Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Live, Love and Laugh 

Moe, boos, verdrietig, verontwaardigd en machteloos.

18:43, 20/8/2014  ..  0 comments  ..  Link

Dinsdag 19 augustus.

Ik probeer met mijn inlognaam en wachtwoord in te loggen op het magister van mijn oudste dochter. Zij zit dit jaar in klas 3 van het voorgezet onderwijs (kader). Ben benieuwd naar haar rooster hoe deze er uit ziet.

Heeft ze lange schooldagen of meer wisseling in de dagen. Maar helaas het inloggen wil niet lukken. Na een aantal keren, besluit ik de vader van mijn kinderen te bellen want daar woont mijn dochter om te vragen of hij iets van mijn dochter heeft gehoord wat het magister aangaat. Ook hij weet niet wat er aan de hand is en heeft ook geen tijd om er even naar te kijken. Hij geeft als advies mee, kijk het morgen nog even weer na en anders moet je school bellen. 

 

Woensdag 20 augustus.

Weer geprobeerd om in te loggen. Maar nog steeds wil het niet lukken. Ik besluit dan om school te bellen om advies te vragen wat er eventueel aan de hand kan zijn. Het is een mevrouw die de telefoon aanneemt en mijn verhaal aanhoordt. Zij weet ook niet wat er aan de hand is. Deze problemen komen wel vaker voor en zij besluit om ons een nieuwe inlog en wachtwoord te gaan geven. Wel geeft ze aan dat dit ook via magister (helpdesk) kan maar dat zij het nu voor ons doet. Tien minuutjes en alles is geregeld. Ze vraagt om ons email adres zodat ze het kan bevestigen dat er een nieuwe inlog en wachtwoord aangevraagd wordt. Nadat ik deze mevrouw heb gesproken bel ik gelijk de vader van mijn dochter en leg het verhaal aan hem uit. Maar de vader reageert anders dan ik verwacht had. Waarom had ik school gebeld en de inlog en wachtwoord verandert? Na twee keer uitgelegd te hebben, dat hij zelf aangegeven had dat ik school kon bellen om te vragen hoe het zit en dat school geadviseerd had om een nieuwe inlog en wachtwoord aan tevragen werd hij rustiger. Ik wist niet wat ik er aan had. Dit was niet de eerste keer dat ik zo'n uitbrander kreeg. Na de uitbranders ook steeds weer afvroeg WAAROM. 

Het is vijf uur als de kinderen bij hun vader zijn. Naar nog even na gepraat te hebben over een ander misverstand stap ik in de auto en rij ik naar een kennis toe. Als ik daar net goed en wel zit krijg ik telefoon, ik zie dat het de vader van de kinderen is. maar besluit dat ik de telefoon niet aanneem omdat ik een voorgevoel heb dat het geen leuk gesprek kan zijn. Als ik in de auto zit bel ik eerst naar mijn eigen huis om te vragen of hij daar naar toe heeft gebeld want dat kon mogelijk zijn. Helaas. Ik besluit dan om terug te bellen om te vragen wat er aan de  hand is. Op het moment dat ik mijn naam laat vallen aan de andere kant, krijg ik het een en ander al naar mijn hoofd gegooid: waarom heb jij dat laten veranderen, wie zegt dat jij dat mocht doen, dat had je moeten overleggen, het slaat nergens op wat je gedaan hebt. Dit wordt gezegd met een  verheffende boze stem. Ik zelf blijf rustig. Ik ben onderhand wel wat gewend en weet dat mijn stem verheffen geen zin heeft. Hij wordt dan alleen maar kwader waardoor hij op het laatst de telefoon wegdrukt. Dus die taferelen wil ik niet meer. Ik vertel liever mijn verhaal rustig zodat het goed bij hem overkomt dan dat we allebei als twee kemphanen tegen elkaar tekeer gaan. Ik heb dan ook een paar keer gevraagd wat het probleem was. Het kwam er op neer dat er weer opnieuw ingelogd moest worden op de pc/tablets bij hun in huis. Nogmaals gevraagd of dat het probleem was want inloggen en een wachtwoord invullen, laten we eerlijk zijn is een paar minuten werk. Doordat die maar bleef stem verheffen voelde ik mij er niet meer prettig bij want wat ik ook zei hij wilde het niet aannemen en kreeg dan het relaas van voren af weer aan. Op een gegeven moment heb ik gezegd dat het zo niet ging en ik het niet normaal vond dat hij zo tekeer ging naar mij. Maar ook dat ik het niet begreep waarom hij zo reageerde. Dus heb ik gezegd dat hij eerst maar rustig moest worden en op andere tijdstip maar weer terug moest bellen.  Tussen twee gesprekken zat nog geen uur. Twee totaal andere gezichten, andere reacties. Wat was er intussen tijd gebeurt. Zelf heb ik het al ingevuld hoe het waarschijnlijk is gegaan, waarschijnlijk zeg ik het erbij. Bij thuis komst vertelt hij zijn verhaal aan zijn vriendin en aan mijn dochter. Die hebben daar zo hun conclusies uit getrokken wat zeker in mij nadeel is. 

De verhouding tussen mij en mijn dochter is momenteel niet goed. Het is verschrikkelijk. Laat staan dat ik op magister mee kan kijken hoe zij het op school doet. Afgelopen jaar ging het met up en downs met haar op school. Ik was diegene die aan de bel trok als het niet goed ging met haar. Vader vertrouwde stellig dat het goed ging, dat ze goeie cijfers behaalde want dat was wat zij vertelde. Maar helaas het was anders. elke keer kwam het nog weer goed. Ze is met hakken over de sloot over gegaan naar het derde jaar. Op de momenten dat het niet goed ging en ik haar vader ter woord stond vond hij het ook niet kunnen. Alleen als het er op aan kwam en mijn dochter daar op aan moest spreken krabbelde die  terug. Het ging dan zo, je moeder heeft gebeld, je moeder heeft gezegd, je moeder vindt dat. Het was niet van wij vinden dat, wij zeggen dat.... Ook zijn vriendin gaf op een gegeven moment aan dat hij vaak vanuit mij vertelde nooit vanuit zich zelf. Dat zij dat ook tegen hem gezegd had. 

Nu zit ik hier en vraag me af hoe nu weer verder. Waarom gaat het toch steeds zo. Waarom kan er niet normaal gecommuniceerd worden. Waar heb ik dit aan verdient....

Linda



Van je af schrijven....

19:56, 8/8/2014  ..  0 comments  ..  Link

Veel mensen,dierbare mensen (ouders, partner, zusjes, vriendinnen en collega's) zeggen ga schrijven. Schrijf het van je af. Al het verdriet en machteloosheid. Maar ik ben te moe om te schrijven. Ontzettend moe. Verschrikkelijk zat van het gezeur waar ik steeds midden in sta. Maar na een tijdje besef ik dat ik het beter wel kan doen. Een bepaalde verwerking. Beschrijven van hoe ik het zie en hoe ik me voel. Ik ben altijd wel een schrijver geweest, tijdens het afstuderen werd ik vaak geprezen om mijn geweldige verslagen met diepgang. Nou de diepgang krijg je wel bij mij. Mensen zeggen wel eens je bent een open boek. 



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Moe, boos, verdrietig, verontwaardigd en machteloos.
Van je af schrijven....

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer