Iedereen kent het wel: Je zit gewoon lekker weg te dromen bij een les, begint de leraar ineens een heel verhaal op te hangen waarvan je zeker weet dat het je niet boeit. Maar toch, onbewust luister je mee. En geloof me, als je dan eindelijk eens een keer écht naar de leraar luistert, kom je heel wat te weten! Zo zat ik daarnet bij techniek. We hebben het over fabrieken en aardgassen enzo, komen we aan bij het onderwerp aardolie. Blijkbaar is dat dus bijna op, en duurt het miljoenen jaren voordat er weer meer in de aarde zit. Volgens de leraar zeggen wetenschappers dat over een jaar of 30 alle aardolie op is. Nou dus wij praten door over dat onderwerp. Als dat spul echt op is over 30 jaar, moeten we alternatieven zoeken. En als we die niet vinden, is er dus geen electriciteit meer, kunnen we niet koken, wassen, drogen en hebben we geen licht. Er is geen energie meer, we kunnen niks. Gaan we weer als holbewoners leven. En omdat we dat niet gewend zijn, gaan we allemaal dood. Iedereen dus in de veronderstelling dat we nog maar 30 jaar te leven hebben: Leraren zijn nou niet bepaald tactvol. Vijf minuten later. De bel gaat. Slaperig loop ik naar de hal, trek mijn jas aan en stap de zomerse buitenlucht in. Het is pauze.
|
