Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Late middeleeuwen project

Home - Profile - Archives - Friends

De straffen in de laten middeleeuwen

Posted on 23/5/2006 at 08:30 - 0 Comments - Post Comment - Link

 

Stijging aantal straffen

Met de toegenomen centrale macht van de overheid ontstaat ook het zogenaamde inquisitoire proces. Dit is een vorm waarbij de overheid het initiatief neemt tot vervolging en niet wacht op een aanklacht van een benadeelde. De autoriteiten krijgen hierdoor nog meer macht. Dat de verdachte zijn eigen onschuld moet bewijzen, zonder de hulp van een advocaat, illustreert de onmacht van de gewone man.Het inquisitoire proces komt, zoals de naam al verklapt, voort uit het kerkelijk recht; ketters werden zo vervolgd. De inquisitie introduceert ook het verhoor met gebruik van pijniging, dat pas in 1795 zal worden verboden. Doordat de overheid gaat vervolgen, stijgt het aantal opgelegde zware straffen. Boetes en verbanning blijven ech

 

ter het merendeel vormen. Gevangenschap was in die tijd geen straf, maar een tijdelijke maatregel. Verdachten zaten vast in afwachting van hun berechting of terechtstelling. Ook ordeverstoorders konden worden vastgezet om af te koelen. Ten slotte was tijdelijke gijzeling in de Gevangenpoort een goed middel om wanbetalers te dwingen hun schulden te betalen. Gevangenisstraf werd ook weinig toegepast omdat het de overheid geld kostte en ontsnapping  vrij makkelijk was. Het was gebruikelijk om verdachten tijdelijk uit de gevangenis te ontslaan onder voorwaarde dat ze op het proces verschenen of borg betaalden.

 

 

 

 

 

 

Oog om oog, tand om tand

 

In de Germaanse tijd en de vroege Middeleeuwen voelde elk individu zich verantwoordelijk voor de veiligheid van zichzelf en zijn familie. Er was nog geen overheid die het voor hem opnam en die over voldoende machtsmiddelen beschikte om haar onderdanen te beschermen tegen onverlaten.

Iedereen was op zichzelf en de steun van de mensen om hem heen aangewezen. Onrecht moest daarom door de benadeelde partij of diens familie zelf worden gewroken. Deed men dat niet, dan bleef het kwaad ongestraft.
De Romeinse schrijver Tacitus beschreef deze manier van rechtsdenken in zijn boek Germania. ĎHet is voor hen noodzakelijk zowel vijandschappen als vriendschappen over te nemen, hetzij van de vader, hetzij van een bloedverwant. Toch blijven zij niet onverzoenbaar; zelfs doodslag kan met een vastgesteld aantal groot- en kleinvee worden afgekocht. De gehele familie ontvangt een deel van deze zoensom. Dat is goed voor de gemeenschap, want niets wordt meer gevreesd dan langdurige vetesí.
Met de opkomst van de Karolingische macht, het landsheerlijke gezag en de steden kwam aan dit eigenrechtig optreden geleidelijk een einde en wierp de overheid zich steeds meer op als (scheids)rechter bij conflicten tussen haar onderdanen.

 

 

Middeleeuwse straffen

 

Schout en schepenen werden dus met de rechtspraak in de stad belast. Welke straffen zij konden opleggen aan burgers die een overtre ding of een misdaad begingen? Onze rechters kunnen gevangenis straffen opleggen. De schout en schepenen niet. Zij namen andere maatregelen, die in onze tijd niet meer worden toegepast. Iemand kon veroordeeld worden tot levering van een aantal stenen voor de bouw of reparatie van de stadsmuur. Hij droeg dan zijn steentje bij. In vroeger eeuwen gingen velen op reis om een bedevaart te maken. Dat hield in dat ze een heilige plaats bijvoorbeeld, het graf van Christus in Jeruzalem, gingen bezoeken. Zo'n bedevaartganger noemde men ook wel een pelgrim. Vaak was het een langdurige en gevaarlijke reis. Men liep de kans onderweg beroofd en zelfs gedood te worden. In de middeleeuwen kon de rechterlijke beslissing, het vonnis, inhouden dat men voor straf een bedevaart maakte, bijvoorbeeld maar Rome of Jeruzalem. Bij terugkeer moest zo iemand bewijzen dat hij zijn pelgrimstocht had volbracht. In veel steden mochten rijke mensen een strafbedevaart afkopen. Ze betaalden een flink bedrag aan de stad en hoefden dan niet op reis.

 

 

Schema van de straffen die gedurende de 14e eeuw tot aan het einde van de 18e eeuw in de Nederlanden werden toegepast.

 

DOODSTRAFFEN: : 

 a.  Onthoofding. 

 b.  Ophanging. 

 c.  Wurging. 

 d.  Verbranding.

 e.  Ketelstraf. 

 f.  Radbraking. 

 g. Levende begraving. 

 h.Verdrinking.

 

LIJFSTRAFFEN: 

 

1. Verminkende straffen:

a. Afhakken van ledematen.                          

b.  Verminking van tong, neus, oren of ogen

2. Straffen aan huid en haar:

a. Geseling.

b. Kaalscheren van het hoofd. 

        c. Brandmerking

 

ONTERENDE STRAFFEN:

 

a.  Staan aan de schandpaal.                           

b.  Zitten op de kaak.                             

c.  Zitten in de schandmantel.                            

d.  Dragen van de schandstenen.                           

e.  Slepen van de schandslede. 

.

BOETEDOENINGEN:

 

a. Bede om vergiffenis in het openbaar.

b. Offeren van een of meerdere kaarsen.

       c.  Het doen van een strafbedevaart

 

VRIJHEIDSSTRAFFEN:

 

a. Verbanning.

b. Galeistraf.

        c. Gevangenisstraf

 

VERMOGENSSTRAFFEN:

 

a.Verbeurdverklaring.

b.Boeten.

 

                  

 

 

19.2 De levensstraffen 

 

Misdaad en straf zijn twee begrippen die door de jaren heen onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. 

 De Romeinse geschiedschrijver Tacitus (55 - 105) beschrijft in zijn "Germania" de straffen  die in gebruik waren bij de Germaanse volkeren  die eertijds in stamverband ons land bewoonden: Overlopers naar de vijand en verraders  werden opgehangen aan een dorre, bladerloze  boom, verachtelijke dieren, honden en wolven,  werden naast het slachtoffer gehangen om tot  uitdrukking te brengen dat ook hij verachtelijk  was. Schanddaden moesten verborgen blijven en  daarom werden ontuchtelingen in een moeras  geworpen, over het dode lichaam gooide men  takken en biezen.

De opkomst van de steden en heerlijkheden  deed een bijzonder wreed strafstelsel ontstaan  om de mensen er van te weerhouden strafbare  daden te doen, de lijf - en levensstraffen deden  hun intrede.

Eenheid in het strafstelsel bestond  niet, bij gebrek aan landelijke wetboeken strafte  de rechter dan ook: "soe dat behoert in een land  van goede justitie".    

Een verdachte moest bekennen, desnoods op  de pijnbank zodat het kwaad vergolden kon worden.  Ernstige misdaden werden gestraft met een van de doodstraffen:

Onthoofding.    

Ophanging.     

Radbraking.     

Levende begraving.     

Worging.     

Verbranding.    

Verdrinking

Het ophangen aan de galg was min of meer de straf voor de gewone man, aanzienlijken, hoge militairen en mensen van adel werden onthoofd. Ongetwijfeld was onthoofding de mildste van alle doodstrafvormen als het tenminste maar niet gebeurde door de scherprechter van Haarlem, Evert Jansz., die zo onhandig met het beulszwaard stuntelde dat hij zijn slachtoffers onnoemlijk veel leed berokkende.

De ergste doodstrafvorm waartoe iemand veroordeeld kon worden was radbraken: aan handen en voeten op het radbraakkruis vastgebonden werd de veroordeelde letterlijk door de beul kapotgeslagen. Veelal onthoofde de scherprechter het slachtoffer nadien en zette het hoofd op een ijzeren pin op het radbraak-kruis.   

Vrouwen werden aan een paal gewurgd waarbij de wurging soms op bevel van de rechters onderbroken werd, direct daarna moest de beul met de executie doorgaan.   

Verbranding aan een staak gebeurde met heksen en ketters waarbij heksen "tot asse" verbrand werden omdat men het risico niet "de lopen dat het dode lichaam van een heks met hekserij door zou gaan. De terechtstelling van ketters werd veelal beŽindigd als de slachtoffers door rookverstikking om het leven waren gekomen. Niet alleen heksen en ketters werden eer tijds vervolgd, ook een groot aantal homofielen zijn in vroeger jaren om"de sonde van sodomie" om het leven gebracht. Werden de terechtstellingen van homofielen aanvankelijk geheim gehouden, later gebeurden deze meer en meer in het openbaar.

Verdrinking was ook een straf die voornamelijk aan vrouwen werd toegepast..

Valsemunters werden tot de ketelstraf veroordeeld, in een grote ketel met een gloeiend hete vloeistof werden ze gestikt.     

 

 

         Schandmantel

 

      Verbranding (Deze Straf kwam vaak voor bij vrouwen)

                       

        

De Verbanning

 

Hoe waren straffen vroeger en hoe zijn de straffen nu:

 

 

Er zijn veel straffen, laten we begingen met vroeger.
Want na de Middeleeuwen werden er gruwelijke dingen met je gedaan, bijvoorbeeld hekserijen (dat betekent dat je met touwen aan je handen en voeten boven vuur uit elkaar werd getrokken) of in de middeleeuwen waren er veel lijfstraffen zoals dat het haar van je vrouw werd afgeschoren. Het kon ook zijn, dat je met een zweep werd geslagen of gemarteld werd. Je kon ook verbannen worden; dan mocht je niet meer in de stad komen. Je kon ook onthoofd worden met een bijl, dat waren dan ook de ergste straffen, de doodstraffen. Je kon ook opgehangen worden, dat doen ze dan voor een heel publiek om te waarschuwen. Dat kon ook hun gebeuren als ze iets misdaan hadden, dat gebeurde meestal met slaven. De mensen konden de slaven dan kopen voor een hele hoge prijs en dan konden de mensen de slaven voor hun laten werken maar dat is nu verboden.


Nu gaat het er heel anders aan toe. De doodstraf is er niet meer; ze willen de doodstraf terug halen, daar zijn veel mensen tegen, want je zou maar eens vals beschuldigd worden en dan ben je dood voor niks. En dat willen de mensen ook niet, want dan kun je in de gevangenis komen, kort of lang, dat hangt van de rechter af, welke straf hij je geeft, maar hij kan je ook vals beschuldigen en dat is niet leuk. Daarom heb je een advocaat nodig maar wel een goede. Maar hoe beter de advocaat is, hoe pijnlijker het voor je beurs is, maar dat is beter dan zonder iets te doen in de gevangenis te zitten. Voor veel mensen is een goede advocaat maar een droom, want ze kunnen het niet betalen, dat is erg jammer want als je dan vals beschuldigd word dan kan het zijn, dat pas na 10 jaar je onschuld bekend wordt. Dan heb je je straf al uitgezeten en dan baal je wel, want dat is niet leuk en de dief die heeft dan 10 jaar vrij rondgelopen. Hij kan dan nog veel meer stelen of moorden plegen, dus ze moeten wat doen, dat ze bij de rechtbank geen fouten maken. Dan kunnen er geen onschuldigen meer in de gevangenis meer komen. 

 

 

Rechtzaken 

 

Wie beschuldigd werd van iets moest zelf bewijzen dat hij dat niet had gedaan.

Als hij dat niet kon, was hij automatische schildig.

Ook namen mensen het recht in eigen hand.

Dat betekent dat als een moordenaar iemands vrouw had vermoord, dan mocht de famillie van de vrouw de moordenaar dood maken, zonder dat ze dan gestraft werden.

In de latere middeleeuwen kwam er een echte rechtzaak.

Elke stad heeft zijn eigen wetten en rechtbank waarin een schout (een soort pollitie commissris) en schepen (...) bepaalden of iemand schuldig was.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Hosting door HQ ICT Systeembeheer