Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Printredactie 1 Home | Profile | Archives | Friends
Generazione 1000

voorwoord leeFlow VERBETERD13/6/2006

LeeFlow

 

Wie droomt er niet van een eigen stekje? Jammer genoeg denkt iedereen onmiddellijk aan een huis of appartementje als ze het woord ‘wonen’ horen. Flow laat zien dat het ook anders kan. Wij gingen voor jullie op zoek naar de minder alledaagse manieren van wonen. Een boot, een tent of een woning in bruikleen, laat je meeslepen in de verhalen van hun bewoners. Deze special geeft je de kans je inspiratie de vrije loop te laten gaan.

 

Deze alternatieve manieren van wonen, zullen je natuurlijk als belgerinkel in de oren klinken. Maar natuurlijk is het niet genoeg een funky woonst te hebben, ze moet ook nog te betalen zijn. Maar wij zouden Flow niet zijn als we daar niet aan gedacht hadden. Wij schotelen je funky én low budget oplossingen voor. Het enige dat je zelf nog nodig hebt, is een flinke dosis lef!

 

Toch willen we ook het maatschappelijk aspect rond het wonen-thema niet zomaar verwaarlozen. Hoewel een leven als dakloze misschien niet je ideale toekomstbeeld is zal het verhaal van Johan je toch verrassen. De creativiteit die hij aanwendt om zijn dag door te komen brengt misschien meer inspiratie dan een doe-het-zelf-boekje van de Gamma!

2 Comments | Post Comment | Permanent Link

Verdoemd VERBETERD13/6/2006

Verdoemd, de hel breekt los

 

Thrillerauteur Patrick De Bruyn weet hoe mensen aan een boek vast te kleven. Zijn jongste telg ‘Verdoemd’ is doorspekt met herkenbare elementen en onverwachte wendingen. Het kan iedereen overkomen. Wat dan net? De hel die losbreekt.

 

Hoewel de auteur niet echt een lijn trekt door zijn boeken, is Verdoemd het laatste deel van de trilogie 'Vermist Verdoemd Verminkt'. Je kan met andere woorden zonder probleem beginnen lezen in Verdoemd zonder het verhaal van de voorgaande thrillers te kennen. En de lezer hadden van Vermoemd ook grootse verwachtingen: voorganger Verminkt werd voor maar liefst drie prestigieuze boekenprijzen genomineerd. Zonder er eentje in de wacht te slepen weliswaar. Maar de lat was gelegd.

 

Verdoemd trekt de lezer mee vanaf de eerste zin. Het boek opent met een ongeval en vluchtmisdrijf. Hoofdpersonage Kathleen Dierickx heeft haast en ergert zich mateloos aan haar voorligger. Bij het inhalen, maait de bestuurster een Marokkaanse vrouw en haar baby van het zebrapad. Tenminste, zo zag Kathleen het gebeuren.

 

De Bruyns jongste telg wordt verteld vanuit nier verschillende standpunten. Dat is het interessantste aan het hele boek.

De schrijver biedt opeens informatie waarvan de lezer nog geen weet heeft. Op andere momenten kent die lezer het verhaal en kijkt angstvallig toe hoe de personages zonder enige kennis handelen. De Bruyn weet de spanning er in te houden.

 

Naast de verschillende vertelperspectieven zijn er ook nog de twee afzonderlijke verhalen die door elkaar geweven worden. Ogenschijnlijk los van elkaar, maar schijn bedriegt. Spijtig genoeg zitten deze verhalen vol –te vol- toevalligheden, die zelfs voor een thriller ongeloofwaardig overkomen. En De Bruyn lijkt zo op te gaan in zijn gecompliceerde verhaallijn dat de personages zelf een beetje te weinig aandacht krijgen. Toch blijft Verdoemd een boek dat je niet zomaar naast je neerlegt. Je zit gekluisterd aan de pagina’s. Je kan De Bruyn zonder enige aarzeling een geduchte troonopvolger van Pieter Aspe noemen.

 

Ulla Vervliet

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Edito VERBETERD13/6/2006

Leeflow

 

Flow bewees het al meer dan eens: het is geen probleem om er een funky en low budget leventje op na te houden. Een gezonde portie lef en voldoende creativiteit volstaan vaak. Daarom brengt Flow deze week een woonspecial: geen opsomming van meubeltjes en bijbehorende prijzen, wel een voorstelling van niet zo voor de hand liggende levensstijlen. Je kan er ideeën opdoen om zelf eens voor een andere aanpak te gaan.

 

Verder kan je naar goede gewoonte inspiratie putten uit de andere onderwerpen. Ooit al eens aan huizenruil gedacht bijvoorbeeld? Of al er eens bij stil gestaan hoe een beginnend artiest gelanceerd raakt? Ga je gang, snuister door ons nieuwe nummer - en vergeet niet: funky én low budget.

 

Els Toutenel, Hoofdredactrice Flow   

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Round Up LeeFlow VERBETERD13/6/2006

1. Tent: Kamperen is de mooiste zomersport. Maar wat als ook de rest van het jaar je tent je huis is?

 

2. Dakloze: sommigen denken bij 'wonen' NIET onmiddellijk aan een dak boven hun hoofd.

 

3. Woonboot: Niet voor zeezieke landrotten!

 

4. Lancelot: Leen eens een huis!

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Round up Flow12/6/2006

Amaryllis

Een jonge, talentvolle zangeres en haar harde strijd om echte muziek.

 

Middelheim

Kunsttentoonstelling 'Troost', een fotoreportage.

 

Pocketbikes

Kleine speeltjes voor grote jongens.

 

Shop joy

Haat je stofzuigen, maar leen je graag je fiets uit? Sla dan aan het letsen.

 

Trippeuh

Woningruil: tips van onze trippers.

 

Art-y-choc

Campingkoken: een gamel, enkele vrienden en veel lekkers.

 

Catch up

De idiootste nieuwe producten op een rij.

 

Snapshot

Het goede weer doet eindelijk zijn intrede. De terrasjes zitten eindelijk vol.

 

Chill Out

Eerst goedkoop eten bij een Spanjaard, daarna boekje lezen.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

eline. Leven in een tent VERBETERD12/6/2006

“Je kan niet op een knopje duwen om het warm te krijgen” (Jerry)

Leven in een tent

 

 

“Waar ik woon? Na huisnummer 26 staat een boom met daarin 28 gekrast. Bij de boom sla je af, dan kom je op een groot plein. Vijftien meter verder aan de linkerkant zal je een tent zien.” Zo nodigt Jerry me uit. Een jonge gast die graag knutselt en dicht bij de natuur leeft. Gevolg: hij woont al vier jaar in een Yurt, oftewel een Mongoolse tent.

 

Jerry springt recht uit zijn hangmat en toont me trots zijn woonst. Geen groot comfort. Wel een ruime, gezellig ingerichte tent. Samen met zijn vriendin Sofie woont Jerry hier al vier jaar, nog niet van zin om op te geven. Hun oorspronkelijk idee was om een tent te maken en ermee naar de Pyreneeën te trekken, in de hoop dat een boer hen wel een stukje van zijn weiland zou afstaan."Uiteindelijk zijn we in Lier blijven plakken", vertelt Jerry. "Een vriend van me heeft een boerderij en heeft ons een stukje van zijn grond afgestaan. Maar wat we doen is niet echt legaal.” Jerry en Sofie hebben nooit een vergunning aangevraagd. "Ik vermoed dat er geen wettelijke regeling voor bestaat", zegt Jerry bedenkelijk.

 

Goedkoop wonen kost tijd

Jerry en Sofie hebben hun woonst helemaal zelf in elkaar geknutseld. “Iedereen die graag knutselt, kan dit maken”, zegt Jerry. Na vier maanden werk, acht uur per dag, vijf dagen per week, hadden ze een woonst. “Niet slecht”, vinden ze zelf. Hun 'huis' bestaat grotendeels uit natuurlijke materialen die ze her en der bij elkaar hebben gesprokkeld. Jerry wilde alles zo goedkoop mogelijk en daar kruipt tijd in. De tentwanden zijn gemaakt van bamboe. Een licht, sterk materiaal dat niet rot. De bekleding bestaat uit canvas (katoen), het duurste onderdeel van de tent en meteen ook het slechtste. “Het canvas is stilaan aan het rotten", zegt Jerry. "Binnenkort zal ik iets nieuws moeten verzinnen." Voor de nieuwe bekleding geeft Jerry de voorkeur aan een groot plastiek zeil. “Het is heel stevig", zegt Jerry. "Het nadeel is wel dat het geen natuurlijk materiaal is." De vloer van de tent is het goedkoopst. “Die is gemaakt van schabben van de Brico”, zegt Jerry trots. "En die heb ik gratis kunnen bemachtigen". Als ik Jerry vraag achter de gehele kostprijs van zijn tent, heeft hij daar geen idee van. “Moest ik alle materialen (nieuw) gekocht hebben, zou ik gemakkelijk een € 3.500 kwijt zijn geweest", antwoordt Jerry. "Maar ik heb het een stuk goedkoper kunnen doen."

 

Puur natuur    

Wanneer ik Jerry vraag naar het grootse nadeel van zijn levensstijl, moet hij lang nadenken. Ik help hem op weg: een gebrek aan comfort misschien? “In de winter, als het ijskoud is, droom ik wel eens van een huis, maar toch niet vaak", antwoordt Jerry eerlijk. "Je wordt dit leven snel gewoon. Je kan niet op' een knoppeke' duwen om het warm te krijgen. Als wij het koud hebben, moeten we hout gaan hakken om een vuurtje te stoken. We hebben natuurlijk ook geen stromend water. Om de zes weken gaan we grote jerrycans water halen. Dan kunnen we weer een tijdje verder. Bovendien knutsel ik graag en met handigheid geraak je ver, hoor. Tussen de bomen hebben we een badkuip 'gepland'. We verwarmen het badwater door onder de kuip een vuurtje te stoken. Gezellig en puur natuur. Fantastich toch."

Als Sofie en Jerry hun leven in de tent even beu zijn, gaan ze er even tussenuit. "Door zo goedkoop te leven -wij betalen enkel ons eten- hebben we geld genoeg om veel te reizen", vertelt Jerry. Naast natuurmens is hij full time brandweer. Daarom ligt het nu wat moeilijker om regelmatig op reis te gaan. "Ik moet minder lang werken om genoeg geld te hebben voor ik weer op reis kan", zegt Jerry. Hij heeft al vele hoeken van de wereld gezien maar zijn tent neemt hij nooit mee op reis. "Ze kan wel in mijn wagentje hoor", lacht Jerry terwijl hij me een foto toont van een knalgroen, piepklein autootje, volgestouwd met bamboetakken en schabben. "Dat zal ook wel niet echt legaal zijn, zeker?", fluistert Jerry zachtjes.

 

Eline Dupon

 

Eventuele quotes:

“Mijn vloer bestaat uit schabben van de Brico”

“Je moet minder lang werken om genoeg geld te hebben voor je weer op reis kan”

 

 

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Christ'l: Middelheim VERBETERD12/6/2006

Troost in het Middelheim

 

Kunst is niet voor iedereen een deugd. Van kunst houden is iets wat mensen vaak moeten leren. Net zoals de mens evolueert met de tijd, zo ondergaat ook kunst mutaties door de eeuwen heen. De tentoonstelling Troost in het park van het Middelheim is het bewijs van deze evolutie. Het toont een verzameling kunstwerken in opvallende materialen, vormen en structuren. Abstract of vormelijk, kleurrijk en donker.

Het centrale thema van de expositie is troost. Artiesten hebben vaak een behoorlijk ontwikkelde melancholische kant. Troost toont deze emotie. Deze kunstenaars gaan doelbewust op zoek naar het dat gevoel omdat het een sfeer creëert die hen naar een andere wereld katapulteert. Melancholie legt een vaag en onbestemd deken over rationaliteit, dat een grote bron van inspiratie kan zijn. Te veel rationaliteit, berekendheid en hokjes-denken doodt alle mysterie en inlevingsvermogen die nodig zijn om -soms irreële- maar boeiende kunst voort te brengen.

 

Hoe media kunst beïnvloeden

Voor Troost werd aan elf nationale en internationale kunstenaars gevraagd hun interpretatie van en ervaring met het thema te weerspiegelen in gepersonaliseerde werken. De media spelen een almaar groter wordende rol in de maatschappij. Dat is duidelijk te zien in de tentoongestelde werken. Voor sommige kunstenaars zijn de media en Hollywood leidende muzen. Voor anderen is dat de natuur. Bronzen, polyestere sculpturen... Het thema troost zorgt voor bizarre, mooie, aandoenlijke en mysterieuze beelden.

 

Sommige kunstenaars interpreteren troost als modern. Bepaalde moderne stukken -in polyester en sillicoon- zijn vreemd en lijken thuis te horen in een arcade in Japan. Beelden in polyester: je moet er voor zijn. Voor anderen is troost een onderwerp waar ze al lang mee bezig zijn. Ze trekken het van de traditionele kaart en knutselen bronzen, klassieke vormen in elkaar. Troost is een interessante expositie, soms vertrouwd en dan weer vreemd. Een bezoekje aan het Middelheimmuseum loont altijd wel de moeite. Omdat kunst voortdurend verandert en op elke moment anders actueel is.

 

Philip Metten: "Als je op een trein zit en je raast voorbij graffiti, dan zinderen de kleuren nog even na. Dat effect wil ik graag bereiken met mijn kunst"

Bron: URBANMAG

 

Ricky Swallow: "Mijn grote inspiratiebron voor het stuk Model for a sunken monument was Darth Vader, omdat dat personage mij enorm fascineert.’

Bron: Art Right Now 2

 

Yoshitomo Nara: ‘Ik plan nooit een werk. Ik begin gewoon en het neemt vanzelf een vorm aan.’

Bron: http://www.kultureflash.net/archive/154/priview.html

 

 

Christ’l Wauters

 

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Glenn spin off Lancelot (herwerkte versie) VERBETERD 212/6/2006

"Ik werd meteen verliefd, jammer genoeg weet ik ook dat ik hier maar tijdelijk kan blijven wonen."(Marie-Hélène)
Wonen via Lancelot


Heb je er ooit van gedroomd om in een kasteel te wonen? Of is een directeurswoning helemaal jouw stijl? Verkies je het plattelandsleven, maar is het simpelweg te duur? Dan is Lancelot misschien iets voor jou. Wonen via Lancelot is iets heel anders dan huren. De vzw beheert in België momenteel een dertigtal panden, gaande van kloosters tot kastelen en ziekenhuizen tot postkantoren. Meestal krijgen ze een andere bestemming, waardoor ze tijdelijk leeg staan. De vereniging heeft 700 kandidaat-bewoners waaruit ze selecteert. Je betaalt als bewoner een maandelijkse beheervergoeding van 135 euro.


Marie-Hélène Ellebaut (38) is een van de dertig gelukkigen. Jarenlang droomde ze van het boerenleven. "Ik was Brussel beu en wilde naar het platteland vluchten. Het enige wat ik nog tekort kwam, was voldoende geld. Lancelot kon me gelukkig verder helpen en me een degelijke tussenoplossing bieden." Ze werd door de vzw Lancelot uitgekozen om tijdelijk in een oude boerderij te wonen.

Woning in bruikleen

 

Marie-Hélène betrekt een fermette in Blaton, een piepklein dorpje ergens tussen Doornik en Bergen. Vanuit haar woning is het niet ver meer naar de Franse grens. Toen ze vorig jaar in juli voor de woonst  in aanmerking kwam, was ze dolgelukkig. “Toen ik hier de eerste keer binnenkwam, werd ik meteen verliefd. Jammer genoeg weet ik ook dat ik hier slechts tijdelijk kan blijven wonen.” Daarmee doelt Marie-Hélène op het feit dat ze geen huurcontract met Lancelot heeft afgesloten, maar wel een bruikleenovereenkomst. Zo werkt de vzw namelijk altijd. De vereniging is niet de eigenaar van de gebouwen, maar beschermt ze tegen vandalisme, leegstand en verkrotting door ze te laten bewonen. Eens de echte eigenaar een andere bestemming heeft gevonden voor het pand, moet de Lancelot-bewoner binnen de twee weken het huis verlaten. De bruikleenovereenkomst kan van drie maanden tot enkele jaren lopen.

Flexibiliteit

 

”Het is toch al een hele geruststelling dat de vereniging op tijd een nieuwe oplossing zal zoeken voor mij. Maar om die reden moet je eigenlijk heel flexibel zijn. Als Lancelot geen woningen beschikbaar heeft, moet je altijd kunnen terugvallen op je domicilieadres.” Voor Marie-Hélène is dat in Brussel, bij haar ouders. Zouden die niet schrikken als ze plotseling terug voor de deur staat? “Om terug bij hen te komen wonen wellicht wel. Maar zij zijn de eersten die het zouden weten als ik zonder woning val. Ik zie hen nog meermaals per week als ik mijn post ga ophalen.”

 
Conciërge

 

Marie-Hélène voelt zich als een echte conciërge. Kleine ongemakken in het huis zoals een piepende deur of een lekkende kraan herstelt ze in een handomdraai. Voor het grote werk moet ze Lancelot verwittigen. “Toen ik hier een maand woonde, kwamen er plotseling werkmannen over de vloer. Ik wist van niets en schrok me een hoedje. Nadien merkte ik er niets meer van en werd ik het gewoon. De eigenaar wilde enkele veranderingswerken laten uitvoeren. Zelf moet ik het pand achterlaten zoals de eigenaar dat wenst.” Van de maandelijkse pandcontroles was ze ook niet op de hoogte. “Toen ze de eerste keer de meters kwamen nakijken, viel ik uit de lucht. Ik vermoed dat Lancelot me was vergeten te verwittigen. Maar ik begrijp dat de vereniging alles wil controleren.”

Toch is Marie-Hélène benieuwd wat de toekomst voor haar nog in petto heeft. Zal ze de avonturier blijven die het eigen land doorkruist? “Dat hangt ervan af. Als Lancelot me een andere locatie aanbiedt die even goed is, dan zal ik ook tevreden zijn.”

Glenn Smits 
Meer info:  
www.camelotproperty.com

2 Comments | Post Comment | Permanent Link

reclame WK VERBETERD9/6/2006

Wereldbeker Pleinvoetbal

 

Een groots spektakel tussen verschillende nationaliteiten uit Antwerpen.

Verbroeder met iedereen!

 

 

Sint-Jans Plein, zaterdag 24 juni, vanaf 9u

Finale: 15.30u

Nadien: WK in Duitsland op groot scherm

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Letsen Ulla TEKST 2 VERBETERD EN ingekort9/6/2006

Lets er op los

 

Heeft je fiets nood aan een herstellingsbeurt, maar laat je budget het niet toe? Sta je graag achter het gasvuur en zit je er niets mee in om een potje meer te koken? Dan is het letssysteem misschien iets voor jou.

 

Voor wie letsen niet bekend in de oren klinkt, geen paniek. Flow zoekt het voor je uit en spreekt met Erik Van der Veken, die in 1994 Lets Antwerpen Stad mee oprichtte. "Ik was op zoek naar alternatieve manieren om met geld en mensen om te gaan", vertelt Erik. "En dat is juist wat letsen is." 

 

Letsen is een soort van ruilsysteem. Als een individu een dienst verricht, vult de ontvanger een waarderingsbon voor hem in. Op die manier spaar je 'handjes', een soort van punten die je dienst een waardering geven. Met die handjes 'betaal' je dan een dienstverlener.

Bent u de klus ook even kwijt? Erik verduidelijkt. "De voornaamste diensten die geruild worden zijn 'koken&eten’ en ‘klusjes&hulp’. Maar ook huisoppas, babysitten en vervoer doen het goed. Originele diensten zoals teksten vertalen en massages geven, kunnen ook tot het letssysteem behoren. Kortom, alles dus wat mensen nodig hebben of plezierig vinden."

Het letssysteem houdt niet alleen dienstenruil in, maar ook het uitwisselen van goederen. Zo leen je bijvoorbeeld een stofzuiger van je buurman. Na het poetsen van je huis, geef je hem uiteraard terug. Maar naast dit ruilsysteem, is vooral de sociale factor belangrijk binnen het letssysteem. Zo worden elk jaar verschillende bijeenkomsten georganiseerd. "Tijdens zo'n evenementen leer je elkaar beter kennen en ontstaat er het vertrouwen om onderling te ruilen", vertelt Erik.

 

Maya (30) is al enkele jaren aangesloten bij het letssysteem. Wat haar overtuigde, was niet zozeer het ruilsysteem maar eerder het verdraagzaam samenleven in een gemeenschap. "Het is leuk dat je een grote groep mensen kent die je goederen en diensten kan lenen. Zo heb je zelf veel minder beperkingen omdat je samen veel meer kan dan alleen. Samen staan we sterk, niet?  Opruimen en schoonmaken doe ik helemaal niet graag, andere letsers doen dat voor me. In ruil voor deze vriendendienst, lap ik hun ramen of naai ik een knoop aan hun broek. Zo is niets nog onmogelijk."

Of onprettig... Diensten die je zelf verleent, bied je aan omdat je ze zelf prettig vindt. Op die manier hoef je nooit meer iets tegen je goesting te doen. Klinkt dit nogal utopisch? Voor Maya zijn de sociale contacten alvast belangrijker. "Ik heb een hoop mensen leren kennen die ik anders niet had leren kennen. Meestal maak je min of meer dezelfde mensen tot vriend. Bovendien hebben zij meestal dezelfde achtergrond als jij. Maar die eentonigheid is bij letsen niet terug te vinden." 
"Ik zou het letssysteem aan iedereen aanraden", zegt Maya overtuigend. "Letsen is een actieve levensstijl. Als je zelf veel vraagt, dan moet je natuurlijk ook veel terug doen. Je beleeft het meeste plezier met letsen als er veel transacties gebeuren. Zo weet je dat je goed op weg bent."

Meer info vind je op: www.letsvlaanderen.be

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Kim: nieuwe woonmogelijkheden!!!!8/6/2006

ik heb gemaild naar die mensen die in die tent wonen en naar die vereniging die mensen in gebouwen laat wonen. (Een deel zullen er wel van weten en een deel niet)

Dit zijn de mails die er verstuurd zijn. Jullie zien morgen dan maar wat jullie er mee doen. als jullie er mijn hulp voor nodig hebben doe ik dat me heel veel plezier. En met vragen mogen jullie me altijd bellen! Kheb mijn mail er ook altijd bijgezet, dan kunnen jullie beter volgen

 

De tent:

 

ja, waar en wanneer?  aan de telefoon? of willen jullie afkomen?  wordt dat hard gepubliceerd?  want dat is niet de bedoeling.  Eigenlijk mogen we er officieel niet wonen, dus is het onze verblijfplaats (de tent staat op een verblijfsrecreatiegrond).
groetjes
sofie


    From: "kim vandeloo" <kimvandeloo@hotmail.com>
To: sohobarca@hotmail.com
Date: Thu, 08 Jun 2006 14:27:03 +0200

Hallo!
 
ik ben Kim Vandeloo, laastejaarstudente journalistiek aan de Plantijnhogeschool. Voor onze eindopdrachten zijn wij bezig met het maken van magazines. Ons volgende nummer zal een woonspecial bevatten. Omdat we voor een low budget publiek schrijven ging ik op zoek naar alternatieve manieren van wonen. Zo kwam ik bij jullie terecht. Omdat het wonen in een Ger heel tof lijkt voor ons doelpubliek wouden wij jullie misschien een paar vraagjes willen stellen. Kan dat?
 
Vriendelijke groeten
 
Kim Vandeloo
 

 

De lancelot-vereniging:

Beste Kim,

 

Je kunt eens bellen naar Clara Hermans: clarahermans@gmail.com   0485 14 50 33

 

Of naar Marie-Hélène Ellebaut: mhelleboudt@yahoo.com 0486-50 2002

 

Zij wonen al een tijdje voor ons en kunnen je dus wel wat vertellen over de manier van wonen.

 

Wat de info over het bedrijf betreft: je kan al veel vinden op onze website, maar voor meer concrete informatie kun je mij altijd bellen op het nummer 02 646 44 22.

 

Met vriendelijke groet,

 

Dries Vanneste

Account Manager

Lancelot Vastgoedbescherming bvba

 

Louizalaan 437 b3

1050 Brussel

T: 02-646 44 22

F: 02 646 48 48

www.lancelotbelgium.be

 

 


From: kim vandeloo [mailto:kimvandeloo@hotmail.com]
Sent: donderdag 8 juni 2006 14:15
To: BE Info
Subject:

 

Hallo,

 

Ik ben Kim Vandeloo, laatstejaarstudente journalistiek aan de Plantijnhogeschool in Antwerpen. Voor onze eindopdrachten maken wij een magazine voor een low budget-publiek. Jullie vereniging past perfect in onze Wonen-special. Zou het mogelijk zijn e-mailadressen en/of telefoonnummers van jullie bewoners te krijgen zodat we hen een paar vragen kunnen stellen over huninteressante manier van wonen. Hun privacy zal zeker behouden worden vermits onze magazines niet gepubliceerd worden.

 

Ik zou ook van jullie organisatie zelf willen weten hoe het systeem precies in zijn werk gaat:

- Hoe werkt de organisatie in het algemeen?

- Welke woonplaatsen bieden jullie aan?

- Nemen eigenaars van alleenstaande gebouwen contact met jullie op of omgekeerd?

- Wat zijn de kosten?

- hoe groot is de kans dat je kan meedraaien in jullie stysteem? Zijn er veel plaatsen beschikbaar?

- ...

 

Zou het mogelijk zijn vandaag nog te antwoorden? Wij hebben na het weekend een deadline.

 

Alvast heel hartelijk bedankt

 

Vriendelijke groeten

 

Kim Vandeloo

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

eline. frank de Kermiskramer. VERBETERD8/6/2006

 

 

“Het leven in een woonwagen is echt

niet minder comfortabel dan in een huis”

Frank de kermiskramer

 

Op een bizarre manier heeft de Sinksefoor iets van ‘glitter en glamour’. Er rolt op een doorsnee kermisavond véél geld. Felle kleuren sieren dezer dagen de Antwerpse kaaien. Maar daarachter heerst een leven van soberheid, aankomen, opnieuw vertrekken en wonen op 30m². Frank de kermiskramer (50), uitbater van een paardenattractie trekt al jaren rond in een woonwagen.

 

Frank verhuist om de vijf à zes weken. Tot zijn vaste bestemmingen behoren: de kermissen van Antwerpen, Kortrijk, Vilvoorde, Brugge, Waregem en Leuven. “Als mensen me vragen waar ik woon, antwoord ik ‘overal’. Nu ben ik Antwerpenaar, volgende maand Brusselaar”, zegt Frank. Maar één van zijn favoriete standplaatsen is Antwerpen. Hij overwintert dan ook in de Antwerpse Kempen.

Binnenkort kan hij ook écht zeggen dat hij in Beerse woont. “Als ik ouder word, wil ik niet meer overwinteren in een woonwagen. Daarom ben ik nu een huisje aan het bouwen. Zo zit ik later gerust. Als ik rond de zestig jaar ben, wil ik mijn attractie verkopen. Dan ga ik kleinere kermissen doen met een kleinere attractie.”

In zijn manier van spreken hoor je dat Frank, samen met zijn vrouw die rond het middaguur nog ligt te slapen, graag naar de toekomst kijkt. Naar een leven zonder rondreizen. Maar nu ziet hij daarin nog geen graten. “In een woonwagen leven, brengt helemaal geen praktische problemen met zich mee. Voor de post hebben we een postbus in Beerse”, zegt hij. “En mijn zoon, die 7 jaar geleden is gestorven, ging gewoon op internaat. Daar was hij graag en in het weekend kwam hij naar 'huis', de plaats waar op dat moment de woonwagen stond.” En eerlijk gezegd, zijn woonwagen ziet er niet minder comfortabel uit dan een sober huis: kabeltelevisie, warm water en grote ramen. Hij heeft voor zijn gesofisticeerde woonwagen zo’n 150.000 €  moeten neertellen. Het enige wat Frank minder leuk vindt aan zijn huis, is de kleine badkamer. En de burenruzies, ook al zijn die geen schering en inslag. Hoewel hij op veel kermissen dezelfde kermiskramers tegenkomt, heeft hij om de zes weken andere buren.

Af en toe knijpt Frank er met zijn vrouw tussenuit, naar warmere oorden: Cuba, de Dominicaanse Republiek, Arruba. Geen enkele plek is ver genoeg of Frank is er geweest. Toch is hij bescheiden over zijn inkomsten. “Ik verdien genoeg om elke dag brood op de plank te krijgen en om een degelijk leven te leiden”.

Ook aan sociale contacten heeft Frank, ondanks zijn reizend leven, geen gebrek. De kermis zit hem in het bloed, een groot deel van zijn familie ontmoet Frank dagelijks achter de schermen van de Kermis. "En aan vrienden geen gebrek", zegt hij. “Ik heb zelfs vrienden die in een gewoon huis wonen”.

 

Eventuele quotes:

“Als mensen me vragen waar ik woon, antwoord ik overal”

“Ik heb zelfs vrienden die in een gewoon huis wonen”

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Woonboot Chris VERBETERD8/6/2006

"Als we het land even beu zijn, zijn we weg" (Roxane)

 

Leven op een woonboot

 

Als ik aan het Kempisch kanaal in Schoten schoorvoetend de eerste stappen zet richting de woonboot Cyrano, springt een opgewekte hond uit de kajuit. Ik zoek naar de deurbel, maar vind ze niet. De hond heeft blijkbaar die functie opgenomen, want al snel komt Roxane (47) op me afgestapt. Dat er geen deurbel is, is een bewuste keuze vertrouwt ze me toe. “Dat geeft ons meer privacy.” In het begin staat ze me schuchter te woord,  maar na verloop van tijd maakt die bedeesde indruk plaats voor een openhartige vrouw.

 

Roxane en haar man wonen al achttien jaar op hun boot. Ze waren vroeger allebei schipper, maar toen hun drie kinderen wat ouder werden, besloten ze aan wal te komen. Dat maakte het veel eenvoudiger voor de studies van het jonge geweld. Maar Roxane kon geen afscheid nemen van het water. Daarom kozen ze voor een woonboot. Mensen die op een boot wonen, zijn meestal ex-schippers. Hun buren in Schoten zijn een uitzondering op de regel. “Zij leven gewoon aan het water voor het plezier en het avontuur”, vult Roxane aan. De kinderen zijn ondertussen het huis uit en wonen momenteel aan de kade. Maar als ze kunnen, keren ze terug naar het water.

 

Een gevoel van vrijheid

 

De oud-schippers hebben een goed contact met de andere woonboten in de buurt. “We kunnen altijd op elkaar rekenen, wat bij gewone buren niet altijd het geval is”, gaat ze verder. Het samenhorigheidsgevoel tussen ‘de waterratten’ lijkt enorm. Maar als grootste voordeel pikt Roxane er het gevoel van vrijheid en rust uit. Als haar man en zij het beu zijn, trekken ze op vakantie met hun boot of maken een simpel tochtje. “Niet veel mensen kunnen met hun huis op reis gaan”, lacht ze.

 

Luxe

 

Als het gesprek vordert, nodigt ze me uit om een kijkje te nemen in hun niet alledaags stulpje. Alle luxe is aanwezig: een mooie keuken, water, elektriciteit, gas en televisie. Je waant je in een gewoon huis. De hond kwispelt me ondertussen vrolijk achterna. In de woonkamer herinneren veel foto’s je aan het verleden van Roxane en haar man als schipper. Ze toont me trots enkele foto’s van de verbouwing van hun woonboot. Een gasleiding kan je niet aan boord leggen, daarom maakt het koppel gebruik van grote gasflessen. Voor elektriciteit zijn er twee mogelijkheden. Je maakt je eigen elektriciteit via een generator, maar dat maakt veel lawaai omdat de motor altijd moet draaien. Of je neemt een gewone elektriciteitsaansluiting. Als je water wil, zijn er opnieuw twee mogelijkheden. Via een waterleiding die aan de oever staat of via een waterreservoir onderin de boot.

 

Vergunning

 

De Dienst voor Scheepvaart staat in voor het beheer van de waterwegen in België. Bij deze dienst moet je een aanvraag indienen met de gewenste plaats waar je met je woonboot wil wonen. Je betaalt ook belasting aan de Scheepvaart, net zoals bewoners van een staand huis doen. Als alle papieren in orde zijn, krijg je een adres toegewezen.

 

Roxane vindt het onderhoud aan de boot het vervelendst. “ Elk jaar moet je de buitenkant schilderen, anders gaat de boot roesten.” Een tweede nadeel volgens de vrouw des huizes is dat er in België niet echt een markt is voor woonboten. Als je zo’n boot wil aankopen zal je bij onze Noorderburen moeten aankloppen. Zij betalen gemiddeld € 50.000 voor een woonboot, verbouwingskosten exclusief. Maar voor de totaalprijs van € 100.000 is je woonboot piekfijn in orde. Op jaarbasis is een woonboot iets goedkoper dan een gewoon huis. Maar het scheelt echt niet veel in prijs. “En de nadelen wegen voor ons niet op tegen de voordelen”, besluit Roxane.

 

Chris Aerts

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Glenn spin-off dakloze VERBETERD8/6/2006

 “Ik slaap niet bij andere daklozen, ik vertrouw ze niet.” (Johan)

Leven op het straat            

 

Van daklozen verwacht je dat het geen propere mensen zijn. Johan (48) is anders. Desondanks zijn probleem maakt hij er het beste van. Johan was vroeger schipper. Maar omdat zijn ex-werkgevers liever met goedkopere, Filippijnse krachten werken, werd hij aan de deur gezet. Een stukgelopen relatie zorgde er daarna voor dat hij helemaal aan lager wal geraakte. Nu spendeert hij zijn dagen op straat in de grauwe stationsbuurt van Antwerpen.

 

Johan is financieel afhankelijk van het voorbijkomende volk, dat nu en dan eens geld in zijn hoed gooit. Als de mensen ons zien praten, halen ze hun neus op. “Elke dag is anders,” zegt Johan. “De ene dag krijg ik voldoende geld om twee maaltijden te kopen, de volgende dag gromt mijn buik van de honger. Maar voor vijf cent ben ik even dankbaar als voor een euro.” Op het moment dat Johan dat zegt, gooit een Marokkaanse vrouw een muntstuk in zijn hoed. Hij bedankt heel beleefd en bekijkt het muntstuk. Daarna steekt hij het weg in zijn binnenzak. “Ik krijg geld van allerlei soorten mensen. Wit, bruin of rood, het maakt allemaal geen verschil. De enigen waarvan ik niets verwacht, zijn Aziaten. Dikwijls zijn ze heel onbeschoft en houden ze geen rekening met anderen. Dat weet ik nog uit de tijd dat ik met de boot in Japan lag aangemeerd.” De wrange gevoelens tegenover de Filippino’s wellen weer op, maar Johan kalmeert snel. “Voor de rest heb ik met niemand problemen. Ik spreek de mensen niet zelf aan, maar als ze vragen hebben, beantwoord ik ze met plezier.”

 

Dagelijkse behoeften

 

Voor zijn sanitaire behoeften doet hij een beroep op de Quick op het Astridplein. “Als ik die andere daklozen zie, dan weet ik meteen dat ik zo niet wil eindigen. Mijn dagen al drinkend en slapend doorbrengen, dat is helemaal niets voor mij. Ik blijf van de drank af, het enige waar ik geld aan uitgeef, zijn tabak, eten en water.” Hij bekent dat hij, behalve geld, ook water en voedingswaren krijgt toegestopt. “Zo zijn de mensen zeker dat ik er niets ‘verkeerd’ mee kan kopen. Voor alles wat de mensen me geven, ben ik hen dankbaar.”

 

Nederlander in België

 

Aan zijn accent hoor je dat hij van Nederland afkomstig is. Groningen om precies te zijn. Vroeger liet hij alles achter om te kunnen varen. Na vele omzwervingen kwam hij in België terecht. Hij heeft Belgische documenten, maar geen huis om in te wonen. “Daarom heb ik ook geen recht op stempelgeld. Een vaste woonplaats is noodzakelijk. Ik ken wel een dame die eenpersoonswoningen verhuurt in de Dambruggestraat, maar dat kost 350 euro per maand. Ik heb nog een beetje geld op mijn bankrekening staan, maar durf ze niet aan te spreken. Na die 350 euro huurgeld moet ik nog de extra kosten betalen. Bovendien moet ik dan binnen de maand een job weten te vinden, anders is mijn geld definitief op.”

 

Slaapplaats

 

Slapen doet Johan weinig. Als hij al slaapt, zoekt hij een veilig plekje op. “Soms slaap ik op straat in een portaaltje of zoek ik een keldergat op. Ik ga nooit bij andere daklozen liggen. Hen vertrouw ik niet. Sommigen zijn druggebruikers. Mijn paraplu heb ik niet enkel tegen de regen. Het is een uitstekend verdedigingsmiddel.” Johan hoopt dat zijn lijdensweg tegen oktober afgelopen is. Hij vreest de koude. Dan zal hij wel een beroep moeten doen op de andere daklozen. “Gelukkig is het nu al wat warmer dan enkele weken geleden. Een winter op straat, dat wil niemand meemaken.”

 

Glenn Smits


 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

woningruil tekst 2 Chris VERBETERD7/6/2006

Anita Berghmans (47)

 

“Wij hebben drie keer aan woningruil gedaan. Twee keer in Duitsland en een maal in Engeland. Elke vakantie heeft haar eigen unieke ervaring. Het waren stuk voor stuk leuke periodes die geregeld werden door Taxistop. Een van de grootste voordelen van woningruil is dat je zo goedkoop kan reizen. Voor jongeren is het zeker interessant. Je moet niet per se zelf een huis hebben. Ook als huurder kan je bij Taxistop terecht.

Aan woningruil zijn ook wel nadelen verbonden, maar die zijn niet al te groot. Ten eerste moet je ruimdenkend zijn. Er komt tenslotte een wildvreemde in je huis. Als je erg op je privacy gesteld bent, begin je er beter niet aan.

En misschien wel het grootste probleem is dat er minder mensen geïnteresseerd zijn om naar België te komen. Vooral Europeanen deinzen er voor terug. Amerikanen zijn daarentegen wel geïnteresseerd, maar dan heb je hoge vliegkosten wat het goedkope reizen ondermijnt. Als je woningruilers wil aantrekken moet je ze vooral lokken met een leuke advertentie over je huis.”

 

 

Meer info: www.taxistop.be

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Christ'l: Art-y-choc VERBETERD7/6/2006

Smakelijk en origineel koken met een kampeervuurtje

 

Wie denkt dat je alleen smakelijk kan koken in een grote keuken met ontelbare potten en pannen, heeft het mis. Ook met een simpel kampeervuurtje, bestek en heerlijke ingrediënten, tover je een verrukkelijke maaltijd op je picknickdekentje. Sprokkel enkele vrienden bij elkaar en laat ze je helpen met koken. Fun gegarandeerd! 

 

VOORGERECHT: Brushetta met een tomatensalade en mozzarella

Nodig voor 2 personen*:

2 tomaten (0,31 euro)

½ ui (0,15 euro)

1 bolletje mozzarella (0,42 euro)

1 stokbrood (0,29 euro voor 2 stuks)

Olijfolie

Oregano

Peper en zout

 

Ik laat mijn vriend de ui in stukjes snijden, geef mijn vriendin de opdracht twee tomaten in blokjes te hakken en versnijd zelf de mozzarella in schijfjes. Na een lachbui om de 'uivriend' met tranen in zijn ogen, sprenkel ik enkele druppels olijfolie over de salade. Ik kruid het geheel af met wat oregano, peper en zout. 

Duid een Chinese vrijwilliger aan om het stokbrood in schuine stukjes te snijden. Snij ondertussen een teentje knoflook doormidden en smeer er de sneetjes stokbrood mee in.

Schik de tomatensalade op het brood en zet je tanden in het verfrissende voorgerechtje. Laat het je smaken!

 

Kampeertip: Je kan de sneetjes stokbrood eventueel even toasten in een pannetje. Verwarm wat olijfolie in een gamel en laat de stukjes brood goudbruin kleuren.

 

HOOFDGERECHT: Scampi’s met lentefrisse paprikasalade

Nodig voor 2 personen*:

1 zakje diepvries scampi’s (3,99 euro voor 500g)

½ groene, rode en gele paprika (1,29 euro)

½ ui (0,15 euro)

Enkele klontjes knoflookboter (1,15 euro voor 125g)

Azijn of citroen

Olijfolie

Peper en zout

 

Terwijl ik de paprika’s en de halve ui in fijne stukjes snijd, maakt mijn vriendin een lichte vinaigrette van olijfolie, azijn of citroen, en peper en zout. Giet deze saus over de groenten en laat intrekken.

Ik doe de bevroren scampi’s in een pan op een hoog vuur. Wanneer het vrijgekomen vocht bijna volledig verdampt is, zet ik het vuur op een lager pitje. Nadien roer ik er de klontjes boter door. Smaak het geheel af met peper en zout.

 

Kampeertip: Wees niet bang om te veel olie te gebruiken om de scampi's te braden. Als je te weinig gebruikt, plakken de zeevruchten vast aan je gamel. Probeer je ze dan los te krijgen, trek je ze onvermijdelijk stuk.

 

NAGERECHT: Artisanale kaastaart met appel en bosbessenjam

Nodig voor 2 personen*:

1 kant-en-klare kaastaart (4,99 euro, taart voor 6-8 personen)

½ rode appel (0,31 euro per stuk)

Bosbessenjam

 

Tegen het einde van de maaltijd, wanneer de buiken goed gevuld zijn, wil mijn gezelschap niet meer teveel handenarbeid verrichten. Omdat ik dit al voorzien had, heb ik een heerlijk maar simpel dessert voorbereid. De kaastaart is kant en klaar. Enkel nog in stukjes snijden et voila. Werk elke spie af met een koffielepeltje bosbessenconfituur en schijfjes appel.Genieten maar!

 

Kampeertip: Nu het vruchtenseizoen er eindelijk is, kan je zelf op zoek gaan naar zomervruchten zoals rode bessen, braam- of stekelbessen. Wij hebben geluk want in mijn tuin staan er alvast.  

 

Drink bij deze maaltijd een verfrissend glaasje perzik iced-tea* (0,62 euro voor 1L).

 

Reken maar even na. Voor minder dan 15,00 euro steek je in een mum van tijd een heerlijk 3-gangenmenu in elkaar!

 

*Alle gebruikte producten zijn afkomstig van supermarkt Aldi. 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Nieuwe Catch Up VERBETERD7/6/2006

BIERBUIK

 

Geen blikjes bier toegelaten in het stadion? En je wordt zo dorstig van al dat toejuichen. Of vind je het gewoon een lullig zicht om de hele tijd met een 'six pack' rond te zeulen? Daarvoor is er nu de bierbuik. Je leest het goed: een draagbaar buikje -zeg gerust pens- dat je tot twee liter kan vullen met bier of andere geestrijke vloeistoffen. Uiteraard handig voorzien van een plastiek slangetje om jezelf onderuitgezakt naar een andere wereld te drinken.

De logica zelve, inderdaad. Maar er is wel behoorlijk wat aandacht aan gespendeerd door de makers: thermisch materiaal zorgt ervoor dat je drank gekoeld blijft - zelfs zo dicht op je lichaam. Of dat beweren de uitvoerders althans. Ze geven je ook nog eens een assortiment aan openbare plaatsen waar je jezef dankzij de verborgen beerbelly als slonzige dronkaard kan voordoen. Toegegeven, het is inderdaad wel goedkoper dan ter plaatse pils te kopen - maar wat een figuur je zal slaan als je al van een pens voorzien bent, blijft nog maar de vraag.   

 

Vanaf 27.50 euro

INFO: www.thebeerbelly.com

 

PIXELS BRAKEN


Welkom in Cube World, thuishaven van de pixelmannetjes. Cube World bestaat uit vier computerkubussen met elk een eigen computergestuurde bewoner. Scoop, Slim, Dodger en Whip hebben uiteenlopende karakters en leven in hun eigen box. Cube World hanteert hetzelfde belachelijk verslavende principe als de Tamagotchi en Furby: drie knoppen op de kubus maken het mogelijk met hen te spelen. De kubussen kan je via een magneet aan elkaar schakelen en dan kunnen de pixelmannetjes van de ene box naar de andere springen. Hoe meer aaneengeschakelde Cube World, hoe complexer de interactie tussen de figuren: handje schudden, knuffelen, dansen en heuse vechtpartijen. Als de kubus door elkaar geschud wordt, zie je de figuurtjes zelfs vlotjes braken. Niet meteen een kinderspeeltje. 

 

Vanaf 29,20 euro voor twee boxen.

INFO: www.firebox.com.

 

SMELLY MP3

 

"Wil jij eens aan mijn MP3-speler ruiken?" Ach ja, het is weer eens wat anders om als openingszin te gebruiken. Of je er ook daadwerkelijk mee zal scoren is nog maar de vraag. Het Japanse multimediabedrijf SolidAlliance bracht als eerste een MP3-speler met geur op de markt: de iCool . Er is keuze tussen aardbei, limoen, koffie, chocolade en zwarte bessen. Enkele -ietwat dubieuze- online shops bieden zelfs MP3-spelertjes aan met de geur van cannabis. Het nut van een geurende MP-speler? Geen idee, maar van SolidAlliance kwam ook al eerder de USB-sushistick, dus veel verdere vragen stellen we ons niet. Buiten het reukje heb je er niet veel aan, het speeltje heeft slechts een opslagcapaciteit van 256MB. En ze zijn gelukkig ook lelijk genoeg om niet snel in je mond te steken moest je honger krijgen van deze verleidelijke geurtjes.

 

Prijzen voor wie het Japans machtig is.

INFO: www.solidalliance.com

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Ulla: letsen VERBETERD7/6/2006

Lets er op los

 

Heeft je fiets nood aan een herstellingsbeurt, maar laat je budget het niet toe? Sta je graag achter het gasvuur en zit je er niets mee in om een potje meer te koken? Dan is het letssysteem misschien iets voor jou.

 

Voor wie letsen niet bekend in de oren klinkt, geen paniek. Flow zoekt het voor je uit en spreekt met Erik Van der Veken, die in 1994 Lets Antwerpen Stad mee oprichtte. "Ik was op zoek naar alternatieve manieren om met geld en mensen om te gaan", vertelt Erik. "En dat is juist wat letsen is." 

 

Letsen is een soort van ruilsysteem. Als een individu een dienst verricht, vult de ontvanger een waarderingsbon voor hem in. Op die manier spaar je 'handjes', een soort van punten die je dienst een waardering geven. Met die handjes 'betaal' je dan een dienstverlener.

Bent u de klus ook even kwijt? Erik verduidelijkt. "De voornaamste diensten die geruild worden zijn 'koken&eten’ en ‘klusjes&hulp’. Maar ook huisoppas, babysitten en vervoer doen het goed. Originele diensten zoals teksten vertalen en massages geven kunnen ook tot het letssysteem behoren. Kortom, alles dus wat mensen nodig hebben of plezierig vinden."

Het letssysteem houdt niet alleen dienstenruil in, maar ook het uitwisselen van goederen. Zo kan je iemand je huis laten stofzuigen terwijl jij zijn gras afrijdt. Maar naast dit ruilsysteem, is vooral de sociale factor belangrijk binnen het letssysteem. Zo worden elk jaar verschillende bijeenkomsten georganiseerd. "Tijdens zo'n evenementen wordt er het meeste geruild", zegt Erik. "Je leert elkaar beter kennen en zo ontstaat er het vertrouwen om onderling te ruilen."

 

 

Maya (30) is al enkele jaren aangesloten bij het letssysteem. Wat haar overtuigde, was niet zozeer het ruilsysteem maar eerder het verdraagzaam samenleven in een gemeenschap. "Het is leuk dat je een grote groep mensen kent die je goederen en diensten kan lenen. Zo heb je zelf veel minder beperkingen omdat je samen veel meer kan dan alleen. Samen staan we sterk, niet? Onder de leden zitten schoenmakers, horlogiers, een Russische tolk en een pianoleraar. Maar ik doe even goed beroep op groepsleden die graag opruimen en schoonmaken. Die dingen doe ik helemaal niet graag en zij wel. En in ruil voor deze vriendendienst, lap ik hun ramen of naai ik een knoop aan hun broek. Zo is niets nog onmogelijk."

Of onprettig... Diensten die je zelf verleent, bied je aan omdat je ze zelf prettig vindt. Op die manier hoef je nooit meer iets tegen je goesting te doen. Klinkt dit nogal utopisch? Voor Maya zijn de sociale contacten vast belangrijker. "Ik heb een hoop mensen leren kennen die ik anders niet had leren kennen. Meestal maak je min of meer dezelfde mensen tot vriend. Bovendien hebben zij meestal dezelfde achtergrond als jij. Maar die eentonigheid is bij letsen niet terug te vinden. Dat is super boeiend." 
"Ik zou het letssysteem aan iedereen aanraden", zegt Maya overtuigend. "Letsen is een actieve levensstijl. Ik heb mijn letslijst altijd op zak zodat ik altijd iemand kan opbellen als ik iets nodig heb. Als ik met een platte fietsband zit bijvoorbeeld, doe ik beroep op een letser die me een vervangfiets kan bezorgen. Als je zelf veel vraagt, dan moet je natuurlijk ook veel terug doen. Je beleeft het meeste plezier met letsen als er veel transacties gebeuren. Zo weet je dat je goed op weg bent."

Antwerpen heeft 2 letskringen: Lets Antwerpen Stad en Lets Antwerpen Provincie. Meer info vind je op: www.letsvlaanderen.be

 

1 Comments | Post Comment | Permanent Link

restaurantrecensie Chris VERBETERD6/6/2006

Que aproveche!

 

Het nieuwe restaurant Puerta del Sol aan de Waterpoort biedt vooral Spaanse specialiteiten aan. Wie een vluchtige blik op de kaart werpt, ziet dat je naast vlees, vis, salades en pasta ook de typische tapas kan krijgen. Maar ook voor een fris pintje, kan je hier terecht.

Nu de zon eindelijk nog eens schijnt, besluiten mijn eetmakker en ik plaats te nemen op het terras. Een vriendelijke 'camarero' spreekt ons aan en geeft ons de menukaart. Ik ga voor de lamsstoofpot (€ 9,10). Mijn compagnon neemt een salade met tonijn (€ 6,50). Intussen bestellen we een fris glaasje rode huiswijn, waar we ook een schoteltje zwarte olijven en heerlijk krokant stokbrood bij krijgen. Al dit lekkers doet ons snakken naar meer. Na een tijdje rukt de ober aan met een dampende schotel stoofvlees en een goed gevuld bord met sappige salade. Ik krijg er ook een stevige hand patatas fritas bij. Mijn compagnon aan de overkant ontvangt een mandje met brood. Het stoofvlees is lekker mals en worteltjes, erwtjes en stukjes aardappel maken het geheel compleet. Het gerecht is enkel aan de flauwe kant, maar een flinke draai aan de pepermolen doet meestal wonderen. En mijn frietjes zijn krokant. Mijn metgezel is tevreden over zijn salade, die verdacht veel op een salade niçoise lijkt. Onze buiken zijn goed gevuld en sluiten af met nog een glaasje rode wijn.

Puerta del Sol heeft geen sterrenkeuken, maar wel de simpele, goede en boerse Spaanse gerechten. En bovendien betaal je er eerlijke prijzen.

Hasta pronto!

 

Puerta del Sol, Gillisplaats, Antwerpen, Elke dag open vanaf 10u

 

Vleesgerechten: € 9-12

Visgerechten: € 8,5-20

Glas rode wijn: € 2,50

1 Comments | Post Comment | Permanent Link

bert -woningruil tekst 1 VERBETERD6/6/2006

Huisruil of huisvuil

 

Woningruil is al jaren een succesvolle en goedkope manier van reizen. Je verblijft bijvoorbeeld in het huis van een Engels gezin terwijl de Engelsen op dat moment in jouw huis wonen. Het is een originele vakantieformule die Jef Heynen en Anita Berghmans al verschillende keren uitprobeerden.

 

Jef Heynen (53)

 

“Voor mij is woningruil de ideale manier om op vakantie te gaan. Sommigen vinden het beangstigend om wildvreemden in hun huis te laten wonen, maar volgens mij heeft het systeem niets dan voordelen. Eerst en vooral is het supergoedkoop. Zo hebben we eens enkele weken in een vakantiehuis aan de Spaanse kust gelogeerd. Dat is gewoon onbetaalbaar als huurwoning.

Buiten de verplaatsing moet je 90 euro inschrijvingsgeld betalen aan de vereniging die de ruil regelt. In ons geval was dat Taxistop. Zo komt jouw huis in een catalogus die ook op het internet staat. Vanaf dan kunnen mensen die met jou van woning willen ruilen, contact opnemen. Dat gaat meestal vrij gemakkelijk. We zijn zo naar Canada, de VS, Spanje, Nederland en Engeland gereisd.

Nog een groot voordeel is dat je ook je auto kan ruilen. Dan hoef je ter plaatse niet in te zitten over vervoer: de auto staat gewoon in de garage. Je hebt ook veel meer en beter contact met de plaatselijke bevolking, vooral met de buren. De mensen waarmee we in Spanje geruild hebben, zijn zelfs goede vrienden geworden.

Bij een ruil moet je ook steeds een soort gebruiksaanwijzing voor je huis achterlaten. De woningen waar wij geweest zijn waren altijd heel goed in orde en je probeert ze dan ook zo achter te laten. Je moet er natuurlijk geen 'grote kuis' gaan doen. Als er veel klachten zijn, word je uit het ruilbestand geschrapt. Maar dat komt zelden voor. In de catalogus staat een uitgebreide beschrijving van je huis en de omgeving. Zo snel zal je dus niet voor verrassingen komen te staan.”

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Page 1 of 2
Last Page | Next Page
Hosting door HQ ICT Systeembeheer