Zoals beloofd een update van de eerste indrukken van mijn nieuwe baan. De afgelopen twee weken ben ik erg druk geweest en aangezien ik inmiddels helemaal in het ritme van het luieren was beland was het wel even wennen. In het begin ging ik nog steeds vrolijk rond half een naar bed, maar als je īs ochtends tussen half acht en acht uur moet beginnen is dat niet zo handig.

De eerste week hebben we zoveel als mogelijk met zīn allen het magazijn ingeruimd. De tweede week ben ik met Lena op pad geweest om kennis te maken met de klanten en om bestellingen te noteren of weg te brengen. We kunnen het samen goed vinden en dat maakt het extra leuk. Soms is het net of je de hele dag aan het winkelen bent. We lopen natuurlijk souvenirshop in en uit....

De klanten zijn erg vriendelijk en nadat Lena ze in het Papiamento heeft begroet, vertelt ze keurig in het Nederlands (soms Engels) dat ik haar nieuwe collega ben. Ben al druk met haar aan het oefenen om de taal onder de knie te krijgen. Het is zeker niet eenvoudig maar als je het vaker hebt gehoord en goed luistert kun je het in grote lijnen wel volgen.

Naast het Delfsblauw zijn we nu ook begonnen om "oranje artikelen" te verkopen. Dit in het kader van het naderende WK. Dat wordt hier uitgebreid bekeken en in sommige Nederlandse zaken nog beter "gevierd" dan in Nederland zelf.

Als we een beetje gewend zijn zal ik een paar fotoīs nemen van magazijn e.d. Dan zien jullie waar ik terecht ben gekomen.

Ron heeft van de week gehoord dat zijn collega, chef kok Nicole, eind maart weggaat bij Salt & Pepper. Hoe ze dat in gaan vullen is nog niet helemaal duidelijk. Ik geloof dat de manager zich daar in januari over gaat buigen. We houden jullie op de hoogte.