Judith doet mee bij de FNV

Gekozen

Vanmiddag controleerde ik tussen de werkzaamheden door mijn telefoon op berichtjes. Nokia had er twee ontvangen. De eerste vertelde me dat ik een voicemail bericht had. De tweede was een felicitatie. Beide berichten waren afkomstig van de heren van de vakcentrale. Gekozen! De rest van de dag heb ik met een stralende glimlach en rode wangen rondgelopen.

Vanaf deze plek allemaal heel erg bedankt voor jullie stem! We maken er een goed jaar van.

20:03 - 16/12/2005 - comments {4} - post comment

Om wat wel kan

Dit is de volledige tekst waaruit een stukje geciteerd wordt op de FNV Jong-site.

Mijn vader was een hardwerkende timmerman met een ijzersterke moraal en grote loyaliteit ten opzichte van zijn baas. Judith, zo leerde hij me, een samenleving kan alleen maar bestaan bij de gratie van hardwerkende, eerlijke mensen die iets voor elkaar over hebben. Dat arbeidsethos werd mij en mijn 6 broers en zussen met de paplepel ingegoten. Niet klagen, meehelpen naar vermogen en zorgen voor elkaar. Niet meedoen is geen optie. Mijn mongoloïde broertje heeft veel baat gehad bij die aanpak. Hij heeft van ons zevenen het snelst carrière gemaakt. Hij is razendsnel opgeklommen van sociale werkplaats via de tuinen van een Zwols klooster en een paarden rusthuis naar een biologische boerderij. Met dezelfde ijzersterke moraal en de zelfde loyaliteit voor zijn bazen als mijn vader. Mijn vader is, terecht, apetrots.

Met de loopbaan van de overige zes had hij meer moeite. Wij wisselden van baas, gingen parttime werken, wilden studeren, we onderhandelden over arbeidsvoorwaarden, we bleven steeds maar diploma's halen en nieuwe dingen uitproberen en hadden ambities die niet pasten bij de sociaal maatschappelijke status van ons gezin. Hij kreeg er grijze haren van. Inmiddels maakt hij zich wat minder zorgen. Maar begrijpen doet hij het niet. Hij is in een andere wereld opgegroeid.

Wij jongeren zijn een nieuwe generatie in een samenleving waarbinnen onze belangen onderhevig zijn aan veranderingen. Er wordt heftig gesleuteld aan de verzorgingsstaat, en daarmee aan onze positie op de werkvloer. Die ontwikkelingen gaan gepaard met een verandering in cultuur en mentaliteit. Dat wordt ons niet altijd in dank afgenomen. Door de oudere generatie wordt ons onder de neus gewreven dat we niet betrokken genoeg zijn. Dat we niet loyaal zijn naar onze werkgevers toe. Dat we te individualistisch en te egocentrisch zijn. Dat onze eisen op de werkvloer gebaseerd zijn op eigenbelang en niet op solidariteit met een generatie die de weg heeft gebaand voor onze positie van nu.

De schrikbarende aantallen jonge werkelozen zijn lui en moeten gedwongen worden om de arbeidsmarkt te betreden of een opleiding te volgen. Er wordt zelfs voorgesteld om ouders kinderbijslag te onthouden wanneer hun kind loopt te lanterfanteren. Om de grote uitval in het MBO aan te pakken volgt een voorstel om de leerplicht te verlengen. Luie studenten in het Hoger Onderwijs worden aangepakt door bindende studieadviezen en financiële straffen.

Mijn vader zei dat een samenleving alleen kan bestaan bij de gratie van hardwerkende, eerlijke mensen die iets voor elkaar over hebben. Zijn wij dan inderdaad een luie, egoïstische, verwende generatie die met harde hand een heropvoeding nodig heeft?
Onzin. We leven in een andere wereld. We doen de dingen op onze eigen manier. We maken onze eigen afwegingen, hebben onze eigen idealen en een eigen manier van omgaan met elkaar. Dat is geen reden voor een kloof. Het schept mogelijkheden. We zijn een innovatieve, flexibele, mondige generatie. We dragen niet de ballast van de hoogtijdagen van het maatschappelijk middenveld met ons mee.We zijn in staat nieuwe kaders te scheppen, nieuwe vormen te vinden en bruggen te bouwen. Om wat we wel kunnen, niet om wat we niet kunnen.

Als we de mogelijkheden zien is het niet moeilijk om de richting te bepalen. In een wereld waar de economie een steeds belangrijkere rol gaat spelen hebben we mondige mensen nodig. Mensen die weerbaar genoeg zijn om de onwenselijke effecten van het grote streven naar winst in te dammen. We hebben mensen nodig die in staat zijn om binnen organisaties en instellingen werknemers te organiseren wanneer de overheid zich steeds meer terugtrekt. We hebben innovatieve ideeën nodig om solidariteit op een nieuwe manier vorm te geven en de vergrijzing het hoofd te kunnen bieden. We hebben slimme informatievoorziening en voorlichting nodig om goede keuzes te kunnen maken over zorgverzekeringen, onderwijs en nieuwe uitkeringen. We hebben de geschiedenis nodig om onze toekomst in te richten. We hebben de kennis, de ervaring en het vertrouwen van de oude garde nodig om te ontdekken wat de kracht van onze generatie is. Als we bereid zijn de krachten te bundelen en risico's te nemen, zijn we in staat om wat goed is overeind te houden en wat nieuw is vorm te geven.

De FNV heeft de mogelijkheden om scholing te ontwikkelen die ons klaarstoomt om het stokje over te nemen wanneer het zover is. Als we samenwerken met jongerenorganisaties en de kennis die we opdoen delen kunnen we in korte tijd de betrokkenheid vergroten. Zo kunnen we die slimme informatievoorziening tot stand brengen. We kunnen voorlichtingsbijeenkomsten organiseren door krachten en netwerken te bundelen. Al doende leren we wat we kunnen en waarom we het kunnen. Zo kan dat pessimisme de ijskast in en kunnen we ons met z'n allen weer richten op waar het allemaal om begon: een solidaire, eerlijke, betrokken samenleving waarin gezien wordt wat je wel kan, niet wat je niet kan.

17:22 - 6/12/2005 - comments {3} - post comment

Jeugd- werkloosheid

Dat jeugdwerkloosheid een groot probleem is staat onomstoten vast. De meest zorgwekkende groep bestaat uit jongeren uit relatief arme gezinnen komen, hun opleiding niet afmaken en van allochtone afkomst zijn. Combineer dat met een negatief imago in de media en discriminatie op de arbeidsmarkt en je hebt een complex probleem.

Die discriminatie kan aangepakt worden door sollicitanten met een grote voorlichtingscampagne te vragen via de servicelijn melding te maken van ieder vermoeden van discriminatie. Dat zorgt voor overzicht en inzicht, maar op den duur ook voor namen van bedrijven die zich regelmatig schuldig maken aan discriminatie. De gegevens kunnen gebruikt worden om actie te ondernemen. Ook moeten we samen met scholen en werkgevers voortborduren op bestaande initiatieven om de weerstand bij werkgevers in kaart te krijgen om zo in het onderwijs meer gerichte aandacht te besteden aan vaardigheden en presentatie.

Er moet echter ook een dieper liggend probleem aangepakt worden. Kinderen uit minder bedeelde milieus schatten hun kansen op de arbeidsmarkt laag in. Ik heb dat zelf aan den lijve ondervonden. Dat heeft te maken met de verwachtingen van de ouders, met de voorbeelden die ze krijgen, en helaas veel te vaak met de manier waarop docenten de kansen van hun leerlingen inschatten. Een vicieuze cirkel die koste wat kost doorbroken moet worden.

Een goed voorbeeld van hoe dat kan is de Haagse Hogeschool. Ze hebben er onlangs bij de HBO-raad, de koepelorganisatie van hogescholen, op aangedrongen dat instellingen hun maatschappelijke verantwoordelijkheid moeten nemen. Zelf doen ze dat overtuigend met een inititatief dat Talentontwikkeling heet. Samen met ROC's, middelbare- en basisscholen in de regio Den Haag werken ze aan voorlichting en betere begeleiding van jongeren en hun ouders. Studenten werken als mentoren in het voortgezet onderwijs en geven huiswerkbegeleiding aan scholieren en MBO-ers. Een aantal studenten vonden het hoognodig dat docenten zich in gingen zetten voor betere begeleiding. Ze hebben een aantal voorstellen geformuleerd en zijn daarmee naar verschillende scholen gegaan. De scholen waren enthousiast. Sindsdien traint de Haagse Hogeschool studenten om gedegen advies te geven op onderwijsinstellingen in de regio. In dit artikel uit het NRC kun je er meer over lezen.

Een ander voorbeeld is de Weekendschool. Zij werken met vrijwillige docenten op een interessante en eigentijdse manier aan het versterken van perspectieven en het vergroten van het vertrouwen van jongeren uit achterstandswijken in een aantal grote steden.

Het FNV jongerennetwerk kan deze positieve initiatieven gebruiken om in de media onder de aandacht te brengen dat deze investeringen werken. We moeten deze jongeren bereiken en hun kansen op de arbeidsmarkt op alle manieren te vergroten. Dat kan door samen te werken met initiatiefnemers en door FNV-jongeren te betrekken bij soortgelijke iniatieven. Ook kunnen we voorbeeldjongeren van binnen en buiten de bonden in beeld brengen om aan deze doelgroep te laten zien dat het ook anders kan. Door te participeren, kennis te verzamelen en door contacten te leggen kunnen we duidelijke gegevens, goede voorbeelden en goede voorstellen neerleggen, zowel intern als bij de politieke partijen, de ministeries en de lokale overheden.

16:29 - 30/11/2005 - comments {0} - post comment

Lid?!

Jawel, lid van de LSVb. Niet van de FNV, nee. Het is logischer om lid te worden en bij te dragen aan een bond het dichts bij je bezigheden ligt. Inmiddels ben ik lid geworden van de vrouwenbond. Afgelopen zondag ter plekke geregeld.

Er zijn mensen die vinden dat je eerst intern je sporen moet verdienen om mee te mogen doen bij de FNV. Dat is begrijpelijk. Toch ben geen groot voorstander van de nadruk op lidmaatschap en hierarchie.

Omdat ik als student niet het meest gangbare studiepad heb gevolgd, wilde ik me sterk maken voor juist die mensen voor wie het noch vanzelfsprekend noch gemakkelijk is te studeren. Daar kon ik aandacht voor vragen bij de SRVU Studentenvakbond. Ik heb daar iets van mijn mogelijkheden en interesses ontdekt en stond op het punt om te solliciteren bij de FNV. Uiteindelijk besloot ik dat niet te doen, omdat ik vond dat ik nog dingen af te maken had bij LSVb. Ik heb de ontwikkelingen van het jongerennetwerk steeds gevolgd en daar mijn ideeen over laten horen omdat ik enthousiast was over het initiatief. Toen ik met STEF begon (zie Van plattelandsbewoner naar nu) heb ik samenwerking gezocht met de FNV om bij te kunnen dragen aan de ontwikkeling van scholing en aan de betrokkenheid van jongeren. Uiteindelijk ben ik lid geworden. Zo is het meer LSVb-ers vergaan. Eerst is er betrokkenheid, daarna volgt het lidmaatschap.

Zo werkt het ook bij de lidbonden van de LSVb. De meeste mensen gaan eerst iets doen en worden dan lid. Sommige mensen worden lid omdat ze iets willen doen. Veel mensen die alleen lid worden, worden lid voor de diensten. Dat zijn de stille leden die moeilijk te bewegen zijn.

Ik geloof dat dit ook voor het jongerennetwerk een slimme insteek is om meer jongeren betrokken te krijgen. Doe mee, denk mee, ontdek wat er allemaal kan en waar je interesses liggen. We willen je erbij! Dat lidmaatschap komt dan vanzelf wel.

16:26 - 30/11/2005 - comments {0} - post comment

De dag van gister

Posted in De dag van gister

In mijn hoofd draait de dag van gister nog even door. De sfeer zat er goed in. Ruth, die kwam om me aan te moedigen, belde me vandaag enthousiast op. Interessante gesprekken, leuke mensen, scherp publiek, zei ze. Een goede kennismaking met de FNV.

Ondanks de mooie voorbereidingen en mijn ervaringen als voorzitter van een Amsterdamse studentenvakbond was het toch lastig om op het podium goed in te schatten wat je uit het brede scala van onderwerpen naar voren kan brengen.

In mijn hoofd draait het vooral door over de vragen vanuit het publiek. Wat had ik moeten zeggen? Achteraf zijn er altijd betere antwoorden te bedenken. Tegen de jongen van 17 van het 0-uren contract in de supermarkt had ik willen zeggen dat ie aan de telefoon een plan had kunnen maken over hoe hij voor z'n rechten op had kan komen. Met een telefoontje van de FNV naderhand over hoe het is gegaan en wat er eventueel nog meer nodig is. Aan de hand van die (gratis!) telefoontjes kun je agenderen, want zo kom je erachter wat er speelt. Dat bedoelde ik wel. Je moet jongeren mondiger maken, zei ik. Maar dat was te kort door de bocht.

Op dit moderne geval van communiceren kan ik meer vertellen over waar ik denk dat de FNV-jong zich mee bezig moet houden. En jullie aan mij, want reageren kan! Graag zelfs.

11:30 - 29/11/2005 - comments {0} - post comment

Op Literair Nederland geschreven na de demonstratie van 2 oktober

Gister kwam de demonstratie van 2 oktober nog even ter sprake. Ik zat toen in de redactie van Literair Nederland en schreef er het volgende over:

Onbegrip, Volksopstanden en Oplossingen

Tussen collegeaantekeningen op mijn keukentafel liggen twee werken van Martha Nussbaum open. Ik heb me van ze afgewend, staar naar buiten, probeer na te denken over een onderwerp voor een paper dat al bijna af moet zijn. Mijn gedachten dwalen af. Ze dwalen af van het onderwerp voor de paper, maar Martha Nussbaum laat me niet los.

Cultivating Humanity, zo heet het boek dat links van me ligt. Nussbaum heeft het over de Verbeelding, en over Literatuur. Ze beweert dat, wanneer we literatuur lezen, onze verbeelding geprikkeld wordt en we middels literatuur in staat worden gesteld ons in te leven in situaties die allerminst de onze zijn. De verbeelding gaat namelijk veel verder dan kille rationaliteit. De Verbeelding maakt dat we kunnen voelen wat het betekent om ons in een bepaalde situatie te bevinden. En zodoende stimuleert het ons empathisch vermogen. De titel van het boek rechts van me, lieflijk, Amerikaans en zoetsappig, spreekt nu wat meer tot mijn verbeelding. Love’s Knowledge is een theorie over de rol die emoties spelen bij morele oordelen. Mijn gedachten dwalen af. Ik sta op 2 oktober tussen een veelkoppige, schreeuwende menigte op het Museumplein. Geïntrigeerd door deze ongebruikelijke volksopstand lees ik op maandagochtend de reacties in de Volkskrant. Maxime Verhagen heft verwijtend zijn vingertje en zegt: ‘Demonstraties zijn geen structurele oplossing!’. Zalm blijft onvermurwbaar en Dittrich, geschrokken van de maatschappelijke onrust, wil de polderpartijen terug om de tafel.

Een paar dagen later komt het Centraal Plan Bureau met een wel heel ongebruikelijke reactie op de Rijksbegroting. De anders zo genuanceerde rekenaars laten geen spaan heel van de rigoureuze kabinetsplannen. En al die tijd staat Lodewijk de Waal heel jaren ’70 vanaf de barricades het volk toe te schreeuwen.

Vrijdagavond stond Balkenende op krukken voor het ziekenhuis. ‘Het is niet leuk om het volk zo verdeeld te zien’, zegt hij. ‘Er moet een oplossing zijn.’

Literatuur!

Beste meneer Zalm,

Aan de hand van uw gebrek aan inlevingsvermogen in de lagere sociale klasse, heb ik voor u een selectie gemaakt van literaire werken die uw empathisch vermogen kunnen stimuleren en derhalve een bijdrage zouden kunnen leveren aan een gedegen reflectie op de keuzes die u heeft gemaakt bij het opstellen van de rijksbegroting. Ik heb voor u een selectie gemaakt van een aantal werken uit het oeuvre van C. Dickens.

Beste meneer de Waal, Lodewijk,

Hoewel ik me in kan leven in uw woede, ben ik bang dat u op langere termijn bot gaat vangen bij het volk en bij de andere bonden. U zou er mijns inziens verstandig aan doen de nuance in uw gevoelsleven te hervinden ten behoeve van een gesprekspositie van formaat. Om u te helpen het hoofd te koelen, stuur ik u bij deze een exemplaar van Plato’s Symposium op.

Geachte heer Balkenende,

Bij deze zend ik u een aantal werken van Samuel Beckett en Marquis de Sade.

18:27 - 28/11/2005 - comments {0} - post comment

Van plattelandsbewoner tot nu

Posted in Van plattelandsbewoner tot nu

Ik ben geboren tussen Dinkel en Regge, het schone nijvere Twenteland. In een absurd klein dorp dat Daarlerveen heet ben ik met 4 broers en 2 zussen best aardig groot geworden. Ik ben van Mavo naar MBO via werken in de horeca en het HBO naar de Universiteit gegaan. Men noemt dat de Koninklijke leerweg, geloof ik. Nu zit ik in de eindfase van mijn studie filosofie aan de VU.

In mijn derde jaar heb ik een jaar in het bestuur van de SRVU Studentenvakbond gezeten als voorzitter. Vervolgens ben ik me voor de LSVb een jaartje gaan verdiepen in onderwijskwaliteit als medewerker. Ook heb ik samen met Marlies, toen nog bestuurslid van de LSVb, een plan opgezet om de plaatselijke studentenvakbonden sterker te maken door de bestuurders intensief te begeleiden en ze trainingen te geven. Dat plan is STEF gedoopt en een zelfstandige organisatie geworden. STEF is naast een erg leuk tijdverdrijf ook een project voor mijn studie. Voor mijn afstudeerrichting Filosofie van management en organisatie houd ik me bezig met vrijwilligersorganisaties. Ben daarnaast erg geinteresseerd in wetenschapsfilosofie.

Ik woon in het gevreesde en geloofde Amsterdam West, samen met Gijs. Vanuit ons huis in de Baarsjes huppel ik bij tijd en wijle de straat op om hard te lopen. Nadat de Dam tot Damloop me warm heeft gekregen voor de adrenaline van wedstrijden ren ik begin januari over het strand van Egmond en doe ik in April met de LSVb mee aan de batavierenrace. Dat is een estafestteloop voor studenten van Nijmegen naar Enschede.

Ik word blij van muzikanten als Ben Harper en Joan Baez, van schrijvers als Roald Dahl en Albert Camus en van films als ze maffioos zijn.

11:25 - 28/11/2005 - comments {2} - post comment

Description
Wat moet de FNV met jongeren, wat moeten jongeren, wat willen jongeren en wat moet ze daar?

Home
User Profile
Archives
Friends
Landelijke Studenten Vakbond
SRVU Studentenvakbond
Literair Nederland
Nieuws
FNV Vrouwenbond
De Weekendschool
Haagse Hogeschool Talentontwikkeling

Recent Entries
- Gekozen
- Om wat wel kan
- Jeugd- werkloosheid
- Lid?!
- De dag van gister

Friends