New Breeze

De laatste avonturen ....

Jongens, jongens, jongens..... het schiet gewoon niet op met ons. We zijn vandaag (!!!) pas vertrokken uit Nydri (het riooldorp) waar we een week (!!) gelegen hebben. Gister (zondag) wilden we al gaan maar de windverwachting was dusdanig (windkracht 6/7) dat ik er geen fiducie in had. We moeten namelijk door het kanaal van Levkas en daar moeten we echt een beetje rustig weer voor hebben, omdat we het laatste deel (zoals eerder gemeld) door een zeer ondiep stuk moeten, waar we rustig doorheen moeten en als daar veel wind staat heeft de kapitein geen roer meer en dan raken we aan lager wal. Dus .....

Intussen hebben we ook de nieuwe accu’s en Dick heeft deze geinstalleerd, maar wat bleek: sinds de nieuwbouw zaten de accu-klemmen los. Heeft de fabriek niet goed aangedraaid, Wij zagen ons geest al dwalen, voor ruim 600 Euri nieuwe accu’s gekocht en al opgehaald en dan blijkt dat het een fout van de fabriek zou zijn? Nee toch? Het zal toch niet? Nou gelukkig (als je van gelukkig kunt spreken in zo’n geval) waren de accu’s toch rot en hebben we de nieuwe accu’s toch niet voor niets. Heerlijk dat we weer volle accu’s hebben en niet dat als we wakker worden dat er eigenlijk niets meer aan kan omdat die dingen leeg zijn. Heeft een dagje geduurd in de bloedhitte, maar ze zitten!

Dat was vrijdag ..... 

Zaterdag hadden we het plan opgevat om toch maar naar een ander plekje te gaan. Dit maal aan het vaste land, zag er in de “Greek Waterpilot (= handboek voor de Griekse wateren) goed uit, mooie baai. Niet te ver varen (mijl of 10) en dan zouden we de volgende dag via het kanaal van Levkas richting Corfu varen. Maar ..... mooi zeiltochtje, aan de andere kant aangekomen, bleek het toch een open baai te zijn en van je fouten leer je. Dat doen we dus niet meer als het even niet hoeft. Roer omgooien en terug waar we vandaan kwamen met een tussenstop op Skorpios (dit is het prive eiland van de familie Onassis), daar geankerd en gezwommen en rond 18.00 uur weer afmeren op onze “eigen vertrouwde stek. Daar was intussen ook onze vriend de loodgieter aangekomen. Even dag gezegd (nee, niet blijven plakken) en ’s avonds op de boot gegeten.

Zondag zoals gezegd was de weersvoorspelling van dien aard dat we niet weggingen, maar om nou de hele dag in de baai te blijven liggen .... weer naar de baai waar we zaterdag gezwommen hadden (de “Onassis”baai). Ankertje uit, Dick naar de wal zwemmen (niet te ver) en ik op mijn luchtbed drijvend. Maar ..... daar stak een beetje wind op en ik dacht dat de boot een beetje naar de kant (ROTSEN) dreef. Dick geroepen en die kon mij gerust stellen: “nee, de ankerketting gaat strak staan, dus dan komt de kant altijd een beetje dichterbij”. Echter .... voelen jullie de bui al hangen ..... we zaten samen lekker op het zwemplateau (achterop de boot) en ... DE ROTSEN KWAMEN NU WEL HEEL DICHTBIJ. Een meter of 3 .... En dan gaat de samenwerking tellen. We raken al goed op elkaar ingespeeld. Dick motor starten en sturen en ik naar voren in gestrekte draf anker ophalen. Pffff, dat ging goed. Alle bimini’s, tenten enz. binnengehaald en toch maar weer naar binnen. Er kwamen windvlagen van 30 knopen (bijna windkracht 8) over ons heen. Gelukkig ligt Nydri beschut en kunnen we rustig ankeren, alleen gaan we liever met dit soort winden niet van de boot. Je weet namelijk nooit wat er gaat gebeuren. In de avond zwakte de wind af en dat kwam goed uit, want intussen had ik al een telefoontje van Edu (de “loodgieter”) ontvangen of we mee gingen eten. En daar zeggen wij geen nee tegen natuurlijk. Werd een gezellige avond met een iets mindere afloop. We zouden bij Edu en Vicky nog even een kopje koffie drinken, maar Vicky en ik bleven iets achter omdat we leuke jonge katjes zagen. Dick en Edu naar de boot van hun en daar bleek (toen Vicky en ik aankwamen) dat Edu in het water was gevallen, had een misstap gemaakt en was lelijk terecht gekomen en natuurlijk z...nat. Die ging douchen en aangezien het al half 2 was (ja, in de nacht) besloten Dick en ik maar naar onze boot te gaan en te gaan slapen.

Maandag (dus vandaag) werden we wakker, ja gelukkig, en we hadden alletwee een beetje een steen in ons maag, en beiden kip gegeten in het restaurant, denken dat dit niet helemaal goed meer was. Maar ’s avonds een bikkel, dan overdag ook. Verder richting kanaal en bekijken of we een beetje normaal door de ondiepte zouden kunnen komen. De wind bleek echter nog van dien aard, dat we het niet aandurven. We liggen nu aan de kade van Levkas stad (ankertje .... naar achter .... enz. enz.) en het is hier best leuk. Liggen naast een ontzettend aardig Engels echtpaar (hij praat wel een beetje veel, maar mijn man ook dus die hebben elkaar gevonden) en proberen morgen weer verder te komen.

En dan nog even dit .... wij hebben nog nooit zo vaak naakte mensen op zeilboten gezien. Het lijkt wel een rage. En dat is echt niet erg,maar als je nu in een drukke baai binnenkomt en je gaat ankeren ..... en je moet bukken en zo ...... naakt ...... Tja, het zijn (jammer genoeg voor Dick) vooral mannen! En vooral Oostenrijkers!

Zal ook wat foto’s in het album zetten, voor de liefhebbers (nee, niet van de genoemde nudisten).

Wordt vervolgd!  

Inkijk?

18:02, 28/7/2010 .. Posted by Peter

hahaha, Eerst Italianen in ballenknijpers nu weer bukkende ontklede oostenrijkers,terwijl jullie je proberen NIET te verslikken in de borrelnoten...misschien tijd om op goede voet te geraken met de lokale burgervader en ze voor te stellen een apart gebied in de baai te creeren voor Italiaans- en Oostenrijks gevlagde schepen...zal een gezellig hoekje worden!
En de rest van de baai kan dan gerust barbeque´n zonder gevaar voor overwaaiend schaamhaar e.d.!

Groetjes...uit Voorschoten weer!P.& A.