Q's mind

diepe gedachten tijdens donkere dagen

Iedereen heeft wel is van die dagen. Buiten is het guur, nat, grijs, vies weer en binnen is het (als het goed is) lekker warm en behaaglijk. Een natje en een droogje binnen handbereik, muziekje op de achtergrond en de gedachten dwalen af.

Het begint vaak bij "wat moet ik morgen/deze week allemaal doen" om vervolgens steeds verder weg te zakken en steeds vagere gedachten naar boven komen als "wat komt er van mij terecht" en wat ga ik doen. Eigenlijk begon ik vandaag meer op het punt hoe het komende jaar er voor mij uit gaat zien en dat het wel een interessant jaar zal worden, maar niet 1 van de makkelijkste. Nu zit ik op een punt dat ik me afvraag waar de wereld naar toe gaat.

Geweld, honger, ziekten, crisis, noem het hele rijtje maar op. Als ik naar Amerika kijk, dan heeft er in de mentaliteit van vele mensen wel een ommezwaai plaatsgevonden. Mensen lijken vriendelijker tegen elkaar op straat (van betrouwbare brond uit D.C.), ze zien de toekomst weer zitten en kijken uit naar die ene dag in januari, de 20e om precies te zijn. Officieel wordt die dag President Elect Barack Obama beedigd tot President of the United States of America. Dan mogen zijn 2 dochtertjes, zijn vrouw en de hond hun intrek nemen in het Witte Huis (wat al door sommigen het Zwarte Huis wordt genoemd).

Zal er dan echt veel veranderen? Zal Mr. President al zijn mooie woorden waar kunnen maken?

Nee, natuurlijk niet. Kijk maar naar de geschiedenis waarin elke president mooie verhalen ophangt en vele dingen beloofd, maar ze kunnen gewoonweg niet alles voor elkaar krijgen. Geld, tegenstand, er zijn zoveel redenen waarom niet alles kan slagen. Vooral nu is er de enorme crisis waar veel extra geld in gaat zitten om enigszins opgelost te kunnen worden. Dan blijven al die andere plannen toch echt (voorlopig) in de kast liggen, maar gelukkig heeft Mr. Obama dat zelf al aangegeven.

Begrijp me niet verkeerd, ik kijk erg uit naar een nieuwe, frisse wind door Washington. Het werd hoog tijd. Bijna is de minst populaire president aller tijden klaar met zijn werk (al kan je jezelf afvragen wat voor werk hij uberhaupt goed gedaan heeft) en kan de nieuwe generatie het stokje overnemen. Zullen de Democraten ook eindelijk hun meerderheid kunnen vasthouden voor langere tijd? Het team van Barack wordt steeds meer uitgebreid en het ziet er nog goed uit. Voorlopig nog weinig commentaar. Spannend blijft het zeker wat er allemaal gaat gebeuren en hoe lang het duurt voordat het land er weer een beetje bovenop komt.

We zullen het zien. Het zal voor Obama echt geen makkelijke taak worden om deze zooi op te lossen en Amerika weer aanzien te geven, maar ik geloof voorlopig nog zeker dat hij in ieder geval een begin kan maken. Ik hoop het ook maar, want anders wordt het voor mij steeds moeilijker om daar een baan te gaan vinden. Laat die huizenmarkt nog maar even zitten, dan kan ik samen met mijn vriend heerlijk riant gaan wonen, al zal de hypotheek wel beter geregeld moeten worden tzt.

Tropic Thunder

Jack Black met bijna platinum haar ziet er nogal apart uit, een kale Tom Cruise met ringbaard, ja hij is het echt!, Ben Stiller als acteur met een hele slechte filmrol op z'n naam en wat grappige momenten zorgen voor de aardige film Tropic Thunder.

Wat kan ik nou nog meer over Tropic Thunder zeggen? Ben Stiller staat inmiddels wel synoniem voor flauwe films waar je van moet houden. Meestal vind ik die films ook echt grappig, denk vooral aan Zoolander, The Royal Tennenbaums, Night at the Museum en Dodgeball, to name a few. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van deze film moet denken. Flauw, ok verhaal, voorspelbaar, maar toch wel grappig.

De explosies zijn fantastisch, zeker in het begin. Helaas dat er dan, hoe voorspel, tijdens de opname ruzie wordt gemaakt en de camera niet draait, waardoor ze een explosie reeks van $4 miljoen niet op band hebben staan.

Als je een avondje plezier wil hebben en vooral niet wil nadenken, is dit een prima keuze. Tropic Thunder is zeker leuk om te kijken en deze film krijgt van mij een 7, want meer zit er echt niet in en meer kan ik er ook helaas niet over zeggen.

Quantum of Solaatmaar

Bij elke nieuwe James Bond film gaat het toch stiekem wel een beetje kriebelen. Mooie, stoere man in pak, mooie dames (sterk en onafhankelijk, maar toch altijd weer hulpeloos genoeg om door Bond gered te worden),  veel actie en auto's die op mijn verlanglijstje staan.

Quantum of Solace is daar geen uitzondering op (alhoewel die Fords nou niet bepaald op m'n veranglijstje staan, zeker niet die Smart-look-a-like). Ik kan het toch niet helpen om teleurgesteld te zijn na het zien van deze film in de bios. Heel erg veel actie vanaf de eerste seconde waarbij het het beeld vaak te snel gaat. Bij de Bourne-reeks is dit soms ook het geval, maar dat is nog net te volgen. Bij Quantum gaat het vaak net te snel, waardoor je alleen  maar een vage "blur" van kleuren en bewegingen ziet wat niet zou misstaan bij de nodige feestjes als achtergrond mits het niet zo donker en somber was.

Het verhaal is al niet veel beter. Als je eindelijk gewend bent aan al die actie, komen er wat feitjes voorbij die uiteindelijk helemaal niet goed worden uitgewerkt en je achteraf met te veel vragen blijft zitten. Waar voorheen de "bad guy" nog een achtergrond had en een cool verhaal te vertellen had, was deze variant een beetje mat, eigenlijk zielig en onduidelijk.

Zelfs over de Bond-girl van deze keer kan ik niet heel veel zeggen, anders dan dat ze wel stoer is, maar niet heel veel toevoegd. Bond moet het alleen doen met een vluchtige zoen in de auto en is ze toch erg hulpeloos op bepaalde momenten. Jammer. Ook vond ik Olga Kurylenko niet supermooi, al is het wel is een fijne afwisseling dat ze deze keer een dame hebben gekozen die geen enorme uhm voorgevel heeft.

Om toch af te sluiten met een positief randje, Daniel Craig is wederom fantastisch als 007. Rauw, stoer, weinig in het oog springende emotie: een Bond zoals Bond hoort te zijn. Ik kan niet zeggen of hij de beste Bond ooit is, maar hij staat zeker in de top 3...

Voor wie pakweg 2 uur wil vullen met enorm veel actie zit aan het goede adres in de bios, maar voor een goed verhaal schiet Quantum of Solace toch echt te kort. Jammer dat deze Bond niet aan mijn verwachtingen heeft voldaan, die overigens niet heel hoog waren. Als je open-minded naar Quantum gaat dan vind je deze film waarschijnlijk wel ok. Toch ben ik blij dat ik deze in de bios gezien heb voor de actie. Als ik een cijfer zou moeten geven, wordt het denk ik een 6,5 of 7. Nou, een 7- daar ga ik voor.

koos werkeloos en solliciteren

De eerste van vele blogposts.... niet over de VS, niet over films, maar over solliciteren. Welkom in de wondere wereld die Q heet

Wat is het toch heerlijk om op de bank te zitten, laptopje op schoot, pizzaatje op tafel en na te genieten van de afstudeersessie. Even rust, helemaal niets aan m'n hoofd. Het is nu al 2 dagen mooi weer, weliswaar koud, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Gister nog een GEWELDIG snowboard gekocht met alles erop en eraan (gelukkig wel, anders board het zo lastig ).

Toch wel even een ander plaatje dan de afgelopen 2 maanden.
Voor mij is nu ook eindelijk de tijd aangebroken om een baan te zoeken. Vorig jaar zomer ben ik er eindelijk achter gekomen wat ik wil na 3 fantastische maanden in Cambridge, Massachusetts. Tijdens Harvard Summer School ben ik erg geïnspireerd geraakt door Andrea McCarren en haar vak Broadcast Journalism waar ik uiteindelijk nog een stage bij ABC in DC heb overgehouden. Goede reacties op m'n werk en te horen gekregen dat ik dit prima zou kunnen en dat ik gewoon een baan moet gaan zoeken.

Dus ik dacht, ben klaar met m'n studie, ik ga wel even een baan vinden in NL. Das een goeie grap zeg! media + crisis = DRAMA. Natuurlijk besef ik me dat ik weinig ervaring heb, maar als ik in de US heb kunnen bewijzen dat ik dit zou kunnen, dan moet dat toch ook wel in NL lukken lijkt me zo. Maar helaas.

Ik heb weer is het moeilijke pad gekozen voor de verandering... Het lijkt wel alsof dat in m'n sterren staat geschreven dat ik altijd het moeilijke pad kies. Ik heb nog steeds het gevoel dat het wel goed komt, alleen blijft de vraag wanneer. Tot nu toe wel sollicitaties eruit gegooid, maar weinig goede respons.

Dus nu zit Koos Werkeloos lekker op de bank en gaat heerlijk schrijven. Daar heb ik zin in. Lekker aan de slag en mijn gedachten delen met jullie. Het is een eerste blogpost, maar VELEN zullen volgen.