Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Excursieweek

Donderdag 21 oktober 2010; Culemborg

Posted in Unspecified
Culemborg Image and video hosting by TinyPic Daniel en ik stapten in Tilburg op de stoptrein richting Culemborg. Onze coupé zat best vol. Een endje verder zag ik iemand naar ons zwaaien. Goh, gezellig! Dacht ik toen ik me realiseerde dat het Lotte was. Even bijkletsen. En hoe dichterbij we bij Lotte kwamen, hoe meer gezichten ik herkende. Op iedere stoel zat wel iemand met een bekend gezicht! Heel die coupé zat vol met SLM mensen! Wat overigens de reis wel een stuk gezelliger maakte. Het was kwart voor 11. Na een poosje kwam het gerucht dat we pas om half 2 in Culemborg hoefden te zijn. Ik dacht echt: O, nee he! Die anderhalf uur extra die ochtend had ik nog zo goed kunnen gebruiken. Maar niemand wist het nog zeker, en iedereen probeerde Barbara of andere begeleiders te bereiken. Maar dit was behoorlijk tevergeefs. Niemand nam op… Heel fijn. In de trein vertelde Daniel me dat Culemborg wel degelijk een heuse stationshal had. Ik grinnikte. In Culemborg aangekomen bleek hij ook nog daadwerkelijk de waarheid te spreken ook! Twee perrons en een heuse stationshal. In Culemborg, jawel. Uiteindelijk stonden we met z’n allen een beetje clou-loos voor het station. Om de tijd wat te doven zijn Daan, Kelly, een andere jongen (waar ik zijn naam niet van weet maar volgens mij was het Tim ofzo) en ik uiteindelijk maar richting de wijk gelopen. We zouden immers anders nog twee uur moeten vullen met God mag weten wat. Het was in tegenstelling tot dinsdag en woensdag nu eens een keer wel zonnig met een blauwe lucht. Dat was wel een gelukje, anders had ik er echt geen zin in gehad. Kelly was helemaal gemotiveerd en sprak meteen een tuinman aan met of we hier in de eco-wijk waren. Die man heeft ons helemaal voorgelicht. Hij wees ons op het groen op de daken. Hij vertelde dat al die plantjes zorgden dat het regenwater werd gefilterd en zo weer gebruikt kon worden door de bewoners. Helemaal ecologisch verantwoord en (deels)zelfvoorzienend. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Bij het lopen door de wijk viel mij op dat de straten waar de voordeuren van de huizen aan stonden regelmatig af werden gesloten met een houten hek. Met als doel de straat een beetje gesloten te houden voor buitenstaanders. En zo kunnen er ook gewoon kinderen buiten spelen, zonder steeds aan gereden te worden door auto’s. Waar de voorlichter in de kerk ons ook over vertelde. Net zoals dat er geen doorgaande wegen zijn in Lanxmeer. Zodat de wijk ook echt rustig blijft met zo min mogelijk auto’s. Waar ik weer uitkom op de auto’s in de wijk. Parkeerplaatsen zijn er wel, maar wel gering en alleen bij de appartementen voor ouderen. Logisch, zij zijn slechter ter been en hebben een auto vaak echt nodig. De andere huishouden hebben geen auto of lenen een van de tien aanwezigen zogeheten leenauto’s. Wat volgens de voorlichter van de kerk een prima systeem is. De mensen reserveren een auto voor een bepaalde dag op internet. En als je er op tijd bij bent heb je eigenlijk altijd die auto tot je beschikking. En als de vraag echt steeds hoger wordt naar leenauto’s, dan word er gewoon weer een leenauto bij gekocht. De behoefte aan auto’s word in Lanxmeer ook verminderd door het station dat pal aan de eco-wijk grenst. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Terwijl ik daar door de straatjes liep, merkte ik ook op dat ik niet over asfalt liep. Maar gewoon op stenen stond. Er is in de wijk heel erg gespeeld met verschillende ‘vloeren’ van de straat. Verschillende kleuren en grootten van de straatstenen, wat je het gevoel geeft alsof je over iemands privéterrein loopt. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Wat ik ook erg grappig vond om te zien was dat een speeltuin in Lanxmeer niet doorsnede is. Ik heb namelijk nog nooit een openbare speeltuin gezien met een trampoline! Super gaaf natuurlijk voor de buurtkinderen. Daarbij is de speeltuin niet afgezet met een strak ijzeren hek, maar gewoon door bosjes en bomen. Veel groen. Een ideale buurt voor het grootbrengen van je kinderen, zo lijkt. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Verder is een van de kenmerken van de wijk dat er verschillende ‘ontmoetings plaatsen’ zijn. Zoals te zien op de onderstaande foto. Waar het net lijkt alsof die mooie tafel en twee stoelen van iemand zijn, maar dit is echter gewoon openbaar! En wat mij ook opviel aan de straten, zoals ook te zien op de onderstaande foto is dat de straat heel erg gevormd is alsof het een gewone tuin is. Terwijl dit toch echt de straat betreft. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic We liepen verder door naar achteren, waar we water aantroffen. En hiermee vond ik het volgende kenmerk van de wijk: Het zo veel mogelijk intact houden van de omgeving of als het niet anders kan, het verbeteren van die omgeving. Op de onderstaande foto zijn de gekleurde huisjes te zien die we aantroffen bij het water daar. Het ziet er allemaal heel erg natuurlijk uit. Al het oude riet dat gewoon blijft liggen, precies zoals het hoort. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Het water is niet aangelegd, zoals te zien is aan de rand tussen het water en het groen, het is gewoon een hele natuurlijke vlakke overgang. Zoals het altijd al was. Er is niet aan gerommeld, dit water en groen is gewoon intact gebleven in het plan. Wat toch vrij vooruitstrevend is. En vanuit het oogpunt van het creëren van de ideale leefomgeving voor bewoners is het zoveel mogelijk intact houden van de natuur in de omgeving een zeker pluspunt dat bijdraagt aan de rust in het gebied. Image and video hosting by TinyPic Ook ontdekte ik een oude bomenrij. Zo een die langs de akkers staan en de wind vangen. Zo’n bomenrij stond hier ook nog gewoon! Gewoon in de eco-wijk. Intact en onaangeraakt. Zoals te zien op de foto hieronder. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic In de kerk vertelde de voorlichter ons ook over de buurtbewoners en hoe zij samen de appels gaan plukken in de boomgaard en er een heel feest van maken. Van die appels maken zij appelsap, appelmoes, appeltaart enz. Geweldig lijkt me dat! En wat heerlijk voor die kinderen dat zij zo met de natuur bezig kunnen zijn. Menig stadskind weet niet eens hoe een appelboom eruit ziet. Dat deze kinderen deze ervaringen wel krijgen, vind ik een goed initiatief. En niet alleen om die ervaringen maar ook om de buurtbinding sterker te maken. Buurtbewoners komen met elkaar in contact. Een goed iets. Zo krijgt de buurt meer samenhang. Image and video hosting by TinyPic

13:17 - 22/10/2010 - comments {0} - post comment


Woensdag 20 oktober 2010; Amsterdam

Posted in Unspecified
GWL-terrein Image and video hosting by TinyPic Wat mij bij binnenkomst van het GWL-terrein meteen al opviel was dat ik van de drukte van de aangrenzende weg met de prachtige Amsterdamse huizen ineens op een plek stond waar geen auto te zien was, groen in overvloed was en de huizen in aparte blokken verdeeld waren. Alsof ik plots in een buitengebied beland was, terwijl ik toch nog gewoon echt in de stad zat. Wat ik ontzettend leuk vond aan de huizenblokken was dat het groen niet stopte bij de voordeur. De voorkant van het gebouw zelf was afgewerkt met hout. Wat refereert aan het groen van de straatjes. Zoals te zien is op de onderstaande afbeelding. Waarbij ik expres de groene bomen in beeld heb gebracht, zodat de connectie tussen houten front van het gebouw en de groenvoorziening te zien was. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Wat mij daarna erg opviel was de lichtinval in de buurt. Alle voorkanten van de huizenblokken zijn naar de zon toe gedraaid. Zodat de zon voor alle huizen optimaal gebruikt is. Dit viel mij plots op nadat ik de onderstaande foto gemaakt had. De zon scheen in mijn lens, en ik fotografeerde schaduwkanten, van alle gebouwen! Toen, daar in die harde wind, viel bij mij het kwartje. Dit heeft men expres gedaan om de buurt ook echt groen te maken. Alles is groen aan de buurt, dus de zon mocht niet ontbreken. Zoals ik me nu bedenk we dat maandag ook in het filmpje hebben gezien tijdens de presentatie voor deze excursieweek. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Vervolgens heb ik de buurt wat afgelopen op zoek naar goede doorkijkjes. Waarvan de onderstaande foto een is. Deze foto is gemaakt met de zon in mijn rug, waardoor de groene visie van de ontwikkelaars van dit gebied ook naar voren komt. Bij alle huizen op de foto schijnt namelijk de zon vrolijk naar binnen. En zelfs met het draaien van de zon blijven al deze woonkamers er goed door verlicht doordat de huizenblokken zo gesitueerd zijn dat dit mogelijk is gebleven. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Het gebiedje werd als het waren omheind door een groot appartementencomplex dat als het ware dient als een soort geluidswal tegen het drukke geluid van de stad. Met wederom het ‘gezicht’ van de woningen naar de zon gedraaid. Doordat het gebouw in een boog staat vangt het hiermee ook optimaal alle zon, zodat alle appartementen genoeg zon verkrijgen. Zoals ook te zien is op de bovenstaande foto. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic We hebben het daar maar eventjes droog gehouden. Maar door die vele regenval ontdekte ik wel iets wat ik anders niet ontdekt zou hebben! Een goot wil ik het niet echt noemen, het was meer een lichte verlaging aan de zijkant van de weg waarin het water afgevoerd werd. Daar zat een echte Amsterdamse kikker. Een dunne, een groene, een mannetje. Vrouwtjes kikkers hebben namelijk erg bolle buiken. Tussen de oranje bladeren vormde dit een mooi geheel voor waar het GWL-terrein voor staat. Groen de stad in brengen. Image and video hosting by TinyPic GWL-terrein opdracht Image and video hosting by TinyPic Overgangen privaat/publiek De overgangen tussen privaat en publiek terrein waren inderdaad vrij moeilijk te zien in de buurt. Doordat er geen auto’s reden of überhaupt langs de weggetjes geparkeerd stonden ontstond er een heel duidelijk beeld van: weg, fietspad, voetpad. Hier was geen weg, hier waren geen auto’s. Zo bleven er twee over. Welke op het terrein in een weg vielen. Voetgangers en fietsers lopen en rijden er zo door elkaar. Nu moet je je daarbij geen drukte van jewelste voorstellen. Want zo rustig als daar heb ik het nog nergens anders in Amsterdam ooit gezien. Mede door de brede weggetjes en de rust zullen fietser en voetganger daar nooit last van elkaar hebben. Image and video hosting by TinyPic Wat ik ook ontdekte was dat er verschillende tuintjes waren waar geen huis aan vastgeplakt zat. Deze tuintjes waren omringd door een wat hogere buxus. Maar als ik op mijn tenen stond kon ik net zien wat er binnen die haag allemaal gebeurde. Het waren kleine moestuintjes. Met van alles en nog wat erin geplant. Deze stukjes moestuin zorgen in het straatbeeld voor een extra groene rust. Onderhouden door de bewoners zelf en daarmee niet voor publieke doeleinden. Dit laat de wat hogere buxus ook zien. Image and video hosting by TinyPic Westerpark Image and video hosting by TinyPic Op het GWL-terrein begeleidde Barbara en Monique ons. Bij het Westerpark niet. Daar moesten we zelf maar heen gaan als we om kwart over drie maar weer bij het informatiecentrum van de Noord-Zuidlijn aanwezig waren. In eerste instantie dacht ik: Oh prima, lekker zelf even aanklooien. Maar toen ik met Hedi uiteindelijk het Westerpark gevonden had (het lag pas de ganse tijd voor ons neus), zagen wij Peter met een hele groep door het Westerpark lopen. Zij stopten bij verschillende belangrijke plekjes in het park waar Peter van alles over die plek vertelde. Toen ik foto’s aan het maken was van de omgeving in het Westerpark miste ik toch echt wat uitleg en wat diepgang in waar Hedi en ik op dat moment mee bezig waren. Hier vind ik dat onze begeleiders toch een steek hebben laten liggen. Excursie betekent een dag ervaren hoe de praktijk er uit ziet, daar hoort een uitleg bij. Dat miste ik heel erg. Ik heb me na die realisering ook een beetje een dwalend persoon gevoeld. Wat echt iets leren heb ik niet gedaan daar. Jammer vind ik dat. En een leer punt voor de begeleiders van de eerstejaars cursisten van volgend jaar. Image and video hosting by TinyPic Wat mij in het nieuwe gedeelte van het Westerpark opviel was dat er op een klein gebiedje (waar ook niemand kon komen doordat het omsloten lag door water) ontzettend veel reigers zaten! Zo veel had ik er nog nooit bij elkaar gezien! Op de onderstaande foto is het gebiedje waar de reigers allemaal zaten. Maar door het verkleinen van de foto en de afstand waarmee hij gemaakt is zijn de reigers nauwelijks zichtbaar. Maar even ter informatie: Op de foto zijn er toch echt 12 te zien. Ze zitten allemaal een beetje tussen of voor het bruine riet. Deze vogels hebben hiermee een lekker stekkie. Terwijl dit kleine gebiedje toch naast het luidruchtige treinspoor ligt. Gek om te zien, maar kennelijk werkt het wel. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Westerpark Opdracht Image and video hosting by TinyPic Wat mij bij het zoeken naar die verschillen als aller eerste opviel was dat de weg op dezelfde hoogte liep als het gras. Meestal ligt de weg net iets lager en worden weg en groen van elkaar gescheiden door midden van een stoeprandje. Hier was dat niet het geval waardoor er een veel opener beeld ontstond. Hoe raar dat ook klinkt, want je kijkt er meestal toch gewoon over heen. En doordat dit pad gelijkt liep met het gras maakt dat dit als een park gedefinieerd kan worden. Op de onderstaande foto zijn mijn benen en schoenen te zien op de rand tussen weggetje en gras. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Op de onderstaande foto is een zijweggetje te zien van een ander weggetje in het Westerpark. Te zien is dat de ondergrond veranderd bij het inslaan van dit weggetje. Wat aanduidt dat hier ook echt iets anders begint. En doordat het groen aan weerszijden van dit weggetje op een verhoginkje staan en het groen wat hoger is, is dit te definiëren als stadstuin. Op dat verhoginkje kan op de schone lentedagen gezeten worden. Het fungeert dus niet alleen als afbakening voor weg en groen, maar doordat je er ook op kunt zitten is hiermee de overgang tussen deze weg en groen wat geleidelijker gemaakt. Om de overgang tussen weg en groen soepel te laten verlopen is dus zoals te zien bij de vorige foto niet alleen de mogelijkheid om alles vlak te strijken, maar ook deze mogelijkheid is toepasbaar. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Hedi en ik ontdekten ook dit riviertje met een zeer organisch ogend bospaadje ernaast. Doordat het groen er aan de linkerkant van de foto er zo recht en strak uit ziet is het voor mij meteen duidelijk dat het hier om een aangelegd stuk groen gaat. Evenals toen mij opviel dat er het stukje water doorbroken werd door een trappetje waar het water zachtjes op naar beneden stroomt. Om die twee redenen twijfel ik bij het vinden van de definitie van dit stukje groen in het Westerpark. Maar ik denk dat ik bij het zoeken van een compromis uitkomt op een scheiding in dit kleine gebiedje. Het water in het midden maakt dat de linkerkant van het riviertje tot park benoemd kan worden, waar de rechterkant van het riviertje benoemd kan worden tot natuur. Ook al is de term natuur erg groot. En is het groen aan de linkerkant van de rivier net zoveel natuur dan de rechterkant. Maar hier maak ik het onderscheid in, in hoeverre mate je kunt zien of er mensenhanden aan het stukje groen te pas zijn gekomen. In beide gevallen zijn er hier ook zeker mensenhanden aan te pas gekomen. Maar door de rechte lijnen aan de linkerkant van de rivier zie ik toch dat de mens hier meer grip op heeft gehad waardoor ik dit definieer als park. En bij de rechterkant van de rivier krijg ik door het willekeurig plaatsen van de bomen en het slingerende bospaadje toch meer het gevoel van ‘natuur’. Dat daar minder mensenhanden aan te pas zijn gekomen. Image and video hosting by TinyPic

09:14 - 20/10/2010 - comments {0} - post comment


Dinsdag 19 oktober 2010; Rotterdam

Posted in Unspecified
Vreewijk Image and video hosting by TinyPic De kenmerken van een tuinstad zoals Vreewijk in Rotterdam zijn: Het buiten wonen in de stad, stedelijkheid in een groene entourage, zorgvuldig ontwerp met oog voor detail en een heldere wijkstructuur en eenvoud. Image and video hosting by TinyPic In Vreewijk leidde een gids ons rond. Dit was een wat oudere man met wat wit haar en was stedenbouwer en architect van beroep. Hij begon met vertellen. Hij was helder en had een uiterst fijne stem om naar te luisteren. Zo'n stem die kinderboeken voorlas en die je luisterde op cd. Hij vertelde ons dat men begonnen is met bouwen aan Vreewijk in 1913 en men pas klaar was net voor de Tweede Wereldoorlog. Dit komt doordat men de wijk toen nog steen voor steen op moest bouwen. En doordat de bouw van de wijk zo vreselijk lang geduurd heeft zijn er ook verschillende vormen van architectuur te vinden. Dit ging namelijk gewoon door, en het gebied ontwikkelde zich gewoon mee. Wat opvallend is aan de wijk is dat er nu nog steeds genoeg parkeergelegenheid is. Onze gids vertelde dat de ontwerper ervan een ongelooflijk goede vooruitziende blik heeft gehad omdat in de tijd dat er begonnen werd met bouwen aan Vreewijk er nog helemaal niet zo veel auto's waren! Op de onderstaande afbeelding is een straatje in Vreewijk te zien met aan de straat een hele rij personenauto's. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Onze gids vertelde dat Vreewijk in eerste instantie bewoond werd door mensen uit het zuiden van Nederland, Zeeland met name. Vlak nadat hij dit vertelde en wij als groep verder liepen door de straat ontdekte ik wat terug van die Zeelanders in Vreewijk. Op de onderstaande afbeelding een huisje dat mij ongelooflijk veel doet denken aan de sfeer in Zeeland. Het scherpe puntdak, de twee simpele raampjes op de bovenverdieping, de voor een deel met hout bekleedde voorkant van het huis, de groen met witte luiken bij het raam en de witte versiering boven de voordeur deden bij mij de associatie met Zeeland leggen. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Daarna nam onze stedenbouwkundige gids ons mee door een smal gangetje tussen een hele rij rijtjeshuizen in. Ik verwachtte dat dit gewoon de brandgangen betroffen welke we even namen om sneller op punt B te komen. Maar tot mijn verbazing zat er tussen de achtertuinen en brandgangen gewoon een hele strook groen! Deze strook groen werd vooral gebruikt door de hondeneigenaren uit de buurt te zien aan de vele hondenpoep waar je met wat behendigheid tussendoor moest paraderen. Dit stukje groen lag erg verstopt, wat vast de bedoeling is geweest om de buurtbewoners die rust te geven. Op de foto hier onder het veldje vanaf het midden gezien naar de ene kant van het groene veldje, en op de foto daar onder wederom vanaf het midden gezien naar de andere kant van het groene veldje. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Op de bovenstaande afbeelding is een uitloop vanuit die groene strook tussen de achtertuinen van de bewoners in. Het lijkt gewoon een doodnormale brandgang met dat als enige functie. Wat mij daar ook opviel was dat de heggen van de tuintjes van die mensen zo laag waren. Je kunt bij wijze van spreken zo zien van de buurman van zes huizen verder allemaal op z'n barbecue legt op een warme zomerdag. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Daarna liepen we door naar het volgende bezichtegingspunt, te weten een in een nog vrij origineel verkerende staat huisje. In een dood normale straat en aan de buitenkant van het huisje is er ook niets anders te zien. Totdat ik de gang betrad. Hm, dit huisje ziet er wel heel erg ouderwets uit. Ik vond de indeling van de gang al leuk, met van die groene deuren, en allen naast elkaar. In het voor-kamertje stond een mevrouw te vertellen. Ze was pas net begonnen, ik kon gelukkig gemakkelijk inhaken op haar verhaal. In dit huisje woonde tot voor kort een 88-jarige man. Welke hier als klein jongetje al woonde met zijn ouders. Sindsdien is er aan het huisje zelf niets, maar dan ook echt niets veranderd! Geen warm water, geen kachel etc. Na het overlijden van de oude bewoner stond men versteld van de staat van het huisje en daarom is het huisje ook aangesteld tot een klein museum. En o! De keuken vond ik zo leuk! Alle keukenkastjes in het groen, een ouderwetse originele koffiemolen langs waar ooit het gasfornuis stond, de blauw-wit geblokte hand- en theedoek aan de muur waarmee je handen afdroogt nadat je ze hebt gewassen onder het koude water met de echte originele Sunlight zeep. Prachtig mooi. Op de onderstaande foto het stukje keukenblok met de gootsteen. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic De originele koffiemolen in het keukentje: Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Wilhelminapier Image and video hosting by TinyPic Bas nam ons mee naar achter de gebouwen, naar de waterkant. Vanaf daar had ik een ongelooflijk goed zicht op de Erasmusbrug. Het weer heeft vandaag niet erg mee gezeten, ik ben verschillende keren bekogeld door regen. Maar vlak voordat het weer ging regenen, kwam er een donkergrijze wolk over. Welke vanuit mijn oogpunt precies achter de Erasmusbrug zat! Geweldig! Doordat de achtergrond zo ontzettend dreigend donkergrijs is, springt de witte Erasmusbrug echt uit het beeld met zijn witte kleur. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Daar langs het water vond ik aan de overkant nog een contrast. Nu niet in kleuren, maar in gebouwen. Daar aan de overkant lagen namelijk ontzettend oude zeilboten. Die met nog twee van die vleugeltjes aan de zijkanten. In de tijd dat die schepen zijn gebouwd wist men nog niet ze een enkel zwaard onder de boot moesten maken. Op de onderstaande foto is te zien hoe de ouderwetse aangelegde boten met daarachter de rijen oude herenhuizen welke een eenheid met elkaar vormen. Maar het grote, witte, moderne gebouw daarachter vormt een gek contrast met de voorgrond. Dat witte gebouw hoort daar niet. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Uiteindelijk kreeg ik zicht op Hotel New York. Gelegen op de punt van de Kop van Zuid. Net als aan de overkant van het water is dit weer een oud gebouw. Omsloten door al dat moderne groots. Expres heb ik op de foto van hieronder het -wij zijn hier aan het werk-hek en de berg zand gefotografeerd. Want ze zijn nog allemaal druk aan het bouwen rond dat Hotel New York. Met al deze grote, nieuwe, moderne gebouwen vormt zich ook hier wederom een contrast met oude en nieuwe bebouwing. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Toen wij verder de pier afliepen kwamen we ook aan de andere kant van het Hotel New York. En hier was wederom een overduidelijk contrast te zien in oude en nieuwe bebouwing. Het Hotel New York lijkt helemaal te worden verdrongen door alle nieuwe en gigantische torens. Image and video hosting by TinyPic Wat mij ontzettend opviel aan de Wilhelminapier is dat het zo'n ontzettende bouwput is. Overal staan hijskranen, hekken en ligt zand. Heel eventjes was de lucht redelijk blauw, met de zon precies op de knal gele hijskraan. Door de compositie lijkt het net alsof de hijskraan de torens een voor een zo uit de grond trekt. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Opdracht Wilhelminapier Image and video hosting by TinyPic Zichtlijnenanalyse Image and video hosting by TinyPic Op de bovenstaande afbeelding zijn de door mij ontdekte zichtlijnen weergegeven. De Wilhelminapier heeft twee grote parallel aan elkaar lopende wegen. Op deze twee wegen heb je geweldige zichtlijnen. Je kijkt vanaf de noordelijkste weg zo op het Deloitte en het AKD gebouw. Zoals precies te zien is op de onderstaande foto. Genomen vanaf het punt waar ook de oranje zichtlijn in de bovenstaande afbeelding begint. Image and video hosting by TinyPic Het gebouw van de Holland New York lijn staat vanaf het middelste gebouw op het kaartje geweldig mooi tussen de twee grote torens aan zijn weerszijden. Dit geeft geweldig mooi weer hoe dit oude gebouw centraal staat op de punt van de Kop van Zuid. Omringt door al die grote massa's. En vanaf twee punten op de Kop van Zuid is de Erasmusbrug met de daarachter gelegen torens. Vanaf die twee punten zie je ook meteen een stuk skyline van Rotterdam. Deze twee zichtlijnen wijzen op de kaart naar boven. Waar de Erasmusbrug loopt. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Le Medi Image and video hosting by TinyPic Toen wij aan kwamen bij Le Medi regende het dat het goot. Echt kei hard, niet normaal. Ik vond dat het buurtje vrij verstopt was. Het hek waarin je binnenkomt zat dicht waardoor we eerst dachten dat we er niet eens in konden. Toen bleek dat het hek gewoon open kon en zijn we naar binnen gelopen. Op de onderstaand foto is te zien hoe men Le Medi binnen komt. Wat hieraan opvalt is dat de vorm van de 'hal' waar je in komt zich in een punt vormt. En er zijn verschillende kleuren gebruikt. Vrolijke, felle kleuren die doen denken aan het mediterraans. Wat mij ook opviel was dat de huizen rond een binnenplaatsje waren gesitueerd. Een binnenplaatsje met stukjes stadstuin met bomen waar ooit palmbomen in stonden. Maar nu stonden er gewoon average Nederlandse bomen. En samen met de stortregen deed dit het meditteraanse idee wat vervagen. Wat opzich best jammer was. Maar wat mij toch nog opviel aan de huizen was dat ze vrij hoog en recht waren met verschillende rode kleuren en wit. Wit, dat de warme zon af moet stoten. Zoals ook te zien is op de foto twee naar onderen. Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Image and video hosting by TinyPic Opdracht Le Medi Image and video hosting by TinyPic Op grond niveau is te zien aan de architectuur van de huizen dat het echt Arabisch is. Vierkante huizenblokken met vierkante, wat kleine raampjes met daaromheen een dikkere rand van een andere kleur steen. Wat typisch iets mediterraans is. Maar ook de kleuren van de rest van de huizenblokken zijn afgekeken van het Arabische. Het al eerder genoemde wit, dat in die landen gewoon puur praktisch is voor het te laten weerkaatsen van de zon. Maar ook de verschillende tinten rood in de muren, wat gewoon van die cultuur daar is. Zoals ook te zien is op de lengte foto hierboven. Image and video hosting by TinyPic Een typisch Arabisch kenmerk vanaf een ander schaal niveau dat toegepast is in de wijk is het pleintje waar de huizen aan gesitueerd zijn. Met daarin verschillende vierkanten met groen. Zoals ook te zien is op de onderstaande foto. Waarop ook het stukje groen mee verduidelijkt wordt. Image and video hosting by TinyPic

13:12 - 19/10/2010


Description
NHTV Stedenbouw, logistiek en mobiliteit studierichting Urban Design. Excursieweek van 18 t/m 23 oktober 2010.
Home
User Profile
Archives
Friends
Recent Entries
- Donderdag 21 oktober 2010; Culemborg
- Woensdag 20 oktober 2010; Amsterdam
- Dinsdag 19 oktober 2010; Rotterdam
Hosting door HQ ICT Systeembeheer