13/6/2011 - Bij de Pinksteren

Het is tweede pinksterdag. For the love of God! Wat vieren we nu, eigenlijk? Ik weet zeker dat Jezus met Pasen aan het kruis ging. Nou, ja,  ‘ik weet het zeker’… Als ik tenminste het sprookje van de Kerk voor waar aanneem. Met Hemelvaart ging de schat naar de hemel, uiteraard. Wat is er dan toch zo bijzonder aan Pinksteren? Kwam-ie dit weekeinde nog even terug. Vergat hij zijn desingersandalen of zo? Of was er nog een final farewell party, dat de apostelen organiseerden en wat gewoonweg niet op een eerdere datum uitkwam vanwege alle drukke agenda’s van iedereen?

Ik hoor het wel te weten, wat Pinksteren betekent. Na mijn doop werd ik namelijk meteen clubmember bij de Katholieken. Mijn Eerste Heilige Communie deed ik ook, net zoals mijn Vormsel. Van die überreligieuze happenings herinner ik mij alleen nog de aanloop van veel visite, de ladingen cadeaus en de mooie kledingstukken en matching schoenen die ik bij die gelegenheden droeg. Op die leeftijd was ik al meer met mode bezig dan met een rare kwiebus die in een grijsverleden over water kuierde en met wat stinkvis en oudbrood een koud buffet toverde in één of andere volksbuurt.

Steeds minder mensen bezoeken een kerk. Ze twijfelen aan het bestaan van God. De kerken zijn echter zó leeg dat Zij onderhand twijfelt aan het bestaan van de mens. Aan Haar de taak om de boel op te schudden. Stap één is zichtbaarheid vergroten. Door media-optredens te doen, bijvoorbeeld. Bij EO’s ‘Knevel & Van den Brink’ mag ze vast tafeldame zijn. Ik denk ook aan een roadshow, waarbij Ze op locatie vragen van mensen gaat beantwoorden. Wanneer Ze in Middelburg is, ga ik meteen er naartoe, hoor. Want wie kan mij nu beter Pinksteren uitleggen dan de initiatiefneemster zelf?