New Breeze

Er zijn grappige dingen gebeurd

Onze langzaamaan aktie is in volle gang. De jongens vermaken zich prima en we zeilen alleen kleine stukjes. Na het laatste verhaaltje op ons blog zijn we iets verder gegaan met zeilen. Eerst het eilandje Meganisi een mooie baai, rustig, ook niets te beleven, maar mooi water, mooie ankerplaats en we zijn natuurlijk gehele selfsupporting, dus eigenlijk niets nodig.

Na Meganisi zijn we afgezakt naar Sivota (Lefkas). Een fijne baai met een enig dorpje er omheen. Wij waren er al eerder geweest. Eerst voor anker. De jongens de wal op om een broodje Gyros (wordt eentonig) te halen en de Ipods mee om te downloaden .... het duurde even en wij wilden ook wel de wal op maar het bijbootje, dus de kapitein moest zwemmen om het bootje op te halen. Zo gezegd zo gedaan en opeens zagen de jongens een vreemde man in hun bijbootje zitten en wegvaren. Dat was schrikken  maar zagen toen dat het Dick was en wilden meteen maar terug naar de boot. Wij ook even de wal op boodschappen gedaan en terug naar de boot. Daar bleek het anker weer te krabben, opnieuw geprobeerd, maar het bleef krabben zodat wij besloten aan een drijvende steiger te gaan liggen, wel zo leuk voor de jongens om meteen de wal op te kunnen. Gelukkig plaats genoeg, dus daar aangelegd. Enige tijd later kwam er een heel klein zeilbootje ook liggen en die ging zo liggen dat de hele steiger bezet was, maargoed, aan de andere kant van ons, dus wij hadden daar geen last van. 4 (!!!!) mensen op dat bootje, ouders met zoon en vriendin. Nou wat daar gebeurde .... echt genant!!!!! De moeder ging met zoon en schoondochter naar het strand en de vader (oudere man) is een hele tijd gaan snorkelen. Toen hij het water uitkwam, is hij even gaan kijken waar vrouw en aanhang was en kwam daarna alleen terug. Het bootje had een bimini(tje) tegen de zon en een klein flapje aan onze kant, zodat je niet de hele tijd bij die mensen in de kuip kunt kijken, maar de flap is van dien aard dat je genoeg kunt zien .... en dat hebben we geweten...... De man zat met zijn gezicht naar ons toe en had zijn broek uit, zat dus naakt .... en hij begon ... tja hoe kan ik dat nou netjes omschrijven .... uhm .... tjeetje .... tja, wat vrijgezelle mannen vaak doen of zo ? Waar ze zo'n gespierde rechterarm van krijgen .... hoe noem je dat ? Sjorren? Nou ik geloof dat ik wel duidelijk ben geweest of niet? NEEEE, daar hadden wij dus vol zicht op ...... en geloof mij .... het was geen Adonis ... Leuk ook voor de jongens, GETVER!!!!! Nou ja, "a man has got to do what he has got to do ...". MAAR DOE HET UIT ONS ZICHT! Dat was het eerste! Van schrik 's avonds uiteten geweest ;-).

Volgende ochtend zaten we aan het ontbijt, kwam er een Belg aan ons vragen of we Nederlanders waren (welke vlag hebben we ook alweer ?) Ja dus .... en of wij het liedje kennen van Paul de Leeuw met Regenboog of zo? Jahoor die kennen wij wel. Gelukkig heb ik een Ipod met een bijzonder geavanceerd speakersysteem (dank voor de tip buuf!) zodat wij het nummer konden laten horen. Die Belg meezingen en dansen op de kade, heel schattig, tot wij vroegen van welke boot hij eigenlijk was. Hij wees op en grote catamaran die intussen zijn anker aan het lichten was en op punt stond te vertrekken .... zonder de man ! Die schrok zich een hoedje! Hij roepen naar de schipper (vrouw en kinderen ook aan boord) en die snapte er niets van .... hoe kan dat nou? De woorden van de Belg zijn "dit is tekenend voor mijn leven .....". Gelukkig hebben zij hem nog op kunnen halen en zijn verder gegaan. Wij zijn blijven liggen. En ... weer uiteten geweest.

Zaterdag hebben de jongens contact gekregen (vanwege hun stoere duiken vanaf de kant) met een aantal Engelse meiden van een hele grote boot en daar zijn wij dus achteraan gezeild (zij vroegen er eigenlijk om ) naar het eiland verderop (Kefalonia). Goede zeildag (bijna 9!!!! knopen gelopen, voor de zeilers onder ons), onderweg een grote stootwill verloren (helaas : kostenpost ruim € 60,-- ) maar: we hebben heerlijk gezeild. Aangekomen in Fiskhardo gingen we op zoek naar een geschikte plek om voor anker te gaan met een touwtje aan de rotsen. Zagen een plekje maar daar begon weer een van onze Italiaanse vrienden (niet dus...) te bleren en te blazen dat die plek bezet was .... niet dus, excuses aangeboden en wij daar proberen voor anker te gaan. Beetje dwarswind, maar niet te erg, en daar begon het feest .... Noud moest met het bijbootje naar de wal met de touwen, maar bijbootje startte niet, dat duurde dus even, ondertussen werden wij steeds meer richting Italiaan geblazen en ja hoor .... tegen hem aan, maar ... daar zijn stootwillen voor .. dus niets aan de hand. Begint die homozoon van hun te bleren en te blazen naar mij, niet normaal meer, denk dat dat joch een jaar of 17 is, maar een grote bek van een volwassene, dat wij maar weg moesten en wij zouden op zijn anker liggen enz. enz. Ik heb alleen maar gezegd: doe ff een beetje piano of zo (piano is rustig), en "parlare Inglesi or Tedesco (= duits)" nou die moeder erbij en maar gillen "parlare Italiano"  wat een viswijf .... nog harder bleren en blazen .... schelden (nu spreek ik een beetje Italiaans, mag geen naam hebben, maar vroeger zijn wij als kind vaak in Italie op vakantie geweest dus je hebt wel iets meegepakt en zo ook scheldwoorden) dus ik tegen haar "fafancoela?" (fonetisch uitgesproken) toen zegt zij "mangare patati" (zoiets als  "ga aardappels eten") toen heb ik haar maar gezegd "mangare spagetti", daar had zij niet van terug, dan maar roken in de kuip (letterlijk en figuurlijk). Alles is goed gekomen na een aantal pogingen en wij zijn rustig gebleven. We lagen idd op zijn anker, maar dat is verholpen door het anker op te halen en ernaast te leggen. Toen wij eenmaal goed en wel lagen en een biertje verdiend hadden, heeft onze kapitein Dick de Italiaan even ter verantwoording geroepen en uitgelegd dat schelden niet helpt in deze maar helpen wel. Durven nu niet meer onze kant op te kijken! Gezellig zulke buren.

Jongens zijn de avond uiteten geweest met de Engelse meiden en hun familie (13 man) en hebben een leuke avond gehad. Op dit moment zijn zij ook naar de Engelse familie toe en zullen ongetwijfeld een hele gezellige en leuke dag hebben. Onze Italiaanse buren zijn net vertrokken en de vader vroeg poeslief en aardig of ik even wilde kijken naar het anker .... zo kan het dus ook! Dick is met zijn hobby bezig, repareren van de huik (naaien) en morgen gaan we terug naar Lefkas om van daaruit richting Corfu te gaan, de jongens gaan zaterdag alweer terug naar Nederland.

Wordt vervolgd.