Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Janssen Online Home | Profile | Archives | Friends
Weblog van Nina

Trucjes20/3/2006

Er zijn mensen die vinden dat iedereen heel precies om moet gaan met de regels van de Nederlandse taal. Zij maken zich druk over wel of geen tussen-n, over interpunctie, over verfriezing of over verengelsing van onze taal. Zulke mensen schrijven ingezonden brieven over zetfouten in kranten, en sturen sms’jes met volzinnen. Zulke mensen winden zich ook iedere drie jaar op, als het de Nederlandse Taalunie weer eens nodig lijkt om het volk te verwarren met nieuwe regeltjes. Regeltjes die, op een paar taalfanaten na, de meeste mensen volledig ontgaan. De meeste mensen blijven namelijk hangen op het niveau van een d of een t achter een voltooid deelwoord (Kofschip? Nooit van gehoord), of wanneer het zinvol is een komma te gebruiken. Wat zul je je dan druk maken over een n meer of minder?

 

De schrijfvaardigheid van het Nederlands onder de Nederlandse bevolking is bedroevend slecht. Eindredacteuren verdienen te weinig, gezien het werk dat ze te doen hebben. Taalminnend Nederland schaamt zich dood. Zo kan het niet langer, dacht de Taalunie. Tijd voor nieuwe regeltjes. 

 

Sinds vorig jaar voldoet Leeuwarden aan de milieu-eisen voor luchtverontreiniging. Met name de lucht in de Prins Hendrikstraat (tussen het station en het Zaailand), en het Ruiterskwartier (vooral het stuk van de Doelesteeg tot de Harmonie) was tot voorkort zo ernstig vervuild, dat het niet langer acceptabel was deze lucht in te ademen. Maar daar heeft Leeuwarden iets op gevonden: sinds de normen voor luchtvervuiling in de stad verlaagd zijn, is de Leeuwarder lucht weer geschikt bevonden om doorheen te fietsen. Met andere woorden: we passen niet de omstandigheden aan aan de norm, maar we passen de norm aan aan de omstandigheden. Probleem opgelost.

 

De Nederlandse Taalunie heeft dat trucje goed afgekeken van de Gemeente Leeuwarden. We gaan mensen niet leren hun taal goed te spreken en te schrijven, we gaan gewoon kijken welke fout het meest gemaakt wordt, en daar maken we dan de regel van. Zo gaat het nu, vooral sinds de opkomst van het internet, heel vaak mis bij woordcombinaties. In het Engels heb je het namelijk over traffic light, school system en cheese sandwich. Niets mis mee, tot de Nederlands d/t-struikelaars denken dat het in het Nederlands ook zo werkt. Zij hebben het dus over verkeers licht, onderwijs systeem en kaas broodje. Intussen maken ze zich niet druk over d’s, t’s en interpunctie.

 

Laast las ik een artiekel van een volks krant journalist die vondt dat we ons niet druk moesten maken over de spelling regels van het Neder lands. Een aan tal basis regels zouden moeten gelden verder zouden Neder landers zelf moet beslissen hoe zij hun taal willen schrijven. Wie maakd zich druk om een d of een t of over inter punctie wie boeid het hoe we moelijke woorden schrijfen we snappen toch wat er staat en daar gaat het toch om om de inhoud tog.

 

Het gemiddelde bepaalt de norm. Als we de inhoud maar begrijpen. Ik betwijfel of dat lukt. Hoe vaak begrijpen we elkaars bedoeling al verkeerd, terwijl we het in correct Nederlands opschrijven? Vrijheid in spellingsregels komt de duidelijkheid niet bepaald ten goede. Laten we alsjeblieft de vorm consequent gebruiken, over de inhoud wordt al zoveel gediscussieerd. Dus, taalminnaars! Leve de tussen-n! Leve de puntkomma! Leve het kofschip! Volzinnen in sms’jes en brieven over zetfouten. Het gemiddelde bepaalt de norm. Doe je best. 

4 Comments | Post Comment | Permanent Link

Doe nu mee aan de grote Studieboltest!9/3/2006

Nieuw!

Doe nu mee aan de grote Studieboltest, en krijg antwoord op de vraag:

Ben jij een STUDIEBOL?

 

Vul de vragen in en check je score!

 

Vraag 1: Als ik een hoorcollege heb dan …

  1. Print en lees ik van te voren de powerpointsheets die bij dat college horen
  2. Heb ik van te voren geen flauw idee waar het over zal gaan.
  3. Hoorcolleges? Die zijn toch niet verplicht?

Vraag 2: Als ik een tentamen heb dan….

  1. Lees ik de stof helemaal en meestal maak ik een samenvatting
  2. Lees ik de samenvatting van een andere student
  3. Ga ik werken, ik ga voor de herkansing

Vraag 3: De lessen die ik krijg:

  1. Woon ik zoveel mogelijk bij.
  2. Woon ik voor maximaal 80% bij.
  3. Moet ik vaak inhalen met extra opdrachten omdat ik niet genoeg aanwezig ben.

Vraag 4: Als ik een 6 haal dan…

  1. Vind ik het jammer dat ik niet ene 7 heb gehaald.
  2. Haal ik opgelucht adem
  3. Ben ik dolgelukkig

 Vraag 5: Ik studeer…

  1. Om een vak te leren
  2. Om mijn diploma te halen
  3. Omdat ik niet weet wat ik anders moet doen.

 

Alles ingevuld? Tel dan alle A, B en C’tjes. Voor iedere A krijg je 10 punten, voor elke B krijg je 5 punten, en de C’tjes zijn geen punten waard. Tel je score op en vergelijk!

  

40 – 50 punten

Gefeliciteerd! Grote klasse, je bent goed bezig. Je mag jezelf met recht een echte Studiebol noemen. En schaam je er niet voor! Je weet wat je wilt, je weet waar je het voor doet. Je bent gemotiveerd, ambitieus, je hebt zelfinzicht en je hebt genoeg zelfdisicipline. Je probeert het beste uit jezelf en je opleiding te halen. Met jou komt het wel goed.

 

20 – 35 punten

Je twijfelt een beetje over je studie. Je weet niet precies of dit wel is wat je wilt. Je bent niet echt gemotiveerd om je in te zetten. Je probeert voldoende punten te halen en toch niet te veel tijd aan je opleiding te besteden. Je moet je eens afvragen of je wel op de goede weg bent. Is dit het vak waar je straks na je opleiding jarenlang in wilt werken? Misschien moet je duidelijke keuzes maken.

 

0 – 15 punten

Waarom studeer jij eigenlijk? Je bent ongemotiveerd, de stof interesseert je niet, je denkt niet na over de toekomst die je opleiding jou kan bieden. Het liefst ben je helemaal niet met je opleiding bezig. Is je achterstand nog wel in te halen? Denk eraan dat elk jaar dat je langer over je opleiding doet, weggegooid collegegeld is. Of hoef je je daar niet druk om te maken omdat je ouders alles voor je betalen? Ga je dan zitten schamen dat je hun zuurverdiende geld nu zo over de balk aan smijten bent. Niet iets om trots op te zijn.

 

 

 

 

3 Comments | Post Comment | Permanent Link

Ziekenhuishallen23/2/2006

Ik krijg altijd een vreemd gevoel van ziekenhuishallen. Dat komt niet van de hallen zelf. De kiosk, de bankjes, het restaurant, niets op aan te merken. Het komt ook niet van de confrontatie met het leed van zieke mensen. Het komt van de bezoekers van de zieken.

 

Shit happens to everyone. In de meeste omgevingen heb je meerdere overeenkomsten met de mensen om je heen: je collega’s, je vrienden, je familie, de kroeg-, film- of sportschoolbezoekers. In het karretje van Aldi-klanten zie je andere kenmerken dan in de boodschappentas van de bezoekers van Albert Heijn. Je kent ze niet maar je weet toch iets van deze mensen.

 

De bezoekers van de zieken hebben maar een ding gemeen: een naaste in nood. Niemand kent elkaar en niemand weet wat de naaste van de ander mankeert. Misschien ziet die mevrouw vandaag voor het laatst haar doodzieke man. Of misschien is ze hier voor haar dochter, die zojuist een borstvergroting heeft ondergaan. Misschien komt dat jongetje voor z’n broertje, wiens amandelen zonet zijn geknipt, of misschien heeft zijn moeder kanker. Je kunt aan de ziekenbezoekers niet zien wie ze zijn, waar ze vandaan komen of waarom ze hier zijn.

 

Shit happens to everyone. Mijn collega-studenten, vrienden, buren, mede-Hemaklanten, zwemliefhebbers en al die andere mensen hebben allemaal verborgen problemen, maar je ziet het niet. Zelfs in ziekenhuishallen zie je het niet aan ze, laat staan erbuiten.

 

Als je niets van elkaar weet, en je beseft dat, dan kun je ook geen vooroordelen over elkaar hebben. De ziekenhuishal voelt ineens aan als een volstrekt neutrale ruimte, waar geen onderlinge verhoudingen bestaan, en waar iedereen elkaar altijd met respect benaderd. Mijn vreemde gevoel is een goed gevoel. Midden tussen alle ellende die een ziekenhuis bevat, krijg ik een goed gevoel.

 

Ik voel me vooroordeelloos door de hal. Tot ik me besef dat dat niet iets zegt over de hal, maar over mij. Het gevoel is gebaseerd op mijn eigen vooroordelen. Ik heb kennelijk een neutrale omgeving nodig om me er bewust van te worden dat ik in mijn dagelijkse omgeving snel ideeën vorm over de mensen om mij heen.

 

Ik neem me voor om in andere situaties ook zo vrij van vooroordelen de wereld in te kijken, want het gevoel is helemaal niet zo goed meer. Daar moet ik aan werken. Ik probeer het me voor te stellen. Zou ik altijd voorzichtig moeten zijn omdat de ander misschien wel grote ellende verbergt? Als ik iedereen altijd zo behoedzaam zou moeten benaderen, zou ik doodmoe worden. Zou ik mensen die al hun geld uitgeven aan de nieuwste computeronderdelen niet meer mogen onderscheiden van de mensen die hun vrije tijd het liefst zitten te vissen bij het kanaal? Maar dat zet het hele doelgroepdenken waar de complete communicatiewereld op is gebaseerd op losse schroeven! Zie je wel! Leve hokjesdenken.

 

Misschien moet ik er meer bij stilstaan wanneer ik voorbarige conclusies trek, en of dat dan terecht is of niet. Want wanneer is iets een vooroordeel, en wanneer is het mensenkennis? Moeilijk te zeggen. Ik dacht van mezelf te weten dat ik vooroordeelloos kon zijn, maar dat bleek ook een vooroordeel. Ik krijg een beetje een vreemd gevoel van ziekenhuishallen.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Vooruitgang10/2/2006

evo·lu·tie (de ~ (v.), ~s)

1 geleidelijke ontwikkeling, verandering van de menselijke maatschappij

2 ontwikkeling van het leven op aarde

 

ont·wik·ke·ling (de ~ (v.))

geleidelijke verandering in een bepaalde, vaak gunstige richting 

 

be·scha·ving (de ~ (v.), ~en)

1 peil van maatschappelijke, geestelijke en zedelijke ontwikkeling

2 volk, beschouwd in zijn peil van ontwikkeling

 

Volgens de Van Dale zijn evolutie en ontwikkeling processen. Geleidelijke verandering. Vaak, maar niet per definitie, gunstig. Beschaving is een punt in het proces van maatschappelijke ontwikkeling. Het woord beschaving zegt dus dat iets – een volk, een maatschappij – in ontwikkeling is, maar niet in welk stadium of op welk niveau.  

 

Dat is ook niet te bepalen. De allereerste menselijke beschavingen dachten al na over de toekomst. Al die duizenden jaren lang hebben mensen voorspellingen gedaan over hoe de wereld eruit zou zien. Nog maar vijftig jaar geleden dacht men dat we in het jaar 2000 allemaal een eigen vliegende schotel zouden hebben.

 

Columbus, Newton, Ceasar, Napoleon, Hitler, Einstein, honderden mensen hebben belangrijke bijdragen geleverd aan de beschaving van de mens, maar eigenlijk hadden ze allemaal geen flauw idee waar hun werk écht toe zou leiden. Ieder belangrijk figuur uit de geschiedenis heeft volgens zijn eigen ideeën gewerkt aan beschaving. Achteraf, vaak pas eeuwen later, bepalen we of dat ons wel of niet in een gunstige richting heeft gestuurd. Maar kunnen we daar wel iets over zeggen?

 

Ontwikkeling is vaak, maar niet per definitie gunstig. Met andere woorden: soms even terug, maar toch meer vooruitgang. Vallen en opstaan. Het punt is dat we niet weten wanneer we voor- of achteruit gaan. Inmiddels denken we dat we zo beschaafd zijn dat we dat zelf wel kunnen bepalen, maar over een paar honderd jaar worden we hartelijk uitgelachen om de primitieve ideeën die we er nu op na houden.

 

Eigenlijk maakt het dus allemaal niet uit wat er gebeurd. Misschien zijn sommige dingen dan ook niet zo erg als ze lijken. Voor ons, nu, vandaag, is het vreselijk dat er dagelijks slachtoffers vallen door zelfmoordaanslagen, door voetbalrellen, kindermishandeling, racisme en drankmisbruik, maar over een paar honderd jaar zullen wat het effect ervan is geweest. En dan zullen we misschien ook erkennen dat onze samenleving aan het begin van de eenentwintigste eeuw het toppunt van beschaving nog niet had bereikt.

 

Dat het niet uitmaakt wat er gebeurd, wil niet zeggen dat we er niet meer over na hoeven te denken, integendeel. We moeten een paar eeuwen vérder denken en actie ondernemen. Verandering stimuleren, niet blijven treuzelen uit angst om onze beschaving in gevaar te brengen. Het gaat niet om het nu, het gaat om de ontwikkeling.

 

Deze week is het nieuwe semester begonnen, met een nieuw rooster, nieuwe boeken. Nieuwe vakken waaronder International Communication. Het gaat over de EU en er zijn maar een paar studenten die er echt iets over weten. Ik hoor daar niet bij. De docent vraagt of Turkije moet toetreden. Ik stem voor. Hij vraagt of ik wel weet dat de mensenrechten in Turkije grof geschonden worden, en dat vrouwen daar geen rechten hebben. Ik geef toe dat ik niets van Turkije weet en dat ik er nog nooit geweest ben, maar dat ik vind dat verandering belangrijk is. De docent kan er niets mee en stelt de klas een andere vraag.

 

Ik word onzeker. Ik had beter mijn mond kunnen houden, want zoals mijn mening er nu uit kwam, slaat het nergens op. Ik besluit dat ik niet meer ga reageren op vragen waarbij ik veel tijd nodig heb om mijn werkelijke standpunt uit te leggen, zoals in dit geval. Ik zal goed opletten bij dit vak over beschaving. Misschien kan mijn kennis over Turkije en de ontwikkeling van Europa bijgeschaafd worden. En zal ik straks ook  inzien dat toetreding van Turkije ons allemaal ernstig in gevaar brengt, dat de euro het grootste onrecht is dat ons ooit is aangedaan, en dat het einde ter tijden in zicht is als het klimaat nog verder opwarmt. Maar misschien zijn sommige dingen wel niet zo erg als ze lijken.

 

Overtuigend?

Werk mee aan mijn overtuigingskrachtontwikkelingsproces

en geef  je eigen mening en/of opbouwende kritiek!  

 

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link
Hosting door HQ ICT Systeembeheer