New Breeze

Rustiger vaarwater

Zaterdag 26 juni

Vandaag vertrokken van St Maria de Leuca naar Griekenland. Deze tocht was ongeveer 50 zeemijl. Rond 10.45 uur vertrekken, met een gemiddelde snelheid van 6 knopen zou dit dus een uur of 9 moeten duren. De zeegang was redelijk, wel wat deining, maar niet extreem, gezien wat wij al meegemaakt hebben. Ik zag wel tegen de tocht op, gezien de ervaringen van de laatste dagen, maar je moet er doorheen, anders kom je nergens meer. Hoge swell, maar weinig wind. Wat je onderweg tegenkomt in de zee, het lijkt wel een vuilnisbelt. Blikjes, flessen, papier, you name it ..... visnetten, die je vooral niet in je schroef moet krijgen, anders kan Dick zijn duiksetje weer aandoen, maar dan op volle zee. Zitten we niet op de wachten. Hele bomen dreven voorbij, wij moesten er zelfs voor uitwijken. Wel mooi, dolfijnen naast de boot gezien en zelfs ............. JA, walvissen! Dit moeten jullie maar op mijn woord geloven, want er is helaas geen foto van !

Rond 19.30 uur zijn wij aangekomen op bestemming, in de baai van Amos op het eiland Othonoi. Er liggen wel een aantal ondieptes in deze omgeving, dus goed uitkijken geblazen. In de verte zagen wij al wat masten van andere zeilboten die daar lagen. De goede richting hadden we dus te pakken. Maar ..... op het moment surpreme, in het allermoeilijkste stuk, met rotsen en ondieptes, viel de electronische zeekaart uit ... STRESS! Dick vloeken .... Gelukkig hebben we ook nog kaarten in de laptop en iphone zitten, zodat we niet geheel op de tast verder moesten. Uiteindelijk is het toch toch goedkomen en het probleem in de zeekaarten is ontdekt (terwijl we geankerd hebben), dus geeft vertrouwen voor de volgende aanloop. Wij zijn overigens niet in het haventje gegaan waar de boten lagen omdat dit toch te ondiep bleek,  maar in een ander baaitje. Waarschijnlijk vergeten te vermelden: de boot steekt 2.60 mtr. diep! Daar moet je ook nog iets van ruimte onderhouden als je gaat ankeren, anders schok je zo!

Niemand lag in deze baai, heerlijk rustig. Lekker wijntje, beetje eten, muziek draaien en lekker naar de kooi.

Zondag 27 juni 

We werden wakker van motorgeluid, rond 7.00 uur, vlakbij de boot. Dit bleek een kustvaarder te zijn, die op ongeveer 2 meter afstand van onze boot een draai moest maken om af te meren aan de kade. Spectaculair gezicht. Die man kan toch wel sturen , gelukkig. Kopje koffie maar en even alles rustig bekijken. Ondertussen kwam een andere boot op ons af, daar bleek de kustwacht in te zitten. Twee aardige mannen die ons erop wezen dat wij op de plek lagen waar later die ochtend de veerboot aan zou komen en zijn anker (juist op onze plaats) zou laten vallen om aan de kade te komen, ze varen dan achteruit naar de kade toe. Weg maar weer, iets buiten de baai voor anker gaan en alles rustig afwachten. Het was prachtig weer en de zee rustig. Echter ............ wij zijn zo blij met het duiksetje, dat moest namelijk weer aan, het anker zat weer shocking klem, tussen 2 rotsblokken, de enige ongeveer in de baai, alles was zandgrond! Nou daar ging hij weer, met zijn fluoriserende gele broekje en duiksetje aan en de Aldi flippertjes .... bezig met zijn hobby: ankerduiken! Losgekregen en verder maar weer.  

Naarmate de ochtend vorderde kwamen steeds meer boten de baai in om te ankeren. Dat wilden wij wel eens aanschouwen. De veerboot lag ondertussen al aan de kade maar dat anker lag tussen die boten. Hoe gaat dit zich ontwikkelen? Wij waren er klaar voor ...... het ging goed, de voorstelling was een deceptie. Niemand hing aan het anker van de veerboot! Wij ook maar weer naar binnen om daar voor anker te gaan. Dit heeft ongeveer 5 pogingen gekost voor wij vastlagen en goed grip hadden en niet onbelangrijk, niet tegen andere boten aan zouden komen. Wij hebben de hele baai vermaakt ..... er was weer wat te zien ..... 's Avonds de wal opgegaan en in een Griekse Taverne gegeten. Lekker, calimaris, tzaiziki en moessaka. Heerlijk en natuurlijk ... lokale wijn! Goed te drinken en niet extreem duur! Na het eten weer naar de boot met het bijbootje en daar begon het feest weer ............ de wind stak op! En de buurman (Italiaan) lag niet goed geankerd die dreef de zee op ..... Dick wilde net in zijn bijbootje stappen om die man te waarschuwen, maar gelukkig werd hij zelf wakker.

Geen problemen gehad 's nachts. 

Maandag 28 juni

Toen we wakker werden vanochtend was het echt als uit een plaatje vanuit een folder. Zeer rustige zee, geen wind, geen golven. Heerlijk. Vandaag gaan we 7 mijl verder op (uurtje varen) bij een ander eilandje liggen (we noemen ze allemaal maar : pappalaamepipilos - moet je even hardop zeggen, dan begrijp je het wel  ) en gaan we hier een nachtje doorbrengen. Onderweg kreeg ik van mijn zus een SMS dat er vanmiddag voetbal is, dat was dus een misrekening, wij dachten dat het dinsdag was, maar we hoeven  niet ver te varen en kijken of we iets mee kunnen krijgen van deze wedstrijd. Op het moment dat ik dit stukje zit te typen, is het rust en wij hebben in de boot, lekker decadent, op onze tv de wedstrijd kunnen volgen. Het is weliswaar geen HD kwaliteit, maar echt lekker ouderwets, met veel sneeuw en een zelfrichtende antenne,  maar gelukkig hebben we bier en de wereldomroep aan zodat wij het Nederlands commentaar kunnen volgen.

Ik durf het bijna niet te schrijven, maar het lijkt erop dat wij de laatste paar dagen in rustiger vaarwater zijn gekomen. Hoop niet dat dit de (Griekse) Goden verzoeken is .............. Morgen waarschijnlijk naar Corfu en dan zien we wel waar de wind ons brengt. Straks even de wal op en kijken wat er hier te beleven is. Denken niet echt veel. Wel een hoogte van deze dag is : WIJ HEBBEN GRATIS WIFI ... waarschijnlijk van een hotel, maar dat mag de pret niet drukken.

Wordt vervolg!