Maandag 17 juli 2006

De zoveelste stralende dag, buiten. Je zou bijna gaan vergeten hoe een regenbui ook al weer voelde. De Bilt dreigt al met de tweede officiële hittegolf, deze zomer. Waarbij ze vergeten dat we er in juni op 0,2 graden na ook al bijna eentje hadden, dus eigenlijk is dit al de derde. Twee schijnt al uniek te zijn, drie is nog nooit vertoond.

Voor ons, gezinnetje Heijt in Middelburg, is dit de zomer van de grote veranderingen. De bouw van ons nieuwe huis in de Mortiere vordert gestaag, en het huis zal even na de jaarwisseling worden opgeleverd, zo is de verwachting. Daarom staat onze huidige woning, aan de Zuidsingel 53, nu sinds twee weken te koop.

Daarnaast gaat Machiel, onze oudste zoon, na de zomervakantie voor het eerst naar de basisschool. Hoe zal hij het vinden ? Hebben we wel een goede school voor hem uitgekozen ? Hoe moeten we dit in het vat gaan gieten ?

Wat heeft de nieuwe indeling van de week organisatorisch voor consequenties ? Wie moet wie wanneer waar op gaan halen ? Moeten mijn dag- en weekindeling blijven zoals die waren, om zal blijken dat dit aangepast moet worden ? Wanneer en hoe lang moet Anetta nu komen ?

In de loop van de komende dagen en weken ga ik eens proberen om alles op een rijtje te krijgen. Niet dat we ergens in de knoop zitten, maar meer om eens te kijken hoe alles zover heeft kunnen komen. En misschien komen er wel zinvolle ideeën opborrelen ....

Halverwege 2004

Onrustige Huib bladert door zijn favoriete weekblad De Woongids. Sinds de verhuizing uit Driewegen, eind 2000, heeft hij het gevoel dat de woonomstandigheden niet zijn geworden wat hij ervan verwacht had. Natuurlijk, de reistijd naar zijn werk was weer verkort (eerst van bijna 5 uur treinen op en neer van Driewegen naar Rijswijk naar een kleine drie kwartier autopendelen tussen Driewegen en Middelburg, en nu ineens 3 minuten fietsen naar je werk EN tussen de middag gewoon naar huis ....) en het nieuwe huis was groter en luxer dan wat hij gewend was. Wat was er dan aan de hand ?

PRO's

Zuidsingel 53 is groot, zeker ! De totale grondoppervlakte van het huisje aan de Maaiklinkstraat in Driewegen past nu in de woonkamer ! De inhoud van het nieuwe huis is bijna 480 kuub, onvoorstelbaar. Op zolder kun je niet eens bij de nok, het dakraam kan alleen maar bediend worden met een stok van twee meter lengte.

Zuidsingel 53 is nieuw, zeker ! Op het moment dat Ghis en Huib geïnteresseerd raakten in het nieuwbouwproject aan het Molenwater / de Zuidsingel in Middelburg waren er nog maar twee eengezinswoningen beschikbaar. De platen van de verdiepingsvloer lagen al op hun plaats ten tijde van het ondertekenen van het koopcontract. De hele voorgeschiedenis van de bouw is hen ontgaan.

Zuidsingel 53 is praktisch, zeker ! We zitten middenin de binnenstad. Mochten er kindertjes komen, dan is de Algemene BasisSchool honderd meter verderop. We kunnen ze bij wijze van spreken de deur uit doen en nazwaaien totdat ze op het schoolplein aankomen. Achter het huis is een geasfalteerd speelpleintje en achter het appartementencomplex bevindt zich een grasveld waar kindertjes heerlijk kunnen ravotten. Miniatuur Walcheren en de Schouwburg zijn vanuit de achterdeur binnen een paar minuten aan te lopen. Pak je de fiets, dan zit je binnen een minuut of twee, drie op de Markt en in alle winkelstraten.

CONTRA's

Zuidsingel 53 is onderdeel van een appartementencomplex. Nog los van het feit dat je huis dus, juridisch gezien, geen zelfstandige eenheid is, impliceert dit dat je te maken krijgt met een Vereniging van Eigenaren. De eerste vergadering van de vereniging was in hotel Arneville in Middelburg op een zonnige (na)zomeravond in 2000. Toen er een bestuur gekozen moest worden wilde een aanwezige heer Kramer wel meedoen, maar dan op voorwaarde dat hij voorzitter moest worden. Vanaf die eerste vergadering werd het begrip "VvE" thuis niet meer in de mond genomen.

Een van de belangrijkste eerste taken van de VvE was het opstellen van een Huishoudelijk Reglement. Hierin moesten de rechten en de plichten van de bewoners van het complex komen te staan. Dit reglement is door dhr. Kramer c.s. dusdanig opgesteld, dat het door vele bewoners van het complex ervaren werd als een beklemmend document. In het geval van meningsverschillen werd bepaald dat het bestúur van de vereniging het laatste woord zou hebben i.p.v. de léden. M.a.w. : het bestuur, en dhr. Kramer voorop, werd een machtig college binnen de vereniging, en heeft zich daar ook meer dan eens naar gedragen.

In theorie hadden we veel last kunnen hebben van de VvE en haar bijbel, in de praktijk is dat, wat óns betreft, erg meegevallen. Wel hebben we verhalen te horen gekregen van mensen die het minder goed vergaan is. De familie Kramer is vrij snel verhuisd, en de laatste jaren hebben we ook de vergaderingen van de vereniging niet meer bijgewoond.

Het gebouw van het appartementencomplex "Molenwater", ontworpen door de Zweedse architect Ralph Erskine, viel na oplevering meteen onder de noemer Beschermd Stadsgezicht. Dit houdt in, dat je aan het uiterlijk van de woning niets mag wijzigen zonder uitdrukkelijke toestemming van diverse, zichzelf hooginschattende, instanties. Een rolluik ter voorkoming van inbraak ? Zonnepanelen op het dak ? Zonwering aan je raam ? Forget It But ! 

Bij het ondertekenen van de koopakte werd al melding gemaakt van een recht van overpad. Dit houdt in dat de bewoners van nummer 51 gebruik moeten kunnen maken van een strookje grond dat bij ons huis hoort (en dus ook van ons ís) om in hun eigen achtertuin te kunnen komen. Het was aan ons om daar een practische invulling aan te geven. Welnu, wij hebben ons daar niet veel van aangetrokken. Denise en Jesus (Gesóes), onze eerste buurtjes links, hadden konijnen, en direct na oplevering van hun woning hadden zij daarom hun tuin afgezet met een houten schutting. Wij hadden daar mooi op mee kunnen liften door ook een schuttingdeel te plaatsen langs de grens van het overpad. We vonden ons kleine achtertuintje echter al klein genoeg, en toen hebben we maar besloten om het te laten zoals het was. M.a.w. : "overpad" : prima, "afbakening" : nee.

Denise en Jesus maakten nauwelijks gebruik van hun achterpad. Dit in tegenstelling tot hun opvolgers, de familie Koreman. Hans en Mariëtte hadden drie jonge kinderen, Merijn, Mees en Jip. Dat leverde bij tijd en wijle een behoorlijk drukke boel op bij ons achter, maar wij hebben ons daar nooit echt aan gestoord. Inmiddels hadden we zelf ook twee jongens, en die vonden het alleen maar prachtig om zo vanzelfsprekend in en uit te kunnen hollen om met alle kindjes uit de buurt te kunnen spelen. Tegen die tijd was er al wel een zelfgeknutseld hekje aan de schuur verschenen, maar dit stond op de erfgrens van onze woning, en had dus niets met het overpad te maken.

Tijdens de bouw werden de binnenmuren, in het technisch bestek omschreven als "op te trekken uit 70mm massief kalkzandsteen", vervangen door metal-stud wandjes : een metalen frame aan weerszijden waarvan gipsplaatjes van ongeveer 10 mm. zijn bevestigd. Qua afscheidingsfunctie niets op tegen, maar qua gehorigheid en stevigheid m.i. toch een behoorlijke aderlating. Tijdens de oplevering van de woning hebben we dit besproken met de specialist van de Vereniging Eigen Huis. Deze gaf aan dat het juridisch gezien misschien wel aangevochten kon worden, maar aangezien in het bestek al vermeld stond dat de bouwer "naar eigen inzicht constructieve wijzigingen mocht aanbrengen als dit niet ten koste zou gaan van de kwaliteit van de woning" kon hij niet garanderen dat er alsnog massieve wanden geplaatst zouden gaan worden. Daarnaast wilden we zo snel mogelijk in ons nieuwe huis aan de slag, en dus hebben we het maar gelaten zoals het was.

Los van de woning is het grootste contra van het wonen in de binnenstad van Middelburg de bereikbaarheid. Als we met de auto naar opa Joop en oma Jopie in Yerseke willen zijn we net zolang onderweg van Zuidsingel 53 naar de snelweg, als van de afslag naar de A58 naar Yerseke zelf. In de zomer, als half Duitsland zich tijdelijk op Walcheren vestigt, wordt dit natuurlijk alleen maar veel erger. In deze periode is het zelfs bij de Konmar knokken voor een parkeerplaatsje om boodschappen te gaan doen.

Dat Machiel ooit naar de basisschool zou gaan was wel duidelijk. Alleen, de eerste maanden, en zelfs een groot deel van zijn tweede levensjaar hadden we daar nooit aandacht aan geschonken. En nú, zomer 2006, weet ik me niet meer te herinneren hoe het balletje destijds aan het rollen is gegaan.

Ondanks dat we nog geen kinder(plann)en hadden toen we in Middelburg kwamen wonen was eén van de eerste dingen die wij over de stad vernamen, dat de ABS (Algemene Basis School) de beste basisschool zou zijn voor je kinderen. De ABS was een aantal jaren eerder opgericht door ouders die ontevreden waren over het niveau van lesgeven op de openbare basisscholen in en rondom de binnenstad. De ABS was dus geen 'openbare' school, maar een partikuliere school, die haar eigen richtlijnen kon opstellen.

Van 7 tot en met 11 augustus 2006 was er een speelweek georganiseerd door het Crea-team van De Pit in Goes voor kinderen van de basisschool. Ghislaine was betrokken bij de voorbereiding ervan en draaide de week zelf mee als coördinatrice/begeleidster. Als meest practische oplossing voor de opvang van Machiel en Noah gedurende die tijd had ze het idee geopperd om ze allebei mee te nemen naar Goes. Voor Noah bleek dat iets teveel gevraagd, dus die is ook een paar keer bij opa Jan en oma janny in Driewegen gestationeerd.

Voor Machiel daarentegen bleek de speelweek dé perfecte opmaat voor zijn toekomstige carriere als basisschoolleerling, die een week later zou beginnen.

Halverwege juni 2006 gaat de kogel door de kerk. We gaan ons huis te koop zetten bij John Brinkhaus Makelaardij in Vlissingen. In eerste instantie was ik van plan om de hele verkoop in eigen hand te houden, maar m.n. het papierwerk ter voltooiing van de verkoop baarde mij zorgen. Ik had geen idee hoe een koopcontract eruit moest zien en wat erin moest staan. Mensen in huis rondleiden en onderhandelen leek mij geen probleem, maar dat juridische gebeuren, he ...

Dus nadat Sonja Boogaard ons nog een aanbieding had gedaan van € 2.000 all-in zijn we toch naar John gegaan. Hij had in die tijd een actie lopen : hoe verder het Nederlands elftal kwam tijdens het WK van 2006, hoe meer korting je kreeg op zijn courtage. Na wat heen en weer gerommel (ik had gaandeweg de onderhandelingen begrepen dat hij voor ons een courtage van 0,6% zou rekenen) zijn we uitgekomen op 0,9% courtage, m.a.w.een bedrag van ruim € 2.000 bij een verkoopprijs van € 225.000. Dit overigens ex. btw en ex. advertenties in de Woongids.