Ja, wat valt er nog te vertellen? Als je denkt dat het lekker opschiet is er ineens geen lijm meer voorhanden (de blokken worden gelijmd ipv met cement vastgemaakt) en als je denkt "er zal wel niet veel gebeurd zijn" liggen ineens je shingles op het dak. Het houdt het wel spannend allemaal. Zelf zijn we allerhande klusjes aan het doen waarbij de keuken natuurlijk nogal een groot project is (geworden). Afgelopen weekend stonden we het werkblad te slopen omdat dit wordt vervangen en moesten er wat plankjes afgezaagd worden van het bovenste gedeelte van de kast. Gelukkig voor Ron had de aannemer zijn cirkelzaag laten liggen dus dat ging lekker snel. Wel vlogen de houtsplinters in het rond en dus ging Ron op zoek naar een veiligheidsbril. Dat hadden we natuurlijk niet in huis en een zonnebril was te donker dus komt ie ineens aanlopen met een duikbril op zijn hoofd. Ik natuurlijk de slappe lach maar goed, de klus is geklaard. Helaas voor jullie mocht ik er geen foto van maken, haha.

De honden zijn de beperkte ruimte nu wel zat en reageren hun irritaties vooral af op elkaar. Dat geeft dus nog wel eens een klein gevechtje in huize van der Put. Helaas voor de honden staat 1 jeep bij de monteur (alweer) en de andere is miskoop nummer zoveel (voor ons voorlopig geen computergestuurde auto's meer, zucht) waardoor ze ook niet lekker uit kunnen razen op de Noordkust. Nou ja, hun tijd komt ook wel weer. Ze mogen in ieder geval iedere avond bij ons in de slaapkamer slapen, dan hebben ze nog een beetje verandering van omgeving

Ik ben nog niet begonnen met mijn job in het restaurant maar als het goed is gaat dat volgende week gebeuren. Wel heb ik voor een collega de belastingpapieren ingevuld (alles is Nederlandstalig en dat kunnen de Spaanstaligen niet lezen....) en daarvoor werd ik keurig betaald. Nu maar hopen dat de rest van mijn 50 collega's ook eens langskomen, haha.

De randen moeten nog worden afgewerkt evenals de nok maar dit gebeurt als het laatste deel van het dak (eetkamer/keuken) ook gemonteerd is.De contouren van de badkamer zijn nu goed zichtbaar. Aan de ene kant van de muur het toilet, aan de andere kant de douche. Rechts van de badkamer komt de nieuwe logeerkamer. Deze kamer bestaat al maar zal toegang tot de badkamer krijgen en natuurlijk een likje verf. 

Het begint al ergens op te lijken;-)

Niet 1.............

.....maar 2 eitjes heeft Ada gelegd. Prachtig om te zien hoe ze, normaal zo bewegelijk, zo stil mogelijk in haar nestje zit en de boel in de gaten houdt. Vooral als de katten rondlopen.

Met vier man zijn ze voor de muur gaan staan, hebben tot drie geteld, 1x geduwd en hij lag omver. Na het opruimen van de brokstukken is er betongaas gelegd en heeft Gocho de voorbereidingen voor de riolering van de nieuwe badkamer getroffen. Gisteren zijn ze met de shingles begonnen en vandaag is er beton gestort en zijn de pijpjes geplaatst voor de electra. Morgen wordt er dan eindelijk begonnen met blokken stapelen;-)

Omdat het geld er momenteel harder uit gaat dan er in komt heb ik besloten om, naast mijn gewone kantoorwerkzaamheden, 3 avonden in de week bij een van de restaurants van mijn baas te gaan werken. Daarnaast moet de Suzuki Vitara wederom worden nagekeken en dan gaat ie echt in de verkoop. Ook dat geld zal aan het huis worden besteed.

Open huis.......

We keken er niet echt meer van op toen bleek dat ook deze muur niet op fundering was gebouwd...

Gluren naar de buren, haha. Iedere avond zwaaien we even naar elkaar.

Achterin de aannemer met zijn zoon, schoonzoon en een neef van de familie. Rechts vooraan een collega van Ron met een vriend. Zij gaan onze electra verzorgen.

En storten maar!

De pijpjes voor de electra steken mooi overal bovenuit. Achterin de grotere pijpen voor de riolering. Daar komt dus onze nieuwe (logeer)badkamer. Waar nu rechts achterin nog een raam zit komt een deur zodat de logees vanuit hun (nieuwe) kamer zo de badkamer in kunnen. Ook vanuit de eetkamer wordt de badkamer nu toegankelijk. Links van de badkamer komt een soort van kantoortje.

En weer een (financiële) tegenvaller: de muur van de porch naar de keuken staat zo wankel dat deze ook volledig vervangen moet worden. De fundering ligt dus ook nog niet want eerst moet deze muur worden gezet. We houden de moed er evengoed wel in dus geen zorgen. Vandaag hebben we alvast plastic opgehangen zodat dit het ergste stof tegenhoud. Natuurlijk is het straks open huis dus de honden kunnen alleen nog in de voortuin. Maar goed, dan moet Ron maar een keertje extra met ze lopen. De tuin is gebarricadeerd dus Miep kan er, volgens ons, nu echt niet meer uit.

De aannemer is in ieder geval zo vriendelijk de kosten van materiaal en labour voorlopig voor zijn rekening te nemen en als nu ook de Vitara eens langer dan een dag goed blijft rijden dan kan die eindelijk worden verkocht en kunnen we van dit geld alle tegenvallers financieren. We hebben hem voor veel geld laten maken maar donderdag stond Ron alweer stil. En dan ook niet op de eerste de beste plek, de heuvel voor het Renaissance hotel in Oranjestad (net voorbij de Paddock), haha. Hoe ongelukkig kun je het hebben

Verder gaat alles natuurlijk veel te langzaam naar mijn zin maar als we straks een heus paleisje hebben dan is alle ergernis snel vergeten.

Helemaal achteraan links komt een deur zodat we wel van onze tuin naar het appartement kunnen lopen. Het stuk van de septictank (betonnen plaat achteraan de foto) is er nu extra als tuin bijgekomen.

Bovenop deze hoop zand moeten matten betongaas worden gelegd en dan kan het cement worden gestort en de muren worden gebouwd. Maar eerst moet de muur links achteraan worden gesloopt en opnieuw gezet.

Het plastic hangt en hoewel dit vast niet alles tegenhoud is een deel toch beschermd tegen de stof en rondvliegende stukken beton. Op de voorgrond van deze foto is mijn "keukenblokje"
te zien, haha. Op de houten tafel wordt afgewassen en ernaast staat de bbq. De magnetron en de koelkast staan aan de andere kant van de porch en het water moeten we aan de voorkant van het huis halen. We leggen dus de nodige kilometers af als we willen eten/drinken;-)

Ada, de kolibrie die vorig jaar een nestje had op onze porch is solidair en is ook druk met de verbouwing. In dezelfde palm is zij wederom een nestje aan het maken. Het oogt nu nog wat rommelig maar ze is er echt heel druk mee en ik weet zeker dat het weer een prachtexemplaar zal worden. Zij heeft geen gedoe met de bank, aannemer, overschrijding budget enz, hahaha.

Ik kan er echt vreselijk van genieten als ik haar zo bezig zie en blijf altijd muisstil zitten of staan als ik haar richting palm zie gaan. Dat maakt alle "ellende" van ons meer dan goed!

Mijn "opbeurende" speech heeft geholpen. Het tempo is terug. Vanaf maandag kan de opbouw beginnen. Afgelopen week is de hele aanbouw verwijderd. We kwamen er na het verwijderen van de tegels achter dat er geen enkele fundering onder lag en de keuken/eetkamer/logeer- en badkamer gewoon op los zand zijn gezet. Nog een geluk dus dat ons bezoek niet ineens in het zand verdween, haha. Maandag dus zal Gocho starten met het aanleggen van de fundering en het plaatsen van de kolommen. Daarna zal de muur gemetseld worden.

Ik ben ondertussen bezig met het schilderen van de keuken. Alle deurtjes en laatjes staan al in de grondverf en omdat ik natuurlijk weer heeeel nieuwsgierig was hoe de gekozen kleur uit zou pakken heb ik ook alvast twee laatjes een stuk geschilderd. Helemaal goed!

Ron heeft tijdens het opruimen van de achtertuin een nagel van een van zijn tenen gestoten en loopt dus nu een beetje mank. Natuurlijk is ie wel, als een echte bikkel, gewoon naar zijn werk gegaan.

Het blijft toch best gek dat elke deur die je nu open doet, je gelijk in de tuin doet belanden, haha. Dit is de ondergrond waarop de aanbouw was gebouwd. Geen fundering, niks, pfffff.

En dit is de volle porch. De complete keuken staat er nu op en nog veel meer. Nog een geluk dat ie zo groot is

Nou, daar kunnen we kort over zijn: het gaat tergend langzaam. De aannemer heeft schijnbaar nog ergens anders een klusje en dropt 's ochtends zijn jongens om ze voor de lunchbreak weer op te halen en rond half twee weer bij ons te bezorgen. De jongens doen, in de tijd dat ze hier zijn, het liefst zo weinig mogelijk en liggen om half negen (ze zijn er rond half acht) al bij Doris op de porch te tukken (bewijsmateriaal aanwezig).

Ron is een groot deel van de dag thuis geweest en er was nauwelijks enige beweging waarneembaar bij de boys daar waar Ron zoveel mogelijk probeert de boel vrij te maken zodat ze overal bij kunnen. Nu ben ik alweer een half uur thuis en ik heb precies 1 minuut de drilboor gehoord. Zo heb ik over een half jaar nog geen keuken en hoewel een moot zalm heerlijk is als ie door mijn mannetje op de bbq is bereid wil ik toch ook graag dat ons huisje weer een beetje bewoonbaar gaat worden.

Gisteren hoorden we dat er extra werk komt want de bestaande vloer is zo slecht dat ie er helemaal uit moet en er nieuw betongaas en cement gestort moet worden, dus je zou zeggen dat ze meer dan genoeg te doen hebben;-)

Straks maar even een gesprekje met de aannemer hierover hebben, hij wordt er per slot van rekening goed voor betaald!

De verbouwing (of moet ik zeggen het afbreken van ons stulpje) gaat vrolijk verder. Helaas konden de groene plavuizen niet netjes worden verwijderd dus moesten we, behalve voor de nieuwe badkamer en het “kantoortje” ook plavuizen kopen voor de rest van de eetkamer/keuken. Een onvoorzien, extra kostenpostje dus. Maar goed, beter nu alles in 1x goed dan over een tijdje weer aanklooien.

De shingles zijn inmiddels bezorgd. Het is een iets andere kleur dan we gepland hadden maar omdat er weinig op voorraad was en we anders te lang moesten wachten hebben we voor deze kleur gekozen. Ook mooi!

Vrijdag is het dak van de eetkamer/keuken verwijderd, maandag gaan ze beginnen met het slopen van de buitenmuur. Ik ben de afgelopen dagen bij thuiskomst begonnen aan het schuren van de keukenkastjes/deurtjes, Ron gebruikt zijn vrije dag om alle losse onderdelen die door de tuin slieren in de container voor het huis te gooien. Ook oude houten palen e.d. die al een tijdje naast de schuur staan worden opgeruimd.

De hondjes zijn inmiddels aardig gewend aan alle herrie. Ze hebben iets minder plek op de porch want die staat nu behoorlijk vol maar Ron neemt ze een paar keer per week mee naar de Noordkust en dan zijn ze dat al snel vergeten, haha.

Vrijdagmiddag waren Ron en ik beiden not amused. Het begon ’s ochtends al met een bezoekje van de elektricien, aanbevolen door Gocho, de aannemer. De elektricien vroeg het lieve sommetje van Afl 5000,00 voor het opnieuw aanleggen van bestaande kabels (lees: nieuwe contactdoosjes, wegwerken in de nieuwe muur en misschien een extra 220V aansluiting) daar waar ik afl 2000,00 had begroot. Ik heb de aannemer gevraagd of hij soms denkt dat we gek zijn. In eigen land zou die pipo misschien afl 5,00 per uur krijgen maar hij dacht natuurlijk dat ie die rijke Nederlanders, voor de goede orde, wij moeten gewoon ook heel hard werken voor ons geld en zijn zeker niet rijk, wel even een poot uit kon draaien. Helaas voor hem kan ie de klus nu wel vergeten (hij zei nog tegen Ron dat ie wel in prijs kon zakken maar dat had ie maar eerder moeten bedenken). Ron gaat nu samen met een collega (van huis uit elektricien) kijken wat ze kunnen doen.

Na het gedoe met de elektricien liet Ron per ongeluk de kruiwagen tegen mijn auto vallen en is mijn Tessie (samenvoegsel van Tercel en Essie, haha) nu voorzien van een deuk(je). Tja……lang boos zijn heeft geen zin want daar gaat die deuk niet mee weg maar jammer is het wel. Het was nog de enige in ons wagenpark die er netjes uitzag.

Vervolgens gingen de werklui weg, wij staan nog even puin te ruimen bij Doris voor de deur, zie ik dat ze veel vuil gewoon in de struiken hebben gegooid. Ook asbest dus! Er staan notabene een grote afvalcontainer voor het huis!!! Gelijk de aannemer gebeld en gezegd dat we hier niet van gediend zijn. Al kost het me maandag een vrije dag om het te controleren maar opruimen zullen ze! Soms vraag je je echt serieus af of deze mensen wel hersens hebben.

Omdat we én geen keuken meer hebben én even weg wilden van al die stof zijn we een hapje gaan eten bij Da Vinci. We hebben het weekend dus toch nog prettig afgesloten

De groen/gele tegels.

De eetkamer, zaterdagmorgen. Ron en ik hebben vrijdagavond voordat het donker werd nog een paar kruiwagens troep weggereden zodat we het weekend nog een beetje opgeruimd ingingen. De 220V aansluiting zit er gelukkig nog zodat ik iig nog een kopje oploskoffie of Senseo kan maken, haha.

Het raam rechts zal niet meer terugkeren. Dit doen we zodat zowel Doris als wij iets meer privacy hebben. Het plafond wordt een stukje hoger dan het vorige en zullen we wit schilderen zodat het licht genoeg blijft. 

Ziehier een gedeelte van de puin die ze in de cunucu achter het appartement hebben gegooid. Sukkels!

Je zou zeggen dat er meer dan genoeg ruimte is;-)

Jammer dat ze niet wat voorzichtiger te werk gaan. Het zijn toch echt hele dikke (stap)tegels. Eens kijken of Gocho dit nog gaat vervangen voor ons.

Afgelopen weekend was het rustig aan het klusfront. De aannemer en zijn jongens hadden een weekend vrij, des te drukker waren Ron en ik.

Ron heeft zaterdag gewerkt en die tijd heb ik gebruikt om nog even met Marianne naar het strand te gaan want de komende weken gaat het er natuurlijk niet meer van komen, haha. Nadat we Wendy uitgezwaaid hadden op de airport (gaat een paar weken naar NL & Spanje) heb ik bij thuiskomst 2 auto’s gewassen. Met al het stof rondom het huis zagen die er niet meer uit. Terwijl 1 v.d. 2 in de wax stond gelijk maar even de tuin gesproeid want ook de plantjes zaten onder het stof.

Ron had in de tussentijd een interview op de Noordkust (een oud-collega van hem werkt tegenwoordig bij de Amigoe en er is een zomer-item in de zaterdageditie). Het kan dus goed zijn dat we binnenkort Ron met een aantal van onze honden in de krant zien staan, haha.

Zondagochtend vroeg opgestaan om de eetkamer en de keuken leeg te trekken. Tussendoor hebben we nog bezoek gehad van Gert, de (jeugd)vriend van Ron. Hij was voor een paar dagen op Aruba en kwam even aanwaaien. Leuk!

Nadat Ron naar zijn werk was vertrokken ben ik verder gegaan met inpakken. Alle dozen staan nu in de woonkamer en, op de schoonmaakmiddelen na, is de keuken leeg. Ik heb een paar bordjes, kopjes en bestek achter de hand gehouden en verder moet de magnetron maar wat overuurtjes maken.

Morgen komt Gocho het dak verwijderen en beginnen de jongens met het uit elkaar halen van de keuken. Ik kan de komende tijd dan gebruiken om alle deurtjes en kastjes te schuren en te voorzien van een nieuw laagje verf. De kleur houden we nog even geheim, haha.

De eetkamer. Het verlaagd plafond gaat er helemaal uit (ook in de keuken) en wordt hetzelfde als het plafond van de porch. Het plafond van de porch wordt gebeitst, dit plafond wordt wit geschilderd anders wordt het te donker. Achterin komt rechts een nieuwe badkamer, links zal een klein kamertje/kantoortje worden. De groen/gele tegels die we hierbij overhouden (in de nieuwe kamers komen nieuwe plavuizen) kunnen we, mits we ze heel eruit krijgen, gebruiken voor de keuken. Het hoort natuurlijk wel bij het huis!

Het kookgedeelte zal een kwartslag draaien zodat je de stove kunt zien als je aan komt lopen. De bovenkastjes zullen in een andere opstelling opgehangen worden en het barretje gaat iets verder naar voren (gezien vanaf de kijker). Links zal de koelkast komen en, maar dat hangt van de offerte van de aannemer af, zal een extra raam komen zodat we vanuit de keuken op de porch kunnen kijken. Het raam aan de rechterkant wordt een keer zo groot. Zoals gezegd wordt de complete keuken geschilderd. En we krijgen nieuwe wandtegeltjes.

Voordat Ma v.d. Put kwam logeren is deze kamer nog geschilderd maar omdat de muren zo slecht zijn en een gedeelte te dicht op de septictank is gebouwd zal hij, net als de aangrenzende badkamer verdwijnen. We leveren dus ongeveer een halve kamer in en de nieuwe badkamer wordt iets kleiner maar ach, we zijn maar met z'n tweetjes....

We gaan proberen om de wcpot en de wastafel te gebruiken in het appartement. Daar is nog afzichtelijk groen porcelein en dit grijs staat er iets beter;-)

Maar goed, dat is een projectje van later zorg.

Vandaag is de rest van het dak bedekt met plywood en zijn ze begonnen met het afvaltpapier. De porch is nu zo goed als waterdicht, morgen volgt de rest. Hoogtepunt voor Ron was dat hij van Gocho 2 haken gemonteerd kreeg (in ruil voor een kopje koffie, haha) zodat ie eindelijk in de hangmat op de grote porch kan liggen. Vooralsnog heeft ie daar helemaal geen tijd voor want dit weekend moeten logeer-, bad-, eetkamer en keuken leeggetrokken worden. Maandag wordt de boel namelijk afgebroken.

De, door de bank aangewezen, mijnheer die de 2e betaling van de bank goed moet keuren (hij komt kijken of we van het eerste deel wel echt aan het dak begonnen zijn en niet een paar nieuwe auto's voor de deur hebben staan, haha) heeft akkoord gegeven dus maandag kan Gocho weer shoppen.

De rollen asfaltpapier die op de plywoodplaten worden gebrand.

Wat een ander gezicht gelijk, zo'n nieuw dak!

Daar ligt ie hoor, de baas zelf. Even testen of de haken wel >90 kilo proof zijn;-)

Tot nu toe gaat de verbouwing voorspoedig en over het weer mogen we zeker niet klagen dus dat doen we dan ook niet (terwijl ik dit typ belt Ron om te zeggen dat het bij Moomba een beetje spettert en klettert het plafond van de voorporch weer met een paar schrootjes tegelijk naar beneden, oeps!). Nadat eerst de ene kant van het “hoofd”dak leeggehaald was en voor een groot deel voorzien van plywood was dinsdag de andere kant van het dak aan de beurt. Vandaag hebben ze het porchdak compleet verwijderd en dit is zelfs alweer grotendeels teruggeplaatst. Gocho hoorde vandaag dat de shingles niet voldoende voorradig waren op het eiland dus dat gaat minstens een paar weken duren. Maar als het asfaltpapier er eenmaal op ligt is het dak waterproof. Volgende week gaat hij dus al beginnen met de renovatie/verbouwing van de eetkamer.

Bovenop het dak ziet het er nu dus zo uit. Op dit hout komt straks het asfaltpapier en de shingles.

Wel heerlijk licht in de woonkamer (en dus 's middags ook heeeel warm) maar ook wel een kale boel zo. Dit was 's ochtends.

En zo zag het er vanmiddag uit toen ik thuiskwam.

De electriciën krijgt er nog een hele klus aan;-)

En zo wordt het asbest op Aruba verwijderd.......Ok, de jongens dragen wel handschoenen en een mondkapje maar dat is het dan ook wel.

Vanochtend kwam Gocho, onze aannemer, om half negen met een pickup vol werklui (4, waaronder 3 zonen, haha) voorrijden. Ik was al op het werk maar Ron wilde even zijn komst afwachten.

Vanmiddag bij thuiskomst troffen we een half dak aan in de oude staat, de andere helft was al verdwenen. De lange balken zijn op dat stuk vervangen en het grootste deel is al voorzien van plywood. Morgen gaat de andere helft eraf evenals het dak van de porch. Dit was nogal onvoorzien (de snelheid dan) waardoor Ron nu nog druk bezig is de porch zoveel mogelijk leeg te trekken. De bedoeling is dat het dak van de porch aan gaat sluiten bij het grote dak. Nu zijn het nog twee lossen daken. Ik heb mij na het eten bezig gehouden met stofzuigen, dweilen (dat zal nog wel dagelijkse kost worden de komende weken) en snel nog even 2 wasjes opgehangen voordat dat niet meer mogelijk is.

Het dak is natuurlijk nog niet waterdicht dus hopelijk houden we het droog vannacht;-)

De aansluiting van de electra zat op het dak en moest er natuurlijk vanaf. Afgelopen week heeft Elmar de aansluiting naar de muur aan de voorkant van het huis verplaatst. Daar laten we het lekker zitten, het zit keurig recht (zeker voor Arubaanse begrippen) en we willen liever niet boren in ons nieuwe dak.

Waar Gocho staat is onze slaapkamer. Wat zal het een raar idee zijn dat we vannacht slapen onder een half dicht dak, haha. Gelukkig zit er nog een verlaagd plafond boven ons hoofd.

Dit deel van het huis/dak is de kant van het appartement. De (asbest) platen zijn in slechte staat en ook de aanbouw is niet top. De hele boel wordt gesloopt en opnieuw opgebouwd. Ook hier komt een dak met shingles.

De website doet het weer! Het is toch een raar idee dat mensen jouw site gebruikt voor dingen waar het niet voor bedoeld is.

Anyway, ik wilde maar even zeggen dat ik weer alive & kickin' ben

Daar waar onze oud-buurtjes Leo & Lies iedere nieuwe blog van mijn weblog keurig uitprintten en in een ordner deden (er staan al diverse ordners in de kast, heb ik afgelopen november kunnen zien) is er nu een heus boek verschenen van onze eerste 5 jaar op Aruba.

Met dank aan Angélique die, zonder dat we het wisten, als verrassing voor ons het boek heeft samengesteld. Het is een prachtig boek geworden van 257 pagina's (inclusief 49 pagina's met foto's).

Links de achterkant, rechts de voorkant.

Liefhebbers kunnen het boek bestellen bij: http://www.aquazz.com

De opbrengst zal ten goede komen aan de Donkey Sanctuary.

In 1 woord, overweldigend!

Vorige week dinsdag zijn mam, Frans, Ron en ik door John om 6 uur ‘s ochtends opgehaald en naar de airport gebracht. Via Miami kwamen we rond 5 uur ‘s middags aan in New York. Met een echte yellow cab zijn we naar ons hotel gereden, hebben we ons even opgefrist en toen was het tijd om op zoek te gaan naar Times Square. Dat zou vlakbij moeten liggen. En inderdaad, zo’n 3x vallen bij het hotel vandaan vonden we Times Square. Wat een drukte, wat een grote lichtgevende reclameborden, wat een toeristen. Voorzichtig deden we weer een stapje terug, de rustige straat van ons hotel in. Hier moesten we toch wel even aan wennen hoor, haha. We besloten eerst maar een hapje te gaan eten om vervolgens weer een poging op Times Square te maken. Wat een belevenis!

Mam & ik, de eerste avond op Times Square

Times Square bij daglicht.

Zoals gezegd, oplichtende reclameborden, veel toeristen, natuurlijk de bijbehorende (gift)shops en verkeer, heel veel verkeer. De M&M winkel (die van die chocolaatjes) viel bij mij behoorlijk in de smaak en daar zijn we later in de week nog even naar teruggegaan.

3 Verdiepingen groot: t-shirts, sokjes, poppetjes, sleutelhangers, vrijheidsbeeld in de vorm van een m&m en buizen met de bekende chocolaatjes op kleur gesorteerd.

Op woensdagmorgen zijn we gaan touren met de hop-on hop-off bus. Mijn hoofd is echt veel te klein voor alle indrukken die we deze dag op deden. Wat een stad zeg! We zijn langs alle belangrijke bezienswaardigheden gereden, van Wallstreet tot Soho, van het Waldorf Hotel tot Little Italie, van de Empire State Building tot Madisson Square etc.. Bij Central Park zijn we er even uit gegaan om van de rust te genieten. Prachtig om te merken dat alle stadsgeluiden vervagen zodra je het park binnenloopt.

Flat Iron Building

The Empire State Building in de verte

Een van de vele basketballveldjes die New York rijk is.

Favoriet bij Ron, de brandtrap aan de buitenkant van de gevel.

‘s Avonds zijn we wederom met de hop-on hop-off bus gegaan en reden we een andere route. Vanaf Brooklyn was er de geweldige skyline met zonsondergang te bewonderen.

De skyline van Manhattan.

Donderdagmorgen zijn we met de metro naar de Hudson River gereden om op de ferry te stappen naar de Statue of Liberty en Ellis Island. Maar eerst moesten we achteraan aansluiten in de rij met mede-toeristen. Nou ja, met een flesje water en zonnebrandcreme was dat nog best uit te houden, haha.

Statue of Liberty vanuit de verte.

Statue of Liberty met mijn eigen statue ervoor;-)

‘s Middags zijn we naar Ground Zero geweest. En hoewel dat vooral nog een bouwput is was de Tribute (jammer alleen dat je moet betalen want het zou voor iedereen toegankelijk moeten zijn!) erg indrukwekkend. Het is echt niet te bevatten dat in zo’n dichtbevolkt stukje New York twee vliegtuigen kans hebben gezien zich in de Twin Towers te boren. Kippenvel!

The Tribute Gallery

Op aanraden van mijn baas zijn we bij Ruby Foo’s gaan eten. Vlakbij het hotel, prima prijs, leuke ambiance en heerlijk eten!

Vrijdags zijn we eerst naar Empire State Building geweest. Natuurlijk was ook hier weer een behoorlijke rij maar met de typische Amerikaanse efficiency ging dat nog redelijk vlot. De Amerikaan zou de Amerikaan niet zijn als je niet eerst langs een fotomomentje en de giftshop werd geleid;-). Het gebouw zelf is van binnen prachtig. Veel marmer is er in verwerkt en het is akelig netjes. Eenmaal op de 86e verdieping hadden we een geweldig uitzicht over de stad.

Uitzicht over de stad New York vanaf The Empire State Building

Uitzicht vanaf Empire State Building

Weer terug op de begane grond zijn we met de metro richting China Town (“sil, do you want to buy a lolex?”, hahahaha) en Little Italie gegaan. Bij die laatste hebben we lekker gegeten met als toetje natuurlijk Tiramisu. Verder hebben we rond spitsuur nog even een klein kwartier bij een kruispunt staan kijken hoe de New Yorker zich een weg probeert te banen met zijn/haar auto-busje-taxi (doorhalen wat niet van toepassing is). En hoewel er op diverse kruispunten bordjes hangen met “don’t honk” – penalty $ 350” trekt werkelijk niemand zich hier iets van aan. Het is natuurlijk ook nogal lasting te controleren;-)

Heel veel yellow cabs (zo'n 12.500) sieren het straatbeeld.

De Mc Donalds in China Town:-)

Een Italiaans bandje in Little Italy.

En toen was het alweer bijna bedtijd. We zouden zaterdagmorgen om 5 al worden opgehaald met de shuttlebus en hoewel we nog lang niet alles gezien hadden was het om half tien toch echt gedaan. De voeten wilden niet meer. We worden oud!

De terugreis verliep voorspoedig (dit keer rechtstreeks van New York naar Aruba) en keurig volgens schema landen we op nos dushi isla. John stond ons alweer op te wachten.

Mam & Frans, superbedankt dat we deze trip met jullie mee mochten maken! John, Marianne en Antoinette, heel hartelijk bedankt voor het verzorgen van onze dierentuin!

Omdat de auto van Ron alweer ruim 6 weken bij de monteur staat (hij weet niet precies wat het euvel is en daarbij is ie ook nog 3 weken ziek geweest), mijn trouwe Baleno ook op zijn laatste benen loopt en wij er beiden niet van houden afhankelijk van anderen te zijn hebben we besloten ons wagenpark uit te breiden.

Wekenlang heb ik allerlei sites afgelopen, zijn we bij garages wezen kijken enz. enz. maar omdat we allebei de ballen verstand van auto's hebben en ik toch altijd het idee heb dat ik genaaid word haha, hebben we maandag de knoop doorgehakt. Het is een opnieuw gespoten Toyota Tercel geworden uit 1998, handgeschakeld (dus weer even wennen voor mij) en er zijn in de loop van afgelopen jaren de nodige vervangingen geweest. Verder is ie in februari voor 2 jaar goedgekeurd en hoewel dat hier ook niet zoveel zegt was de prijs dermate aantrekkelijk dat we tot koop zijn overgegaan. Ron is vandaag kentekenplaten gaan regelen en heeft de verzekering in gang gezet. Morgen gaan we hem halen. Leuke bijkomstigheid is dat ie hartstikke goed bij mijn Blackberry kleurt dus voortaan maak ik helemaal in stijl de Arubaanse wegen onveilig

Jawel, gisteren was alweer de 3e editie van Eier Smiet'n Aruba. Dit keer had iedereen veel werk van zijn/haar outfit gemaakt en was er zelfs een stel dat thuis al op de techniek had geoefend

Na afloop van het gooifestijn was er voor iedereen meer dan genoeg shoarma en nadat de meesten moe maar voldaan huiswaards waren gegaan werd de avond door de echte die-hards afgesloten met kahlua, sambuca, bier, rum en dj Ron.

De winaars van vorig jaar: Wendy en ik voor het leukste kostuum, Ron en Gerald voor de verste worp - vandaar die 1 ook op de stropdas, haha (op het kraagje aan de achterzijde stond geschreven "winner 2010).

Even een groepsfoto nu iedereen er nog fris en fruitig uit ziet;-)

Opperste concentratie bij de gooier (Ron) en de vanger (Gerald). De titel moest immers verdedigd worden......

Het geluksei van Pris & Patrick. Thuis kwamen ze tot 10 meter, hier hebben ze een PR verbroken en gooiden ze maar liefst 21 meter. Goed genoeg voor een 4e plek.

Ondanks het meer dan goede deelnemersveld hebben Gerald en Ron de titel geprolongeerd. Met liefst 32 meter lieten ze de nummer 2 ruim achter zich. Heren: Pabien!

Met een overweldigende meerderheid aan stemmen is Sophie de nieuwe winnares van de leukste outfit geworden.

Organisatoren, deelnemers, familie, vrienden: allemaal heel hartelijk dank voor weer een super-gezellige 1e paasdag!

Nederland in top 10 dierenleed