zaterdag - 11:53, 25/3/2006 |
| Gisteren alleen met mijn moeder geweest. Hij had de hele dag in de rolstoel gezeten. Lekker naar buiten gekeken. Hij was ook goed aanspreekbaar. We hebben een half uur gesproken over het kopen van wijn e.d. Ik moest naar 2 wijnvoeren om wat wijn te kopen. Wel grappig dat je in zo'n situatie daar over aan het praten bent. Hij was rond 19:45 uur erg moe. We zijn toen maar weer naar huis gegaan. Maar een ding is zeker het was zowel voor ons als voor mijn vader een hele goeie dag! |
2 Comments | Post Comment |
donderdag - 21:00, 23/3/2006 |
| Zo al weer een paar dagen niets te melden gehad. Het ging vandaag goed. Hij heeft goed gegeten en zag er goed uit.
Woensdag is Melissa met Alice naar het ziekenhuis geweest. Melissa vond het best eng. En dat is het natuurlijk ook vooor een meid van 13 jaar. Hulde hoor. Toen zij er waren was er ook een dietiste. Hebben mama en Alice meteen even doorgegeven wat mijn vader graag eet. Ze zouden er rekening mee houden. Natuurlijk wordt al het voedsel gemalen, maar toch. En blijkbaar werkt het omdat hij vandaag toch behoorlijk gegeten heeft. Toppie!
Volgende week dinsdag vindt er een gesprek plaats tussen de maatschappelijk werkster en mijn moeder. Op verzoek van Mam zal Fred daar ook bij aanwezig zijn. Dan wordt er besloten waar Pap naar toe kan/moet en hoe het verder gaat. Dat zal een moeilijk dag voor Mama worden. Maar wel lekker dat er weer een drempel wordt genomen. En voor a.s. dinsdag zal de maatschappelijk werkster ook mijn vader gaan vertellen wat er precies met hem gaat gebeuren. En dat is wel zo goed dat hij ook weet waar hij aan toe is. Ik hoop alleen dat hij het zelf allemaal gaat accepteren. Nu gaat het op karakter aankomen.... En dat heeft hij gelukkig genoeg!
Nou verder momenteel niet zoveel te melden....
Paul. |
1 Comments | Post Comment |
Maandag - 17:42, 20/3/2006 |
| Gisteren samen met Fred, Alice en mam naar mijn vader geweest. Het was niet echt een succes. Hij was erg moe. Mijn moeder was 's-middags met oom Lo, tante Letty en neef Peter al op bezoek geweest. Wellicht dat het hem even te veel is geworden. Ik weet het niet. Aan de ander kant is hij 's-avonds altijd wat vermoeider t.o.v. 's-middags. Maar goed het mag de "pret" niet drukken. Hij bleef maar in slaap vallen. We zijn daarom wat eerder weg gegaan. Verder niets te melden. Vanavond gaat Fred. |
0 Comments | Post Comment |
zaterdag - 16:27, 18/3/2006 |
| Het was even heel druk met allerlei afspraken waardoor ik de weblog niet heb kunnen bijwerken. Druk, druk,druk. Excuus.
Met mijn vader gaat het heel voorzichtig de goede kant op. Donderdag, vrijdag en vandaag ben ik natuurlijk even op bezoek geweest. Ik ben niet zo'n prater maar ik probeer wel steeds een onderwerp aan te roeren met mijn vader. Vrijdag kwamen we even op het feest uit wat mijn ouders vorig jaar hadden georganiseerd i.v.m. hun zoveel jarig huwelijk. Ik zat te vertellen dat Peter (mijn neef) toen zoveel champagne had gedronken (eigenlijk was dat helemaal niet zo maar was het heel iemand anders geweest, maar goed....). Zegt mijn vader vanmiddag dat ik een fles champagne voor hem moet klaarzetten als hij morgen komt. Nou dat is toch wel weer leuk. Met zijn bovenkamer gaat het dus eigenlijk best goed.
Inmiddels is de slang uit zijn neus en eet hij weer gewoon. Niet dat het makkelijk en snel gaat maar hij doet het toch maar wel. Verder is hij momenteel vreselijk "ondeugend". Alles wat hij niet mag, doet hij. Ik denk dat hij lansgzaam de goede kant op gaat. |
0 Comments | Post Comment |
woensdag - 18:32, 15/3/2006 |
| Gisteren had ik even geen zin om iets te schrijven. Gisteravond samen met Alice en Mama naar Papa geweest. God wat was die chagrijnig. Achteraf gezien wel logisch maar toch.... Hij heeft gigantisch zitten mopperen. Hij had zo'n pijn. Wij hadden het gedaan omdat we niets deden. De zusters deden ook al niets en waarom was de dokter er niet.... Hij heeft liggen schreeuwen en als een klein kind het bed geprobeerd te slopen.
Ergens wel goed dat zijn strijdlust weer een beetje terugkomt. Maar leuk was anders. Het was een lang, heel lang bezoekuur. Ik was blij dat we weer naar huis gingen. Vandaag gaat Fred Mam ophalen. Ik ga lekker lopen. Het grijpt je toch wel enorm aan. Ik moet even wat anders doen. Morgen en vrijdag ga ik wel weer mama ophalen.... |
0 Comments | Post Comment |
Maandag - 18:09, 13/3/2006 |
| Vandaag zie ik geen kans even langs te gaan bij mijn vader. Dus maar even mijn moeder gebeld.
Ze hadden mijn vader vandaag in een rolstoel gezet. Communiceren ging vandaag wat minder. Hij was zo moe dat hij in lsaap gevallen is. Vanwege de pijn in zijn rug wordt er vandaag een luchtbed op het bed gelegd. Hierdoor zou de pijn wat af moeten nemen.
Mijn moeder voelde zich vandaag wat ongemakkelijk. Elke dag vraagt ze of mijn vader haar herkent. En hij vedomt het om antwoord te geven. Nou denkt ma dat hij helemaal niets begrijpt. Maar goed ze kan het ook verkeerd gehoord hebben.
Vanavond gaat Fred met mam naar het ziekenhuis. Ik heb met Fred afgesproken dat iedere dag iemand haar 's-avonds brengt zodat ze niet in het donker hoeft te rijden. Prima geregelt dus.... |
2 Comments | Post Comment |
zondag - 15:58, 12/3/2006 |
| Vanmiddag even op de fiets naar het ziekenhuis geweest. Gek eigenlijk hoe snel sommige dingen wennen. Een paar dagen geleden zag ik er als een berg tegenop om naar het ziekenhuis te gaan en nu is het vanzelfspreken geworden.
Toen ik de kamer van mijn vader opliep, zag ik mijn beide 'neefjes' Tom en Ruben, en mijn moeder ook al zitten. We kregen op ons kop opdat er maar 2 tegelijk bij mijn vader mochten zitten. :-) De zuster was amper weg of we zaten weer "gezellig" met 4 man aan het bed.
De zuster vertelde dat mijn vader z'n ogen open had gedaan. Het blijkt gewoon dat hij erg moe is en daarom geen zin heeft ze open te doen. Je moet er gewoon om vragen, zei de zuster. Nou we konden roepen tot we een ons wogen maar mijn vader deed zijn ogen mooi niet open. Volgens mij zat hij ons stiekem uit te lachen.
Hij was overigens vandaag goed te spreken. Hij heeft (voor zijn doen) behoorlijke zinnen gezegd. En nog redelijk verstaanbaar ook. Wel heeft hij een enorme last van zijn rug, wat hij overigens aan zichzelf te danken heeft. Volgens de zuster heeft hij 2x de slang uit zijn neus getrokken. Om de slang weer in te brengen moeten ze hem rechtopzetten en dat kost hem vreselijk veel moeite en doet hem behoorlijk pijn. Ik hoop dat hij nu zo slim is dat hij van de slang afblijft.
Al met al ging het vandaag niet slecht met hem. Vasthouden dit beeld
Paul. |
0 Comments | Post Comment |
Vrijdag - 16:38, 10/3/2006 |
| Vandaag een beetje een off-day gehad. Heb vanmiddag vrijgenomen. Ben lekker een dik uur gaan hardlopen. Even de wind door de kop. Vandaag zag ik er wat minder tegenop om naar mijn vader te gaan. Om 18:30 uur was ik bij mijn moeder om haar op te halen. We hebben heel ontspannen een goed kwartiertje gepraat over van alles en nog wat. Tom was er ook. Om 19:00 uur waren we in het ziekenhuis. Naar omstandigheden zag mijn vader er niet slecht uit. Hij had zijn ogen nog steeds dicht. Maar nadat we gemeld hadden dat we er waren, vroeg mijn vader of zijn pantoffels nog onder het bed stonden. Dan kon hij z'n bed even uit. Ook vroeg hij of ik Gerda had gemaild. Waar denk zo'n man aan? Wat zou er allemaal in zijn hoofd omgaan? Zou hij alles begrijpen en beseffen? We hadden zojuist gezegd dat Gerda gebeld had. En we horen alle drie mijn vader vragen hoe het met Gerda gaat..... Geweldig! Maar ja zo gaat dat, na een kwartiertje weet je ook niet meer wat je moet zeggen. We staan zwijgend naast het bed te kijken naar mijn vader. Na drie kwartier zijn we weer weggegaan. Ik heb mijn moeder thuis gebracht en ben nog even een bakkie blijven drinken. Wat houd ze zich kranig. Petje af! |
1 Comments | Post Comment |
|
| Vandaag over de telefoon (16:25 uur) het slechte nieuws ontvangen. De behandelende artsen geven aan dat er weinig verbetering zal gaan optreden. Hij kan niet slikken. Zelfstandig eten is er dus niet meer bij. Hij is aan de linkerkant verlamd. Ook lopen zal niet lukken. Hij kan moeilijk praten. Kijk daar ligt dan toch nog een sprankje hoop. Hij kan praten. Hij kan zijn rechter arm bewegen. En ook zijn rechterbeen. Zou hij me horen als ik tegen hem praat? Hoort hij mijn moeder? God hoe moet mijn moeder zich voelen.....???? Wat is dat mens geweldig! |
0 Comments | Post Comment |
|
| De hele dag met de ziel onder mijn arm gelopen. 's-avonds met Alice en mijn moeder naar mijn vader geweest. Hij reageerde zowaar (althans zo leek het) op wat we tegen hem vertelde. Ik fleur weer een beetje op. De hoop stroomt weer door je ziel. Ik zie behalve de monitor mijn vader ook weer liggen. Een mooie rustige hartslag..... |
0 Comments | Post Comment |
Woensdag - 16:43, 8/3/2006 |
| Gisteravond met mijn moeder, Marjon en ruben naar het zoekenhuis geweest. Het viel me mee. Mijn vader lag aan de monitor. Een mooie rustige hartslag... Ik kijk naar mijn vader... is dat mijn vader? Alsof ik buiten de kamer sta, hoor ik mijn moeder tegen mijn vader praten... Weinig tot geen reactie. Een mooie rustige hartslag.... ik zie alleen nog zijn hartslag.....mooi rustig... |
0 Comments | Post Comment |
|
| Ik verzamel weer moed om naar het ziekenhuis te gaan. Ik verzamel moed om mijn moeder op te halen. Hoe moet mijn moeder zich op dit moment wel niet voelen. Het is onvoorstelbaar. Van de een op de andere dag is het leven totaal anders. Ik moet maar gaan.... mijn moeder wacht op me... |
0 Comments | Post Comment |
Dinsdag - 16:20, 7/3/2006 |
| Gisteravond uit het ziekenhuis gekomen wist ik niet wat ik moest doen. Totale leegte. Je komt aan en ziet je eigen vader totaal van de wereld op een brancard liggen. Hij reageert nergens meer op. Het is dat je weet dat het je vader is. Het is dat je weet dat je zondag nog met hem hebt gesproken. Het is dat je weet dat dat het altijd een sterke man is geweest. Het is dat je het weet..... Wie ligt daar dan? |
0 Comments | Post Comment |
Maandag - 16:43, 6/3/2006 |
| Achteraf liep het al de hele dag niet zo op kantoor. Je kent het wel. Er moeten nog 24.000 dingen gedaan worden en er komt eigenlijk niets uit je handen. Vanavond lekker lopen gaat er zo tegen 4 uur door je hoofd. Ik pak mijn spullen en rij lekker rustig binnendoor van Woerden naar Bussum. Thuisgekomen eet ik even wat, kleed me even om en ga rustig naar Tempo. Lekker lopen. Zoals alke maandag trainen we op de baan. Vandaag echter niet. De baan is bevroren en er mag niet op gelopen worden. We gaan dus lekker naar 'buiten'. Na een lekkere training heb ik niet zoveel zin om te blijven hangen voor een bakkie koffie en besluit lekker naar huis te gaan. Thuis komt het bericht. Je vader heeft een beroerte gehad, zegt mijn vrouw Alice. Ik schrik me rot. Ik was me snel en scheur op de fiets naar het ziekenhuis. |
0 Comments | Post Comment |
|
