New Breeze

Albanie / Montenegro

Vanuit Santa Maria di Leuca zijn wij naar Otrante gevaren met de Second Lady (Peter en Danielle) met wie we ook richting Albanië zullen gaan. Het was een korte trip van 4 uurtjes, alleen maar gemotord omdat er weinig wind stond. In Otrante lag de Beloega (Theo en Manuela) al op ons te wachten en wij gaan met zijn 3en naar Albanië.

Otrante is een goede ankerplek, mooie kom om te ankeren en een leuk vestigingsstadje. We zijn daar met zijn allen uit eten geweest, erg gezellig. Dinsdag gaan we naar Albanië.

Otrante – Porto di Valona (Vlore)

Om 08.00 uur met de boten Second Lady, Beloega en wij (New Breeze) vertrokken richting Albanië. Het was een mooie zeildag, waarbij we het hele stuk (52 mijl) de motor niet bijgehad hebben. Weinig te zien onderweg. In Albanië moet je je inklaren bij de eerste haven. Dit is dus Vlore. In een hele grote baai moet je afmeren bij de haven (die vrij open is) tussen de veerboten en vrachtschepen. Natuurlijk op het moment dat je de baai inkomt, gaat het weer keihard waaien met de nodige golfslag van dien en ga dan maar eens zonder schade aan de kant proberen te komen .... Maar dat is wonderwel goed gelukt (alle 3 overigens, dit zegt wel wat over de schippers .... ;-) ). Wij werden al opgewacht door de “havenmeester” en een de nodige lokale kotertjes ... (schoffies). De schoffies wilden meteen geld natuurlijk, we hebben het geprobeerd met snoepjes, koekjes etc. maar ze moesten natuurlijk geld. Nou dan maar een paar 20 cent euromuntstukjes gegeven, toen dropen ze af. Wij hadden de mazzel dat ze allemaal met hun smerige pootjes op onze boot kwamen met het gevolg dat de boot er aan de rand niet meer uitzag, maargoed, dat is altijd wel schoon te maken. Na de inklaringsprocedure (wat € 55,-- per boot kostte) weer verder naar de plaats van bestemming. Een mijltje of 7 verderop de baai in en jahoor ... weer die neuswind met golven, dat schiet dan dus niet op, maar je moet verder, dus geen enkele keuze! In Orikum aangekomen om 19.30 uur, tijd voor alcohol!

Orikum (woensdag 20 juli)

Vandaag zijn wij blijven liggen en zijn met de taxi naar het stadje Vlore gegaan met zijn 6en, beetje rondgelopen en eigenlijk van terras naar terrasje gegaan. Op zoek naar een kaart van Albanië (niet gevonden) en een toeristeninformatie (ook niet gevonden). Dan maar een hotel in om te kijken of daar iets van informatie was. En jahoor, daar hing een poster met aanbiedingen van tripjes of taxihuur voor een dag met gids. Dat leek ons wel wat, die man gebeld en uitgelegd wat wij wilden, hij begreep het en zou ons ophalen de volgende dag in de haven .... we hadden er allemaal een hard hoofd in, maar positief blijven.

’s Avonds lekker uit eten geweest bij een lokaal eettentje, heerlijk gegeten en gedronken voor heel weinig geld. En wat je in Nederland niet zo snel tegenkomt ... we zijn naar de haven gebracht door een van de obers/eigenaars van het restaurant! Dat is pas service.

Lekker slapen en kijken wat de volgende dag ons brengt!

De excursie! (do 21 juli)

Wonder boven wonder stond de taxi klaar voor ons, met chauffeur, gids en de eigenaar van het bedrijf(je). De excursie an sich stelde niet echt veel voor, Albanië staat nog in de kinderschoenen als het om (buitenlandse) toeristen gaat. Er is niet veel te beleven en ook niet veel bijzonders te zien, maar al met al was het een leuke ervaring die we niet snel meer mee zullen maken. De hele dag onderweg geweest en aan het eind van de rit zijn we nog boodschappen gaan doen in een supermarkt. Lekker belangrijk zal iedereen denken, maar de verhalen in de boeken meldde dat er niets te krijgen is enz. enz. Niets is minder waar! Goed geoutilleerde supermarkten, met lage prijzen! Dus boodschappen doen en terug naar de haven.

Boodschappen even in de boten leggen en wederom ... tijd voor een neut! ’s Avonds het restaurant van gisteren maar weer gebeld, hij kwam ons halen en bracht ons naar huis! Wat een luxe!

Orikum – A Giu I Kravostelg : 45 mijl

Vandaag een eindje verder afgezakt (of eigenlijk omhoog gegaan) naar het noorden van Albanië. Dit zou een goede ankerplek zijn. Overdag (jahoor daar komt hij weer, het roze gevaarte) was er weinig wind en de Beloega (dank je Theo) vond het nodig om zijn spinakker op te zetten .... en te kijken hoe lang het zou duren voordat wij het roze gevaarte ook op zouden zetten. We hadden het er namelijk al uitgebreid over gehad, dat ik zo’n hekel heb aan het ding en de andere dames (Manuela en Danielle) er ook niet echt weg van zijn, maar ik span natuurlijk de kroon. Wat een pestkop! Maargoed, het duurde dus niet lang, want Dick had in het snotje dat Theo het ding opzette en hoe kan het ook anders, het moest bij ons natuurlijk ook op. Ik weer vloeken natuurlijk, pest erin, maargoed, ik kon hoog springen, laag springen, mijn Dick had daar geen boodschap aan! Dus ... ding weer uit het luik, naar voren en opzetten (dat duurt even) ... Ik moet zeggen (ook omdat de anderen het deden, Peter van de Second Lady kon natuurlijk ook niet achterblijven) dat het meeviel, maar het was dan ook zeer rustig weer. Er zijn mooie foto’s gemaakt (zie foto-album). Uiteindelijk kwamen we op de plek van bestemming, er stond wat deining en daar zouden we ankeren ... Nou dat wat deining werd een beetje meer, maar Dick had in de ochtend beloofd dat als de Beloega mee zou gaan (wat nog lang onzeker was, maar toen we de baai uitgingen gingen zij toch dezelfde koers) bij ons aan boord spaghetti gegeten zou worden. Tja, en belofte maakt schuld natuurlijk. Zo goed en zo kwaad als het ging, heb ik beneden al slingerend de spaghetti saus gemaakt en Dick de spaghetti, taken eerlijk verdelen! Het eten ging wel goed, maar de drankjes vlogen alle kanten op (vooral rode wijn) een hele belevenis en gelukkig geen vlekken. De anderen moesten nog in het bijbootje naar hun eigen boot en daarin te stappen .... tjonge jonge! Toch maar proberen te slapen. Rond een uur of  6 zakte de deining weg en we hebben wonderwel redelijk geslapen. Morgen weer verder naar het nooden.

Richting Durres (20 mijl)

Dit was weer een echte motordag. In Durres aangekomen moesten we afmeren tussen de grote zeeschepen die allemaal gelost werden, best een leuke ervaring. De Second Lady had ons uitgenodigd voor de borrel (tde innerlijke mens moet toch ook verzorgd worden), wederom gezellig en er werd besloten maar weer uiteten te gaan. Dick was overigens de hele dag niet zo lekker (of het door de – goedkope 5 literfles) wijn  kwam of dat hij iets gegeten had wat niet goed gevallen was blijft de vraag, maar hij ging wel stoer mee! Durres is een redelijke stad met een aantal terrasjes, zag er gezellig uit. Na het eten de heren nog een ijsje en weer terug naar de boot. Morgen scheiden onze wegen zich (helaas) en gaan wij door via Montenegro naar Kroatië. De andere boten zakken af naar Griekenland.

Durres – Bar (50 mijl)

Deze tocht begon lekker, weinig wind, dus weer op de motor, weinig golf/deining, maar al snel veranderde dit natuurlijk. De wind viel op zich wel mee, maar de deining, mijn god, wat een toestand. Het leek wel of we in de wasmachine zaten. Niet normaal,  zodat deze tocht waar we niet te lang over zouden doen (uurtje of 9) weer veel langer duurde dan gepland. Aangekomen in Montenegro moet je je natuurlijk weer melden omdat je in een niet Europees land komt. Zo gezegd zo gedaan, wij moesten afmeren in de commerciele haven (op het plekje waar we wilden afmeren zat een groot aantal mensen te vissen en denk nou niet dat die opzij gaan, we konden er overigens niet af daar, omdat het militair gebied was, maar dat zagen wij later. Dick natuurlijk een lijn van een van die vissers om zijn roer of waar dan ook). Uiteindelijk plekje gevonden en op naar de politie. Nee, niet eerst daarheen, maar naar de harbourmaster, die weer verderop zat. Wat een bureaucratisch gebeuren! En nu komt het ergste! Een zeilpermit kost hier gewoon € 125,-- voor 1 week!!!! Niet te geloven! Maar je staat met je rug tegen de muur (overigens vond die man het ook heel vervelend en veel, maar die wordt natuurlijk ook maar gestuurd) en je hebt er niet eens een ligplaats voor, dat komt er dus nog bovenop! Fijn land! Maar zoals gezegd, je kunt niet anders, morgen terug om te betalen want dat kan natuurlijk weer niet op zondagavond! Weer terug naar de politie om in te klaren, heeft al met al anderhalf uur geduurd en verder naar de haven. Gelukkig wel een plekje, maar wat het kost ?????? Afgemeerd uiteindelijk om 20.30 uur best een lange dag!

Na een wijntje besloten wij de steiger even af te lopen en daar zagen we nog een Nederlandse boot liggen, even een praatje maken, om een lang verhaal kort te maken, binnen no time zaten we daar aan de wijn en de aardappelsalade (wij hadden nog niet gegeten), gezellig dus! Na 2 wijntjes afgetaaid en naar ons mandje gegaan. Morgen zien we verder het weer ziet er niet denderend uit, regen en wind zou aantrekken, dus kijken wat we gaan doen, blijven liggen of verder gaan .....

Maandag 25 juli ’11

Wij zijn blijven liggen. Het weer zag er zo slecht uit (grijs, grauw, regen, wind, kou) zodat wij besloten hebben te blijven liggen. Eerst betaald bij de harbourmaster, boodschappen gedaan, uiteindelijk de lang gewenste ijsblokjesmachine (tja wederom een luxe artikel) gevonden en een sealapparaat om voedsel in te sealen. Dus we hebben de economie hier gespekt. Maar om eerlijk te zeggen, Montenegro en ik worden geen vrienden. Het is een oostblokland, en daar is niets mis mee, maar om dit op te gaan zoeken .... nee! Morgen gaan we verder naar het noorden en hopen daar een plek te vinden om te ankeren. Het is hier redelijk fris op het moment maar zoals ik begrijp is Nederland helemaal bagger! Dus ... niet klagen!

Wordt vervolgd!

Untitled Comment

20:57, 25/7/2011 .. Posted by caroline

hey vrienden, leuk om jullie nieuwe avontuur te lezen.
veel plezier xx

Untitled Comment

10:00, 4/8/2011 .. Posted by Peter & Alice

Leuk jongens....maar 4000 nm op de teller betekend dat je al in Domburg had kunnen zijn!
Heerlijk om jullie tocht mee te kunnen beleven ...ik zie Dick zijn gezicht bij de worsteling met de diverse " Autoriteiten". Volgens mij goed dat er geen kalashnikov aan boord is.Wij hebben net eindelijk de motor van Voorschoten naar Mas de Cos gereden....op mijn 16e op de brommer ook zoiets gedaan, was mooi.
Veel plezier in de Adriatic....en blijf schrijven hè?xxx