Radu Lupu
Verslagje concert I de Singel Antwerpen
Wow, deze man had vorig jaar een diepe indruk bij me nagelaten!
Ik was met mijn pianoleraar naar zijn concert geweest in de Singel in Antwerpen.
(Als je naar de link van de pianoklas surft, vind je daar nog meer reacties over het concert!)
Ik zat samen met nog twee andere leerlingen helemaal op de vierde rij in de grote concertzaal.
Mam, mijn pianoleraar en nog een paar groten zaten heel wat meer naar achter in de zaal.
Hihi...
Er was heel veel volk, ineens gingen alle lichten uit en kwam Radu Lupu op.
Hij zette zich achter de piano.
Ik heb nog nooit iemand zo piano horen spelen.
Dat is echt wel knap.
Hij is echt een heel krachtige man, maar ik vond hem een beetje alleen ,
hij zei ook niets, dus ik denk dat hij niet kan spreken.
Mama zei dat hij dat wel kan, maar dat mijn pianoleraar heeft gezegd dat hij dat niet graag doet.
Hij speelde muziek van Schumann,
soms kwamen zijn handen helemaal boven de piano!
Wisten jullie dat er soms mensen uit andere landen komen om hem te horen spelen?
Ik heb een CD van hem mogen kopen en deze CD mocht ik meenemen naar school.
Mijn juf vond het ook zo mooi dat ik de CD deze week terug mocht meenemen.
Verslagje van concert II Nijmegen 1 november
Jullie hebben er even op moeten wachten, maar hier is het dan.
1 november zijn we naar Radu Lupu gaan luisteren in Nijmegen, mijn neefje en nichtje wonen daar. Het was net herfstvakantie dus zijn we al 's morgens vertrokken met de trein naar Nijmegen.
Heel de namiddag heb ik leuk met mijn neefje en nichtje gespeeld.
's Avonds gingen we dan met de bus naar het concert.
Op de bus werden we begeleid door 'onze blauwe Fee', een heel lief mevrouwtje die ook naar hetzelfde concert ging en ons de weg wees.
Eindelijk kwamen we aan in het concertgebouw en toen hoorden we dat we nog 1 uur moesten wachten omdat de pianist in de file stond.
We hebben een uur op de trappen gewacht.
Er was ook een Duitse mevrouw.
Eindelijk gingen de deuren open en konden we naar binnen.
Wij zaten heel hoog en konden recht op de pianist zijn handen zien.
Wow wat een programma, ik vond het zooooo mooi, maar wel erg lang.
Radu Lupu speelde ook Brahms rn Beethoven, dat was snel.
Het is heel gek, maar je zit precies mee op het podium terwijl je toch ver zit.
Hoe doet hij dat?
Aha,....
Hij tovert niet met een stokje, maar met muziek-noten- en dat kan een Nootjesvreter wel smaken.
Heel laat stapten we weer naar buiten, het was erg koud.
We moesten lang op de bus wachten, mar toen verscheen weer..
onze blauwe fee!
Mama gaf haar een stuk echte Belgische chocolade en toen verandere de blauwe fee in...
een blijvend warm plekje in ons hart.
Toen we van de bus stapten, was het ijskoud en de auto's waren bevroren, maar in het huisje van mijn familie was het lekker warm en ze hebben daar een zaaaaaaaaaaaaaalig donsdeken.
Toedeloekes
Samuel | 
