Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Hersenspinsels


Deze blog representeert mijn drang om mezelf, mijn gevoelens, mijn frustraties en natuurlijk mijn hersenspinsels uit te kunnen drukken. Veel leesplezier, Laurens

Home | Profile | Archives | Friends


Studeren

Posted at 21:31, 17/8/2006

Daar gaan we weer hoor, er staat weer een nieuw leven voor de deur, ik vind het zo vreemd dat ik er enerzijds al heel veel over weet, heb er al heel veel over gesproken, maar anderzijds is het toch wel eng, want hoe het nou precies zal voelen om te studeren, op je zelf te wonen en alle andere aspecten van het studentenleven te beleven, dat kan je gewoon nog niet weten. Het is nu de vierde keer dat ik bewust zon nieuw leven moet meemaken, het was elke keer weer anders, op de ene plek was ik zo genesteld, op de andere plek duurde het zeker een paar maanden om me thuis te voelen. Maar nu ben je met zijn duizenden gelijk, en met een keitoffe introductie, klaar om je gelijk student te laten voelen (en feut de weken na de intro). Dus dat zal allemaal goed komen!

Maar nu voelt het wel heel vreemd, net voordat ik wegga, de laatste maand was sowieso raar, alle houvast van het leven was ik een beetje kwijt, vrienden waren op vakantie, school is afgelopen, honkbal had zijn zomerstop; en toen besefde ik dat ik alweer helemaal opnieuw kan beginnen, voor vele is dit de eerste keer in hun leven, maar als het de vierde keer is, dan is het toch heel anders...

Na vorige week een laatste keer Stratum onveilig te hebben gemaakt (ja inderdaad, dat is z niet mij, maar het klinkt beter dan nog een laatste pilsje te hebben gedronken op 't Stratumseind), eergisteren afscheid te hebben genomen van honkbal, vandaag nog langs school geweest, door de stad geslenterd, de locale appie nog een keer mogen betreden en nog een laatste keer mijn roestige, bijna kapotte, Batavus Champion racefiets gebruikt voor een tour d' Eindhoven. Ja ik ben nogal nostalgisch ingesteld
In mijn hoofd hebben tot vandaag alleen de sociale aspecten van het studeren een plaats gevonden, over de studie heb ik eigenlijk maar zo weinig nagedacht, bizar weinig eigenlijk. En dat is een probleem dat meerdere mensen hebben, het is allemaal nieuw (en hopelijk ook leuk) dat je vergeet waar je eigenlijk toch voor komt, de studie. Mezelf kennende zal ik er gelukkig niet heel veel moeite mee hebben om dit niet te vergeten

Iedereen anders die ook gaat studeren: heel erg veel succes toegewenst, en iedereen die daar niet bij hoort: ook heel erg veel succes toegewenst!

Het lijkt net of ik lang niets heb geschreven, maar ik had heel lang 2 nietgeplaatste bloggen liggen, maar die kloppen nog niet goed genoeg om geplaatst te mogen worden, want dat is voor mij nogal belangrijk van het bloggen: ze moeten wel kloppen, dat gaat helaas niet gelijk vanzelf  (Dat stuk over muziek is er n van, die had ik 3 weken geleden al geschreven, daarom staat ie onder deze, de datum is namelijk vals, maar dat ziet toch niemand)


Muziek

Posted at 20:56, 16/8/2006

De vogels fluiten, de kikkers kwaken, de krekels maken kutherrie, de muggen zoemen, de vliegen irriteren me maateloos. Maar de door mensen gemaakte muziek, ik kan er zo van genieten, ik heb altijd bijna alles mooi gevonden, van de oudste klassieke muziek, tot de nieuwste trance. Alleen hip-hop, hardcore en opera muziek bevielen me niet, maar dat kan je ook bijna geen muziek noemen toch?  Radio 538 stond het laatste half jaar altijd aan, elke morgen vroeg vermaakte Edwin Evers me met zijn grappen en top 40 muziek en als ik alleen muziek wou dan zette ik mijn andere radio aan (ja ik heb nog van die schuifknoppen, dan is het te veel werk om een zender te vinden, dus heb ik twee radio's met op de n radio 538 en op de ander Skyradio). Ik luisterde nooit naar de teksten van de muziek, het ging mij om het geheel, hoe het overkomt, de feeling en het ritme. Meezingen kon ik (dus) nooit, anderen kenden zo de teksten van honderden nummers en zongen heerlijk mee, ik kon als ik mijn best deed misschien meeneurien, maar dat is maar een familiekwaaltje.

Maar waar het over gaat is de geheime boodschap in de muziek, die ziet niemand behalve, eh, iedereen die er geheime boodschappen in ziet. Wie zijn dat nou? Dat komt pas (tenminste bij mij) als je "connectie" voelt met de muziek, paar voorbeeldjes: "One More Try", "Goodbye My Lover" etc etc. Super leuke muziek, maar ik zal n advies geven: luister er niet naar als je je net zo voelt als de zanger(es). Dat resulteert namelijk tot zelfmedelijden, het laat je niet goed voelen, het geeft je geen hoop, kortom als er n ding compleet nutteloos is het leven, is het zelfmedelijden wel. Achteraf is het alleen een wijze les, toen natuulijk nog niet, maar dat heb ik wel vaker met wijze lessen, maar gelukkig is de les nu wel helemaal over: James Blunt mag weer lekker zingen door de speakers van mijn laptop. Het laatste maandje 114 uur muziek = 1676 liedjes gedownload, lekker legaal natuurlijk, want het is toch een belangrijk element in mijn leven.


Gamen

Posted at 12:37, 24/7/2006

Het vermaak van de huidige jeugd, het spelen van de computerspelletjes, uren en uren gaan erin zitten. Ouders maken zich ongerust, maar de kinderen denken hun tijd van hun leven te beleven. Op school denken ze nergens anders meer aan, hun game biedt veel meer plezier, hun game heeft ook zijn eigen vrienden, bij hun game zijn zij de helden, bij hun game voelen zij zich thuis. Jaren en jaren kan dat door gaan, het sociale leven in het "echte leven", oftewel RL "Real Life" maakt niet meer uit.

Zo erg is het nou ook weer niet bij mij geweest, bij lange niet, eigenlijk helemaal niet. Maar toch besteede ik wel elke dag een uurtje of meer aan een of ander spelletje om me even uit de wereld te halen, school koste me niet zo veel tijd, daar heb ik geluk (of toch niet) mee gehad. Terwijl de rest van de leerlingen zwoegde om dezelfde cijfers als ik te halen, kon mijn held (of in mijn geval liever heldin, heb zo'n vreemde gewoonte om liever naar het vrouwelijke geslacht te kijken, al is het virtueel) zich weer bewijzen in de fabelachtige werelden die voor je gecreert waren. Maar ik merkte steeds meer op internet dat iedereen zich ging verenigen, en daar heb ik nooit behoefte gehad om me aan te sluiten: msnen, chatten, mailen met mensen die ik niet kende en er trots op waren 24 uur achter elkaar gespeeld te hebben trokken me niet aan. MSN bleef beperkt tot mijn echte vrienden, waar ik gewoon goed mee kon chatten, en niet over games. En ik werd er een buitenbeentje, ik merkte hoe asociaal mensen konden zijn omdat ze je niet kende, ze dachten dat ze alles konden maken, ik was wel een gerespecteerd persoon, maar langzamerhand zag ik in dat je je leven niet moet verspillen met spelletjes.

Nee, mijn leven is nooit in de ban van een spel geweest, maar toch nu het me sinds een paar maanden helemaal niets meer boeit, omdat ik zo om andere dingen ben gaan geven, heb ik er geen behoefte meer aan, het doorzichtige vermaak, helemaal door wat nerds bedacht, nee nu niet meer. Ik zeg niet dat het slecht is om af en toe een spel te spelen, dat is zelfs leuk, maar zodra die verplichting van jezelf jegens dat spel (oftewel de beruchte verslaving) eraan komt moet je weten te stoppen.

achteraf gezien waren de paar hoogtepuntjes het samen met vrienden spelen, gezellig op de bank, of over het internet. Maar als ik er op neerkijk konden alle andere uurtjes achter de computer beter besteed worden. Ik zal heus nog wel eens een splletje spelen, om met een vriend, of vriendin , online te spelen, maar de drang die ik eerst wel had om elke dag eventjes weg te gaan in het spel, kan ik niet meer vinden. Of dat ooit terugkomt, ik denk en ik hoop het niet, vorige week zou ik graag af en toe uit de wereld geholpen zijn, maar iets weerhield me ervan om zo'n spel op te starten.

Ik heb zelfs ooit, jaren geleden, gezegd dat ik spelmaker zou willen worden, gelukkig heb ik een veel ander doel en heb ik nu veel meer tijd over voor andere dingen, het resultaat is hier al te zien

Voor diegene die denkt dat dit niet zo'n belangrijk onderwerp is om een blog aan te besteden, typ in google de woorden game en addiction, en er zullen bijna 24 miljoen sites verschijnen. Maar de meesten zullen hun 'verslaving' nooit toegeven. Klachten van meisjes dat hun vriend 5 uur per dag besteed aan een spel, mensen die na drie dagen spelen overlijden en het feit dat er meer dan anderhalf miljard sites over het woord game zijn besteed geeft toch aan dat we onze medemensen in de gaten moeten houden


Werken

Posted at 10:15, 22/7/2006

18 en een half jaar, nog nooit in mijn leven gewerkt, ja een krantenwijk (+folders vouwen helaas, maar werken wanneer ik dat wou), computerles geven (+thee en koek) en oppassen (+de grootste DVD collectie die ik ken).
Nadat mama ook dit jaar weer was gaan zeuren, besloot ik om me toch maar aan te melden bij het uitzendbureau in Son. De eerste dag nadat ik thuis kwam van deze vakantie werd ik dus om 10 uur uit mijn bed gebeld of ik wou werken. Ik was net begonnen met mijn slaaptekort dip (zie vorige blog), dus om wat anders aan me hoofd te hebben zei ik ja. Dus met de auto (papa was vrij) naar t werk, 1 week lang om half 7 opstaan! en om 4 uur klaar met werken, daarbij vergeleken is school een pretpark.
Dan kom je nietsvermoedend in een fabriek waar alles en dan ook echt alles van alluminium wordt gemaakt. Het werk dat ik mocht doen was het domste werk op de wereld, frezen (metalen plaat in machine plaatsen en op een knop drukken), ponzen (idem), stampen (idem), grabbelen (alluminium dingen uit een ton pakken) en natuurlijk ook nog schoonmaken. Het benodigde IQ voor dit werk was gelijk aan "de natuurlijke logaritme van de wortel van pi", oftewel zeer weinig. Doordat mijn hele hersencapaciteit [schep op]NG&NT gymnasium[/schep op] dus veel ruimte over had, ging die nadenken. En nog meer nadenken. En nog meer nadenken.
Waar denk je dan over na, ja over school, die tijd was echt heel erg leuk, over de examenfeesten, ja die tijd was ook heel erg leuk, ja over het meisje dat ik het leukst vond, ja die is ook nog steeds heel erg leuk.

Ik heb zoveel respect gekregen voor de mensen die dit jaar in jaar uit moeten doen. Het is zwaar werk, ubersaai, en je laat je hersinspinsels leven, na het werk stoor je op MSN iedereen met zijn of haar bezigheid omdat je 8 uur sociaal rood hebt gestaan, iedereen die de Sims heeft gespeeld, en dat zou iedereen moeten zijn van deze leeftijd, weet wat ik bedoel. Iedereen die de Sims heeft gespeeld weet ook dat je beter mensen persoonlijk kan zien dan dat je ze met de chat of emailed, dan krijg je meer +jes, en word de sociale balk sneller groen.
Helaas besef je in die hersenspinsels ook dat in het echte leven, in tegenstelling tot de Sims, het niet mogelijk is om elk willekeurig persoon op de hoogste niveaus van de sociale ranglijst te krijgen/houden, hoe aardig en lief je ook tegen ze probeert te doen. Maar wat hopelijk wel mogelijk is, is om iedereen je dan maar tenminste alleen aardig en lief te laten vinden en dat zo te houden.

Vandaar dat ik hoop dat mijn collega's van afgelopen week, en alle anderen mensen die soortgelijk werk moeten doen, daar niet zoveel last van het teveel aan hersencapaciteit voor dit soort werk hebben, en daar leek het niet op, want anders ga je er beslist dood van.

Ik heb het n week uitgehouden, het was een once-in-a-lifetime ervaring, je ziet wat er voor slechtbetaald dom werk moet worden gedaan om dit land aan de slag te houden, voor mij helemaal nooit meer!

Edit: Ik heb een zinnetje weggehaald en die daaromheen veranderd, goed bedoeld als altijd bij mij, maar als je het dan zelf naleest zie je dat het in 99% van de gevallen compleet verkeerd zal overkomen.

Slaaptekort

Posted at 17:44, 21/7/2006

Een van de slechte eigenschappen van de mens is dat deze soort elke dag weer behoefte heeft aan slaap. De laatste maanden heb ik geprobeerd mezelf te ontdoen van deze eigenschap. Dit is helaas niet mogelijk gebleken. Deze week begon met een "heerlijke" terugreis vanuit Zuid Frankrijk, 8 uur savonds op de zaterdag de auto in, 7 uur sochtends thuis in eindhoven, niet meer geslapen tot 12 uur savonds, en om 10 uur sochtends uit mijn bed gebeld voor vakantiewerk. Sinds toen elke avond na 2 uur naar bed, en om half 7 op om te gaan werken. Met als toppunt donderdag (vrijdag dus) om half 5 gaan slapen en om half 7 weer de auto in.
Een rekensommetje geeft dat ik dus gemiddeld 4 uur per nacht heb geslapen.
Dit heeft mij geen goed gedaan en daarom loop ik erbij als een emotioneel wrak, ik voel me heel snel kut, zelfs al had het niets te betekenen. Als je dan ook nog elke dag 8 uur het meest idiote werk op de ganze aardkloot moest doen, kon ik het niet laten om me op MSN als een zielige stakker te late overkomen.
Bij deze: allen bedankt voor de troost die jullie hebben geboden. Emails van mij in deze week geschreven moeten met een korreltje zout (of soda ;-) ) worden genomen. Ze zijn allen heel postief bedoeld, maar kunnen wat over-the-top zijn.

Ik ben van plan de komende dagen dat platte houten ding met dat zachte andere ding erbovenop op mijn kamer te gaan benutten, en hoop dan niet meer als een zielige pinball bij iedereen aan te kloppen.

Sorry...

Hosting door HQ ICT Systeembeheer