Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Van je afschrijven

Description

Dagelijkse rompslomp eens even lekker kwijtschrijven


My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends
*My Photo Album

Crises

Na een vrij rustig weekend, waarin ik zowaar een hele halve zaterdagavond thuis heb gezeten, begon de maandagochtend al stormachtig, maar dé dinsdagochtend die sloeg echt alles.

 

Er zit hier zo'n 17-jarig trutje, hartstikke in verwachting. En die maakte me daar een berg stennis en een grote bek dat er op staat. Ik kan veel van iedereen hebben, maar niet van zo'n in verwachting zijnd kalf van 17 jaar zonder enige vorm van normale opleiding of ervaring. En dan te weten dat Willy en ik zo hebben gepraat om haa rniet aan te nemen, maar zielig he.... Afijn ze zit net 10 dagen en dus einde proeftijd en opruimen. En dan begint de crisis natuurlijk pas echt goed. Sterker nog die begint natuurlijk vanavond al op het moment dat hij belt om zich ziek te melden en dan gaan liggen melken om er geld uit te persen en er het liefste helemaal niets voor te doen. Ik heb al tegen Willy gezegd ga er maar naar lullen dat hij op eigen initiatief op zoek gaat naar een andere, beter betaalde baan. Opgeruimd staat netjes.

Maar ja, meestal ontstaat er zoiets een nog veel grotere crisis dan waar het nu feitelijk eigenlijk om gaat.

 

In ieder geval is mijn week weer al helemaal gemaakt natuurlijk.


Posted: 15:55, 7/3/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Een week verder en de instorting nabij. De ene probleemsituatie is nog niet opgelost en de volgende dient zich weeral aan. Auto's (taxi's) die niet of maar half in orde zijn, chauffeurs die elkaar het licht in de ogen niet gunnen en iedereen die zich bij Jessica aan dient met dit of dat. En het enige wat Jessica wil is naar huis en met rust gelaten worden, maar dat schijnt zelfs voor 1 avond al tot de grote onmogelijkheden van deze wereld t ehoren.

Ik wil me best druk maken om administratieve dingetjes, promotie en weet ik veel wat, maar ook niet nog eens problemen met auto's en k*tchauffeurs.

 

En dan zeggen dat ik me nergens wat van aantrek, nergens om geef en m'n vent maar zou laten tobben, nou sorry maar ik ben er zo'n beetje helemaal klaar mee. Ik heb ook niemand om tegen aan te zeiken tot in het oneindige, ik kan me ook wel eens een dag niet lekker voelen, maar dat kan allemaal niet. Het lijkt g*dverd*mme wel alsof ik de super onbreekbare en laat het allemaal maar op m'n dak vrouw van de wereld ben. Maar dat kan ik dus niet langer, ik vecht tegen iets waar ik niet tegen op kan en misschien ook wel niet langer voor wil vechten. Ik ben het gevecht na dik 7 jaar zo'n beetje zat, maar dat wordt allemaal niet gezien.

 

En als het nu een beetje mispakt zit ik hier weer tot morgenochtend 6 uur en daar pas ik dus voor. Want op zaterdagnacht zit ik hier ook al tot vroeg op zondagmorgen. Maar dat m'n hele kot een zwijnestal is en zo'n beetje te vies om in te wonen, da's allemaal niet echt erg. Nou ik zal je eens wat zeggen.... ik heb er de kots van. Ik heb mezelf al afgevraagd of het zeer zou doen om voor de trein te gaan staan, hebben we het maar ineens gehad.

 

De dag komt steeds dichterbij dat ik het bijltje het erbij neergooi en gewoon wegloop. En dan heeft het er niks mee te maken dat ik wegloop van een huwelijk waar het de laatste tijd ook meer gezever is dan leukigheid, maar gewoon om dat er met mij ook nooit geen rekening wordt gehouden en dat ik genoeg op m'n bord heb gekregen. een privé leven heb ik al 5 jaar niet meer en daar baal ik ook van. Als ik hier m'n hielen heb gelicht gaat nog 5 minuten later de telefoon en pas 's ochtends als ik pretendeer hier weer heen te gaan schijnt het ding op te houden met rinkelen. zelfs als het ding niet aan staat dan hoor ik 'm constant overgaan. Uitslapen en daarmee rust hebben is ook een vreemd iets in mijn dagomschrijving. behoort tot de absoluten onmogelijkheden en is niet aan mij besteed, maar niemand schijnt te snappen dat ik behoefte heb om eens een avond alleen op de bank te zitten en eens even helemaal niets te moeten en al helemaal niet met iemand in discussie te gaan omdat de lampen een hele dag hebben gebrand, de radio heeft staan loeien en dat een auto dan niet meer wil start3en omdat de accu is lkeeggetrokken. vreemd toch ???

 

Dat ik er niet meer tegenkan is nu wel duidelijk. De laatste sprint is voor mij ingegaan. Als het ooit wordt rechtgetrokken zou ik het waarderen om alleen procuratiehouder te blijven en 1 x per week de hele handel te controleren en voor de rest gewoon m'n eigenste leventje t ekunnen leiden, zonder dat er constant 24 uur per dag druk op me wordt uitgeoefend om vooral maar door te blijven gaan terwijl de motor dringend moet worden geserviced en opgeladen. Dat is het enige wat ik vraag: eens een week met rust gelaten worden. En dat kan op zich toch helemaal niet zo geweldige opgave zijn ??????


Posted: 18:00, 24/2/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Zaterdagavond

Misschien is het wel lekker om alle 'dingen' eens van je af te schrijven anders dan in een dagboek op papier met pen.

Gewoon 'ns even proberen of het werkt.

Eindelijk eens bijna een hele dag thuis geweest en een boek gelezen. Rond 17.45 weer vertrokken richting 'gezeik' en met gezeik bedoel ik dan de zaak. Er gaat hier werkelijk geen dag voorbij zonder dat er iets gebeurd wat ik schijn op te moeten lossen. Zoals ik altijd alles op kan lossen. Op het moment dat het fout gaat of fout dreigt te gaan, dan lijkt het wel of er een ster boven mijn hoofd gaat schijnen en die daarbij roept "kom maar hier ik los het wel weer op". En daar heb ik nou zo ontzettend genoeg van.

 

Zo is er deze week nog geen dag geweest dat ik een avond thuis heb kunnen hangen, zonder dat er iemand was die zonodig moest bellen of langskomen. Vier dagen ben ik zo'n beetje bezig geweest met problemen met ouders van twee laat tot die ontdekking gekomen homo's of bi's. Eind twintigers. Problemen met ouders, heb ik daar eigenlijk iets mee van doen ??? Ik heb die van mezelf na 7 jaar eindelijk weer op "normaal" niveau van communicatie staan, iets waar ik misschien ook niet op zit te wachten, maar goed .... Wie heeft er eigenlijk tijdens de voorbije 7 jaar naar mijn problemen en vraagstukken geluisterd ????

 

Het werkt eigenlijk wel lekker dat getyp. Moet er ook niet teveel bij nadenken.

Dingen die ik in mijn werksituatie graag doe, doe ik natuurlijk al lang niet meer, ik ben zoals gezegd continue bezig met stapels gezever op te lossen en idioten wat zich dan 'gemotiveerd' personeel noemt gaande te houden. Dat ik daarmee al lang niet meer bezig ben met iets constructiefs is gewoon ter zijde geschoven. Goed vannacht kan ik daar weer eens lekker busrijden, maar zelfs daar heb ik geen zin meer in, omdat ieder ander dan door de week of desnoods een aantal andere dagen lekker thuis een huishouden draaiende kan houden, maar ik niet. Ik kan morgenmiddag vast weer een crisis oplossen met een of andere taxi die niet start of waar een super bijdehante chauffeur geen diesel, lpg of weet ik veel wat is mee gaan tanken. En ik.... ik kan de hele godganse nacht met bezopen tieners rond rijden.... lekker.

 

Klinkt net als één lang drama, terwijl het dat natuurlijk toch eigenlijk ook weer niet is. Maar als je zelf uit een situatie komt waarin je heb moeten kiezen tussen familie en jezelf en je heb vervolgens voor jezelf gekozen familie achtergelaten. Familie die uiteindelijk, zo is gebleken, toch altijd weer bij je terugkomt en weliswaar ruim 7 jaar later. Dan vindt ik het onzin discussies om als  volwassene niet naar ouders toe te durven gaan en te zeggen hoe jij jezelf voelt en wie je bent. Ik heb destijds voor mij en mijn relatie gekozen. Een relatie die na 7 jaar is veranderd in een huwelijk en waar pure passie heeft plaatsgemaakt voor houden van en niet zonder kunnen. Een relatie waar ik tot op de dag van vandaag geen spijt heb gehad, ook niet de keuze die ik destijds heb gemaakt. Beiden hebben mij gemaakt tot wat ik vandaag ben en aankan. Ik ben gevormd door wat ik met een eigen zaak ruim 5 jaar ben tegengekomen en wat we nu aan het opbouwen zijn. Ik denk inmiddels te weten hoe de wereld in elkaar zit, maar of ik daar nu zo blij mee moet zijn.

 

En ach aan de andere kant is het leuk om twee "dames" continue aan de telefoon te hebben. Heb ik de een aan de lijn in de supermarkt dan is de volgende aan de beurt bij de bakker. Twee kerels die elkaar hebben gevonden en waar ik aan kan zien dat ze gelukkig zijn bij elkaar, maar beiden vol zitten met onzekerheden en vragen... De ene heeft het over auto's repareren, terwijl de andere op zondagmiddag de was doet en de strijk er meteen bij neemt. Twee kerels die mij ook waarderen om wie ik ben en die met mijn vent zitten te bomen over 100% homo of misschien toch bi.

En het zijn die dingen en nog tal van andere die het gezeik ruimschoots compenseren.


Posted: 19:01, 18/2/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer