Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

MIJN NACHTBOEK

17/5/2006 -

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

22/3/2006 - Rondrit in Roemenië

Transylvanië-tour 2005     

We kiezen gewoontegetrouw elk jaar voor een bestemming die duidelijk afwijkt van de ‘normale’ reisbestemmingen.

Dus ook dit jaar geen Frankrijk, Zwarte Woud of Alpen maar een vervolg op onze 2004-tour, dus naar het oosten van Europa.

Afgelopen winter is het overleg en de voorbereidingen getroffen en werd als einddoel het land van Dracula gekozen voor een 10-daagse rit die we de Transylvanië-tour 2005 ‘ doopten.

 

Om ons voor te bereiden werd het Internet veelvuldig geraadpleegd maar de zoekopdrachten met teksten als; reisverslag/Roemenië/motor e.d. werden maar matig gevuld met voor ons gewenste gegevens.

De weinige informatie over Hongarije en Roemenië was meestal niet al te vrolijk, we lieten onze stemming echter niet verpesten. We willen immers de toekomstige EU-landen bezoeken voordat ze in de komende jaren worden overladen met wat wij Westerse rijkdom noemen.

 

De waarschuwingen over diefstal van je spullen, oplichting met geld, zakkenrollers, wegen met gaten als een maanlandschap en het drinkwater dat je minstens 6 weken ziek zou maken, blijken, nu ik dit verhaal schrijf, een absoluut verkeerd beeld te geven van de landen die we bezochten.

Tot aan ons vertrek hadden we eerlijkheidshalve wel de nodige twijfels, maar we waren begonnen met het voorbereiden van de trip en zouden die ook afmaken.

Kaarten blijken niet of moeilijk verkrijgbaar, campinglijsten zijn er niet, of onvolledig voor ons doel, de ANWB raadt de trip af en stuurt ons liever naar Frankrijk enz. enz.

We starten met het verzamelen van alles wat te vinden is en zoeken o.a. contact met Ambassades, kerkelijke hulporganisaties, schrijven naar allerlei e-mail adressen die we op het www vinden en hopen zodoende op eerlijke informatie.

De resultaten groeien, we krijgen voldoende kaarten van de Ambassades, tips van allerlei avonturiers die vaker in de landen komen en uiteindelijk krijg ik een zelfgemaakte GPS-kaart die ik zomaar in mijn Garmin 2610 kon laden (dank aan Vadász Tibor uit Hongarije).

De datum is definitief gekozen en dan is het op 7 juli 2005 zover dat we bepakt en bezakt kunnen vertrekken op onze drie mooie en bloedrode ST1100 motoren.

Onze liefhebbende vrouwen en kinderen beloven we dagelijks te bellen als de techniek het toelaat; een laatste kus en dan is de straat leeg als drie dan nog glimmende ST1100’s de bocht omdraaien.

 

Hoe zal de route verlopen ?

 

Dag 1  

NL-Praag  

785km  

Dag 2  

Praag-Hongarije  

435km

Dag 3  

Hongarije-Roemenië  

387km

Dag 4  

Rondrit Roemenië  

330km

Dag 5  

Rustdag  

  

Dag 6  

Rondrit Roemenië  

181km

Dag 7  

Hongarije  

189km

Dag 8  

Hongarije-Tsjechië  

403km

Dag 9  

Tsjechië-Dresden  

481km

Dag 10  

Dresden-NL  

646km

 

Het wordt iets anders, lees hier het verhaal :


 

Dag 1, NL-Praag - 785km 

Met volle tank en dito bagage kiezen we vanaf Zuidlaren direct de snelweg om spoedig de Duitse Autobahn te vinden zodat het tempo omhoog kan en we op een redelijke tijd in de wondermooie stad Praha kunnen aankomen.

Vorig jaar kozen we voor een deels toeristische route en stopten we bijv. in Hamelen (van de rattenvanger), kasteel Colditz en in het prachtige centrum van Leipzig.

Nu was het gewoon Autobahn, tanken, broodje, koffie, plasje en weer Autobahn omdat we ons een lange en gezellige Praagse avond beloofd hadden met een heerlijk maal en dito drankje in de Oude Stad.

Tot achter Dresden geen problemen en het tempo hoog kunnen houden, het stuk vlak voor en na de Tsjechië grens is ondanks de mooie omgeving bijna één stuk langzaamrijdende file.

Hier is zo’n 40 km enkelbaans weg waarover alle transit vrachtverkeer langs moet en wij als sneltoeristen proberen ons tussen de ronkende en rokende diesels naar voren te sturen.

Na de grens zijn een paar Vietnamese markten vol imitatiemerkkleding en de dames van plezier die zich heupwiegend aanbieden nog een welkome afleiding.

 

Als dan eindelijk weer een snelweg opduikt zijn we genegen om iets meer snelheid te kiezen dan de wetsdienaren toestaan, maar we onderdrukken de gasprikkel.

Een overtreding van 15kmh koste me trouwens in mei ‘maar’ €3,= dus dat hoefde ons niet echt af te schrikken.

Aan het eind van de middag vinden we ons appartement http://www.b35.cz/ waar we onze motoren binnen in de hal mogen stallen.

Dit pension hebben we eerder gehad en het biedt ondanks het grauwe straatbeeld een zéér perfecte prijs/kamer-verhouding en is door de tramhalte op 50mtr zeer gunstig gelegen voor het maken van een citytrip.

 

Na het douchen snel opgedirkt en op naar het oude centrum met zijn werkelijk beeldschone gebouwen en straatjes.

Uiteraard is deze wereldstad zeer goed voorzien van restaurants en bars en wij hebben dat natuurlijk uitgebreid getest.

In restaurant “U Kostela” deden we ons tegoed aan de Tsjechische keuken op dezelfde plek waar de beroemde natuurkundige Albert Einstein in de jaren 1910-1911ook regelmatig zijn maag verwende.

Prijzen zijn naar Praagse begrippen redelijk (50-75% t.o.v. NL) maar in verhouding tot rest van Tsjechië natuurlijk hoog.

 


 

Dag 2, Praag-Hongarije - 435km

Ons pension biedt geen ontbijt (alleen appartementkamers met keukenfaciliteiten) dus besluiten we vanwege de regen niet in de stad wat te gaan eten maar onze magen te vullen bij een benzinepomp.

Afgezien van een slippertje op een gladde tramrail konden we dankzij onze GPS de stad moeiteloos verlaten om door een nimmer stoppende waterval onze route naar Hongarije te volgen.

Onderweg nemen we geen brood maar een rijkelijk gevulde maaltijdsoep en een kop warme koffie (althans daarvoor werd het verkocht)

De regenpakken konden nog steeds niet in de koffer door de aanhoudende stromende regen.

Pas nabij Bratislava werd de lucht helder waardoor we wat meer ontspannen konden gaan rijden.

We passeren een kleine grenspost waar de verwaarloosde kantoren en het achterstallig onderhoud aan slagbomen e.d. duidelijk maakten dat we Oost-Europa binnen kwamen.

Bij een pomp een vignet voor de snelweg gekocht en dan nog zo’n 60km naar onze camping Natura te Romárom (iets oost van Györ, Bundesstr. Kilometerpaal 93).

Aangekomen blijkt het erg nat en dus vragen we of de uitermate aardige Laslo Lovag niet een caravan o.i.d. voor ons heeft.

Gelukkig is deze net verhuurd aan de toeristen in de auto voor ons en dus biedt hij zijn eigen huis aan om te overnachten.

Dat dit een huis in aanbouw blijkt te zijn is voor ons geen probleem, we hebben immers ruimte om kleren te drogen en een luchtbed kan ook uitstekend op een betonvloer liggen.

We drinken in de huiskamer wat lokale biertjes en zoeken dan een restaurant om wat te gaan eten.

De uitspanning had betere tijden gekend en dat was ook duidelijk te merken aan de uitbater; wat een chagrijn, hij stuurde de enige gast bijna weg.

De blonde serveerster had echter een onweerstaanbare lach zodat we toch bleven om een simpele maaltijd te nuttigen.
 

Dag 3, Hongarije-Roemenië - 387km

Onze campingbaas Laslo had zeer attent broodjes voor ons gehaald en daar een lokale specialiteit aan toegevoegd (een krulkoek ??) zodat we een keurig ontbijt konden nuttigen terwijl de wolken hun laatste druppels lieten vallen.

Bij het vastzetten van de bagage stuitert de helm van Jan en blijkt het vizier behoorlijk gescheurd.

Omdat ducktape overal voor te gebruiken is worden de delen samen met secondenlijm tot een rijdbaar geheel samengevoegd. (neem altijd een stuk tape mee, ideaal voor reparaties)

Laslo had ons afgeraden de snelweg naar Roemenië te kiezen en eens de Noordroute te nemen om de poesta’s te ontdekken met de prachtige natuurgebieden en meren.

Natuurlijk slaan we deze tip niet in de wind en kiezen voor een nieuw eindpunt: Hortobagny midden op de Poesta.

Dit dorpje is een toeristische magneet en trekt door de natuur en de dorpsbrug nogal wat mensen. Wij komen tamelijk laat aan vanwege hevige regen en hagelbuien en moeten dan kiezen tussen een hotel of camping.

Het hotel zouden we geen sterren willen geven en de camping nog minder maar de laatste is bijna in het dorp gelegen en we willen niet na het eten en drinken nog een stuk rijden.

 

 Dus de keuze viel op een boomgaardachtig veldje zonder behoorlijke faciliteiten als douche of werkende toiletten.

Dat er een thermenbad achter de camping was maakte veel goed, het bronwater van duizenden jaren oud borrelt via roestige pijpen en oude brandslangen in een betonnen bak en geeft daar een typisch zwavelachtige damp af. ’s-Morgens heerlijk een uurtje gebadderd in het 45 graden warme water dat een heilzame werking aan lichaam en geest zou moeten geven.

 
 

Dag 4, Rondrit Roemenië - 330km

Zondag regen bij het opstaan, de bliksem en donder was de hele nacht al over de onmetelijke poesta geraasd terwijl we zo vurig hadden gehoopt eindelijk droog weer te krijgen.

In een plaatselijk restaurant een uitstekend ontbijt gehad en met veel koffie te tijd gedood en gewacht op iets beter weer.

Hier besluiten we ook de route aan te passen als de weergoden ons zo zouden blijven plagen omdat we liever rustig en veilig willen rijden dan risicovol over gladde en natte wegen.

De tent komt nat in de bagagerol als we eindelijk op weg gaan naar de Roemeense grens bij Oradea.

Hier aangekomen over goede wegen komen we in een lange file terecht.

Dat motoren makkelijker langs een file komen dan een auto is voor ons aangenaam en dus schiet het redelijk op.

De laatste 100mtr wordt extra plezierig vanwege een warm zonnetje en die hadden we nu echt wel verdiend.

Nadat de 2-voudige grenscontrole door humeurige beambten heeft plaatsgevonden zijn we dan eindelijk in het land waarnaar we zo uitkeken, meteen weten we dat dit Roemenië is; een schooiende zwerfhond, gaten in de wegen, nog meer rokende en walmende auto’s en al snel zien we een paard en wagen. Hier kwamen we toch voor.

Ons doel is Camping Eldorado ( www.campingeldorado.com ) nabij Cluj Napoca; hier zijn  Nederlanders neergestreken om sinds begin negentiger jaren humanitair hulp te geven aan lokale bevolking.

De route er naar toe is zeer afwisselend. De meest mooie landschappen met appelgroene heuvels komen voorbij. Het worden bijna onwerkelijke schilderijen; herders met schapen, zigeuners met kampvuur, ouderen op bankjes wachtend op wat komen gaat en tientallen winkeltjes met rieten mandjes en kleedjes, we zijn nu écht in Roemenië. Dit is wat we zochten!

De hoofdwegen zijn hier goed dankzij hulp van de Italiaanse regering die als hoofdsponsor behoorlijk wat kilometers heeft gefinancierd.

Over Italië gesproken, de Roemeense taal schijnt erg overeen te komen met het Italiaans, wij vinden beide onbegrijpelijk maar hebben ons tot zover uitstekend kunnen redden.

Als we bij de camping komen hopen we dat één van de blokhutten vrij is zodat we onze kleren wat kunnen ontvochtigen ; ons geluk kan niet op als we een appartement boven het restaurant kunnen betrekken voor een schappelijke prijs. Ruime slaapkamers, een keuken met zithoek, een comfortabele badkamer met heerlijk warm water en 20 meter balkon om de tenten op uit te hangen.

We kijken uit over camping en zien de glooiende bergen rondom; prachtig.

Naast het restaurant staat een gigantische (circus)tent die voor grote gezelschappen kan dienen, nu besluit echter een aantal Polen hun tentje op de vlonders te plaatsen om zich daarmee tegen de weer begonnen regen te beschermen.

s-Avonds eten we Goulash voor een paar luttele € en genieten van het lokaal gebrouwen bier.

Ons eerste Roemeens woord dat geleerd wordt is Nvôc hetgeen proost betekend.

We komen in contact met een Roemeense die een oude brief van Jorden vertaald, het was een dankbrief van 20 jaar geleden waarin een arme Roemeense familie bedankt voor de toegezonden kleding en voedselpakketten. We worden verlegen bij de woorden die een diepe nederige dankbaarheid uitspreken, we zouden altijd welkom zijn als we in de buurt kwamen.

Het is te ver voor ons om hen op te zoeken; misschien volgend jaar ???
 

Dag 5, Rustdag met kleine rondrit - 120km

Laat opgestaan en ontbijt genoten in het restaurant van de camping; gebakken eieren met ham, groente en brood. Je koopt en betaalt de deelgerechten apart, soms ook per gram.

Van enkele gasten krijgen we een tip om een aardige bergtour te maken, we plannen de route op een zeer gedetailleerde kaart maar achteraf blijkt een deel behoorlijk in de GPS te staan.

We volgen prachtige slingerwegen en kruipen omhoog langs kleine beekjes om te eindigen bij een stuwmeer.

De wegen zijn matig maar we worden steeds ervarener in het ontwijken van de kuilen en kapotte stukken zodat we redelijk snel de bergtoppen bereiken. Er staan vrijwel geen bomen meer dus concludeer ik een hoogte van zo’n 2000mtr (achteraf was dat in de GPS ook zichtbaar).

De bestrating houdt hier op en de weg gaat over in zand met een soort gravelverharding, we rijden nieuwsgierig door omdat we huisjes blijven zien die met hun glimmende zinken daken schitteren in de zon (het is droog!).

 

Na enkele kilometers nadert een dorp Pna Horea, een groepje huizen mét een prachtig versiert kerkje.

Naast de 10 huizen is ook een winkeltje aanwezig en getuige de oude mannen met kleine glaasjes zal het ook een soort kroeg zijn waar dagelijks nieuws wordt uitgewisseld.

We zijn dorstig en besluiten de uitbater te verwennen met ons bezoek. Nog voordat de motoren hun standaard uit hebben staan staat een groep jeugd rondom ons en laten bewonderende blikken vallen op de drie rode Pans. Een bejaarde man biedt me een glas aan maar de lucht ervan vertelt genoeg; er zit vermoedelijk meer % in de kleurloze drank dan het octaangehalte van mijn benzine.

Ik wimpel in gebarentaal het aanbod af en bestel een limonade. Terwijl we drinken krijgen een paar zigeuners ons in de gaten en proberen enorm grote tapijten te verkopen; zelfs gevierendeeld zou ik de Pan er niet mee willen belasten.

Wel is het mooi hoe deze arme mensen op een prettige manier hun handel proberen te slijten; niet brutaal en nog mooier; de prijs zakt per seconde. Binnen is het luidruchtig, de kroeg met een oppervlakte van nog geen 20m2 is ook winkel, slagerij, bank en dorpshuis.

Na een hartelijk afscheid vervolgen we de weg naar Cluj Napoca om op aanraden van campinggasten een supermarkt te bezoeken voor de noodzakelijke boodschappen (BBQ).

De tegenstellingen in deze omgeving zijn groot, eerst schamele hutjes als woning en dan een stad met een Mega-supermarkt. Zo eentje als in Frankrijk; 40 kassa’s op een rij en allemaal bezet !

Wat een keuze, ineens geen Roemenië meer maar een westerse overvloedigheid.

We slaan ruim in, kaasjes, broodjes, vlees in alle soorten, ingrediënten voor de BBQ-sauzen enz.

Bij het appartement ontsteken we de vanuit NL meegebrachte wegwerpbarbecue, de met kooltjes gevulde Alu-bak met rooster heeft ons drieën heerlijk vlees bereidt; zo’n kant-en-klaar BBQ is een aanrader en koste ons slechts €1,50.

De culinaire wonderen van Jan deden ons versteld staan, een mix van paddenstoelen, uien en kruiden deden ons watertanden. Zo zie je maar weer, in een ieder zitten verborgen talenten.
 

Dag 6, De terugtocht start hier

Vandaag beseffen we dat het afscheid aan dit mooie land naderbij komt, immers gaan we weer naar het thuisfront. Het opzadelen gaat als vanzelfsprekend, nog even afrekenen en dan kunnen we zonder problemen via NW-Roemenie (Baia Mare) richting Hongarije rijden.

 

 

We kiezen niet de hoofdwegen maar een kortere binnenweg die volgens de campingbaas goed te doen zou zijn.

 

 

 

 

 

De man had deels gelijk, de betonnen weg gaat over in een gatenkaas met ijzeren staven die bedoeld waren als wapening maar nu vervaarlijke bandenstekers zijn. Rustig rijdend en laverend langs de kuilen en soms lange stukken leemgrond vervolgen we de weg richting  Firiza (15 km voor Baia Mare)

Achteraf is de wegkeuze niet verkeerd gebleken; we zien de échte Roma’s, een begrafenis, kleurrijke zigeuners, verkoop van brooddeeg uit de kofferbak en ontelbare ooievaars die schijnbaar verzot zijn op de masten van de bovengrondse elektriciteitsleidingen. Het regent nog steeds als we denken ons bedoelde hotel te hebben gevonden. De uitbater van het Caprioza hotel is overdreven behulpzaam om de motoren maar gelijk in een garage in aanbouw te stallen. Hij dacht goed aan ons te kunnen verdienen met zijn ranzige en stinkende kamertjes voor ruim 1.200.000 Lei elk.

De prijs was ons veel te hoog en onderhandelen was niet mogelijk dus snel weer verder.

Amper 3 km doorgereden tot hotel Lostrita met bijbehorende forellenvijver. Was vele sterren beter en nog goedkoper ook. Er werd nog driftig  verbouwd aan dit toch al luxe hotel. De verfijnde keuken en de vloeibare toetjes laten me nu nog watertanden. www.complexlostrita.ro
 

Dag 7, Hongarije 

Het weer wordt iets beter evenals de wegen.

Het landschap is zeer gevarieerd, eindeloze vergezichten over glooiende velden maar ook scherpe rotstoppen van lage bergen.

Hier en daar een kasteel dat stevig vanuit de hoogte een lieflijk dal inkijkt, smaak hadden de edelen zeker wat betreft het kiezen van een panorama.

Wij wilden kilometers maken en probeerden voor de buien aan te blijven.

Nabij de stad Kolc had ik enkele adressen uitgezocht die bij nader inzien wat minder goed te vinden  waren of op een of ander manier gesloten.

We vinden uiteindelijk een hotel met minicamping voor ca. 12 plaatsen die echter vlak naast een watervalletje zijn gepositioneerd wat voor een foto leuk is maar de nachtrust zeker niet ten goede komt.

Dit Hotel ‘Hamor Holidaywww.hamorholiday.hu is gelegen tussen de plaatsen Miskolz en Alsóhámor.

Mede gelet op de weergoden vragen we de eigenaar of we onze tentjes onder een afdak mogen opzetten wat zonder wanklank werd toegestaan.

Achteraf een goede keuze omdat we daardoor de volgende morgen na een uitstekend ontbijt met veel eieren onze bagage droog konden inpakken.
 

Dag 8, Slowakije we komen eraan;

Elke keer als ik door Slowakije rijdt wordt ik getroffen door de rust, de uitstekende infrastructuur en het prachtige land.

Liefhebbers van het betere bochtenwerk komen hier goed aan hun trekken, niet de meest zware categorie maar wel van de soort dat je hangend even het gas kunt opentrekken.

De GPS weet de meeste doorgaande wegen uitstekend te vinden en verdwalen is er dan ook niet bij.

We eindigen bij de plaats Roznov alwaar we moe en dorstig besluiten onze tent in de hoes te laten en een soort slaapcabine te huren.   www.camproznov.cz

Na het regelen bij dames van de receptie voelen we ons gelukkig; een zwembad, restaurant, bar én een ruimte om te slapen …… die achteraf ietwat ranzig bleek te zijn; geen water, geen toilet en minder frisse bedden.

Blijkbaar vervagen de normen een beetje en hebben we dit onderkomen lijdzaam geaccepteerd.

Het fantastische eten in een nabij gelegen specialiteitenrestaurant www.horalhotel.cz  deden onze magen én beurzen goed; voor nog geen €7 een 3-gangen maaltijd met de nodige vloeibare versnaperingen !
 

Dag 9, Dresden;

Vandaag zijn we nog twee dagen verwijderd van huis en haard, we beseffen ons dat terdege en willen voor een vlotte doortocht nog even het gas erop gooien.

Het wordt merkbaar dat we naar het westen rijden, steeds meer kentekens met gele NL-platen zoeven we voorbij. Bij tankstations worden we veelvuldig in onze moerstaal aangesproken en zien we de verbazing en jaloezie van de mensen; drie mid-lifers genieten van hun motorpassie in een ver land.

Op de snelweg na Praag weet ik een bekende radarval ervaren te ontwijken (GPS-waypoint), een vervelend stuk weg moeten we noodgedwongen nog wel volgen, bij de Duitse grens staan immers altijd een dikke 35km vol met walmende dieseltrucks om ons kwelling. Inhalen dient omzichtig plaats te vinden en wil alleen door een snelle en behendige manoeuvre uit te voeren. De Pan is ook hier geweldig !

In een buitenwijk van Dresden hebben we enige jaren ervaring met camping Mockritz, een eenvoudige plek met zeer goed en schoon sanitair en een heerlijk restaurant.

Nog net droog kunnen we hier onze tent opzetten maar even uitpuffen op het terras wordt verstoord door een pittige bui.
 

Dag 10, Back HOME;

Heerlijk: verse Semmel (broodjes) met jam en een grote beker koffie.

Ons laatste ontbijt wordt met smaak opgepeuzeld alvorens we huiswaarts zullen keren.

Natuurlijk een saai stuk weg waar we een hoge kruissnelheid willen en kunnen halen.

Ons thuisfront is ingelicht dat het nu niet lang meer kan duren, nog 2 pauzes in van die snelle wegrestaurants en we kunnen weer over Nederlandse wegen rijden.

Onderweg mijmerend over wat we gezien hebben; een fantastische ervaring en een aanrader voor iemand die het onbekende niet schuwt.

Over de motoren kunnen we simpel zijn; geen zadelpijn, geen pech en een mooi verbruik van 1:17 op een afstand van ruim 4200km.

We hebben uitzonderlijk (eigenlijk elke dag regen) weer gehad in een periode die statistisch gezien veel beter en dus droger had moeten zijn.
 

Algemene informatie Roemenië:

Transsylvanië als toeristische bestemming kiezen is relatief nieuw, toch biedt het land enorme mogelijkheden. Er is een enorme variëteit aan landschappen, fauna, flora, kunst, historische dorpen en folklore. Transsylvanië is vooral interessant voor de toerist die wil wegblijven van overbevolkte stranden of ski resorts en een land wil ontdekken zoals het werkelijk is.  

Een groot gedeelte van Roemenie bleef de laatste decennia bijna onveranderd De talrijke houten kerkjes, kloosters en authentieke dorpjes zorgen ervoor dat je je in een openlucht museum waant. Doordat de natuur bijna onaangetast bleef heeft Roemenie de dichtste populatie aan grote roofdieren zoals bruine beer, wolf en lynx in Europa. 

De laatste jaren werden er enorme inspanningen geleverd door de privé sector en overal vind je nieuwe hotelletjes en gastkamers. Ook de steden veranderen heel snel en je kunt er ongeveer alle westerse producten vinden. De prijzen in Roemenie liggen gevoelig lager dan die in andere landen. Waar vind je nog een maaltijd voor 2 tot 3 Euro, een goede pint voor minder dan 1 Euro? De bevolking staat sterk verlangend te wachten op buitenlandse bezoekers en hun hospitaliteit is iets wat je achteraf nog lang bij zal blijven.

 

 

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

15/3/2006 - SNEEUWWITJE

SNEEUWWITJE

GELUKKIG ZIJ DIE GISTEREN HET GESPREKSONDERWERP

VAN ONS MADAM GEMIST HEBBEN????

 

WELK ????

 

VERVEN & BEHANGEN

NATUURLIJK

Jij dacht wéér dat het interressant zou worden hé!!

 

 

 

 

Comments (4) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

Mijn Huwelijksleven SAD SAD SAD

Recent Posts

Untitled
Rondrit in Roemenië
SNEEUWWITJE

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer