Bijverdienen? Zinngeld (tip!)
Surfrace (tip!)
MoneyMiljonair Euroclix
Gratis Korting
Zorgpremie goedkoper?

Khaye's avonturen in WOW


Volg de avonturen van Khaye, een Night Elf Hunter, in de wondere, wijde wereld van World of Warcraft. Khaye houdt een dagboek bij van haar avonturen, overdenkingen, moeilijkheden en leuke momenten met haar guild Low-Landers

Home | Profile | Archives | Friends


18. De 60/70's guildraidweekend

Posted at 14:48, 15/3/2010 in Dagboek

Lief dagboek,

Ik zou je eerder updaten. Helaas kon het niet eerder vanwege real life gebeurtenissen. Maar nu kan ik je weer flink volpennen!

 

We begonnen vrijdagavond. Vol goede moed liep ik in Stormwind toen ik de uitnodiging kreeg om naar Karazhan te komen waar de eerste raid zou plaatsvinden met de guild. Met mijn tassen zo leeg mogelijk (uiteraard wel wat verbandjes en eten en drinken mee, voor het geval dat), werd ik gesummoned naar een grauw dorpje waar skeletten rondliepen en de weinige bevolking die er was met een zeer treurig gezicht me aankeek. We moesten even wachten op wat andere guildies, wat me de tijd gaf de omgeving goed in me op te nemen. Naast de summon steen stond een zwartgeblakerd kasteel waar we zodadelijk binnen zouden gaan. Rechts van het kasteel stond een verlaten boerderij waar wat skeletten rondscharrelden. Ik ben niet te dicht bij hen in de buurt gekomen, omdat ik niet zeker wist of ik ze wel aan zou kunnen. Dauxer gedroeg zich ook onrustig en grauwde om zich heen. Kennelijk voelde hij ook dat we op een plaats waren waar het kwaad alle macht had.

Toen iedereen er was, gingen we naar binnen. Daar spraken we met een man, sloegen wat wachters neer en vervolgens liepen we naar twee grote deuren. Vlak voor die deuren was een gong en toen iedereen weer bij elkaar was, liep een man naar de gong toe en sloeg er op. De twee enorme deuren gingen open en we kwamen in een zaal terecht waar een enorme lange houten tafel stond met flink wat stoelen er omheen. De tafel was schitterend versiert en overal stond lekker eten. Van een gebraden zwijn tot een visschotel, aardappels, wijn en bier. Omdat we met een flinke groep waren, werder de soldaten al snel verslagen. Nadat we wat gegeten hadden, vervolgden we onze weg. Ik moet zeggen dat alles heel vlug ging en de adrenaline flink gierde, waardoor ik niet meer alles onthouden heb van mijn tijd daar. Maar een aantal dingen staan me nog erg goed bij. Zo kregen we op een gegeven moment een toneelstuk te zien over Romeo en Julia. Het was schitterend en we klapten uitbundig, totdat ineens Romeo en Julia veranderden in monsters en wij hen helaas moesten doden. We vervolgden onze weg en kwamen in een ruimte terecht waarbij we in een kring om een baas moesten gaan staan. Net toen ik mijn plaatsje wilde innemen, kwam de baas op me af. Kennelijk had ik net één pasje teveel in zijn richting gezet, waardoor ik hem aantrok. Met een paar slagen was ik dood. Ik baalde flink, maar de rest van de groep had de baas gelukkig snel neer en ik werd weer naar het land van de levenden gebracht.

Na nog wat kamers doorgelopen te zijn, kwamen we uit in een kamer waar in het midden een enorm schaakspel stond opgesteld. Ik ging achter de rechtertoren staan terwijl de rest van de groep zich ook verdeelde over het bord en een schaakstuk pakte. Toen begon het spel. We moesten ons bewegen en de monsters die de zwarte schaakstukken hadden, zien te verslaan. Met mijn toren kwam ik uiteindelijk een paard tegen en ik sloeg flink van me af. Ondertussen wist Dragonpala de koning te verslaan en zo wonnen we, waarna we de kamer konden verlaten.

Als laatste kwamen we aan op de overloop van het kasteel. Hier in de buitenlucht hadden we een goed zicht tussen de kantelen door naar de omgeving die donker, grijs en grauw was. Met een miezerend regentje en donkere stapelwolken bereidden we ons voor op de laatste baas: een enorme draak. We hakten, sloegen, schoten en knokten flink van ons af. Vanwege de adrenaline had ik helemaal niet in de gaten dat we de draak al verslagen hadden en bleef mijn pijlen in rap tempo op hem afvuren, totdat één van mijn guildmaatjes me weer tot bezinnen kreeg. Hoewel de draak nog door de lucht zweefde, was hij al dood en een tijdje later plofte hij ook vlak voor mijn voeten op de grond. Gejuich klonk overal, ook van de weinige overgebleven inwoners uit het dorpje onder ons. We hadden deze raid goed afgerond. Op naar de volgende!

 

De tweede raid op het programma was Zul'Aman. Hier was ik al een keer eerder geweest in mijn eentje. De omgeving was schitterend. We zaten veelal in de buitenlucht en konden overal om ons heen een groene waas aan bomen zien. In Zul'Aman zelf waren er veel dieren. Kikkers - die je kon zoenen zodat ze in een prins veranderden - wolven, tijgers en vele andere beesten. Helaas waren ze niet allemaal even lief. Ook hier gingen we weer erg snel door de raid, waardoor ik soms moeite had om bij te benen. En met zoveel dode beesten op de grond, was ik ook erg druk met leer verzamelen. Een deel van het leer heb ik vervolgens aan Mauwi gedaan. Hij wilde ook graag wat hebben, maar omdat ik al flink wat had verzameld kreeg hij niet de kans ook wat te verzamelen.

De laatste baas ging erg grappig. We moesten met z'n allen in een ring gaan staan, maar dit wist niet iedereen. Net toen ik de ring in wilde stappen, werd deze afgesloten met een muur van vlammen, waardoor ik, net als de meesten van de groep, niet meer naar binnen kon en Dragonpala samen met nog twee of drie andere guildleden zich gedwongen zag met alleen hun viertjes de baas te verslaan. Van een afstandje keken wij toe. De baas was een gewoon mens, maar hij veranderde ineens in een arend, even later in een beer en op het laatst in nog een ander wezen. Gelukkig lukte het hen om de baas te verslaan, waardoor we allemaal weer in de ring konden. Als dank voor het verslaan van de eindbaas, kregen we van een man even buiten Zul'Aman een mooie tas cadeau met extra opslagruimte. Hier was ik erg blij mee.

 

De derde en laatste raid die we deden was de Upper Black Rock Spire. Deze had ik al eens met iemand gedaan, maar een aantal uit onze groep had nog niet de achievement Leeroy gehaald, waarbij je in vijftien seconden vijftig draakjes moet verslaan. Het lukte hen, waardoor ze nu net als ik de achternaam 'Jenkins' mogen dragen. Een naam om trots op te zijn!

 

Nadat we klaar waren en veel mensen weg moesten, besloten Joffax, Lorenvaelme, Ehrgeiz en ik om samen nog even door Utgarde te gaan. Deze dungeon deden we in totaal drie keer. Toen werd het ook voor ons tijd om ons bedje op te zoeken en alle ervaringen van de dag goed te laten bezinken.

 

Op zaterdag zijn we met de groep naar Molten Core geweest. Hiervoor moesten een aantal van de groep, waaronder ik, eerst nog een achievement halen voordat we naar binnen konden. Onder leiding van volgens mij Darkasantion - ik kan het mis hebben, sorry daarvoor - gingen Levai, Nachtlicht, ik en nog iemand op pad. We gingen de grotten binnen en moesten door allerlei lavastromen zwemmen, onderweg vlammende monsters dodend. Uiteindelijk lukte het ons om de achievement te halen, waarna we Molten Core binnen konden. Toen de hele groep compleet was gingen we wederom snel door de instance heen. We versloegen allerlei vlammen monsters, honden met vurige poten en ogen en stenen wervelwinden neer. Op het laatst kwamen we bij de eindbaas aan waar we met onze rug tegen een muur moesten gaan staan, wilden we voorkomen dat hij ons in de brandende vuurpoelen zou gooien. Gelukkig ging alles goed. Ik ben die avond zelfs geen één keer doodgegaan.

 

Al met al was het raidweekend met de guild ontzettend gezellig. Ik heb veel nieuwe mensen ontmoet en daarnaast ook veel gelachen en gepraat met guildies die ik al wat langer kende. Met guildleden door verschillende dungeons en raids lopen is toch stukken gezelliger dan met een stel vreemden. Jammer genoeg kan ik volgende maand niet meedoen, maar hopelijk ben ik de maand erop wel weer van de partij!

 

Groetjes!

Khaye



{ Last Page } { Next Page }
Geld verdienen met je website ? - Meer bezoekers via Autosurf - Zelf ook een weblog maken? - Cursus verhalen schrijven - Statistieken gratis proberen