17/10/2010 - Vrolijke jongens, die Belgen...

Van de week las ik het nieuwsbericht dat in België een invalide man in een elektrische rolstoel niet meer welkom is in zijn eigen flat. Medeflatbewoners stemden namelijk tégen aanpassingen, zoals een hellend vlak aan de hoofdingang van de flat. Reden? Ze vrezen waardevermindering van hun flat. Geef ze eens ongelijk. Ik bedoel, wanneer er één rolstoeler over die drempel is… Dan volgen er gegarandeerd meer. Voor je het weet is het leed niet meer te overzien. Kun je straks jouw fiets uit de berging weghalen, omdat die plek voortaan een accu-oplaadpunt voor een roedel van die elektronische wagentjes wordt.

Dat Belgen niet dom zijn bewezen ook deze flatbewoners. De bewuste vergadering hield de bewonerscommissie op de bovenste verdieping. Ja, daar kon de invalide man niet komen. Kortom, er kwam geen protest. Wie kwam op dat briljante idee? De sociëteit, die de commissie al jaar en dag gebruikt voor vergaderingen, is waarschijnlijk op de begane grond. Dan had de invalide de bijeenkomst wél kunnen bijwonen en werd het waarschijnlijk een hele lange, moeilijke avond, dat snap je. Nu werd er in één stemronde beslist tegen de aanpassingen in de flat. Oké, niet helemaal netjes. Wel enorm effectief. Met andere woorden: missie geslaagd.

Ik vraag me in al mijn simpelheid af of het na de stemming nog een vrolijke boel was op de vergadering? Werd er volop gelachen en gefeest? In gedachten hoor ik één van de aanwezigen in een uitgelaten bui zelfs roepen “dat die invaliden maar weer eens terug moeten naar hun eigen land”. Hij kreeg de lachers op zijn hand. Toch ben ik erg benieuwd hoe lang die Belgen hun flat invalidevrij kunnen houden. Want al betekent ‘invalide’ ook gewoon ‘ongeldig’… De schatten hebben wel rechten. Mijn tip aan de bewonerscommissie: installeer die hellingbaan. Maar strooi er bijvoorbeeld wanneer het vriest geen zout op.