Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

My thoughts!

Mijn autisme en ik

21:05, 7/6/2014 .. 0 comments .. Link

Mijn autisme en ik

 

Eerder had ik al gemeld dat ik autisme heb, vandaar dat ik er ook een aantal topics over heb geschreven. Zo kunnen mensen een ander beeld vormen over autisme dan de gemiddelde mens vaak doet. In dit topic zal ik een beeld proberen te schetsen van mij als persoon en hoe ik met mijn autisme daarbij functioneer, of beter gezegd, niet functioneer…

Er zijn dus, zoals eerder gemeld, meerdere vormen van autisme, een daarvan is PDD-NOS, dat is de vorm van ASS (Autisme spectrum stoornis) die ik heb. Het is een milde vorm van autisme, maar ondanks dat het een milde vorm is, ondervind ik dagelijks nog steeds veel problemen. Binnen PDD-NOS heb je, net zoals in de andere soorten autisme, ook verschillende soorten gradaties.

Bij mij is op mijn zesde de diagnose gesteld, gelukkig maar, want daardoor kon ik er al van jongs af aan mee leren leven. Ik heb een lijst opgesteld waarmee ik moeite heb aan de hand van de kenmerken van autisme/PDD-NOS en daarbij zal ik proberen uit te leggen op welke manier dit mijn leven beïnvloedt.

1. Onhandig en angstig gedrag in sociale situaties. Dit kun je zien aan mijn lichaamshouding, deze verstijfd in sociale situaties en ik word dan uiterst verlegen.

2. Weinig begrip van non-verbale signalen. Ik maak bij mijn ouders wel goed oogcontact, dat probeer ik ook wel bij anderen, maar ik vind het toch erg eng en als het aan mij ligt kijk ik liever langs de ander heen… Dit doe ik niet hoor, omdat ik dit zo heb geleerd in het protocol; ik heb er ook training voor gehad om mezelf er toch toe te dwingen. Toch komt het geregeld voor dat ik af en toe toch langs je heen kijk en dan heel snel weer terug.

3. Ik leer niet tot nauwelijks van mijn sociale ervaringen, elke sociale situatie is weer nieuw voor mij en daardoor is het nog steeds lastig voor mij om sociale contacten aan te gaan of zelfs een normaal gesprek te beginnen en dan nog te onderhouden. Via de mail of via sociale media gaat het veel beter dan in een persoonlijk gesprek, ik denk dat het komt doordat anderen mij niet persoonlijk zien strugglen met dingen en dat ik ontzettend nerveus ben. Via deze weg heb ik ook langer de tijd om te bedenken wat ik zal antwoorden en kan ik wat de ander zegt meerdere keren doorlezen, aangezien mijn informatieverwerking trager gaat.

4. Er ontbreekt bij mij veel wederkerigheid in het contact, ik wil heus wel wederkerigheid geven, maar ik weet niet goed hoe. Bovendien als ik iets leuk vind, ben ik bang dat de ander het niet leuk zal vinden waardoor ik het ook niet zal doen.

5. Ik maak een eenzame en gesloten indruk. Dit leidt ertoe dat anderen niet snel naar mij toe zullen komen. Deze indruk spreid ik uit, omdat ik me vaak geen houding weet te geven.

6. Ik kan absoluut niet goed tegen veranderingen, in ieder geval niet goed tegen grote. Voorbeelden hiervan zijn schoolwisselingen en verhuizingen, deze heb ik beide meerdere keren meegemaakt. Bij meerdere verhuizingen heb ik niets tegen mijn ouders meer gezegd, dit als verzet tegen hen dat ze mij uit mijn vertrouwde woonplaats hadden weggehaald.

7. Ik heb moeite belangstelling voor anderen te tonen, ik heb het heus wel, ik weet alleen niet goed hoe ik dit tot uiting moet brengen.

8. Er is bij mij sprake van een overgevoeligheid van geluid, al het geluid komt als het ware even hard aan, waardoor belangrijk geluid slecht gefilterd wordt en wat tot concentratieproblemen leidt. Mijn oplossing hiervoor is muziek luisteren, zo zonder ik me ook een beetje af van de buitenwereld en kan ik me beter concentreren. In een bepaalde fase in mijn leven heeft muziek voor een deel ook mijn leven gered, daar kom ik later nog op terug. Als andere oplossing heb ik een oorkap, dit hebben wel meerdere mensen met autisme. Hierdoor wordt het geluid om me heen gedempt, waardoor ik me ook beter kan concentreren.

9. Ik heb volgens anderen een eigenaardig ouwelijk taalgebruik, want velen vinden mij ouderwets en in mijn taalgebruik erg volwassen. Om de taal over te brengen ben ik weer een stuk minder volwassen. In eerste instantie begon ik op een normale leeftijd met woordjes te zeggen, ik had al een relatief grote woordenschat voor een kind van deze leeftijd (1 jaar). Tot ik op een moment niets meer zei, ik zei geen boe of bah en later begon ik laat met praten (leeftijd van 2,5 jaar) en mijn ‘eerste’ woord was meteen erg opvallend voor deze leeftijd: stethoscoop. Misschien zul je dit niet geloven, dat deed ik ook niet namelijk toen ik het hoorde, maar getuigen ervan zeggen allemaal dat het klopt, dus het zal wel zo zijn dan. Bovendien gebruik ik nog steeds vaak woorden die niet echt bij mijn leeftijd (17 jaar) horen of praat ik op een volwassen manier. Het is overigens ook kenmerkend voor mensen met autisme dat ze een eigenaardig taalgebruik hebben voor de leeftijd en in eerste instantie al een hele woordenschat hadden en dat het ineens instortte en dat ze later ineens moeilijke woorden gingen gebruiken.

10. Ik neem veel dingen letterlijk, omdat ik de bedoelde intonaties en de onderliggende boodschap niet goed kan onderscheiden. Wanneer iemand bijvoorbeeld een grap maakt, dan ga ik er al snel serieus op in. Dit stoot anderen ook sneller af, helaas. Dit jaar moesten we ook een opdracht maken bij drama waarbij je de onderliggende boodschap moest opschrijven en moest improviseren, nu ben ik in beide niet goed, dus je begrijpt vast wel dat het een grote afgang was…

11. Door het gemis van gedeelde interesses mislukt de aansluiting met leeftijdsgenoten vaak, met als gevolg dat ik geen tot nauwelijks echte vrienden heb en eenzaam ben. Echter ben ik wel beter in het contact met volwassenen en met jongere kinderen, maar het is nog steeds erg formeel, behalve met kleine kinderen. Waarschijnlijk doordat deze doelgroep nog niet echt nadenkt over bepaalde situaties en acties, ze verwijten je niets.

12. In groepen heb ik snel last van angst, dan ga ik me ongemakkelijk voelen en klap ik dicht, waardoor ik een nog eenzamere indruk maak. Op een dergelijk moment werken mijn hersenen op volle toeren. Aan de ene kant wil ik normaal doen en ben ik aan het bedenken hoe, maar aan de andere kant heb ik ook moeite me dan een houding te geven, waardoor ik nog nerveuzer word en doe.

13. Ik heb moeite om flexibel te denken, omdat ik mij het prettigst voel bij mijn eigen strategieën. Dan heb ik de meeste duidelijkheid en houvast. Dit kan voor anderen wel vervelend overkomen, hoor ik vaak, omdat dit tot starheid en koppigheid leidt…

14. In gesprekken die ik niet kan voorbereiden, spring ik vaak van de hak op de tak, ik heb dus moeite om een samenhangend geheel van een gesprek te maken. Ik zeg niet snel iets in een gesprek, maar zodra ik eenmaal aan het woord ben, heb ik ook de neiging te gaan ratelen. Anderen kunnen in een dergelijke situatie ook met veel moeite ertussen komen… Niet echt prettig dus, aangezien ik niet door heb dat de ander iets wil zeggen of dat ik de ander verveel met mijn verhalen. Dit is ook een van de redenen dat ik niet snel iets zal zeggen. Het gebeurt overigens niet altijd als ik aan het woord ben dat ik blijf door ratelen, gelukkig!

15. Ik heb veel moeite om te begrijpen wat er om me heen gebeurd, door plotselinge situaties kan ik daardoor snel angstig worden, maar ook verward. Ik kan in zo’n situatie erg stil worden, maar soms kan ik ook erg druk worden, waardoor ik net een stuiterbal lijk die met haar handen als een debiel loopt te schudden of als een ongeduldig persoon met haar vingers of handen loopt te stuiteren. Ik weet niet zo goed hoe ik dat uit moet leggen… Meestal ga ik dan ook als een soort drum ergens op ‘drummen’ met mijn handen, wat er volgens mij overigens ook best vreemd uit kan zien, maar ik doe het automatisch en ongemerkt (voor mij dan).

16. Ik kom eerder zakelijk over dan spontaan, waardoor vriendschappen ook moeilijker zijn. Bij mij moet letterlijk (bijna) alles gepland zijn. Ik heb veel behoefte aan structuur en duidelijkheid, maar gek genoeg heb ik wel moeite deze voor mezelf te creëren.

In situaties waarbij ik veel spanning begin te voelen, maar me nog niet heel ongemakkelijk voel, is dit toch zichtbaar. Als ik in zo’n situatie zit, ga ik met mijn voeten tegen elkaar kloppen als een bezetene en als ik niet zit, gaat mijn hand heel erg trillen, waardoor het net lijkt alsof ik mijn eigen lichaam niet onder controle heb. Dat is op een dergelijk moment eigenlijk ook wel zo.

 

Het is ook bekend dat mensen met autisme sneller last hebben van depressies, dit heeft mij ook getroffen, meerdere malen om eerlijk te zijn. Als kind werd ik veel gepest, niet vanwege mijn autisme, daar wist niemand iets van. Om eerlijk te zijn weet ik de precieze reden niet, helaas. Ik wist al niet goed hoe ik contact moest maken, maar door het pesten, heb ik ook het vertrouwen in anderen verloren. De periode waarin ik ben gepest is ook sterk uiteenlopend, vanaf groep 4 t/m de 2e klas en later ook nog in de 4e klas… In de 4e klas was het me teveel geworden en zag ik het leven niet meer zitten, in de 3e klas dacht ik dat het leven nog leuk kon worden, maar helaas niet meer voor lang. Mijn schoolwerk liet ik links liggen, terwijl ik altijd juist bekend stond om mijn motivatie en mijn doorzettingsvermogen. Ik schreef gedichten om mijn gedachten van me af te schrijven, dit hielp op zich wel een beetje, maar op de momenten dat ik muziek luisterde, kon ik alles even vergeten en mezelf zijn. Het hielp in deze periode ook niet om over mijn lievelingsonderwerp te praten, aangezien dit ook een somber onderwerp is: Tweede Wereldoorlog. Tijdens mijn doublure in VWO 4 werd ik veel bijgestaan door een aantal uit mijn klas waar ik wat meer aanspraak bij had gekregen. Dit heeft mij ook veel vertrouwen gegeven, ik heb nu weer minder moeite anderen te vertrouwen en ik zie ook weer in dat (sommige) mensen wél om je kunnen geven. Op dit moment gaat het al wat beter met me, maar nog steeds wisselend, hopelijk kan ik me nu wat meer richten op de leuke dingen en minder op de negatieve dingen in mijn leven.

 

Bijna iedere autist heeft een onderwerp waar hij/zij graag en veel over praat, zo ook ik, wat ik al had aangegeven: de Tweede Wereldoorlog. Je kunt me er alles over vragen en de meeste antwoorden weet ik wel. Hier heb ik dan ook veel onderzoek voor gedaan. Over dit onderwerp heb ik boeken, films, krantenartikelen en persoonlijke verhalen. Ook ben ik naar kamp Westerbork en kamp Vught geweest en momenteel ben ik aan het sparen voor een trip langs verschillende concentratie- en vernietigingskampen. Mijn grootste wens is om Auschwitz te bekijken, omdat ik het een ongelooflijk interessant kamp vind en ik gewoon van dichtbij wil kunnen voelen wat de getroffenen is aangedaan. Naast de boeken, etc. heb ik ook informatie opgezocht tijdens meerdere bezoeken aan verscheidene musea die zich specialiseren in dit onderwerp. Mijn nicht is ook historicus bij het Verzetsmuseum te Amsterdam, van haar heb ik ook veel informatie. Zij heeft me ook in contact gebracht met meerdere overlevenden en nabestaanden, wat ik natuurlijk ontzettend gaaf vond! Als je dit onderwerp in een gesprek met me aanknoopt, zie je ongetwijfeld een geheel ander persoon, omdat ik dit niet voor hoef te bereiden; ik weet immers zoveel over dit onderwerp dat ik niet te lang hoef stil te staan bij mijn antwoord. Enkel in het overbrengen en om de informatie van het gesprek te verwerken. Ik vind het ook leuk om nog nieuwe dingen te leren over de Tweede Wereldoorlog die ik wellicht nog niet wist.

Hoe moet ik met deze beperkingen nu op school functioneren? Om eerlijk te zijn ondervind ik daar ontzettend veel problemen in. Ik zit al vijf jaar op de school waar ik nu zit, maar laatst viel het me ineens op dat ik het nog steeds doodeng vind om door school te lopen. Op dat moment liep ik als een idioot naar de deur om vervolgens als een bezetene de trap op te rennen. De pauzes vind ik het minst leuk, dan blijf ik het liefst boven of ik ga naar huis, ik woon maar drie minuten met de fiets van school. Ik vind het wel vervelend, aangezien ik echt wel graag bij anderen in de pauze wil zitten. Het punt is, wanneer ik bij anderen zit of sta, dan heb ik het gevoel dat ik er alleen maar bij sta, omdat ik zo moet nadenken over wat ik zal zeggen, dat het er, naar mijn idee, erg vreemd uitziet. Om deze reden heb ik bedacht niet meer bij anderen te komen in de pauze. Ik bedacht boven te blijven of naar huis te gaan, omdat ik ook niet alleen in de aula wil zitten, dan heb ik helemaal het gevoel alsof iedereen naar me kijkt.

Ik heb hier een link naar een filmpje waarin een meisje met autisme te zien is, in haar denkwijze herken ik mezelf echt heel erg.

http://www.youtube.com/watch?v=ClPN6dzGeLU

Hopelijk vind je het een interessant stukje en als er nog vragen zijn, kun je die altijd stellen!



Autisme - Syndroom van Asperger

18:18, 19/5/2014 .. 0 comments .. Link

In dit topic ga ik in op de autistische vorm het Syndroom van Asperger.

Syndroom van Asperger

Dit syndroom is vernoemd naar de kinderarts Hans Asperger en kenmerkt zich door beperkingen in de sociale interactie en een beperkt repertoire aan interesses en activiteiten. Er is, zoals bij klassiek autisme, geen sprake van vertraging in de ontwikkeling van de taalvaardigheid op lage leeftijd. Bij het Syndroom van Asperger is sprake van een normele tot hoge intelligentie en een gemiddelde neiging tot het maken van contact.

Net zoals bij andere autisme spectrumstoornissen is er sprake van een onhandige motoriek, moeite met het 'lezen' van sociale situaties, gebrek aan inlevingsvermogen, moeite met veranderingen, een neiging tot vaste routines, een voorkeur voor bezigheden en interesses met sterk herhalende of systematische elementen, neiging tot obsessief gedrag en makkelijk opgaan in een fantasiewereld.



Autisme - Klassiek autisme

18:06, 19/5/2014 .. 0 comments .. Link

Er zijn, zoals vermeld in het topic 'Autisme - Algemeen', verschillende vormen van autisme, welke sterk uiteenlopen. Je hebt een milde vorm van PDD-nos tot het zware klassiek autisme. In dit topic behandel ik de autistische stoornis, ook wel Klassiek autisme genoemd.

Klassiek autisme

Klassiek autisme wordt ook wel het Syndroom van Kanner genoemd, afgeleid van de kinderpsychiater Leo Kanner, die als eerste de gedragingen bij kinderen onderzocht binnen het autisme spectrumstoornis.

Vaak denken mensen bij autisme meteen aan deze vorm van autisme, omdat dit de heftigste vorm is waarbij de symptomen duidelijk zichtbaar zijn. Veel mensen met deze vorm van autisme, hebben altijd steun en begeleiding nodig. Sommigen van hen kunnen pas op late leeftijd praten en soms geheel niet.
In ieder geval moeten de symptomen duidelijk zijn vóór het derde levensjaar. Kenmerkend door de autistische triade, *zie topic 'Autisme - Algemeen'. Vóór het derde levensjaar moet er sprake zijn van een achterstand op een van deze drie criteria of is er sprake van abnormaal functioneren. Klassiek autisme gaat grotendeels gepaard met een lage intelligentie of een verstandelijke beperking.

Hieronder zijn een aantal items waarvan er sprake moet zijn van ten minste zes van deze items om van klassiek autisme te spreken, waarvan minimaal twee bij het eerste criterium en minimaal één bij het tweede en één bij het derde criterium.

1. Kwalitatieve beperkingen in de sociale interacties, zoals blijkt uit ten minste twee van de volgende items:

  • Duidelijke stoornissen in het gebruik van verschillende vormen van non-verbaal gedrag (oogcontact, gelaatsuitdrukking, lichaamshouding + gebaaren om de sociale interactie te bepalen).
  • Er niet in slagen met leeftijdsgenoten tot relaties te komen die passen bij het ontwikkelingsniveau.
  • Tekort in het spontaan proberen met anderen plezier, bezigheden of prestaties te delen.
  • Afwezigheid van sociale of emotionele wederkerigheid.

2. Kwalitatieve beperkingen in verbale + non-verbale communicatie, zoals blijkt uit ten minste een van de volgende items:

  • Achterstand in of volledige afwezigheid van de ontwikkeling van de gesproken taal (niet samengaand met een poging tot compensatie met alternatieve communicatiemiddelen (gebaren of mimiek).
  • Bij individuen met voldoende spraak duidelijke beperkingen in het vermogen een gesprek met anderen te beginnen of te onderhouden.
  • Stereotiep en herhaald taalgebruik of eigenaardig woordgebruik.
  • Afwezigheid van gevarieerd spontaan fantasiespel (doen-als-of-spelletjes) of sociaal imiterend spel (nadoen-spelletjes) passend bij het ontwikkelingsniveau.

3. Beperkte, zich herhalende stereotiepe patronen van gedrag, belangstelling + activiteiten waarbij sprake is van een stoornis in de verbeelding, zoals blijkt uit ten minste een van de volgende items:

  • Sterke preoccupatie met één of meer stereotiepe + beperkte patronen van belangstelling die abnormaal is in intensiteit of richting.
  • Duidelijk rigide vastzitten aan specifieke niet-funtionele routines of rituelen.
  • Stereotiepe en zich herhalende motorische maniërismen (fladderen, draaien met hand of vingers of complexe bewegingen met hele lichaam).
  • Aanhoudende preoccupatie met delen van voorwerpen.


Autisme - Algemeen

23:30, 17/5/2014 .. 0 comments .. Link

Dit stuk gaat over autisme, ik vind het een erg interessant onderwerp, omdat er veel verschillende meningen over bestaan. Daarnaast heb ik zelf ook autisme, PDD-nos, dat is een ontwikkelingsstoornis, meer informatie kun je vinden bij mijn topic 'Autisme - PDD-NOS'.

Allereerst zal ik even uitleggen wat autisme nou eigenlijk inhoudt.

Bij autisme denken veel mensen vaak aan kinderen die geen contact zoeken en constant aan het fladderen zijn met hun handen. Autisme is echter een stoornis met vele gezichten en heeft veel verschijningsvormen. Ieder kind met autisme is uniek, geen twee kinderen met autisme zijn gelijk. De aard en de ernst van autisme kunnen sterk verschillen, maar ook de manier waarop autisme zich uit. Autisme is een spectrumstoornis, het wordt ook wel pervasieve ontwikkelingsstoornis genoemd. Autisme kan niet genezen worden, het zit immers in de hersenen, maar je kunt er wel mee leren leven.
Er zijn meerdere domeinen binnen het autisme spectrumstoornis (ASS).

  • De autistische stoornis (Klassiek autisme)
  • Het Syndroom van Asperger
  • De Pervasive Developmental Disorder - not otherwise specified (PDD-nos)
  • Het Syndroom van Rett
  • De desintegratieve ontwikkelingsstoornis
  • Multiple Complex Developmental Disorder (MCDD)
    * Deze stoornis is nog niet officieel opgenomen in het DSM, het algemeen gebruikte psychiatrisch handboek, maar wordt wel al regelmatig gebruitk.

Kinderen met autisme functioneren vaak erg wisselend. Het ontwikkelingsprofiel van een kind met autisme ziet er erg disharmonisch uit, ze zijn erg goed in bepaalde dingen, maar in andere dingen kunnen ze ook erg excelleren.Veel docenten begrijpen het grillige functioneren vaak niet. Hoe is het mogelijk dat een leerling de meest moeilijke woorden kan begrijpen en in meerdere contexten kan gebruiken, maar geen simpele som kan uitrekenen? Of hoe is het mogelijk dat een leerling de meest ingewikkelde berekening kan uitvoeren, maar niet in staat is een eenvoudige tekst samen te vatten? Vaak hebben leerlingen met autisme moeite met vakken waarop een beroep gedaan wordt op flexibel denken en integratie van kennis. Een leerling kan bijvoorbeeld bij geschiedenis feilloos een aantal feiten reproduceren, maar is onvoldoende in staat de samenhang tussen historische gebeurtenissen te begrijpen.
Bij mij is dit ook, ik ben bijvoorbeeld erg goed met taal, daardoor kon ik de Nederlandse taal ook snel leren, maar ik snap absoluut niets van wiskunde. Hoe vaak ik het ook oefen of hoe vaak je het me ook uitlegt, ik begrijp het gewoon niet..

Ondanks de grote verschillen binnen het ASS, zijn er ook een aantal overeenkomsten. Er is bij ieder kind met autisme altijd een drietal beperkingen aanwezig:

  • De kwalitatieve beperkingen in de sociale interactie.
  • De kwalitatieve beperkingen in de communicatie.
  • De kwalitatieve beperkingen in het verbeeldend vermogen, weinig flexibiliteit in denken en handelen.

Bij veel kinderen met autisme is ook sprake van een abnormale prikkelgevoeligheid. Ze zijn hyper- of hypogevoelig voor bepaalde prikkels. Er is vaak moeite met het filteren van binnenkomende informatie en daardoor ondervinden zij last van achtergrondgeluiden. Dit is bij mij ook het geval, ondanks dat ik slechthorend ben, kan ik erg veel last hebben van de kleinste geluiden. Bijvoorbeeld tijdens een toetsmoment, dan is het erg stil in een lokaal, maar dan kan ik het tikken van de klok nog steeds als hard geluid ondervinden… Dit is uiterst vervelend. Ditzelfde tikken van de klok kan bij iemand met autisme even luid binnenkomen als de vraag van een docent. Door het moeilijk filteren van geluiden raken kinderen met autisme vaak snel afgeleid en hebben zij moeite zich te concentreren. Het tegenovergestelde komt in sommige gevallen ook voor, dan voelt een kind zich juist aangetrokken tot harde en scherpe geluiden.

Beperkingen in de sociale interactie

  1. Moeite met het zich inleven en verplaatsen in de ander.
  2. Weinig begrip van sociale situaties.
  3. Moeite met wisselende en onzichtbare sociale betekenissen.

Kinderen met autisme hebben veel moeite om zich in te leven in de gedachten, gevoelens + intenties van anderen en kunnen daardoor ook moeilijk anticiperen op wat een ander denkt, voelt of wil. Iemand met autisme begrijpt bijvoorbeeld het verschil tussen serieus zijn en een grap maken niet en zal er bij een grap ook serieus op in gaan.

Kinderen met autisme zoeken vaak wel contact, maar doen dat op een klunzige, vreemde, soms ook formele en pedante manier. Ze hebben daardoor veel moeite om vrienden te maken. Kinderen met autisme voelen sociale situaties niet aan. Vooral sociale situaties met een informeel karakter en weinig structuur, zoals pauzes, roepen verwarring en dikwijls ook stress op. Dit is bij mij ook het geval, daardoor blijf ik altijd bij de toiletten op een bovenverdieping op school gedurende de pauzes, grotendeels ook omdat ik het gewoon eng vind om in de aula te zitten tijdens de pauzes. Ik heb dan het gevoel dat iedereen constant naar me kijkt en daardoor kan ik niet rustig pauzeren.

Kinderen met autisme begrijpen vaak niet de ongeschreven regels die in sociale situaties gelden. Als brugklasser ga je bijvoorbeeld niet bij een groep ouderejaars staan. Kinderen met autisme ontdekken deze 'regels' niet uit zichzelf, het moet voor hen verduidelijkt worden.

Het gevolg van deze beperkingen in de sociale interactie is dat iemand met autisme in sociaal opzicht vaak nerveus wordt, ze gaan aan zichzelf twijfelen en ontwikkelen vaak angsten voor sociale situaties. Bijvoorbeeld voor groepswerk of voor een schoolfeest, soms vermijden ze deze dingen het liefst, waardoor ze als gevolg weer nog meer een buitenstaander worden.
Anderen gaan kinderen met autisme vanwege hun gedrag vaak vermijden of soms zelfs pesten.

Beperkingen in de communicatie

  1. Moeite met abstract en vaag taalgebruik
  2. Moeite met figuurlijk taalgebruik
  3. Moeite met wat niet gezegd, maar wel bedoeld wordt (bedoelingen)
  4. Moeite met non-verbale communicatie

Naast de beperkingen in de sociale interactie zijn er ook altijd beperkingen in de communicatie, zowel in de expressieve communicatie (uiten van eigen bedoelingen) als in de receptieve communicatie (begrijpen wat de ander bedoelt). Communiceren is niet hetzelfde als technische taalvaardigheid. Veel mensen met autisme hebben een prima woordenschat, ze spreken in volzinnen, maar hebben toch moeite om met een ander te communiceren en een ander te begrijpen.

Kinderen met autisme hebben moeite met abstract en vaag taalgebruik. Ze denken erg concreet en het gebruik van vage termen, zoals ‘straks’ of ‘misschien’, roepen vaak verwarring op. Een instructie als ‘Ga aan het werk’ is voor veel mensen met autisme veel te vaag. Welk werk? Hoe lang moet ik werken? Hoe?
Mensen met autisme nemen veel tot alles letterlijk wat er gezegd wordt, ook grapjes. Ze hebben vaak ook grote moeite met figuurlijk taalgebruik, zoals spreekwoorden of metaforen.

Tijdens het communiceren zit er vaak een onderliggende boodschap, die niet expliciet gezegd wordt, maar wel bedoeld wordt. Een dubbelzinnige (sarcastische) opmerking als ‘schitterend’ als iemand weer eens een fout heeft gemaakt, roept grote verwarring op. Kinderen met autisme hebben vaak moeite met wat niet letterlijk gezegd, maar wel bedoeld wordt. Dit is ook een van de redenen waarom autistische mensen sociale situaties verkeerd interpreteren. Ze begrijpen de impliciete bedoelingen van de ander (vaak) niet.

Het niet achterhalen van de onderliggende bedoeling heeft ook te maken met de grote problemen met non-verbale communicatie. Het veranderen van de klemtoon in een zin, een gebaar of een gelaatsuitdrukking kan de betekenis van wat gezegd wordt totaal veranderen. Mensen met autisme hebben grote moeite met het juist interpreteren van non-verbale hints.

Beperkingen in het verbeeldend vermogen

  1. Rigide denken en handelen
  2. Weerstand tegen veranderingen
  3. Voorkeur voor vaste routines en regels
  4. Beperkte, eenzijdige interesses

Als laatste hebben alle leerlingen met autisme beperkingen in het verbeeldend vermogen. Ze vinden het lastig om ongeschreven sociale regels te begrijpen en zaken te veronderstellen. Het zien van mogelijkheden is (vaak) erg beperkt. Het gevolg van de beperkingen in het verbeeldend vermogen is het rigide denken en handelen. De wereld is voor mensen met autisme een onvoorspelbare wereld, daarin vinden zij houvast in vaste routines, vaste werktijden, vaste oplossingsprocedures en onveranderlijke feiten. Ze zijn niet erg flexibel in het aanpassen van hun taakaanpak aan nieuwe of aan andere situaties.

Er is vaak een zeer grote weerstand tegen veranderingen en nieuwe situaties. Vooral als deze niet van tevoren aangekondigd zijn. Bijvoorbeeld een plotselinge verhuizing, zoals bij mij meerdere keren het geval was… Ik raakte zo angstig voor deze verandering, dat ik lange tijd niets tegen mijn ouders zei en doordat ik dacht dat het nieuwe huis vervloekt was, hield ik zoveel mogelijk mijn adem in huis in. Uiteindelijk werd dit minder tot het voorbij was. De volgende verhuizing werd eerst uitbundig besproken, niet dat ik instemde, we gingen immers emigreren naar een ver land. Ik was al eens geëmigreerd, maar toen ik 1 jaar was, merkte ik daar niet veel van natuurlijk.

Kinderen met autisme dringen ook vaak aan op duidelijke afspraken en regels, omdat deze hen veel houvast bieden. Regels zijn in dit geval ook echt regels. Iemand met autisme begrijpt bijvoorbeeld niet wanneer er in een bepaalde situatie een regel wel toegepast wordt en in een andere situatie niet. Op een dergelijk moment zie je dat iemand met autisme voor volwassene gaat spelen en anderen op de regel wijst, wat tot irritatie kan leiden.

Bij veel kinderen met autisme zie je ook beperkte, dikwijls heel eenzijdige interesses, zoals iemand die tot vervelens toe constant over eenzelfde onderwerp praat. Het kan ook voorkomen dat een kind voor langere tijd enkel met één ding speelt. Bij mij was dit ook, ik speelde als kind altijd met Playmobiel, maar dan weken aan een stuk. Ik begreep het ook niet wanneer iemand anders er niet mee wilde spelen. Als onderwerp waar ik graag en veel over kan praten is de Tweede Wereldoorlog, dat vind ik echt een heel interessant en bijzonder onderwerp.
Je zou dergelijke interesses kunnen opvatten als vluchtheuvels, waarin iemand houvast vindt binnen een voor hem ongrijpbare en onvoorspelbare werkelijkheid.

Bijkomende problemen

Bij alle mensen met autisme treft men altijd de bovengenoemde problemen aan. Daarnaast zijn er ook vaak bijkomende problemen die optreden.

  • Negatief zelfbeeld, stemmingswisselingen en (in de adolescentie) depressie.
    * Bij mij ook het geval geweest.

Kinderen met autisme zijn emotioneel erg kwetsbaar. Veel situaties op school roepen angst, stress en frustratie op. Soms leidt dit tot probleemgedrag, maar dit is puur het gevolg van angst wat soms tot woedeaanvallen kan leiden.

 

Hieronder is een lijst met punten waar ik persoonlijke moeite mee heb.

  • Onhandig/angstig gedrag in sociale situaties (stijve lichaamshouding)
  • Vertraagt verwerkingsvermogen/reactievermogen (later antwoorden, meer tijd nodig om vragen te beantwoorden + bij toetsen)
  • Weinig begrip van non-verbale signalen (oogcontact, lichaamshouding, etc.)
  • Het niet/nauwelijks leren van sociale ervaringen.
  • Ontbreken van wederkerigheid in het contact.
  • Een eenzame en gesloten indruk maken.
  • Mezelf angstig op te stellen voor verandering.
  • Een eenzijdige belangstelling tonen.
  • Dwangmatige gedragspatronen ontwikkelen (constant handenwassen)
  • Overgevoeligheid van geluid (al het geluid komt even hard aan, waardoor belangrijk geluid slecht gefilterd wordt).
  • Weinig gevoeligheid voor temperaturen.
  • Eigenaardig ouwelijk taalgebruik (velen vinden me ouderwets).
  • Taal in (bijna) alle gevallen letterlijk nemen.
  • Aansluiting met leeftijdsgenoten mislukt vaak (geen gedeelde interesses).
  • Snel opkomende angst in groepen.
  • Ongemakkelijk voelen met eten in bijzijn van anderen.
  • Onrustigheid wanneer de pauze nadert.
  • Moeite om sarcasme, ironie en subtiele humor te begrijpen.
  • Neiging tot perfectie.
  • Hardnekkig vasthouden aan eigen strategieën.
  • Hoge eisen aan jezelf stellen.
  • Fobie hebben voor iets (smetvrees, vandaar het handenwassen).
  • Stemmingsschommelingen (depressie)
  • Van de hak op de tak springen in gesprekken, geen samenhangend geheel van een gesprek maken.
  • Snel verward raken (moeite met het begrijpen van wat er om je heen gebeurd)
  • Zakelijk overkomen i.p.v. spontaan
  • Aangaan van vriendschappen is lastig en eng.
  • Gesprekken voeren en/of aangaan is lastig.
  • Vooral op mezelf gericht i.p.v. op anderen.
  • Richten op specifieke dingen i.p.v. een geheel te zien.
  • Moeite met het inleven in anderen.

Ik hoop dat jullie mijn topic interessant vinden, want er komen binnenkort nog meer topics over autisme. In die topics ga ik vooral in op de specifieke vormen van autisme, die zullen dus niet zo lang zijn als dit topic!

Ik heb ook nog een gedicht als afsluiter die een beetje gebaseerd is op mijn autisme.

Constante strijd

Een tornado van gevoelens op mijn pad elke dag,
een orkaan vol met woede verduisterd mijn lach.
Van vreugde naar angst, van angst naar agressie.
Wat blijft er het langst? Wanneer komt er progressie?
De zon schijnt toch nog wel regelmatig,
er is vreugde en genot, maar wat is nu de basis?
Voordat het te laat is, het niets meer waard is,
laat ik me niet kennen en blijf ik denken dat de vreugde de baas is.

De storm die komt, ik weet dat ik er niet naast zit.
Dus blijf ik rennen tot de dag komt dat ik kan versnellen en de storm dan voor blijf.

Ik blijf positief en neem de tijd,
observeer en ik schrijf.
Over het leven vol moeilijkheden,
want het is en blijft:
een constante strijd!



Gevoelens

22:05, 17/5/2014 .. 0 comments .. Link

Een lach op mijn gezicht,
maar van binnen gebroken.
Mijn zelfvertrouwen, te vaak op de proef gesteld,
maar nooit aan iemand verteld.
Veel dingen hebben een groot effect op mijn leven gehad,
van alles geprobeerd, zodat ik de pijn vergat.
Niets hielp, alles werd steeds groter
en ondertussen raakte ik steeds meer gesloten.
Ik wil sterk zijn, met mijn leven doorgaan.
Proberen om die pijn te verslaan
en weer op beide benen kunnen staan.
Maar elke dag zie ik de gevolgen,
alle pijn en alle zorgen.
Niks dat het tegenhoudt,
alles is onzeker en onvertrouwd.
Word elke dag met mijn problemen geconfronteerd
en nog steeds niet van mijn fouten geleerd...

Dit gedicht heb ik geschreven toen ik in het dieptepunt van mijn depressie zat, ik lachte nog steeds veel, dus merkte niemand er wat van hoe ik me op dat moment echt voelde..
Dat is natuurlijk ook mijn eigen schuld geweest, maar het heeft zeker niet meegeholpen. Hieronder zie je nog een gedicht die ik op dat moment in mijn leven had geschreven.

Mijn verdriet

Waarom dit, waarom dat,
altijd is er wel wat.
Nooit eens goed, al dat gemoed!
Voel mijn verdriet.
Niemand die het ziet,
niemand die het merkt.
Hoe rot ik me voel.
Mijn tranen die lekken!
Wat doe ik hier nog?
Ik doe alles fout, toch?
Mijn tranen vallen neer,
op de bodem van het meer.
Ik wacht op het moment,
het boeit niemand toch geen cent.
Al liggend op het gras,
zo half dromend over hoe het vroeger was,
zink ik in mijn dromen weg.
Voordat ik me erbij neerleg,
dat ik het heden mis,
tot wat het nu van mij is.

Hieronder zie je nog een gedicht, die net als het vorige gedicht over zelfmoord gaat, want daar dacht ik regelmatig aan. Op een gegeven moment eigenlijk constant, maar gelukkig nu niet meer.

Alleen

Het is koud op het perron,
en akelig stil.
Ik zie mensen in een waas,
ik weet alleen dat ik van hier weg wil.
Nog vijf minuten,
of tien, met de vertraging.
Niemand zal me missen,
er is vast wel ergens een vervanging.
Sporen naar de vrijheid,
het was niet eens zo'n gek idee.
De kou buiten beschouwing laten,
valt alles toch nog mee.
Ik kom niet meer terug,
het ging gewoon niet,
met iedereen...

 

Achteraf gezien ben ik ontzettend blij dat ik er enkel over fantaseerde en niet daadwerkelijk tot actie over ben gegaan. Ik wist gewoon niet goed meer wat ik moest doen om mijn leven weer op de rails te krijgen, maar doordat ik niet in de hel wil belanden heb ik het niet gedaan. Mijn liefde voor God was, en is nog steeds, groter dan mijn angst.

He will keep me on track!



Oordeel

21:58, 17/5/2014 .. 0 comments .. Link

Soms heel even bekruipt mij het gevoel dat mensen niet snappen hoe ik me voel.
Voor de buitenwereld iemand die altijd loopt te stralen,
maar niemand ziet dat ik blijk te verdwalen.
Verdwalen in emoties.
Gevoelens van vreugde en verdriet,
die vreugde laat ik zien,
maar het verdriet niet.
Dus oordeel niet te snel over iemands vreugde of verdriet,
soms is de waarheid anders dan je aan de buitenkant ziet.

Dit is een van de eerste gedichten die ik heb geschreven. Ik heb het gedicht geschreven, omdat ik er absoluut niet tegen kan dat iedereen altijd maar een oordeel klaar heeft staan..
Dat was een iets wat ik niet kon begrijpen toen ik in Nederland kwam wonen, het eerste wat me opviel was dat veel mensen altijd kritiek hebben op anderen en dat terwijl ze er vaak zelf niet veel beter aan toe zijn.. Dat laatste is natuurlijk niet bij iedereen het geval.

Met dit gedicht wil ik anderen laten weten dat het niet goed is om anderen te bekritiseren gebaseerd op wat je aan de buitenkant ziet.



Hi there!!

17:00, 17/5/2014 .. 0 comments .. Link

Hey iedereen!!

Dit is mijn eerste stukje op mijn weblog! Eerlijk gezegd weet ik niet zo goed waar ik moet beginnen, dus zal ik maar beginnen met een klein beeld te schetsen van mijn leven..
Ik ben geboren in Calgary, Alberta te Canada. Toen ik een jaar oud was, ben ik naar de States verhuisd. Daar heb ik eerst zes jaar in Albuquerque, New Mexico gewoond en later nog tot mijn twaalfde in Lexington, Kentucky. Daarna ben ik naar Nederland verhuisd, naar Utrecht.
In mijn leven ben ik langdurig gepest, ik ben nu, op het moment dat ik dit stukje schrijf, zeventien jaar en sinds mijn 8e ben ik gepest met een jaar een stop (het afgelopen jaar)...

De pesterijen zijn mede veroorzaakt doordat ik meerdere keren midden in een groep kwam op school.. Daardoor hechtte ik mij ook niet snel aan mensen, daar had ik zonder het verhuizen ook moeite mee gehad hoor...

Doordat ik zo lang ben gepest en ook eenzaam werd door het minimale aantal vrienden die ik nog heb, kwam ik in een depressieve spiraal terecht waar ik erg sombere gedachten kreeg en waaruit ik maar moeilijk kon komen.
Ik sloot me steeds vaker op in mijn kamer en kreeg steeds meer angsten bovenop de angsten die ik al had.. Muziek helpt mij heel erg om mezelf te kunnen zijn en om alle nare gedachten enzo even aan de kant te zetten. Ik zing heel graag en ik speel al sinds mijn zevende piano.

Op een gegeven moment besloot ik alles van me af te schrijven, dat heeft enorm geholpen! In het begin schreef ik gewoon op waar ik mee zat, maar dat vond ik al snel saai worden, waardoor ik op het idee kwam de zinnen te laten rijmen. Zo ben ik begonnen met het schrijven van gedichten. Eerst had ik uiterst sombere gedichten, maar later kwamen er langzaamaan steeds vrolijkere gedichten bij.. Op een gegeven moment waarin ik in het dieptepunt kwam kwamen er enkel sombere gedichten uit mijn gedachten voort.. Nu gaat het sinds kort wel iets beter, maar ik heb nog steeds moeite om positief te zijn. Ik heb in ieder geval wel alweer een aantal positieve gedichten erbij.



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Mijn autisme en ik
Autisme - Syndroom van Asperger
Autisme - Klassiek autisme
Autisme - Algemeen
Gevoelens

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer