Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Ruud's Knie.

(9) Einde en een nieuw begin inzicht!

10:45, 8/12/2011 .. 0 comments .. Link
Opgestaan voor een vroege dienst en dat viel al niet meer zo mee de laatste weken. Gemiddeld duurde dat een minuut of 40 voor mijn been deed wat ik wilde. Maar deze ochtend schoot het er op 2 plaatsen te gelijk in, zowel mijn bovenbeen als achterzijde hamstrings tot mn bil aan toe schoten in de kramp. Wat een drama en wat een gevoel dit is weet alleen hij die wel eens flinke kramp heeft gehad, normaal druk je dat door strekken er uit helaas strekken gaat met dit gewricht niet meer, hiermee te gaan werken nee dat gaat echt niet. Bellen maar, verdomme had het nog wat langer willen volhouden maar wat moet je, de ziekenwet in. Haast zou je gaan bellen met de vraag kan het ietsjes eerder! Maandag 12 -12 moet ik voor een onderzoekje wie weet kan dat balletje even opgooien stel je voor er is een gaatje vrij. Geen balletje geen eerdere operatie datum, het is dus 23 December en dat is vanaf nu nog 4 dagen. Het begint toch wat te knijpen nu,bedrijfsverpleegkundige gesproken die gaan 9 Januari bellen wel hopen alles verloopt goed. As Woensdag 21 December verneem ik de tijd van de operatie! Zo nou de tijd is bekend Mijnheer wordt om 07:15 Haga Sportlaan 600 1 Oost verwacht en zal dan voor minstens 5 dagen reserveren ! Kijk en dat is dan weer effe minder als je denkt 4 dagen en klaar naar huis. Heb echt zo iets nu van weet je wat ik ga liggen, snij maar doe je klus en ik hoor het allemaal wel. Maak er maar wat moois van en laat het maar functioneren dan maakt die dag meer of minder ook niet uit. Vanaf morgen middag 12 uur gaan we aan het herstellen. Tot later

(8) Datum is bekend!

10:14, 28/11/2011 .. 0 comments .. Link
. Ja wel vandaag 28-11-2011 is mij officieel bekend gemaakt dat op 23-12-2011 mijn knie onder het mes gaat. Natuurlijk onder voorbehoud van zaken als ziekte of ?? maar de operatie datum staat nu ook op papier vast. Wat een datum zegt iedereen me! Kon dat niet over de Feestdagen heen worden getild? Ach is dan stee vast mijn antwoord het is toch iedere dag feest! En lastig met bezoek ook want je ligt daar dan wel als een soort van probleem geval waar eigenlijk een bezoekje aan gebracht moet worden!! Maar Kerst he dat is !! Wel ik hecht daar niet zo veel aan kijk er niemand scheef voor aan, zal ook een ieder het advies geven bezoek me lekker er na thuis, of bel me even op! Heus ik heb al het begrip van de wereld voor zulke zaken. Dus bij deze! Waarom krijg ik meer en meer het idee dat ik het allemaal onderschat? Of hoort dat er gewoon bij zo’n gevoel, probeer steeds in mijn gedachte terug te keren naar vorige operatie dagen en de tijd die daar aan vooraf ging, maar kan me dat niet meer zo duidelijk voor de geest halen. Wel het komt zo als het komt, dussss laat maar komen dan. Een collega vroeg me of ik iets op papier had gezet mocht het fout gaan! Tja, wel ze vechten er maar om ! Ik bedoel kan me daar echt niet over opwinden of ook maar denken hoe dat dan zou moeten. Ik vind het op dit moment allemaal best, en gaat het fout wel dan heb ik het minste last denk ik dan. Opper je het een komen er gedachten die je laten denken doe het andere, en ook daar komen dan weer … Nee , ik vind het allemaal goed kan gewoon daarin niet kiezen ! Want zeg nou zelf waar doe je goed aan, voor je eigen gevoel, wel denk dat ik me daar dan niet meer druk overmaak. Ik zou het echt niet weten dus komt het zover dan laat ik die keuze aan die gene die het mogen bepalen!! Ik vind het allemaal goed. Nu eerst nog 1 maand werken voor een baas die me net vertelde dat hij afscheid gaat nemen van me! En dan ga an we voor compleet herstel van mijn rechter!!!! En dat ik er alles uit ga halen mag je van me aannemen!!! O de Bloeddruk wel die is mega goed 124-72 ;-)

(7) De Bloeddruk.

10:48, 9/11/2011 .. 0 comments .. Link
Ja zo denk je dat alles in orde is en zo sta je weer met beide benen in het medische moeras. Na de intake HAGA Anesthesiologie is mij wel duidelijk geworden dat ouderdom dus echt met gebreken komt. Al moet je alles natuurlijk wel in een juist perspectief blijven zien,want om je er druk over te maken dat werkt alleen maar averechts en daar koopt niemand iets voor. En dat moet juist naar beneden die druk ;-) 1 week slikken van Metoprololsuccinaat bracht nog niet het gewenste resultaat daar kwam dus Lercanidpine 10mg bij. Vandaag 09-11-2011 een kastje voor een 24 uur controle van de Bloeddruk gehaald en maar hopen dat die nu het operabel resultaat zal opleveren. Want anders wordt het een moeilijk verhaal en komt 2012 om de hoek kijken. Wel we gaan het zien zelf heb ik er alle vertrouwen in. Moet wel want de knie begint echt vervelend te doen vooral ook de spieren en om eerlijk te zijn dat slikken van pillen is niet iets wat ik graag doe.

(6) Anesthesiologie

09:09, 28/10/2011 .. 0 comments .. Link
Daar was hij dan: 27 Oktober HAGA locatie Leyweg. Wederom blijkt de nauwkeurigheid van de gemaakte afspraak precies klopten! Opgevangen door een “Gastvrouw” die Jasmijn en mij keurig de weg wijst naar de Anesthesie balie, en ja je raad het al we moesten weer een “route” volgen deze keer nr 134 Mijnheer Hellewegen het wijst zich vanzelf, een goedemorgen. Daar gingen we onder de bordjes doorlopende richting eindpunt Route 134 ;-) Daar was Balie Anesthesiologie dan, na het inleveren van mijn dossier verzocht de baliemedewerkster ons plaats te nemen in de wachtruimte, U wordt zo geroepen hoor. Ik dwaalde in gedachte even weg. “Die ochtend was door de postbode mijn “Dossier SFG “ gebracht, wel daar werd ik niet vrolijk van, wel geteld 4 velletjes over een schouderprobleem uit 2003 dat was het. Klom natuurlijk direct in de telefoon,want waar waren mijn knie gegevens?? Stond er niet duidelijk op het formulier vermeld gegevens Knie operaties 1982-1992 Niets meer aanwezig vertelde de secretaresse Orthopedie, maar wacht U even ik informeer nog wel even voor de zekerheid voor U bij de afdeling documentatie of het echt zo is, enkele minuten later, Nee zoals ik al dacht Uw gegevens zijn vernietigt wij bewaren deze gegevens maar 10 jaar, voor enkele gevallen “en ik kreeg een hele rits zaken als voorbeeld” doen we dat wel langer maar in Uw geval dus niet. Uiterst vreemde zaak blijf ik het vinden maar om er nu een rechtszaak van te maken nee, hoe belangrijk ben je nou eigenlijk wat maakt het uit of men nog weet waar je welk virus welke bacterie je tijdens opname hebt opgedaan. Ben je gek dient geen enkel belang toch. Zeg nou zelf, wat maakt het uit als je sterft door gebrek aan info over voorgaande operaties Heel dichtbij zo’n geval mee gemaakt, iemand stierf totaal onnodig gewoon door gebrek aan inlezen van dat wat er niet meer was !! “ Ander geval was de hoeveelheid van medicatie toegediend bij een vriendin, deze gegevens waren later nodig om te kunnen zien of er permanente of tijdelijke schade was ontstaan. Ook hier wist niemand het, waren de gegevens gewoon weg misplaatst heet dat zo mooi. “Dus vraag altijd een kopie van je dossier na afloop operatie of chemo hou dat zelf bij je, ook een verzoek om het langer te bewaren kun je doen. Het is uiterst frustrerend als je later de gegevens nodig hebt en deze zijn weg!!! dosering van medicatie welke ect.” Mijnheer Hellewegen, 10:15 ik keek naar Jasmijn en zij naar mij haha precies op tijd. Goedemorgen Mijnheer ik neem het papier werk even met U door waarna U naar de Anesthesist kunt. Nee dit keer vergat ik het niet te vragen ze vergat zich voor te stellen! Wel een erg aardige dame verder hoor ;-) geboren; lengte;gewicht; medicijngebruik ect ect en toen de Bloeddruk ja die was van slag en hoe, heb natuurlijk een aardig halfjaar achter de rug zowel privé als op het werk. En ja dan loop je onopgemerkt schade op, en deze schade is een sluip moordenaar want je merkt het bijna niet voordat het te laat is. Want moe zijn en hoofdpijn,slechter zien enz enz we wijten dat allemaal aan het ouder worden toch. Maar vaak zitten deze zaken gewoon in de bloeddruk. Prik even wat buisjes bloed heeft U daar last van, vroeg de verpleegster, ik niet maar Jasmijn kan beter even de andere kant op kijken wat ze dus ook direct deed ;-). Nierfunctie,bloedarmoede, de bloedgroep, en alles wat nog meer nodig is om in het theater van de lach en de traan soms het voorportaal van de dood te mogen acteren bedacht ik. Nu nog even een hartfilmpje want ik zie dat U al eens eerder met een cardioloog in aanraking kwam. Uit voorzorg nemen we dat gewoon mee. Volgens sommige heb ik geen hart of het hangt op mijn rug, ahh U lijkt me juist zo’n aardige vent ga maar even liggen shirt uit en …. Borsthaar, Ja pak het scheermes maar want dat houd niet, tuurlijk wel zei ze let maar op. 5 minuten later erkende ze dat het niet veel scheelde of ze had zich aan me vergrepen met het (scheer)mes ;-) En ja hoor, daar kwam ook de verkrampte hartspier weer eens om de hoek kijken! “schouderhoogte net onder de onderkant van het schouderblad rechts als je daar pijn in een spier voelt niet een spiertje maar echt een spier die van rechts naar het midden van je lijf loopt ga een hartfilmpje laten maken!!!!” Ik dacht koudjes op de spieren had daar al wat langer last van. Dat ontstaat door te hoge druk U zult daar echt iets aan moeten doen vertelde ze me het kan zomaar 10 jaar van Uw leven kosten bij 100 jaar zult U daar minder over in zitten maar bij 60 daar loopt U aardig heen is het uiterst sneu voor hen die achter blijven en ze knipoogde naar me! De anesthesist verteld het U zo wel wat U moet ondernemen om dat goed te krijgen. Wij zijn klaar komt U maar mee, daar ging ik weer de wachtruimte in en wachten op wat verder komen zou. Ja zo begon ze mijn schattige dochter, sterke bomen vallen ook om als je ze niet verzorgt,luisteren kan ook voor jou geen kwaad Pa, wat een gelijk had ze dacht ik bij mezelf wat een stress was er gepasseerd en hing er nog in de omgeving van me. Gelukkig daar kwam de Anesthesist, Dat dacht ik toen nog!! “Pijnlijk zoals sommige zaken kunnen liggen onverwerkt nog of te vers te pril nog in het geheugen” Luuk Munsterman Anesthesist goedemorgen, Ruud Hellewegen geb 10-05-1956 eens even kijken rechter volledige knie prothese. “Voor me zat een midden dertiger neus in het med dossier en ondertussen vertellende wat en hoe het zou gaan. Praten ,schrijven en gebaren, wie denkt dat alleen vrouwen meer dan 1 ding kunnen vergeet het maar hier zat een duizendpoot.” Dat klopt. Dat U mij als Anesthesist tijdens de operatie zult treffen die kans is gering maar kan gebeuren, we zijn met 20 mensen verdeeld over 2 locaties Leyeweg en Sportlaan, U zult begrijpen dat hij die Uw intake doet niet altijd …., natuurlijk begreep ik dat. Wel U wordt verdooft middels een lokale verdoving via de ruggenprik, ik zie dat er al wat eerdere versleutelingen aan de knie hebben plaats gevonden! Dat maakt de operatie pijnlijker !!!!!! waarom zo verdomde eerlijk,we zullen daar rekening mee dienen te houden “ dank je de donder ik kreeg het Spaans benauwd, niet dat ik niet tegen pijn kan loop al jaren te knijpen van de pijn, maar uhh toch geen fijn gevoel” we zouden middels een slangetje dat in de rug wordt geplaatst wat beter de pijn kunnen bestrijden, dit wordt geplaatst bij de operatie en kan gewoon blijven zitten U houd een wat loom gevoel in de benen maar heeft minder pijn bij de oefeningen! Ik zag meteen de katheter, HELP O NEE, dat natuurlijk niet mijn ziekenhuis geschiedenis bevat vele momenten met mensen die, je raadt het al infecties , lekker mochten blijven in het ziekenhuis. Ik besprak mijn zorgen omtrent dit gebeuren , kijk een beetje pijn verwerk ik wel en ik zit niet te wachten op een urine zak, hij keek me aan en zei, wel we kunnen natuurlijk ook de zenuw van de knie lokaal verdoven door direct een lies prikje in de zenuw te spuiten tijdens de operatie. “U bent sterk genoeg om met 2 krukken naar het toilet te kunnen, kijk dat bedoel ik.” Wel laten we die optie dan vooral gebruiken want dat katheter mag je houden voor wat mij betreft. Tja en dan zie ik hier een ander probleem, want mijnheer Hellewegen met deze bloed druk is een operatie voor wat mij/ons betreft niet mogelijk, 112-184 wat denkt U zelf dit is categorie 3 een hoger en ik had om opname verzocht. Na wat praten over oorzaak en spanning kwamen we er uit de datum werd geprikt en ik ging via de huisarts aan de Beta blokker! Binnen 3 weken een normale bloed druk en ik er zou positief worden besloten. Maar vooral regelmaat en een strak dieet ! Dat dieet deed ik al ! Ik zakte gelijk terug in de tijd zo’n maand of 6 … van 121 kilo naar 101 met een ruggensteun en controle van MvH, ach dat krijg ik zelf ook voor elkaar knallen hub geen ouwe koeien uit de sloot, je weet hoe het moet. Nachtdiensten uh hoe denkt U daar over, wel Ruud hoe denk je dat ik daar over denk! Onregelmatigheid is funest voor dit soort zaken. En het is jouw operatie maar je krijgt toestemming als alles stabiel en vertrouwd is , rust en je goed voorbereiden lijkt me nu verstandiger,ik krijg het gevoel dat je het helemaal onderschat, doe dat niet want je komt van een koude kermis thuis dit is geen kleine operatie, trouwens de medicatie heeft nogal wat complicaties waarbij sterk verminderd reactie vermogen en slaap nog de minst erge zijn. Wel dacht ik toen, effe niet zeggen dat ik nog een weekend nachtdienst heb en dat daar geen andere voor te vinden zijn op het moment. Hier is een brief voor je huisarts het email adres is er om de waardes door te geven dat doet je huisarts en wij beslissen dan . Daar gingen we op naar de operatie, die hopelijk eind November plaats gaat vinden. Mooie van medicatie is dat je met een pijnlijke knie pijnstillers krijgt Diclofenac en of Brufen, tegen maag beschadigingen Nexium . Deze helpen prima maar verhogen de bloeddruk mega dus bij een slechte fysiek direct bloeddruk verhoging, waarna je weer Metoprololsucc, mag slikken om de bloeddruk regelmatiger te laten worden. Pijnstiller wordt 'dan' Panadol. ??? snapt U hem! Tot snel!!

(5) De start richting operatie.

09:37, 15/10/2011 .. 0 comments .. Link
11-10-2011 Haga Ziekenhuis te den Haag, melden bij de Poli Orthopedie inloop verpleegkunde, daar gingen we Jasmijn mijn 21 jarige dochter begeleiden haar vader, O wat ben je dan ineens oud hé dacht ik. Maar gelukkig relativeerde zei dat , zonder het te weten, die gedachte van mij werd ontkracht door simpel gestelde “ Je bent natuurlijk vreselijk zenuwachtig he pap was ik ook toen jij mee ging met mij” zo vergeten we niks! twee weten meer en onthouden meer dan een, goed idee me mee te nemen. Gemeld aan de Balie dachten we effe koffie en thee! Wel het water was nog niet in de beker of daar klonk “Mijnheer Hellewegen” “Mijnheer Hellewegen” zo dat lijkt overtoom wel ! Ja, volgt U mij maar. Patricia van Veen Verpleegkunde, stelde ze zich aan me voor, en ook ( vergat haar naam,niet netjes pff) een in opleiding zijnde verpleegster die in het kader van Multi- tasken hier opleiding en ervaring op deed zodat bij noodzaak ze de taak kon waarnemen. “Het is dus ook al in het ziekenhuis zo dat men een opleiding krijgt voor meerdere functie’s goed of juist niet, daar ga ik niet over .” Na een inleiding over het reilen en zeilen van de zaken in het ziekenhuis vragen over mijn gezondheid gebruik van medicatie andere problemen had ik thuis opvang verzorging ect, kwam het gedeelte van de opname dag. 2 uur voor de operatie nuchter aanwezig zijn, verdoving via een ruggenprik, het plaatsen van een katheter in de urinebuis (O my God)ontlasting richting blaas. Dat lijkt me nou helemaal niks he maar ja een volle blaas en niet kunnen plassen lijkt me ook geen pretje en het is maar voor “24” uur mag ik toch hopen. Een formulier om de krukken af te halen bij de thuiszorginstelling en een eerste aanwijzing dat ik het allemaal toch ietsje te makkelijk voorstel het is 6 weken “met” 2 krukken lopen werd me nogmaals gezegd O ik denk 2 weken maar ik denk vaker wat, we zullen zien hoe het loopt. En 4 weken lang mag ik mezelf iedere dag injecteren met een bloedverdunner, die is om trombose tegen te gaan, ik dacht waarom geen glas cognac is dat geen betere oplossing dat mag erbij zo vertelde Patricia, plooi maken op de buik naald er in en hups jaja dat is weer zo’n uhh lekker klusje afijn wat moet moet. Pleisters voor onder de douche, want de hechtingen gaan er 10 dagen na ontslag ziekenhuis pas uit en om nou zo lang niet te douche ;-). 2x een kous om de bloedsomloop te stimuleren want de aders krijgen een behoorlijke knauw en zullen dus hulp nodig hebben. Bind U er een aan het bed dan doen ze hem er om na de operatie, wel ik dacht dat wordt een zooi dan! “Mijn rechter been heeft door verminderd weerstand in 2006 een besmetting opgelopen wondje aan de voet “ in een spijker gestaan”( de Balkenende bacterie noemde ik hem) een op netelroos lijkende ziekte maar dan een die je vlees opeet dat koste me toen bijna alsnog mn been, 6 weken antibiotica en een koorts en pijn.” Nu gewapend met alweer een hand vol papier gingen we naar huis Jasmijn en ik, op naar de volgende date! 27 Oktober anesthesie.

(3) Besmetting op de OK.

09:58, 11/10/2011 .. 0 comments .. Link
Helemaal anders werd het deze maal aangepakt. 1984 December Geen gips! Hoera dacht ik want was daar wel klaar mee, nee direct oefenen want dat voorkwam vast zitten en vastklitten van ea dus ik bereide me voor op een 2e Kerst en Nieuwjaar in het SFG. Andre was wat zwaarmoedig over ea zag zijn carrière als Prof verdampen hij had getekend, speelde nog voor Excelsior waar hij in de laatste wedstrijd van het seizoen tegen AZ door R Spelbos gemangeld was, bij Feijenoord in 81 maar dat contract verliep dit lopende seizoen had er zelfs nog niet eens getraind, maar wie weet wonderen ect ect, Niet dus zou blijken en hij had een voorziene geest zoals eerder ook al. De operatie verliep voorspoedig en terug op de zaal dacht ik ‘eindelijk ‘, hoopvol gestemd starten we en begonnen we aan het herstel, maar allemachtig wat een pijn deed dat. Stel je een wond voor van ca 25 cm, ter hoogte van de knie aan de binnenzijde in de lengte van je been, aan de andere “buiten” zijde een snee van 5 cm gehecht met een soort van ijzerdraad daar een drain in, en dat ga je binnen 6 uur na de operatie buigen in een tempo van 15 maal per uur. In een soort van slee lag je been dag en nacht, al kreeg je in de nacht een uurtje echt rust want je moest ook slapen. Al kwam daar de eerste dagen niks van want gedwongen in een positie op je rug te liggen wie slaapt er dan makkelijk, buigen moest de zaak blijven buigen het leek wel een martelkamer uit de middel eeuwen . In de knie waren “Natuurlijk” wederom die drain’s aangebracht en deze mochten er na 2 of 3 dagen uit normaal gesproken was dat afhankelijk van wat er nog naar buitenkwam aan vocht. Deze keer duurde dat iets langer omdat het buigen niet echt mee hielp en er dus voor zorgde dat er wat langer troep uit de wond kwam. We lagen op een zaal met 6 personen tegenover ons lag een man die op dezelfde dag als ons was geholpen hij was voorzien van een nieuwe heup. Zijn drain mocht er op de 3e dag uit, die avond was hij van de zaal af. Waarheen? Niemand zei er iets over,later wisten wij wel beter. Samen vochten we voor onze knie, wil niet zeggen dat ik André er door sleepte maar mijn toch vrijwel altijd positieve insteek hielp geweldig en trok hem er ook vaak doorheen, al moet ik eerlijk bekennen dat zijn humor dat ook deden voor mij. Hij zei me een keer al halen ze je arm er ook nog af ga je tegen mij zeggen dat je er toch 2 had. We gingen er dus gewoon voor. Maar het zal niet mee zitten. Op de vijfde dag Vrijdag, waren bij ons de drain’s verwijderd, nu is het zo dat die dan onderzocht worden en op bacteriën getest. Zaterdag ochtend werden we als bij een overval gegrepen, zusters met mondkapjes een soort van steriele vitrage over onze bedden en weg waren we, in een kamer voor twee met voor onze kamer een sluis die een ieder door moest om bij ons te kunnen komen ! We waren besmet!!!! Er was een operatie virus in ons bloed gevonden we vormde een uiterst hoog risico en werden dus in quarantaine geplaatst. Knal daar kwam de eerste penicilline via het infuus naar binnen. Het ene na het andere zakje verdween naar binnen vrijwel elke dag een nieuw geplaatst infuus omdat de ader dat niet wenste vol te houden. Op een nacht het zal een dag of zes zijn geweest na het ontdekken van de besmetting, werd ik midden in de nacht wakker, bij het spaarzame licht zag ik iets vreemds aan het infuus van mn kamer genoot. k deed het licht aan en geloofde niet wat ik zag er hing een zak bloed aan het infuus, wat was dat ? André wakker maken, zuster bellen die schrok zich te pletter ze was vergeten een ontluchting slangetje aan te brengen hierdoor ging er dus niks uit maar kwam er wel wat in de zak met infuus. Het infuus slangetje liep als een rode veter over André zijn bed zo de infuus zak in. Vrijwel gelijk tijdig waren we lek en uit geprikt er was geen plekje meer over na 21 dagen infuus de Quarantaine was inmiddels opgeheven al moest iedereen nog wel bescherming om schoenen en een schortje aan. Tja sprak de prikzuster het aanbrengen van een gewoon infuus lukt niet we zullen een soort van permanente aanbrengen in de nek. Neeeeeeeeeeee !!! Niks er van Opzouten, vind maar wat anders alles deed namelijk pijn van al dat prikken ik was het zat. Na een bezoek aan onze kamer, vergat dat te melden maar zowel Ben vd Bosch als zijn partner Schreuder kwamen vrijwel iedere dag langs om te kijken hoe het ons verging, waren we die dag met Ben overeen gekomen dat het ook oraal kon 6 x 8 capsules antibiotica mochten we slikken per dag. In het totaal lagen we er 7 weken en toen mochten we naar huis. Met een vrachtwagen vol antibiotica konden we thuis verder. Therapie 5 dagen in de week zwemmen buigen fietsen lopen. Het ging KLOTE 2 weken na het verlaten van het ziekenhuis zat ik op Maandag bij de fysio in een behandel hokje opeens schoof het gordijn weg en zag ik André ! die had zijn haar er met een tondeuse afgehaald. Jemig wat is dat nou! Ik zat voor de spiegel en kreeg een vlaag van verstandsverbijstering zei hij, hup daar ging zijn lange kroeshaar depressief zijn doet rare dingen met de mens. Ik heb een afspraak voor volgende week jij ook zei hij? Ik weet nergens van, ja dat klopt sprak opeens onze fysio de beul Pieter jij ook ze gaan kijken waarom het niet wil lukken met de voortgang van buigen en strekken. Dus volgende week maandag middag/avond melden en dinsdag een kijkoperatie. Neem deze week maar vrij. Nu eerst even naar de reumatoloog want men wil zeker weten dat er niet een vorm van reuma is. Wel om kort te zijn de beste brave zode steker kwam met een naald aan die ik herkende als de trauma pijp, steek die maar waar de zon niet schijnt maar niet in mijn knie, en weg was ik en André liep mee. Die dagen vormde natuurlijk een klote week want wat nu weer, alles bleef maar verkeerd gaan. Het was in die week dat ik voor het eerst lam uit het café naar huis ging, straal bezopen op een bankje gezeten echt niet meer weten wat nu. Ruim 4 jaar bezig en nu weer een kijkoperatie????? Vrijwel iedere dag belde we elkaar en toen was het zover. Kaal geschoren been, klysma verwerkt, bibberen op de brancardtafel infuus in de arm, roesje (hielp geen moer meer) vooroverbuigen daar komt hij prik en daar ging ik weer, weg waren mn benen, in de spiegels zag ik het scalpeltje een klein sneetje maken, horen deed ik niks want ik had een koptelefoon op met afgrijselijke (toen vond ik dat) klassieke muziek. Na dat het slangetje uit mn dijbeen werd getrokken sloeg mijn hart 70 keer over want rang daar ging het mes een jaap van 25 centimeter verscheen over mijn been. Op dat moment storten mijn wereld in tranen liepen er over mn wangen gutste er over, dood stil lag ik te kijken naar wat men deed. De OK zuster die ik niet echt herkende door haar kapje maar wel bekende ogen had, aaide over mn hoofd en depte de tranen van mn gezicht, die ik niet tegen kon houden het ging vanzelf. Sluizen open en gaan je ben een mietje schoot het door me heen. “Meen dat daar mijn laatste tranen zijn gestroomd toen die dag” Ik zag wat rommel uit de wond komen nam ook het dicht maken nog mee en weg gleed ik. Een diepe zwarte afgrond in het leek op zelfbescherming, hoogstens 10 minuten bleek later. Mijn ogen opende zich op de verkoeverkamer mijn arm werd vast gehouden door iemand die ik herkende hey zei ze werd het je te veel daarnet. Tuurlijk dat ik die ogen herkend had daar stond Madelon! Pfff ineens was ik in ene weer die sterke vent, nee hoor maar dacht iets te voelen dus ja vandaar nee joh ik huil toch niet zomaar deed verdomde pijn dacht ik te zeggen. Ja dat zal wel nou schaam je maar nergens voor jongen, wat jij hier mee maakte de afgelopen jaren is geen kattenpis, en ook je maatje wat is dat met jullie. Alles gaat fout , werkelijk alles wat er ook maar fout kan gaat ook fout bij jullie. Ik keek haar vragend aan wat bedoelde ze ? Ja Ruud ik volg je al sinds de dag dat je binnen kwam in die Rode Alfa GTI, eerst bij toeval later beroepsmatig want was steeds bij toeval de OK verkoever zusterl. Die avond kwamen ze samen op visite de beide chirurgen Ben van de Bosch en Schreuder en onze Fysio Pieter geweldige maar keiharde vent. Ons werd verteld dat het 2 gevallen waren van postoperatief syndroom dat in beide gevallen de lichamen niet wensten te worden behandeld (klinkt raar he, maar zo vertaal ik het verhaaltje het simpelst) dat er alleen maar afweer in de knieën bezig was en dat er een enorme hoeveelheid bind weefsel zat. Dat verder opereren geen enkele zin meer had, dat we het op spierkracht moesten gaan redden, en dat zoiets volgens hen makkelijk kon gezien het volume daarvan. Madje kwam die 10 dagen dat ik in het SFG lag iedere dag wel even langs, haar blonde met zwarte plukjes haar, ze leek een lieveheersbeestje, was een heerlijk gezicht de vrolijke noot van de dag. Moet eerlijk bekennen dat door haar en haar motiveren en het bagatelliseren van alles wat ik maar negatief kon inbrengen mij er doortrokken toen en ook André meen ik. Steeds vertelde ze ons dat we zulke kabels van spieren hadden, dat die makkelijk de banden konden opvangen,dat tijdens de operatie, het gesprek van de OK die dag was geweest de spier massa van twee sporters, net als bij eerdere operaties dat we zulke enorme spierbundels bezaten dus trainen en gaan straks hoor zei Madje. André lachte dan en als ze weg was zei hij steevast Ruud gaan ze is gek op je. Maar ik was te veel en meer met die Fucking knie bezig dan te zien dat zij niet alleen kwam omdat het zo zielig was. Een heel goede vriendin was ze dat was wel zeker. Een lange weg werd ingeslagen naar herstel en wat was dat een instabiele bende.

(2) De dag van het ongeval 05-10-1980

09:39, 11/10/2011 .. 0 comments .. Link
Vandaag exact 31 jaar geleden Zondag 05-10-1980 om en nabij de klok van 12:00 sneuvelde de banden van mijn rechterknie ! Gedenkwaardige dag want 10-05 is mijn verjaardag! Het omgedraaide vreemd he. Net overgestapt naar een wat serieuzer en hoger voetballende team het 4e, maar waarvan de wedstrijd was afgekeurd die Zondag,werd mij door mn oude team leden “ Steeds Volharden 8” gevraagd met hen mee te spelen, we komen mensen te kort joh Ruud kom op help ons even. Tja wat doe je dan, juist je trekt je schoenen aan. Wat een fout bleek dat te zijn. Niets dan lof voor al die duizenden goedwillende amateur sporters maar er sneuvelt nogal wat aan enkels en knieën, simpel door onkunde lompheid en agressie en het wrange is het gaat nergens om. Uitgangspunt moet gewoon het lekker bezig zijn wezen, maar dat geldt voor vele niet. Nu was de keuze van mijzelf om na 10 jaar intensieve Waterpolo&Wedstrijd-zwem training ‘ tot landelijk niveau aan toe’ te gaan voetballen al geen gelukkige. Pezen en spieren ontwikkelen zich nu eenmaal naar gebruik en dat is in het water iets anders dan op het gras. Daar mijn trainen in het water achteraf weer voor veel geluk heeft gezorgd is een bijkomende mazel, de intensieve belasting had er kabels van gemaakt van mijn spieren, echter uiterst flexibele kabels niet geschikt voor een sport als voetbal. Vraag het een willekeurige Fysio. De mijne vroeg of ik wel helemaal lekker was toen ik dat besluit nam, dit had jij kunnen voorzien zei hij mij, wel ik voorzag niks zeg ik eerlijk . Door een onbehouwen actie van een 120 kilo zware Keep, die dacht heb ik de bal niet dan jou toch op zijn minst wel, die zijn beide voeten zowel op mijn schoen als zijdelings in mijn knie holte plaatste, waarbij hij mij met zijn zijn volle gewicht op mijn onderbeen over mijn eigen knie heen liet draaien. Het was een mooie worstel worp geweest waren we worstelaars, maar dat waren we niet. Het krakende geluid was 2 velden verder te horen vernam ik later ! Overtreding? Penalty? Hey bier team “Steeds volharden 8” wat verwacht je nou, de scheids zo deze al iets zag deed of hij niets had waargenomen ik was een moment even helemaal weg verloor Mn bewustzijn compleet, werd bij kennis gebracht naast het doel. Voelde een uiterst merkwaardige Pijn een als door watten verdoofde pijn, en kloppen van de knie. “Achteraf zijn dit soort scheidsrechterlijke beslissingen dus essentieel omdat hier verzekeringstechnische haken en ogen aanzitten een uitkering gaat over geleden verlies van inkomsten wel als je werkte in die tijd verloor je die eerste 2 jaar ziektewet nagenoeg niets aan inkomen dus kreeg je een grijpstuiver ter compensatie,het daadwerkelijke verlies zit hem in de periode daarna de WAO. En dan komen schuldvraag en aangifte ect ect om de hoek kijken les 1 leg alles vast doe ook altijd aangifte. Maar zoals in mijn geval niet eens fluiten voor een overtreding als een knie dus werkelijk compleet stuk is wel het is niet terug te draaien en was ik toen maar zo slim geweest." De “ wedstrijd” ging inmiddels gewoon verder. Geholpen door Koos Versloot en mijn toenmalige geweldige maat, de inmiddels bij een tragisch ongeval op zijn werk overleden Peter Wijtvliet strompelde ik naar de kantine, de knie had een omvang van een leuk volley-balletje. Het leek op een steeds verder uitrekken van het beschikbare vel. Hier heb je wat ijs en ik keek naar een plastiek zakje met daar 2 klontjes ijs in sorry dat is alles wat we hebben sprak de Kantine dame. Om eerlijk te zijn vocht ik meer tegen het niet weg vallen in katzwijm dan dat ik me kon ergeren aan 2 ijsklontjes. Hij moet naar het ziekenhuis zei Peet, got… veel gemor vanachter de kantine balie, want daar was men niet zo voor al dat gedoe. Ach krijg allemaal wat sprak Peet ,toen er na een half uurtje nog niemand was, ik breng hem zelf wel. Tot voor de deur van de Kantine reed hij zn GTI wat een eikels zei hij geloof ik wel 10 keer je kan toch zien dat het helemaal verrot is, joh valt reuze mee probeerde ik er voor mezelf de moed in te houden. Speel volgende week weer poogde ik nog. Ja je geloofd het toch zelf niet he sukkel. De voor stoel haalde hij er uit. Op de achterbank geposeerd van zijn Alfa Romeo werd ik afgevoerd naar het Sint Franciscus Ziekenhuis (SFG), alleen daar gekomen kon ik er niet meer uit. En wat een helse rit is dat geweest. Wacht maar even ben zo terug, daar ging Peet. Met twee verpleegsters en een brancard kwam Peet terug, tja gelukkig twee sterke dames want ik woog niet zoveel maar trek maar eens 80 kilo van de achterbank van een Alfa GTI geef het je te doen. Het lukte de dames ,vergeet ze nooit meer Brigitte en Madelon (madje), echter met wat kunst en vliegwerk en de nodige jodel lag ik op de brancard. Hup de naald er in dat vocht moet er uit, nou ben ik niet bang maar een naald van 5 mm ! ‘slikken’ moest ik zodeflikker op vertifie en alle kanten bewoog hij ook nog op, met daar een kanjer van een reservoir voor opvangen vocht aan vast welke 6 maal vol werd gezogen en geleegd waarbij het vocht gewoon ook zonder moeite bleef doorlopen uit de naald. Wel je begrijpt het al dit was zinloos. Foto’s dan maar ! Meneer, U kunt Uw vriend zo wel melden dat U hier niet weg komt vandaag, wat Uhh ik moet blijven? Niet zo formeel alsjeblieft mijn naam is Ruud, ze lachte wel Ruud het maakt niet uit hoor, blijven moet je toch. Keihard knalde het door mijn kop het is dus wel degelijk ernstig, wat denkt jij vroeg ik, Madje keek mij aan en zei mediaal ligt aan flarden dat is zeker, hoop maar op geen schade aan het gewricht. Later had ik mn hoop beter op de andere banden kunnen richten dat gewricht is nog 31 jaar mee gegaan! “ Note” Mijn moeder RIP had die ochtend er op gestaan dat ik haar keuken en gang zou voegen die tegelvloer lag er al 3 weken in. Moest dus nog gevoegd worden, met de nodige tegenzin mopperend het is Zondag pff deed ik het toch. Wat zal die blij zijn dacht ik op dat moment. U wordt morgen ochtend geopereerd door algehele chirurgie,mogelijk dokter Kwan?( Meen ik, de man nimmer gezien en later bleek het een ass te zijn geweest) Daar begon de ellende laat nooit bij een gewricht een snijder van chirurgie aan het werk gaan. “Vraag , desnoods Gil om een orthopeed weiger ieder ander, geloof het van me.” Hups Vette watten rekverband er omheen en klaar was Brigitte, het drukverband, want verloor wel erg veel vocht werd er vakkundig omheen gewikkeld. Daar stond Peet , Ruud, Ruud wat een drama ik zag het al direct, moet hier even melden dat Peet vet in het IJshockey zat en dus al de nodige trauma’s voorbij had zien komen. Dat wordt snijden he. Ik knikte. Wel ik kom straks nog even langs met wat spullen voor je. tja dacht ik kijkende naar mn korte broek, shirt en voetbal sok dat is nodig, had zelfs mijn linker schoen nog aan. Inmiddels werd de pijn steeds erger, het was rond de klok van 20:00 uur dat ik een zaaltje werd opgereden meer dan paracetamol kreeg ik niet, bij een trauma als dit werkte dat natuurlijk voor geen meter. maar met het oog op de operatie mocht het niet meer zijn dan dat ? Van slapen kwam helemaal niets bezoek "Peet met mijn broer Arie" ging rond 11 uur weg en daar lag ik te wachten wat komen ging. De ruggenprik die ochtend was het zaligste wat me overkwam in die laatste 18 uur. Wakker worden op de verkoeverkamer of recovery is nooit echt leuk, beetje brak en gedesoriënteerd kom je uit je roesje, gelukkig geen algehele verdoving want dan ben je, zo hoorde ik, stik misselijk. Al moet ik zeggen dat veel mensen gewoon wakker zijn bij een verdoving via de ruggenprik die is puur voor een verdoving van het onderstel en daar raken de meeste niet van onder zeil. Na enkele testjes waarbij gekeken wordt hoe je hersteld verdwijn je van die afdeling en gaat het herstellen beginnen. Met een stuk Gips om het been van de enkel tot aan de lies 2 drain en de gedachte dit is geen klein dingetje kwam ik de zaal weer op. Via de het zaal hoofd vernam ik dat het "mee" viel de mediaal binnenband was afgescheurd en dus weer gehecht, 6 weken gips en daarna fysio dat was het scenario, hoe anders zou dat gaan aflopen! De Operatie arts nimmer gezien! Na 5 dagen mocht ik op 2 krukken het ziekenhuis verlaten wat een drama daar ging ik. Veel kun je niet al gaat het natuurlijk steeds makkelijker en zit het gips je steeds minder in de weg. Het blijft vervelend dat wel. Grote schrik het gips eraf heerlijk onder de douche eindelijk, maar wat een vreemd gevoel alle zenuwen zijn door gesneden en dat is een uiterst merkwaardige gewaarwording als er water over je been loopt. En dat been jemig het is de helft van de ander zo lijkt het al is dat een vertekend beeld, snel naar de therapie en spieren opbouwen. Na acht maanden intensive training van de beenspieren hield ik het voor gezien ze konden me wat bij het aflopen van de trap had ik een vreemd gevoel mijn knie was instabiel! Dat beeld je jezelf in sprak de fysio, wel dat kan zo zijn was mn antwoord maar ik merk het en dat is geen inbeelding. Hardlopen was duidelijk geen makkie uiterste concentratie vereiste dat en dan nog slechts even en buiten lopen ! nee niet echt op de loopband ging redelijk goed maar werd het terrein minder vlak dan ging het fout. Uiteindelijk via mn huisarts die ook wel vond dat er iets van ruimte zat al was het uiterst weinig naar het SFG terug, nee nu niet naar de snijders van chirurgie maar naar een echte arts “ al is dit een beetje overdone het was bij mij zo het gevoel” Liesbeth was de assistente van B vd Bosch Orthopeed en dat mocht iedereen weten. Wat zag deze dame er strak uit de klasse straalde van haar af. Mijn eerste kennismaking was gaat U maar zitten de Dokter is nog wel een uurtje bezig. Op mijn klokje kijkende zag ik dat het 17:15 was en het ziekenhuis stroomde leeg. 19:00 Liesbeth zei zonder verblikken of verblozen zo meneer Hellewegen U bent aan de beurt loopt U mee. Spoed klusje sorry zo begon mijn vd Bosch avontuur. Wat kan ik voor je betekenen, daar stond de clubarts van Feyenoord wat een vent voelde zn handdruk nog. Waar is deze knie behandeld allemachtig wat een snee alleen mediaal humm, hier op chirurgie wat een drama, kom laat maar even kijken. Tja er zit een klein beetje spelling in maar om daar nou een operatie ach weet je we voeren een endoscopie uit even kijken kan geen kwaad. Nou op wintersport zal je er niet mee gaan nu, wat denk je eind December dan ben je voor de Kerst en Nieuwjaar weer thuis. Ja prima tuurlijk en met een afspraak me te melden 21 December ging ik naar huis wel wat vreemd had ik het dan toch mis? Daar ging ik 22 December 1981 voor een kijk operatietje, ritueel van het roesje de prik het rillen op de tafel voor de operatie want here mn tijd wat heb je het koud.is het zelfde al was de klysma weer een andere ervaring. Hou dat maar eens 10 min vast geef het je te doen. Operatie mee gemaakt wat een geworstel met je been, Kijkoperatie mn neus. Opnieuw hechten mediaal band en 2 kruisbanden vervangen door stierenpees . Dan staat daar een glunderende dokter naast je in de verkoeverkamer die je meldt er is ietsjes meer gebeurd dan drie gaatjes! Had het al door dacht ik te zeggen maar er kwam iets anders uit. Afijn drains gips het hele riedeltje en 6 weken wachten daarna gips er af en oefenen. Heel veel oefenen. Intern SFG kreeg ik top of de Bill therapie puls werk ,elektroden die de spieren stimuleerden maar er zat iets mis, voorgesteld werd ik aan prof voetballer André Wasiman ik mocht Andre zeggen. Hij had het zelfde euvel aan zijn knie. en had moeite met de motivatie om er uit te komen, wat had deze jongen een gelijk. Met Andre leerde ik ook spelers uit de selectie van Excelsior kennen Aadje Leenheer, Ton Pattinama ect. Het zat goed fout in de knieën Andre wist het al op de een of andere manier werd het hem duidelijk. Knie bleef kokend heet het zat goed fout. Na drie maanden werden we beide wederom geopereerd, alles werd uit de knie gehaald en de knie ging dicht wachten en rust houden. De Kniebanden (stierenpees) werden bewaard in formaline om bederf tegen te gaan, wat was er nou gebeurd “vernam dit na jaren” de verpleger die hier zorg voor droeg, was vergeten deze pezen schoon te spoelen. Dus allebei zijn we voorzien van “vervuilde Pezen” dit is gaan ontsteken waardoor de ruimte in de knie steeds minder werd en er ook een soort van kapsel omheen groeide de gehele knie was dus verklit. Na een maand of negen wederom voorzien van deze maal kunst banden deze maal van kunststof.

(1) Kennismaking met Dr Baas Orthopeed

09:29, 11/10/2011 .. 0 comments .. Link
Ik zal proberen via deze Blog de wetenswaardigheden te melden omtrent het vervangen van mijn rechterknie! Na een voetbal ongeval op 5 October 1980 waarbij de kruisbanden als mede mijn mediale binnen band afscheurden. Is de dag aangebroken de knie door middel van een prothese te vervangen. Nog een Winter wordt ietsjes te veel van het goede ;-), zonder de banden het toch behoorlijk vol gehouden. Deze week een aanvang! Misschien zul je denken gatver wat maak jij nou! Maar misschien komt er een dag dat iemand er baat bij heeft. En ik vind het aardig mn verhaal te delen dus!! Afgelopen dinsdag, ai hoe kan het zo, de 13-09-2011 op afspraak geweest Orthopedie HAGA in den Haag U volgt route 42 melde de dame die mij voorzag van een vel stickers en een patiënten kaart. Waarom mijn operatie daar in het HAGA, wel ! ( er heerst in het Rotterdamse een virus en ik ben daar uiterst gevoelig voor, later meer daarover) Ben daar terecht gekomen na wat voor onderzoek op het internet waarbij ik werd geholpen door een goede vriendin, die vond dat ik naar de beste zou moeten zoeken, wie niet denk je dan, maar ik ben nog al laks vandaar laat vaak de zaak me maar overkomen. Uit dat onderzoek op het internet kwamen drie voor mij best lijkende oplossingen. Orthopedium in Delft Orthopeed Marcel Driessen , CWZ in Nijmegen en Niels Baas HAGA te den Haag. Ik verkoos het HAGA ! Wetende dat er ook dingen fout kunnen gaan koos ik de zekerheid van een arts die ik vertouwde en verkoos ik de wat veiligere omgeving van een ziekenhuis boven die van een kliniek. Allereerst even foto’s maken Route 25 ? ? ?,daar vroeg de röntgenlaborant me wat dat was voor een knie, U heeft geen krukken bij U ? ik lachte maar even. Terug naar Route 42 alwaar me verzocht werd nog even plaats te nemen. '”Dat met die Routes is wat hoor, begreep het eerst niet dacht waar hebben ze het over, tot ze me wees op de bordjes!” En ja hoor precies op tijd of zelfs 5 min eerder dan afgesproken werd ik geroepen, mijnheer Hellewegen deur 7!! De dokter komt zo gaat U even zitten, dat was zijn assistente die net als ik al eerder had gezien een mooie kleine tattoo op haar ringvinger had staan, ze was de derde het viel me op “HAGA mode ;-)”. Wel geloof me is zo uit het boek dan wel de film gestapt,Orthopeed Niels Baas, zelfs Akka van Kebnekajse, nee alle gekheid op een stokje. Deze Niels kwam op mij over als bekwaam chirurg, de eerste hand druk al voelde het zelfde als bij Ben vd Bosch SFG vroeger, wetende wat te doen waar hij voor kwam te staan,en dat melde hij me dan ook. Al was zijn eerste vraag, kun je daar nog wel mee lopen zonder pijn! Uuhhh nee dus, hij knikte begrijpend. Rechts is er geen enkele ruimte meer tussen onder en boven been waarbij het boven gedeelte zelfs over het bot van het onder been heen steekt. Iets in zijn gezicht zei me wat te zeggen, de toch wel wat verbaasde uitdrukking was er niet zomaar. Mijn pijngrens moet wat hoger zijn begon ik ,of misschien mijn angst voor opnieuw een operatie neem ik maar aan, want ik loop al minstens 15 jaar niet pijn vrij dwz ieder dag pijn met pieken en dalen, waarbij de afgelopen winter me duidelijk maakte er maar wat aan te gaan doen, twee maal op mn plaat bij het hond uitlaten, geen gevoel meer door de kou! Ook op de ladder is het niet meer wat het was. En na het regelen van het verkeer afgelopen winter (uurtje of 2 in de kou) zelf geparkeerd staan en niet meer voor of achteruit kunnen. Als je dan naar zo’n röntgen foto van je knie kijkt, en je ziet dan linker en rechter knie naast elkaar waarbij er feitelijk nog maar een zichtbaar op een knie lijkt , waarbij het rechterbeen twee op bloemkoolachtig lijkende uiteinde vertoont onder en bovenbeen met daarvoor en naast nog wat zooi, en de andere er prima uitziet! Tja maak daar dan maar weer eens een knie van dacht ik. Succes Niels! Maar Niels melde mij, terwijl ik al liggende op zijn behandel tafel nog wat bezorgt keek, opgewekt daar komt minstens 90 graden buigen uit en strekkende plat op de tafel, nu kan er een pingpong bal onderdoor rollen,dat wordt plat op die tafel liggen straks let maar op. En jij doet straks alles beter makkelijker en zonder pijn. Joh als ik daar even voor ga zitten heb jij een wereld knie. Nee Ruud dat gaat helemaal goed komen let maar op. Na de operatie de volgende dag in de benen,6 weken rustig aan met de kruk en dan zul je zien dat ik gelijk heb. Mn assistente verteld je de verder gang van zaken wij zien elkaar medio November! Terug aan de Balie kreeg ik een map voor de anesthesiologie een behandelwijzer en een afspraak bij verpleegkunde, de assistente deelde mee daar vooral niet alleen heen te gaan ivm herstel en de mogelijk zaken waar andere rond mij mee te maken zouden krijgen. Even zelfs de anesthesist bellen voor een datum voor onderzoek vitale functies en bloed. Buiten draaide het me even. daar ga je Ruud ! “Sinds 5 Oct 1980 is er 7 maal het mes in geweest, die rechterknie weet wat, kom daar later nog wel eens op terug lekker stukje om te delen” Heb dus al een aanzienlijke operatie ervaring ben daar niet blij mee maar het hield me wel op de been vandaar.

(4) Na 5 operatie's geen spat verder! De Wig.

09:01, 11/10/2011 .. 0 comments .. Link
Wat een drama 5 x geopereerd en geen steek verder therapie in het ziekenhuis hield op na een aantal weken, vooral ook omdat Fysio van het SFG daar vrijwel enkel aan patiënten die onder behandeling liepen van de interne specialist werd gegeven ophield. Meer had ik het idee dat men ons wilde lozen. En daar er geen eer meer te behalen viel mochten we gaan!! Ik volgde André nog naar een Fysio waar hij door Feijenoord werd heen gestuurd nabij de Slinge, maar toen ook de verzekering begon dat het aantal behandelingen eindigde en ik het zelf moest gaan betalen haakte ik daar af. Met een Knie waar veel speling in zat en met het gevoel vet belazerd te zijn door de omstandigheden en het lot heeft het mij een aantal jaar gekost in te zien dat je verder moet. Geen sporten waarbij de knieën te zwaar worden belast, wel je kunt bedenken dat er weinig overblijft voor een man die het moest hebben van fysieke kracht dus lopen ect passé . “Onze toenmalige Fysio therapeut Pieter vertelde mij in 1992 pas dat de stierenpees geplaatst in onze knie niet was uitgespoeld en er dus vuil was ingezet. Die knieën van zowel André als mij hadden nimmer meer een kans op herstel gehad zo vertelde hij. Hij deelde mij dit mee toen ik voor mijn dochter loop schoenen kocht in zijn zaak die gespecialiseerd was in loop schoenen. Het was voor mij een enorme schok dat te vernemen men had dus verzwegen dat het ziekenhuis fouten had gemaakt. Maar hiervoor een procedure opstarten? Kreeg ik daar mijn knie mee terug? Ik wilde niet meer terug denken aan die periode.” Voor mijn baan in de Bouw was het al jaren einde oefening, WAO was mijn lot hier,het besef kwam nu dan ook dat mijn vader er naast zat! Zijn motto was immers altijd wat moet je op school ? Geld verdien je met je handen jaja Pa maar had toch liever mijn hersens verder ontwikkeld. Wel de sportschool in en daar op de fiets en met diverse spierkracht ontwikkelende app bezig om de stabiliteit terug te vinden wat uiteindelijk niet echt maar wel iets lukte. In 1988 na een valpartij met de race fiets, want dat kon natuurlijk wel maakte een behoorlijk klap, rijdende over de landelijke wegen rond Zoeterwoude waarop net even iets te veel klei lag en de regen haar glibberend werk deed. Hierbij werden schouder elleboog en knie behoorlijk geraakt, viel ook dat als sport weg, angst om te vallen was behoorlijk groot. De bezochte arts rade het mij dan ook af ! In 1989 een arts bezocht in een privé kliniek in Turkije dit om te kijken of er iets gedaan kon worden de pijn werd steeds erger en de enige oplossing die men hier in NL bood was kunst knie. Het plaatsten van een kunst knie werd me afgeraden hou het zolang mogelijk vol was het devies. Foto’s onderzoek en een advies! er was de mogelijkheid een stukje uit de enkel te halen dit als een wig in mijn onderbeen te plaatsen waardoor er ruimte ontstond in het knie gewricht. Wel ik terug naar Nederland afspraak met vd Bosch gemaakt en dit besproken. Tja zei hij en hij haalde Schreuder er direct bij, dat is mogelijk maar bied misschien kort een oplossing meer niet. Hoe kort vroeg ik, 3 tot ? jaren. Zoiets daar kun je rekening mee houden Doen zei ik tegen hem direct doen die kunstknie komt later wel. Medio Maart werd ik opgenomen ! 2 persoon op een zaaltje Het hele riedel speelde zich weer af en toen ik op de zaal lag dacht ik, madre mia ik hoop dat ik een aantal jaren zonder pijn verder kan! Been in het gips twee operatie velden onder bij mijn enkel en boven net onder de knie. Drain’s er uit gelukkig schoon!!! Jajajajaja nou wacht maar even. En op de 5 dag na operatie naar huis. Nu wil het geval dat ik Madje tegen het lijf liep of eerder zei tegen het mijne. Niet meer werkzaam in het SFG,maar hoe wil het toeval op bezoek bij een oom met een nieuwe heup en ? juist die lag naast me. 2 geweldige kids en ook een leuke vent woonde in UK wat dingen besproken en ja André had gelijk gehad en ik was dus dom geweest hahaha, nee hoor prima zo geweldige meid. Er hing een vreemde lucht in de kamer maar ja wat is er vreemd in een ziekenhuis! Morgen mocht ik naar huis gelukkig! Eenmaal thuis viel het op dat mn lakens nat werden er een soort vocht uit mn gips lekte en dat mijn been enorm jeukte! Het was wat warm dus je denkt transpiratie! Na 2 dagen thuis te zijn werd ik op Zondag misselijk draaierig en gleed ik soms even weg. Op handen en voeten de trap op ja en toen zat ik ineens onder aan de trap even out was ik. Maandag om 10:00 uur was ik in het SFG. Liesbeth de nog immer zijn assistente zijnde kanjer werd door Ben van de Bosch verzocht het gips los te maken er kwam id een vreemde lucht afijn even kijken wat dat is. Met zo’n apparaat waarvan je denk straks zaagt ze in mn been haalde ze het gips er af en dat in je been zagen kan niet zo werkte dat niet. Op mijn rug liggend zag ik het gezicht vertrekken van Liesbeth en niet zomaar vertrekken ze was zichtbaar geschrokken. Ik richtte me op en viel terug in mn kussen! Want daar vanaf mijn lies tot mijn enkel zag ik een bloederige drabbige massa, vreemd genoeg waren de snij plekken rondom de wond niet aangetast. Ben stapte door de deur en stond verschrikt stil dit had hij nog nooit gezien! Echt nog nooit. Hup daar ging ik Quarantaine in, en totaal afgezonderd werd ik op een hele lege afdeling geplaatst, geluk bij een ongeluk was dat. Men was begonnen een afdeling te creëren die dag en week behandeling zou gaan uitvoeren deze was bijna klaar en voor gebruik geschikt. Daar lag ik dan 2 verpleegsters helemaal voor mezelf geweldig toch zou je denken, lekker belangrijk dacht ik. Wat was hier aan de hand? Infuus er in antibiotica er in en onderzoeken. Alles maar dan ook alles werd onderzocht en het werd steeds slechter ik had grote vrees voor mijn been en dacht na alle ellende wat is dit in godsnaam allemaal. biopsie 3 stukjes vlees werden er verwijderd gemeen pijnlijk was dat! Bloed werd iedere dag geprikt 6 a 8 buisjes verdwenen er iedere dag! 14 dagen duurde het en heel langzaam herstelde mn “vel” het drab zich iedere dag werd alles schoon gemaakt! 14 kilo gewicht was ik kwijt netto 79 kilo woog ik nog. Bijkomende probleem was natuurlijk dat mijn knie niet mocht worden gebogen dus slapen was een drama en daardoor ook mijn fysieke gesteldheid ben de dienstdoende verpleegsters dan ook nog altijd dankbaar ook Ben vd Bosch bezocht me regelmatig wat een enorme pech pure pech! Al was die niet uitgespoelde pees natuurlijk oorzaak van al dit leed en dat had niets met pech van doen. 3 weken duurde mijn verblijf niets werd er gevonden het was iets van buitenaf niet iets van uit mijn lichaam was de oorzaak, dat was vast komen te staan. Was dat nou zo of werd ik weer met een kluitje in het riet gestuurd ik weet het nog steeds niet. Na totaal 8 weken kon de Fysio zijn werk weer verrichten. Mijn knie had weer wat ruimte en wonder boven wonder was de pijn stukken minder. Nu 20 jaar verder wacht mij dan uiteindelijk toch de prothese ! Deze zal in het HAGA te den Haag worden geplaatst. Vandaag 11-10-2011 heb ik mijn soort van info sessie gehad en is me verteld waar ik rekening mee moet houden (komt ook nog in de blog). 27-10-2011 volgt een gesprek op anesthesie en kort daarop maar nog in 2011 de operatie !

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

(9) Einde en een nieuw begin inzicht!
(8) Datum is bekend!
(7) De Bloeddruk.
(6) Anesthesiologie
(5) De start richting operatie.

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer