In april 2008 heeft Ron een kroon van een ananas in de grond gezet. Iedere dag heeft het plantje water gekregen, werd er tegen gepraat en is de (huis/honden)oppas geïnstrueerd hoe om te gaan met dit "kindje". Vorig weekend hebben we de vrucht ervan kunnen plukken.

Natuurlijk mocht dit heugelijke feit niet zomaar voorbij gaan en dus werd er een heus oogstfeest georganiseerd. Met een paar kilo shoarma dat over was van het eier-festijn en een vers gemaakt knoflook-sausje werd de avond ingeluid. En toen was het grote moment daar. De ananas werd gedemonteerd, geplukt, afgesneden, nou ja, hoe je het noemen wilt.

Hij was nog niet helemaal op smaak (zoet genoeg) maar even in de grillpan en daarna geserveerd met een lekker bolletje walnotenijs, een toefje slagroom en een heerlijk sausje was het een prima dessert! Ron vond het toch wel een beetje jammer dat iets waar hij 2 jaar zijn ziel en zaligheid in had gestoken met 5 minuten in onze magen zat

En zo stond de plant 2 jaar op onze porch. De ananas zat er, ik meen, in januari ineens in.

Met een beetje pijn in het hart werd het mes in de plant gezet. Gelukkig voor Ron heeft de plant weer een nieuwe scheut dus wie weet........

Even uitbuiken van de shoarma om weer wat ruimte te maken voor het toetje. Want daar was het per slot van rekening allemaal om te doen;-)