Nadat Doris (na bijna 4 jaar onze buurvrouw te zijn geweest) eind juni is teruggegaan naar Belgë, zijn we druk aan het klussen geweest in het appartement. Het is van binnen geschilderd, de keuken heeft een metamorfose ondergaan en er zijn wat nieuwe dingen aangeschaft. Inmiddels is het beschikbaar voor korte termijn verhuur en heeft ons appartement een eigen website. De eerste boekingen zijn al binnen. Het appartement hebben we Kwibus genoemd. Om de website te bekijken: www.kwibus-apartment.nl. Ook op www.micazu.nl kun je ons appartement vinden.

Vandaag 4 jaar geleden, kregen we een telefoontje dat onze (schoon) vader was overleden. Het verdriet slijt (al vind ik het vooral met vaderdag verdrietig voor Ron dat hij zijn eigen vader niet even kan bellen) maar de mooie herinneringen blijven. Met enige regelmaat komt er nog een grijns op onze gezichten als we aan Pa denken of als er een bekende "Pa-uitdrukking" wordt gebruikt. Jack, de broer van Ron verwoordde het van de week mooi: "feit is dat we allemaal een stukje Pa zijn en daar ben ik trots op".

Ik kan in ieder geval zeggen dat ik blij ben dat ik Pa gekend heb.

.....We zijn nog altijd springlevend maar de wil ontbrak volledig om me met de site bezig te houden. Nu moet het er dan toch maar van komen!

De afgelopen 2 maanden stonden, voor mij, in het teken van spinning. Nadat Marianne en ik eerst voorzichtig 2x in de week aan de bak gingen werd het algauw tijd voor 3x in de week. Het spinninglokaal heeft sinds een paar maanden overal spiegels en ik kan jullie vertellen dat dat nogal confronterend werkt, haha. En tja, wat je er in een jaar aanvreet is er natuurlijk niet binnen een paar maanden af. We zijn inmiddels redelijk fanatiek en toen de enige echte fietsenwinkel - Tri Bike in St Cruz - een heropening had met daarbij o.a. spinninglessen buiten (de hoofdweg was gewoon afgesloten) hebben we ons daarvoor natuurlijk ook opgegeven. Filmpje is hier te zien.

Afgelopen zaterdag was het de laatste dag van Doris op nos dushi isla. Ze is terug naar België. En omdat we nog een dagje met z'n tweetjes op pad wilden zijn we een paar weken geleden eerst begonnen met het beklimmen van de Hooiberg. Dat stond nog op het to do lijstje van Doris maar toen ik eenmaal om 7 uur 's morgens op de stoep stond was ze al iets minder enthousiast, haha. Maar......we hebben het gedaan! Daarna terug naar huis, douchen en toen hebben we heerlijk ontbeten bij Matthews Restaurant. Voordat we er erg in hadden was het twaalf uur en dus happy hour. En ja, zo'n afscheid gaat natuurlijk niet zonder een cosmopolitan. Dus daar zaten we, rond het middaguur al aan de drank;-)

De top bereikt. Appeltje-eitje!

Op de terugweg in de enige echte latina pose, haha

Dit is veruit het meest vervelende stuk. Als je hier eenmaal voorbij bent.......

Het levert ook wel weer mooie plaatjes op....

 Mmmmm, bageltje, scrambled eggs en vers fruit, wat wil een mens nog meer?

Proost!

We moesten beiden nog iets in de stad regelen en toen we daarmee klaar waren was het tijd voor de tattooshop. Doris loopt al jaren te roepen dat ze, voordat ze het eiland verlaat, een tattoo wil hebben. Ze is al met verschillende vriendinnen mee geweest maar steeds besloot ze om het toch maar niet te doen. Zo ook die bewuste zaterdag. Natuurlijk vond ik wel weer iets leuks en voordat ik het wist zat ik, in plaats van Doris, in de tattoo-stoel.

Als eerbetoon aan al onze hondjes, een hondepootje aan de binnenkant van mijn linkerpols.

Het appartement is nu leeg (de tranen vloeiden rijkelijk bij het afscheid nemen van elkaar en Doris van haar huisje) en zullen we gaan verhuren voor korte termijn (aan vakantiegangers dus). Een speciale website is in de maak maar eerst moet er nog "even" geschilderd worden, zowel binnen als buiten. Hopelijk is het per 1 september a.s. beschikbaar.

Vorige week stond Aruba in het teken van het filmfestival. En hoewel het weinig met film te maken heeft traden er een aantal beroemdheden op. We zijn naar het concert van Juanes geweest en, heel Arubaans, begon dat keurig op tijd. Dat wil zeggen, 11 uur 's avonds maar dat is hier echt heel vroeg. Echt een geweldig concert trouwens! Een korte impressie vind je hier (geluidskwaliteit van het filmpje is niet denderend - Tom, we missen je!! - maar hij zong echt prachtig). Marc Anthony was de dag erna aan de beurt maar ja, dat werd allemaal een beetje prijzig want een paar dagen later zouden we ook al naar Jurgen Raymann gaan. Dat was ook erg leuk! Toch weer heel anders dan op tv. Iedereen kreeg een beurt, Nederlanders, Surinamers en Arubanen. Zelfs de Minister President Mike Eman, die in de zaal zat, werd niet gespaard, haha. En natuurlijk deed ie ook Tante Es en Edsel:-)

Maandag ben ik, als het goed is, voor de laatste keer naar de DIMAS (immigratiedienst) geweest. Sinds een paar weken zijn de regels voor, met name, Nederlanders weer versoepeld dus ik heb gelijk mijn kans gegrepen. Als het goed is heb ik binnen 3 weken een "van rechtswege" wat zoveel wil zeggen dat ik hier onbeperkt kan wonen en werken, dezelfde statut die Ron al jaren heeft dus. Mocht ik ooit voor langer dan 3 jaar het eiland verlaten dan moet ik weer van voor af aan beginnen met de papierhandel.

De oude situatie. De bank hebben we al heel lang niet meer maar even voor de kleuren op de muur en de ramen.

De lange kast rechts komt uit de woonkamer en moet nog onder de ramen worden opgehangen zodat we geen problemen krijgen als we de porch schrobben. De ramen zijn ook een stuk vergroot en natuurlijk heeft alles een andere kleur.

De muur is natuurlijk in een eerder stadium verbouwd maar nu ook netjes geschilderd. Op deze foto is het niet te zien maar het washok (achter de witte deur) is een keer zo breed geworden.

De stoelen hebben we gekregen van Antoinette en Eric. Wij (en met dank aan Ma v.d. Put) hebben er alleen een nieuw hoesje voor gekocht.

We hebben het weer geflikt: kampioen worden van Nederland! En dat was nog helemaal niet zo makkelijk met al die bestuurlijke ruzies en blessures enzo. Gelukkig hield onze Frank zijn hoofd koel en dus konden we afgelopen woensdag de schaal weer in de lucht houden.

Wij gingen dat niet redden maar daarom zijn we niet minder blij. Die andere 50.000 hadden iig vast een leuke avond;-)

En natuurlijk ging op Aruba de vlag weer uit:-)

Het plan is om iedere keer als er weer iets af is een foto te plaatsen van hoe het voor de verbouwing was en hoe het na de verbouwing is geworden.

Allereerst onze keuken:

VOOR

NA

Zo in de laatste week van februari werd ik gebeld door Jan & Gradi. Of ik voor Ron geheim kon houden dat Jan een paar dagen op Aruba zou zijn. Het was een verrassing voor zijn jongste broer. Natuurlijk kan ik dat! Daarna kwam de stress: "shit, ik moet de logeerkamer afmaken". Jan had me op het hart gedrukt dat ie alleen een bed en een douche nodig had maar ja, je bent een gastvrouw of niet. Er moest nog geschilderd worden, in de badkamer wilde ik nieuwe handdoeken, een handdoekrekje, douchegordijn, de airco moest weer gemonteerd worden, etc etc. En tja, ik kon Ron niet vertellen waar het voor was. Op mijn weinige vrije dagen was ik ineens aan het schilderen en het moest en zou af. Ron begreep er niks van en had zoiets van: "we krijgen voorlopig toch geen bezoek, wat maak je je druk". En ik: "ik ben die rommel overal zat en wil nu gewoon weer alles netjes maken" en ondertussen dacht ik: "je moest eens weten, haha". Die airco ging wel een probleem worden want Ron wilde dat echt niet gaan regelen. In ieder geval niet op korte termijn. Met de baas van Ron had ik afgesproken dat hij Ron de hele woensdagmiddag tot een uur of zeven 's avonds aan het werk zou houden in de hotel-area. Die tijd heb ik gebruikt om nog even snel een dweil door het huis te halen en een aircomonteur te laten komen. Mijn baas kwam nog even een rolgordijn ophangen en John & Marianne zaten ook in het complot en hebben het logeer-beddegoed en de nieuwe handdoeken gewassen. Dat kwamen ze ook nog langsbrengen. Aan het eind van de dag ben ik naar de Westin gereden waar Jan met zijn 3 collega's zou zijn. Die waren natuurlijk ook heel benieuwd naar de reactie van Ron en dus togen we met z'n allen richting Moomba. Aan de collega van Ron heb ik gevraagd of hij wilde regelen dat Ron naar Moomba kwam. Die collega heeft er werkelijk een prachtig verhaal van gemaakt, zo goed zelfs dat Ron zo in gedachten was dat hij strak langs ons tafeltje liep en niet eens zijn eigen vrouw zag zitten, laat staan zijn broer Jan (wel zag ie, vertelde hij later, dat de collega van Jan een FC Twente shirt aanhad, dat dan weer wel, haha). Jan is dus maar naar Ron toegelopen en na een eerste dikke knuffel werd mijn schat toch ook wel een beetje emotioneel. Echt heel schattig. De verrassing was dus meer dan geslaagd. Het was echt een bliksembezoek (slechts 3 nachtjes en overdag was Jan ook nog aan het werk) maar het was echt superleuk!

Kijk hem stralen!

Ze hebben elkaar voor het laatst in 2008 gezien dus het werd ook wel weer tijd;-)

Hij wilde hem niet meer loslaten, haha.

Sinds een paar weken zit ik op mijn nieuwe kantoor. Na ruim een jaar in een klein kantoor, zonder daglicht maar wel met de luxe van een keuken dichtbij (met bijbehorend personeel die in een handomdraai een wafel, gebakken eitje, salades of steak met frites voor me klaar maakte) en een uitgebreid koffie-apparaat waar heerlijke cappucino's mee gezet konden worden, heb ik dan nu een groot kantoor met heel veel daglicht, een ruim bureau en eindelijk de mogelijkheid om wat kilo's kwijt te raken, haha. Ook hier heb ik de beschikking over een keuken maar dan moet ik zelf mijn brood, sla & yoghurt meenemen;-) Wel staat ook hier een behoorlijk luxe koffie-apparaat. Ik mag niet klagen en dat doe ik dan ook zeker niet!

Een beetje als een vlag op een modderschuit, zo staat onze paastak wel. De achtergrond is een kale, nog te schilderen muur van de woonkamer die vol gaten, scheuren en andere gekke plekken zit. Kwam deze hagedis de paastak toch maar mooi even opvrolijken

Ik zie net dat het laatste stukje alweer van 2 maanden geleden dateert........

De afgelopen maanden hebben we zeker niet stil gezeten maar we zijn ook niet superactief geweest. Allebei hebben we een beetje genoeg van al dat geklus. De aannemer is vermoedelijk ook alweer met een nieuwe uitdaging bezig en hebben we al een tijdje niet gezien. Nou ja, hij meldt zich vast wel weer als ie het restant van zijn geld wil hebben, haha. De grootste projecten zijn gelukkig wel af en we zitten nu in de afrondende fase. Nieuwe foto's zijn er nog altijd niet gemaakt dus jullie zullen nog even geduld moeten hebben.

De logeerkamer is al wel in gebruik genomen geweest, daarover in een andere blog meer. Ik zal nog tot eind maart blijven werken in het restaurant en ben wel aan het aftellen want mijn lichaam begint nu toch te protesteren. Het begon anderhalve maand geleden met een beginnende bijholte-ontsteking maar omdat ik natuurlijk niet echt gas terug nam heb ik sinds gisteren weer last van mijn rug, mijn zwakke plek in drukke tijden. De 2e week van april neem ik lekker vrij van kantoor en ga ik gebruiken om het een en ander te schilderen (er zal ook vast wel een stranddag ingepland gaan worden, haha) en daarna ben ik weer geheel tot de beschikking van mijn (nog overgebleven) lezers.

Morgen gaan Ron en ik lekker relaxen bij Tierra del Sol. Een massage, een lunch en daarna bij het zwembad hangen. Het is Dag van de Vlag op Aruba en we zijn dan ook precies 20 jaar samen. Genoeg redenen om het er eens lekker van te nemen dus

Het heeft even geduurd (understatement, haha) maar we zijn weer online! Eerst was het het inleesbestand voor de foto's dat niet meer te bereiken was en vervolgens ging de videokaart/moederboard stuk. Dit is gelukkig allemaal weer vervangen, met dank aan John, en dus hebben we nu een supersnelle computer die, hopen we, weer een aantal jaren meegaat.

Zoals beloofd hierbij weer wat foto's van ons bouwproject. Het einde is in zicht (vermoedelijk nog een week of 3) en daar zijn we heeeeeel blij mee. We zijn het nu echt wel een beetje zat.

De bar is behoorlijk gestript en dus heel kaal op dit moment maar daar komt binnenkort weer verandering in. Wel hebben we besloten om geen dak van bamboepalen meer te doen want het wordt vooral allemaal heel erg stoffig.

Onze gaskookplaat! We kunnen weer koken. Afgelopen donderdag is ook de afzuigkap gemonteerd en dat is, ondanks het lawaai haha, wel weer heel erg prettig.

Links achterin ons mooie rooster. Nou ja, totdat de jongens met een soort zuur de verfresten van de plavuizen hebben afgehaald en daarmee ook op het rvs-rooster hebben gemorst. Er zitten nu dus allemaal doffe donkergrijze plekken op. Ron en ik waren hier, zacht gezegd, niet echt heel blij mee. Met de aannemer is afgesproken dat hij het rooster zal vervangen. Ook zitten er op de wc bril een paar doffe plekken van hetzelfde zuur. Ook die gaat ie vervangen. En dan niet zo'n lullige wcbril van de plaatselijke chinees maar we willen gewoon een Sphinx wcbril terug!

Sommige deurtjes zijn nog altijd niet geschilderd maar dat komt omdat ik me er niet toe kon zetten. Dit weekend gaat het er toch echt van komen. Genoeg gelummeld, haha. Boven de oven wordt nog een plank gemaakt zodat de magnetron daar terecht kan. We hebben besloten om geen bovenkastjes op te hangen. We vinden het allebei wel lekker ruim zo. Wel moeten we nu een nieuwe indeling maken en dat wordt nog een heel karwei met al de spullen die we hebben;-)

De houten kerstboom die onze vrienden voor ons hebben geregeld omdat ze het anders wel hele kale kerstdagen vonden hier in huis.

Voor alle lezers van deze weblog: een heel gezond, liefdevol, gezellig, gelukkig, kortom een stuitergaaf (met dank aan Wendy voor dit woord, haha) 2012!

De foto's van verbouwing en kerst laten nog even op zich wachten want er is iets mis met het programma dat mijn foto's moet inlezen. Daarvoor moet ik eerst de hulp van John inroepen en aangezien ik komende dagen weer heel druk heb wordt het niet eerder dan volgend weekend. Nou ja, misschien heb ik dan wel nog meer foto's omdat de bouwvakkers dan ook weer begonnen zijn. Even geduld dus nog.

Na een paar weken afwezigheid hier weer even een update van het wel en wee in huize van der Put. Ik weet niet eens meer waar ik moet beginnen.

Het afgelopen weekend hebben we voor het eerst kunnen koken op onze nieuwe kookplaat en lagen er broodjes en croissants in de oven. Hoewel nog niet alle kastjes klaar zijn en gebruikt kunnen worden (moet nog opgehangen en/of geverft worden) begint het nu echt ergens op te lijken. Het aanrechtblad is prachtig geworden en daar gaan we vast veel plezier aan beleven.

Onze koelkast had het twee weken geleden nog even begeven maar gelukkig hadden we de oude van Doris nog buiten staan en ging het om een klein onderdeel dat vervangen moest worden dus na een weekje was ook dat probleem verholpen.

De badkamer is zo goed als af. Er moet nog gekit worden en de afvoer van de wc moet nog naar de septictank en dan is dat ook klaar. Overal moet nog verlichting opgehangen worden maar ja, momenteel is er niet echt veel leuks te koop op het eiland (en bovendien is het geld op) dus doen we het maar gewoon met spaarlamp-peertjes. Iets minder gezellig maar we hebben in ieder geval licht, haha.

Het enige waar Ron en ik niet zo tevreden over zijn zijn de plavuizen. De kleur en grootte zijn prima maar als je iets laat vallen vliegt er gelijk een stukje af. De aannemer had al gezegd dat het rottegels waren om te snijden maar nu zien we zelf ook dat de bovenste laag niet van zo'n goede kwaliteit is. Misschien toch eens terug naar de bouwmarkt want als je niet eens iets kunt laten vallen dan moet je ze niet als vloertegels verkopen.

In alle kamers zijn de ramen vervangen dus is nu binnen ook alles aan een verfbeurt toe. Maar goed, dat is van later zorg. Het plafond van de voorporch is er nu uit, zal vervangen worden en hopelijk wordt het voor de kerstdagen ook nog geschilderd. Vandaag of morgen komt er een grote container zodat al het vuil dat buiten rondslingert opgeruimd kan worden. Het huis is niet echt gezellig te krijgen want overal ligt nog wel iets wat een volgende keer weer ergens anders opduikt. Bovendien is veel nog (of alweer) behoorlijk stoffig. Geen enkel benul dat het a.s. zondag alweer kerst is. Tot gisteren: kwamen de vrienden langs met een zelfgemaakte houten kerstboom inclusief versiering en sfeerlichtjes. Geweldig! Gelukkig had ik al een kerststol in huis dus het feest was compleet, haha.

Foto's volgen echt zo snel mogelijk maar heb vaak na het klussen/schoonmaken in het weekend niet veel puf meer om ook nog achter de computer te duiken. Misschien dat ik deze week een keer 's avonds wat vroeger thuis ben en ik dan even een foto-update doe.

De koelkast staat op z'n plek en is eindelijk weer eens heerlijk schoon, zowel van binnen als van buiten. 4 maanden op de porch, daar werd ie niet schoner van........

De afzuigkap hangt maar moet nog afgewerkt worden (het blauwe opzetstuk is gewoon rvs maar er zit een blauwe beschermfolie op;-)

Er komen ook nog bovenkastjes te hangen maar de bestaande moeten eerst op maat worden gezaagd door Gocho en daarna kan ik ze schilderen.

De buitendeuren zijn gebeitst en ook de binnendeur van het kantoor heeft een kleurtje gekregen.

Er liggen wat deurtjes bovenop het blad in de grondverf en zaterdag zijn de mensen van Win Tun (Mam, die Chinese Xenos, haha) geweest om het aanrechtblad op te meten. Helaas voor ons is het momenteel heeeeeel druk dus het wordt vermoedelijk niet eerder dan half december. Nou ja, toch nog voor de kerst dus.....

Ook de bar zal een soort metamorfose ondergaan en komt op de plek waar nu het tafeltje staat. We hadden iig wel weer Senseo koffie bij het ontbijt en de sinaasappels worden een stuk sneller geperst met de Siemens;-)

Ook het dressoir is weer van de porch af. De zonen van Gocho hadden de buitenkant keurig schoongemaakt, de binnenkant moet nog een sopje maar dat is van later zorg. Ik bedacht me wel ineens dat er nu geen plek meer is voor de eettafel (rechts komt nog een smalle kast waar de kookboeken van Ron in staan) maar goed, eigenlijk zaten we er toch nooit aan en eten we of voor de tv aan de salontafel of buiten op de porch. Dan daar maar een grote tafel neerzetten;-)

Het kantoor! Klaar om ingericht te worden. Het bureau en een hoekkastje krijgen eerst nog een kleurtje maar dat is pas als de keuken helemaal in de verf zit.

Ron en ik merken dat we er nu echt wel een beetje klaar mee zijn. Overal troep, stof, verf, cement en gereedschap. Daarbij zijn we de boel steeds aan het verschuiven dus alles hebben we al tien keer in onze handen gehad.

Maar ja, wie mooi wil wonen moet offers brengen, haha. Evengoed gaan we morgen vragen of ze klus voor klus af willen maken en niet, zoals nu, met verschillende dingen tegelijk bezig willen zijn. Ook moeten we weer even de puntjes op de i zetten want we merken dat niet alles even netjes/goed wordt afgewerkt. We zijn in ieder geval wel heel tevreden met de kleur van de muur.

Net als bij de keuken wilden we een kleurrijk geheel. De houten balken moeten natuurlijk nog geschilderd worden (gewoon bruin) en daarna moeten we nog iets verzinnen om Miep in de tuin te houden;-)

Alleen deze muur van de porch wordt donker, de rest van de porch (ook de kleinere voorporch) wordt gebroken wit anders zou het allemaal te donker worden.

Het huisje van Miep voor als wij niet thuis zijn. Ron heeft er een palmboompje bij gezet anders zit ze wel heel erg te kijk als mijn auto er niet staat.

Ada wordt oma! Tenminste, als het het kindje van Ada (van vorig jaar) is die nu in onze mangoboom een nestje heeft gemaakt met daarin vooralsnog 1 eitje. We houden het weer in de gaten. Het zou natuurlijk geweldig zijn als het een echt kolibrie-kerstkindje wordt, haha, maar ik denk dat hij/zij eerder geboren gaat worden.

Daar zijn we weer. Nu met wat foto's.

Jullie moeten er zelf nog even witte tegeltjes, een aanrechtblad, kookplaat, afzuigkap en oven bij bedenken, haha.

De gepleisterde ingang bij het appartement. Ook hier komen straks twee houten balken boven elkaar net als bij onze tuinmuur aan de voorkant.

Aardig wat zakken cement zijn er door gegaan;-)

De ingangen van links het kantoortje en rechts de logeerbadkamer. De deur rechts gaat richting woonkamer.

De badkamer. Tegen de bruine wand komt het toilet, aan de andere kant is de doucheruimte. Rechts komt nog de deur naar de logeerkamer.

Het nieuwe washok, al in gebruik. De wasmachine staat nog op de voorporch maar ons wasgoed kunnen we iig weer kwijt.

Nog steeds geen kookplaat en zeer beperkt serviesgoed maar op zondag een gekookt eitje, daar draait Ron zijn hand niet voor om. Pannetje op de bbq, van aluminiumfolie een eierdopje in elkaar knutselen en hoppa!

Inmiddels zijn we alweer 3 weken verder na mijn laatste berichtgeving. Doris is helemaal gelukkig met de omwisseling van poepdoos & wastafel (de grijze van de logeerbadkamer zijn naar het appartement gegaan waar nog groen porcelein aanwezig was), de nieuwe stove, de nieuwe koelkast en het verfraaien van de ingang van de tuin. Ze is een maandje naar België geweest en die tijd hebben wij benut om wat wijzigingen door te voeren in het appartement. De mannen van Gocho zijn druk aan het pleisteren geweest (nog wat kleine afwerkingen en dan is die klus klaar) en ik heb ze gevraagd ook gelijk de tuinmuur (ingang) van Doris te pleisteren zodat de buitenkant met onze tuinmuur mooi aansluit.

Gocho zelf is, samen met zijn zoon, begonnen aan de plavuizen. Donderdag had ie een groot deel gelegd, vrijdagochtend staan Ron en ik het te bewonderen en begin van de middag krijg ik van Ron een berichtje dat Gocho alles weer heeft verwijderd omdat hij niet tevreden was......Inmiddels ligt het meeste van de keuken en eetkamer er weer in. Ron en ik hebben voegsel uitgezocht en gaan a.s. zaterdag naar de supergrote, nieuwe vestiging van Kooyman voor het uitzoeken van de wandtegels. Vandaag ben ik weer bezig geweest met het schilderen van de keukendeurtjes. Het schilderwerk heeft even stilgelegen maar omdat Gocho de vaart er nu in heeft (deze week worden ook het plafond en de muren geschilderd) moest ik toch weer aan de slag.

Dinsdag komt de collega van Ron een dagje aan de electra werken en hopelijk hebben we dan in de nieuwe aanbouw weer stroom.

De Suzuki Vitara is verkocht dus dat geeft weer een beetje financiële lucht. Evengoed werk ik sinds begin oktober 4 avonden in de week maar ik vind het nog steeds leuk om te doen dus zolang lichaam en geest geen problemen geven houden we lekker vol.

Foto's volgen later!

De verbouwing gaat gewoon verder ook al wordt er soms een tijdje niks geschreven op de weblog. Inmiddels zijn de muren opgetrokken tot aan het dak, liggen de leggers (waar het dak op vastgezet wordt) al op hun plaats en zijn de meeste electriciteitskabels al getrokken. Met een beetje mazzel gaan ze volgende week pleisteren (maar dat schreef ik vorige keer, gelook ik, ook al, haha) en wordt het dak afgemaakt. Daarna kunnen we een gedeelte van de keuken terugplaatsen zodat we weten hoeveel aanrechtblad we moeten bestellen. 

Gezien vanuit de keuken

Gezien vanuit de logeerbadkamer

De blokken lopen gelijk met het dak. Dat vonden zowel de aannemer als wij mooier.

Met de honden gaat het goed. Miep gaat uit haarzelf al netjes in de bench (het komt vast omdat ze dan een extra koekje krijgt, haha) en de andere drie bewaken de voorporch. Het kroost van Ada is inmiddels uitgevlogen. Vorige week vrijdag ging de eerste aan de vleugel van moeder de weide wereld in, zondagochtend vroeg vloog nummer 2 weg. Volgens de aannemer zijn ze nog wel in de buurt dus wie weet, komen ze zelf ooit nog eens een nestje maken op onze porch. 

Twee dagen voordat de eerste zijn/haar ouderlijk huis verliet. Het werd ook wel een beetje krap;-)

Met de auto’s tobben we wat af. De Tercel rijdt als een trein en daar ben ik iig heel blij om. De Baleno heeft sinds 2 dagen een andere versnellingsbak en rijdt ook weer als vanouds, de Cherokee staat bij het huis met een zachte band en wil niet starten (de monteur komt van de week langs om te kijken wat er aan de hand is) en de Vitara staat nog altijd bij de monteur maar zal binnenkort wel worden verkocht. Misschien kunnen we uit Amerika of Nederland een boordcomputer halen zodat we iig kunnen zien wat het probleem is. De huidige computer geeft namelijk niks aan en dat klopt natuurlijk ook niet. Maar goed, als iemand hem wil hebben zoals ie is en ze geven een goed bedrag dan is dat ook prima natuurlijk. Van de week had Ron even de auto van Doris mee en prompt hield die het ook voor gezien. Kon ik van mijn (zuur)verdiende tipgeld de sleepauto betalen........Nou ja, dan weet ik gelijk weer waarvoor ik werk;-)