Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

We all have stories..

Romantische verhalen.

[ Home ] [ Profile ] [ Archives ] [ Friends ]

The last sound *chapter 2*

Sian's P.O.V. Ik hoorde de stem van Brian en ik zei tegen mezelf dat ik niet zo paranode moest doen en pakte de volgende zware dakpan op. "Sian? Sian, ben jij dat?" Weer de zelfde stem. Langzaam liep ik over het dak en keek wie het was. Mijn hart maakte een sprongetje. Daar beneden, daar stond Brian. Snel pakte me snel vast aan het balkon zodat ik niet van het dak af zou vallen. Ik knipperde met mijn knal groene ogen. Het was geen verbeelding, hij stond er echt. Shirtloos. Het was niet heel warm maar dat maakte mij niet uit! Ik schraapte mijn keel en herstelde me. Ik had al een tijdje niets gezegt en ik zag dat Brian me vol verwachting aan keek. "Uhm ja.." kon ik uitbrengen. 'Serieus Sian? Uhm ja..?!' "Wat doe je daar?" zei hij glimlachend. "Gewoon een klusje voor m'n vader!" riep ik vanaf het dak. 'Adem in, adem uit.' zei ik tegen mezelf. 'Waarom moest hij er nou weer zo goed uitzien? Ik bedoel, kom op een sixpack!' "Kom je naar beneden, je kan vallen, het is hartstikke gevaarlijk! En ik wil graag nog gedag zeggen voordat je op vakantie gaat!" zei hij glimlachend. "Tuurlijk! Ik kom eraan!" Ik keek in het rond, daar stond toch echt een ladder of had ik het mis en stond hij aan de andere kant van het balkon? "Is er iets mis?" hoorde ik vanaf bendeden. "De ladder. Hij is weg!" giegelde ik van de zenuwen. "Wacht, ik pak de ladder wel.'' Terwijl hij dat zei zag ik dat de auto van mijn moeder weer op zijn vertrouwde plaats op de oprit stond en ik riep dat hij dat niet moest doen vervolgens legde ik de situatie uit. Ik zei dat mijn moeder niet mocht weten dat ik op het dak was en dat ze het zou merken als er een ladder tegen het huis zou staan. Hij knikte begripvol. "Durf je vanaf het balkon te springen? Vanaf daar kan ik je wel vangen!" zei hij bedenkelijk. Ik knikte en liep met trillende benen naar het stukje dak boven het balkon. "Ok, Sian nu hoef je alleen nog te springen." zei ik tegen mezelf. "Als ik nu maar niet val, dat zal schandelijk zijn." Ik zuchtte en sloot mijn ogen. Toen sprong ik en ik kwam het een klap om mijn kont neer op een harde ondergrond. Langzaam deed ik mijn ogen weer open. Ik leefde nog! Brian's P.O.V. Ik zag de spanning in haar ogen, haar mooie groene ogen. "Spring maar, ik vang je!" schreeuwde ik. 'Verpest het nou niet voor jezelf sukkel, als je haar niet vangt verpest je het bij haar en heb je al helemaal geen kans!' dacht ik. Toen sprong ze, met haar ogen dicht. Een echte meisjes sprong. Heel elegant. 'Vang, vang!' schreeuwde een heel irritant stemmetje in mijn gedachten. "BRIAN?" schreeuwde Sian. Ik opende mijn armen en Sian viel precies goed. Opeens was ik er heel bewust van dat ik geen shirt aan had. Toen begon ze te lachen. Ik wist niet of dat van de zenuwen was of dat ze mij aan het uitlachen was. Maar oh, die lach van haar. Ik smolt. Ik begon ook te lachen en al snel lagen we op de grond. "AU!" riep Sian en ik zag dat ze met haar hoofd op de grond terecht was gekomen. Snel legde ik mijn hand op haar achterhoofd en tilde haar hoofd een stukje omhoog. Ik keek in haar prachtige ogen. Zo mysterieus, bij veel mensen kon ik hun emoties zien. Bij Sian kon ik dat niet. Toen zag ik dat haar neus bloedde. Ze veegde met de mauw van haar grijze trui langs haar neus en zei dat ze maar even een doekje zou halen. Sian's P.O.V. "Ik haal even een doekje." 'Oh waarom moest mij dit nou weer gebeuren?' dacht ik . Ik rende weg. Het bloed stroomde over mijn hand en mijn hoofd bontste. Ik versnelde mijn pas. Gebonk, dat is het enige dat ik nog hoorde en een vage stem. Tenminste ik geloof dat het een stem was. Was het Brian? Toen vaagde alles weg. De grond onder mijn voeten, het gebons, de stem. Niks. Brian's P.O.V. "Sian!" schreeuwde ik terwijl ik naar haar toe rende. "Sian gaat het?" Ik draaide haar om zodat ze op haar rug lag. Ze ademde nog wel maar ze had haar ogen dicht en reageerde niet meer. Hoe kan dit? Sian's P.O.V. 'Au, m'n hoofd.' dacht ik. Gebons, dat was het enige wat ik hoorde. En een irritant gepiep wat nu steeds luider werd. 'Wat, wat is dit? Waar ben ik?' Ik probeerde mijn ogen open te doen, mislukt. Het enige wat ik me kon herinneren was dat ik m'n vader moest helpen op het dak.. Toen kwam alles boven. Brian, de val, de bloedneus. Maar wat was dit dan? Waarom kom ik mijn ogen niet openen? Ik probeerde anders te liggen maar ook dat lukte niet. Ik hoorde een zachte lieve stem. Was het mijn moeder of mijn vader? 'WAT IS DIT?' "Sian, Sian, ben je daar?" vroeg dezelfde stem. 'Brian?' zei ik maar er kwam niks uit mijn mond. "Sian, je ouders zijn nu wat eten halen. Misschien weet je het al maar je bent in het ziekenhuis." 'Wat?! Ziekenhuis? Nu viel alles op zijn plek. De bloedneus was niet gewoon een simpele bloedneus.. Toen hoorde ik mijn moeder. 'MAM!' weer niks. "Brian, lieverd, ga nou naar huis. Je zit hier al 2 dagen non-stop! Je hebt je slaap nodig." "Nee, mevrouw P. "zei Brian. 'OMG, Brian zit bij mij in het ziekenhuis voor 2 dagen! Ik weet dat ik hier op zich niet blij mee moet zijn maar dat ben ik wel. "Ik blijf hier, het is mijn schuld!" "Lieverd, hou nou op met dat te zeggen!" mijn moeder weer. "En noem me nou gewoon Patricia!" Ik hoorde zware voetstappen en ik verwachte mijn vader. "Is er al vooruitgang, dokter?" 'Een dokter dus.' dacht ik. "Het spijt me mevrouw. Ze ligt nog steeds in een diepe coma. De inwendige bloeding heeft haar flink aangetast. Haar kansen worden steeds geringer." - GOSH, WHAT IS GOING TO HAPPEN? XD *wordt vervogd..

[ 20:21 ] [ 13/6/2012 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

The last sound *chapter 1*

Sian's P.O.V. "Liefje, hou jij even de ladder vast?" schreeuwde mijn vader vanaf het dak van ons oude huis net buiten Londen. Het huis was van mijn opa geweest en toen hij was overleden hebben wij het gerfd. Ik hield van het huis, ook al waren we hier pas een kleine maand. Het was een grote stap voor me om naar Engeland te verhuizen. Zeker nu ik vlak bij zo'n grote stad woonde. Alles was anders. Maar goed anders. Toch had ik nog heimwee naar mijn vrienden en mijn oude vertrouwde huis. Met mijn kamer waar ik al sliep zolang ik me dat kan herinneren. "Tuurlijk pa!" en ik pakte de ladder vast. Vanaf het dak een knal en vlak daarna gevloek. "Alles goed daarboven?" "Prima schat."zei mijn vader. Mam was hier echt niet blij mee. Het huis was oud en krakkemikkig maar mijn vader moest en zal de dakpannen controleren voordat we op vakantie zouden gaan zodat we geen lekkage zouden krijgen. Ik zucht, vakantie. Eindelijk zal ik mijn vriendinnen weer zien. Ik had alleen geen zin in de reis. We zouden eerst met de veerpont naar Frankrijk gaan en zo met de auto naar Nederland. Vier uur met mijn ouders in n auto, dat was een regelrechte ramp. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van m'n ouders maar ze kunnen zo vreselijk zijn, want ja, ik ben en blijf hun kleine meisje. Mijn telefoon die begon te trillen bracht me weer op aarde, uit mijn gedachten. Een sms! Zou die van Brian zijn? Even twee seconden kijken kan toch geen kwaad? 'M'n vader red zich wel.' dacht ik terwijl ik mijn telefoon uit mijn zak haalde en weg van de ladder liep. "Prinses, waar ben je noouuuu..?!" Ik keek open zag de ladder vallen. "Pap!" in blinde paniek rende ik naar de ladder toe maar zag nergens mijn vader. "Pap, waar ben je? Het spijt me.." fluisterde ik door mijn tranen heen. Mijn stem was hees en ik voelde me ziek. Uit het niets hoorde ik een schreeuw die me uit mijn verwarde gedachten deed opschrikken. Uit impuls gilde ik en keek op, recht in de trouwe bruine ogen van mijn vader. "PAP!" Mijn vader lachte. "Niet lachen, het is niet grappig! Ik schrok me helemaal kapot! Ik dacht dat je dood was!" "Oh, schatje, kom hier!"zei mijn vader terwijl hij me in zijn armen sloot. "Wil je dat nooit meer doen?"vroeg ik, nog steeds met een hese stem. "Jij ook niet dan? Ik hoop dat ik toch iets belangrijker ben dan jouw telefoon!" "Sorry pap, ik zou het nooit meer doen!" Mijn vader knikte bevestigend."Nou kan je me nog even helpen? Je bent klein dus kan jij de pannen bij het balkon even recht leggen? Ik kom daar niet zo goed bij." Ik zuchtte ik wist dat m'n vader er wel bij kon maar hij had de laatste tijd hele erge last van z'n rug. Hij zei dat het niets was maar soms zag ik zijn hoofd vertrekken als hij weer een pijnscheut door zijn rug voelde. Ik knikte. "Maar van mam mag dit toch ni-" "Ons geheimpje, ok?" kapte m'n vader me af en ik pakte de ladder. Ik zette de oude verroeste ladder recht op zodat ik erop kon staan en naar boven kon klimmen. Weer trilde mijn telefoon maar ik liet hem in mijn zak zitten. Toen ik eenmaal op het dak stond liep ik naar het balkon aan de andere kant van he dak. Ondanks dat mijn vader last had van zijn rug had hij het netjes gedaan. Zo was mijn vader altijd al geweest, pietluttig. Ik niet ik was juist rommelig en kon daar verrassend genoeg heel goed mee omgaan. Ik was zo druk bezig met het repareren van het dak dat ik niet hoorde dat mijn moeder weer thuis kwam van het boodschappen doen. Ze wilde de laatste dingen in huis halen voordat we vertrokken. Peter's P.O.V. "Peter, wat doet die ladder daar nog? Je bent toch niet op het dak geweest h? Je weet dat ik dat niet wil!" zei mijn zoals altijd weer prachtige vrouw, Patricia. "Uhm, niks schat, ik zou hem meteen weghalen." Patricia ging weer naar binnen en snel haalde ik mijn mobiel uit mijn zak. 'Verdomme, neem nou op!' dacht ik terwijl ik de telefoon aan mijn oor hield toen ik mijn dochter belde. Sian's P.O.V. Weer trilde mijn telefoon, deze keer belde iemand me. Ik dacht aan wat mijn vader me had gezegd, ik aarzelde maar uiteindelijk liet ik de telefoon gewoon op zijn plaats. Ik had het immers beloofd. Dus ging ik weer rustig verder met mijn taak en dacht aan de vakantie en ho erg ik Brian zou missen. Ik zuchtte, Brain.. Waarom moet hij dat ook zo verschrikkelijk leuk zijn? En waarom nou net mijn buurjongen.. - WORDT VERVOLGD..

[ 20:26 ] [ 12/6/2012 ] [ 0 Comments ] [ Post Comment ] [ Link ]

Hosting door HQ ICT Systeembeheer