5/2/2012 - Theaterleven

Bij homoseksualiteit denken veel hetero’s meteen aan Tinky Winky, de paarse Teletubby, weet je wel. Mijn hemel! Alsof een homo ooit zó’n lichaam zou hebben. We live to be model thin, eh? Toch is het wel veelzeggend. Veel hetero’s zijn gewoon niet zo bekend met de gay life, zeg maar. Dat is sneu, eigenlijk. Het homoleven is namelijk een waar feest. Niemand minder dan de schrijver Kluun, juist onder hetero’s erg gewaardeerd, omschreef het al eens zeer treffend: “Hetero’s feesten als escape. Homo’s als life style.” En zo is het.

Laat ik beginnen bij de basis: Cher is de godin der godinnen. Iedere homo playbackte op zijn slaapkamer dagenlang haar hits. Bovendien leerde zij ons een waardevolle levensles: neerkijken op kleine, lelijke mensen. Enig benul van de homogeschiedenis is van belang, natuurlijk. Lees daarvoor de (auto)biografieën van Albert Mol, Miss Ellen DeGeneres en Miss J. Edgar Hoover. Verplichte kost is de gayste Disney-film, ‘De Kleine Zeemeermin’, met drag queen Ursula. Ook essentieel: alle trouwdata van Elizabeth Taylor kennen en de namen kunnen opnoemen van de mannen met wie ze in het huwelijk trad.

Leer ‘Do-Re-Mi’ zo snel mogelijk uit je hoofd. Van voor naar achter. Maar zeker ook van achter naar voren. Just in case… Bij minachting spreek je altijd met twee woorden: alsje blieft. Last but not least: steven je af op een crisis, zoals een onverwachts te organiseren etentje of zo, doe dan hetzelfde als Judy Garland. Wat deed zij als ze in de penarie zat? Precies! Ze voerde een show op. Dat is trouwens dé oplossing voor ieder probleem in het leven, geloof me. Leven is immers theater… gay and straight.