Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

"Het Echte Leven" van Sianie..

Illusies, Besef en Liefde..

18:23, 23/9/2010 .. 0 comments .. Link

Wanend in de illusie dat ik
Een lelie ben, puur en licht
Stralend wit van onschuld
Een engel met haar ogen dicht..

Wanend in de illusie dat ik
Een boomstam ben, sterk en groot
De kwetsbaarheid van de wortels
Onder de grond, wellicht al dood..

Wanend in de illusie dat ik
Lief kan hebben en wordt bemind
Rood kleurt de eeuwige liefde
De wangen van het naieve kind

Want terwijl ik in illusies waan
Begin ik steeds meer te zien en voelen
Begrijp ik nog altijd maar een stukje
Van hoe anderen het goed bedoelen

Besef ik dat ik blind en schuldig ben
Besef ik dat mijn kwetsbaarheid leeft
Besef ik dat liefhebben en beminnen
Wel gaat om wat je een ander geeft..

De zoveelste misstap in jouw richting
Omdat jij bij mij vandaan lijkt te rennen
Maakt dat ik besef dat ik de afstand neem
Omdat ik bang bent dat je mij leert kennen

Wanend in de illusie dat ik
Een kasteel ben, muren van steen
Groot en hoog, ben ik onbereikbaar
Een klein meisje gevangen en alleen

En het spijt me dat ik soms verdwaal
Omdat ik de weg naar jou niet weet
Het spijt me dat ik in illusies leef
Omdat ik de wereld soms zo graag vergeet

Wanend in de illusie dat jij
Niet om mij geeft of ooit zal geven
Ben ik even teruggegaan naar
Het vertrouwde deel van mijn oude leven

Wanend in de illusie dat hij
Mij zou kunnen geven wat ik nodig had
Vergat ik dat ik eigenlijk stiekem al
Met jou bij mij het allermooiste bezat

Nu..

Besef ik dat ik blind en schuldig ben
Besef ik dat mijn liefde voor jou leeft
Besef ik dat liefhebben en beminnen
Wel gaat om wat ik aan jou geef..

Liefde..



Zwart en Roze..

18:08, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Zwart maar voor even wit
Donker, een paar blikken schijnlicht
Voor even is het zoals jij het wilt dromen
Zoals ik het verban en toch dicht
Rook is waar vuur ooit was
Schemer is waar donker en licht niet kunnen kiezen
Wie zal winnen en wie verliezen
Als jij en ik nooit wetende wie
de laatste woorden sprak en wie ze las
Zwart, waar ooit roze het zand toescheen
Schijn, jij en ik
Ik ben de zee en jij alleen
Ik zie je in het donker
Jij vergeet mij in de roze lichten
En die discrepantie
Dat is waar de golven de gaten dichten

© Sianie



Een Verhaal over de IKEA

18:06, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Het was in de IKEA dat ik dacht; ik wil nooit kinderen. Vrouw, blond, IQ van ik schat zo'n 130 zegt: 'Lieverdjes, komen jullie alsjeblieft mee deze kant op met mama liefjes?' Alsof ze een iedere week braaf voor de televisie gekluisterd zat op het moment dat 'de Opvoedpolitie', 'de Nanny', of weet ik veel hoe alle pedagogisch verantwoorde tikkeltje te commerciele programma's heten die bedoeld zijn voor de wanhopige moeder, en van deze programma's leert op een positieve manier je kinderen te benaderen en ze te vragen of ze naar je willen luisteren, koetjiekoe.. ;-) . Alsjeblieft zeg, als ik daar zou lopen met mijn kinderen (ik geloof dat ze daar overigens de ballenbak voor uitgevonden hebben, maar dat terzijde), dan was het 'hierkomen en wel nu' geweest wat je had gehoord op een verre van zoetsappige, pedagogisch verantwoorde toon.

Het was in de IKEA dat ik dacht; als ik dat denk ben ik wellicht het type 'hond', maar niet het type 'kind'. Het is niet zozeer dat ik daar nu al mee bezig moet zijn, bijna 23 lentes jong en vrijgezel, maar op mijn leeftijd had mijn moeder al twee kinderen en om me heen zie ik er ook steeds meer die 'erover nadenken' of die het 'geheel toevallig is overkomen'. Tja, een kind overkomt je, overdondert je, overwelmt je en overrompelt je..
Vannacht heb ik gedroomd dat de plotselinge groei van twee van mijn lichaamsdelen te verklaren was door een kind dat in mij groeide. In mijn droom beviel ik binnen twee weken in plaats van 'the dreadfull fourty' en bevond ik mijzelf binnen twee uur na bevalling achter mijn bureau met computer, druk bezig met financiele onderhandelingen. Het was in de IKEA dat ik dacht; als ik dat droom, ben ik wellicht meer het type 'carriere' dan het type 'kind'.

Het was in diezelfde IKEA dat ik dacht; zwanger = dikke buik, geen alcohol, geen sigaretjes, geen franse kaasjes, geen nachtjes doorhalen, opgezette benen, vlekken op je gezicht en kotsen 's ochtends, wellicht ben ik meer het type 'adoptiemoeder' dan 'baarmoeder'(oh, daar komt het woord dus vandaan?!). Mijn hartslag zakte van mijn keel weer terug richting mijn hart. Dat was de oplossing, mijn plan, ik adopteer de kids wel.

Het was nog steeds in de IKEA dat ik dacht; zwanger = een wonder, een kind in je buik voelen groeien, een mens voortgekomen uit twee mensen, en natuurlijk een reden om flink te vreten en shoppen, wellicht ben ik toch meer het type 'bevallen' dan 'laten bezorgen'. En toen begreep ik de boodschap die in een bezoek aan de IKEA verborgen lag. Kids zijn enig wanneer ze onderdeel van je plan zijn of wanneer ze je overvallen, want dat schijnen moderne kinderen te kunnen ondanks de verschillende hightech beveiligingsmechanismen van tegenwoordig.

Voor mij heeft mijn droom in combinatie met het verhelderende bezoek aan de IKEA (what the fuck doe je daar ook op de eerste regenachtige dag van de lentevakantie?) met zijn ellenlange rijen voor de ballenbak, de acht oproepen van het type 'kind is ouders kwijt' in de 45 min dat ik daar binnen ben geweest en de groepen ruziende kinderen bij het ijsautomaat met softijs op plaatsen die niet bedoeld zijn voor softijs, bijvoorbeeld neusgaten, opgeleverd dat ik eigenlijk nog geen reet verder ben met de nodige planning van mijn leven; reizen / relatie / woonruimte / carriere / bankrekeningsaldo etc. Maar één ding heb ik wel geleerd en dat is dat ik nooit meer op kindvriendelijke tijden naar de IKEA ga... en dat, dat het enige is wat in het leven te plannen is..!

© Sianie



10 Zinnen die Alles Zeggen..

18:05, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Soms ben je zo dichtbij
Soms ben je zo ver weg

Ben je dichtbij dan schrik ik van je
Ben je ver weg dan mis ik je

Het is goed dat je soms niet dichtbij
Niet ver weg maar gewoon in de buurt bent

Dan schrik ik niet
Mis ik je niet

Weet ik dat je er bent
Weet je ook dat ik er ben?

© Sianie



Een Verhaal over Een Bezoek aan de Groentenboer

17:58, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Sta je bij de groentenboer, zie je een man. Jaar of 45, type Balkenende, met een boodschappentas met een leeftijd hoger dan de zijne. De man dirigeerde de groentenvrouw van de appels (Fiji, 900 gr), naar de peren (Doyenne du Comice, 750 gr) om na nog zes bestellingen te eindigen bij 'toch ook nog maar 450 gr Elstars', de appels dus. Als ik naar de groentenman ga bestel ik gewoon een kilootje van zus en een bakje vol zo, simpel en altijd alsof niet de klant, maar de winkeleigenaar koning is. Zonder eigenaar geen winkel is mijn motto. Maargoed, aangezien meneer er zo eindeloos lang over deed had ik mooi even de tijd om een analyse uit te voeren, mijn gedachten de vrije loop te laten. twee opties waren mogelijk. Of deze man deed ditzelfde ook thuis bij zijn vrouw, of, en dit alternatief leek mij waarschijnlijker, werd zelf onderdrukt door een dominante tante. Deze tante, jaar of 45 ook, type Chazia Mourali met geitenwollensokken en een kuise rok tot net onder de knie, stuurt hem er iedere zaterdag op uit om de boodschapjes te halen en dit is het moment waarop hij zich kan laten gaan, wanneer ieder beetje dominantie gerelateerd aan de mannelijke testosteronproductie eindelijk wordt bevrijd, bij de groentenboer wel te verstaan.

Ergerde ik me groen, geel en alle andere kleuren van de regenboog aan deze meneer, ik begreep hem ook.

In een relatie is er altijd een dominerend persoon en een ondergeschikt persoon. Dat moet ook wel, want twee dominante persoonlijkheden zullen het machtsspel tot zo'n niveau verheffen dat het een situatie gekenmerkt door continu klinkende alarmbellen oplevert. Twee ondergeschikten kunnen evenmin samen door het leven, omdat ze nooit een besluit zullen kunnen nemen. Ondergeschikte 1 zal willen doen wat Ondergeschikte 2 wil en andersom. Min en min en plus en plus combineren leidt tot stilstand.

Uit ervaring weet ik dat ondergeschikt dan wel dominant zijn niet is aangeboren, althans niet in de zin dat het definitief vaststaat. Zelf varieer ik, van extreem ondergeschikt naar extreem dominant en dat wordt meestal bepaald door gevoel en de ander. Laat jij toe dat ik de Chazia Mourali uithang, wordt jij type Balkenende, één geruststelling; ik laat de wollen sokken wel achterwege, zie mezelf liever in een zwarte 40 den panty en pumps. Maar ben jij de spannende, onbereikbaar ogende, ondoorgrondelijk lijkende dominante man, dan wordt ik Moeder Teresa en zal ik als ondergeschikt zijnde aan jou voor je koken, je biertje brengen als je languit op de bank ligt en achter je aan hobbelen zoals dat een tam paardje betaamt. Maar.. ook al denk jij de teugels in handen te hebben, je zit wel op mijn rug.. En daarmee is de stellingname waarmee ik deze alinea opende eigenlijk verkracht, dan wel toegelicht. Zolang ik de controle maar behoud gaat het goed.

Gevoel is de grootste bedreiging van controle, want echte liefde, echte liefde ontdoet je van iedere vorm van controle. Je handen, je voeten, je maag, je hart, je gedachten; alles gaat tekeer.

Dat bedenke kwam ik tot de conclusie dat deze enorme eikel van een vent waarschijnlijk ongelooflijk veel van zijn op geitenvachtjes rondhuppelende kenau hield. Hij is de controle kwijtgeraakt, maar vindt deze iedere zaterdagochtend aan de balie van de groentenboer terug. Even kan hij weer de man zijn die hij vroeger was, nog niet gevloerd door de liefde.

'Mevrouw, kan ik u ergens mee van dienst zijn?'

Aan de geirriteerde blik van omstaande wachtende klanten te zien was dit niet de eerste keer dat de groentenvrouw dit mij vroeg. Snel en nog in gedachten antwoordde ik; een onsje echte liefde alsjeblieft. En voor deze meneer naast mij 78 gr controle.

Op naar volgende week zaterdag..

© Sianie



Een Avond Woodstock

17:56, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Woodstock, +/- 22:00:

Zij: Sorry, maar was jij hier zo'n twee weken geleden ook?
Ik: Ja, dat zou best kunnen, ik woon hier praktisch
Zij: Ja, dat ben jij het! Mag ik je wat vragen?
Ik: (Oh mijn God.. wat heb ik in godensnaam uitgevroten hier.. was volgens mij de afg weken iedere keer zo goed als nuchter hier..) Ja, natuurlijk
Zij: Heb je al iemand?
Ik: (nou ik heb heel veel iemanden, geloof zelfs soms dat ik uit meerdere iemanden besta, labiele muts..) Nee, nog niet (waarom NOG Sianie?!)
Zij: Oh wat leuk!
Ik: (ja leuk he, ben blij dat iemand anders het ook een keer leuk vindt dat iemand single is, in plaats van zo'n zielige misplaatste blik van medelijden te krijgen)
Zij: Het zit namelijk zo, een vriend van mij zag jou de vorige keer al en vond je toen al leuk (toen al = 2 wk geleden dus) en nu zag hij je weer lopen en hij is echt gek op je!
Ik: Wie is het dan?
Zij: Die man achter mij, de langste van de drie, met halflang donker haar
Ik: (lang, halflang donker haar, klinkt goed..) Oh, oeps..

Even ter verduidelijking:
Zij, is een bloedmooie vrouw van ongeveer halverwege de dertig. De mannen die haar gezelschap vormden waren ongeveer even oud, maar een stuk minder mooi. Een lange man, met halflang donker haar die op Woodstock staat te genieten met een mooie vrouw klinkt vrij goed, maar daar kan je je in vergissen... ik zal niet verder ingaan op de details, maar laat ik het zo zeggen, het is niet 'mijn type'.
Daarnaast komt nog, last maar zeker, zeer zeker not least, dat één van de andere vrienden een meneer is waarmee ik enkele weken daarvoor erg aangenaam heb staan flirten (onder andere..). Meneer wilde zelfs dat ik op zijn kinderen kan passen en God mag raden waarom?! En Zij, zij blijkt ZIJN VROUW.

Tja..

Dat was me weer een avondje Woodstock..

© Sianie



Een Verhaal over De Nieuwe Man

17:52, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link
Er is een nieuw soort man opgestaan, een man waar ik het bestaan niet van kende, wellicht als tegenreactie op de nieuwe soort vrouw, maar ik vind het he-le-maal niks. Ik zal het uitleggen...

De nieuwe man is een Dwarrel, nee geen Dweil, maar een Dwarrel. De nieuwe man waant zichzelf confetti, vliegt en fladdert graag zonder ergens concreet te landen, de nieuwe man is een zweefteef, die nog net zijn kwijl kan binnenhouden (of niet, maar dat is dan vaak in samenspel met desbetreffende vrouw en daarom van andere orde en dus geaccepteerd onder de noemer 'genot' als het goed is).

Terugkomende op Dwarrel. De man benadert je, je staat gezellig met een groep vrienden en besluit je omwille van de lieve vrede, lieve lach, geile blik of tedere aanraking tijdelijk daarvan te distantieren om je in de spannende, want onbekende, aanwezigheid van desbetreffende man te bevinden. De man en jij hebben een interessant gesprek, je ziet een fonkeltje in de ogen, een mooi stralend gebit, een aantrekkelijke duidelijk geprononceerde kaaklijn, hij maakt je aan het lachen en jij hem. God wat is het gezellig.

Het kan ook dat het niet gezellig is, de man heeft niks interessants te melden, een dooie blik in zijn ogen, geen stralend gebitje (dat kan geregeld worden door Pinto, en is dus overkomelijk), een driedubbele onderkin in plaats van een kaaklijn en wanneer er gelachen wordt valt het onder de categorie uitlachen en niet lachen om. Maargoed, als dat het geval is ben je hoogstwaarschijnlijk al snel zonder schuldgevoel verdwenen, je moet wel binnen je eigen league blijven...

Het gaat om de succesvolle gevallen.

Hoewel ik niet denk de indruk te wekken dat ik naarstig op zoek ben naar kikkervisjes die mijn eitjes kunnen binnendringen zonder te kloppen, naar een ring om mijn vinger of een huisgenoot van het andere geslacht waarmee ik ruzie kan maken om tandpastadopjes, rondslingerende sokken, koffiekopjes die bijna weglopen van de schimmel naast het bed (van mij wel te verstaan, want ik ben een slordevos, totaal ongestructureerd, maar ik geniet liever.. de afwas is trouwens veel leuker wanneer je deze om 3 uur 's nachts kacheltje kanarie met vrienden doet :-) ) Toch vind ook ik het leuk om onder het mom van oxytocine aanmaak (zie blog Oxytocine) en ter voorkoming van de dopaminedip (zie blog Liefde en Liefdesverdriet) in contact te treden met jou, het funeste is echter dat jij van een afstand zo afstandelijk lijkt, maar eenmaal dichterbij gekomen niet dichtbij genoeg kan blijven staan... Maargoed, voorafgaand hebben we doorgaans een leuk gesprek en ben jij nog succesvol..

Het gaat om de succesvolle gevallen dus.

Het is leuk, de man is interessant op zakelijk, spiritueel of fysiek gebied. De spanning stijgt en de kans bestaat dat er een uitwisseling van speeksel plaatsvindt. En dan.. Dan is er blijkbaar sprake van een verbintenis, die tevens ook tot stand kan komen door het enkel accepteren van het door de beste man aangeboden drankje.

Dwarrel, dwarrel, dwarrel.
Staar, kijk, kijk weg, knipoog.
Zweef, zweef, zweef.
Lach, kwijl, struikel, lach ongemakkelijk.


Vroeger nam ik deze rol op mij, en ik wist niet beter dan dat wij vrouwen dat deden en de mannen wegkeken, niet teruglachten, ons lieten struikelen en vervolgens lachten (categorie:uitlachen). Desastreus voor ons zelfvetrouwen, maar wel ontzettend aantrekkelijk. Wij lagen aan hun voeten en moesten deze voeten bij wijze van aan elkaar binden en verzwaren met onze vrouwelijk gevormde lichamen om hem niet weg te laten lopen!

Tegenwoordig komt de man aan je zijde staan om er niet meer vandaan te gaan, zijn twee ogen in jouw zij geprikt en zijn hand die af en toe verwoedde pogingen doet om toevallig met de jouwe in contact te komen. Als het toeval het niet toestaat probeert hij het aanbieden van een drankje, waarmee ik vervolgens wegloop na een 'He lekker dankje' + lieve lach, zonder schuldgevoel.

Want weet je wat het is... als je niet zo onnozel had gedaan had ik mijn ogen ook lekker in jouw zij laten prikken en had ik je hand vastgegrepen en hem niet meer losgelaten, want ik lijk wel een beetje een bikkel, maar ben net zo gevoelig als jij (en dat is denk ik ook juist waar het misgaat...).

Dus.. changé recapitulé...

Jij? Bent geen confetti, ook geen vlinder, geen vogel en niet stom. Het is interessant, we maken onze moves en dan vertrek je, maak je jezelf aantrekkelijker door je te distantieren met mij in jouw kielzog,kom je me geen biertje brengen, bied je me geen sigaret aan, ga je bij mijn vriendjes praten als je daadwerkelijk iets te melden hebt en vraag je me niet om mijn nummer. Resultaat; ik val als een blok voor je, ik zal om je heen dwarrelen als vallende sterretjes (verschil moet er wezen, jij bent confetti als je dwarrelt, ik een vallende ster :-) ), ik zal je een drankje en een sigaretje aanbieden, ik zal smachten naar je aanraking en trillen op mijn benen wanneer je mij eindelijk met een zwoele blik aankijkt, ik zal om jouw nummer vragen en je morgen wakker bellen...

En dan doe ik daarmee exact hetgeen waar ik zelf jeuk van krijg, maargoed, naar mijn idee is dat mijn taak en niet het jouwe. Met een beetje geluk krijg jij namelijk ook de kriebels om vervolgens een dergelijke blog over ons vrouwen te schrijven, maargoed it's all in the game...

En het spel.., is eigenlijk best een leuk spel.. als je weet hoe je 'm moet spelen dan..!

Een Verhaal over Liefde & Liefdesverdriet

17:50, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Roel van Duijn heeft een boek geschreven genaamd Liefdesverdriet en God wat had ik graag gewild dat je deze op mijn pad had gelegd. Had me erover laten struikelen toen ik weer eens naar huis strompelde na een wilde avond, niet met een man, maar goochelend met een paar halflege flessen, op de bar, naast de bar, onder de bar. Had me hem laten vinden toen ik al gravende in het zand zocht naar de waarheid, wachtte op het antwoord op een roze papiertje in een flesje dat aan zou spoelen. Had hem onder mijn kussen gelegd, het kussen van het bed waar ik in heb liggen stinken tot ik mezelf rook, maar mijn zware lichaam niet naar de douche kon slepen, niet kon staan omdat de pijn mijn voeten verdoofde.

Liefdesverdriet. Als je liefdesverdriet ervaart ben je volgens de beste post-Provo doortrokken van zelfmedelijden en dat komt doordat je een bepaald beeld van jezelf blijft koesteren, namelijk jezelf als partner van de ander. Je smeekt om herkenning van de ander tot het bijna masochistisch wordt, je houdt van de ander terwijl je moet leren om van jezelf te houden. Jezus wat een mooie droom.

Roel zegt ook dat het goed is om te schrijven, waarom? Wanneer je op moet schrijven wat je voelt moet je emoties benoemen en zodra je dat hebt gedaan begrijp je zelf ook beter wat je voelt omdat het beestje dan eindelijk een naam heeft.

WAAR STA JE
WAT WIL JE
SCHRIJF JE GEVOEL EN JE TOEKOMST


Wat het meest moeilijk los te laten is, is volgens Roel de kern van de relatie geweest en deze kern, waar alles om heeft lijken te draaien, maakt dat de relatie onbevredigend was. Daarmee wil de beste man eigenlijk stellen dat wanneer niet liefde maar vriendschap of seksueel genot de kern vormt van je relatie dit meestal niet tot tevredenheid leidt. Maria wat heb ik dan diepe relaties... De kern was zachtstgezegd oppervlakkig of ellendig vriendschappelijk, druipend van ellende maar prachtig door de verbintenis, psychisch... óf natuurlijk fysiek.

Ik dacht altijd dat ik anders en uniek was omdat ik een vrouw was die van seks hield, nu heb ik ontdekt dat ik gewoon net als al die andere vrouwen ben, een sentimentele muts.

Loslaten is afkicken, liefde (of vriendschap, of seks..) is de postbode van de dopamine, oftewel happydust. En na het verbreken van een relatie dient het dopamineniveau niet te dalen, maar gelijk te blijven of toe te nemen willen we niet in een dopaminedip belanden, leuke dingen doen dus! Petrus wat een plan!

De grap is dat we Roel niet nodig hebben, de lieve schat heeft een verworven inzicht dat we allen kunnen verwerven door bewust te ervaren, te voelen en te reageren op datgene wat we ervaren, denken en voelen, met ons hart maar ook een beetje met ons verstand.

Liefhebben is nooit een zwakte, altijd een enorme kracht, juist wanneer je een persoon liefhebt die voor jou niet datzelfde voelt. De kracht zit 'm in het tevens liefhebben van jezelf, wanneer dat gevoel te allen tijde overheersend is, maakt het niet uit of je daarnaast een hele kudde schapen liefhebt. Want wanneer je jezelf liefhebt, jezelf bewondert, bemint, respecteert en accepteert voorziet dat je van kracht en geluk waarvoor alleen jij verantwoordelijk bent. Liefhebben is durven, de woorden de wereld laten zien, eerlijkheid laten overwinnen en trots zijn op de liefde die je voor de ander voelt, want dat zegt eigenlijk meer over jezelf dan de ander..

© Sianie



Een Verhaal over Oxytocine (het bindingshormoon)

17:49, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link
Hocus Pocus Pilates Pas! Sim Sala Bim, neem een snuif en verander in Hidde.

Kryptisch (de nette omschrijving van 'wat lul jij nou slap') is mijn ding vandaag, vooral gecombineerd met een bloemlezing mooie, moeilijke woorden (die kwalificatie krijgen ze wanneer ze uit meer dan drie lettergrepen bestaan) smaakt deze erg goed, rolt makkelijk van de tong, glijdt er even smaakvol weer in, met name wanneer de zin bestaat uit meer dan dertig lettergrepen en drie komma's.

Afijn, naast mijn liefde voor woorden, bezit ik nog veel meer liefdes, waaronder voor het andere geslacht. Van het gelijke geslacht houd ik ook erg veel, maar voorlopig gaat de voorkeur nog uit naar het harige, met een zware stem pratende, naar vers zweet en aftershave ruikende en sexuitstralende stuk menselijk vlees, de man.

De man.

De man en ik hebben ruzie sinds kort. Het zit namelijk zo, de mannen die ik leuk vind (de hormonen die deze week zege vieren zorgen ervoor dat dat er heel weinig zijn) interesseren zich liever in andere vrouwen en de mannen die mij leuk vinden maken dat ik mij liever interesseer in een andere vrouw, uhm.., man.. whatever, het is gewoon één grote bende. Man en ik zitten niet op één lijn, wellicht is dat ook wel teveel gevraagd, maar ik zou graag willen dat onze lijnen parallel aan elkaar lopen, elkaar kruisen, in ieder geval iets met elkaar doen in plaats van haaks op elkaar staan.

Hormonen.

Zoals ik al aangaf ligt het tijdelijke verdwaald zijn van de lijnen aan hormonen; het schijnt dat je zo rond je eisprong mannen aantrekt en ook daadwerkelijk aantrekkelijk vindt (als je een schaap bent ben je namelijk op dat moment het meest vruchtbaar en moet er even een ander schapebeest bovenop, dan komen er lammetjes). Ik heb ervoor gekozen om met een vrouwonvriendelijk stuk plastic mijn eisprong te laten verdwijnen (Hocus Pocus Pilates Pas!), waardoor ik alleen nog maar kieskeurig ben en ook geen pieken in aantrekkingskracht meer heb. Ik heb het of ik heb het niet en dat ligt nu volledig in mijn eigen hand (kleding, make-up, wallen, lief lachen, geil grinniken..). Lieve vrouwen die de Mirena overwegen, dat is een bijkomstigheid die niet in de bijsluiter wordt vermeld, maar zeer zeker noemenswaardig is.

Ons redmiddel.

Het knuffelhormoon! Oxytocine (en bij mannen vasopressine) wordt bij iedereen aangemaakt door positief onderling contact, zoals bij aankijken, aanraken, knuffelen en vrijen. Ook bij het verrichten van zorgtaken wordt er meer oxytocine aangemaakt.

Een hoog oxytocine gehalte wordt geassocieerd met een gevoel van vertrouwen en verbondenheid. Bij hogere niveau´s is er sprake van een hogere weerbaarheid tegen stress en verslaving en komt het lichaam sneller tot rust. Angst wordt makkelijker onderdrukt. Bovendien bevordert oxytocine dat er sneller een gevoel van verzadiging bij het eten optreedt.

Conclusie

Mijn Oxytocine is naast de andere hormonen en stofjes die mijn lichaam hoort aan te maken door het gebrek aan contact met mannen gewoon op, het nieuwe singles-syndroom! Dat verklaart de stress, de onrust, de zin in wijn en de extra kilo's :-)
Single zijn is dus heel goed voor ons vrouwen, goed voor carriere, zelfbeeld, onafhankelijkheid etc. Maar wanneer we niet af en toe van een man genieten kunnen we er behoorlijke gezondheidsklachten aan over houden en dik van worden, en weer nieuwe kleren moeten kopen en geld uit geven wat we niet hebben (zie je de visieuze cirkel?)

Wat te doen?

Oxyticinespray aanschaffen. Het was gisteren op TV en ik vind het een prachtuitvinding. Het laat toe dat ik het andere schapebeest over het schapehekje laat springen en maakt mij ook gelukkiger. De kans dat een leuk schapebeest over het hek komt wordt vergroot wanneer meneer Schaap de oxytocine opsnuift, dat kan door het als parfum in je nek te spuiten, desbetreffende sexy schaap te vragen naar zijn mening over jouw nieuwe luchtje en BETER, BEST, BAM, hij wil je nooit meer kwijt!

Plan van Aanpak

Hocus Pocus Pilates Pas! Sim Salabim, neem een snuif en verander in Hidde!

Dat laatste is nogsteeds kryptisch, maar ik denk dat ik dat maar even zo laat.. Houdt het spannend enne.. mijn Mirena blootleggen was al persoonlijk genoeg...



© Sianie

Blijf. Blijf nog Even..

17:37, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Ik wil je voelen, nog even dichtbij
Nog even een nacht van mij
Voor ik wegga of jij je ogen sluit
Wil ik nog heel even achteruit in de tijd
Groeiende acceptatie van spijt
Van wat ik altijd heb geweten
Maar te vaak ben vergeten
Wilde ik het niet zien
Of was het toen niet duidelijk misschien
Nu weet ik dat liefde niet zichtbaar
Soms enkel voelbaar is
En nu ik die gevoelens toelaat
Weet ik dat ik je mis
Dat je hier bij mij in bed ligt
Dus omarm me en bevestig dit inzicht
Streel weg de twijfel, kus weg de angst
Want alleen en zonder elkaar zijn we het bangst
Voor keuzes en het leven
Dus blijf, blijf nog even.

© Sianie



The Colours of the Rainbow..

17:31, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

There's a part of the rainbow
The little place where red
turns into blue where the doubt
lies between us in the bed

I always believed we would run
From red to purple, ignoring blue
But somehow he colour has found
it's way through to you

But somehow we got stuck here
between colours, between lovers
With nothing short of passion
to keep us between the covers

There's a part of the rainbow
The little place where red
turns into a pot of gold
it lies between us in our bed

© Sianie



Mijn Religie

17:30, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Ik wilde geloven dat alles anders was
Zo graag dat ik er een geloof aan heb gewijd
Mijn religie, mijn bijbel, mijn hoop, mijn richtlijn
Voor even heeft het mij van mijn lasten bevrijd

Tot ik besloot de bijbel voor even dicht te laten
Daarmee het duivelse donker een vrijbrief gaf
Mijn ochtendlach te stelen en mijn geluk te verdelen
De atheist was onbedoeld weer terug bij af

Want hoever waren de psalmen en ik al gekomen
Bijna onsterfelijk, al was het alleen ons geluk
Gebeden werden verhoord, mooie momenten niet verstoord
Maar met het loslaten ging alles kapot was alles stuk

Tot ik besloot dat de duivel zijn waarheid sprak
Daarmee zag dat het donker zijn charmes ook bezat
Want iedere donkere nacht heeft minstens één ster
En aldoor is dat het belangrijkste geloof dat ik vergat

Nu kijk ik 's nachts naar dat ene lichtpuntje
Wetende dat die volgen mij brengt waar ik hoor
Zonder mijn religie, hoop, bijbel of richtlijn
Heb ik ontdekt dat ik gewoon even mijn weg verloor

© Sianie



From Lost Lover Back To Ex..

17:26, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

I was lost and confused
He picked me up and let me fall
And suddenly you were there again
To make me feel big instead of small

His harsh words were the proof
He never really cared more
The look in your eyes was the proof
You still love me just like before

I was hurt and vulnerable
After he told me the truth about love
And how it differs from pure desire
It was then I knew I'd given enough

His view of us being together
He never really tried to let me in
The feeling we still share together
You're where my life's supposed to begin

I am ready for your love again
Your hands, your arms, your fine line
Tell me when love is real it doesn't fade
It sometimes just needs some time

Some time spent alone until the day
Comes to let it back in, to let it free
To fall into each other again knowing
That this is where we're meant to be

Together again..

© Sianie



IJs en Ik in En Bed..

17:23, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Ik lig in bed en knoei ijs
Het ijs ligt nu in bed met mij
Terwijl ik probeer te dichten
Wat niet dicht wil of kan of zal
En dat is inderdaad dubbelzinnig
Of kryptisch of gek of licht raar

Ik lig nog steeds in bed en denk
Aan de betekenis van een open mind
Dat is schijnbaar mijn nieuwe eigenschap
Terwijl ik eigenlijk alleen maar alles oke vind
Dat heet meningloos en niet open
Oh ja en ik ben een flapuit, dat is open
Maar dan weer zonder die mind

Ik lig in bed en denk aan vandaag
Leefde is of werd ik geleefd
Het was weer ritmisch, een bekend ritme
Oftewel een sleur, weer gewoon zo'n zelfde dag
Waarop de open ik probeerde deuren te sluiten
Het ijs ligt hier gezellig en gesmolten naast
mij en de gedachten slapen vanavond buiten

© Sianie



Verslag weekend Brussel 2009

17:22, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Vrijdag was het zover.. het kind ging een weekend alleen naar Brussel, het werd namelijk hoog tijd mezelf eens uit mijn godvergeten fijne prinsessenbed te hijsen om iets leuks te gaan doen!

Donderdag had ik gelukkig genoeg gedronken om er een kater van hier tot Jericho aan over te kunnen houden en ook weer genoeg shit meegemaakt om voor altijd in Jericho ondergedoken te willen blijven, maargoed de kater bleef uit en Brussel was dichterbij.. dus op naar Brussel! Gewapend met een tas vol boeken, lege notitieblokken, killerhakken en leuke jurkjes ging het ik 's middags na een paar goede bakken koffie bij Janja op naar de trein om 2,5 uur later in Brussel aan te komen. Aldaar nog even een goed gesprek gehad met een leuke ex-Brusselenaar (hoe heten die mensen in godensnaam?) over the do's en don'ts van Brussel en toen werd het spannend, waar in fucksnaam is mijn hotel? Het adres had ik gelukkig opgeschreven, kaartje van Brussel was zo gekocht.. maar toen..

Waarom mannen niet luisteren en vrouwen geen kaart kunnen lezen? (= een boek). God heeft mij geschapen met een goede dosis mannelijke eigenschappen (tja.. ik val ook meteen in slaap..), maar kaartlezen ho maar.. Ik verdwaalde. Na twee uur rondlopen en drankjes drinken was ik het dan ook goed zat, zo zat dat ik besloot maar heel decadent een taxi te nemen.. als toerist word je dan genaaid, dus betaalde ik 20e voor een omrit, maar ik was er wel. Op 12 hoog heb ik de kater die toch nog even om de hoek kwam kijken dan ook lekker uitgeslapen in mijn grote bed, met mijn grote tv en mijn grote deken!

Zaterdag de eerste stappen buiten het hotel zetten was op een leuke manier heel spannend.. Ik kon doen en laten wat ik wilde in een stad die ik niet kende, dat werd ontdekken, ontdekken en nog eens ontdekken! En dat heb ik gedaan.. heb genoten van het mooie Brusselse park, de mooie kathedraal (moet altijd huilen in de kerk..), van de zon op het terras alwaar ik onder het genot van fijne koffie goede gesprekken heb gevoerd met onbekenden, een uur rondgewandeld in de boekenwinkel en heb een plan de campagne gemaakt om deze vervolgens weer helemaal te vergeten omdat ik werd afgeleid door een paar schoenen. Waarom mannen liegen en vrouwen altijd schoenen kopen?(= ook een boek, en schoenen kopen doen we omdat mannen liegen, dat biedt troost..).

Ook heb ik twee hele mooie schilderijen gekocht en dat is best een leuk verhaal. De beste gebrekkig NL's sprekende man vroeg mij namelijk waar ik verbleef. Ibis hotel hier in het centrum. Ben je daar alleen? Nee met een vriendin, maar die moest vandaag werken, een klus. Oh, zij model. Jullie wat doen avond? Ja, wij gaan romantisch samen uit eten. Ik mee jullie? Nee, natuurlijk niet, mooie mafkees, nou daaag!. En zo creeerde ik midden op het Plein mijn ideaalbeeld, hij geloofde het nog ook.. of niet.. Afijn, ik had in ieder geval mijn twe schilderijen mee voor 25e.. (speciale prijs, mooie vrouw, bla bla bla).

Met schilderijen, boeken, half notitieblok vol, dé schoenen en pijnlijke voeten werd het tijd voor een hapje en een drankje en de terugtocht naar het hotel (was het maar het Ibis in het centrum..). De eerste twee zijn goed gegaan, maar inderdaad, toen verdwaalde ik weer. Het was zelfs zo erg dat ik de foto's die ik op de heenweg had gemaakt erbij pakte om een herkenningspunt te zoeken.. maar nee.. Zo heb ik perongeluk half Brussel gezien, maargoed uiteindelijk via het Paleis en een ander park was ik dan toch in het hotel gearriveerd alwaar Happy Hour net was begonnen en daar wordt Sianie natuurlijk ook erg happy van!

Schoenen uit, hangen aan de bar en fijn praten met de barman over wat ik schrijf, waarom ik schrijf, wat ik lees en waarom ik dat lees (dat boek daar kom ik op terug, want dat is zo bijzonder). Het fijne aan happy hour is dat het teruggaan naar de hotelkamer ook een happy gebeurtenis is.. rechts voor links ging gelukkig nog erg goed.. hihi.. was dan ook blij dat de lift me naar de 12e verdieping bracht. In bad gaan is dan ook een zwaar goed idee, je komt er zo gerimpeld als gedroogde pruim uit gewoon omdat je de tijd vergeet, maargoed, met de tijd vergeet je ook andere dingen.. het was een topdag!

Vandaag ben ik na de check-out richting het Jubelpark gewandeld (al die mensen die zonodig op zondag moeten hardlopen..grr..). Daar ben ik naar het Museum van Geschiedenis en Kunst geweest. Erg indrukwekkend, vooral de grote zaal die helemaal leeg is omdat het daar om wandkleden gaat.. maargoed daar dus echt genoten van de rust! Na 2 uur te hebben rondgekeken en van iedere grote trap af te hebben gelopen alsof ik een bruid in een bruidsjurk was (wat een fantasie he?!) had ik genoeg cultuur gesnoven en besloot ik dat het tijd was voor koffie in het park. Na het leven nogeens overdacht te hebben daar tussen de bomen en de hardlopende mensen ging ik richting het station (wat ik dit keer wel in 1x vond..). Om te vieren dat ik nu ein-de-lijk de weg wist in deze godvergeten stad heb ik besloten de trein 2 uur later te nemen en nog even een terrasje te pakken, daar heb ik mijn BRUSSEL-GEDICHT geschreven.. ook de woorden vond ik daar plots in 1 keer.. En toen was het tijd om afscheid te nemen van Brussel!

Heb een heerlijk weekend gehad en kan iedereen die de wereld even wil vergeten een dergelijk avontuur aanbevelen. Het is een beetje jammer dat wanneer je thuis bent de realiteit je alweer keihard om de oren slaat, maargoed, ik ben in ieder geval een fijne ervaring rijker.. niet alleen Brussel maar ook wat het met je kan doen!

ps. Het boek is 'Zo zal ik bij je zijn' van Daan Remmerts de Vries.

© Sianie



Quasi Arrogant / Op een Dominante Manier Geil.. (Het Resultaat van Bedrogen Worden)

17:16, 17/9/2010 .. 0 comments .. Link

Gisteren ben ik uit pure angst voor het slopen van de vier muren die mij omringden, op me af kwamen en me bijna bedolven naar mijn lieve vriendinnetje in Utrecht afgereisd.

Toen ik nog een lief meisje was had mijn dag er heel anders uit gezien, maar nu voelde het best fijn om 'weg' te zijn en alleen aan mezelf te denken (was dat ook maar waar..). Ik besloot die verrekte joggingbroek van mijn reet te trekken, mijn rokje + colbertje aan te trekken, panty eronder en 'smokey eyes' zoals ik dat geleerd heb van mijn 'model in één dag-dag'. Op Utrecht CS haalde ik Australian ijs en zonder het door te hebben liep ik quasi arrogant slash op een dominante manier geil door de stad het ijs naar binnen te werken.. letterlijk en figuurlijk.. werken.. Maargoed, lieve ladies, dat werkt... als je er tenminste gelukkig van wordt door mooie mannen op dezelfde manier aangekeken te worden.. ;-)

Maargoed.. erg fijne middag gehad, zoals ik ze eigenlijk al 4 dagen heb.. met vriendinnen aan de thee en een fles wijn op de bank! Fuck de scriptie, fuck vroeg naar bed, fuck opruimen en fuck ophouden met wijnen na 1 wijntje.. Lekker aan de gracht wat gaan eten, terrasje gepakt (mega-verwarmd natuurlijk..) en einde dag weer terug in de trein.

Daar gooide ik mijn voetjes op de bank tegenover me en haalde ik mijn notitieblok uit mijn tas, het blok brandde al de hele dag in mijn tas, maar een zinnig woord.. neuh..

Afijn, uur in de trein dus ik dwong mezelf.. de pen bleef op het papier tot er meer stond dan enkel een stip. En ineens zag ik het, ineens zag ik wat anders dan ik al dagen zie en me kotsmisselijk maakt..

Inherent aan intelligentie is denken tot je misselijk wordt van de beelden die je gedachten creeeren als ook zoeken naar de waarheid tot je niets anders meer vindt dan leugens..

Het verlangen naar lichamelijke pijn, komt voort uit de wil de geestelijke te overtreffen. We doen onszelf pijn om de pijn die een ander ons doet niet te hoeven voelen. En we ontzeggen onszelf dingen om onze kracht te voelen en wanneer we weten dat we sterk genoeg zijn om ze te kunnen weerstaan, belonen we onze kracht met hetgeen we onszelf verboden.

Bewust verzwijgen is liegen in stilte, net als het vermijden van cognitieve dissonantie niet op de waarheid berust...

Maar.. lieve schatten.. we doen het ook zelf, want dit gevoel kunnen we reduceren door niet alles wat we hebben gégéven op te sommen, maar datgene wat het ons heeft opgeleverd op te schrijven..

Bij deze.. dus..

© Sianie



Brussel - Het Gedicht..

19:59, 16/9/2010 .. 0 comments .. Link

Brussel zou ze moeten heten
De liefde, de weemoed en
De val, de tranen om het even
Brussel zouden ze moeten heten

Omdat Brussel ze kan omvatten
In alle aspecten benadert
Het allemaal in zich heeft en
Met een grauwe blik omkadert

De mensen zijn hier niet uitgelaten
Ingetogen, desalniettemin
Zijn ze wie ze zijn, vriendelijk en
Afstandelijk allemaal in één zin

De hemel is hier altijd gris
Opgevrolijkt door een straaltje soleil
Brussel zou ze moeten heten
Want hier voel ik me ík en ben ik vrij

Brussel heb ik vastgehouden
Omarmd als toerist en als een hoer
Betaald om te kunnen zeggen Brussel
Zou ze moeten heten, het gevoel d'amour

© Sianie



De Lust Met De Lach..

19:58, 16/9/2010 .. 0 comments .. Link

Onder de maan van het duister
Het aanbreken van het ochtendgloren
Voel ik je hand, neem je me mee
Weg van waar ik mezelf in ben verloren

Onder de sterren van het donker
Ontstaan al druppels ochtenddauw
Terwijl we onderweg zijn naar een plek
Nostalgisch nieuw, waar ik mezelf vertrouw

Onder de zonnestralen van de morgen
Houden we vast aan de warmte van vannacht
Verstopt onder een deken van afspraken
Heeft de lust met de lach de pijn verzacht

Onder aan de trap die ooit leidde naar ons
Zeg ik gedag daar waar ik mezelf weer vond
Nooit gedacht of geweten dat hier nog wat lag
Je vertelde het me, mijn lippen op jouw mond

Onder invloed van jouw warmte in mijn lijf
Zweef ik licht op het nagloeien van de pijn
Was ik verdwaald heb ik mezelf gevonden
Daar waar ik dacht nooit meer te zullen zijn..

© Sianie



Dat Wat De Lakens Bevuilt..

19:57, 16/9/2010 .. 0 comments .. Link

Schijnheiligheid is een ware kunst
In een wereld die van onwaarheden
Aan elkaar hangt en balanceert op
Herinneringen van vroeger en 't heden

Onzekerheid is de ware verrader
Van het masker gedragen, erachter verschuilt
Hetgeen wat écht en beangstigend is, dat
Wat de lucht roze kleurt en de lakens bevuilt

Kwetsbaarheid is een ware kunst
Voor de winnaars en degene die verliezen
Daar het ervaren en erkennen van emotie
Niet vraagt om durven, denken of kiezen

Oneerlijkheid is de ware held
In een wereld waar de deur naar de waarheid
Wordt dichtgelaten uit angst, prevaleert
De spijt van de daden of het geluk van veiligheid?

© Sianie



I Think I Love You..

19:55, 16/9/2010 .. 0 comments .. Link
Love can lift you, higher than the highest mountain
Up to the sun amidst the clouds without any rain
No darkness in sight only light, to surround you
And release you from the harsh burden of pain..

Love can leave you, more lost than you were before
In the midst of questionmarks and one way streets
No light to brighten the way or show you directions
To that place where the lost ends shall finally meet..

Love can make you, whole or broken either way
Lift you up or leave you without notice or warning
Frighten you or welcome you in when the sun
Comes up brightly every questionmarked morning..

But above all, love can make you blind and
Love can make you see, all there really is hidden
Deep inside you and me, the world in a different way
Just say the words as we give into the forbidden..

I think I love you..
© Sianie


{ Last Page } { Page 1 of 2 } { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories

Gedichten

Recent Entries

Illusies, Besef en Liefde..
Zwart en Roze..
Een Verhaal over de IKEA
10 Zinnen die Alles Zeggen..
Een Verhaal over Een Bezoek aan de Groentenboer

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer