Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Nootje

Description

De wereld op zijn kop


«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Afronden

De perioden tussen de nieuwe stukjes op m'n blog worden te lang... Ik merk dat ik  mijn leven weer op wil pakken en dat dit intensief is. Zonder ook maar iemand voor zijn of haar hoofd te stoten: ik wil dit op mijn eigen manier gaan doen, zonder alles te delen via deze blog.

Het is een ingrijpende periode geweest, die ik graag af wil sluiten en die ik zonder alle lieve steun van zo veel mensen om me heen nooit zo positief zou zijn doorgekomen! Voor dat dit alles speelde, vroeg ik mij soms af " stel, er overkomt me iets, op wie kan ik dan terugvallen?" Welnu, ik weet het nu, heb het ervaren; vanaf hef allereerste begin tot en met nu: Er zijn zóveel lieve mensen om ons heen. Dat is een ervaring geweest die heel, heel waardevol is! Zo veel mensen die allemaal op een eigen wijze hebben laten weten, laten merken en laten voelen er voor ons te zijn en met ons mee te leven. Alle kaarten, meer dan 70!! die ik kreeg. Al die weken heeft de kamer vol bloemen gestaan, iedere keer weer was er wel iemand die met een lief gebaar, een lieve opmerking, een super gezellig bezoekje; er voor me was. Het heeft me echt geholpen deze toch wel moeilijke periode steeds positief te blijven. Dank jullie wel allemaal! 

En nu wil ik dus graag "op eigen benen", de draad weer oppakken en me gaan richten op de toekomst, zonder kanker. Ik heb veel geleerd van de achterliggende periode, of het me sterker heeft gemaakt kan ik nu nog niet zeggen, daarvoor sta ik nog niet stevig genoeg in m'n schoenen. Maar ik denk het wel. Dat ik mijn leven intenser beleef, meer zal gaan kiezen wat ik écht graag wil en belangrijk vind, dat verwacht ik zeker. Gezondheid is zó basaal, dat wist ik natuurlijk al, maar het zelf zo rücksichtslos ervaren is toch een ander verhaal. 

Dus, lieve allemaal ; dit is m'n laatste stukje op m'n blog. Nogmaals: waanzinnig bedankt állemaal voor jullie steun, attenties, lieve initiatieven en belangstelling! Zorg goed voor jezelf en vooral: BLIJF GEZOND!!

Dikke kus, Marleen xxx


Posted: 12:25, 16/6/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Pinksteren

Wat een prachtige pinksterdagen! volop zon en vooral buiten leven! De wereld ziet er anders uit en he... Half Nederland is er waarschijnlijk op uit getrokken, wij zijn gelukkig voorpal thuis geweest. Kees is bezig geweest met het bouwen van een plantenkasje in de tuin, wat echt heel leuk geworden is. We kunnen vanaf nu zelfvoorzienend zijn haha.. Zaterdag is Pa gezellig geweest en hebben we heerlijk in de tuin gezeten. Eind van de middag de Bbq aan en genoten van een prachtige zomerse avond. Zondag was het weer s ochtends nog niet zo mooi, wat 's middags ruimschoots goed gemaakt werd. Jelle is met een groep vrienden en vriendinen nergens gaan bbqen, wat uitliep in een overnachting in de buitenlucht, alleen dan zonder slaap. Hij kwam vanmorgen meer dood dan levend thuis en houdt vandaag een revalidatiedag. 

ik kreeg van Patty waanzinnig leuke foto's gemaild van de Ladies Run, waaraan zij samen met haar dochter Jill heeft mee gedaan! Enne, helemaal súper: zij liepen samen voor mij☺️, ik zal een foto toevoegen aan m'n blog. Op de Facebookpagina van Pink Ribon zijn ze ook terug te zien! Wat een kanjers he...

Kees en ik zijn in Nunspeet naar de Kijktuinen geweest, waar werkelijk alles wat groeit en bloeit bij elkaar te zien is. Op weg naar huis bij een kweker Wat plantjes gekocht, die nu nog in een krat in de tuin staan en daar vandaag ook in blijven staan, er komen van de week meer dagen om ze in de grond te zetten😊.

Qua energie mis ik momenteel het een en ander, dingen zijn me al gauw te veel en om het minste of geringste schiet ik uit m'n slof of voel me kei moe. Na een discussie met Jelle over iets wat hij niet mocht maar wel wilde, heb ik mij uren helemaal opgebrand gevoeld. Lastig, want normaal gesproken ben ik echt niet voor een kleintje veraars als het om die dingen gaat. En dan ben ik nog niet eens boos geworden.. Wat dat betreft ben ik blij dat we het weekend gewoon thuis geweest zijn, straks word ik nog een soort van huismus😐.

Morgenochtend staat een bezoek aan de internist op t programma, in verband met m'n schildklier. De bloeduitslagen heb ik vrijdag al ontvangen en deze laten geen afwijkingen zien. Wat het dan wel is, wordt als het goed is morgen verder bekeken. Daarna heb ik een afspraak met de oncologieverpleegkundige om bijzonderheden rond de hormoonbehandeling te bespreken, waarmee ik morgen van start ga.

Woensdag staat een afspraak met de Arboarts om te bespreken hoe ik m'n werk weer ga oppakken. Woensdagavond is er een etentje met m'n team, heerlijk, informeel iedereen weer ontmoeten! Ik heb er zi. In...

 

 


Posted: 16:12, 9/6/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Vlaai door de brievenbus

Van vriendin Chantal de lekkerste vlaai van het land uit Maasbracht! Een geluksmoment op een dag waarop het niet zo lekker ging. Wat een schat he, dat ze dit voor me doet❤️


Posted: 20:44, 5/6/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Wisselvallig

Net als het weer op dit moment, gaat het hier op en af. De dagen vliegen voorbij met...ja met wat eigenlijk? Een bezoek aan de internist, voor het bespreken van en afspraken maken rond de hormoonbehandeling. Hier kan ik volgende week mee van start gaan. Ook zijn we gezellig met vrienden uit eten geweest. Verder herkennen de herten me inmiddels wel in het bos denk ik en loopt Luna alle kilometers monter mee. Gisteren is Astrid gezellig geweest, we hebben heerlijk bijgekletst, eerst hier thuis en daarna op een terrasje in de stad, onder een grote parasol. Het was een regenachtige dag, waardoor het van iets actiefs buiten de deur nauwelijks is gekomen, maar daardoor niet minder leuk! Kees heeft shoarma gemaakt en na de koffie is Astrid weer terug naar Zwijndrecht gereden. 

Vandaag nog een dag met veel regen met een waanzinnig leuke verrassing : een echte Limburgse vlaai door de brievenbus! Van m'n vriendin waar we al zo'n 12 jaar mee bij camping Ko in Zeeland staan 's zomers! Het is zó bijzonder te ervaren dat er zoveel mensen zijn die aan ons denken, keer op keer, al die weken dat dit gedoe nu al duurt. Al die weken staan er al bloemen in huis, ook nu weer! Al een paar keer dat ik bloemen die uitgebloeid waren weg gooide en dacht "wat kaal, straks zelf een bloemetje halen",  kreeg ik zo maar weer bloemen met een lief kaartje er aan cadeau! Gisteren kwam ik bij de kapper vandaan en stond er prachtige zonnebloemen van m'n vriendin in de keuken🌻. Dus nee, ik hoef het echt niet alleen te doen. 

Het is vervelend dat nu m'n schildklier niet goed blijkt te zijn en ik hiervoor óók de molen weer in moet. Ik wil zo graag verder... Maar goed, ook deze hobbel al ik wel over komen!   Gelukkig een schat van een huisarts die aardig kijk heeft op hie ik in elkaar steek. 

Het belooft een prachtig Pinksterweekend te worden, met heel veel zon☀️☀️☀️☀️

 


Posted: 20:06, 5/6/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Een week verder leven

Zo en dan is het een week verder, de bestraling werkt nog verder uit, zonder heen en weer te rijden naar Arnhem, het duurt twee weken en dan is het naijlen algelopen. Hoe lang het nog naijlt in mijn hoofd weet ik niet, maar het lijkt er steeds meer op dat dit tijd kost en niet gaat in het tempo dat ik zou willen. Tijd, tijd, tijd en geduld hebben en rust nemen; en hoe ik dag nou in mijn leven en bij mijn aard moet inpassen weet ik nog niet zo goed.†

De afgelopen week ben ik erg bezig geweest met het maken van de stap richting hormoon therapie. Gelukkig is deze knoop nu weloverwogen doorgehakt, dankzij veel eigen lees- en denkwerk en de opvattingen en ervaringen van mensen in m'n omgeving. De doorslag heeft Patty gegeven die navraag heeft gedaan bij de internist op haar werk waarmee zij veel samenwerkt, haar dubbel- check heeft de doorslag gegeven om de behandeling te starten, en het voelt goed. †Vrijdag moet ik nog voor een informatief gesprek naar een verpleegkundige van de betreffende poli.†

Vanmiddag naar m'n werk geweest, bijgekletst en globaal besproken hoe ik een en ander weer op kan gaan pakken. Volgende week volgt nog een bezoek aan de bedrijfsarts om een en ander door te spreken. Gisteren al een lange wandeling gemaakt en lekker koffie gedronken in het bos met collega Iris. We doen dit wel vaker en het is altijd fijn om elkaar buiten het werk om ook eens te spreken.†

Veel meer dan wandelen en fietsen komt niet uit m'n handen, het lukt me maar moeilijk me te concentreren op iets dat verder gaat dan " huisje, boompje, beestje". Het boek waar ik al helemaal overnieuw in ben begonnen omdat ik me werkelijk waar de verhaallijn niet kan herinneren, pak ik keer op keer weer op; om lekker te gaan zitten lezen, komt misschien wel nooit meer uit. Verder dan het eerste hoofdstuk om ik maar niet...De aanhouder wint!!


Posted: 16:49, 3/6/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Zo instabiel als het weer.

Dinsdag was het dan zo ver: de laatste keer naar Arti. Omdat ik pas eind van de middag moest, kon ik overdag Luna eerst lekker uitlaten in het bos, waar het super fris rook vanwege alle regen die gevallen is. Weer thuis m'n fiets gepakt om een grote bos bloemen te gaan halen. De laatste bos heb ik maandag weggegooid. De héle periode die achter ons ligt, hebben we van allemaal lieve mensen de mooiste bloemen mogen ontvangen!! Wanneer ik langs ons huis fiets, staat de bloemist voor de deur, met een super verrassing, een prachtig boeket van m'n broer en schoonzus! Dus, gauw weer afgestapt en de bloemen in ontvangst genomen. Terug naar binnen en de bloemen in een vaas gezet, de kamer ziet er gelijk anders uit! Dan maar verder met waar ik al aan begonnen was 's ochtends: mijn werk weer oppakken, ICT bellen, omdat inloggen niet lukte, en na wat over en weer bellen doet alles het weer, m'n smartphone, m'n tablet en de laptop: ik kan aan de slag! 

Dan komt Joke, een overbuurvrouw aan de achterdeur, met óók weer een prachtig boeket! Wát lief! Zij blijft gezellig een kop koffie drinken, waarnaar ik weer aan de eettafel ga zitten om de draad weer op te pakken met het lezen van alle werkmail. Wat een rare gewaarwording, alles doet het, alleen nu ikzelf nog. Wat ik lees kom gewoon niet binnen, het lukt me niet me te concentreren.. Ik hou een hele tijd vol, bel nog met m'n coördinator van het CJG in Ermelo, nadat ik zie dat zij mij heeft gebeld, bel ik terug. Zij informeert naar de afgelopen periode en naar de plannen voor de komende tijd; ik weet niet hoe het allemaal zal gaan lopen, en stel voor dat ik af en toe langs kom op kantoor wanneer collega's daar zijn om bureaudienst te draaien. Zij vindt alles goed en adviseert tijd te nemen. 

Wanneer er wordt aangebeld, staat Alice, de overbuurvrouw, voor de deur, met een heerlijke zelfgebakken boterkoek! Wat een schat he..

Jelle komt uit school en we drinken even iets, hij heeft geen afspraken vanmiddag en gaat sporten, maar eerst nog even gamen boven. Dan staat de taxi voor de deur, ik schrik een beetje als de dame van onlangs vrolijk naar me zwaait, roep naar Jelle dat ik hoop dat ik weer levend thuis kom en vertrek? Het is druilerig weer en de chauffeuse doet naar ding, ik probeer niet te veel in te gaan op haar pogingen tot een gesprek, om haar vooral niet af te leiden. Bovendien leef ik erg in mijn eigen hoofd vandaag. Bij Arti word ik al snel binnen geroepen, en ik zeg "dit is de mooiste keer van allemaal!" Er ontstaat een gesprek en er wordt gevraagd naar mijn beleving bij dit alles, de brok in mijn keel wordt groter en groter en dan komen de tranen... Gelukkig is er een luisterend oor, het is voor de mensen aan de behandeltafel heel herkenbaar wat er met me gebeurt ( gelukkig maar). Het is vooral het gevoel dat ik door te gaan bestralen steeds alles aan gedaan heb om beter te worden, hierdoor heb ik nog een beetje het gevoel gehad dag ik zélf iets aan m'n herstel kan doen. En nu dit ophoudt, moet ik het helemaal overgeven aan m'n eigen lijf en daar vertrouw ik eerlijk gezegd niet zo op. Het heeft me flink belazerd namelijk. Dat is een heel proces, wordt me verteld, waar ik tijd voor moet nemen. Intussen ga ik liggen op de gebruikelijke manier, én ik lig in één keer goed haha! Dit is echt milimeter werk, eindelijk heb ik het door.. Terwijl ik daar alleen lig en de apparatuur zijn werk doet, stromen mijn oren vol met tranen, er is geen houden aan. Wanneer ik klaar ben en ga zitten, stromen mijn oren leeg, de tranen lopen over m'n borsten, symbolisch misschien? 

Ik loop terug naar hef kleedhokje, waar ik nog een vervolgafspraak mee krijg en de mensen van de afdeling die me vandaag weer zo goed hebben opgevangen bedank voor hun geweldige werk de afgelopen periode. Zijn hebben er alles aan gedaan om het comfortabel te doen zijn. Het is niet zo dat ik het iedereen kan aanraden, maar als hef dan tóch moet ben je hier in goede handen! Bij de toiletten gooi ik een plons koud water in m'n gezicht en enigszins hersteld loop ik naar buiten, naar de taxi die staat te wachten, met, jawel, dezelfde chauffeuse 😨. Na een paar keer steken heeft ze de taxi zo voor de hefboom staan dat die open gaat. Ze rijdt treuzelelend en de boardpc bedienende het terrein af, maakt een heel rare bocht, de andere kant op dan de andere chauffeurs steeds rijden, maar zij zal vast een andere route weten? Intussen moppert ze dat zo'n rot bocht is en zie ik dat we aan het spookrijden zijn....tegenliggers komen aangereden, het regent dat het giet, het zicht laat te wensen over Pff.. Ze zet de auto enigszins op het midden van een eiland in de weg waarop fietsers veilig moeten kunnen wachten op het oversteken van de volgende weghelft...helaas nu even niet, er staat een taxi midden op! Dan rijdt ze verder en bereikt de goede weghelft, nog steeds rommelen. Met die boardpc waarop inmiddels een oproep voor een volgende rit is binnengekomen. Hierbij rijdt ze recht op een paaltje op een wegversmalling af, waarvoor ik haar ook maar weer waarschuw, ze remt en zegt nundqt ze hiervan zelf ook wel schrikt. Nou ja, dat valt dan weer mee... Ze rijdt al stotend en hakkelend Arnhem uit en als we op de snelweg zijn, doe ik mijn ogen maar dicht en doe of ik slaap. Ik vraag mij af of het dan toch nog een keer zal gebeuren: terugrijden via Amersfoort in de spits? Alle chauffeurs hebben het er de afgelopen weken over gehad dat dit toch wel de domste route is die gereden kan worden. Ik wacht het maar af...en jawel hoor! Gelukkig komen we weer heelhuids thuis aan en heb ik dit traject hiermee afgesloten!,

Even lekker douchen, omkleden en dan heerlijk uit eten met Kees en Jelle. We komen terecht op de Markt, bij " de Graaf van Gelre", er zijn veel restaurants dicht vanavond. We hebben het gezellig en het eten smaakt heerlijk.

En nu aan de slag met het oppakken van de draad..

 


Posted: 10:49, 29/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Laatste ritjes Arnhem

Na in het weekend genoten te hebben van het mooie weer en buiten zijn, vandaag, maandag weer over tot de orde van de dag. Zaterdag waren we uitgenodigd om bij vrienden in Hulshorst te komen eten, wat een heel gezellige barbecue werd! Gezellig buiten in de tuin gezeten en helemaal niets hoeven doen om iets op m'n bord te krijgen! Helemaal super dus. We hebben gezellig zitten praten en, zoals het Ellen is toevertrouwd, ook heerlijk gelachen! We waren weer redelijk op tijd thuis, wat mooi uitkwam want lekker slapen was toen wel een uitkomst haha. Jelle is nog een poosje de stad in gegaan, waar het "Lalaland" was, een festival waar veel jongeren rondstruinden. Om even twaalf uur kwam hij me wakker maken om te vertellen hoe leuk het was en te melden dat hij weer thuis was. Zondag scheen de zon alweer toen we wakker werden, wat een zaligheid is dat toch he! Kees wilde er graag op uit, de stad in en op een terrasje zitten en heeft dat ook gedaan. Ik heb Luna gelaten! wat niet echt de moeite waard was, ze had het te warm en liep stapvoets alleen het hoognodige, naar het stuk poepgras langs het water waar ze haar behoefte mag doen en daarna onverstoord weer uit zichzelf naar huis. Met enig schuldgevoel ben ik haar gevolgd naar huis, waar ik de hele verdere middag in de tuin heb doorgebracht. Lezend en slapend, als een oud wijf. Kees maakte het eten, lekker verse pasta met asperges, waarvan we buiten hebben zitten smikkelen. S avonds weer met de kippen op stok om vandaag weer fris en fruitig aan de nieuwe week te beginnen.

Jelle naar school geholpen en daarna geprobeerd in te loggen op mijn werkaccount, wat niet lukte. Morgen kan ik hIer de helpdesk voor bellen, kijken of we het op kunnen lossen. Daarna beneden de ramen gaan zemen, vooral om fysiek bezig te zijn. Dingen doen waarbij ik niet hoef na te denken werken toch nog altijd een soort van geestverruimend hihi Zelfs de vitrages afgehaald en in de wasmachine gedaan! †Waarmee het de hoogste tijd geworden was om Luna lekker uit te gaan laten. Een uur het bos in geweest en genoten van het zachte weer, regen hing in de lucht maar liet nog op zich wachten gelukkig. Droog en wel weer thuis de natte gordijnen weer opgehangen. toch weer even met inloggen voor m'n werk bezig geweest, want o wat is het toch irritant als dat niet lukt en je zelf niet weet hoe je dat kunt verhelpen. †…ťn account is uiteindelijk wel gelukt en ik heb een uurtje mail zitten lezen. Soms lijkt het wel of er in m'n hoofd ook iets is weggehaald; ik kan dingen drie keer lezen en dan nog blijft niet hangen waarover de tekst gaat. Lastig is dat hoor! het geeft een heel onbeholpen gevoel in ieder geval. Op een gegeven moment ben ik ook maar gestopt met lezen, het account weer activeren was me in ieder geval gelukt. Klein beginnen.. †De stofzuiger nog door de woonkamer geslingerd en een broodje gesmeerd. Voordat ik het wist stond de taxi alweer †voor de deur, met een heel fijne chauffeur, zodat we ook heelhuids en op tijd in Arnhem aankwamen. Bij het voorbereiden op de bestraling was nog even tijd voor een praatje, er werd gevraagd hoe het weekend was geweest en even gesproken over de laatste bestraling morgen, en daarna. Het was fijn om even met deze " insiders" te kunnen praten over de dilemma's die de hormoontherapie veroorzaken nu ik hierin een keuze moet maken. Dit kost veel hoofdbrekens. Gelukkig heb ik mijn kopzorgen ook met Patty kunnen delen en zal zij ook nog informatie voor me inwinnen. We zijn vrijdag voor een gesprek naar de internist geweest. Deze arts lijkt op "Miranda" uit de Engelse comedyserie; een grote ietwat lomp uitziende vrouw, in een foute jurk ( althans, de jurk was best leuk, maar was fout bij haar), met blote benen eronder, te wit nog en zonder panty's. Wat vals he...maar het was zo'n naar gesprek, dat er achteraf alleen maar lelijke gedachten bij me opkwamen. Van deze arts ging geen enkele empathie uit, zij somde aan de hand van statistieken die te zien waren op het scherm van haar pc de kansen op terugkeer van de tumor binnen een jaar op, en die op een termijn van tien jaar. Ook legde ze plastisch uit wat de hormoonbehandeling hierin zou kunnen betekenen. Waarbij ze nog toevoegde "en als de tumor weer terugkomt kan de borst gewoon worden geamputeerd", wat me wel even deed schrikken! Daar heb ik nog helemaal niet over na willen of durven denken! Maar goed, waar ik. U over na moet denken is of ik voor de winst die het oplevert de hormoonbehandeling ga doen. Kees is er wel duidelijk over " ga het gewoon doen, je kunt er altijd weer mee stoppen" , wat ook zo is, de therapietrouw is gering bij deze vorm van behandeling, wat inhoudt dat veel vrouwen de voorgeschreven termijn van vijf jaar niet vol maken en vroegtijdig afhaken. Nou krijg ik hiervoor wel meer begrip tegenover deze arts😁Wanneer ik vervolgens lees dat in Nederland meer vrouwen aan kanker overlijden aan kanker dan in de ons omringende landen...tja wat moet je ermee he?

de behandeling heeft als negatieve uitwerking dat je last krijgt van stijfheid, nou heb ik dat al langer en daarom beweeg ik ook trouw, gewichtstoename, ik ben toch al vrijwel chronisch aan de lijn, depressieve klachten kunnen optreden, tromboserisico; alle overgangsklachten kun je er van krijgen, maar dit hoeft dus niet! Toen ik vroeg of sporten en bewegen de kansen op overgangsklachten niet positief beÔnvloeden, omdat ik daarover meerdere keren heb gehoord en gelezen, keek de arts me aan met een blik van" goh, je kunt lezen".. Maar kon mijn gedachte hierover niet bevestigen noch aanmoedigen. Na alle goede ervaringen die we de afgelopen periode hebben bij zowel de mamapoli als de behandelend chirurg als alle betrokkenen bij Arti in Arnhem, is deze arts een giga anticlimax.

Vanmiddag op die tafel voor het bestralen had ik gelukkig een heel goed gevoel, deze vrouw luistert echt en durft vanuit haar eigen ervaring met een vriendin te putten en deze met mij te delen. Deze vriendin krijgt na vijf jaar therapie het voorstel om nůg eens vijf jaar door te slikken. Hiervan had ik nog niet eerder gehoord.†Tijdens de bestraling geeft het mij tenminste een goed gevoel, zij luistert oprecht. Dat dit zo belangrijk is, wordt me keer op keer duideljk.

Als ik buiten kom staat de taxi nog op me te wachten en linea recta rijden we weer naar huis, waar we om half zeven weer aankomen en waar Kees achter de pannen staat en een heerlijk prakje bloemkool op tafel zet.

En dan morgen de laatste keer!†


Posted: 20:27, 26/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Driekwart zit er op

Gelukkig heb ik de dip van gisteren achter me gelaten! Vandaag gewoon weer de draad opgepakt, Luna uitgelaten en in de taxi gestapt. Misschien dat ik daarover wel wat beter na had moeten denken😁, hoe deze chauffeuse gereden heeft? Ik zou het werkelijk niet na kunnen vertellen maar naar TomTom deed ze uit, wat mij in de veronderstelling bracht dat ze wist waar ze heen ging? Onderweg vroeg ze nog een keer enigszins verwonderd waar ik naar toe moest😳, gelukkig reden we richting Arnhem... Hier kwamen we om 10.43 uur aan, de dame heeft een paar keer gevraagd hoe laat ik de afspraak had staan, maar maakte toch echt geen aanstalten om op tijd te gaan komen.. Om 10.45 uur had ik de afspraak en er wordt keurig op tijd gewerkt bij Arti. 

De terugrit begon al TomTom instellend, waarbij de dame te ver van de hefboom van de parkeerplaats blijft staan, drie keer steken en ze had de auto in het vizier van de sensor in de hefboom😳, vervolgens rijdt ze de eerste de beste mogelijkheid richting centrum ( daar moeten we niet in), verbetert intussen de stem van de TomTom, rijdt daarbij door een rood stoplicht, waarvoor ik haar behoed door voorzichtig op te merken dat 'ie op rood staat😨, ze staat hierdoor op een lullig punt, aardig in de aanrijroute van de trolleybussen. De TomTom tegensprekend neemt zij een afslag, wat dan niet de goede blijkt te zijn, waarna zij via een oversteek ook de weg weer oprijdt bij de eerstvolgende oprit. We zijn dan nauwelijks 5 minuten onderweg he...  Ze besluit dat ze toch de snelweg maar neemt (op de heenreis vertelt zij dat zij liefst binnendoor rijdt omdat dit zo fijn is), waarna ik haar de juiste snelweg maar wijs, omdat zij ijskoud verkeerd voorsorteert. Eenmaal op de snelweg stuurt ze niet bepaald standvastig, mij tussendoor vragend welke weg zij moet volgen en wanneer de boordcomputer nieuwe ritten aangeeft vraagt " staat uw naam nog steeds op het scherm?"  Altijd nog beter dan het voortdurend wisselen van brillen en zonnebril om überhaupt te kunnen zien waar ze rijdt 😖. Hierbij rijdt zij om de haverklap over de " rammelstroken" , de doorgetrokken reliefstrepen aan de rechterzijde van de weg. Ik kan mij niet heugen dat ik zo'n streep ooit geraakt heb onder normale weersomstandigheden overdag.

Intussen zie ik vanuit mijn ooghoek dat de dame voor de volgende rit inmiddels een kwartier te laat is wanneer we Hardewijk binnen rijden. Ik zeg niets en laat me linea recta afzetten voor de deur. Hoe zIj vervolgens in Ermelo komt om daar de volgende klant op te halen, geen idee. En eerlijk gezegd wil ik het niet weten ook haha. 

Al met al niet echt een ontspannen ritjes vandaag. Thuis dan ook maar niet achter het stuur gestapt om met Luna naar het bos te rijden, maar Luna aangelijnd en een flinke wandeling gaan maken van 1,5 uur, genietend van het prachtige weer. Daarna niet veel meer gedaan, gewoon omdat dat niet ging vandaag.


Posted: 18:28, 21/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Verhelderend

Vanmorgen eigenlijk de eerste keer daf ik er even helemaal genoeg van had! Wat voelt dat verwarrend, want met mijn verstand weet ik heel goed dat dit volkomen onterecht is, dat ik helemaal geen klagen heb, dat ik zoveel mazzel heb, zoveel mensen om mij heen...natuurlijk is het onredelijk om dan uit m'n hum te zijn. Maar niet menselijks is me vreemd, het werkt nu eenmaal gewoon zo kennelijk  en dan is er zo'n gevoel waarmee je geen raad weet. 

Kees naar zijn werk vertrokken, Jelle naar school geholpen en Luna even uit gaan laten; zelfs de hond wilde niet vooruit haha en trok bij het eerste het beste straatje richting huis. Ach ik zal het wel uitgestralad hebben 😛. Het was erg warm hier en het beest is niet echt hittebestendig, dus rustig aan weer naar huis gewandeld en daar stond de taxi binnen no time voor de deur. Er moesten in Garderen twee mensen worden opgehaald, een moeder, iets jonger dan ik, met haar 19 jarige dochter. Er ontstond een praatje, deze vrouw moest 21 keer bestralen, zou eerst geen chemo moeten maar toen toch weer wel... Het zette mij weer met twee benen op de grond☺️. Gek he, maar ik schaM me er niet voor, je voelt soms gewoon allemaal je eigen shit en het lukt nou eenmaal niet altijd je eigen gedoe in perspectief te zien. Soms lukt het me niet  en baal ik gewoon dat ik zo belazerd ben door m'n eigen lijf, helemaal geen signaal krijgen dat het niet goed met je gaat, lekker leven van dag tot dag en dan dit hele circus moeten doorstaan. Meestal zie ik het optimistischer hoor en ben dankbaar dat alles zo goed verloopt, dat alles wat ik nu nodig heb om beter te blijven aanwezig is in ons hemeltje rijke land. 

Om in conditie te blijven heb ik gisteren Margriet, een overbuuf gevraagd of zij zin en tijd had om vanmiddag mee te gaan fietsen, en gelukkig was zij hiervoor wel te porren! We zouden een rondje Nijkerk doen! maar omdat er eind van de dag buien werden voorspeld maar aan de Veluwse kant van het water gebleven en een heerlijk rondje door bos en over zandvlakten gefietst. Onderweg even gestopt voor een bakje thee ( Margriet denkt wel aan de innerlijke mens😋),twee uur lekker doorgetrapt en langs veel mooie plekjes gefietst. ( de teller stond op 28 km toen ik de tuin in fietste🚲). Kijk en dat is dan weer rijkdom, goed moe worden van een gezelljg, mooi fietstochtje, gezellige buuf, mooi weer er bij, mooie natuur; en dan thuis ook nog eens een lekker glas koude limonade🍹

Eten gekookt, in de tuin gegeten en onder de douche; bijtijds naar bed en morgen? Ik ben er weer klaar voor!🏁


Posted: 18:05, 20/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Vrij weekend

Dan ineens is het zondagavond, een onverwachts volle zaterdag, met een bezoekje aan de markt in combinatie met een terrasje. voor twee euro drie planten gescoord op de markt, 2 hortensia's die op sterven na dood waren en een begonia.. Alle drie staan ze inmiddels te floreren in de tuin. Jammer alleen dat ik vervolgens wel bijna 20 euro kwijt was aan nieuwe potten en schotels haha, maar ze zijn wel lekker opgeknapt en houden het zo best een poosje vol! En als we er dan het weer bij houden dat we het hele weekend mochten hebben, kunnen we er volop van genieten in de tuin! Zaterdagmiddag kwam mijn vader onverwachts deze kant op zeilen, waarbij het met zijn neus in de boter viel, want we hadden een Chineesje in de planning. Eind van de middag naar de boulevard gefietst waar we vorige week ook al hadden gegeten, met als ge log dat Jelle een nacht op het toilet heeft gezeten in combinatie met overgeven van de rauwe tonijn die op de sushi zat😨. Omdat het eten er altijd goed is, heb ik gebeld de volgende dag gebeld om dit te melden, vooral om te voorkomen dat andere mensen dezelfde sushi voorgeschoteld zouden krijgen. Met heel veel excuses kregen we een nieuw etentje aangeboden van de baas van het restaurant! En daar hebben we geen gras over laten groeien, dit keer was de sushi weer prima in orde. We waren weer op tijd thuis voor de oefenwedstroud van het Nederlands elftal, waarna Pa weer richting Zwijndrecht is gereden en ik in bed gekropen ben. Vanmorgen heel lang uitgeslapen en door Kees verwend met ontbijt op bed! Het was prachtig weer buiten, dus eenmaal wakker aangekleed en naar beneden voor koffie. We zijn op de fiets gestapt voor een rondje Zeewolde, het was druk met fietsers en ook op het water was veel verkeer. Het was een heerlijk rondje fietsen, met in Zeewolde een tussenstop, en via het pontje weer terug naar Horst. Thuis genoten van de tuin, Libelle erbij en aan het eind van de middag de COBB aangestoken. Het was een prachtige zomeravond en om 21 uur nog lekker buiten. Toch maar naar binnen gegaan, waar we nog even hebben gekeken naar "1 tegen 100" en toen naar bed. 

Morgen weer vol frisse moed verder met m'n uitstapjes naar Arnhem, Kees weer aan het werk en Jelle weer naar school.  's Ochtends komt Rianne de boel hier lekker schoonmaken en opruimen, wat een zaligheid toch😊. Ik kan dan 's middags lekker met Luna aan de wandel🐶


Posted: 21:46, 18/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Op de helft

Zo, het ergste heb ik gehad 😊, ben op de helft! Om dat te vieren deed de taxi er bijna twee keer zo lang over vandaag haha...Ben 3,5 uur op stap geweest vandaag... Maar voorlopig wel weer een keer die meetelt bij het totaal. Thuis gelijk Hanneke, m'n coördinator bij  m'n eigen werk ( bij Careander dus) geappt om te vragen of het gelegen kwam dat ik even langskwam. fijn ontvangen en goed. bijgepraat over het werk, " mijn"  gezinnen en over hoe het met me gaat. Het voelt goed mijn vizier weer om andere dingen te gaan richten. Tevreden weer naar huis gewandeld, deze noot nog kraken en dan de dingen van alledag weer op proberen te gaan pakken. 

Morgen staat een gesprek met de radioloog- oncoloog gepland,  Kees gaat dan mee naar Arti, om bij het gesprek aanwezig te zijn. Het bestralen en het consult zijn netjes ingepland, met weinig wachttijd er tussen. Het zal vaan over de voortgang bij het bestralen..

Gisteren belde Chantal, een vriendin van camping Ko, we kennen elkaar inmiddels al wel heel wat jaren dus, via haar zoon, had zij gehoord dat Jelle gisteren mee geweest was naar het betralen.. Jelle heeft een berichtje op Instwgram geplaatst en dit is door Niels opgepikt... Zo is gelijk mijn dilemma opgelost, ik had bedacht dat ik van de zomer "gewoon" op vakantie zou gaan, deze hele geschiedenis achter me latend, gewoon weer verder gaan met bijkletsen waar we zomer 2013 gebleven waren. Het blijkt niet te werken, en het is ook wel prima geloof ik: ik moet er gewoon mee dealen. Natuurlijk had ik het  Chantal wel verteld, gewoon, terwijl we voor de tent stukje bij stukje het afgelopen jaar doorspreken. Zoals andere jaren, de leuke dingen, de spannende dingen, de mooie dingen... En daarbij had ik haar dan, met een lach en met een traan, verteld wat er met me is gebeurd en wat het met me heeft gedaan. In m'n bikini met een t- shirtje erover, gewoon, als al die andere keren wanneer we elkaar weer "live" zien daar. Alleen dan wel anders dit jaar. ik zou nu al wel willen weten hoe ik er dan op terug kijk. Ik merk nu al dat het dingen met me doet die ik niet zo 1, 2, 3 kan verwoorden of omschrijven, maar die er waarschijnlijk straks wel toe doen☺️


Posted: 20:16, 15/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Mee kijken

Vandaag mocht Jelle thuis blijven van school ( van ons, geen idee hoe school hierover denkt), om mee te gaan naar Arti. Hij mag er meekijken tijdens de bestraling en er wordt hem van alles uitgelegd. Ik hoop dat " het enge" hierdoor wat van het hele gebeuren af is voor hem, aanvankelijk vond Jelle het allemaal maar eng, waf vooral komt door het onbekende denk ik. Alles liep gesmeerd, de taxi reed op tijd en we hoefden geen andere mensen op te halen. Met 2,5 uur waren we uit en thuis vandaag. Toen ik thuis voorstelde om in de stad te gaan lunchen, op de fiets met de hond ernaast, kon de dag niet meer stuk. Samen hebben we bij 'de Bank' gezellig zitten kletsen terwijl Jelle genoot van een "plank de Bank" en ik van een heerlijke salade. Het was een goed moment, zo samen, alle tijd voor elkaar en een goed gesprek. Daarna thuis even een kop thee op en mezelf bij elkaar geraapt en met Luna het bos in gegaan voor de broodnodige beweging haha.. en hierna ging het kaarsje voor vandaag wel uit. Gelukkig was Kees een uurtje eerder uit zijn werk, zodat ik me niet schuldig hoefde te voelen aan hem te vragen of hij de aardappel en sperciebonen wilde doen, de kippenpoten stonden al lekker in de oven te bakken. Én, het is er weer: rabarber! Dat stond al af te koelen op het aanrecht. Dat wordt een lekker prakje dus vanavond.

Ik ben bang dat ik de bank niet meer af kom vanavond☺️


Posted: 16:00, 14/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Week twee

En dan wordt het bijna vanzelf dinsdag en bestaan de dagen uit naar Arnhem rijden, bestralen en weer naar huis. Kees is weer gewoon aan het werk, na anderhalve week vakantie , Jelle gaat weer naar school en ik doe m'n ding. Sta 's ochtends  weer op tijd op, help Jelle de deur uit, doe wat huishouden en wacht op de taxi, het zal je leven zijn... En dan weet ik nog dat het tijdelijk is, er zijn maar zát mensen waarbij het leven er altijd zo uitziet, Natuurlijk zijn er de dagelijkse wandelingen met Luna van minstens een uur, heerlijk het bos in. Vandaag samen met Lian en Basco, zodat de honden lekker met elkaar kunnen ravotten. Na het bos werd ik opgehaald en al met al was ik vandaag ruim 3 uur onderweg... Zowel op de heen al de terugweg moest er nog iemand op gehaald worden in Ermelo. Eenmaal thuis op de bank gelegen tot Jelle uit school kwam. 

Vanmiddag heeft Maaike, een buurvrouw uit de straat een schattig boeketje in het halletje achter gelegd🌺. Het blijft zó bijzonder te mogen ervaren dat mensen zo bij ons betrokken zijn❤️

Gelukkig begint het weer weer wat op te knappen, de vooruitzichten vanaf morgen worden alleen maar beter. Morgen gaat Jelle voor een keer mee naar Arti, om eens te zien hoe het er toe gaat, hij mag er ook in de ruimte zelf mee kijken.  En verder maak ik geen plannen, kijk per dag hoe ik door de bestraling heen rol en ga in ieder geval Luna goed uitlaten.


Posted: 18:38, 13/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Moederdag

Paar dagen niet geschreven, het lukte niet in te loggen. Eerlijk gezegd geniet ik ook wel heel erg van het weekend, waarin niet de ritjes naar Arnhem op het programma staan.

Zaterdag een heerlijke vrouwen dag, samen met m'n vriendinnen. Om 13 uur heeft Patty me opgehaald, dat is toch wel weer een voordeel van halverwege Groningen- Zwijndrecht wonen😊 en zijn we naar Zwijndrecht gereden, naar een oude vertrouwde lokatie; " het Botenhuis" , waar Trudi haar 51e verjaardag viert met een heel leuk feestje met een heel leuk gezelschap van allerlei oude bekenden. Inmiddels ruim 30 jaar weg van het dorp, is het dan wel erg leuk allemaal bekenden van " vroeger" te zien. Allemaal gezichten bij namen die allemaal een andere betekenis hebben in m'n  verleden. Heerlijk om bij te kletsen met die en gene, waarvan sommigen ook Kees nog kennen uit een grijs verleden haha. Veel mensen zijboord gescheiden van een eerdere partner, sommigen zijn alleen, anderen hebben weer een nieuw bestaan gecreëerd. 

Het was heerlijk om er "anoniem" te zijn, in die zin dat veel mensen niet weten wat er aan de hand is, zelf heb ik het niet over m'n kanker gehad en de mensen die het wel wisten,  ken ik ook van nu en niet uit een ver verleden. Heerlijk! Het geeft gesprekken achter af wel een bepaalde intentie, zoals een gesprek met twee mannen, waarvan er eentje Kees ook kent! hoe het gaat! wat we doen! over en weer uitwisselen of er kinderen zijn en hoe oud "o, laat aan kinderen begonnen?"  Waarbij ik al denk "duh"  of over het feit dat Kees over 4 jaar al stopt met werken "dan is hij pas 58, en dan?" Ik reageer er niet op, heb er wel mijn gedachten over... Gewoon genieten, denk ik bij mezelf, het is niet iedereen gegeven om samen lachend 100 jaar te worden! De discussie ga ik niet aan, ook al omdat deze voor mij wordt ingekleurd door m'n schoonouders, m'n moeder en nu mijn eigen gezondheid. En ja, natuurlijk ga ik ervan uit dat ik 100 word, maar, eerlijk is eerlijk, het vanzelfsprekende is er af momenteel. Dus eh, laat Kees maar 58 worden, met mijn aan zijn zijde en Jelle lekker puberend thuis; iedereen mag ervan denken wat hij of zij wil, het is ons leven en wij vullen het op onze manier in. Loopbaantijgers zijn we nooit geweeat, maar voorlopig zijn we nog lekker bij elkaar...

Het feestje was om 21 uur weer afgelopen en om half tien reden we weg uit Zwijndrecht om een uur later hier thuis te zijn. Patty bleef gezellig het songfestilval kijken hier thuis en reed daarna nog naar huis, met veel buien onderweg, want het weer laat wel te wensen over op het moment.

Vandaag een rustige moederdag, uitgeslapen en een heerlijk ontbijtje op bed gekregen, van Jelle. En erg goed bedacht, met heerlijke douchfoam, body creams, heerlijk luchtje  zelfs van Luna een mooie shawl voor alle wandelingen..Vanmiddag " Soof " zitten kijken, een leuke " feel good" movie. Kees kookte het eten, heerlijk is dat toch, en na het eten heb ik lekker met Luna langs het water gelopen en ruimden Kees en Jelle de etens- boel op. Straks lekker op tijd naar bed, morgen staat de taxi op tijd voor de deur..


Posted: 17:29, 11/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Aftellen

Wat een leven heb je dan, alsof ik een beetje naast de wereld doorfunctioneer, zo raar.. Zit je als zelfstandige vrouw ineens in een faxi voor ziekenvervoer. Het voelt als een soort van voyeurisme, alsof ik meekijk in een wereld waar ik " niet thuis hoor", een wereld voor mensen waarmee " iets is" of die zich niet op eigen gelegenheid kunnen redden. Alle vooroordelen vallen samen en ik maak er deel van uit. Tegen wil en dank, maar ja dat geldt voor zo velen natuurlijk. 

Wat ik wel heel fijn vind is dat ik gewoon zelf kan gaan en er niet steeds iemand mee hoeft om te rijden, toch dat stukje zelfstandigheid.. en drie keer achter de rug haha 

het doet me zo goed dat ik me helemaal op mijn herstel kan richten! geen gestresste over andere dingen die moeten gebeuren of werk dat ik af moet hebben, waarvoor ik er helemaal moet zijn. Ik zou, eerlijk is eerlijk, werkelijk niet weten hoe ik dat voor elkaar zou moeten krijgen.

Vanmiddag heerlijk met Luna gewandeld, het bos in, waar alles heerlijk ruikt, wat het gevolg is van alle regen die valt, lekker stevig door gewandeld. Vanmiddag een stukje zitten schrijven voor een schoolvriendin die 50 wordt dit weekend. Wat leuk om zo een deel van het leven uit te lichten dat ik met haar gedeeld heb. We zien elkaar niet vaak, maar het contact dat er is, is altijd heel vertrouwd. Ik kreeg een heel schuchter mailtje van haar kids, die eigenlijk niet zo goed weten wat de hoedanigheid van de vriendschap is. Ben wel heel blij dat ze gemaild hebben, want had niet graag willen ontbreken in het boek dat ze voor hun moeder willen maken. 

Marjan kwam nog even informeren hoe het er hier voor staat en bleef gezellig een bakje koffie drinken en zo was het zo weer tijdvoor m'n tripje naar Arnhem. Om half zeven was ik thuis en had Kees het eten klaar! wat heerlijks smaakte. Vanavond gezellig met Jelle gemiste uitzendingen van "Smeris" zitten kijken, Kees was bridgen. Jelle zorgt er iedere dag wel voor dat hij iets afspreekt met een van zijn vrienden, hij slaapt uit en doet alles in een wat lagere versnelling, op vakantie tempo.

Morgen alweer vrijdag, dan zitten de twee weken meivakantie er voor hem al weer bijna op. Heel anders dan vooraf de bedoeling, maar hij heeft er wel wat van gemaakt!  Wat een kanjer he..


Posted: 22:42, 8/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Aftrap

Hehe, een maand na de operatie vandaag begonnen aan de bestralingen. Nadat ik eerst vanmorgen contact heb opgenomen met de mammapoli, omdat ik nog steeds de uitslag van de mammaprint niet wist en daarvan knap onzeker werd. Binnen vijf minuten werd er teruggebeld, de mail met de uitslag was per abuis niet naar de poli gestuurd, alleen naar de patholoog. En dus maar goed dat ik zelf belde, was het commentaar. Gelukkig maakt de uitslag veel goed: het is een "low risk" kanker, wat befekent dag ik NIET aan de chemo hoef! Daarmee valt een last van me af, niet alleen om de behandeling zelf, maar vooral om de gevolgen ervan voor m'n lijf.

Wel heb ik over een paar weken naar aanleiding van de uitslagen van deze test een gesprek met de internist-oncoloog om te bespreken of hormoon therapie wel nodig is, dat zie ik dan wel weer.

Vanmiddag samen met Kees naar Arnhem geweest. We werden voor de deur opgepikt door een taxi, die in Ermelo nog een oudere meneer op moest halen, voor dezelfde bestemming. De chaufeuse zat met de man die zij al eerder had gereden te praten en we vingen op dat zij, 35 jaar oud, eind vorig jaar getroffen was door een hartaanval, dag het revalideren niet ging zoals ze zou willen en dat ze vreesde de de voor naar baan, want met die klachten beroepschauffeur dat combineert niet echt. "Hebben wij dat" schoot even door m'n hoofd toen ik aan beide zijden van de weg vooral heel veel bomen zag staan.. Maar goed, gelukkig zijn we heelhuids aan gekomen haha..

Eerst nog een introductie gesprek gehad, waarbij alles nogmaals goed is uitgelegd en daarna naar de wachtruimte gebracht. De besfralingsruimte zelf heeft een science fiction achtige sfeer, die een beetje een unheimisch gevoel geeft. De meiden die er werken compenseren dat ruimschoots hoor, alles wordt er aan gedaan om je er vertrouwd te doen voelen. Al snel lag ik goed, wat echt millimeter werk is. Je moet jezelf dan volledig overgeven en ontspannen en dat is wel wat ik onder vrijwel alle omstandigheden uiteindelijk prima kan. Gek he, terwijl ik zo'n sterke hang naar controle heb.

Tot slot kreeg ik een overzicht met alle tijden voor alle komende afspraken, we weten dus waar we aan toe zijn. Gelukkig heeft de taxichauffeuse gewacht en rijden we gelijk weer terug, de meneer van de heenreis heeft nog een afspraak en rijdt met een andere rit mee terug. Het scheelt dat het veen vervelend traject is om te rijden, de Veluwe is vooral nu heel mooi, alles loopt uit, groen in alle mogelijke tinten.

Weer thuis de fiets gepakt en de boodschappen voor het avondeten gehaald, waarna Kees is gaan koken en een heerlijke, verantwoorde ovenschotel heeft gemaakt.

Omdat blijven bewegen een nadrukkelijk advies is, vooral om blijvende vermoeidheid na afloop van de bestralingen te voorkomen, ondanks toch wel een gevoel van uitgeteld zijn, na het eten Luna achterin de auto laten springen en heerlijke en uur gaan wandelen in het bos. Kees trok ook zijn schoenen weer aan en ging gezellig mee, wat werd beloond! Vandeweek vertelde Kees juist dat hij nou nooit eens een hert zag in het bos, ondanks alle ritjes op de fiets eerder naar zijn werk door het bos en vanavond reageert Luna ineens op "iets" en zien we twee grote herten waar ze achteraan rent. Als ze even later weer netjes bij ons terugkomt, is ze haar tennisballetje kwijt en lopen we terug om te kijken of we het nog zien liggen. En weer rent Luna achter twee andere herten aan...echt een heel eind weg. Even later horen we haar in de verte blaffen, gelukkig komt ze na wat roepen en fluiten weer terug. Het balletje hebben we niet meer teruggevonden haha.

Een eindje verderop zie ik nog een kleine reebok staan te grazen, dit beestje rent weg zonder opgemerkt te worden door Luna. na een uur stevig doorstappen zijn we weer bij de auto en rijden naar huis, waar we met z'n drietjes Waylon en Ilse hebben zitten kijken, het songfestival dus.

Enne, lieve allemaal, ook vandaag weet ik me weer gedragen door alle lieve kaartjes (er lag weer een stapeltje op de deurmat ), appjes, telefoontjes, mailtjes.. dit is zo bijzonder om te ervaren, dank jullie wel, Šllemaal!!


Posted: 21:35, 6/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Bevrijdingsdag

Gisteren een dagje Amsterdam, waar we genoten hebben van het mooie weer, lekker op terrasjes hebben gezeten en door de stad hebben gewandeld. Jelle is er goed aan zijn trekken gekomen en kan de zomer tegemoet met een nieuwe garderobe. Halverwege de middag werd De Dam ingericht voor de dodenherdenking, er werden speeches gehouden om te repeteren en er stond een grote techniekauto van de NOS, of hoe dat tegenwoordig ook heten mag. Er was veel politie op de been en er waren vele afzettingen.   Zelf zijn we bijtijds richting station gegaan, zodat we voor de grootste drukte de stad uit zouden zijn. De dodenherdenking hebben we thuis vanaf de bank gevolgd, minder indrukwekkend dan erbij te zijn, maar de intentie was er niet minder om. 

' s Avonds lag ik op tijd in bed, afgedraaid van ons dagje uit. Vandaag rustig opgestart, met een prachtige start als ik het vouwgordijn in onze slaapkamer op trek; een heerlijk zonnetje en overal in de straat wapperende vlaggen aan de huizen. Wat dat betreft blijft het toch wel bijzonder om op de Veluwe te wonen, ik kan me tenminste niet herinneren dat in Zwijndrecht vroeger de vlagdichtheid even groot was..

Kees vertrok met Luna naast de fiets de stad in en heeft zich daar te goed gedaan aan een aantal terrasjes. Jelle ging voor een nieuwe coupe bij zijn nieuwe outfit naar de kapper en daarna had hij met vrienden afspraken staan. En omdat ik er wel aan toe was mijn hoofd leeg te laten waaien, heb ik m'n fiets gepakt en heb 30 km gefietst, lukraak door het buiten gebied richting Nijkerk, een prachtig tochtje, waarbij ik uiteindelijk ergens tussen Putten en Nijkerk uitkwam, allemaal weggetjes binnendoor. Via Ermelo weer terug gefietst, waar ik nog een poging heb gedaan nieuwe kleding te kopen voor het feestje dat mijn vader binnenkort geeft voor zijn 80e verjaardag.  Het is bij een poging gebleven, ik weet niet wat ik wil, noch wat ik leuk vind en dan wordt het moeilijk kiezen haha... Er komt vast weer een tijd waarin ik standvastiger ben en wel weet wat ik wil en anders hangt er vast nog wel iets in de kast. Weer thuis lekker in de tuin gaan zitten. De buurvrouw kwam even langs, met een schattig doosje met een geluksolifantje er in, wat morgen vast van pas zal komen.

Kees maakte een lekker maaltje met asperges klaar wat we buiten in de tuin hebben genuttigd en wat heerlijk smaakte! Het was een prachtige zomerse avond en omdat ik het zonde vond om binnen te gaan zitten, de buurvrouw gevraagd of ze zin had om mee te gaan het bos in? Zo ook nog een uurtje samen de hond uitgelaten. Tja, en zo is deze dag toch ook weer voorbij gegaan en ben ik morgen gewoon het haasje en beginnen de bestralingen...

Vandaag heb ik zelf het ziekenhuis maar gebeld om te vragen of de uitslag van de Mammaprint er nog niet is, inmiddels wordt het bijna drie weken geleden dat die test is opgestuurd. Helaas, was de poli vandaag gesloten, in verband met 5 mei.. Morgen nog maar een poging wagen.

Het blijft trouwens onduidelijk voor wie 5 mei nu wel een vrije dag is en voor wie niet. Ik heb ook nog niemand gehoord die weet hoe het is geregeld...


Posted: 22:52, 5/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Kom maar op

Gisteren aan het einde van de middag belde Arti, de eerste betraling zal dinsdag aanstaande zijn. Net toen ik dacht "het zal wel na het weekend worden" ging de telefoon. Ook gelijk vervoer besproken, dus kom maar op! Nu wordt er in ieder geval iets gedaan, waardoor het allemaal minder zinloos en onzeker wordt. Misschien dat er nu eindelijk ook wat rust over me komt? Er vindt dinsdag eerst nog een gesprek plaats en daarna de eerste sessie. Ik krijg dinsdag ook de planning mee voor de rest van de behandelingen.

Zowel gisteren als vandaag heb ik trouw de wandelingen met Luna gedaan, het beest loopt zich te pletter haha. Vanmiddag kwam Nicolien me ophalen en hebben we gezelling samen in het bos gelopen, de honden achter elkaar aan struinend door het bos, waarbij Nicolien een hertje het pad zag overspringen..

Weer thuis de keuken in gegaan en wraps klaargemaakt als avondeten. Omdat het zonnetje scheen buiten gegeten, wat prima kon. Beetje dooreten, anders koelde het eten wel erg af haha.

Het is nauwelijks t geloven, maar de postbode bezorgt echt iedere dag wel een of meer kaarten! Wat super dat er zoveel mensen zijn die aan me denken! En het is zó leuk om post te krijgen. En gisteren kwam Alice, de overbuurvrouw een heerlijke zelfgebakken boterkoek brengen, die we ons heerlijk laten smaken. En natuurlijk bleef ze gezellig een bakje koffie drinken.

Jelle's eerste vakantieweek zit er op en hij heeft zich prima vermaakt. Dat we niet op vakantie zijn gegaan, daar horen we hem niet over, er zijn gelukkig vrienden thuis waar mee hij afspreekt. omdat hij eerder al een paar keer heeft gezegd dat hij wel weer eens een keertje naar Amsterdam zou willen, gaan we dat morgen gezellig doen met z'n drietjes. Er wordt mooi weer opgegeven en Sharon appte net dat zij Luna niet alleen uitlaat, maar ook mee naar huis neemt, kunnen we er echt een dagje van maken, leuk! 

 


Posted: 20:22, 3/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Geen nieuws, goed nieuws?

Vandaag beetje aan de telefoon gekluisterd gezeten, gelukkig dat we mobiel hebben tegenwoordig.. De uitslagen van de Mammaprint zou ongeveer twee weken duren, en vandaag zijn die twee weken om. Maar...ik wil weer sneller dan kennelijk mogelijk is. Dus, geduld bewaren. Dat je tijd op zo'n afwijkende manier kunt beleven he. 

Gelukkig hebben we er vandaag, en dan vooral vanaf vanmiddag, prachtig weer bij gehad. Kees heeft vanaf vandaag vakantie. Normaal gesproken hadden we inTurkije gezeten vanaf vandaag, maar goed, wat in het vat zit verzuurt niet. Van Jelle vind ik het wel heel bijzonder dat hij over die vakantie met geen woord meer rept tegen ons, terwijl het toch wel een bijzondere trip voor hem zou gaan worden. Van een heel ander kaliber dan camping Ko in ieder geval. Hij heeft zijn plan al snel bijgesteld en is na vier dagen logeren met Flint hier, nu zelf logeren bij de overburen. Zo maakt hij er gelukkig wel een leuke thuisvakantie van. Wat een kanjer he..

Vanmiddag kwam Margriet even gezellig live langs, we zaten lekker in de tuin, terwijl Kees binnen het eten klaar maakte. Na het eten ben ik Luna uit gaan laten in het bos, waar het nu echt heel mooi is! Echt alle kleuren groen, knoppen die op springen staan en op een heel eigenaardige manier voel je bijna het nieuwe leven. De lucht lijkt wel zwanger... Het lijkt wel of je kunt voelen dat de natuur wat eerder is dan anders, maar dit kan ook wel aan mijzelf liggen, omdat ik er nu wel heel erg van geniet en bij stil sta. Wat het ook is, het is prachtig! Niet dat dit Luna ook maar iets uitmaakt trouwens! zij rent blindelings achter een tennisbal aan, snuffelt als een bezetene aan alle door de zwijnen omgewoelde plekken, legt een paar gigantische bolussen neer om dat prachtige groene bos ge bemesten en vindt het allemaal prima, als we maar een uurtje lopen. Een hondenleven? Ik zou er voor tekenen haha..

En nu maar hopen dat we morgen gebeld worden..


Posted: 22:38, 1/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Onrust

Overdag red ik het allemaal wel, de dagelijkse beslommeringen van thuis zijn, een wasje draaien en op zijn tijd een eind met Luna aan de wandel. Zo lang ik m'n hersens niet inschakel kom ik de tijd wel door. Maar dan, ' s nachts, komt er een soort spook langs lijkt het wel, dat zich lijkt te wreken voor...ja, voor wat eigenlijk? Allemaal vragen spelen dan door mijn hoofd; van hoe het nu allemaal verder moet, hoe en of ik al van alles op moet en kan gaan pakken. Allemaal van die k...vragen, waarop alle antwoorden mogelijk zijn en tegelijkertijd ieder antwoord weer mitsen en maren oproept. 

Het lijkt er nog het meest op dat m'n lijf best wil, maar m'n hoofd niet kan. Ik zou zoooo graag weer de draad oppakken waar ik m'n losliet op t moment dat ik besefte dat dat knobbeltje in m'n borst er zat en niet vanzelf wegging en ik er dus iets mee moest. Toen nog laconiek denkend dat t vast iets hormonaals was, of een goedaardig iets, want ik voelde me toch prima ..

Beland in  een niemandsland tussen verwijderde boosdoener, opgestuurde tests en het onbekende van bestralen, controles, percentages kansen en risico's.

Kei onzeker, gespannen, moedig, optimistisch, doe- maar - normaal, we zien het allemaal wel, ik heb geen keus, ik ben een van die vele vrouwen die het overkomt...alles is van toepassing. En daar ergens tussendoor steekt m'n ware ik de kop op, schreeuwend om vastigheid, zekerheid, lekker in m'n vel zittend, moederend, werkend, betekenisvol.

 


Posted: 22:05, 29/4/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->

Hosting door HQ ICT Systeembeheer