Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Hoe overleef ik.........

H.O.I verdriet verlies gemis

17:25, 7/11/2011 .. 0 comments .. Link

De laatste paar weken zijn ongelofeloos heftig geweest,mn vriendinnetje Annie is op reis gegaan, ik besloot te verhuizen, mn aaifoon in een pot verf te laten vallen, mn huis verhuizen op 1 dag en mn liefebees had me even flink nodig, Al met al waren het me een paar enorme weken, met een hoop verdriet, en wetende dat er na verdriet ook gemis komt. En hoe gaan we hier nou allemaal in goede banen mee om? zelfs ik heb hier het antwoord niet op, en ik denk dat niemand dat heeft...

Toen ik druk aan t klussen was in mn huisje, liep niet alles op rolletjes. Stopcontactje hier vervangen, gaatjes in de muur bijwerken, lampjes hier er bij, de kleur op de muur krijgen, warmte creeren.. en alsof het nog niet genoeg was moesten al mijn spullen (lees 15 dozen en grote spullen) in 1 dag verhuisd worden! Je huis is waar je bed slaapt maar in de rommel slapen is nou niet echt bevoordelijk voor de rust! Dus dat werd elke avond uitpakken verschuiven omgooien en neer zetten, nu pas sinds gister zijn alle plankjes opgehangen zodat mn foto's ook weer kunnen stralen aan de muur! Als klapper liet ik op maandag avond ook nog mijn aaifoon in de witte verf vallen, daarom deed ie t niet meer, Kwam ik thuis bij mn ouders, zegt mn vader: waarom had je niet gebeld muts! dan had ik hm kunnen redden! ........ Altijd even slim hoor die vader van mij !! hahahha!

Toen kwam het verdrietige bericht van een hele dierbare vriendin, dat haar moeder was overleden... Dat zette de tijd wel even stil.. Niet alleen voor mij, maar helemaal voor haar! De kracht die haar moeder had was ongelofeloos.. De kracht van haar was en is ook enorm! Ik kan niet vertellen hoe om te gaan met dit grote verlies, ik kan alleen een luisterend oor zijn en een warme knuffel... Ik heb mn eigen zorgen opzei gezet om de zorgen voor haar te nemen zoals ze zijn, met heel veel liefde deed ik dat, en doe ik dat. Nu schijnt dat niet vanzelf sprekend te zijn, maar goed ik vind van wel! Sommige mensen begrijpen niet dat je voor een ander door t vuur zal gaan, ik zou zelfs door t vuur gaan en terug komen lopen als t moet! Ieder reageerd anders op een situatie, de 1 is ontroostbaar, de ander heel luchtig en weer een ander voelt het verlies mee maar kan er niet mee om gaan, daarom is t ook zo moeilijk om tevertellenw at je moet doen bij een situatie als dit. Wat je hart je in geeft is het beste om te doen!

Niet alles is makkelijk, toen ik de zaak begon verloor ik bijna mn hele vriendengroep doordat ik geen tijd meer had, nu ben ik daar echt niet de enige in en dat weet ik 100% zeker! Alleen is het altijd zo jammer dat als je ze nu ziet dat ze je niet meer herkennen... En als dat komt alleen doordat ik mn hart ziel en zaligheid aan de winkel heb gegeven vind ik dat ronduit schandalig! Nou zijn er meer gevalletjes *ontvrienden*. Sommige mensen zijn het niet waard om je vriend te zijn. Die leven geisoleerd in hun wereldje waar geen plaats is voor een ander, tenzei hun het nodig hebben. dat noem ik nou egocentries! en geloof mij, er zijn een heleboel egocentrische mensen op de wereld, de kunst is om jezelf daar van uit te sluiten, zorg dat je geniet, zorg dat je lief bent, zorg dat wat jij geeft aan een ander je ook terug kan verwachten. Zorg voor de zon in je eigen leven, zorg voor de warmte in je bestaan. Leef niet alleen, maar leef samen, want er zijn speciale mensen in je leven, die t verdienen om warmte liefde geluk troost en genegenheid te vinden bij jou... Ik heb een paar van die speciale mensen in mijn leven, en stuk voor stuk zijn ze me dierbaar... En stuk voor stuk sta ik voor ze klaar, door lief en leed met ze te delen, door geluk te delen en lachend naar bed te gaan...

Laat niet je leven leiden door een ander, maar neem het zelf in de hand, het leven is te kort om te gaan sikkeneuren, en te kort om je druk te maken om waardeloze vrienden...

 



H.O.I verhuisgedoe

15:35, 18/10/2011 .. 0 comments .. Link

Zit je dan, in je nu nog huis, tussen de verhuisdozen. En weet je van ellende niet meer waar je verder moet gaan. In het nieuwe huis word nog druk geschilderd en gedaan dus er kan nog geen doos over gebracht worden, terwijl mn nu nog huis volledig stampes vol staat met rommel troep en dozen. Echt veel dozen. Met dingen er in die heel nuttig zijn en die ik ook zeker weer ga gebruiken. Maar ook dozen met dingen waarvan ik niet weet of ik ze moet gaan houden of weg doen. Weggooien is lastif, want stel, stel nou dat je dat ene ding nou net als je in je nieuwe huis zit nodig hebt? Tsja dan moet je t niet weg gooien vind ik;) Mijn vader denkt daar overigens heul anders over maar das een verhaal apart die ouwe!

Als ik me bedenk dat ik over 13 nachtjes daar moet gaan slapen schiet spontaan de stres me om de oren! Gister is net aan boven helemaal afgeschilderd, en ik moet vandaag nog kijken of dat helemaal goed was, en ik moet nog beginnen aan beneden! Het plafond, de muren de gang moet nog helemaal gesausd worden. De keukenkastjes en vensterbanken en kozijnen nog geschuurd en gelakt, laat ik mn fabuleuse eetbar niet vergeten! Die moet ook nog een nieuw likje lak hebben, al met al nog een hoop klussen te doen in het nieuwe huis, Dan moet ik ook nog in t oude huis vanalles in gaan pakken en op gaan ruimen. Ik heb al een zak of 6 weg gegooit met een heleboel kaarten briefjes en herrinneringen die toch wel in mn hoofd zitten en dus niet mee wil nemen naar mn nieuwe huis. Ik wil daar met een schone lei beginnen en nieuwe herrinneringen maken en onthouden! En t scheelde een hoop troep als ik ze niet mee zou nemen naar t nieuwe huis wat beduidend een stuk kleiner is dan het huis waar ik nu in woon. En zoiezo moet je niet alles willen mee nemen naar iets nieuws, je moet dingen kunnen loslaten.

Ik heb 2 jaar heul heul heul fijn gewoond in het huisje, echt een topplek. Lekker helemaal van mij, maar toen ik daar heen ging kwam ik aan met een last op mn schouders en die moet lekker daar blijven. Als ik alles maar mee blijf zeulen met me dan loop ik volgend jaar mank denk ik dus ja das niet echt de bedoeling! In mn nieuwe huis gaat t ook zeker een fantastiese tijd worden, vol  met nieuwe dingen die t leven brengt, en klaar voor weer een nieuwe weg. Dicht bij mn ouders en heel heel heel dicht bij t strand! elke avond de zonsondergang zien, elke avond de frisse zee lucht opsnuiven. Heerlijk! Daar kan ik nou echt van gaan genieten! Alleen moet alles wel af zijn over 2 weken want dan begint de kerstdrukte in de winkel en kan ik echt geen verhuisgedoe er meer bij hebben hoor! Als er dan nog dozen staan in huis staan ze mij best en zie ik ze na de kerst wel weer een keer terug komen!

Vandaag heb ik ook al wat spulletjes klaar gezet in de winkel, en ik krijg er al helemaal zin in! gewoon 6 weken 7 dagen in de week heel hard werken en alleen maar mooie dingen maken en met mn etalage de show stelen in t dorp! Daar wil ik me op kunnen consentreren, niet op de troep in mn oude huis en in mn nieuwe huis. Eigenlijk moet ik straks ook gewoon weer aan de slag in t huis, maar ik heb er gewoon de kracht niet voor. Er moet nog zo veel gebeuren en alleen is dat gewoon niet te doen. Zie mezelf al gaan, alle hoekjes kwasten en erna met de roller aan de slag. eerst t plafond, dan de muur, en dat binnen 2 uur tijd.. hmmmmmm ik heb dr een hard hoofd in! Was je nou nog is met zn 3e of 4en dan ging t allemaal een stuk sneller en makkelijker, maar dat is niet t geval. T meeste doe ik alleen en tsja dan schiet t gewoon niet op! Maar, hoe dan ook komt t af, al moet ik me zelf er echt helemaal t leplazerus voor in werken, t moet gewoon af zijn zodat ik dozen kan gaan ruimen en door t bos weer wat boompjes ga zien, want anders ga ik volgende week een complete inzinking tegemoed en dat is nou net iets wat ik niet nodig heb! 

Dus al met al, heb ik best heul veul te doen, maar ik ben gelukkig daar niet de enige in! Ik zeg gewoon tegen mezelf: houd de moed er in, als t klaar is kan je zitten en hoef je er niks meer aan te doen dan alleen soms stofzuigen en soms swifferen(lang leve swiffer) en soms dweilen. Om over de afwas niet te spreken ik ga overstappen op plastic geloof ik!

Oh en een hele kleine toevoeging, sommige kinderen moet je gewoon achter t behang plakken en nooit meer naar om kijken! Fuk! Ik had me net een irritant jochie in de winkel, die had de 'nou en' fase, en vlak daarna had ie bijna de 'bledder op de bek'fase gehad van mij! Onopgevoed klote kind! excuus! 



HOI serieuze shit

10:20, 7/10/2011 .. 0 comments .. Link
 

HOI serieuze shit

Ik snap t soms ook allemaal niet meer hoor. T ene moment is t fantasties maar t andere moment komt er zo veel

serieuze shit op je af dat je van voor niet weet waar je van achter
Moet beginnen! De regering gaat naar de klote, om mij heen de bedrijven ook.

De crisis is zeker nog lang niet voorbij. Alleen, welke crisis? De economische crisis

of de crisis van t leven of de crisis van de dag?

En daar gaat t nou allemaal Om, crisis of geen crisis elke dag is een nieuwe kans.

Een kans op geluk, een kans op uitdagingen, een kans om te lachen, een kans om te benutten

of een kans om de boel de boel te laten en morgen weer verder te kijken.
Ik neem elke dag zoals ie is, dingen van overmorgen zien we dan wel.

Dingen van vandaag komen als ze komen. De crisis in z'n algemeen is een nogal

dik aangeduid hoofdstuk in 2011 en t word er niet beter op. Al het gezeik in de 2e kamer.

Het kinderachtige *jij was het* *nietus jij!* als we
Mekaar allemaal niet helpen, dan komen we er nooit uit!



Met serieuze shit kan je niet makkelijk omgaan. En als je ouder word, of volwassener of als

je gewoon zoals ik ineens beseft dat er nog zo veel meer is in t leven, word die serieuze shit

gewoon soms ff te serieus.

En dan heb je goeie harde muziek nodig, die je dan heeeeeuuuull hard mee zingt in de auto.

Of in de badkamer (wat wel veiliger is dan achter t stuur) dan twitter je je song of the day SOTD

en de meeste mensen snappen dan wel wat er nodig is of Wat er aan de hand is.

Nou alleen niet altijd, mijn muziek keus is nogal verschillend en hangt volledig van mij nog al

wisselende humeur af! En dat mijn humeur per dag gewoon een wereld van verschil

is komt ook door de Serieuze shit.

 



Als je je bed in stapt denk je er aan, maar als je er uit
Komt zit t wel al klem in je hoofd, en naar mate de dag verstrijkt blijf je er mee rond lopen

en ga je *oplossingen* bedenken voor dingen die je gewoon weg niet kán oplossen!

Al wil je nog zo graag, ik kan niet oplossen wat ik niet zelf in de hand heb.

Dat neemt niet weg dat ik t niet probeer en dat ik soms gewoon er niet aan wil denken
en dan dus gewoon hele harde blije vrolijke deuntjes op ga zoeken,

chek YouTube en zoek dan tarzan Doo dab shi Doo ff op;)

hiervan moet je vrolijk worden.



Weet je soms zijn die serieuze dingen best wel heftig en te veel,

maar er is niets wat je niet aan kunt. Het kan een pietsie te veel van t goeie zijn,

en een pietsie irritant serieus. Maar t kan nooit zo zijn dat je t niet aan kan.

Je bent gemaakt zoals je bent. En als het allemaal tegelijk komt dan komt dat doordat

je (ik) t aan kan. De kracht zit immers niet in goddelijke wasboordjes en

spierbundels en strakke billen, nee! De kracht zit van binnen.

En als die er uit komt, *pfoeh* wat! Een! Heerlijk! Gevoel!

Al met al is alle serieuze shit niet bedoeld om kwaad te
Doen maar om je sterker te Maken dan dat je al bent.

Zorg dat er altijd een pietsie vrolijkheid is en een pietsie lach,

dan komt t wel goed de rest van de dag. Zorg dat je geniet en zorg dat je

luisterd dan weet je dat er Savonds over je word gefluisterd. Neem een borrel

neem er twee, laat je gaan en zit er niet mee! Volwassen worden gaat gepaard

met ongelofeloos veel dubbele dingen, maar volwassen blijven is heel wat anders.

Crisissen komen en gaan, nu, toen en later!



HOI, dagelijkse dingen

17:35, 5/10/2011 .. 0 comments .. Link

Het is toch ook allemaal wat, er gaat echt geen dag voorbij zonder wel iets te vertellen te hebben. Nu is niet alles even noemenswaardig maar toch! Neem nou 2 weken geleden, het was maandag. Over t algemeen niet zo een heel denderende dag, maar bij mij valt dat altijd wel mee. Behalve dit keer. Ik voelde me alsof mn wereld op losse pootjes stond te staan. Terwijl er werkelijk niets aan de hand was. De hele dag staan janken en van een muis en koe gemaakt, en weer terug veranderd in een mug... Nou is dit over t algmeen niet zo heel handig in een winkel kan ik je vertellen, krijg je van die rare vragen waarom je ogen zo rood zijn enzo. Die dagen, dat alles dus op losse pootjes staat, komen bij mij niet al te vaak voor. Maar zetten me wel keihard aan t denken. Ik zit weer boordevol goede ideen met alles wat ik wel en niet wil. Zowel voor in de winkel als voor mezelf.

Nou lopen al die ideen voor in de winkel wel verder dan alleen ideen, maar voor mezelf heb ik ook nog wel wat puntjes op de i die er gezet moeten worden. Dingen afsluiten. Mensen laten gaan, herrinneringen wegstoppen en nooooooit meer boven halen. Nood senario´s uit denken, want *wat als*. Ja en met die wat als heb ik nou nog al vaak te maken. Ik kan niet alles oplossen, ik kan niet overal rekening mee houden. En wat mij bestrefd komt de *wat als* maar al te snel. De waarheid duurt immers het langst. En al is de leugen nog zo snel, de waarheid met straalmotor achterhaalt hm echt wel! Alleen moet je je soms neerleggen bij de keuzes van een ander. En kom je er achter dat dat eigenlijk stiekem soortement van wel heeeeeul goed voor je is. En dat idee, dat is zo ongelofeloos goed! Dat gevoel alleen al is echt top. Je voelt de zon weer echt STRALEN op je huid, en je hoort de vogels echt FLUITEN en je ziet de kleine lieve leuke dingen van je alledaagse leven weer.

Het is niet altijd even makkelijk die kleine lieve leuke dingen te zien en te vinden, maar soms heb je een vriendinnetje om je heen die wel degelijk weet dat het er is en die het jou laat zien. Als dat vriendinnetje dan laat weten dat ze de lieve leuke dingen nie meer ziet, is t aan jou om dat dan weer op te zoeken. Echt waar, de kleinste dingen blijven t langste bij. Het zijn juist deze dingen die het allemaal even een pietsie vermakkelijkt. Een tweet met daar in *zonnestraal* of *virituele knuffel* maken t allemaal even leuker. Vooral de *goedemorgen* tweets zijn leuk, als je straat loopt en je zegt goedemorgen kijken ze je allemaal aan alsof je spaans praat, maar in je TL krijg je het gezellig terug. Zo krijg je dus als je buiten loopt, maar ook als je binnen bent, die kleine lieve leuke dingen mee. Tegenwoordig met de smartfoons krijg je je mail er op binnen, je tweets je facebook berichten tjsa wat niet!! Dus die lieve leuke kleine dingen die je buiten mee maakt, krijg je nu zelfs ook binnen op je telefoon. Ik ben ook iemand die niet meer zonder haar telefoon kan, gewoon echt niet meer zonder. Ik moet gewoon de hele dag weten waar ie is, of ik fans had en ik wil weten wat er gebeurd in mn TL en laat ook graag weten wat er bij mij gebeurd! Nou is je telefoon alleen geen oplossing voor alles, want met de Whatsapp en de DM in de wereld gebeuren en dingen die er eigenlijk niet mogen gebeuren. Maar ja alles geeft nou eenmaal een rede, goedschiks of kwaadschiks.. ik zeg nog 1 ding:Denk verder dan je telefoon en kijk naar de toekomst die er voor iedereen is



hoe overleef ik..... Mijn eerste blog!!

18:48, 15/9/2011 .. 0 comments .. Link

Bloggen, tis allemaal nog al wat! Zo te lezen blogt heel de wereld ondertussen dus waarom zou ik dit niet doen..?!

Alleen ja waar begin je nou mee.. Ik heb veel blogs gelezen en die gaan allemaal over dagelijkse dingen, dingen wat je mee maakt, dingen die je wil.. Nu is mijn leven niet alledaags en zeker niet saai en elke dag is anders! Elke dag maak ik wel wat mee maar om dat allemaal nou te vertellen in een blog vind ik wat overdreven. Ik lees veel op twitter.. Dingen waar ik dan van denk tsja nou ja goh poeh... Om nou die mensen allemaal in t openbaar af te kraken kan je nou ook weer niet maken, toch?

Daarom zal ik daar maar niet over schrijven. Iig niet met naam en toenaam natuurlijk;) Maar ja waar ga ik dan deze weblog over houden...... Nou ik geloof dat dat per dag zal verschillen want het heet natuurlijk niet voor niets 'Hoe overleef ik' ja het is ietwat gejat uit een boekenreeks maar ja zo is t nou eemaal wel! Om nou is te beginnen bij het begin zal ik van wal steken over mijn leven. Ik ben een jonge onderneemster, letterlijk. 22 jaar en heb een eigen bedrijf. Daar maak ik natuurlijk t nodige mee, zowel heel erg grappig als uitermate teleurstellend, want het schijnt dat zo het grote volwassen leven nou enmaal is. Ook heb ik een uitgebreide Sociale 'vrienden'kring. Ja tiwtter vergroot je wereld. Via twitter 'leer' je mensen kennen, die jou dan volgen en jij volgt hen terug. Zo lees je wat hun bezighoud en waar ze op dat moment mee zitten. En zo lees je ook aardig wat blogs door, van mensen over mensen noemen we t maar. Hilarische verhalen over gebeurtenissen waar je niet eens bij was maar wat je wel enorm grappig vind. Verhalen over exen, over avonden in de kroeg, over werk over van alles.

Als je dan opeens een blog voorbij ziet komen waar jij (dan wel niet met naam, maar wel met omschijving) in voor komt, is dat natuurlijk erg grappig. Maar wat jij kan, kan ik ook. Ik zeg niet dat ik t zal doen, maar zeg wel dat ik t kan. Ik zeg ook niet dat het een negatief stuk was, integendeel. Gevleid en wel heb ik t meerdere malen doorgelezen. Alleen niet alles is wat t lijkt. En sommige dingen kunnen gewoon weg niet. Alleen kom je daar dan weer veel en veel en veel's te laat achter! Dat is dan weer t nadeel he. Over mensenkennis beschik ik wel, maar soms moet je door een muur heen kijken en kom je net te laat achter de ware aard! Dat neemt niet weg dat ik nu nog steeds er erg om kan lachen hoor! Vind het zelfs eigenlijk nog steeds gewoon leuk om dingen over mij te lezen in iemands blog die je eigenlijk nouwelijks kent. Niet eens in 1 blog maar wel meerdere. zo schatten mensen je via social media heel anders in dan dat je bent, dat is gewoon zo. Viritueel ben je nou eenmaal heel anders dan in real life!

Zo had ik vandaag iemand die ik via twitter had leren kennen, en die ik vandaag spontaan tegen kwam. In tweets een heeeeel leuk persoon, in het echt een enorm chagrijnig gedrocht dat het licht in een ander zn ogen niet gunt, gaat het met jou slecht dan met iedereen. Tsjaa nou goh, zo is t nou eenmaal niet. Het was dus ook niet echt een leuk gesprek en (thank god) had ik t excuus dat ik erg druk was! Maar het zet je wel weer aan t denken: waarom op Social Media de leuke gezellige grappige twitteraar uit hangen, maar in het echt alleen aan jezelf denken en niet leuk zijn.. Op die vraag heb ik geen antwoord, alleen een oplossing: Denk verder dan je telefoon en kijk naar de toekomst die er voor iedereen is..

Hoe overleef ik... Mijn eerste blog! (aardig gelukt als zeg ik t zelf)



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

H.O.I verdriet verlies gemis
H.O.I verhuisgedoe
HOI serieuze shit
HOI, dagelijkse dingen
hoe overleef ik..... Mijn eerste blog!!

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer