3/10/2006 - Eerste werkdag

30/9/2006 - Boodschappendag

Het is weer zaterdag. Een normaal mens denkt: "Hehe, eindelijk weekend" , maar ik vind het altijd zo'n verloren dag. Natuurlijk slaap ik altijd een beetje uit, maar dan gaat het gebeuren. De weekboodschappen moeten toch echt gedaan worden want zelfs in een derde wereld land hebben ze op zaterdag volgens mij meer te eten dan wij in huis hebben.

Na de nodige koffie achterover te hebben gegooit, kom ik langzaam op gang om me te wassen en aan te kleden en tja, dan moeten we toch echt op weg naar de supermarkt. Daar aangekomen eerst es zien of we met onze ellebogen moeten werken om een karretje te bemachtigen, maar deze keer viel het mee en tja dan komt het hele ritueel van nadenken over wat we nu weer es de hele week gaan eten. Wat een rotjob is dat toch altijd. Maar goed, we hebben het weer overleeft. Koelkast en voorraadkast staan weer vol...voor even. Meestal wordt 't op woensdag altijd al erg krap qua drinken, want om de één of andere reden is het nooit goed in te schatten hoeveel er gebruikt wordt in de week.

Ach, we hebben het voor nu weer even gehad.....op naar volgende week....

29/9/2006 - Alle begin is moeilijk

Nou, daar ga ik dan. Ik heb een weblog... Je hoort tegenwoordig haast niet anders meer. Iedereen lijkt wel zo'n ding te hebben, dus dacht ik: laat ik er dan ook maar aan gaan.

Naar mijn idee heb ik nooit zoveel te melden. Ik bedoel; ik ben maar een simpel persoontje, maak naar mijn idee echt niet zoveel mee, dus wat heb ik nou te vertellen?

Maar goed, het zal vanzelf wel op gang komen denk ik.

Ik zal vanaf volgende week wel meer mee gaan maken denk ik. Ik ga dan namelijk voor 't eerst sinds 9 jaar weer aan 't werk. Ik mag dan de post gaan bezorgen.... Ik ben erg benieuwd. Zo kan je een jaar of 5 geen stap lopen en zo heb je een lopend beroep. Tja, als je ergens je schouders onder zet, kom je er blijkbaar echt wel.

Deze dromer, heeft het in ieder geval voor elkaar om 1 droom van zichzelf uit te laten komen. One down.....so much more to go....., maar ik kom er wel. Het moet en 't zal me lukken m'n leven weer te krijgen zoals ik dat wil. Er is niemand die me daar meer van kan tegenhouden.....