Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Borstverkleining

Description

Mijn verhaal over Borstverkleining


My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends
*My Photo Album

Borstverkleining

Verhaal wordt nog bewerkt!!!!!!!!!!!!! is nog niet af !!!!

 

 

Wat vooraf ging:

 

Ik had al een paar jaar last van mijn borsten, ze waren zo ontzettend zwaar, ik had heel vaak hoofdpijn, doordat ik door het zware gewicht naar voren ging lopen, hierdoor knelde alles vast.

Ook had ik hierdoor last van mijn rug.

 

15-02-05:

 

Ging ik naar de huisarts voor een verwijsbrief voor een borstverkleining. Ik was hiervoor al een keer geweest toen ik net 18 was, toen raadde mijn huisarts borstverkleining nog af omdat ik nog te jong was, als ik 21 was, was het beter.  Ik kreeg een verwijsbrief en belde die zelfde dag nog op naar de poli plastische chirurgie, ik kon Donderdag 24 Februari om 15.15uur al terecht..

 

24-02-05:

 

Ik was heel erg zenuwachtig, dan kom je daar binnen je krijgt allerlei vragen, o.a. of er borstkanker in de familie zit.

Toen moest ik naar een ander kamertje, mijn moeder ging mee, ik was echt op van de zenuwen, ik schaamde me heel erg voor mijn borsten en dan moet je voor zo’n vreemde man je uit kleden, het is dan wel zijn beroep, maar toch was het heel erg moeilijk.

Dan is net alsof je op een vleeskeuring bent (zo voelde ik dat tenminste).

Maar het werd goed gekeurd, nu nog door mijn ziekenfonds en dan kom ik op de wachtlijst…

 

17-03-05:

 

Ik kwam thuis uit mijn werk en er lag een brief van mijn ziekenfonds.

Mijn Mammareductie ( borstverkleining in medische term) werd vergoed.

Mijn dag kon niet meer stuk, nu stond ik dus ook op de wachtlijst en zou na +/- 6 maanden geopereerd worden J

 

29-07-05:

 

Ik kreeg op deze dag een telefoontje, met het bericht dat ik 3 augustus geopereerd kon worden. Er was toen plaats omdat het vakantietijd was en veel mensen de operaties afzegden. Helaas kon ik toen ook niet omdat mijn ouders op vakantie waren en ik dus alleen thuis was.

Balen als een stekker natuurlijk, want ik kon nu echt niet meer wachten. Ik zou een nieuwe oproep krijgen, en die kreeg ik op 6-9-05. Ik zou op 20-9-05 geopereerd worden.

 

19-09-05:

 

Thuis nog snel wat foto’s gemaakt.

Ik moest om 15.30 uur bij de plastisch chirurg zijn, ik zou al afgetekend worden.

Normaal doen ze dat pas op de dag zelf, wat er nu precies de rede van was dat ik de dag ervoor afgetekend was weet ik niet.

Met een blauwe stift werden er van allerlei strepen gezet en een rondje waar mijn tepel zou komen, toen ik even later in de spiegel keek dacht ik nog, zou hij hier nog wijs uit komen?

Ik zou als 4e aan de beurt zijn, dat zou rond 12.00uur zijn.

 

De nacht van de 19e op de 20e heb ik natuurlijk geen oog dicht gedaan van de zenuwen.

 

20-09-05:

 

Ik moest om 8.00uur in het ziekenhuis zijn. Nuchter.

Toen ik op de afdeling was kreeg ik een bandje om met mijn naam, nu was ik echt de patiënte, en een intake gesprek met een verpleegkundige, toen werd ik naar de kamer gebracht, ik pakte mijn spullen uit, zette dingen die ik dacht nodig te hebben op mijn nachtkastje, zodat ik hierbij zou komen na de operatie.

Toen begon het wachten. Om half 11 kwam er een verpleegster, ik mocht de OK jas aan doen (lees: een groen jasje met klittenband sluiting achter) en een pijnstiller en slaaptablet innemen, ik zou n.l. een uur erna gehaald worden.

Ik ben toen nog naar de wc gegaan en toen in bed gaan liggen. Ik viel al vrij snel in slaap. Om 13.20uur werd ik wakker en ja ik lag nog steeds op de kamer. Bleek dat er iets anders tussen was gekomen. Ik moest onder tussen alweer naar de wc en dat mocht dan ook. (ze zeiden dat ik niet meer mocht opstaan na het innemen van het tablet)

Klaarwakker ondertussen.

Om 14.20uur werd ik dan gehaald. Mijn vriend mocht mee lopen tot aan de klapdeuren van de OK. Toen was het tijd om afscheid te nemen, en ik begon huilen, alle spanningen kwamen eruit. Ik kwam in terecht in een soort wachtruimte, en daar lig je dan, na mijn idee heb ik er wel een half uur gelegen, er kwam toen een zuster en ik moest op de operatie tafel gaan liggen, de onderkant was warm en ik kreeg een warme deken op. En ja eindelijk ging het gebeuren, ik werd naar de OK gebracht, het was erg koud op de gangen. OK 6 daar zou ik geopereerd worden. We reden naar binnen en ik zag alle apparatuur en witte tegels op de muur, ik dacht nog: “nu ga ik afgeslacht worden”

Ondertussen was ik helemaal aan het trillen van de zenuwen. Ik werd gerust gesteld door een hele hoop mensen om me heen. De narcotiseur, Janssen heet hij (dat vergeet ik nooit meer) kwam het infuus prikken en begon te praten over vakanties. Ik kreeg ondertussen een bloeddrukmeter om en overal plakkers opgeplakt. Toen werd me verteld dat ze vloeistof gingen inspuiten en dat ik snel zou gaan slapen, ik keek nog naar mijn hand van het infuus en zag een witte brei in een spuit zitten, het deed echt vreselijk veel pijn in mijn hand, ik kreeg een kapje op, en weg was ik……………

 

En toen werd ik wakker:

 

De eerste keer dat ik wakker werd zag ik alles groen, viel meteen weer in slaap.

De tweede keer had ik vreselijke pijn, ik dacht nog waar ben ik aan begonnen, er kwam iemand bij me en vroegen of ik pijn had, ik kreeg een spuitje in mijn been. Ik keek naar boven en zag een hartmeter, heel raar als je dar bij jezelf ziet. Ik vroeg hoe laat het was, 17.50uur. Ik had ook vreselijke dorst, en ik kreeg een nat gaasje waar ik op kon sabbelen. Het was nog steeds naar mijn idee groen op die afdeling. Ik dacht bij mezelf, nu moet ik wakker blijven want mijn ouders en vriend komen om 18.00uur op bezoek. Ik viel weer in slaap, naar mijn idee een fractie van een seconde. Ik hoorde stemmen zeggen dat er bezoek voor mij was, en of ik al naar boven mocht, ik werd naar boven gebracht, ik heb het niet meegekregen dat ik de lift in ging, opeens was ik boven en zag ik mijn vriend en ouders op de gang staan wachten. Tijdens het bezoek uur viel ik constant in slaap. Om 20.00uur werd ik pas echt goed wakker. Ik was niet misselijk en kreeg wat drinken in een tuitbeker.

Ik keek gelijk naar mijn borsten die ingepakt waren, het was een heel verschil.

Ik kon niet wachten totdat het verband eraf zou gaan.

 

De nacht ben ik doorgekomen met wat TV kijken, ik was klaarwakker.

Om 6.00uur kwam de nachtbroeder hij haalde mijn infuus eruit, ik had al 5 bekers water op. Ook kreeg ik voor het eerst de drains te zien. Het zag er best vies uit, dat bloed erin. Het verbaasde me alleen dat ik helemaal geen pijn had, ik had verwacht dat ik veel pijn zou hebben.

 

 

 

 

21-09-05:

 

 

8.00 kwam het ontbijt, heerlijk want ik rammelde van de honger. Ik had al 1,5 dag niets meer gegeten.

Om half 9 werd ik verzorgd, tot mijn grote verbazing moest ik bijna alles zelf doen en werd ik aan mijn lot over gelaten. Ik kreeg mijn rug gewassen en een onderbeurtje. Ik werd rechtop gezet en met de mededeling dat ze over een half uurtje terug kwam en dat het verder wel zou lukken werd ik achter gelaten.

Ik was ontzettend duizelig, alles draaide om mee heen, toch heb ik zo goed als ik kon mezelf gewassen en aangekleed. Alleen mijn pyama broek en sokken kreeg ik niet aan. Ook moest ik ontzettend plassen en werd op een pan gezet, dit lukte niet, er kwam toen een lievere zuster die met me naar de wc was gelopen, Mijn borsten voelde aan alsof ik spierpijn had.

In de loop van de dag, kwam ik zelfstandig uit bed en ging zelfstandig naar toilet.

Op de wc deed ik mijn nachthemd omhoog op te kijken. Het was helemaal ingetaped en ik voelde me duizelig worden, gewoon van het idee dat het allemaal wond was. Ik was wel al gelijk supertrots. Het was klein tegenover eerst, het zat dan nog wel strak in de tape, maar toch was t klein en licht.

 

 

22-09-2005

 

 

Om 9.00uur kwamen ze het verband eraf halen en de drains mochten er ook uit,

Links was nog even een tijfel geval, omdat hier veel minder vocht en bloed in zat dan rechts, maar het was wel voldoende. Het verband eraf halen vond ik heel akelig, durfde niet te kijken, Ik had op mijn rug allemaal blaren van de tape. Het verband was op mijn rug los, nu nog aan de zijkanten en dan zou ik mijn borsten te zien krijgen, ze haalde het verband eraf en zei dat het heel erg mooi was geworden, voorzichtig keek ik naar beneden, ik schrok ervan, had niet gedacht dat het er zo mooi zou uit zien. Ze waren niet blauw, dit omdat ik druppeltjes heb geslikt tegen blauwe plekken. De stagaire ding weg en er zou zo iemand komen voor de drains, huilend belde ik mijn vriend op, die helaas niet opnam. Dan maar naar mijn moeder haar werk, ik kwam niet uit mijn woorden, mijn moeder dacht dat ik pijn had, maar nee ik huilde van blijdschap. Ik was echt zo blij.

De drains gingen eruit, echt dood eng, hier was ik zo bang voor, omdat ik van vele had gehoord dat dit veel pijn deed. Ik werd gerustgesteld, het enige vervelende achter vond ik dat de hechtingen waarmee de drains vast zaten werden losgemaakt, de drains eruit halen voelde ik nauwelijks, even een branderig gevoel, maar pijnlijk kan ik het niet noemen. Daarna kreeg ik mijn sport bh aan, met gazen erin. Ik moest nog even wachten op de arts assistent en dan mocht ik naar huis. Uiteindelijk had ik 2uur gewacht en ondertussen langzaam mijn spulletjes ingepakt, de arts assistent kwam lang alles zag er goed uit, 2 weken erna moest ik terug komen voor de hechtingen. Eindelijk kon ik naar huis. Eindelijk weer lekker douchen. Mijn moeder kwam me halen en ik ben het ziekenhuis uit gelopen, het leek wel een wereldreis, maar ik wilde perse lopen. In de auto was het niet zo fijn, elke hobbeltje in de weg voelde je in je borsten.

Toen ik thuis was, heb ik mijn pyama aangedaan en ben ik in bed gaan liggen, ik voelde me doodmoe, maar kon niet slapen.

Ik kreeg die dag nog een paar keer bezoek en s’avonds ben ik samen met mijn moeder gaan douchen, ik vond het heel eng om er water overheen te laten lopen.

 

 

 

 


Posted: 10:30, 22.10.2005
Comments (4) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer