Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Perth 2040

Vrijdag 19-7-2040

14:14, 19/6/2012 .. 0 comments .. Link
 

Vandaag maar een half dagje gewerkt. Vrijdagmiddag heb ik altijd vrij omdat Nynke dan ook vrij is. Dus om 13.00 haalde ik Nynke op van school en daarna ook gelijk Tom van de crèche. En gingen we naar het zwembad. Want ik vond het wel eens tijd worden om wat leuks te doen en een beetje te ontspannen. Het zwembad waar we naar toe gingen is erg mooi gelegen midden in het bos een stukje van de stad af. Druk was het wel maar daar hou ik wel van, zodat ik lekker een beetje mensen kan kijken. Maargoed ik lag dus lekker op een handdoekje te ontspannen, Tom speelde een beetje in het zand en Nynke liep rond ik het pierenbadje. Toen ik ineens een gil hoorde. Ik keek op en zag dat er een struik in de fik stond. Gelukkig kwam er meteen al iemand met een brandblusser aangerend. Ik bleef even kijken tot het struikje geblust was en ging toen weer rustig liggen. Maar na ongeveer een kwartiertje hoorde ik weer een gil. Gelijk ging ik recht opzitten en zag deze keer tot mijn schrik dat er 2 bomen in de fik stonden. Hier schrok ik behoorlijk van! Het was blijkbaar niet goed gelukt om het struikje te blussen. Meteen nam ik Tom mee weg van het strandje en plukte Nynke uit het pierenbadje. Want dit maakte me toch wel erg bang, ik wilde hier snel weg voor ik in een grote bosbrand terecht zou komen. Ik liep met ze naar de uitgang van het zwembad en op dat moment werd er ook omgeroepen dat alle gasten het zwembad moesten verlaten vanwege een bosbrand. Alle gasten raakten lichtelijk in paniek maar ik was gelukkig als eerste buiten met Nynke en Tom en reed naar huis. De aanleiding van de brand was trouwens gewoon de hitte en uitdroging van de bomen en struiken. Dit soort branden die door de zon ontstaan komen gemiddeld één keer per jaar voor in Australië. Maar ik had er zelf nog nooit een meegemaakt. Behoorlijk schrikken dus. Dit verschijnsel ontstaat geloof ik door ene of andere golfstroom de El Niño genaamd, dat heb ik vroeger nog wel eens met anw geleerd. Maarja ook vandaag dus weer zeker geen saaie dag. Er valt altijd wel een avontuur te beleven hier ook al zijn deze niet altijd even leuk…

 

  

 Hier twee foto's die ik later op het nieuws zag.



Donderdag 18-6-2040

14:14, 19/6/2012 .. 0 comments .. Link
 

Vandaag een redelijke ‘normale’ dag, niet echt heel iets bijzonders beleefd. Wel heb ik het erg druk gehad met mijn werk en de kinderen. Want m’n  man is al week niet thuis, wat betekend dat ik na een hele dag werken, nog het hele huishouden moet doen en voor de kinderen moet zorgen. Erg vermoeiend, maar als het goed is komt hij bijna weer thuis. Ook mis ik hem wel, maar ik ben er op zich wel aan gewend want hij reist wel vaker voor zijn werk. En bij het ontbijt en avondeten is hij er gewoon bij, niet echt natuurlijk. Maar op een groot scherm in de muur. We kunnen hem dus gewoon horen en zien omdat hij net als bij ons thuis in een kamer zit met scherm en webcam in de muur. Hij zit op het  moment in China voor zijn werk. Hij werkt voor de Verenigde Naties en is in China om te werken aan het vredesproces. Er dreigt namelijk al een tijdje een oorlog aan te komen. Hoe serieus deze waarschuwingen zijn weet  niemand precies, er wordt veel over gepraat en iedereen zegt weer wat anders. En m’n man vertelt mij niets want wat er besproken wordt is allemaal strikt geheim. Hij kan namelijk ontslagen worden als hij iemand, in dit geval mij dus, informatie uit besprekingen doorvertelt. Omdat de informatie naar de eventuele vijand zou kunnen uitlekken. Ik zelf geloof er niet zo in dat er een ernstige oorlog op komst is. Waarom zou er dan al een jaar over gepraat worden maar nog steeds niets gebeuren? Ook mijn man zegt dat ik me geen ernstige zorgen hoef te maken. Ik zal het wel zien. Wij hebben in ieder geval een hele veilige schuilkelder mocht er toch iets gebeuren. Maar genoeg over dat oorlogsgebeuren.. Kortom ik ben dus behoorlijk moe en ga maar eens snel slapen. Welterusten!



Woensdag 17-6-2040

14:10, 19/6/2012 .. 0 comments .. Link
 

Vandaag moest ik zelf weer eens aan het werk. Na Nynke naar school gebracht te hebben en Tom naar de crèche. In mijn hotel bemoei ik me normaal niet  zo veel met de gasten, ik ben altijd op mijn kantoor achter in het hotel aan het werk. Daar doe ik dan de administratie en schrijf business plannen en zo. Maar vandaag was het erg druk in het hotel dus besloot ik maar te helpen bij het inchecken en de reserveringen van gasten. Na de hele ochtend gasten geholpen te hebben en naar klachten geluisterd te hebben, zag ik ineens een heel veel mensen op het strand staan. Het zag er uit of ze iets zochten. Ik werd erg nieuwsgierig en zei tegen m’n collega’s dat ik even ging kijken wat daar aan de hand was. Ik vroeg aan een aantal mensen of zij wisten wat er aan de hand was, maar de meesten hadden ook geen idee. Uiteindelijk trof ik iemand die het me wel uit kon leggen. Er bleek namelijk een mantarog gespot te zijn door een snorkelende toerist. En er werd nu uitgezocht of dit ook echt een mantarog was. Dit was een behoorlijke verrassing. Twee jaar geleden werd er namelijk vastgesteld dat de mantarog was uitgestorven. Na half uurtje een beetje op het strand rond te hebben gehangen, dacht ik net dat ik maar weer eens aan het werk moest gaan toen er werd om geroepen dat het inderdaad een mantarog betrof. Erg bijzonder dus. Ik twijfelde geen moment en ging naar de aanleg plaats van mijn hotel. Daar hebben we een aantal glass-bottom boats liggen, boten met voor een deel een glazen bodem zodat je onder je vissen en andere zeedieren kan zien zwemmen. Waarmee er 2 keer per week toeristentochtjes worden gehouden. Ik riep nog een paar collega’s om ook mee te gaan en uiteindelijk zat ik met 2 collega’s in de boot opzoek naar de mantarog. Ik vaarde in de richting waar alle mensen op het strand naar hadden staan kijken. Maar we waren niet de enigen die dit plan hadden, een enorme drukte van bootjes vormde zich opeens. Het was zo druk dat we niet echt goed overal konden zoeken. Toch probeerden we hem te vinden, want het zou wel een hele mooie ervaring zijn om nog één keertje in mijn leven een mantarog te zien. Toen ik nog jong was, was dat niet zo heel raar een mantarog zien. Ze waren toen ook wel erg bijzonder maar ik heb er zeker 2 keer eentje gezien toen ik bezig was met het halen van mijn duikbrevet. Na een uurtje of twee rond te hebben gevaren, zijn we toch maar terug gegaan. Want het werd tijd om de kinderen van school en de crèche te halen. Ook vandaag dus weer een bijzonder avontuur beleefd. Jammer dat ik de mantarog uiteindelijk niet gezien heb maar net op het nieuws was er een uitgebreid verslag over hem, met erg mooie foto’s erbij. Zo heb ik hem toch ook nog een beetje gezien.                 Hier twee plaatjes die op het nieuws voorbij kwamen.

  



Dinsdag 16-6-2040

14:05, 19/6/2012 .. 0 comments .. Link
Vandaag gelukkig niet zo’n spannende dag als gisteren. Mijn dag begon vandaag vroeg. Zoals gewoonlijk hielp ik Nynke met opstaan en voorbereiden om naar school te gaan en ook Tom was vroeg uit de veren. Dinsdag ochtend help ik altijd op Nynke’s school met het geven van tekenlessen, zo ook vandaag weer. De kinderen hebben op haar school van jongs af aan allerlei creatieve vakken. Daar heb ik deze school ook op uitgekozen want, persoonlijk hou ik erg van dit soort dingen. Al deze creatieve vakken worden vrijwillig door ouders gegeven, waardoor deze school gewoon even duur is als alle andere basisscholen. Ook Tom nam ik vandaag mee. Normaal gesproken gaat hij naar zijn oma, mijn moeder dus, maar zij lag al een week met griep op bed. Vandaag zou ik de kinderen uit groep 6 tekenles geven. Ik had ze net allemaal aan het schilderen gezet toen ineens het licht ging knipperen. Ik keek om me heen en zag geen enkel kind praten, dus hoe kon dit nou? Na nog een keer goed kijken zag ik Tom zitten , hij was het. Die kleine aap. Hij had ontdekt hoe het licht werkt. Het ligt gaat aan of uit door deze opdracht gewoon hard op te zeggen met aan het einde van je opdracht de code van het gebouw waar je je in bevindt. En blijkbaar had hij het iemand anders horen zeggen, want daar stond hij in het hoekje van de ruimte te mompelen, licht uit 92, licht aan 92, enz. Ik liep naar hem toe en zei dat hij moest stoppen omdat de kinderen zo niet goed konden schilderen. Maar hij vond zijn nieuwe ontdekking veel te leuk om er al mee op te houden. Na een paar minuten begon ik echt boos op hem te worden. En heb hem maar op de gang gezet zodat de kinderen in ieder geval weer door konden schilderen. Gelukkig waren de kinderen in de klas heel lief doorgegaan met schilderen en hadden al erg mooie dingen gemaakt toen ik terug kwam. Ik legde de kinderen nog even wat uit en gaf ze nog wat tips voor hun schilderijen. En zo eindigde voor mij deze ochtend op de school alweer.

 Hier een plaatje van het lokaal waar ik de tekenlessen geef.

 



Maandag 15-6-2040

14:00, 19/6/2012 .. 0 comments .. Link
 

Hallo, ik zal me even voorstellen ik ben Milou Wolda, woon in Perth (Australië) met mijn man en 2 kinderen en ben eigenaar van een hotel. Mijn kinderen heten Nynke en Tom. Op mijn negentiende ben ik naar Australië geëmigreerd. Dit was het jaar na mijn middelbare school, eerst heb een jaar over de wereld gereisd en eindigde in Australië, toen ik alle ruimte en mooie natuur hier eenmaal gezien had wilde ik niet meer weg. En nog steeds heb ik het hier heel erg naar mijn zin. Elke dag wakker worden met een heerlijk zonnetje, aan een mooi wit strand met blauwe zee, is altijd een goed begin van de dag. Maar toch is het hier ook niet alleen maar vakantie. Ook hier heb je zo je dagelijkse probleempjes en stress over het werk. Zoals vandaag nog: er was weer eens een kleine overstroming zoals we die wel vaker hebben tegenwoordig. Nu zou je misschien denken wat dramatisch, maar zo erg is dat niet hier in Perth. We zijn er namelijk op voorbereid, onze huizen staan op palen van minimaal 10 meter, we hebben waarschuwingsschermen ingebouwd in de muur waarop verwachte overstromingen te zien zijn en het alarmsysteem gaat piepen als er rondom jouw huis een overstroming verwacht wordt. Dus op zich zitten we vrij veilig en zien alles aankomen. Maar toch is het altijd even schrikken, vooral deze keer. Mijn zoontje Tom kon ik namelijk nergens vinden op het moment dat het alarmsysteem begon te piepen. Hij is nog maar 3, dus weet zelf nog niet echt dat er gevaar dreigt als het alarmsysteem piept. Zolang we binnen zijn en de ramen en deuren dicht zijn kan ons niks gebeuren, zelfs onze tuinmeubelen kan niks gebeuren want deze worden automatisch in de garage geplaatst. Maar ben je per ongeluk buiten, dan staat je een nare ervaring te wachten. Meestal geen dodelijke ervaring, maar gewond zal je zeker raken. Dus ik was vrij erg in paniek. Mijn man was al op zijn werk en ook mijn dochter Nynke was er niet, zij is 5 jaar dus gaat al naar school. Ik stond dus helemaal alleen in mijn stress en snapte er ook niks van. Ik had Tom voor de tv gezet en ging toen heel even naar de wc. Toen ik terug kwam was hij dus verdwenen en ging het alarm. Mijn eerste reactie was dat ik naar buiten rende, ik moest er zeker van zijn dat hij daar niet was. Want dan zou het niet goed aflopen… In de tuin was hij niet te zien, maar na goed rondkijken zag ik hem op het strand achter een vlinder aan rennen. Zo snel mogelijk rende ik naar hem toe, pakte hem op en rende met hem terug naar huis. Maar met een kind op je rug rennen is zwaar en het was nog best een eindje door het mulle zand rennen. Toen ik bijna binnen was zag ik de vloedgolf komen. Ik was ontzettend bang en rende zo hard als ik kon. De golf raakte mijn voeten ik werd omvergegooid, net voor de sterke stromingen mij en Tom beet konden pakken, kon ik met hem naar binnen kruipen. Zo eindigde een doodeng avontuur. Zo zie je maar, ook in het zonnige Australië heeft iedereen zo zijn problemen.

 

 

 

 



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Vrijdag 19-7-2040
Donderdag 18-6-2040
Woensdag 17-6-2040
Dinsdag 16-6-2040
Maandag 15-6-2040

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer