Zondag 7 Januari
Jeromy pakt vlug zijn sleutels uit de keukenla. Hij loop naar de garage, om daar zijn fiets te pakken. Jeromy steekt de sleutel in het sleutelgat, hij wil hier weg en het liefst zo snel mogelijk! Op weg naar school fietst Marloes langs, ze bij haar beste vriendin ontbijten waarna ze samen naar school gingen. Zij is het meisje op wie Jeromy al jaren verliefd is. Maar dit keer zegt hij niet té vrolijk “Hallo Marloes” tegen haar, hij trekt zicht niets van haar aan. Zolang hij maar hard doorfietst, dan vergeet hij alles om zich heen. Hij wil niet meer aan huis denken, niet aan zijn vader, noch zijn moeder.
Als Jeromy na 25 kilometer veel te vroeg op school aankomt, geeft dat hem niks, in tegen deel. Nu kan hij nog leren voor dat proefwerk Duits van straks, of de conciërge vragen of hij nog wat voor Jeromy te doen heeft. Voor het proefwerk Duits heeft hij nog helemaal niets geleerd, het is thuis ook altijd veel te rumoerig. Thuis kan Jeromy zich nooit concentreren er is altijd ruzie en geschreeuw. “Begegnen is tegenkomen en Kennst du die Leute gut was... uhm... Ken jij deze mensen goed” denkt Jeromy hardop. “Meneer van Haren wat doet u zo vroeg op school?” schreeuwde de conciërge met zijn veel te schelle stem door de lege kantine. Jeromy loog dat zijn ouders zijn kleine zusje naar school moesten brengen en hij wel mee kon rijden. Anita is het zusje van Jeromy ze kunnen het samen erg goed vinden. Ze is 7 jaar en scheelt 5 jaar met haar grote broer. Jeromy’s hele school was het eerste en het tweede uur vrij, ze hadden de dag ervoor een schoolfeest gehad en mochten daarom uitslapen. De conciërge had het zogenaamd heel erg druk en moeste er weer vandoor. Jeromy vond deze conciërge altijd erg grappig, hij deed alsof hij het zo druk had maar je zag hem nooit aan het werk. Hij stond altijd maar wat met de leerlingen te praten en verder zag je hem heel trots met zijn telefoon van de school over het schoolplein en in de kantine lopen. Jeromy wou eigenlijk niet tegen de conciërge liegen, hij mocht hem zo graag, maar Jeromy kon gewoon niet anders. Hij werd gek van al die leugens, nooit de waarheid kunnen vertellen, nooit zijn hart kunnen luchten.
Na 10 minuten leren heeft Jeromy geen zin meer en het is nog 45 minuten totdat de bel gaat. Dan maar de conciërge zoeken misschien heeft hij zin om te praten of heeft hij een klusje voor hem. Na een tijdje met de conciërge gesproken te hebben begon de conciërge opeens heel hard te lachen “je bent toch niet te vroeg op school gekomen om te werken, om voor mij het schoolplein te vegen of een ander klusje te doen? En dat alles ook nog vrijwillig zonder dat ik je straf heb moeten geven? Maar vooruit je kunt de bladeren van het plein vegen, de bezem staat in het magazijn in een kast naast de stofzuiger.” Jeromy had eigenlijk gehoopt op een beter klusje, maar hij had het niet voor het uitkiezen dat was zijn hele leven al zo geweest. Alles wat Jeromy moest doen is hem altijd opgedragen en nooit een beetje aardig gevraagd. Jeromy was te vroeg op school gekomen om zijn familie te vergeten maar nu denkt hij alsnog aan ze. Hij had geen zin om te vegen maar hij moest iets doen om de tijd te doden.
Jeromy staat al een kwartier te vegen als de bel gaat. Langzaam loopt hij naar lokaal 121, proefwerk Duits. Jeromy hoopt dat het proefwerk een beetje makkelijk is, want hij heeft amper geleerd. Als hij maar geen onvoldoende krijgt, wat zal er dan weer gebeuren? Wat zal zijn vader zeggen, of nog erger wat zal zijn vader doen? Als alle proefwerken zijn uitgedeeld is Jeromy meteen weer rustig. Zo op het eerste gezicht leek het proefwerk heel erg gemakkelijk en hij begon meteen te pennen. Het proefwerk had Jeromy snel klaar, al binnen 10 minuten. Hij keek de klas in maar hij kon Marloes nergens vinden, wel zag hij Mara. Mara is de beste vriendin van Marloes en ze kwamen altijd tegelijk op school. “Zal ik Mara vragen waar Marloes is, of valt dat te erg op?” Jeromy twijfelt maar schrijft toch een briefje waarop staat waarom Marloes niet zoals gewoonlijk naast Mara zit, ook stond op het briefje “is m&m vandaag niet compleet?”. Jeromy schuift het briefje onopvallend door naar achter en Mara leest het. |
