Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Mijn Leven in Engeland

Description

Ik ben Renee en ik ben deze zomer naar Engeland verhuisd. In mijn blog schrijf ik over het totaal andere leven hier. X


«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Food

Als je je door de titel al denkt: "wie schrijft er nou een verhaal over eten en post dat op een blog?" is dit niet de goeie blog voor jou en moet je vooral geen moeite doen om verder te lezen. Eten is gewoon alles. Het is er altijd en anders koop je gewoon nieuwe. Het is gewoon altijd heerlijk en daarom draait mijn leven om eten. Als je "Renee" wil omschrijven zeg je gewoon ETEN en je zit al goed in de buurt. De helft van me geld gaat op aan eten omdat het gewoon zo lekker is :) Dus dit verhaal is ten ere van eten omdat het je blij maakt, verdrietig, boos en hyper. Het maakt je dik, dun, groot en klein. Eten is dus gewoon het belangrijkste in je leven. 
Voor de mensen die bij de titel niet dachten: wie schrijft zoiets nou? : yes ga zo door eten is cool, top, awesome en als je van eten houd ben je mijn vriend. Ik kan gewoon altijd eten, altijd. En aangezien ik niet sport is dat nogal een probleem. Nou ja wat ik doe eten ga ik niet opgeven. Never nooit. We moeten het trouwens ook niet gaan overdrijven, het is niet dat ik ook sprinkhanen eet ofzo omdat ik zo van eten hou. Nee. Het moet wel mijn soort eten zijn, danku. Beste cadeau dat je mij kan geven: eten. Dan zit je altijd goed. Tenzij je me niet blij wil maken dan kun je me gewoon iets geven wat niet begint met "e" en niet eindigt met "ten". Maar goed, back to the point, dit verhaal is dus voor eten mijn beste vriend. Tel maar hoevaak ik eten heb gezegd in dit verhaal en dan +4 en dan x 1000 zoveel betekend eten voor mij. Het is goed als je hetzelfde voelt of zelfs meer. Dat is echt top. Dan heeft je leven pas zin.

Posted: 14:22, 7/9/2013
Comments (1) | Add Comment | Link

Mijn eerste schooldag story

Iedereen wil het weten dus ik dacht dat het makkelijker was als ik t post zodat ik het niet 1000 keer hoef te typen en vertellen:
Nou elke eerste schooldag begint met een kut-wakker-moment dus daar begon mijn ochtend perfect mee. Nou klaar maken panty aan alles echt heel gezellig allemaal. Vervolgens brachten mijn ouders ons met de auto naar school. Nou we kwamen daar aan, ik niet eens zo heel zenuwachtig en toen liepen we naar de receptie want we hadden geen idee waar we heen moesten. Isabel en Thomas waren al bij de receptie dus het hele groet-gebeuren enzo... Toen kwam Olivia ons ophalen en liepen we naar "English" de naam van onze "House". Hier maak je je huiswerk tussen kwart voor 5 en kwart voor 6 en gewoon tussen lessen door kom je naar je house. Eenmaal daar ontmoette ik allemaal vriendinnen van Olivia, dat was echt heel erg gezellig maar natuurlijk waren ze ook met elkaar dus ik voelde me wel nieuw. Toen kregen we onze agenda's en roosters en hadden we onze eerste les. Die van mij was spaans en dat had ik samen met Olivia en een vriendin van haar, Milly. Daar werden we jongen-meisje gezet en zat ik naast ene george. Verder niet mee gepraat. Daarna had ik een blokuur hockey en dat was zo vermoeiend. Ik kan in eerste instantie niet hockeyen en het was zo warm, ik viel bijna flauw. Tijdens hockey heb ik een 2 meisjes leren kennen: Holly en Isabella. Ze zijn super aardig en Holly komt uit Zwitserland. Na hockey gingen we weer omkleden en hadden we lunchbreak. Vervolgens drie kwartier in de rij gestaan voor we eten kregen. Na de lunch had ik een vrij uur maar dat is niet het zelfde als een tussenuur. We moesten een heel lesuur huiswerk maken in een lokaal waar je niet mocht praten en op je mobieltje zitten, maar aangezien ik geen huiswerk had heb ik me een uur zitten vervelen. Daarna had ik theologie en dat is religie. Zo dood saai maar ik had wel sjans ;) Een best knappe jongen (die later ook nieuw bleek te zijn) heeft me de hele les aangestaard. Niet echt een pretje als je je probeert te concentreren. Na de laatste les konden we chillen in English ( na het laatste uur moet je eigenlijk hw gaan maken maar dit was een uitzondering) en om 5 uur moesten we een activiteit kiezen die we een keer in de week wilde doen tijdens huiswerk tijd. Ik heb voor Art Class gekozen want daar kun je het makkelijkst bij spijbelen, zei Isabella ;) Om 6 uur kwamen mijn ouders me weer halen en ben ik thuis meteen gaan douchen want ik stonk door die hitte. Morgen weer een dag, hopen dat je het een interessant verhaal vond. Slaap lekker x

 


Posted: 22:24, 4/9/2013
Comments (2) | Add Comment | Link

Een klein verhaaltje voor tussendoor

Er was eens, lang geleden in een dorpje hier ver vandaan, een jongen. Geen bijzondere jongen zoals in de meeste sprookjes. Gewoon een doodnormale jongen. Hij ging naar school, deed de afwas, maakte vieze grappen... Kortom een doorsnee jongen. Daarom zul je je af vragen: "waarom schrijf je dit dan?" Ik heb werkelijk geen idee. Ik word niet gedwongen, ik word niet gemarteld, ik doe het gewoon helemaal vrijwillig en misschien is dat omdat ik diep diep diep van binnen denk dat er wel iets bijzonders is aan deze jongen alleen heeft niemand dat nog weten te ontdekken. Ik, een beetje. Als je elke avond tot laat met iemand praat kom je dingen te weten, interessante dingen. Mensen worden melig en grappig 's avonds. Ik vind na tienen echt de perfecte praat momenten. Je bent minder serieus, minder prikkelbaar, grappiger, etc... Maar back to the point, ik ken deze jongen dus nauwelijks wat het nog raarder maakt maar gewoon door te praten krijg je het gevoel alsof je iemand goed kent. Ik zou hem zeker een vriend noemen, zeker. Ik weet niet of het andersom ook zo is maar voor mij is het prima. 
Dus ik praat nu over een totaal niet bijzondere jongen met nul bijzonderheden of extra's, gewoon een doorsnee school leerling uit Oosterbeek. Dames en Heren, de heer Simon van Roozendaal 

Posted: 21:57, 4/9/2013
Comments (1) | Add Comment | Link

Morgen 1e Schooldag

Ja ja het is weer zo ver. Ik moet weer naar school. Maar ik had zo lang vakantie dat ik denk bijna denk "wat is school?" En ja, om je vraag alvast te beantwoorden, ik moet een uniform aan met alles dr op en dr aan. Ik heb opzich wel geluk met de kleuren want vaak zie je van die kots groene of oranje met zwart en die van mij is gewoon lichtblauw met donkerblauw. Maar ik moet een rok aan en dat heb ik nooit dus dat wordt wennen. 
Ik heb geen idee waar ik heen moet, ik ken niemand en kan de taal niet dus dat wordt wat! Maar ja engelsen zijn bijna altijd super aardig dus ze willen me vast wel helpen. Onze kok is ook super goed, hij was de kok van Obama! 
Ik heb alles nieuw: nieuwe schooltas, nieuwe etui, nieuwe alles. Dat is dan weer wel leuk maar nieuwe vrienden staat nog niet in het rijtje helaas :( ik hou van shoppen dus het was erg leuk om allemaal nieuwe dingetjes te kopen en ik ben nog met Isabel Pollock de stad in geweest, was erg gezellig.
Momenteel ben ik aan het kijken naar vluchten voor amsterdam, niet de beste timing ik weet het maar dat is nog steeds het enige waar ik aan kan denken. Nou ja de eerste schooldag zit ook nogal in mn kop. Maar dat is vooral negatief en het andere zeker positief. 
Ik zat er aan te denken om elke week iets nieuws te posten maar dat verbreek ik nu al door 2x op een dag te posten. Voor de rest wil ik waarschijnlijk morgen nog iets posten over mijn eerste schooldag dus ik doe het gewoon soms vaker dan anders. Maar aangezien er niemand is die uit zichzelf mijn blog gaat checken zeg ik het wel gewoon als er iets nieuws op staat.
Tot de volgende blog x

Posted: 16:08, 3/9/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Fantasie

Het is zo dom van mezelf, maar het gaat helemaal vanzelf: ik bedenk allemaal situaties voor als ik in arnhem ben met bijvoorbeeld AGB of gewoon een andere situatie en ik word helemaal blij van die fantasiën. Dat is het enige waar ik nog mee bezig ben. Het is gewoon niet gezond meer. Alles waar ik aan denk heeft te maken met een situatie met mn vrienden. Ik kan nergens anders meer over praten, ik kan niet slapen, ik ben niet van mn mobiel weg te slaan... Waarschijnlijk komt het doordat ik aan het begin van de vakantie verhuisd ben. Nu heb ik iedereen al een tijd moeten missen en dan werkt het niet echt als je ook nog eens verhuisd. Vooral ik kan daar erg slecht tegen, voor mij zijn mijn vrienden het belangrijkste op de wereld. Na eten dan ;) Ik doe alles voor mijn vrienden, heb alles voor ze over en wil altijd bij ze zijn. Dit is dus de grootste marteling die je mij kunt aan doen, ooit. Ik weet dat het goed is voor later en zo maar het heet niks voor niks later, ik zie dan wel. Nu wil ik met mijn vrienden zijn. En ik weet ook wel dat ik hier nieuwe vrienden krijg enzo blablabla maar mijn leven in Arnhem was helemaal perfect. Waarom zou ik andere vrienden willen als ik mijn vrienden al heb? Sommige mensen zeggen: "je hebt geluk, sommige mensen verhuizen naar de andere kant van de wereld!" Dan is het voor mij echt helemaal duidelijk dat zij totaal geen ervaring hebben met afscheid nemen. Ik ben me er inmiddels wel bewust van hoeveel pijn het doet. Ik heb door het steeds afscheid moeten nemen ook iets van een muur opgebouwd. Ik laat mensen niet makkelijk meer dichtbij komen. Het boeit me allemaal minder. Ik heb minder gevoelens gekregen laat ik het zo noemen. Als ik merk dat er iemand te dichtbij komt qua gevoelens probeer ik meteen afstand te nemen. Soms is het handig, meestal niet. Ik ben snel bitchy, krijg ruzie met mensen waar ik helemaal geen ruzie mee wil, dat soort dingen. Daarom ben ik zo blij dat ik mijn vriendinnen heb. Ze helpen me altijd, met alles maakt niet uit hoe raar ik ben/doe of hoe raar de vraag ook is. Altijd staan ze voor me klaar. Daarom is dit verhaal voor jullie want ik wil jullie bedanken. Jullie weten zelf wel of dit over jou gaat of niet. Als je twijfelt of het hier over jou gaat ben je het niet. Bedankt voor alles, jullie blijven voor altijd in mijn hart ❤


Posted: 15:57, 3/9/2013
Comments (3) | Add Comment | Link

Vakantie

Hallo allemaal, 

vanaf hier kunnen jullie mijn leven in engeland volgen voor het geval je het niet al direct van mij zelf hebt gehoord. 

ik ben afgelopen 2 juli verhuisd van Arnhem naar Bath. We wonen midden in het centrum en het is hier best relaxed. Behalve dat ik hier nog 0 vrienden heb en nog niemand ken.   Ik heb nog 4 dagen vakantie en dan begin ik mijn eerste school jaar op Prior Park College hier in Bath. Ik ken er eigenlijk nog niemand behalve dat ik een "buddy" toegewezen heb gekregen waar ik mee praat op App en Facebook en een vriendin van haar mij nu ook op Facebook heeft toegevoegd :) Verder is er ook nog een Nederlandse familie die ook naar Engeland is verhuisd, om precies te zijn vandaag, en die hebben twee kinderen : een meisje genaamd Isabel van mijn leeftijd en een jongen Thomas van ynzo's leeftijd, mijn broertje van 12. Ze komen morgen avond bij ons eten en ik heb er super veel zin in! 

Mijn vrienden mis ik natuurlijk heel erg. Als je weg bent weet je pas wat je mist. Ik ben echt een hoopje ellende zonder ze maar ik zal er maar mee moeten leven. Het is raar om te bedenken dat ik over minder dan een week gewoon een heel nieuw leven heb waar zij niet in voorkomen. Natuurlijk ga ik zo vaak mogelijk op bezoek in Arnhem maar dat gaat  veranderen in de loop der jaren. Iedereen krijgt een ander leven. Ik hoop natuurlijk dat het vriendinnen blijven die je nog blijft zien als je zelf kinderen hebt maar je weet nooit hoe het loopt. Kijk bijvoorbeeld naar mijn leven, dat is veranderd in een paar maandjes. Soms bevalt het en soms niet, je weet het niet. 

Mijn uniform, tja. Het eerste woord dat in me opkomt bij "uniform" is BLEGH! Het is absoluut vreselijk. De kleding gaat opzich nog wel redelijk met de kleuren donker en lichtblauw maar de schoenen gaan echt te ver. Het is gewoon ongezond om op die dingen te lopen! Het doet zo veel pijn, ik draag veel liever hakken en dat is al geen pretje. Nou, hier zal ik ook maar weer aan moeten wennen. 

Het gaat goed komen, ik weet het gewoon. Ik stress hem helemaal dood maar dat is gezond, denk ik tenminste. Olivia, mijn buddy, zegt dat er niks is waar ik me zorgen om hoef te maken en dat het helemaal goed gaat komen. Daar vertrouw ik maar op.

Nog een fijn weekend. Talk to you soon!


Posted: 21:42, 31/8/2013
Comments (3) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer