerste pagina niet vooraan lag!! Bleek dat ik nadat ik de gaatjes had gemaakt..de stapeltjes verkeerd weer op elkaar had gelegd!! Weer alles eraf dus en op volgorde leggen..

Hoewel ik had verwacht (ik verwacht vaak het slechtste van mensen) dat de jongen na mij ondertussen met een chagerijnig hoofd zou staan te kijken naar mijn gestuntel..keek hij kalm en vriendelijk..hij merkte vast dat ik me ongemakkelijk voelde..

Snel liet ik hem voorgaan terwijl ik mijn blaadjes goedlegde..

Hij was klaar met het maken van zijn gaatjes..ik had mijn blaadjes in goede volgorde en hij liet mij toen weer voorgaan met het bevestigen van mijn blaadjes aan de ringband...

Het ging helemaal goed en nog wel snel ook..alleen nog hendel naar beneden om de ringband dicht te drukken..KLAAR!! Dus ik druk de hendel weer omhoog in oude positie zodat de jongen kon..bleek dat ik daarmee mijn ringband weer opendrukte!!!

“Sorry hoor..ik weet niet wat ik heb vandaag”...schaam..schaam..

Sneller dan ooit ervoor lukte het me om alle blaadjes in een keer met een (ja toen wel opeens) soepele beweging aan de ringband te schuiven en hem dicht te drukken en met toeziend oog en advies van de jongen (die ondertussen ook al twee keer voor mij de ringband op het apparaat had bevestigd) veilig en helemaal klaar van het apparaat te halen. Nou ja..niet helemaal klaar..niet zoals hij had moeten zijn, want ik had geen voorblad..want bij deze was het laatste gaatje niet helemaal goed doorgedrukt en kon dus niet op de ringband..TOEN was ik wel zo slim dat ik niet probeerde opnieuw de gaatjes erin te maken..want daarmee zou de rest weer van de ringband vallen om alles weer opnieuw te moeten doen..dat wilde ik niet nog een keer..al was het alleen maar voor die jongen..die nog steeds geduldig wachtte en niet chagerijnig was geworden..nou ja, dan maar zonder voorblad.

De jongen nog bedankt voor zijn hulp..en snel weggevlogen..ik moest nog naar de wc..daar mezelf weer tegenkomend in de spiegels, snapte ik weer eens niet waarom er ook maar iemand zo aardig tegen me had gedaan..en dat ik hem zijn hulp had durven vragen..mijn mond open had durven trekken en zijn kant op kijken..

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (5)

 

 

Feb. 16, 2007 - Aanraking..

Wederom bij het lezen van mijn psychologiestof..interessante en herkenbare informatie..tja eigenlijk alles wat daar beschreven wordt is herkenbaar..

 

Aanraken en het aanrakingstaboe.

Als je naar kinderen en hun vaak spontane reacties kijkt, wordt het je duidelijk wat 'echtheid in gedrag' is: kinderen drukken hun gevoelens in positieve en negatieve zin spontaan uit, zijn hierin erg zichzelf en kennen geen aanrakingstaboe.

Naarmate we meer volwassen worden en ons 'volwassen gaan gedragen'. blijkt veel van die oorspronkelijke spontaniteit verloren te gaan. Je laat niet meer zo duidelijk merken hoe je je voelt en sommige mensen worden zelfs zo gereserveerd, dat spontane warmte in het onderlinge contact tot een minimum is teruggebracht. Veel mensen hebben al moeite om met woorden hun waardering uit te drukken en van een spontane omhelzing of aanraking is bij hen helemaal geen sprake meer.

Aanrakingstaboes ontstaan meestal vanuit het idee dat anderen een aanraking vreemd of raar zullen vinden, dat je daarom zult worden afgewezen of ze zijn het gevolg van het feit dat je je geleidelijk hebt aangepast aan het 'volwassen' gewoontepatroon om je heen. Ook zijn er mensen die zijn opgegroeid in een gezin waar warmte, begrip, tederheid en acceptatie niet of onvoldoende bestonden of waar het laten blijken daarvan door aanraken en knuffelen 'taboe' was. Zulke mensen kunnen daar later problemen door krijgen in hun persoonlijke relaties, omdat ze niet opgegroeid zijn met een vanzelfsprekendheidsbeleving over aanraken.

 

Toch is het een wezenlijke behoefte van ieder mens om aangeraakt te worden en als dat 'echt van binnenuit' gebeurt,  maakt dat op een directe en onmiskenbare manier  duidelijk dat je door de ander geaccepteerd wordt. Ik denk dan ook dat het hierdoor komt - juist omdat het een basisbehoefte is te worden aangeraakt - dat mensen bij aanrakingen erg gevoelig  zijn voor het onderscheid tussen 'echt' en 'onecht', tussen 'van binnenuit' en 'gemaakt'.

Als babies niet geknuffeld worden en dus geen lichamelijk contact ervaren kan dat invloed hebben op hun lichamelijke ontwikkeling. Ook is het me opgevallen dat bijvoorbeeld jongeren die in een tehuis wonen, sterk gericht kunnen zijn op seks. Seks heeft dan voor hen min of meer de associatie met aanraken, warmte krijgen, je geaccepteerd voelen en dat is hetgeen waar zij in feite naar verlangen. Vrijen zonder warmte, tederheid en acceptatie kan op zich best fijn zijn, maar er kan dan ook een onbevredigende behoefte blijven bestaan en een zoeken om die behoefte in te vullen.

Aanraking op het moment dat je daaraan behoefte hebt, blijft voor ieder mens een noodzaak. Dat geldt ook voor mensen die daarvoor afhankelijk zijn van van degene die hen verzorgt of begeleidt. Soms kan een vasthouden van iemands hand, een arm om iemand heenslaan, het haar wegstrijken van iemands voorhoofd, etc.., veel meer zeggen en meer betekenis hebben dan een lang gesprek:  je maakt je meeleven met de ander dan op een welsprekende manier duidelijk.

 

 

 

 

Feb. 15, 2007 - Iemand..

Everybody needs somebody..

Eerst ontkende ik dit in alle toonaarden, maar ik weet dat het waar is..iedereen heeft iemand nodig.

Ik probeerde het te ontkennen, omdat ik mezelf nu niet zo snel in een relatie zag of heel dicht bij iemand of beter gezegd iemand heel dicht bij mij..in mijn leven betrokken..ik zag dat niet gebeuren en wilde dan ook niet geloven dat je het in je eentje niet zou kunnen redden..

 

Maar dat iemand nodig hebben gaat verder dan een relatie met iemand hebben. Ik kan best de rest van mijn leven alleen door het leven gaan (fysiek), en heel zelfstandig zijn..toch weet ik nu, dat ik iemand..of voor mijn part meer iemanden, nodig heb..en waarschijnlijk iedereen wel.

 

Dat "iemand nodig hebben" dat kan in kleine dingen zitten. Het hoeft niet te betekenen dat je constant iemand om je heen moet hebben of een fysiek samenzijn..dingen die ik dus niet zo snel zie gebeuren, maar heeft hoofdzakelijk te maken met een bevestiging van je "zijn". Ik denk dat dat voor iedereen wel belangrijk is.

 

Je nodig voelen, voelen dat je leven niet ongemerkt voorbij gaat en weten dat je iets toe kunt voegen in het leven van iemand anders of in ieder geval het besef dat het er wel degelijk voor sommigen toe doet of je nou wel of niet op deze aarde ronddwaalt.

Je hebt nu eenmaal anderen nodig voor die bevestiging. En zelfs al heb je die bevestiging, dan kunnen als nog twijfel en ongeloof en negatieve gedachten de overhand nemen zodat je jezelf van het tegendeel overtuigt. Dat de rest van de wereld liegt, dat je werkelijk niks waard bent en niet uitmaakt of je er wel of niet bent, dat je niks toevoegt en dat mensen bij afwezigheid van jou niks zullen missen..dat kan altijd..maar gelukkig..de aanhouder wint toch vaak en als je mensen om je heen hebt met een lange adem..die je toch steeds van iets anders dan je hoofd zegt kunnen overtuigen, of in ieder geval een poging doen..dan ben je een rijk mens.

 

Hoe graag ik ook zou willen ontkennen..ook ik heb mensen nodig..een bevestiging van mijn "zijn". Maar dit hoeft niet groots te zijn..het zijn de kleine dingen die het doen..die je doen beseffen: Laat ik toch nog maar even of nog een keer mijn best doen..het leven is wellicht zo gek nog niet..en.. "ik ben niet alleen".

 

 

 

 

Feb. 14, 2007 - Mama

De tekst hieronder beschrijft mijn moeder tweemaal, maar toch ook weer absoluut niet. Want nee, zo is ze nu niet..het was toen..toch?!! Tegelijkertijd herinner ik het me nog zo goed en dan zo'n feitelijk, gevoelloze tekst..het dekt de lading van geen kant..komt zelfs niet in de buurt..

 

Beelden blijven komen..

 

Eigenlijk ben ik best wel trots..want medicijnen zijn sinds een poosje afgebouwd, en de oude vertrouwde, zachte, zorgzame, vorlijke moeder is terug..geheel op eigen kracht.

Maar de angst blijft..

Leuke (niet dus) informatie heb ik ook ooit gelezen. Bij een eerste depressie van dergelijke severiteit, is de kans op herhaling 50%..die herhaling is dus al geweest..Na die herhaling is de kans op verdere herhaling "uitermate hoog"...

Laat haar alsjeblieft een uitzondering zijn...

Psychotische verschijnselen

De depressie is soms zo ernstig, dat naast een diep depressieve stemming ook zogenoemde psychotische verschijnselen aanwezig zijn. Dat zijn verschijnselen die aangeven dat de betrokkene het contact met de realiteit verloren heeft. Een patiënt kan bijvoorbeeld bepaalde waangedachten of wanen hebben (schuldwaan, zondewaan, armoedewaan enz.). De inhoud van deze gedachten is meestal negatief gekleurd en berust niet op feiten, maar de patiënt is niet in staat om dat in te zien. Evenmin is hij van dat bepaalde idee af te brengen. Wij zeggen ook wel: zijn gedachten zijn niet voor correctie vatbaar. Er voortdurend tegenin gaan heeft dus ook totaal geen zin, het wekt alleen maar irritatie en boosheid op. Verder komen, zij het zeer zelden, ook akoestische (stemmen horen) en visuele hallucinaties voor.
Het spreekt voor zich, dat een depressie waar psychotische verschijnselen bij voorkomen, een zeer ernstige

 

vorm van depressie is. De wanen en hallucinaties kunnen door een patiënt als zeer angstaanjagend worden ervaren. De omgeving staat er vaak machteloos tegenover. Niet altijd wordt onderkend hoe gevaarlijk deze ernstige vorm van depressie is. Het gevaar voor zelfdoding is vrij groot. Vaak is het de familie die al eerste de ernst van de situatie onderkent en op zoek gaat naar hulp. Een opname, waarbij een adequate behandeling zo spoedig mogelijk gestart moet worden, is meestal dringend noodzakelijk. Naast medicijnen tegen de depressie (antidepressiva) kunnen ook medicijnen gegeven worden gericht tegen de psychose (antipsychotica).

 

 

D De

E eerste onverwachte, onbegrijpelijke, maar noodzakelijke opname op de

P PAAZ afdeling van mijn moeder

R raakte me

E enorm en heeft

S sporen en

S splinters achtergelaten en deze ervaring/ herinnering heeft

I invloed gehad op de rest van mijn leven

E en heeft me veranderd met de kijk op het/ mijn verdere leven.

 

  

 

Herkenning

Herhaling

Rewind!

Kringloop

Spiraal

Herinneringen

Hernieuwde angst

 

Ik ben bang voor de toekomst; de toekomst van en met mijn naaste omgeving

Omdat ik denk aan het verleden en dingen zich soms lijken te herhalen

Maar de toekomst is iets wat wel in aantocht is, hoe hard ik ook probeer te ontkennen.

 

 

 

 

Feb. 13, 2007 - Vooruit

Ik kijk vooruit..nog steeds die onbekende lege, ongevulde ruimte

Maar ik wil er wel naartoe, hoe donker en onzeker ook

Stapje voor stapje, voorzichtig vooruit..

Het tempo gaat langzaam, iedereen loopt voorbij

Maar dat geeft helemaal niks..

Dit is mijn tempo

Beter dan een stapje vooruit en vervolgens drie terug

Ik laat mijn verleden niet achter me, dan haalt het me toch weer in

Lekker in m'n rugzak..het is tenslotte bagage..

 

 

 

 

Feb. 13, 2007 - Vandaag

Als het een keer wel oke gaat, mag het ook wel eens gezegd worden dacht ik zo..

Dus bij deze..

Ik heb behoorlijk rust in mijn hoofd

De studie houdt me in behoorlijke mate, op een fijn niveau bezig en met leuke onderwerpen

Ik moet twee eerstejaars begeleiden en een persoonlijk aangepast dieet voorschrijven, en zie er eens helemaal niet tegen op, tegen die interactie, als het op kennis aankomt, vertrouw ik mezelf wel.

Verder gaat het met eten al een paar dagen goed, heb ik mezelf onder controle en eet ik normale hoeveelheden op normale tijden van normale producten (voor mijn doen).

Kortom..deze rust is goed, en hoop dat het een tijdje aanhoudt (wellicht heb ik dat ook grotendeels zelf in de hand??)

 

 

 

 

Feb. 11, 2007 - conclusie

Conclusie voor mezelf:

Vriendschap met een man/jongen (buiten internet om, dus in fysieke toestand), kan ik niet. Het voelt als een bevestiging van mijn minderwaardigheid, lelijkheid en al zulk soort dingen..of een algemeen "(net) niet goed genoeg zijn" of "niet voldoen". Wat me leeg achterlaat.

Dat is zelfs zo bij jongens in wie ik zelf niet eens interesse heb, en waarmee ik dus ook niks zou kunnen, zouden ze wel interesse hebben in die zin. Ik kan er blijkbaar niet tegen als iemand me meteen ziet als vriend, maar ook niks meer..steeds weer  wetende dat ik iets mis. In vriendschappen kan ik dan ook geen warmte geven of ontvangen, want jij bent niet degene waar hij warmte van wil en diegene wil jou dat niet geven..zo denk ik dat althans

Als ik zo blijf denken..dat het alles of niks moet zijn..dan zou ik nog best veel kunnen missen..maar ik kan gewoon niks met zo'n tussenweg..weet niet hoe ik daar invulling aan moet geven, en zal me altijd "niet goed genoeg" voelen..

 

 

 

 

Feb. 11, 2007 - Negatieve kleuring..

Gisteren een dag ipv alleen, samen met iemand doorgebracht.

Pratend, wandelend, meer pratend etc

Een positieve dag

Echter doordat ik alles negatief kleur in mijn hoofd..

Ik niet kan en wil accepteren dat een ander me wil helpen met iets wat ik alleen moet doen

Doordat ik de deur keihard in andermans gezicht dichtsla

Doordat ik niet vind dat zoiets herhaling verdiend

Doordat ik vind dat ik zelf geen goed gezelschap ben en zoveel andere dingen

Door al die negatieve gevoelens te delen

En de weg vooruit daarmee te barricaderen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor de ander

Kleur ik mezelf niet alleen negatief (wat ik altijd doe) maar ook de (ervaring) van de ander..

Dat ik hard ben voor mezelf okee..maar waarom ben ik zo wreed?!

Ik ontneem ieders kleur..alles wat ik aanraak wordt zwart..

 

 

 

 

 

 

Feb. 11, 2007 - Mail

Een dag niet online geweest,

In mijn mailbox en op zeddnet staan berichtjes op me te wachten,

Waarom voel ik me dan toch leeg??

Ik zou me moeten schamen!!

Ik haal jullie, die het lezen, hier mee onderuit, door ondanks jullie lieve steun toch nog zo te voelen

Alsof jullie steun niks zou betekenen!

Maar dat doet het wel..echt..

Alleen dat gevoel..tja...dat gevoel....dat komt gewoon...

 

De leegheid van het bestaan

Ervaren jullie dat ook?

 

 

Jullie reiken mij de hand..door mij niet beter erdoor te voelen, is het alsof ik jullie hand niet vastpak wellicht

Sorry daarvoor..mocht het dat gevoel geven..

 

Feb. 11, 2007 - Leeg..

Ik zit normaal maar in m'n eentje

Zou dus blij moeten zijn met elke afleiding

Elk fijn gesprek

Elk samenzijn...

Waarom voel ik altijd zo sterk de leegte in het samenzijn?

Als een fijn gesprek en gezelschap al niet genoeg zijn om dat gevoel van leegte te verdringen

Wat is dan allemaal nodig?

Vaak ben ik alleen, maar alleen voel ik me vaak niet

In het samenzijn voel ik me echter wel alleen..word ik ermee geconfronteerd..

Misschien wil en droom ik ook wel te veel, en kan niks of niemand daar aan voldoen

De realiteit een teleurstelling en daarom zo leeg..

 

 

 

 

 

 

Feb. 9, 2007 - Nothing much..

Ik ben niet mooi,

Ik ben niet knap.

Ik ben niet dun

En ben niet rijk

Ik bezit geen bijzondere talenten

En heb geen uitgesproken hobbies

Ben niet spontaan

En niet vermakelijk

Ik kan niet prikkelen met nieuwe, avontuurlijke, energieke dingen

Kortom..veel te bieden heb ik (op het moment) niet

Het enige wat ik heb is ik..ik voor en ik achter..niks meer niks minder dan "ik"

 

In sommige opzichten zelfs iets teveel ik...

 

 

 

 

Feb. 7, 2007 - Dromen vs. realiteit

Zal de realiteit ooit in de buurt kunnen komen van mijn dromen?

Ze kunnen evenaren?

Me het gevoel geven van zweven..willen dansen en alle geluiden, geuren en al het gevoel sterker doen laten voelen..alle zintuigen op scherp kunnen stellen..

Ik wil zo graag leven in mijn dromen of dromen in mijn leven..

Kan de realiteit alleen terugkomen in dromen of kunnen dromen ook tot leven komen in de realiteit??

 

I want to be the girl I see everytime I close  my eyes

 

 

 

 

 

Feb. 7, 2007 - Schommelen..

Ik heb de laatste tijd..dit jaar..nu je echt een groepje mensen kent van wie je weet hoe ze zijn en met wie het wel klikt..meer contact met medestudenten dan ik zelf had verwacht en snap. Altijd is er uit dat groepje wel iemand die spontaan tegen je gaat praten, naast je gaat lopen of naast je gaat zitten.
Vandaag tussen de tentamens door hadden we vier uur de tijd en zijn we op school gebleven..het met 4 meiden naar een studieruimte lopen om daar vervolgens een poging te doen tot studeren, maar tegelijkertijd tot veel praten en ook lachen wel leidde..verbaasde me..hoe makkelijk dat gaat...en hoezeer ik eigenlijk als gelijkwaardig persoon wordt behandeld...het voelt waar en echt..maar als ik dan weer in de spiegel kijk..is dat weer weg en snap ik er niks van..nu ben ik ook moe na zoveel uur onder de mensen..alsof het energie vreet..dan komt er weer dat donkere wolkje overdrijven als teken dat mij per dag maar een aantal uren vrolijkheid is toebedeeld ofzo. Ik kan me een hele dag "wel oke..oftewel neutraal" voelen..dat kan wel een hele dag..maar een hele dag een extreme emotie..dat gaat niet op een of andere manier..dan gaat het schommelen..

 

 

 

Feb. 6, 2007 - psychologie..

 

Ik ben nu psychologie aan het leren..verschillende relatiestijlen staan genoemd..ik zeg er niks bij..een ieder kan zichzelf wel indelen en conclusies erbij trekken neem ik aan?

 

 

1. De intieme stijl

Binnen een stabiele relatie waar sprake is van betrokkenheid op de partner.

2. De pre-intieme stijl

Het individu heeft alle eigenschappen in huis om een intieme relatie aan te gaan, zoals een bepaalde openheid en wederkerigheid (wachten op de ware).

3. De pseudo-intieme stijl

Langdurige seksuele, maar oppervlakkige relatie (= sleur en gemak)

4. De stereotype stijl

Vlotte oppervlakkige relatiestijl. Geen diepgang in vriendschappen en afspraken (gemis emotionele diepgang). Contacten om er zelf beter van te worden.

5. De geïsoleerde stijl

De teruggetrokken levensstijl. Ontbreken van sociale vaardigheden.

6. De gecommitteerde mengvorm

Langdurige seksuele relatie, maar de persoon is in de relatie verstrikt geraakt. Sterke afhankelijkheid en niet-realistische verwachtingen.

7. De ongecommitteerde mengvorm.

Geen langdurige seksuele relatie, want verknocht aan vrienden, ontleent zijn identiteit daaraan.

 

 

 

Feb. 6, 2007 - Weersomslag..

 

Het beheerst m’n leven, m’n gedachten, m’n herinneringen

Ik kan het niet loslaten

Als ik nadenk..en zelfs als ik niet eens denk maar die donkere wolk over komt drijven..

Dan wil ik niet meer denken..wil ik het vervangen door iets anders en vlieg ik naar de supermarkt

Dan kan ik daarmee bezig zijn..mezelf kapotmaken en daarover balen en m’n gedachten die daarover overuren maken..dat is namelijk makkelijker dan iets dat buiten je om gaat..wat je overkomt...waar je geen controle over hebt..

Nee..ben eens niet naar de supermarkt gerend..en het zakt ook wel weer merk ik..ook zonder eten..maar ben ik altijd zo sterk??

Zeg NU iets!! Tegen niemand in het bijzonder..maar het bleef het stil.

Dat ik dat dacht is voor het eerst..zou ik dan toch iemand nodig hebben??

Als er iemand precies de goede dingen zou zeggen, de goede dingen zou doen, op het goede moment, met goede intenties, en op de goede manier....of er gewoon alleen maar zou zijn..

Naar de supermarkt rennen zou er dan niet meer bij zijn..

Maar nee..zo afhankelijk wil en kan ik niet zijn..ik moet er ook zelf tegen kunnen vechten..

En dan nog..is dat geen basis om op te bouwen...een ander zo’n opdracht geven om een leegte een zwarte plek te vullen....zo beladen mag en wil ik een samenzijn niet maken..en zou ik me alleen maar schuldig voelen om zoveel te durven vragen..

 

Gelijkwaardigheid is een sleutelwoord..en dat zou er op zo’n manier niet zijn..

Nee..eerst zelf oplossen...

 

 

 

<
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (4)

 

 

Mar. 10, 2007 - broken pieces

I'll be there as soon as I can

but I'm buzy mending broken

 

pieces of the life I had before

 

 

 

Mar. 10, 2007 - symposium

 

 

Zomer 2005..nog niet zo lang geleden, maar wel zo'n 30 kg geleden..en dat is dan nog lang niet op z'n dunst..

 

Dit is nog zo'n 10 kg boven m'n minimale gewicht..het absolute minimale dat hoef ik dan niet meer..maar dit kan toch wel!!

Heerlijk..botten voelbaar, buik plat..maatje 34/36 dat ruim zit/van m'n kont zakt, een kont wat nauwelijks mer kont genoemd mag worden dan..koele huid..egale teint, nooit meer rood, beetje koud en koel, maar dat is niet erg: CONTROLE is het motto!!

 

Een symposium over eetstoornissen..je zou verwachten dat het inzicht verschaft..het je doet beseffen dat er licht aan het eind van de tunnel is..er mogelijkheden zijn..dat je wil om te verbeteren wordt aangewakkerd..niks is minder waar..de wil om de controle te hervinden komt weer sterk boven..

 

Een mengvorm is moeilijk te behandelen..iemand met een verleden van anorexia die nu teveel eet/eetbuien heeft/te zwaar is..kun je niet veranderen door zelfcontrole aan te moedigen om af te vallen..want dit werkt de anorectische trekken in de hand..laat dit nou net zijn wat ik wil..maar wat ik anderen ook weer niet aan wil doen..en waardoor ik de stap om nu te veranderen moeilijk kan zetten..want tja..als ik begin..wil ik het ook weer in den extreme voortzetten..

 

Maar is die extreme zo erg? Voor mijn gevoel heb ik nooit echt helemaal op het randje van de dood gebalanceerd en behalve de isolatie en het alleen en koud voelen..heb ik wel gewoon kunnen functioneren..tja..die isolatie, de restrictie, de beperking heb ik nu ook wel voor mezelf gecreerd, dus dat maakt niet uit..en of het levensbedreigend wordt heb ik zelf in de hand...toch?! of toch niet zo erg??

 

Tja, maar ik  moet afvallen..en ik heb ook het geld niet meer voor al die healthfood wat ik dan eigenlijk als enige wil eten..dus het extreme is wel heel aanlokkelijk wil ik de komende studiejaren zonder studiefinanciering nog kunnen financieren en wil ik als dunne variant als dietiste aan de slag gaan..mijn diploma halen..want dik mijn diploma voeding en dietetiek behalen..dat moet toch echt niet gaan gebeuren..

 

Oh..die gedachten van mij..ze gaan weer alle kanten op en bepaalde gezond zijn ze niet

 

Met meerdere medestudenten waren we vandaag op het symposium voor eetstoornissen..enkele waarvan ik hun verleden ermee al wist..van eentje weet ik het vandaag pas. De meeste hebben het een plek gegeven, zijn er in meer of mindere mate overheen..hebben een gezond patroon opgebouwd..en hoewel ik er wel makkelijker over doe dan eerst en er meer erkenning is bij mij dan in de beginjaren..ben ik zooo slecht bezig nog..ben ik nog zoooo ver verwijderd van een gezond patroon en lig ik eigenlijk ook nog zooo achter in het proces van ermee omgaan/hulp aanvaarden/beter worden..het is nog net geen ontkenning..maar die manier van mij..dat is ook niks..de ontwikkeling die ik in bijna 10 jaar heb doorgemaakt is veel te weinig..in dit tempo kunnen er zo nog tien bij opgeteld worden dat ik er soortgelijk mee rond kan blijven lopen als ik mezelf zo blijf tegenspreken en koppig blijf en bepaalde verlangens houdt en hulp uit de weg ga en eigenlijk het gedrag niet los wil laten..

 

Wil ik er wel vanaf?? Nee he..dat dacht ik al..

 

 

 

Mar. 10, 2007 - you know

Ja je weet

Je weet dat ik het lees

Ja, ik lees het en ben machteloos

Kan iets zeggen maar heeft geen nut

Kan iets zeggen maar heeft geen zin

Kan iets zeggen maar komt hard aan en krijg hard terug

Ik zeg niks

Maar je weet dat ik het lees

 

 

 

Mar. 9, 2007 - Don't know

I don't know why I do what I do, but I do..

 

 

 

 

Mar. 8, 2007 - Scarred

"I couldn't save you if I tried, your scars they cut you way too deep, so now I'll put this lonely love to sleep.."

 

 

 

Mar. 5, 2007 - Sorry

Sorry

 

Ik weet niet wat ik wil

Ik ben zo wispelturig als maar kan

Het ene moment dit en het andere weer dat

Ik ben niet duidelijk voor mezelf, maar erger nog niet duidelijk voor de ander

Ik moet anderen ook niet betrekken in die wispelturigheid

Niet mee laten varen op die golven zodat ook zij met regelmaat bijna verdrinken door een vloedgolf

Ik doe alleen maar pijn en verdriet op deze manier

dat is niet goed

dat wil ik niet

Als ik je nu niet zo erin betrek

Misschien voel je je dan ook niet zo betrokken?

Ik wil je in ieder geval niet aan een draadje laten bungelen

En een mij aan je voorhouden die er wellicht nooit zal en kan zijn

Een ons die te dichtbij voelt en die me alleen maar doet twijfelen

Ik kan het niet

Het is te moeilijk

 

Vroeger hield ik van schommelen

Nu niet meer..

 

 

Sorry

 

 

 

 

Mar. 5, 2007 - Morgen was meer dan een week geleden

Morgen was meer dan een week geleden

En meer dan een week geleden is het dan ook alweer dat ik hier heb gepost

Ik kon het niet meer

Het was te prive en gevoel ging alle kanten op

Niet goed als mijn gevoel zo op en neer gaat

Is voor mij onduidelijk en voor anderen ook

Veel duidelijkheid is er nog niet

De enige duidelijkheid die ik wel heb is dat ik geen onduidelijkheid wil voor mezelf en ook niet onduidelijk wil zijn naar anderen toe

 

Ik kan het nog niet

Ik ben er nog niet aan toe

Ik wil de wereld nog verkennen

Nog alle kanten op kunnen kijken en gaan

Niet de beslissing hoeven nemen voor het nemen van een bepaald pad

Maar de mogelijkheid uit meerdere paden hebben, zonder achterom te hoeven kijken

 

Ik wil evenwichtige paden..zelf gevonden, zelf gecreeerd

Geen gehobbel

En ik wil vooruit

Ik wil leven

En dat leven wil ik zelf ontdekken als dat mag (en kan)

 

 

Ja, ik heb eerder gezegd dat ik het alleen wil doen

En toch is steeds de gedachte aan met iemand samen

En toch weer alleen

Of toch de hulp van iemand

Of toch alleen??

Ja, toch alleen

Ook al ben ik kwetsbaar alleen

Ook al zullen er obstakels zijn

 

Ook al is de weg lang en vol gevaren

Als ik vooruit kom in mijn eentje en steeds verder kom

Dan komt de kracht en de trots..dan heb ik het ook echt zelf gedaan

En kan ik de hele wereld aan

 

 

 

 

 

 

 

 

Feb. 24, 2007 - Morgen..

Jaren ben je er al, maar was je er nooit

Ik las je wel, maar zag je niet

In korte tijd is dat helemaal omgeslagen

Zul je me in het echt ook kunnen lezen??

 

 

 

Feb. 24, 2007 - reclame

Er werd me laatst verteld dat er reclame op mijn weblog stond. Zelf kon ik deze niet zien namelijk vanaf mijn eigen computertje.

Nu..vanaf de computer bij m'n moeder..of beter gezegd mijn broer, zie ik de reclame wel..reclame over meer informatie over depressies..

Is dat de standaardreclame op ieders weblog, of is er iemand achter een computer die weblogs doorleest en vervolgens een reclame plaatst waarvan hij/zij vindt dat er bij past??!!

 

 

 

Feb. 21, 2007 - Ik toen..of wellicht ook nu nog??

Onderstaan artikel over de ervaringen van een vrouw met anorexia verwoorden voor een redelijk deel hoe ik toen was en dacht.

Hoe ik nu jammer genoeg niet meer ben..ja, jammer genoeg

Die controle, die perfectie, die superioriteit, dat zwevende gevoel, de kracht, meer vergen van jezelf dan je eigenlijk bezit..dagelijks verlang ik ernaar terug.

Dagelijks falen komt daarmee ook..waarom heb ik het zo ver laten komen

Waarom heb ik met dat iemand anders controle over mijn lichaam nam

Mijn eigen controle over mijn lichaam verloren??

Waarom heb ik mezelf zo gestraft om dat feit..het zo uit de hand laten lopen..

Het verlangen..het verlangen.. tegen het gezonde verstand, de kennis en het verdriet dat ik anderen zou doen...een eeuwige strijd...nog steeds weet ik niet wie er gaat winnen..weet wel wat ik zelf het liefste wil

 

Ik zie de negatieve effecten wel, maar op een of andere manier vallen die in het niet bij de positieve

De schijnbaar positieve effecten wellicht, want wat is er nou positief aan??! Maar toch..ik herinner me fijne dingen..verdring de rest..

 

Nina is 32 en heeft anorexia.

Ze heeft een drukke baan als evenementenorganisator, kleedt zich hip en probeert vrolijk over te komen. Maar er klopt iets niets. Nina’s mond is onnatuurlijk groot voor haar gezicht en haar ogen staan dof. Ze laat de fles cola light het hele gesprek niet los. Nina is 32 en heeft anorexia: “ Ik ben al zover dat ik kan toegeven dat er een probleem is”.

“’s Ochtends eet ik een bakje magere yoghurt. Eentje van 42 calorieën. Of ik neem 100 gram vruchtensap van 41 calorieën. Daarna eet ik de hele dag niks meer. Ik sport gemiddeld 15 uur per week en elke dag doe ik buikspieroefeningen met mijn ‘abcoach’. Ik weeg nu 42.7 kg en ik ben 1.66.
Het heeft lang geduurd  voor ik kon toegeven dat ik een probleem had. Natuurlijk weet je ergens wel dat het niet helemaal normaal is, leven op een potje yoghurt per dag. Maar het geeft mij een supergoed gevoel. Soms denk ik dat ik nog nooit zo gelukkig ben geweest. [stilte] Al is dat dubbel natuurlijk. Enerzijds voel ik me heel sterk en sta ik versteld van wat mijn lichaam allemaal kan. Anderzijds voel ik, op momenten dat ik het durf toe te laten hoe moe ik ben. Vroeger was ik heel sociaal. Ik was degene tegen wie iedereen zijn problemen kwam vertellen. Maar nu kost me eigenlijk te veel energie om nog te luisteren naar mensen. Ik voel dat ik me steeds meer terugtrek in mijn eigen wereld en dat beangstigt me. Het is niet dat ik geen sociaal contact wil, maar ik moet me kunnen focussen op mijn werk en ik moet sporten, dus blijft er zo niet veel tijd over.

Mijn familie en vrienden zijn geobsedeerd door mijn gewricht. De meesten bekijken mij alsof ik alleen nog maar een ziekte ben. De gesprekken gaan over wat ik moet eten en waarom ik niet eet, en wat ik mensen allemaal aandoe.
Een goede vriendin van heet gezegd dat ze niet langer kan aanzien hoe ik mezelf kapot maak. Ze heeft al alle contact met me verbroken. Ik denk dat ze dat doet om me wakker te schudden. Of misschien vindt ze mij gewoon niet leuk meer, miscchien ben ik wel veranderd. Ik weet het niet. [stilte] Een paar weken geleden mijn vader op om te zeggen dat hij tegenwoordig bijna elke nacht dezelfde nachtmerrie heeft: ik lig in een dooskist en onder mijn hoofd ziet hij alleen maar een geraamte. Wat moet je daarop zeggen? Ik krijg van mijn ouders het verwijt dat ik hen nogal wat aan doe. Maar ik kan het gewoon nu nog niet oplossen. Ik durf niet te eten. IK mag niet opnieuw dik worden. “Dat mag gewoon niet.”

“Ik kan niet zeggen: ‘Op die dag heb ik anorexia gekregen’. Ik was vroeger een behoorlijk mollig kind en heb in mijn jeugd een aantal diëten gevolgd. Op mijn negentiende ben ik veel afgevallen dankzij een duizendcalorieëndieet, je kent dat wel: veel groeten, weinig suikers en vetten. Het was een stevig gevecht, maar ik raakte mijn overtollige kilo’s kwijt en daarna is mijn gewicht jaren normaal gebleven. Rond mijn 27e werd ik ontslagen en toen hield ik het niet meer vol. Ik kwam in korte tijd veel aan. Die kilo’s wilde ik er weer af, maar dat lukte niet goed; ik hield een dieet nooit langer vol dan een paar weken. Dus ik was de jaren daarna vrij dik. Mijn vriend verbrak na 8 jaar onze relatie, omdat hij verliefd was geworden op iemand anders en toen heb ik mezelf gezworen dat ik weer zou vermageren. Dat hielp me om mijn angsten onder controle te houden. Het gaf mij een toekomst, want single zijn en totaal onaantrekkelijk, dat was in mijn hoofd onaanvaardbaar.
Wat begon als een vrij normaal dieet veranderde tot nauwelijks nog eten. Ik probeerde steeds
meer dingen te laten. Die appel om vier uur heb ik eigenlijk niet nodig, dat stukje vis bij de salade ook niet, tot uiteindelijk alleen nog het yoghurt-ochtendritueel overbleef. In het begin heb je wel honger, maar honger gaat altijw over. Als je maar lang genoeg wacht. Nu kan ik niet eens meer van trek spreken. Ik heb één keer om mijn omgeving een plezier te doen, twee kerstomaatjes gegeten maar dat voelde verschrikkelijk. Alsof ik een zesgangenmenu naar binnden had gewerkt. Ook het feit dat ik moest kauwen maakte me gewoon bang.”

“Op een bepaald moment heb ik voor mezelf moeten toegeven dat ik een probleem had. Daar heb ik me lang tegen verzet. Een maand of tien geleden ontmoette ik een vrouw die ik niet goed kende, maar goed genoeg om te weten dat ik haar niet leuk vond. Ze had anorexia, al jaren, dat wist ik. Ze kwam op me af en zei: “Jij ook, he, ik weet het wel. Je voelt je nu zo, zo en zo, is het niet?” En ze formuleerde mijn diepste gedachten. Zij, een vrouw die ik niet mocht, kende mij beter dan mijn beste vrienden. Dat was een heel raar gevoel. Toen dacht ik: er is iets gruwelijk mis. Zij spiegelde me voor hoe het zou worden als ik er niets aan zou doen. Zij had al bijna tien jaar anorexia en vertelde me hoe zij nu leefde: totaal vereenzaamd, fysiek kapt, op het randje van een depressie en niet sterk genoeg om zich te verzetten wat zij de de-duivel-in-haar-hoofd noemde. Een paar dagen na die ontmoeting kocht ik een boek over anorexia en ik herkende mezelf helemaal in de typologie. Het is echt schrikken als jezelf samengevat ziet staan in zeven puntjes in een goedkoop psychologieboek.
Veel mensen denken dat anorexia te maken heeft met mager willen zijn, met schoonheidsidealen nastreven. Natuurlijk speelt dat mee in de eerste fase, maar dat is absoluut niet de essentie van de ziekte. Het gaat over zelfhaat. Over jezelf niet alleen lelijk maar ook totaal incompetent vinden. Ik vrees de dag waarop mensen ontdekken wat ik maar kan en maar beteken. Ik wil de dingen zo vreselijk goed doen, maar ik heb het gevoel dat me dat eigenlijk nooit lukt. Ik wil zo graag dat mensen mij sterk vinden, en goed en mooi. Ik wil niet worden gekwetst. Ik heb alles graag onder controle, dat geeft me rust: weten dat ik mezelf kan beheersen, dat ik sterk ben. Daar ben ik trots op, ook al vinden anderen dat misschien alleen maar zwak en raar. [stilte] Eigenlijk voel ik me gelukkig, zo. Ik hou van het moment dat er op de weegschaap weer een lager getal te

 

lezen staat. Als mensen niet de hele tijd aan kom kop zouden zeuren, als ik niet zou hoeven nadenken over wat er met me aan de hand is, als ik niet op termijn in het ziekenhuis zou kunnen belanden, zou ik dit heel lang volhouden, denk ik.”

“Er zijn natuurlijk wel een paar fysieke ongemakken. Ik ben al bijna twee jaar niet meer ongesteld. Maar dat vind ik niet zo erg, ik ben er niet rouwig om dat ik geen tampons meer hoef te halen. Veel erger is de eeuwige kou. Zelfs als ik met mijn kersenpitkussentjes in mijn nek en op mijn buik op de verwarming ga zitten, krijg ik het nog niet lekker warm. Dat is echt vervelend. Ik vind het ook niet leuk dat ik mijn haar verlies. Een vriendin liet me laatst een foto zien van vroeger… Toen ik die dikke bos glanzend haar van een paar jaar geleden vergeleek met het dorre hoopje dat nu langs mijn gezicht hangt, moest ik toch even slikken. Mijn haar is altijd een van de weinige dingen die ik echt geslaagd vond aan mezelf. [stilte] Mijn huid is ook altijd heel droog, mijn tandglazuur breekt af en ik slaap ook heel slecht. Maar als ik niet in slaap val, sta ik gewoon weer op en doe ik nog wat extra oefening ofzo. En verder heb ik nergens last van. Echt gevaarlijk wordt anorexia pas na jaren, als je echt heel weinig gaat wegen. Bij mij valt het nu nog wel mee. Nog niet zo lang geleden ben ik naar een therapeut gegaan onder druk van mijn familie en mijn baas. IN het begin dachten mensen gewoon dat ik op dieet was en toen zeiden ze hoe goed ik er uitzag. Pas na verloop van tijd begon op te vallen dat er meer aan de hand was. Zelfs al gebruik je trucs om de aandacht af te leiden van het feit dat je niet eet, op een bepaald moment zijn er toch mensen die tot de juiste conclusies komen. Een van hen moet mijn baas hebben ingelicht en hij heeft mij bij zich geroepen. Hij was heel discreet, maar tegelijk duidelijk. Hij wilde me niet kwijt, zei hij, maar hij moest ook op me kunnen rekenen. En dat hij geen enkele garantie had dat ik het zou blijven volhouden. Als ik niet in therapie zou gaan, zou hij dan ook niet anders kunnen dan mij te ontslaan. Dat was een klap. Ik moest er niet aan denken dat ik mijn baan zou verliezen, dus ben ik naar een gespecialiseerde afdeling gegaan van een ziekenhuis in de buurt. Mijn therapeut is een vriendelijke man. Hij probeert me bewust te maken van de gevaren van wat ik aan het doen ben. Dat is niet leuk om te horen. ’s Avonds wikkel ik me in een dekentje op de bank en dan vraag ik e wel eens huilend af hoe het verder moet. Maar lang laat ik dat nooit duren. Ik moet sterk zijn van mezelf”

 

De situatie en gebeurtenissen zijn niet vergelijkbaar, maar wat ik wel heel erg herken is de hang naar de perfectie, de kracht die er vanuit gaat..zelfs terwijl je weet dat het niet klopt.

Ja..het is heel anders dan "dun willen zijn" dat is niet alles..misschien zelfs maar een heel klein gedeelte..

 

 

 

 

Feb. 17, 2007 - Pictures..

 

 

 

Feb. 17, 2007 - Beelden..

Zo vaak..zoveel beelden in mijn hoofd

Twee personen..zie ik..ik voel het gevoel

Toch zie ik nooit ik die onderdeel ben van het geheel

Ik als een van die twee..

 

 

 

 

Feb. 16, 2007 - Soms..

Warmte en energie stromend door mijn lichaam

Fantasie die op hol slaat

Zo af en toe gebeurt het

Fantasie met bestemming onbekend

De ruimte in..zonder einddoel

Zou ik het ooit kunnen richten?

Zal de realiteit net zo mooi kunnen zijn?

Zal ik me uberhaupt zo kunnen en durven voelen met een ander als onderdeel ervan en getuige?

 

 

 

 

 

Feb. 16, 2007 - Walk..

Would you like to take a walk with me

Its dark outside and I want to touch the sky

Feel the air..

It makes me feel so good it feels free..no-one around except you and me

The night is ours

Can I hold your hand..I won't claim it..won't squeeze

Just gently touching it..holding it and feel the energy like electricity from your body to mine..

Your hand exactly the right size..my hand fills it right up

Do you feel the energy as well??

The world is fading away..nothing seems important anymore except you and me..

 

 

 

 

Feb. 16, 2007 - Key..

When you look at me..you really look at me

Its like you're looking right trough me, straight into my heart..

That look..that glance..you really know how to get to me..

Forcing me to look you in the eye without shame when I really want to crawl away

Convincing me I'm beautiful, by the look in your eyes, the touch of your hand, the beat of your heart..

I long to surrender

Surrender to you

You have the key to my heart that's never been used

Would you like to use it?

 

 

 

 

Feb. 16, 2007 - Warmth..

Lying beside you

Listening to you breathing

My head on your chest, softly up and down with the rhythm of your heart

Fingers softly touching your skin

Your eyes are closed..

My fingers following the lines of your face..your lips..your eyelashes softly moving

Your skin so soft and warm against mine

May I stay like this forever?

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (3)

 

 

May. 17, 2007 - Plaats

Is er plaats in mijn leven voor een ander?

Is er ruimte?

Soms vul ik zoveel ruimte zowel fysiek als mentaal voor mijn gevoel

Niks kan er bij

Alles duw ik weg

Op andere momenten ben ik echter zo klein, kwetsbaar en koud en zou ik wat warmte best op prijs stellen

 

Je kunt echter niet het ene moment wel en het andere moment weer niet ervoor open staan

Aantrekken en wegdrukken..

Niet uitstralen "kom maar" om dan vervolgens te bevriezen

En dat gebeurd nog steeds..het is er nog steeds..

 

Er staan twee lege stoelen klaar

Te vaak probeer ik nog op een van de twee te gaan zitten

Beter kan ik op een enkele stoel gaan zitten, dit zendt namelijk geen boodschap uit

Als je echter op een lege stoel naast een andere lege stoel gaat zitten lijkt het of je open staat voor gezelschap

Ik sta ook wel open voor gezelschap op het moment dat ik op die stoel zit, maar op het moment dat de andere gevuld wordt, voelt het toch wel weer erg dichtbij en ga ik weer wandelen

Niet meer gaan zitten dus, niet meer gaan zitten op de stoel naast de lege stoel

Niet afhankelijk zijn van de persoon die naast je gaat zitten

Nee, blijven lopen tot je iemand anders ziet zitten waarvan je overtuigd bent dat je naast de ander kunt en wilt zitten..er dichtbij wilt zijn..een eigen keuze, eigen initiatief, waardoor ik niet meer hoef weg te wandelen..

Zelf ergens naartoe wandelen..geeft aan dat ik zelf ergens me goed bij voel en geeft een blijk van waardering naar een ander..

Tot dan toe blijven de stoelen leeg, maar ze staan te wachten en zullen ooit gevuld worden..

 

 

Gehavende stoelen..in stand verstelbaar..op dezelfde hoogte met de blik op oneindig en samen op een plek, maar met wat tussenruimte..

 

 

 

 

May. 15, 2007 - Een update..

Een update voor ik verder ga met een regelmatig vervolg, want vind het zelf jammer dat ik minder schrijf.

Okay..ik had mijn zelfhulpboek bij eetstoornissen. Daar ben ik in begonnen; vastgelegd wat ik zelf al vele malen had overdacht, maar toen werd het echt. Toen kwam ik bij een gedeelte waarbij ik mijn voeding moest vastleggen. Iets wat ik eigenlijk al heel vaak doe en heb gedaan, maar doordat ik er weer zo op gefocussed was, was dat weer een mooi begin om te gaan afvallen. Wat ervoor zorgde dat ik ook echt wilde afvallen en in plaats van gezond te gaan eten, ging ik minimaal eten. Dat zorgde er vervolgens weer voor dat ik het boek naast me neer ging leggen, want tja, toen kwamen mijn eetgestoorde gedachten me natuurlijk weer heel goed uit die kant op.

Ik ben 6 kilo afgevallen, maar op het totale gewicht is het nog niks en ook alleen voor mezelf maar voelbaar en zichtbaar. Na die 6 kilo is he gestagneerd, want ik ging weer meer eten en de strakke controle was weer overboord door een keer de fout in en weer in een verkeerde spiraal belanden.

Teveel eten voor mij betekent niet slecht eten. Het is misschien wel zo'n 10 jaar geleden dat ik chips of patat of iets dergelijks heb gegeten..en dan toch zo zwaar?? Haha, ja..je kunt ook eetbuien hebben in gezond voedsel..en ja..dat kost handen vol geld wil je dergelijke hoeveelheden eten dat je er van aankomt. bakjes aardbeien, hele mango's (jaja meervoud) en frambozen etc waren de laatste tijd niet aan te slepen voor mij. Nee die hoeveelheden zijn niet gezond, hoewel het natuurlijk minder schade oplevert dan wanneer het verzadigd vet zou zijn of iets dergelijks, zijn al die fruitsuikers ook niet goed en vooral niet in die hoeveelheden. Het enige voordeel is dat ik op het moment niet echt aankom en dat ik geen vocht vasthoud omdat ik nauwlijks zout/natrium binnenkrijg. Maar toch moet het zo ook niet doorgaan; voor mijn gezondheid niet en voor mijn porte-monnaie niet..voor mijn vooruitgang niet etc etc.

 

Terwijl ik me weer op het weinige eten had gestort had ik een site ontdekt: www.solomio.nl een videochatsite. enorme oppervakkigheid, maar ideaal voor mij op dat moment. In de aanloop naar de tentamens toe was ik namelijk veel vrij en lang op leren concentreren lukt me niet en heb ik (blijkbaar) ook niet nodig. En voor de tv hangen en eten oid dat wil ik niet meer en kan ik voor mezelf ook niet meer verantwoorden. Dus toen begon het videochatten.

Meerdere uren per dag zat ik daar te kletsen met wildvreemden vanachter mijn webcam. Oppervlakkig gekletst..veel herhaling in vragen en vele complimenten later komt er af en toe een persoon voorbij die dan wel als uitzondering iets prikkelends te zeggen heeft..iets wat je kan doen laten denken..en daar doe je het dan uiteindelijk voor, maar over het algemeen ben ik er wel weer erg afgevlakt en teleurgesteld in hoe veel mensen denken, wat ze belangrijk vinden en waar ze mee bezig zijn.

Wel merkte ik dat bepaalde mensen bleven terugkomen en dat mensen het fijn vonden met me te praten. Helaas weet ik hierbij dat het beeld van mij op webcam mooier is dan in het echt en dat moet zeker een rol hebben gespeeld..en dat vind ik jammer.

 

Naar aanleiding van de gesprekken daar heb ik enkele mensen met wie ik toch goed kon praten ook toegevoegd op msn. Iets wat je vaak gevraagd wordt daar, maar wat ik absoluut niet snel doe.

Twee van hen heb ik zelfs deze maand ontmoet. Ik ben over mijn uiterlijke twijfel heengestapt en heb het gewoon gedaan. Met beide hele goede gesprekken gehad die dagen, maar ook ging het lichamelijke aspect/intimiteit een rol spelen. Iets wat het toch lastig maakt en wat er ook voor heeft gezorgd dat het wellicht bij die enkele ontmoeting blijft. Het maakt dingen soms zo ingewikkeld. Waarom moet alles zo moeilijk worden als de basis juist goed praten is?! Want als ik met iemand zo goed kan praten kan ik niet goed nee zeggen of een signaal geven van het niet willen van intimiteit; op een of andere manier vind ik dan niet dat ik dat kan maken. Terwijl als ik er in mee ga en eigenlijk meer in mee ga, dan ik uit mezelf zou hebben gedaan of behoefte aan had met die persoon, dan weet ik bij mezelf al dat ik die persoon niet weer ga ontmoeten..iets wat dan heel zonde is van die goede gesprekken en iets wat ik dus ook nog helemaal niet goed kan..het verschil zien en aangeven in vriendschappelijk en andere dingen. Plus heb ik maar weer ervaren dat als je in een beetje mee gaat, dat het dan niet echt leuk wordt gevonden als het dna bij een beetje blijft op deze leeftijd..allemaal dingen waar ik helemaal niet mee bezig wilde zijn op het moment dat ik uiteindelijk instemde met een ontmoeting doordat ik zo goed met die persoon kon kletsen en op een lijn leek te liggen.

Ik heb gemerkt dat sociaal zijn niet moeilijk is voor mij, maar of het me ligt weet ik nog niet. Ook weet ik en wist ik en heb ik nu ook bevestigd gehoord dat ik op internet anders ben dan in het echt. Iets wat die ander dan zegt niet uit te maken, maar wat me zelf wel stoort en ik fantaseer er toch ook altijd een teleurstelling bij. Want hoewel er wel lichamelijke interesse is is het ook niet meer dan dat..en op die manier hoeft het niet van mij en ben ik al snel koud en afstandelijk en voel ik me ongemakkelijk.

 

Ja..sociale contacten..ik kan het wel, maar het laat een leegte achter. Ik heb namelijk altijd zo'n mooi beeld en blaas alles zo op..dat alles wat echt is tegenvalt. Wat uiteraard niet leuk is voor mezelf, maar ook niet voor de ander, omdat het denk ik wel aan me te merken is..is het niet op die dag zelf, dan wel door het feit dat het geen vervolg kent, puur omdat het energie kost, en het niet kan zorgen dat ik kan voelen en diep geraakt word zoals ik zo graag zou willen.

 

Oh ja..ik zat dus veel op dat solomio tijdens de tentamenperiode en had dan ook het gevoel door de minimale voorbereiding dat ik wellicht eens een keer een tentamen niet had gehaald, maar dat is niet het geval nog steeds. Heb deze week mijn cijfers terug en alle vier een voldoende. Bijna twee jaar erop zitten nu en nog geen herkansingen gehad..alle tentamens in een keer gehaald.

Maar ja, wat zegt dat. Als ik die hersenen nou eens gebruikte om mezelf niet tegen te werken. Om plannen te maken om ze vervolgens ook uit te werken. Om constructief en positief te denken etc..dan had ik er veel meer aan waarschijnlijk.

 

Ondertussen met solomio gestopt, want het maakt dat ik met dingen bezig moet zijn; met jongens, met intimiteit etc, waarmee ik nog helemaal niet bezig kan en moet zijn op het moment dat ik nog zoveel zelf moet en wil doen.

 

Plannen op korte termijn: weer minder eten en meer gaan bewegen. Hier meer schrijven. Verder in mijn zelfhulpboek en zo tot een duidelijk beeld komen van wie ik ben en wat ik wil en wat me tegenzit, wat mijn barrieres en struikelpunten zijn en die bij zien te draaien. Wellicht al schrijvende. Eerst ook het plan om hier meer te schrijven over het verleden. Bepaalde dingen vast te leggen, omdat ik bang ben dat ze anders als det tijd vordert worden vergeten of anders ingevuld raken door een vervaagd beeld.

 

Afgelopen zondag thuis geweest: Mama lacht en deed weer gek. Ik heb haar op mijn rug gehad, we hebben gelachen en ik zag haar dansen..dat doet me goed

 

En ik heb vakantiewerk. Werken in het martiniziekenhuis als voedingsassistent. Mooi voor op mijn cv, maar sowieso ook interessant, en ook goed voor me. Geen tijd om te denken en te piekeren en te eten, maar afleiding..iets doen..actie..en dan ook nog flink in beweging en weinig eten..twee vliegen in een klap!!

 

 

 

 

Mar. 27, 2007 - Hij, met z'n lichtgevende haren

Al bijna twee jaar had ik hem nergens meer gezien..

Toen ik bij de kringloop werkte kwam hij daar regelmatig..

Hij trok altijd mijn blik

Zijn oranje krullen, oranje stoppels op zijn kin

Zijn lachende ietwat ondeugende maar ook vriendelijke gezicht

Hij maakte me zo blij, hoewel ik het niet kon geloven, toen hij een keer vlak voor hij de winkel uitliep en het kassapersoneel toelachte en begroete (zoals gewoonlijk) er aan toevoegde dat hij mijn lach geweldig vond..

Een hoofd als een tomaat had ik..(wat dan weer wel mooi bij zijn haar kleurde)

Gestopt met werken in de kringloop na die vakantie en niet meer gezien..

 

Vandaag..nietsvermoedend fietste ik van school naar huis.

Net een kruispunt over tussen meerdere fietsers zag ik iets roods..hij was het..

Zijn aanblik maakte me blij (en ook een beetje schaamtevol)

Hij fietste in tegengestelde richting..zag mij niet

Misschien maar beter ook op dit moment..

 

Dream on..

 

 

 

 

Mar. 23, 2007 - Gestolen van andermans profiel

Door te lachen loop je ’t risico een dwaas te lijken.
Door te huilen loop je ’t risico sentimenteel en zacht te lijken.
Door ’n ander bij te staan riskeer je betrokkenheid.
Door je gevoelens te tonen en bloot te geven, riskeer je je innerlijke zelf te laten zien.
Door je ideeën, je dromen, je verlangens voor mensen te plaatsen, riskeer je verlies.
Door van iemand te houden, riskeer je dat diegene je liefde niet beantwoordt.
Door te leven riskeer je te sterven.
Als je je kracht laat zien loop je ’t gevaar dat mensen je zwakte zullen zien.
Door te doen riskeer je het maken van fouten.
Het grootste gevaar in ’t leven is niets te riskeren.
Iemand die niets riskeert,krijgt niets heeft niets, is niets.
Hij kan lijden en zorgen vermijden, maar hij leert niets.
Hij groeit niet, hij leeft niet, kent geen liefde.
Hij heeft z’n vrijheid en integriteit verkocht, verspeeld.
Hij is een slaaf, geboeid door veiligheid en opgesloten door angst.
Want iemand die bereid is risico’s te nemen, is daadwerkelijk vrij!

 

 

 

 

Mar. 23, 2007 - Vandaag..

Vaak het gevoel gehad dat ik iets heb gemist..een stukje achter lig

Gehad zeg ik, omdat het niet uitmaakt wanneer je bepaalde ontwikkelingen doormaakt, als je ze maar doormaakt en het feit dat je wellicht wat later bent, niet de overhand laat nemen..

Dat ik dat gevoel heb..dat is ook niet zo gek

Kwam er net namelijk achter dat ik eigenlijk 1.5 jaar in het ziekenhuis heb doorgebracht..dagelijks. Of in het ziekenhuis (niet voor mezelf, maar er wel in) of een of twee keer per dag heen en weer als het een ziekenhuis in de buurt betrof.

1.5 jaar. Een half jaar voor mijn moeder, een jaar voor mijn vader.

1. jaar met verantwoordelijkheden die niet bij een kind horen, met zorgen die je doen veranderen, gevuld met het zien van dingen die je niet wilt zien, vooral niet bij je ouders, 1.5 jaar met ziekte. 1.5 jaar met angst. Voor de een geen angst meer, de ander nog wel, hoewel iets minder dan toen..ja..dat doet wel wat met je die 1.5 jaar (en de jaren erna).

Beelden die terugkomen, gedachten die terugkomen..hopelijk geen herhalingen die terugkomen..

 

 

Ik heb hoofdstuk 1. Onderdeel observatie: Eetgestoord gedrag: Wat doe ik eigenlijk allemaal. Doorgewerkt van het zelfhulpboek. Zelf opgeschreven/in kaart gebracht wat ik doe aan eetgestoord gedrag..qua doen en denken. Geen nieuwe bewustwordingen, maar wel goed om het zo op een rijtje te zien en in te zien hoe raar sommige dingen zijn en niet te rijmen zijn, niet te beargumenteren en sommige dingen spreken elkaar zelfs tegen...ik ga door in het boek..ff afwachten hoe het gaat..

 

 

Gisteren was de ketting van mijn fiets gelopen (hij was zelfs doorgeroest bleek vandaag), maar de fietsenmaker zat al dicht.

Vanochtend moest ik echter om half 9 in het laboratorium zijn voor een practicum microbiologie op een andere locatie, een stuk verder fietsen, maar ja ik had geen fiets..geen werkzame.

Ben m'n bed om 6 uur uitgegaan en om 7 uur gaan lopen (geen idee hebbende hoelang ik er over zou doen). 8 uur was ik ter plekke..te vroeg dus, maar niet zo erg. 's ochtends het lopen was niet zo'n punt..er waren niet veel mensen nog op straat en de stad was rustig en de zon scheen wel, maar mij nog niet dermate volgend..

Toen moest ik tussen lessen door van de ene naar de andere locatie. Twee klasgenoten liepen met hun fietsen aan de hand met me mee (hun banden waren te zacht en bagagedragers te instabiel om iemand achterop te hebben) richting school wat ook weer een dik half uur verder was. Ik snapte dat niet. Okee, als je de tijd ervoor hebt, snap ik wel dat je zoiets zou doen, zou het zelf namelijk ook doen, maar snap niet dat ze met MIJ meelopen..vooral niet hoe ik er vandaag uitzag..omdat ik zo'n eind moest lopen namelijk op sportschoenen en een fale sportbroek..m;n haar dat alle kanten op was gewaaid etc. En uiterlijk heeft er uiteraard op zich niks mee te maken of je nu wel of niet met iemand meeloopt. Maar als ik dan mezelf bekeek van een afstandje en boven ons zweefde..en ons zag lopen. Twee prachtige meiden met fiets aan de hand met ernaast een lichtelijk onverzorgd, uit de toon vallend meisje..het plaatje klopte niet. Als dat onverzorgde meisje nu met anderen mee zou lopen (om in een goed blaadje te komen of iets dergelijks) dan had ik het begrepen..iets wat ik zelf nooit zou doen, maar deze opzet..het was gewoon raar..en gewoon leuk en gezellig..en sowieso heel aardig..geen gezeur om zere voeten om me toch nog schuldig over te kunnen voelen, maar gewoon leuk gepraat..

Het komt wellicht omdat ik ook altijd aardig ben tegen hen? En dat ze me begrijpen en verder kunnen kijken dan uiterlijk. Ze weten dat er meer is dan dat? Zij zelf ook best onzeker kunnen zijn, hoe lastig dat ook te geloven is..

Bij een psychologiepracticum een dag ervoor ging het over lichaamsbeleving en zelfbeeld etc. We moesten een testje maken en op bord invullen in welke categorie van scores je kwam. ik had verwacht dat er wel meer onzekere mensen bij zaten, en dat zaten er ook wel, maar niet zo extreem. Ik was namelijk de enige in de categorie met de hoogste score. De ene vriendin/klasgenoot die vanmiddag met me mee was gelopen echter een categorie lager. Wat ook betekende dat de onzekerheid invloed had op je dagelijkse leven, deze echter niet in die mate bepaald als in "mijn" categorie.

Dat wist ik wel bij haar, dat er een heel onzekere kant aan haar zit, maar ik vind het zo jammer..ze is zo leuk, lief, aardig voor iedereen (die dat verdient) en ook mooi..zonde...

Aan het eind van de dag vandaag moest ik ook nog eens teruglopen van school naar huis. Weer dik een half uur. Het lopen op zich niet erg, maar voelde me niet echt comfortabel in die kleren..mezelf bekijkend in elke ruit..hopende iets anders of beters te zien als in de vorige. Ik was veel te zichtbaar in dat felle zonlicht. Het achtervolgde me. De hele stad was weer eens uitgelopen..en daar moest ik doorheen..ik schaamde me dood..weer eens flink naar de grond kijkend..niet de blik van anderen willen zien als ze me zagen.. die kon ik ontwijken, maar m'n eigen gedachten en blik niet..ik zag mezelf daar weer lopen, vreselijk was het..ik schaamde me dood..ja..er moet echt iets veranderen..want dit kan zo niet en hoeft ook niet zo. Ik wil in het volle licht en met opgeheven hoofd weer op straat kunnen lopen. Dat kan nu ook wel, maar WIL ik niet.

 

Ik wil er weer zo uitzien, dat ik het kan, mag, durf en wil..

 

 

 

 

Mar. 19, 2007 - Hoe LIEFDE te installeren

 

Helpdesk (HELP): Goede morgen mevrouw, waarmee kan ik u van dienst zijn?

KLANT: Ik heb er lang over nagedacht, maar ik wil nu LIEFDE gaan installeren. Kunt u me daar stap voor stap bij helpen?

HELP: Jazeker kan ik dat. Bent u er klaar voor?

KLANT: Tja, ik ben niet zo technisch, maar ik denk wel dat ik er klaar voor ben. Wat moet ik eerst doen?

HELP: De eerste stap is het openen van uw HART. Weet u waar uw HART zit, mevrouw?

KLANT: Ja, dat weet ik, maar er worden nu verschillende andere programma's uitgevoerd. Kunnen die tijdens het installeren blijven draaien?

HELP: Welke programma's zijn dat, mevrouw?

KLANT: Laat me eens kijken, op het ogenblik worden OUD-ZEER.EXE, LAGE-ZELFWAARDERING.EXE, WROK.EXE en WREVEL.COM uitgevoerd.

HELP: Geen probleem. OUD-ZEER.EXE wordt geleidelijk wel door LIEFDE gewist uit uw huidige besturingssysteem. Het kan zijn dat het in het geheugen aanwezig blijft, maar dan laat het andere programma's ongemoeid. LAGE-ZELFWAARDERING.EXE wordt op den duur wel door een module van LIEFDE overschreven die HOGE-ZELFWAARDERING.EXE heet. Maar WROK.EXE en WREVEL.COM moet u wel helemaal afsluiten. Door deze programma's kan LIEFDE niet goed worden geinstalleerd. Kunt u deze afsluiten, mevrouw?

KLANT: Ik weet niet hoe dat moet. Kunt u me daarbij helpen?

HELP: Met genoegen. Ga naar uw< startmenu en klik op VERGEVING.EXE. Doe dat net zolang tot WROK.EXE en WREVEL.COM helemaal zijn gewist.

HELP: Ja, maar denk eraan dat u nu alleen nog maar de basisprogramma's heeft. U moet de andere HARTEN aansluiten voor de programma-uitbreidingen.

KLANT: Oei. Ik krijg al een foutmelding. Wat moet ik nu doen?

HELP: Welke foutmelding?

KLANT: Er staat 'FOUT 412 - PROGRAMMA WORDT NIET UITGEVOERD OP INTERNE COMPONENTEN.' Wat wil dat zeggen?

HELP: Geen zorgen, mevrouw. Dat is een probleem dat wel vaker voorkomt. Het wil zeggen dat LIEFDE is ingesteld om op externe HARTEN te worden uitgevoerd, maar dat het nog niet op uw eigen HART draait. Het ligt nogal ingewikkeld, maar in lekentermen wil het zeggen dat u pas aan 'LIEFDE' voor anderen toekomt als u eerst 'LIEFDE' voor uw eigen computer draait.

KLANT: Wat moet ik dan doen?

HELP: Kunt u de directory 'ZELF-AANVAARDING' openen?

KLANT: Ja, die heb ik.

HELP: Mooi zo, u wordt er echt goed in.

KLANT: Dank u.

HELP: Graag gedaan. Klik op de volgende bestanden en kopieer die naar de directory 'MIJN-HART': VERGEEF-JE-ZELF.DOC, KEN-JE-WAARDE.TXT en ERKEN-JE-BEPERKINGEN.DOC. De computer zal alle bestanden overschrijven die problemen geven en programma's met fouten verbeteren. U moet ook OVERDREVEN-ZELFKRITIEK.EXE uit alle directory's wissen en dan de prullenbak leegmaken zodat u zeker weet dat het programma voorgoed verdwenen is en nooit meer terug kan komen.

KLANT: Zo, da's gebeurd. Hela! Mijn HART loopt vol met nieuwe bestanden. GLIMLACH.MPG draait nu op mijn beeldscherm en geeft aan dat VREDE.COM en TEVREDENHEID.COM in mijn HART worden overgeschreven, is dat normaal?

HELP: Dat gebeurt weleens, ja. Voor sommigen duurt het een tijdje, maar op den duur worden alle programma's geladen. Maar, alles op z'n tijd. Dus LIEFDE is nu geinstalleerd en wordt uitgevoerd. Vanaf nu moet u het allemaal zelf aankunnen. Ik heb nog een ding voordat ik ophang.

KLANT: Ja?

HELP: LIEFDE is een gratis programma. Zorg ervoor dat u het programma en de modules ervan geeft aan iedereen die u maar tegenkomt. Die geven het dan weer aan anderen en van hen krijgt u dan weer soortgelijke andere mooie modules.

KLANT: Dat zal ik doen. Bedankt voor uw hulp. Hoe heet u trouwens?

HELP: Noem me maar geweten. Men vindt dat een jaarlijkse controle voldoende is voor een gezond HART, maar de fabrikant (ik dus) beveel een dagelijkse onderhoudsbeurt aan, wil men optimaal functioneren. Anders gezegd, blijf contact houden....

 

 

 

 

Mar. 14, 2007 - Moe

Net 23 jaar..ik zou moeten sprankelen van energie

Ik sta aan het begin van mijn leven..

It's the morning of my life

Maar ik ben zo moe..

Ik ga moe naar bed, sta vervolgens moe weer op, ga naar school, en hoewel het vaak maar een paar uurtjes zijn, kom ik moe weer thuis..doe een poging tot lezen/leren, maar kan me niet concentreren en val zowat in slaap..geen puf om nog maar iets anders te doen. Door het huis heen lawaai. Poolse arbeiders op zolder aan het klussen..een huisgenootje op haar kamer met haar vriend aan het lachen, een ander met vriendinnen..het gaat allemaal langs me heen en ik snap niet waar ze de energie vandaan halen...

 

ik lijk wel een slappe vaatdoek..bah..

Je bent jong en hebt nog een heel leven voor je zeggen ze toch weleens? Pfff..word al moe bij de gedachte..

 

 

 

 

Mar. 13, 2007 - Wat mankeert sommige mensen?!

Ik kreeg een poosje terug een reactie van een jongen. Hij vond me wel leuk, maar vond dat ik me beter moest verzorgen..(op basis van een paar stomme foto's). Hij vroeg of ik met hem af wilde spreken, wat ik afsloeg. Vervolgens zei hij me leuk te vinden, waar ik bijdehand op reageerde dat hij dat helemaal niet kon weten, het enige wat hij van me wist of had gezien waren een paar foto's op basis daarvan kun je iemand niet leuk of aardig vinden..

Hij vroeg of ik zijn vriendin wilde zijn. Ik moest er erg om lachen..waarom zou ik dat in vredesnaam willen?! Ik kende hem niet eens en had op basis van eerdere uitspraken ook niet echt de behoefte daartoe. Ik vroeg waarom hij ddat toch zou willen ik had namelijk geen enkele interesse getoond, waarom zou hij zo iemand als vriendin willen?

Ik zou er beter door worden zo zei hij..als ik naast hem gezien zou worden zou iedereen denken: "Wow..hoe heeft zij hem kunnen krijgen!"

Hoe haalde hij het in zijn hoofd? Die uitspraak..ik had er gewoon geen woorden voor..vond het alleen maar zielig..wat moet dat eenzaam zijn aan de top als je jezelf zo geweldig vindt..ik kon er alleen maar om lachen.

 

Een poosje niks gehoord..krijg ik vanavond dit bericht:

 

haha je bent echt lelijk ik wou je allen helpen ga naar make over programma daar kun je nieuwe hoofd maken ik wou je alleen effe neuken lelijkerddddddddddd waarom pleeg je geen zelf moord lelijkerddd hoe durf je over straat te lopen

 

Ik had eigenlijk niet moeten reageren, maar heb het nog wel even gedaan met: Waarom zou je iemand willen neuken als je diegene zo lelijk vindt als je zelf zegt?!

Ik heb er verder geen woorden voor..alleen: hahaha...wat sneu..

 

En toch is het niet leuk te lezen..want het is toch een bevestiging van gedachten en gevoel die van tijd tot tijd in je eigen hoofd rondzweven...

 

 

 

Mar. 10, 2007 - Dag vet

Dag vet..

Ik weet dat je me lang van dienst bent geweest

Een veilig thuis hebt gevormd

Me warm hebt gehouden

Me hebt beschermd van de boze buitenwereld

Gezorgd hebt dat ik een thuis had om in te wonen

om in weg te kruipen

om in te verstoppen

Maar de wereld wacht op me

de kou kan getrotseerd worden

Je bent me trouw geweest

maar wil nu graag afscheid van je nemen

 

ik zeg niet tot ziens

Dag vet..

 

 

 

 

Mar. 10, 2007 - Meisje/Vrouw

Van aa naar zo'n beetje b

buikje hier en dijen daar

in de spiegel en kijkend langs mijn lichaam naar beneden

overal vrouw

overal vormen..meer dan nodig

hormonale gevoelens als ook regelmatig en terugkomend bloed zijn niet vreemd

alles maakt me vruchtbaar en maakt me vrouw

in dit lichaam zou een nieuw leven kunnen groeien

dat kan en mag toch helemaal niet!

waarom dit en waarom nu

waarom mag ik niet als ieder ander eerst nog meisje zijn voor ik geacht word vrouw te zijn...

 

 

 

 

 

 

Mar. 10, 2007 - broken pieces

I'll be there as soon as I can

but I'm buzy mending broken

 

pieces of the life I had before

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/3/2008 - Oud weblog (2)

 

 

Aug. 6, 2007 - Thuis..

Thuis het heeft zoveel kanten..

Er is zoveel gebeurd daar..herinneringen alom. Altijd gewoond, maar toch voelt het niet maar als thuis en toch ook weer wel.

Ik ben er een paar keer per jaar..de feestdagen en de verjaardagen zeg maar. Is mijn familieband niet goed? Jawel, op zich wel..maar het is een combinatie van dat er zoveel gebeurd is.dat we zo'n lange periode juist uiterst intensief bij elkaar op de lip zaten als ook dat er zoveel veranderd is dat ik nu veel wegblijf en dat ieder zich nu meer op zichzelf richt dan op elkaar.

 

Thuis is Hellendoorn. Een klein huisje met een enorm lap grond eromheen. Een bron van rust (als je dat tenminste in je hoofd ook kunt vinden) en een mooie omgeving. waar de tuin eindigt begint het bos; veel mooier kun je het je niet wensen..toch is het vaak moeilijk om nar huis te gaan.

 

Ik voel en weet dat elke keer dat ik thuis ben en mijn moeder ziet dat ik nog steeds haar niet recht aan kan kijken en nog steeds niet zo ongedwongen en vrolijk kan zijn als vroeger en nog steeds niks wil; niet weggaan en niet onder de mensen en ook puur uit het feit dat ik er niet zo uitzie als ik er uit kan zien dat ik mijn moeder pijn doe doordat ze ziet dat ik nog niet echt veel verder kom en nog met mezelf in de weg zit. Ze vindt dat er zoveel in me zit..talenten, vrolijkheid, potentie..zij weet hoe ik was en de verandering is erg hard voor haar..voor mijzelf is elke keer dat ik naar huis ga/kom ook een bron van schaamte; om mijn moeder onder ogen te komen en ook de kans dat ik mensen van vroeger tegenkom.

 

Ik ben blij dat er niet veel familie langskomt etc en dat er geen familiefeestjes zijn en verder geconfronteerd wordt met mensen. Ben blij dat ik de dochters van mijn moeders nieuwe vriend nog niet hoef te zien. Ben blij dat mijn broer nog niet van plan is om te trouwen etc..ik ben blij dat ik nog niet onder de mensen hoef te zijn; dat ik naar mijn moeder ga en haar onder ogen moet komen is elke keer al zwaar genoeg.

 

Te gek is dit eigenlijk..zo leven vol schaamte..mezelf zoveel ontzeggen en dat al zolang. Het antwoord hierop is eigenlijk heel simpel: Afvallen..ik heb namelijk altijd wel een excuus waardoor het niet lukt..alsof ik bang ben ofzo..maar mijn leven staat gewoon stil zo en ik doe niet alleen mezelf pijn, maar ook anderen.

 

Ergens wil ik wel graag verder. Ik heb veel gesprekken via internet en daar merk ik dat ik sociaal helemaal niet zo slecht ben als ik zelf denk..dat mensen mij leuk vinden en geinteresseerd in mij zijn. Ik wil echter zoals ik nu ben mensen niet in het echt onder ogen komen, maar het lijkt me eigenlijk best interessant als de omstandigheden zo zouden zijn dat ik dat wel zou en kon doen. Als ik me goed kon voelen en af kon spreken met wie ik maar zou willen..aan zulk soort dingen begint de interesse nu weer te komen..want soms heb ik via de computere zo'n fijn gesprek dat ik denk dat dat misschein ook in het echt wel kan..het enige wat voor mij in de weg staat is mijn uiterlijk..nou dan is het dus zaak om mijn uiterlijk nu eindelijk te veranderen he.

 

Hier gaat wel wat tijd over..maar ben nu al ruim twee jaar bezig met mezelf steeds meer te verstoppen, dus waarom niet een half jaar extra als dat betekent dat ik daarna weer de wijde wereld in kan. Als ik nu namelijk een half jaar op een kalme manier ga afvallen, van ongeveer een kilo per week..dan ben ik in 2008 al een heel eind op weg.

 

Ik heb zo'n duidelijk beeld van mezelf hoe ik wil zijn..de uitstraling..de stijl..kleding..alles. Dit klinkt heel slecht..heel onbereikbaar..maar velen hebben een droombeeld. Ik ook wel een droombeeld, maar dan eentje van hoe ik weet dat ik KAN zijn en twee jaar geleden ook nog was.

De kleren hangen klaar..de wereld is er klaar voor..ik ben er klaar voor..ik heb het zelf in de hand..had het altijd al in de hand, maar het voelde nooit mogelijk of er was altijd wel een reden om  mezelf tegen te houden; bang om verder te gaan..het niet te mogen of te kunnen..een hoge drempel..mezelf weer tegenhoudende of een duw terug gevende..

 

Wat houdt me eigenlijk tegen? Tja alleen het feit dat ik geld, ruimte en tijd weer zal krijgen en ik weer meer naar buiten wil..sowieso weer meer wil ondernemen..er een hele wereld opengaat en dat daar ook weer plaats zal zijn voor anderen en dat dit alles best beangstigend is..want ik weet niet goed (meer) wie ik ben als groepspersoon..als iemand die dingen onderneemt..die vrolijk is..die niet steeds zwelgt in zelfmedelijden..ik heb daar de laatste jaren erg aan vastgehouden en voelde er me aan een kant apart en veilig door..maar het doet mij niet goed en is voor anderen ook niet fijn; het roept medelijden op en trekt problemen aan en je raakt alleen maar verder erin verstrikt.

 

Ik heb zo'n hekel gekregen aan mezelf zo. Ik kijk in elk reflecterend voorwerp die ik passeer, maar niet uit ijdelheid, maar walg bij elke blik..elke keer weer hopende dat ik iets meer zie van wie ik ben en wil zijn, maar elke keer weer een teleurstelling en het werd steeds erger..wordt steeds erger.

De verandering leek onoverkoombaar, maar is dat zo?? Nee..ik moet gewoon een keer doorzetten!! Ik was gewoon te bang tot nu toe. Want met dat ik gewicht zou kwijtraken was ik nu ook bang voor die grote wereld die ik dan weer in zou moeten..voor nieuwe contacten..meisjes maar vooral ook jongens..voor het feit wat er behalve van mijn lichaam ook van mij als persoon zou overblijven. Nu moet ik het namelijk van mijn praten hebben.mijn praten via internet. Ik hoor dat ik goed kan luisteren en ik mijn gevoel goed kan verwoorden en op een of andere manier heb ik steeds gedacht dat als ik qua lichaam weer meer zou worden als vroeger ik ook weer minder creatief zou worden..die donkerheid zou verliezen die zorgt dat ik creatief kan zijn, maar ook diepzinnigheid verliezen en geduld evoor mensen en oppervlakkig zou worden en minder uniek..maar dat is natuurlijk onzin..waarom zou mijn karakter veranderen als ik zou afvallen?

 

Ik heb heel veel contact met jongens via internet..via bepaalde sites..via msn, naar aanleiding van mijn sites..van alles. Gesprekken verlopen sowieso altijd goed, maar het stopt altijd op een gegeven moment als iemand je ook in het echt wil zien..want dat wil ik dus niet; overtuigd van het feit dat ik het niet red met alleen die gespreksvaardigheid zonder uiterlijk en ook wetende van mezelf dat spreken ook slechter gaat dan typen. Toch raak ik nu toch wel steeds benieuwder of mensen me in het echt ook leuk kunnen vinden. Net zo leuk als men me blijkbaar via de computer vindt. Zelf kan ik dat niet geloven..niet nu..maar als ik ben afgevallen wil ik toch eens kijken tot in hoeverre goede gesprekken en interesse ook in het echt kan plaatsvinden. Ben er altijd bang voor geweest en altijd voor weggelopen; maar het wordt tijd om verder te gaan.

 

Ik heb altijd een droom gehad van mezelf in een witte zwierige jurk met een bloem in mijn haar. Rennend op blote voeten in een groot bloemenveld. Rennend onbezorgd en vrij..mooi..vredig..

Dit leek zo'n gefantaseerd beeld en onbereikbaar en onrealistisch..maar is het dat?? Ja..nu past het niet met hoe ik eruit zie..maar mijn karakter past in het beeld en mijn uiterlijk..tja die past eigenlijk ook in dat beeld (zoals mijn uiterlijk kan zijn  dan)..was zelfs twee jaar geleden nog zo..dus waarom niet weer??!! Puur omdat ik mezelf tot nu toe nog teveel tegenwerkte en op een of andere manier nog niet verder wilde of kon.

 

Volgens mij is liefde iets wat het leven moet maken. Zonder liefde is het leven weinig waard. Op het moment sluit ik elke vorm van liefde uit en leef ik ik ook niet daarom en daardoor. Wil ik liefde kunnen toelaten (heel oppervlakkig maar waar) wil/moet ik afvallen. Niet omdat ik denk dat anderen dat mooier vinden ofzo, maar puur om me weer mezelf te voelen; want anderen moeten me maar nemen zoals ik ben, daar ben ik erg stellig in.

 

Ik heb zin in de liefde...ja...wil kijken of liefde ook voor mij kan zijn..want zoals nu geloof ik dat niet..schuif ik het voor me uit..wil ik er niet aan denken..omdat het te zeer doet..omdat ik weet dat ik nu zoals ik nu ben liefde niet wil of kan accepteren..zelfs als een ander me zoals nu zou willen of kunnen liefhebben kan ik dat nu niet accepteren. Maar wil wel liefhebben en lief gevonden worden..liefde ontvangen..dus werk aan de winkel!!

 

Het is toch te gek dat ik blij ben dat mijn broer nog niet gaat trouwen omdat ik (egoist als ik ben) al die mensen van vroeger nog niet onder ogen kan komen. Te gek dat ik een vriendin van vroeger niet op kan zoeken omdat ik niet wil dat ze me zo ziet. Te gek dat ik niet vrolijk durf te zijn..niet wil dansen en zngen..puur omdat ik vind dat ik dat niet verdien..en het niet staat en niet bij me past zoals ik nu ben.

Dat ik mezelf opsluit..dat ik niks doe en niks wil..dat barst van zelfmedelijden soms..het is allemaal te gek..want hoewel het mijn lot leek en ik soms helemaal onder in de put zat weet ik nu en voel ik nu op een krachtig moment dat het gewoon allemaal aan mij ligt..in mijn handen ligt..dat het anders kan want de potentie en mogelijkheden zijn er..als ik maar doorzet en echt wil.

 

Ik ben nu het schamende, verlegen, stille, negatieve, a-sociale, passieve, dikke ongelukkige meisje, maar weet zelf dat ik het vrolijke, schattige, dromerige, natuurlijke, pure, vriendelijke, sociale en soms zelfs mooie meisje kan zijn..

 

Het is een keuze..toch?!!!

 

Maar moet mezelf echt even aanmoedigen, want hoewel het een makkelijke keuze lijkt is het heel moeilijk en eng om die keuze te maken en door te zetten om dit te bereiken..

 

Ik heb de omstandigheden de laatste tijd ook veel te makkelijk gemaakt om dit destructieve gedrag van veel eten en weinig bewegen en weinig onder de mensen vol te houden.

Ik heb mezelf geisoleerd. Meteen me bij deze nieuwe opleiding alweer zo neergezet dat mensen weten dat ik graag alleen kon en alleen ga..dat ik niet iemand ben die uitgaat..niet drinkt..niet naar feestjes of verjaardagen gaat, dus meteen is men ook al gestopt met proberen op nog een enkele verdwaalde poging na, waar ik dan weer nee op zeg. Verder naast school kom ik niet meer onder de mensen en heb ik ervoor gezorgd dat ik verder geen verplichtingen heb. Doe niks naast school en kan dus ongestoord een dag slecht met eten bezig zijn en mezelf vreselijk vinden..mezelf de grond in trappen, want kan mezelf opsluiten, want niemand die het merkt. Mijn huisgenoten weten namelijk ook niet beter dat ik dagenlang op mijn kamer zit en niet dingen samen doe of samen kook of eet, laat staan mijn eigen eten bereiden in de gezamenlike keuken als er iemand anders langs kan komen. Men weet dus van mij dat ik mezelf zo afzonder..vindt dat normaal, dus heb de situatie van het begin al zo geschapen dat ik mezelf bij wijze van spreken iets aan kan doen en men het pas op een donderdag merkt, omdat mijn moeder elke donderdag belt, maar dat is dan ook het enige vaste contact..voor de rest zal niemand ergens raar van opkijken als je een poos niks van me hoort. Dat heb ik vanaf het begin al zo gecreerd, omdat ik wist dat ik vaak wil wegkruipen en dus bleef het ook veel makkelijker om in deze gewoonte te blijven.

 

Ik heb een excuus om geen bezoek te ontvangen. Ik heb namelijk meteen de kleinste kamer in het huis gekomen. Zelfs toen er intern al meerdere malen een grotere kamer vrijkwam heb ik die nooit genomen, want dan was ik mijn excuus kwijt.

Als je namelijk begint met vrienden uitnodigen, ga je ook een keer bij hen langs..plus dat het vaak meer regelmaat wordt. Als iemand "een keer" langskomt kan een keer ook een keer langer worden en langer betekent een etenstijdstip er bij in..dat ging ik ook altijd uit de weg..want nee eten met anderen..dat ging en gaat ook nog steeds niet. Heb sinds het begin ook nog steeds maar voor een persoon servies..dus niemand zou iets KUNNEN eten of drinken bij mij..en zo houd ik alles in stand..en ik weet het..dit moet een keer veranderen..dit GAAT veranderen..maar wel met kleine stappen..want mijn onafhankelijkheid en gedeelte van mijn eigen invullingen wil en moet ik niet verliezen..maar dit wel leefbaarder en meer sociaal en meer "normaal" zien te maken.

 

Dit kan zo niet verder. Heb mezelf al lang genoeg naar beneden gehaald..niks van wat ik kan zijn benut en waarde verspild..genoeg daarvan!!

 

Ik wil dansen, zingen, springen, vrolijk zijn, zweven, grappen maken, huilen, zoenen, de liefde bedrijven, knuffelen..I want it all!!

 

 

Als ik zo doorga zal ik opgesloten blijven. Nog schuwer worden. Mezelf nog meer haten. Dichtgroeien. Mijn conditie zal achteruit gaan. Mijn dagen vol schaamte vullen. Nooit meer echt contact aangaan. Blut raken. Mijn diploma halen, maar vervolgens niet als dietist willen en durven werken omdat ik dan het toonbeeld ben van hoe het niet moet. Ongelukkig zijn en blijven. Nooit liefde willen toelaten. Alleen blijven. Kortm: er zal niks overblijven van wie ik kan zijn..zal me niks voelen, maar ook niks zijn en worden omdat ik mezelf dat uit zelfhaat zal beletten. Deze negativiteit zal ik uitdragen en zo ook overdragen op anderen. Mensen van meaf blijven drukken en mensen pijn doen..zwelgen in zelfmedelijden en niet meer willen..

 

Dit hoeft allemaal niet. Ik kan zoveel meer zijn en wil zoveel meer zijn. En het KAN. Als ik maar doorzet en nu begin..niet morgen..en geen excuses en niet eerst dit of eerst dat..maar gewoon DOEN!!!

 

 

 

 

 

Jun. 26, 2007 - Nog fris in geheugen

She's Falling Apart - Lisa Loeb

 

They pull up their chairs to the table
She stares at the food on her plate
At the toast and the butter
Her father, her mother, she pushes away

And they rise in the morning
And they sleep in the dark
And even though nobody's looking
She's falling apart

She gets home from school too early
And closes the door to her room
There's nothing inside her
She's weak and she's tired of feeling like this

And they rise in the morning
And they sleep in the dark
And even though nobody's looking
She's falling apart

They call her for dinner, she makes up a reason
She looks at her arms and she rolls down her sleeves
And her mother is starting to see through her lies
And last night her father had tears in his eyes

And they rise in the morning
And they sleep in the dark
And even though nobody's looking
She's falling apart

And we rise in the morning
And we sleep in the dark
And even though nobody's looking
She's falling apart

 

 

 

Jun. 26, 2007 - Alone doesn't have to mean lonely

I can be alone, but never feel lonely

I can be my own best friend when everything stays the way I expect and nothing changes

 

But when you give me a glimpse of what is love

When you say sweet things you can't follow up on

When I get light of a beautiful world other then the one I've known so long

When I know it is not for me

Loneliness comes

 

Don't show me something I cannot have

Don't tease me

Don't say things you can't follow up on

Don't say those things when you can still change your mind

Because, whether you know it or not, you will

And leave me lonely

 

I like being alone over being lonely

So if you're not sure..protect me from loneliness

And just leave me alone

Then I won't know of any other world

And can be happy in my own, without missing anything

 

 

 

 

Jun. 26, 2007 - You belong

You belong- User

 

You don't have to say
I'm not worth waiting
I'm so damned I eat,
I'll eat your words
And I tried to be so good
so you didn't have to hate me



How stupid of me not to see this coming
How stupid of me to trust that smile
I'm falling so fast, I can't believe it's
happening to me



Chorus:
You belong to me and I belong to you
and that I always thought I would hear
You belong to me and I belong to you
but here I stand all alone what have you done to me



You don't have to tell me how I should feel
whenever there's pain I can not stand it
It's been crawling so nice for you
believing that you'll never leave me



Chorus:
You belong to me and I belong to you
and that I always thought I would hear
You belong to me and I belong to you
but here I stand all alone what have you done



Cause strong as I am I will go on
And I don't need you to prove me wrong
I know I'll make it on my own



Chorus:
You belong to me and I belong to you
and that I always thought I would hear
You belong to me and I belong to you
but here I stand all alone what have you done to me
what have you done to me.

 

 

 

Jun. 22, 2007 - Spel

Tegenover een 6 staat op een dobbelsteen 1

Net als tegenover een 4 een 3 staat

En zo worden beide zijden samen altijd 7

Dat staat vast en is met kansen te berekenen

Je kunt jezelf en een ander geen cijfer geven

Weet vervolgens niet wat je ertegenover moet zetten om de 7 te krijgen of welk getal ook maar voor een eenheid staat

De kans of iemand bij je past kun je dan ook niet berekenen

Het leven is dan ook geen kansspel

Met  mensen en gevoelens dient niet gespeeld te worden

 

 

 

Jun. 22, 2007 - I am and I will

This is how I was, how I can be, how I wanna be and what I will be..

 

 

 

 

Jun. 20, 2007 - alfabet

Aandacht/Afzonderen
Bewondering/Bagage
Complicatie
(Doem)Denken/Dromen
Echtheid
Fantasie
Gekreukeld/Gecompliceerd
Hoedanigheid
Illusie/Ingehouden
Josje
Kalmte
Leven
Moeder
Numb
Openheid
Persoonlijkheid/Puurheid/Passie(f)
Quibus (maakt mij niet uit of je het nu wel of niet zo schrijft)
Roes/Rust

Slim/Stevig
Trouw/Trust/Twijfel
Uniek
Vrouw/Verbeelding/Vederlicht/Vliegen/Verschuilen/Verstoppen/Volwassen/Vragen
Warmte/Wensen/Waarom
X
Yskoud (jaja, is met ij)
Zitten/Zoenen/Zin

 

 

May. 18, 2007 - foto-update

Even een foto-update op dit weblog..zodat het een gezicht krijgt.

If dat goed is dat dit weblog een gezicht heeft weet ik niet, misschien zijn anonieme woorden krachtiger?

 

Nou ja..de woorden zijn van mij..en de foto ook..dus op zich is het plaatje dan compleet

Of toch niet?

Want elke keer als ik een foto neem zie ik iets moois, maar weet dat ik dat niet ben

Deze foto is van vandaag

Ja, ik weet dat als ik hem van schuin van boven neem, met mijn armen gestrekt, dat mijn hoofd dan gestroomlijnder lijkt..dus nee..als ik in de spiegel kijk; een ware reflectie..zie ik weer heel iets anders..en toch toon ik deze ja..ja, want zoals deze wil ik liever zijn..

Ben ik dit dan niet?

 

Ik weet het niet..

 

Ik heb verder niks veranderd dit keer..geen belichting, geen contrast, geen kleuren en niks verwijderd of geaccentueerd..dus ik zou dit moeten zijn..zo zou ik mezelf willen zien..maar ik zie het niet

Ik weet dat ik zo kan zijn, maar ben het niet..zie het niet..en toch is hij van vandaag.

De boeken zijn hetzelfde als ze echt zijn..zelfde kleur, zelfde vorm, het lampje, de poster, het spa-flesje..allemaal hetzelfde..en toch lijk ik anders dan in de spiegel, want tja..als ik er werkelijk zo uit zou zien als op deze foto, wat zou dan het probleem zijn!!

 

 

 

May. 18, 2007 - Draaien

Instructies om vooruit te komen:
Zet voorzichtig je rechtervoet (of linkervoet) voor de ander. Of je hem gelijk neerzet of hem afrolt, beginnende bij de tenen en eindigend op de hakken, is uw eigen keuze. Ook kunt u allerlei schoeisel aanhebben, of sokken, zelfs blote voeten; het heeft geen invloed op het eindresultaat.
U zet dus uw ene voet voor de ander, om vervolgens hetzelfde te doen met uw andere voet. U zult merken dat u zich een stukje voorwaarts hebt verplaatst. Als u zo doorgaat zult u komen waar u wilt zijn op uw weg vooruit. Dit zal een lange weg zijn met veel opstakels, maar hij is te overbruggen..velen zijn u voorgegaan.

Ik zet mijn voeten voor de ander. Met blote voeten, met schoenen aan, vele varianten. Ik merk dat ik loop..ik wandel..maar hoe komt het dan dat ik steeds weer op hetzelfde punt uitkom??

 

 

 

May. 18, 2007 - Lopend door de straten

Een liedje op de basisschool geleerd; twee coupletten zijn me altijd bijgebleven en word je dagelijks mee geconfronteerd als je je op straat begeeft:

 

Als ik wandel door de straten
En ik hoor de mensen praten
Wordt er veel gezegd
Maar geluisterd wordt er niet

Langs elkaar heen lopen mensen
Mensen die elkaar verwensen
Zonder veel te doen
Aan het leed dat ergens is

 

 

 

May. 17, 2007 - Beeld

Altijd dat beeld in mijn hoofd..dat beeld van mezelf..

 

Ik in een groot veld met bloemen, bloemen in het gras, bloemen in mijn haar

Kleurig, fris, mooi en onschuldig, onbeschreven en vrij.

Ik op blote voeten en een luchtige jurk rennend door het veld..huppelend, draaiend, dromend, zwevend

De wereld staat voor me open..ik kan elke kant op die ik wil en de lucht is mooi

Vredig landschap, vredige geluiden, vlinders om me heen

Vrede, vrijheid en rust..in de omgeving en vooral ook in mij  hoofd

 

Een mooi beeld..zo wil en kan ik zijn

Het voelt alleen zo ver af van mijn leven nu, van hoe ik ben, wat ik doe

 

Alles is zo krampachtig, gecontroleerd, vast, star, geregeld, overdacht

Ik wil ZIJN

ik wil VOELEN

ik wil LEVEN

 

 

 

 

May. 17, 2007 - Tussenweg

Ik kan maar geen tussenweg vinden

Ik kan en durf geen grenzen te stellen op een of andere manier

 

Ik ben iemand die het heerlijk vind om op een heel persoonlijk niveau met mensen te praten

Het schijnt dat anderen dat niet zo snel doen of niet zo goed luisteren, want het wordt vaak wel op prijs gesteld als je goed luistert, mensen uit laat praten, alleen iets zegt als het nodig is..stil blijft als het nodig is..feedback geeft waaruit blijkt dat je de ander hebt "gehoord" en laat merken dat je het fijn vindt dat de ander zo open is naar je toe..dat lijkt een zeldzaamheid te zijn, want men reageert verbaasd als het gebeurd..

 

Ik leef van zulke momenten. Vind het fijn als anderen zich openstellen. Hun verhaal delen en mij blijkbaar iemand vinden bij wie dat kan..aan wie men een verhaal kan toevertrouwen..

 

Sommig verhalen kunnen me diep raken. Ik kan echt meegaan in gevoel, ben soms echt een spons. Zou de ander soms aan willen raken, willen knuffelen of alleen maar diep willen aankijken met een blik: Het is goed..of het komt goed..heel intens zulke momenten, maar ik durf het niet

 

Afgelopen maand een ontmoeting met een jongen die heel openlijk vertelde over een periode in zijn leven waarin hij zoveel had meegemaakt..zoveel had geleerd ook..zijn verhaal was mooi en hoewel hij zelf vond dat hij een achterstand op anderen, bleek uit zijn woorden zoveel levenswijsheid, hoe hij alles vertelde en zo goed naar zijn eigen gedrag kon kijken en verbanden kon zien tussen gedragingen etc. Ik raakte echt ontroerd..ik was geraakt..en ook wij raakten..het voelde goed..ik wilde lief voor hem zijn..warmte geven..en dat terwijl we op een bankje zaten..allebei rillend voor urenlang..pratend..

 

Konden zulke momenten maar blijven duren. Kon het maar zo zijn dat je urenlang naar iemand kon luisteren en vervolgens in elkaars armen naar niks zou kunnen kijken met alleen het geluid van de ademhaling van de ander, de warmte van de huid van de ander en verder niks..helemaal niks..

Niks om over te piekeren..niks bedreigends..

 

Helaas...zelfs als je heel lief tegen iemand aanligt..niks zegt niks doet naar je eigen idee...kun je hier signalen mee uitzenden

 

Waarom kunnen die intense momenten van praten en in elkaar opgaan niet blijven duren, zonder ingewikkeld te worden, zonder altijd gevolg te moeten hebben, zonder te bevriezen, zonder weer oppervlakkig te worden??

 

Waarom die kou? Waarom na die intensiteit in gesprek, in blikken, in genegenheid overgang in rigiditeit, kilte, gespannenheid en afsluiting?

 

 

 

 

May. 17, 2007 - Plaats

Is er plaats in mijn leven voor een ander?

Is er ruimte?

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

17/2/2008 - Dinsdag date?!

Vissen-Weegschaal

Leuk voor een afspraakje. Leuke gesprekken, maar op den duur is de Weegschaal te rationeel naar de zin van de Vis.

 

Vis met Weegschaal partner

 Relatiecijfer       9

De weegschaal maakt snel contact met zijn medemens, terwijl de vis meer de verlegen persoon is. Jullie zijn geen ruziemakers! Daar hebben jullie een hekel aan. Jullie houden zeker rekening met elkaar. En hebben beiden een goed luisterend oor. Beiden houden jullie van gezelligheid en dat zullen jullie ook samen opzoeken.

 

Op stap met een vissen

Want wat doe je als je voor het eerst met een vissen op stap gaat? Wat vinden ze leuk? Waar moet je echt niet aan beginnen?...

 

Als jij vissen een geweldige avond belooft dan gaat hij vast mee. Dan moet jij dat wel regelen voor vissen en haal je de vis gezellig op, zodat hij of zij niet ergens anders hoeft te verschijnen. Vissen kunnen niet zo goed ergens aan beginnen en sluiten zich dan ook liever aan. Ze zijn snel verlegen. Vissen: je denkt dat je ze gevangen hebt, maar dan glijden ze ineens weer tussen je handen door weg.. ze laten niet veel van zichzelf zien. Soms komen ze dan ook een beetje vaag over. Je weet niet goed waar je met vissen aan toe bent. Dat komt grotendeels omdat ze maar moeilijk nee kunnen zeggen en zich snel opofferen. Ze laten zicht te sterk leiden door de omgeving. Ze ervaren immers de gevoelens van de ensen om hen heen, die ze oppikken, als die van henzelf. Van de hele dierenriem is vissen het teken dat met zijn hoofd in de wolken loopt. en soms teveel zweeft. Zij moeten leren om met de realiteit om te gaan. Ze pikken gevoelens op van hun omgeving, en ervaren ze als hun eigen.

 

Dvd-jongen

 

Ik had hem al helemaal weer uit m'n hoofd gezet de "dvd-jongen". Kreeg geen reactie en heb wat dat betreft weinig geduld..of in ieder geval kan er veel in mijn hoofd omgaan als reactie uitblijft en dat is dan vaak niet positief. Ik zag het dus niet meer gebeuren, maar opeens sprak ik hem gisteren weer en nu staat er een etentje gepland voor dinsdag en hij komt me vooraf ophalen.

Dit is dus helemaal nieuw voor me..een-op-een..sowieso eten met iemand, laat staan met een jongen..gesprek op gang houden etc...oei!!!!

Het is een beetje alternatief gebeuren waar we naartoe gaan..en ik vind zoiets heerlijk, maar ben wel bang uit de toon te vallen, daar ik niet iets speciaals heb of doe of een uitgesproken mening etc..dus ook nu verloopt de hele avond al in mijn hoofd inclusief alle flaters die ik kan begaan en hoe vervelend hij het of mij kan en zal vinden....we shall see!!

 

What's for desert?

 

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

13/2/2008 - Zucht..

Woensdag ging de bel. Ikzelf deed niet open, want verwachtte geen bezoek. Toch was het voor mij. Het was de jongen bij wie ik een poos geleden mijn dvd-s door de bus had gegooid, omdat ik hem niet had durven zien en die deze nu terug kwam brengen en we dan toch uiteindelijk oog in oog stonden.

 

Ik wist me geen raad en heb hem haast net zo snel hij binnen kwam weer de straat op gestuurd, omdat ik op het punt stond weg te gaan en gedeeltelijk ook omdat ik wist dat ik geen plaats had hem te ontvangen, niks fatsoenlijks te drinken en ik in een t-shirt rondliep, waarbij ik me toch niet prettig voel als mensen me zien.

 

Hoe kort het ook was, het was lang genoeg om in mijn hoofd te blijven hangen en voor mijn hoofd mee aan de haal te gaan.

 

Stom stom stom, want daarmee heb ik me voor het eerst sinds tijden heel kwetsbaar opgesteld en gevoel toegelaten, terwijl de interesse andersom niet eens duidelijk is, of wellicht wel helemaal afwezig :S

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

10/2/2008 - Een nieuw blog

 

Mijneigenweblog is gestopt..van het ene op het andere moment ben ik al mijn hersenspinsels  en foto's kwijt. In plaats van dat ze je waarschuwen zodat je het geheel nog kunt bewaren op een of andere manier..maar nee..kan niet eens meer bij mijn eigen bezit.

 

Hoewel ik de laatste tijd niet zoveel had geschreven, heb ik bij deze toch maar weer een nieuw blog aangemaakt, omdat ik het toch wel prettig vind om m'n gedachten af en toe in woorden om te zetten. Daar komt nog bij dat ik het gewoon erg leuk vind om bij elk verhaaltje een mooie afbeelding te zoeken.

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me



«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer