Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Raderen

Het grote Camper avontuur

20:08, 30/8/2014 .. 0 comments .. Link

De aankoop

Nog geen leuke vakantie kunnen boeken…rondreis door Noorwegen met camper was 6000 euri, een camper los huren 4000 euri. Dan maar de optie camper kopen overwegen. Camperbusje of toch een grote mensen camper?

 

Campers bekijken

In Apeldoorn gaan we bij een handelaar een Hymer B544 uit 1990 bekijken. We zijn gelijk enthousiast over de indeling maar er is wel olie lekkage onder het motorblok. De verkoper wijt dat aan nieuwigheid. We besluiten om toch maar niet voor dit exemplaar te gaan. In Dedemsvaart staat een camperbusje maar tijdens het bekijken regent het zo hard dat lokaal een aantal de platte daken het begeven en wij vanuit de auto maar besluiten dat met z’n vieren tuidens dergelijk weer het niet fijn vertoeven is in zo’n compact geval. Dus dan maar een Hymer B544 uit het rustieke jaar 1994 bekijken in het verre Groningen. Met geestelijke support van maat Rene D werd het een ware roadtrip. Na een warm en een hartelijk gesprek volgde keiharde onderhandelingen waarbij over en weer geen enkele techniek wordt geschuwd. Uiteindelijk een prijs gemaakt en toen was het weer huiswaarts om de dag daarna met de jongeheren 2 uur te treinen om de camper op te halen. Op de terugweg met de aanwinst wordt de eettafel succesvol uitgeprobeerd middels het nuttigen van een macdonalds maaltijd. Aangekomen in Apeldoorn begon het de dagen erna met de grote schoonmaak want iets met een verleden van rokende bewoners met honden.   

 

De voorbereiding

Buurman en campergoeroe Rene S stond in de voorbereiding gewillig raad ende daad te spuwen waaronder de inbouw van een verse autoradio waardoor ook usb en meer van dat soort externe bronnen nu toepasbaar zijn geworden. Tevens was het uitvogelen wat er allemaal handig is om mee te nemen en wat bovendien noodzakelijk is.

 

De reis

Dag 1 maandag 11 augustus

Na nog wat kleinigheden in de voorbereiding vertrokken om 12.30 richting de Gamma voor antslipmatjes, want altijd handig. Maar onderwijl erachter komen dat de tas met alle laptop spullen nog eenzaam op de eettafel staat toch maar weer teruggekeerd naar huis om die noodzakelijkheid op te halen. Uiteraard geparkeerd om de hoek om daarna fluks naar de voordeur te sluipen [want bij weer een drive by zouden de buren anders alleen maar denken “gaan ze dan nooit meer weg”]

Maar dan toch eindelijk op pad met het nieuwe mobiele huisje. Met een tevreden knorrend motorblok draaien we de A1 op richting het grote onthaasten. Kids in de gordels op de banken bezig met een assorti vertier zoeken wij onderwijl mbv de camper contact app een leuke plaats op voor de eerste nacht. In eerste instantie focussen we ons op zeeland want iets met garnalenkroketten maar al rijdende wordt het toch anders. Waarom niet naar De Panne in het gezellige Belgie kunnen we de dag erna mooi een dagje plopsaland meepakken. Aldus besloten wordt het front van de Hymer verder zuidwaarts gericht. Bij Beveren tijdens een kleine rustpauze ontstaan wat complicaties.  Z11 blijkt ondanks dringende instructie het dakluik wel heel enthousiast dicht gedraaid te hebben waar door een knusse speling is ontstaan en hierna moest en zou hij op het toilet plassen ipv buiten tegen een boom. Het gevolg was dat het met stoelen volgestouwde wc-tje ontruimt moest worden door een woeste moeder. Na dat spektakel wilden we weer onze weg vervolgen ware het niet dat de camper bij het starten geen enkele sjoege gaf. Een lichte paniek ontstond en de wegenwacht werd te hulpgeroepen. Al wachtend toch nog een keer proberen en opeens start het kreng dus de wegenwacht weer afgezegd en vlot weer verder naar de beoogde bestemming De Panne. Op camping zeepark krijgen we plaats K5 en het grote campeeravontuur kan beginnen. Storm Bertha komt met een grote plensbui royaal langs 'snachts. Zo blij dat ik niet in een tentje zit. We hadden bedacht om naar plopsaland te gaan maar het dreigende weerbeeld deed ons anders besluiten. Dus de camper app erbij gehaald en richting Normandie gaat het nu. Nog even genoten van de douche faciliteiten, volgens de recenties eenvoudig doch afdoende, waarvan akte en daarna was het met het hart in de keel de camper starten. Gelukkig was er gelijk actie. Omdat ik de stoelen onder de camper geschoven konden deze dus bij vertrek nat ende zanderig weer opgeborgen worden in de wc. Handig of zoiets. Maar goed en route richting frankrijk dus.

 

Dag 2 dinsdag 12 augustus

Goed de wagen wilde dus starten dus gassen naar mooier weer. Uiteraard tikken we onderweg een decathlon aan voor de broodnodige sportgoodies waaronder een knap hardloopbroekje voor mij. De triatlon nadert immers met rasse schreden. Gaande weg kom ik er achter dat een camper in een verdomhoekje zit peage technisch; het kaartje op auto hoogte zit te laag en het kaartje op vrachtwagen hoogte zit te hoog. Dus portier open en half uit de camper hangend kan ik net met 2 vingers het vrachtwagen kaartje eruit trekken. En dat zonder groot rijbewijs. Uiteindelijk strijken we neer bij cayeux sur mer. Heus wild camperen aan de zee. Het maal bestaat uit noedels en hamblokjes voor de heren terwijl wij ons zetten aan lamsbout met een exquise saus met een friemeltje rijst. De schemering zet in de heren liggen plat en wij plannen dag 3

 

Dag 3 woensdag 13 augustus

We stouwen de boel aan kant en ik loop met Z11 nog even langs het kiezelstrand alwaar wij ons weer verbazen over het feit dat er een weggespoelde bunker aan de waterkant ligt. Het pure geweld van het water wordt zo wel erg duidelijk. Vandaar de borden dat je hier niet mag zwemmen en dat je binnen 3,5 uur van hoogwater van het wad af moet zijn anders ben je het haasje. Enfin alles opgeruimt en de heren zijn geinstalleerd op de banken dus alles is klaar voor vertrek en wat blijkt het motortje heeft er zin in en na een paar keer ronddraaien van de startmoter en het slaat aan. Het vertrouwen in de mechaniek begint er weer te komen. We hebben een kleine 400 kilometer voor de boeg dus we zetten de gang erin. Halverwege is er een stop voor het broodnodige rustmoment en maken we er gelijk maar een serieus lunchmoment van. Er gaan vier met melk losgeklopte scharreleitjes van de eigen kippen in de pan zodat de familie kan genieten van een heuse omelet. Nadien kieper ik nog twee emmers van de vuilwater tank in de lokale goot en gieten we er nog wat diesel in.

onder de klanken van heavy fuel van de dire strates kiezen we weer het ruime sop. Pap ik heb de meeste haren op mijn benen van de hele klas en al bijna net zoveel als de juf; aldus Z9 die conversatie maakt als bijrijder en tegen ongeveer 17.27 uur arriveren we op de gewenste lokatie. Alwaar we bij camping L’Ermitage een knus plekje vinden. Mbv de rugleuning van de tuinstoelen creeer ik een luwrijk plekje om een stelletje kippenpoten te garen op de skottle braai en terwijl de kokerij bemoeilijkt wordt door het aanfruiten van een bak hamblokjes en een vakkundig gesneden courgette. Onderwijl maak ik manmoedig een pastis soldaat. Na het copieuze maal laten de heren zich verrassen daar de nog immer enthousiaste branding en eindigen ze van top tot teen doorweekt, of was het nu pure opzet? Enfin na het noodzakelijke opwarmen onder de douche en het ombouwen van de diverse banken in luxueuze slaapgelegenheden keert de rust weder in de camper en stijken we neer voor de komende drie nachten.

 

Dag 4 donderdag 14 augustus

Gedurende de nacht was het weer raak met regen. Het typische Normandische weer, lees frequente plensbuien, doet ons anders plannen qua verblijf hier. We trekken verder zuidwaarts. De mannen roeren zich pas iets voor negenen. Na met de mannen lekker door de branding wezen sjeezen met de bodyboards trokken we ons weer terug in de mobile home want er kwam weer een bult water uit de lucht. Het voordeel van die buien is wel dat op de terugweg mooi al het zout van de branding van je lijf afgespoelt wordt. De Otto’s bestijgen de fietsen om wat boodschappen te doen voor het avondeten. Een fikse klim brengt ons naar een supermarché alwaar vlees, wijn en chips worden ingeslagen. De keuze om de mannen een 26 inch mbt onder de billen te schuiven, betaalt zich nu wel uit. De zadelpen op maximale hoogte uittrekken en het past prima. De boodschappentas daarentegen zorgde gevuld op de weg terug wel voor wat ongemak door de constante hang om te gaan stoeien met het voorwiel. Bij terugkomst wordt de skottle braai weer in elkaar gezet en gaan de worsten en de koteletten in de pan. Samen met Pieternella wordt het vervolg van de reis gepland. Morgen richting Nantes om te gaan kamperen bij een wijnboer en daarna verder richting het zuiden om de temperatuur iets te laten stijgen.

 

Dag 5 vrijdag 15 augustus

‘s ochtends naar het winkeltje om wat baguettes te scoren en ter verrassing neem ik voor de heren een donut mee; chocolade voor Z11 en alles waar geen bruine chocolade opzit voor Z9. Ik loop gelijk door naar de receptie om ons vertrek aan te kondigen. Er blijkt net een hardloopwedstrijd te starten waardoor we nog 30 minuten hebben om van het terrein af te komen en anders is het wachten tot 11.00 uur. Aldus geef ik de crew een code rood en de net klaar gezette ontbijtboel wordt snel de kastjes in geflikkert. Het bijvullen van de schoonwatertank laten we, in de jacht naar tijdwinst, voor wat die is. Stoelen en vuile was worden in het wc’tje gepropt en ik knoop de fietsen achterop. Opeens begint het achter uit de camper te lekken en als ik het buitenluik van de wc open doe staat dat helemaal onderwater. Na inspectie blijkt dat de tas met was de spoelknop ingedrukt hield waardoor de resterende 25 liter schoonwater in de wc is in- en overgelopen …. Gelukkig had ik de wc cassette net gespoeld dus het bleef bij een startvloed van schoon water. Door dit alles misten we wel het laatste vertrekmoment en konden we ons toch aan het ontbijt zetten. Daarna nog even gekeken naar de, de lokale heuvel opzwoegende, hardlopers en even de voeten gespoelt in de branding. Uiteindelijk vertrekken we om 11.30 richting onze volgende pleisterplaats. We gaan overnachten bij een wijnboer. Onderweg komen we bij een hypermarche aan maar die is gesloten. Uiteindelijk blijkt dat 15 augustus, u weet wel de dag van de maria ten hemelopneming, een nationale feestdag is bij de Fransen dus alles is dicht dus dat boodschappen doen kunnen we op onze buik schrijven. Gelukkig kunnen we wel krachten opdoen bij een macdonalds onderweg. Tegen 15.30 komen we aan op onze bestemming. De matron weet met een blik op de kentekenplaat dat ze met nederlanders van doen heeft en geeft ons de in het nederlands opgestelde instructiefolder. Een blik op de waterpas doet besluiten tot blokken onder de linkerwielen van de camper waarna we de heren op verkenning van het terrein sturen op de fietsen. Z11 komt terug met de boodschap “het is hier helemaal niet zo groot en ik weet waar de wc zit” inderdaad een niet onbelangrijke boodschap. Z9 is beduidend minder enthousiast. Hij vindt het maar saai want de gravelparkeerplaats is inderdaad geen ideaal voetbalterrein. Maar daar het wordt toegestaan dat ze vanaf het dak van de camper de wijde omgeving mogen aanschouwen kruipt hij uiteindelijk toch uit zijn schulp. Omdat hier geen campinggedrag vertoond mag worden wordt de luifel uitgezet met de palen verbonden aan de camper. Het betreft hier een insider techniek en als firsttimers leren we snel. hierna gaan we naar de accueile. Daar worden we door onze gastvrouwe vergast met een uiteenzetting van de productiemethode van de wijn van het huis. Ze maken hier muscadet wijn waarbij tijdens het proces het depot in het vat blijft. Hierdoor blijft er na botteling een klein beetje koolzuur in de fles achter. Na het proeven van een assorti aan verschillende flessen valt de keuze op de 2011 want een fruitig zuurtje en de 2012 want op hout gerijpt waardoor een heel rond palet aan smaken aan het verhemelte blijft kleven. Uiteraard wordt er ook een bubbeltje en een aperitief wijntje ingeladen. Helaas let ik niet goed op en eindig ik met de afwasdienst maar uiteraard manmoedig kwijt ik mij van die taak. De avond wordt afgesloten met een glaasje onder de luifel omringt door tsjirpende krekels en gakkende ganzen. Onderwijl worden plannen gesmeed waar de volgende reis etappe naar toe gaat.

 

Dag 6 zaterdag 16 augustus

Enthousiast uitgezwaaid door de matron beginnen we moedig aan een route die zij ons gegeven heeft. Het betreft een rondje door het het lokale wijngebied maar al snel blijkt dat we ergens een a gauche met een a droit hebben verwisseld dus we besluiten toch maar om richting onze uitgekozen slaapplek te gaan in de buurt van Royan. Halverwege slagen we erin om bij de aire de Vendee de verkeerde richting de autoroute weer op te komen. Na 3 km kunnen we er weer vanaf en besluiten we om de rest van de trip maar via de route nationaal te doen. Opvallend veel rotondes zijn ons deel maar ook een super U waar we weer de nodige proviand in kunnen slaan. Een redelijk voorspoedige trip brengt ons tegen 18.14 bij de ideal camping te saint george de didonne. De camping zit mutje vol maar gelukkig is plek C21 nog vrij de komende paar nachten. Middels kruipdoor sluipdoor technieken manouvreer ik het voertuig naar de aangewezen plek en plaats de twee rijbokken met een timmermansoog op de goede plek. Langzaamaan rijd ik het geheel naar een comfortabele waterpaspositie. Onder het genot van een kronenbourg wordt de skottle braai opgesteld met dit keer de paellapan om het maal in te garen. Tegen 22.00 begeven we ons naar het strand want er is een vuurwerkshow belooft. En inderdaad in de verte aan de andere kant van de baai gaat een en ander de lucht in. Niet zo spektaculair als gehoopt maar wat blijkt dat is “ons” vuurwerk helemaal niet; stipt om 22.30 barst het voor ons los en de mannen vinden het prachtig. De avond eindigt met de mannen ronkend op bed en een glaasje onder de luifel onderwijl knagend aan een lokale droge worst. La vie est belle.

 

Dag 7 zondag 17 augustus

Een stranddag gaat het worden. Maar eerst buiten ontbijten (voor het eerst deze vacance) pain au chocolate en croissants worden opgepiept in het oventje en knabbelen maar. Ondertussen worden broodjes gesmeerd voor de zwakke momenten die gaan komen op het strand. Camper aan kant en dan is het richting het strand. Qua uitstraling lijkt het wel scheveningen hier; een lang glooiend strand dat eindigd is een vredig kabbelende golfslag. Blijkbaar inherent aan het feit dat we hier resideren aan een baai. Enfin op naar het water. Het wordt een dag vol frisbee- en voetbalvertier dat en een klein tukje op het strand. *maakt een mentale notitie om de volgende keer de achterkant van de benen ook in te smeren* oftewel afgefakkelde hamstrings en knieholtes. Een frisbee sessie in de zee biedt wat verkoeling. Op de terugweg word bij de campingwinkel de noodzakelijke aftersun ingeslagen. Tijdens een klein glaasje wordt besloten om, vooral ingegeven door het feit dat de avondproviand aan het opraken is, bij het lokale etablissement een vorkje te gaan doen. Mijn klaagzang over het gebrek aan branding vindt gehoor dus morgen nog hier vertoeven en dan op naar een meer golfrijke plek. Het sissende water en de stoom die oprijst maakt mij tijdens de douchesessie nogmaals opmerkzaam op de geteisterde staat van het vel van de achterkant van mijn benen en ik wijs Lucas ondertussen op de smakelijke kluwen haar die in de douche op de grond ligt. Lucas vindt het een prettig idee dat het geen kattenhaarbal is want die worden uitgebarfd. Tja daar kan ik het alleen maar mee eens zijn. We sluiten de avond af met een vorkje in het lokale etablissement. De gewenste mosselen zijn op dus worden uit arremoede maar vier pizza’s geconsumeerd. Iets wat uitpakt in uiterst smakelijk maal overigens. Tot onze vreugd NOT blijken we in de bingoavond terecht gekomen te zijn. En gelukkig zit de tent afgeladen vol…. langzaamaan wordt het tegen 22.37 en de heren beginnen steeds meer te gapen. Na tandenpoetsen transporteren we de heren naar het bovenbed en nog voordat de oren de kussens raken zijn de luiken al dicht. ‘s nachts wordt ik een keer wakker van luidruchtig geritsel, het blijkt mijn geblakerde vel te zijn. Uiteindelijk toch weer royaal verrast door de zon op die eerste bakdag. Ik leer ook nooit maar het was wel een lekker tukje daar op het strand.    

 

Dag 8 maandag 18 augustus

De familie begint langzaam zich langzaam te roeren rond 08.44 behalve Z11 dan die bevindt zich namelijk bij voorkeur in een vegetatieve staat zo ook nu. De cafetière wordt uitgepakt en vol koffie en heet water gemikt. En zowaar het is 09.58 en Z11 begint zich ook te roeren. Dat camper leven is eigenlijk net kwartetten; heb jij voor mij de ereader? Die kan ik dan ruilen tegen jouw telefoon die ik hier net vind…. De camping komt steeds meer tot leven; de oren worden geteisterd door het geratel van een zesjarige meisje die vol passie haar zijwieltjes probeerd te slijten op het asfalt en geur van dieselwalmen van vertrekkende campers bezwangerd de lucht. Het wordt dus het wordt hoog tijd om de heren richting de bakker te sturen voor een baguette of deux. Dat zelfstandige gedrag valt vies tegen dus mag ik zelf de gang naar de boulanger maken. Aldaar strijk ik over mijn hart en scoor voor de mannen elk een donut naast uiteraard de obligatoire crossiants en pain ou chocolat. De dag start bewolkt hetgeen niet ongunstig is voor mijn zongeteisterde velletje. De kids worden richting het zwembad gebonjourd en thv de camper, of zoals de fransen zeggen “camping-car”, wordt volop genoten van een boekje. In mijn geval ben ik gedoken in “ De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween”  van Jonas Jonasson; zeg maar de zweedse Forrest Gump. En ik moet zeggen het is vermakelijke lectuur. Helaas komen de mannen op een gegeven moment ons meetronen naar het zwembad alwaar even solidair wordt meegegleden van de waarlijk reusachtige glijbaan. Terugdenkend aan de informatie op internet van deze camping kan ik alleen maar bewondering hebben voor de gebruikte groothoeklens. Ik ga met lucas op de fiets naar het lokale gehucht om een pinautomaat te zoeken waardoor ik weer diverse lekkernijen, waaronder een fles pastis, voor het avondmaal kan aanschaffen. De skottle braai wordt weer uit de kast gerukt en een waar feestmaal wordt in elkaar gedraaid. Onderwijl wordt de volgende stop gepland en vooruitkijkend ook waar we kunnen staan bij een wijnboer, ook niet onbelangrijk.

 

Dag 9 dinsdag 19 augustus

Vliegeren strand ondiep geen branding tonnetje wijn voetbal lucas kinderdisco

We verkassen vandaag naar ile d’oleron want we willen een branding met manshoge golven. Met maar 64 kilometer voor de boeg kunnen we er met een uurtje zijn….. niets is minder waar. Het wordt een hel van bijna 37 kilometer filerijden en fransen die niet kunnen of willen ritsen. Dan maar halverwege boodschappen doen bij een bricomarche en daarna weer terug de file in. Uiteindelijk arriveren we bij de camping na ruim 3 uur sturen. En we krijgen het laatste plaatsje dat ze nog beschikbaar hebben; strak tegen het place de jeu aan. Dit wil zeggen hardcore voetbal met dito geluid de hele dag door. Lucas is helemaal in zijn element. Maar morgen kunnen we naar een andere plek met veel meer ruimte. ‘s middags gaan we naar het strand en wat blijkt als gevolg van een rif hebben we een water dat 100 meter ver de zee in nog steeds maar een royale 30 centimeter diep is, oftewel geen manshoge golven wat heet er is helemaal geen branding. Deze teleurstelling wordt teniet gedaan door hard aan het vliegeren te slaan. We krijgen de vliegtuigjes ruim 100 meter de lucht in. een mooie gelegenheid om het einde van de draad vast te maken aan de katrol. De avond wordt gevuld met jolijt voor de mannen en tegen 23.00 uur trekken we ze bij de disco vandaan en het bed in.

 

Dag 10 woensdag 20 augustus

Camper verplaatsen naar plaats nummer 14 en fort boyard opzoeken althans dat is het plan. Het wordt anders; uit bed ga ik op pad om mijn gezin te voeden. Het worden 2 maal een pain parisien. Deze stokbroden zijn iets minder stok en iets meer brood waarmee ik Z9 ter wille wil zijn maar die negeert deze geste volkomen en werpt zich als vanouds op twee croissants.  De luifel wordt ingedraaid en tegen 11-en wordt onze aanstaande plek ontruimt door de vorige occupanten. Ik manouvreer ons gevaarte gestaag via de kruipdoorsluipdoor paden naar de gewenste nieuwe plek. Terwijl ik aan het discussieren ben met een onhandig geparkeerde auto op een hoek en een heg aan de overzijde van het pad wenkt een mede bebaarde campinggast dat het wel kan. Alhoewel ik die inschatting ook al gemaakt had knik ik minzaam voor de hulp. Bij nummer 14 rij ik achteruit erin, want met de neus naar de vluchtrichting had ik ergens gelezen. Mijn poging om de wagen waterpas te zetten faalt op 1 graad, ik zeg acceptabel met het oog op het feit dat beide rijblokken gescheurd zijn. Pieternella gaat met Z11 naar het strand terwijl ik Z9 ga vermaken in het zwembad. Omdat het restaurant volgeboekt is sluiten we de avond af bij de take away met twee pizza’s voor de heren en twee porties moules a la crème met een petit frites voor ons. Gelijk maken we van de gelegenheid gebruik om te reserveren voor het fruit de mer festival morgenavond in het restaurant.

 

Dag 11 donderdag 21 augustus

Een dagje expeditie start eerst met croissant en stukken stokbrood uit het oventje dat voor de gelegenheid maar buiten is opgesteld. Een bakkie pleur uit de caffetiere vervolmaakt het ontbijt. We trekken een plan wat te doen met de resterende dagen van deze vakantie; zondag vertrekken we richting een wijnboer om daarna door te stoten naar parijs. De bedoeling is dat we vervolgens woensdag weer arriveren in apeldoorn want Z11 moet donderdag alweer zijn boeken halen voor de start van zijn middelbare school avontuur. Aldus besloten spoeden we ons daarna richting de halte, voor de camping, van de gratis eiland bus. Deze bus brengt ons naar plage de grand village. Op de foto in het info boekje staat hierin namelijk een foto van het strand met een aanzienlijke branding. Aangekomen bij het zonovergoten strand treffen we echter enkel 74 centimeter hoge golven aan. Onder het mom van iets is beter dan niets en we zijn er toch claimen we toch een plekje voor de handdoeken. Ons rest vervolgens een genoegelijke dag van strandvertier en vier petit friet om op krachten te blijven. We vinden de halte om terug te keren en stappen zowaar weer bij de correcte camping uit. Bij de campingwinkel worden nog wat gekoelde alcoholische versnaperingen voor ons en smartie-ijsjes voor de heren aangeschaft en daarna is het installeren bij de camper. Ik ben nog niet uit over de koosnaam maar we hebben nog een paar dagen. Tegen 19.00 uur melden we ons bij het restaurant. Het wordt twee keer het fruit de mer festival voor de ingetogen prijs van 43 euri pp. Gaston de ober biedt aan om Z9 voor 9 euro en Z11 voor 11 euro aan te laten schuiven maar de heren kiezen met een schuin oog op het buffet met een overdaad aan lillende oesters en doormidden gehakte krabben toch maar voor een veilige pizza cq steak hachee. Maar het betreft inderdaad een overdadig feest aan zeevruchten: Oesters met een dressing van ui met rodewijnazijn, Coquilles, zeeslakken, rivierkreeftjes, gamba’s, krabben, rauwe sardientjes, werkelijke overheerlijke mosselen – gegaard in een botersaus met gecarameliseerde ui – en ander schelpspul waar ik de naam zonder naslagwerk niet paraat heb. Uiteraard beginnen we met een rijke vissoep die we wegspoelen met een lokale witte wijn. Na drie keer het zeevruchten buffet te hebben afgestroopt blijkt er een aparte bar te zijn waar carpaccio gesneden wordt van tonijn. Enthousiast willen we een bordje confisqueren maar we juichen te vroeg; een en ander dient namelijk nog afgemaakt te worden met een ui rodewijnazijn dressing en besprenkeld te worden met grof zeezout en dito gemalen zwarte peper. Het geheel blijkt een uiterste aangenaam pallet van smaken in de mond te geven en uiteraard blijft het niet bij dat ene bordje. Met mijn laatste krachten sleep ik me naar de lokale chef die voor mij uit vijftien soorten een overheerlijk ensemble van gebakken vis samenstelt. Om mezelf te wapenen voor de schrik van de aanstaande l’addition bestel ik nog een espresso met een armagnac. En die voorbereiding bleek terecht……   

 

Dag 12 vrijdag 22 augustus

Midden in de nacht schuifelt Z9 voorbij want hij heeft een grote boodschap in petto. Grootmoedig sta ik toe dat hij zich van deze taak mag kwijten op de camperwc. Als ontbijt zetten de heren ieder twee croissants weg terwijl wij ons beperken tot een stuk pain Parisien en een sloot zwarte koffie. Pieternella suggereert Carmen als koosnaam voor de camper; ik zeg waarvan akte. Het plan om richting fort Boyard te gaan sterft weer een vroege dood want de heren weigeren botweg om vandaag van de camping te gaan. Aangezien we hier nog twee dagen te gaan hebben kunnen we dat bezoek ook doorschuiven naar zaterdag. Na het ontbijt trekken de heren zich terug om Carmen om te bouwen tot twee bunkers van waarachter zij elkaar bekogelen met zaken waar Pieternella en ik niets van willen weten. Na verloop van tijd worden de heren uit de camper gesommeerd en aan de afwas gezet onderwijl wordt het beddengoed buiten aan een lijn te luchten gehangen. In de middag scheiden onze wegen; Z11 blijft achter bij Carmen om te lezen op de iPad, Z9 gaat totaal onverwacht met de bal onder de arm naar het trapveldje en wij gaan richting het lokale strand. De eind van de middag bestaat uit een zwembadsessie met z’n viertjes. Het is hier goed toeven maar de muggen weten ons helaas ook aan de zwembadrand te vinden.

 

Dag 13 zaterdag 23 augustus

Boyard wijnboer

 

Fort Boyard? Jazekers vandaag hebben we eindelijk Fort Boyard gezien, weliswaar na tig uur zoeken en van een respectabele afstand maar toch. De ochtend begon bewolkt ende miezerig dus een mooi moment om de zaak op te breken. Ik ging aan de afwas met Z11 en Pieternella maakte Carmen weer proper. Tegen half elf gingen we op pad. De zoektocht naar wijnhuis Favre in la Fromagerie was begonnen. Maar eerst de vuurtoren bezoeken. Minister Colbert suimēme, u weet wel van Louis quatorze heeft in 1686 of daaromtrent opdracht gegeven om de vuurtoren Chassiron te laten bouwen, iets met een veiligere situatie creeeren voor de koninklijke schepen. In 1930 kwam er een elektrisch licht nadat  ze eerst dertig jaar een houtvuur stookte waarna men houtskool ging gebruiken omdat ze er achter waren gekomen dat op die wijze een fik instandhouden best wel wat zweetdruppels kostte. Vanaf 1850 ongeveer werd het olie gestookt en rond 1900 werd het gas. Na van het uitzicht genoten te hebben jengelde de heren een ijsje los. Voor een ingetogen 6,50 euro werden ze voorzien van bevroren water respectievelijk melk met een smaakje en daarna was het richting de wijnboer. Ondanks dat we op de heenreis er langs waren gereden kregen we het nu voor elkaar om steeds een bijna goede richting te kiezen maar uiteindelijk werd de lokatie toch gevonden om deze gesloten aan te treffen. Een fransoos kwam net na ons aanrijden de beste jacques beweerde dat omdat het dimanche was de vignoble dicht was. Gelukkig bleek het toch zaterdag en betrof het een sluiting tussen 12 en 14 uur en laat het nu net 13.54 uur te zijn. Opluchting maakte van ons meester. Enfin met twee dozen Pechapie een fles aperitief en een fles van de huis cognac verlieten we tevreden het etablissement. Daarna was het op de queeste om nu eindelijk Fort Boyard te zien te krijgen. Aangekomen in Boyardville bleek het schier onmogelijk om Carmen ergens fatsoenlijk kwijt te kunnen. Na 10 kilometer door te rijden langs de kust kregen we de klomp graniet dan toch eindelijk in het vizier maar voor de foto moesten we dermate inzoomen dat we toch een hernieuwde poging waagde om dichterbij te geraken en zowaar dat lukte. In het forēt domaniale des Saumonards vonden we een plekje om Carmen te stallen en vandaar uit was het nog een stukje over het strand en daar was het dan toch echt Fort Boyard in al haar glorie. Ondertussen was het al na vieren geworden en in de buurt troffen we een camping aan die gedreven werd door een stel limburgers en zelfs de snack werd bemand door een jongmens die het nederlands machtig bleek. Na een luxeus diner van pizza margharita, cheeseburger, tweemaal broodje kebab en een bult frites hebben nog even een kleine strandwandeling gemaakt. Gelukkig werden we lekgestoken door muggen die ons blijkbaar vanaf de camping surtois waren gevolgd. Zonder citronella was het enige redmiddel dat mij nog restte een fles correct teruggekoelde cider; vooral om de pijn wat te verzachtten. Een uiterst passend besteedde 2,70 euro naar mijn mening.

 

Dag 14 zondag 24 augustus

De ochtend werd gespendeerd met ontbijt en de Carmen klaarmaken voor vertrek dat wil zeggen dat ik weer mocht slepen met de WC bak en emmers uit de vuilwatertank. Daarna nog inkopen gedaan in de supermarkt en vervolgens was het en route naar de volgende stop een wijnboer in Montlouis sur Loire. Het blijkt een gehucht te zijn aan de oever van de Loire op een steenworp afstand van Amboise. Amboise zijnde de plek waar ik in 1991 mijn franse taal machtig ben geworden. Onderweg was het weer een waar verplaatsingsfestijn van peage tolpoorten, ritstechnisch onbekwame fransen en een assorti aan bouchons. Uiteindelijk geariveerd bij vigneron Martin Christian zit de poort dik op slot. Wel tref ik een plakkaat aan waarop een telefoonnummer staat dat je kan bellen. Aldus geschiedde en met 10 minuten wachten arriveert er een oud baasje, keurig met fietshelm op. Het blijkt de vigneron lui-même te zijn. Carmen krijgt een plek op de binnenplaats en we worden gelijk de cave binnengetroond. Dit gebied zit blijkbaar vol mergel en daar zijn deze grotten dan ook in uitgehouwen. Binnen is het proeven van een assorti druivennat dat al windend door Martin met een ferme tik van de flessenhals op de glasrand wordt ingeschonken. In de schemering van het proeflokaal blijken onze glazen nog voorzien van een keurige lipstick rand. Blijkbaar waren de vorige klanten dames die de lipjes niet hadden gepoederd na het aanbrengen van de kleuring op de lippen. Enfin deze constatering heb ik maar onder de coleur locale geschaard om daarna dapper door te proeven. En uiteraard hebben aantal dozen een plek onder de tafel in de camper gekregen. Na een borrelhapje en aansluitend diner werd er voor de volgende stop gekozen voor een camping in het hart van Paris; bois de boulogne. Het wordt dik 200 kilometer sturen morgen dus de heren zijn vlot naar bed gestuurd want morgen is het vroeg op omdat we ook nog even door Amboise willen rijden.

 

Dag 15 maandag 25 augustus

De lichtstad Parijs is ons doel vandaag. Maar eerst even door Amboise rijden voor old times sake. Het wordt een driveby bij het chateau en bij een lokale supermarkt scoren we wat proviand zodat we een ontbijt kunnen maken. We vinden in het struweel aan de oever van de Loire een geschikte ontbijt lokatie. Hiervoor moesten we wel eerst mega kruipdoorsluipdoor door de bossage maar we staan idyllisch. Het wordt een uitsmijter met een dikke plak jambon. En met dit beleg erop heeft Lucas opeens geen problemen om een stuk baguette op te knagen. Als ik de eierschillen in het water gooi zie ik opeens een grote forel langszwemmen. Een mooie gelegenheid om de hengel, die reeds een jaar lag te verstoffen op de kast, in stelling te brengen. Helaas blijkt het doosje met de blinkertjes op diezelfde kast achtergebleven te zijn. Dan maar een dobber en een stukje jambon aan de haak. Nadat we hebben uitgevogeld hoe het uitwerpen van zo’n hengel ook weer ging gaan we van start. We vangen twee keer een stuk groen op de oever achter ons maar uiteindelijk belandt het aas in de rivier. De forel laat zich nog een keer zien maar alleen om met z’n staart naar ons te zwaaien alvorens loom verder de diepte in te glijden. Ondertussen zitten de eieren achter de kiezen en ruimen we onverricht ter zake de visspullen weer op. Met het twee keer spotten van een dikke forel achtten we dit visavontuur als geslaagd. Uiteindelijk belanden we weer op de route national en 100 kilometer voor parijs houden we even halt voor een plaspauze. Bij mijn terugkomst zit Pieternella achter het stuur. Het schakelpatroon heeft ze al door en ze is nu bezig met de schone kunst van het dubbelclutchen. Grootmoedig sta ik mijn gebruikelijke plek af en zet mij neder in de bijrijdersstoel. Carmen zet zich bereidwillig in beweging onder de sturende voet van trucker Pieternella. De mannen kijken ondertussen al schaterend home alone op de laptop en dan komen we bij de peage aan. Nu komt Pieternella erachter dat de hoogte van de sleuven voor de tickets ideaal zijn voor auto- en vrachtwaterportieren maar dat het campervolk tragisch vergeten is in het ontwerp. Een en ander resulteert erin dat Pieternella compleet uit de camper moet stappen om de tolrekening te voldoen. Gestaald door deze ervaring geeft zij het stuur weer over aan mij zodat ik de navigatie door een regenachtig Parijs op mij mag nemen. Middels wat file rijden en een paar gemiste afslagen komen we met dank aan de navigatie toch uiteindelijk terecht het Bois de Boulogne waar we ook de camping aantreffen. Ter plaatse worden we door een fietsmeisje naar onze plek geloodst. Als we ons helemaal hebben geïnstalleerd is het ondertussen echt gaan regenen dus laten we het plan varen om vandaag al naar parijs te gaan en trekken we ons terug in ons mobiele huisje om eens flink te borrelen. Dat borrelen mondt uit in een worst met rijst voor de mannen en voor ons, omdat het kan en we in parijs zijn een eendenborstsalade. We sluiten de avond af met uitbundige kaartspelletjes.

 

Dag 16 dinsdag 26 augustus

Parijs bezoeken om de big three te scoren; u weet wel notre dame, eiffeltoren en de arc de triomph. En een en al succes! Allereerst arriveren we bij de halte en de shuttlebus rijdt na een handvol minuten al naar het metrostation. Aldaar was het puzzelen bij de kaartautomaat om vier dagpassen te regelen. Na wat gehannes met de bankpas waren er een tweetal behulpzame fransozen die ons graag wilde helpen met het voorschieten van het benodigde bedrag met behulp van hun eigen creditcard. Met een soepele vingervlugheid kreeg ik plots 4 kaartjes in de handen gedrukt met de opdruk gereduceerd tarief daar dit niet leek op waar ik naar opzoek was en we dus duidelijk in de handen van francois de kruimeldief waren gevallen bedankte ik hem vriendelijk voor zijn dienst met een “non” en gingen wij ons weegs om elders in het metrostation als nog de gewenste kaarten te regelen hetgeen lukte en we ons nogmaals besefte dat we bijna uit 32 en een halve euro waren gekletst. Met onze verse kaartjes gingen we eerst naar de notre dame waar we een kilometerslange rij en een onplezierige miezerregen aantroffen derhalve besloten we om eerst krachten op te doen bij de locale macdonalds om vervolgens door te stoten naar het centre pompidou. Door bleek de regen overheersender te worden en trokken we ons terug richting de tour d’eiffel om deze te beklimmen via de trap alle 618. Althans volgens de telling van Z9. Aangekomen bij de tweede verdieping bleek er een ellenlange rij te staan voor het laatste stuk met de lift naar de top. De teleurstelling voor Z9 van deze voortijdig afgebroken bestijging hebben we kunnen afkopen in de souvenirshop. Via wat omzwervingen geraakten we bij de Arc de Triomph en na de diverse oh’s en ah’s zijn we nog even de champs elysee afgestruint waarbij vooral de mercedesshop favoriet was. Maar goed daar stond dan ook een heuse SLS AMG in de winkel. Veilig weer met de shuttlebus aangekomen op de camping hebben we daar genoten van de kunsten van de lokale pizzabakker waarmee we onze laatste avond in den vreemde afsloten.  

 

Dag 17 woensdag 27 augustus

07.48 uur ik doe mijn ogen open het is tijd voor le grand depart huiswaarts. De heren worden uit het bovenbed gepeld en het eigen bed wordt weer omgetoverd in de dinette zoals meneer Erwin Hymer het bedoeld heeft. De vuilwater tank en de wc worden geleegd en in de kampwinkel wordt nog wat proviand ingeslagen en daarna is het huiswaarts. Volgens de navigatie hebben we 533 kilometer voor de boeg. Aangekomen bij porte maillot lonk ik even naar de champs d’elysee maar het verkeer staat er al helemaal vast dus wordt er maar afgezien van het ererondje om de Arc de Triomph en rijden in plaats daarvan maar de peripherique op. op de borden boven de weg staat “fluide” en dat klopt aardig; vrij soepel rollen we de stad uit terwijl het Parijs in al aardig fileachtig uitziet. Tegen tienen wordt er een rollend ontbijt gemaakt en op mijn verzoek om een spiegelei met hele dooier wordt geantwoord het is smeerkaas of smeerkaas. Ook prima. Tijdens de pitstop om Carmen van brandstof te voorzien bemerken we dat de deur van de wc niet meer open wil. Blijkbaar is daarbinnen iets tegen de deur aangekomen en blokkeert dat de grendel. Na een hoop gepiel schiet de deur gelukkig weer los en vervolgen we onze weg. De omvormer wordt voor het eerst gebruikt waardoor de macbook via de sigarettenaansteker van de camper van stroom wordt voorzien en de heren volop kunnen genieten van home alone 1 tot en met 5. Probleemloos rollen we uiteindelijk tegen vijf-en de Wielerbaan weer op en wordt na ongeveer 2651 kilometer ons camper debuut afgesloten en vastgesteld dat het naar meer smaakt. ‘s avonds gaan we aan de bbq bij camperveteraan Schuring en worden plannen gesmeed voor alle gewenste upgrades aan Carmen.

 

 

 



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Het grote Camper avontuur

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer