Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Tessa in Ecuador

20/9/2011 - Het eten in Ecuador

Het middageten is wat bij ons het avondeten is. Dan eet iedereen (bijna altijd dan) samen, eten we veel en wordt er vlees bij geserveerd. Het avondeten is veel minder belangrijk en wordt vaak helemaal overgeslagen of een paar mensen eten wat. Eigenlijk eet je altijd iets warms bij maaltijden hier. Tussen de maaltijden door wordt eigenlijk bijna nooit iets gegeten. Wel krijg ik dan veel sap en ‘del Valle’. Als er iets te eten is voor tussendoor zijn dat lange vingers (heet hier anders). De kaas hier vind ik niet echt lekker, en er is helaas maar een soort. Toch vind ik het wel te eten als de kaas iets gesmolten is en als het niet te dikke plakken zijn. Een kaasschaaf is hier niet, ze snijden met een gewoon mes de kaas of raspen hem, dus dikke plakken komt wel veel voor. Amerikaans eten is hier natuurlijk ook. McDonalds, KFC, .. En ook pizza, macaroni, spagetti, nazi. Dat is hier allemaal te koop. Mijn gezin houdt daar alleen niet zo van. Ik heb nog geen een keer pizza gegeten hier. Super jammer vind ik dat. Wel een keer patat met een salade van kfc. Maar dan wel op de Ecuadoriaanse manier; rijst met patat! Het eten is… Rico= riko, betekent lekker Si, me gusta= ja, ik vind het lekker No, no me gusta= nee, ik vind het niet lekker (let erop! Twee keer no.. dubbele ontkenning is hier gewoon ‘nee’ en niet opeens ‘ja’) Mij wordt steeds gevraagd wat ik van het eten vind, maar uit jezelf zeggen kan natuurlijk ook. Als compliment aan de Ecuadoriaanse cultuur, je Ecuadoriaanse moeder of aan de huishoudster… Voor dit hoofdstuk van mijn verhaal heb ik een week lang bijgehouden wat ik heb gegeten, om jullie een beeld te geven van welke combinaties voorkomen. Het eten hier is namelijk niet precies hetzelfde elke dag, er zijn steeds variaties met hetzelfde soort eten. Dinsdag 13 september 2011 Ontbijt: twee stukken deeg met mais erdoor en met kaas erin, chocolate (leche, melk, met een minischepje chocoladepoeder), jugo van naranjas (sap van sinaasappels, sap is vaak met heel veel suiker erin en niet vers geperst zoals het eruit ziet, maar uit de vriezer) Middageten: peulen in een bruine saus, arroz (rijst), een plat-geroerd hueve (ei), deeg met mais erdoor en niets erin, jugo van … en banana (ananas en banaan), Avondeten: yoghurt (frambozen smaak) met cruesli en kokos en mais-ding en als drinken ‘del Valle’ (soort fanta, van de makers van coca cola). Woensdag 14 september 2011 Ontbijt: sandwich (brood met kaas (pan con queso) die in een pan wordt opgewarmd en die met een bord wordt platgedrukt), rood sap (geen idee waarvan, zal ik eens vragen), yoghurt met cornflakes (frambozen smaak). Middageten: omelet van ei, spinazi en aardappels, hetzelfde rode sap als vanochtend, rijst, groene sopa (soep) (erwten misschien?), gebakken banaan (letterlijk; plakje banaan in een pan zodat er een korstje op komt, zonder verder iets erbij aan deeg ofzo). Avondeten: mais-ding met witte bolletjes van een soort vanillesmaak in de vorm rond met bovenop puntjes en cafe. Nidia heeft me weer dat snoep aangeboden, deze keer met kaas erbij. Ze probeert wanhopig een manier te vinden waarop ik het super lekker vindt. Gaat niet gebeuren, ben ik bang. Ik heb een minibeetje geproefd (jeg, met kaas is het misschien zelfs nog erger) en de rest in een leeg kauwgomzakje van albert heijn bewaart voor Sam. Kan zij het morgen proeven. Ik ben benieuwd wat zij er van vindt… Donderdag 15 september 2011 Ontbijt: yoghurt (framboos) met melk en muesli, geplet brood met kaas en koffie Middageten: macaroni met kruiden, rijst, koude salade van rode bieten en wortels, gebakken aardappels met mayonaise, sinaasappelsap, water Avondeten: yoghurt (perzik) met banaan, kiwi en muesli, rijst, macaroni met wat kruiden en verder geen saus ofzo, sap van sinaasappels. Ik heb vandaag koffie gedronken die op een andere manier klaargemaakt is. Nu zonder melk, echt de gewone koffie zoals we die ook in Nederland kennen. Maar dan wel met heel veel suiker erin. Ook kreeg ik wat crackers met honingsmaak. Echt superlekker. Ik heb nog een pakje om morgen mee te nemen naar Spaanse les. Ook heb ik in de bus chocoladestokjes gekocht. Best lekker, krokant aan de binnenkant. Vrijdag 16 september 2011 Ontbijt: chocolademelk, perzikyoghurt met banaan en kiwi Middageten: salade van wortels en rode bieten, half ei, rijst, bonen in bruine saus, rood sap Avondeten: perzikyoghurt met cruesli, rijst, zoet bolletje, half ei Zaterdag 17 september 2011 Ontbijt: perziksmaak yoghurt met banaan, melk met koffiepoeder, een kiwi, twee zoete broodjes. Maandag 19 september 2011 Ontbijt: Soort pannenkoek, maar dan van wit deeg met mais (niet lekker) met gesmolten geraspte kaas en geroerd ei. Middageten: Mais, deze keer zoals ik dat in Nederland ook wel at, geel en van de korf af, soort van erwten, maar heel groot, sap van een fruitsoort die ik nog niet ken (en de naam weer van ben vergeten). Avondeten: Lasagne, nou, zo noemen ze het, maar het is slechts een lasagne blaadje met daarin ei, kaas en een minisliertje spinazie, perzikyoghurt met kiwi en banaan.
• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

20/9/2011 - De mensen in Ecuador

Armoede en vervelende aanzichten Er is hier een groot verschil tussen mensen. Ze verdelen elkaar in verschillende klassen, maar kort gezegd is er arm en rijk. De arme mensen zien er soms heel akelig uit. Zo heb ik al een paar verminkte mensen gezien. Een vrouw bijvoorbeeld liep met een been achter zich aan slepend. Ook wordt er aan de auto’s en op straat gebedeld. Een man bij een benzinestation had een baby bij zich met een lelijke dikke wond op zijn of haar ruggetje. Hij bedelde voor geld bij onze auto en ik voelde me afschuwelijk. ‘Geef hier dat kind, ik breng hem of haar naar Nederland en binnen een dag is alles weer goed en gezond.’ Je kunt toch niet rondlopen met een kindje dat er zo uitziet? Die moet gewoon meteen geholpen worden! Ook ben ik een beetje bang dat die man de baby expres zo heeft verwond, zodat hij geld zal krijgen van mensen. Misschien dat hij helemaal niet spaart voor een operatie, maar het geld voor iets heel anders gebruikt. Voor eten voor hemzelf bijvoorbeeld. Ik raak echt gefrustreerd dat ik dat soort dingen zie, maar er niets aan kan doen. Totaal machteloos. Ja, ik kan wat geld geven. Zal dat echt helpen? Ik denk het niet. Wantrouwen Het schijnt dat de mensen hier verdeeld zijn in drie groepen van vriendelijkheid. De kust is veel meer open, minder wantrouwig en vriendelijk dan de Sierra (hooglanden, midden Ecuador) waar ik woon. Ik heb daar zelf niet echt wat van gemerkt. Ik heb in die paar dagen dat ik op het strand was niet echt vrolijke gezichten gezien. De mensen leken allemaal chagerijnig, maar misschien minder dan in de Sierra? Het is wel waar dat ze hier ontzettend wantrouwig zijn. Mijn gastgezinsleden wijzen me er zowat elke dag op dat ik goed op mijn tas moet letten, dat ik hem voor me moet dragen en niet aan de zijkant, dat ik mijn camera maar beter niet meeneem, dat ik alleen geld meeneem dat ik zal opmaken en echt niet meer… etc. Ik word daar echt een beetje angstig van. Blijkbaar komt het hier heel veel voor dat je bestolen wordt. Zeker ik ben een goed doel, omdat ik zo opval met mijn lengte en gezicht- en haarkleur zullen de dieven mij als eerste beroven. Leuk idee, he? Wel zeggen ze erbij dat het niet gewelddadig is overdag (’s nachts natuurlijk wel), maar dat ze alleen alles van je afnemen of zakkenrollen.
• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

20/9/2011 - De familie in Ecuador

Het is hier heel normaal om heel lang bij je ouders in huis te blijven wonen. Op jezelf gaan wonen (helemaal alleen) is iets totaal belachelijks. Je gaat alleen het huis uit als je getrouwd bent en met die ander samen gaat wonen. Maar dat hoeft niet! Er zijn genoeg gezinnen met leden die getrouwd zijn en die zelden of nooit samen slapen, allebei bij de eigen ouders. Mijn broer Mauricio is daar ook een voorbeeld van. Hij is getrouwd, heeft een kindje (Isabella, zeven maanden) en een eigen huis, maar hij slaapt het meeste hier, bij zijn ouders dus. Dat vind ik wel moeilijk te bevatten. Familie is belangrijk in Ecuador. Ik dacht dat dat ‘familie’ vooral ‘gezin’ zou zijn en zodra je je eigen gezin hebt ga je weg bij je ouderlijk gezin. Niet dus. Ximena is een ander voorbeeld van niet uit huis gaan terwijl je een gezin hebt. Hoewel ze geen man heeft, heeft ze wel een kind. Ze is veertig jaar en woont bij haar moeder thuis. Ze zegt dat ze er niet aan moet denken om bij haar moeder weg te gaan, omdat haar moeder dan helemaal alleen is. Lief toch? Maar ook wel een hele zelfopoffering. ‘Ik weet wel dat ik eigenlijk een eigen huis moet zoeken, ook voor mijn zoontje, maar ik moet er niet aan denken dat ik mijn moeder dan alleen laat.’
• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

20/9/2011 - Het geloof in Ecuador

Geloof is erg belangrijk in Ecuador, zo hoorde ik op het orientatieweekend van de vrijwilligers, maar eerlijk gezegt merk ik daar in mijn gezin niet veel van. Bijna niets zelfs. Het enige dat me eraan herinnert dat ze gelovig zijn is dat in de huiskamer een beeld van een soort engel die een ketting met een kruis vasthoudt staat. Verder niets. Ze bidden niet, ze gaan niet naar de kerk… Ik heb het wel al twee keer meegemaakt dat mensen wel gingen bidden voor het eten. De eerste keer bij de verjaardag van Sam: toen gingen ze bidden voordat we aan de taart begonnen. De tweede keer toen hier in huis een vriendin op bezoek was die mee kwam eten. Het duurt super lang als ze gaan bidden. Volgens mij bidden ze dat ze dankbaar zijn voor ALLES, zo lang duurt het. Ik denk twee of drie minuten. Lang toch? Of is dat alleen omdat ik het niet gewend ben en het maar half versta? Ik dacht me te herinneren dat Marijke en Arjen en opa Luc veel sneller klaar zijn met hun dankbaarheid. Misschien dat we wat minder dankbaar zijn in Nederland? Of dat we gewoon wat bondiger zijn? Ze praten hier VEEL. Echt heel veel. Ik wed dat 2/3 van wat ik hoor niet veel waarde toevoegt aan het gesprek en dat het zonder ook een prima verhaal is. Ze houden hier erg van praten, en dan vooral de vrouwen. Maar dit stukje gaat over het geloof. Trouwens 95% van de mensen is hier gelovig en het allergrootste deel daarvan is Rooms-Katholiek, zoals ook mijn familie. Ik ben zeer benieuwd of ik er nog iets van ga merken dat ze gelovig zijn, zo ja, dan zal ik dit stukje verbeteren en vertellen hoe ze wat aan hun geloof doen. Er zijn veel kerken (iglesias) hier in de buurt. In Quito is zelfs een straat die ‘de zeven kruizen’ heet, omdat langs die weg zeven kruizen en zeven kerken staan. Ik ben 18 september met mijn lerares Spaans, Veronica, naar binnen geweest in een van de kerken, net toen er een dienst was. De oudste en grootste kerk. Ik ben alleen de naam vergeten, zo zonde. De kerk was prachtig, maar dan ook was. Op dit moment was alles afgebrokkeld en erg smerig. Zonde! Ik hoop dat ze ooit genoeg geld, tijd en zin hebben om alles weer op te knappen, want het zag er wel uit alsof het vroeger erg mooi geweest is. Veel beelden met schilderijen erin en alles met goud…
• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

20/9/2011 - Het weer in Ecuador

Cumbaya Het weer is heel moeilijk te voorspellen hier. Waar ik woon, in Cumbaya, is het ’s ochtends en ’s avonds een beetje fris en ’s middags is het super warm met een felle zon. Dan is het tussen de 19-27 graden. Ik heb een paar keer zitten zonnen ’s middags, maar daar is het vaak te warm voor. In de schaduw is het meteen een heel stuk frisser en heel goed uit te houden. Er zijn wel een paar sombere dagen geweest, met iets van 19 graden en bewolking, maar echt koud is het niet ’s middags. Het verschil in temperatuur is wel extreem groot van overdag naar ’s avonds. Overdag zit ik in een t-shirt en ’s avonds in een dun vest met lange mouwen en daaroverheen een dik wollen vest. Geen seizoenen Er zijn geen seizoenen, niet zoals herfst, winter, zomer en lente in ieder geval. Ze kennen hier een droog seizoen en een nat seizoen. Op dit moment zitten we in het natte seizoen, maar in de drie weken dat ik hier ben is er pas vier dagen iets van regen geweest (een beetje maar) en een minibeetje gerommel twee keer. Zo ‘nat’ is het natte seizoen dus niet. Niet hier dan, waar ik woon. Overal anders Sam, het andere meisje uit Nederland, woont in Quito en daar is het een stuk kouder. Ze zegt het vaak echt heel koud te hebben. Dus ik heb wat dat betreft wel geluk dat ik net wat verderop woon.
• 0 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

20/9/2011 - Technologie in Ecuador

Dat is er! Tv, mobieltjes (met internet) en laptop ’s. Maar het werkt allemaal wel vaak echt bagger. In de drie weken dat ik hier ben is twee keer de stroom uitgevallen en internet werkt ook nooit echt voor de volle 100%. Skype geeft vaak een wat slecht of stilstaand beeld en het geluid valt ook steeds weg. Internet werkt ook alleen in de huiskamer (niet overal, gebied bij eettafel) of beneden in het kantoortje en verder nergens in het huis. In de week van 12 september heb ik zelfs de hele week geen internet gehad. Het balkje is helemaal groen, maar internet werkt toch niet door ‘Problemen met de draadloze adapter of toegangspunt.’ Ik baal daar wel ontzettend van. Ik wil gewoon wat mails kunnen sturen, mijn weblog bijhouden en eens in de week ofzo met mijn familie in Nederland op skype… Ik weet natuurlijk niet hoe het is bij andere gezinnen hier, dit geldt voor mijn gezin. DVD’s en CD’s zijn allemaal illegaal. Er is geen legaal iets te vinden hier. Zelfs de videotheken lenen zonder pardon alleen maar illegale kopieën uit en soms zelfs van superslechte kwaliteit als het een stiekeme opname is van een bioscoopfilm. Bij de videotheek! In de bus komt er vaak iemand die dvd’s aanbied voor een dollar. Een dollar voor een cd’tje met daarop een stuk of vijf films. Ook films die nog in de bioscoop draaien. De politie is heus niet dom (hebben waarschijnlijk zelf thuis ook een kast vol illegale dingen), maar het wordt wel gewoon geaccepteerd. Ja illegaal, maar we doen er niets aan. Misschien ook wel logisch, ze moeten de banken bewaken en boeven oppakken en daar hebben ze hun handen vol genoeg aan. Veel dvd’s werken niet in mijn laptop. Echt balen. Synchroniseren Ze hebben veel Amerikaanse films hier (film is trouwens pelicula). Maar ze hebben hier de irritante gewoonte om alle films in het Spaans te synchroniseren. Ergeren Ecuadorianen zich er niet aan dat de lippen niet gelijk lopen met de woorden? Blijkbaar niet. Die kinderprogramma’s in Nederland waarbij ze Amerikanen Nederlands laten spreken vind ik super irritant… Maar ik zal er misschien wel aan wennen, hoop ik. Het is wel meteen duidelijk dat ze hier niet goed Engels kunnen door dat synchroniseren. Ik hoor dagelijks Engels in Nederland, hier alleen af en toe een liedje op de radio en op de tv is eigenlijk alles Spaans. Ze hebben de optie om in het Spaans of in het Engels te luisteren met ondertitels en dan kiezen ze altijd voor het eerste tenzij ze de tv voor mij aanzetten. Ze houden van hun eigen taal. Of zijn ze gewoon te koppig om Amerika te laten besluiten (maar hamburgers eten doen ze dan weer wel!). Mobieltjes Met internet, camera, van alles erop en eraan. Maar mobieltjes en andere technologie is erg duur hier en daarvan word je dus wel snel beroofd. De meeste mensen kopen dus een keer een dure mobiel en gaan dan voor de rest van hun leven over op een goedkoop model, gewoon omdat je je veel prettiger voelt in Ecuador als je niets van waarde bij je draagt. Dus ja, er is technologie, maar iets minder ontwikkeld dan in Nederland wat betreft de werking ervan. Jippie, internet op je mobiel, maar of er bereik is, is een ander verhaal. Jippie, dvd kijken, maar het is nog afwachten of de dvdspeler de dvd wel kan afspelen. Jippie, een laptop die zo licht is dat je hem zonder moeite overal mee naartoe kan nemen, maar het is de vraag of je hem ook weer mee terug naar huis kan nemen als je hem echt meeneemt…
• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

11/9/2011 - Met de bus in Ecuador

Met de bus reizen is heel anders hier. Echt helemaal totaal anders. Daarover gaat dit stukje blog. Als eerste het aanhouden. Er zijn wel hier en daar wat bushaltes (sommige zelfs met een hokje), maar je hoeft niet persee bij zo'n halte te staan als je wilt instappen. Je gaat gewoon ergens staan waar de bus langskomt en je steekt je hand uit als het de juiste bus is. Bij de haltes staat alleen een bordje 'parada' en verder niets over de tijden en welke bussen komen. De bussen hebben allemaal een bordje bij het raam staan met de namen erop en als je dichtbij genoeg bent om het te kunnen lezen heb je nog net genoeg tijd om je hand uit te steken voordat de bus je hand eraf slaat. Dan het instappen. Je moet snel instappen, anders gaat de bus er zonder jou vandoor. Er is een buschauffeur en een hulpje om het zo maar te noemen en dat hulpje staat in de deuropening te roepen dat je snel moet zijn. De bus begint meteen te rijden als je er half in staat, dus moet je je vastgrijpen aan wat je maar kan vinden en duimen dat er nog een stoel vrij is. De bussen komen ongeveer om de minuut, maar toch is het altijd vol in de bus. Het betalen. Oke, je zit (of staat als je pech hebt) in de bus. En nu? Moet ik niet stempelen? Een kaartje kopen? Nee dus. Een buskaart kennen ze hier niet. Het kost 25 dollarcent om in de bus te zitten. Je kunt gerust drie uur lang rondrijden op die 25 cent of je gaat er na 2 minuten al uit; helemaal je eigen keus. Zodra je instapt of uitstapt en soms halverwege moet je 25 cent betalen. Daarom is er ook een hulp in de bus. 1: Om te schreeuwen dat je snel moet instappen (en soms ook om te schreeuwen waar de bus heen gaat), 2: Om het geld aan te pakken. In Cumbaya moet het geld betaald worden in het midden van de reis of aan het eind en in Quito aan het begin of in het midden. Omdat ik over moet stappen betaal in 50 cent en ook weer 50 cent op de terugweg. De bus rijdt hard, zoals alle voertuigen hier. Ook lijken er niet veel regels te zijn. Een regel: rijdt zo hard als je kunt (en max 5 ongelukken per dag)... Nou, iets overdreven, maar hard gaan ze. Ook gebruiken ze hier de toeter erg veel. Als een auto of andere bus ons afsnijdt 'pep', als de auto voor ons niet meteen gaat rijden als het stoplicht op groen staat 'pep'... En dat gebeurt nogal vaak, dus. Er komen steeds verkopers de bus in, die rijden een stukje mee, en dan stappen ze weer uit. Ze verkopen van alles. Een net vol mandarijnen voor een dollar, dvd's, smurfenpoppen, water, ijsjes (waterijs of horentjes) en kauwgom... Vanalles. Ze lopen dan door de bus heen en houden een praatje 'Deze pennen zijn geweldig, drie kleuren, perfecte schrijfhouding en van een geweldig merk bla bla bla' of 'mandarinas un dollar mandarinas'. Soms delen ze uit om iedereen te laten kijken en halen ze het later weer op. Als je niets wilt moet je ze niet aankijken en niets zeggen. Als je zegt dat je het niet wil, dan gaan ze juist denken dat je interesse hebt. Gewoon negeren dus. Niet op ingaan. Uitstappen is net zoals instappen. 100 meter van de halte? 500? Wat je wilt! Gewoon naar voren lopen en/of schreeuwen 'puerta por fabor' (deur alstublieft) of 'gracias' en de deur gaat na een paar seconden open. Nu ook weer snel snel eruit voordat de bus weer weggaat. Je stapt dus uit als de bus nog een beetje beweegt.. Brr, eng de eerste paar keer, echt wel. Maar het went snel. Het aanhouden, het instappen, het betalen, het harde rijden, de mensen met hun verkooppraatjes en het uitstappen. Hoop dat jullie het leuk vonden dit te lezen:) Tot de volgende keer, weer een ander onderwerp... xxTessa
• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

25/8/2011 - Bienvenido a Ecuador!

Hoi nieuwsgierige mensen die mijn blog lezen, Ik ben veilig aangekomen hoor, niets ergs gebeurd ofzo. Het internet werkt alleen niet zo snel hier en daarom heb ik alleen wat mails verstuurd... Maar hier komen een paar leuke dingen over wat ik tot nu toe al heb meegemaakt: Vrijdag vertrok ik naar Houston en vanuit daar naar Quito. Mijn eerste keer in het vliegtuig! Ik was niet alleen hoor, een ander meisje uit Nederland gaat ook in Ecuador wonen via YFU: Sam. We moesten vet vaak door de douane heen. Dan stelden ze vragen, moesten we onze schoenen uit doen, werd er een foto gemaakt en moesten we door zo'n apparaat en onze spullen ook. Eenmaal in Quito zouden ik en Sam worden opgehaald door een medewerker van YFU. Maar... Er stond helemaal niemand!! Whaa.. Ik raakte bijna in paniek, omdat het noodnummer geen antwoord gaf en het wel erg lang duurde (nou ja, 10 minuten ofzo, maar dat voelde erg lang). Toen er een kleine Ecuadoriaanse man aan kwam hollen met een YFU bordje in zijn handen was ik dan ook super opgelucht. Toen mochten we 4 uur slapen voordat we weer moesten opstaan. Ik was ZO MOE. Echt heel erg. Maar na die 4 uur was het ietsie beter. Het orientatieweekend was super handig. De vrijwilligers deden allemaal toneelstukjes, vertelden veel en beantwoorden al de vragen. Zo leerde ik onder andere dat ze hier bijna allemaal een huishoudster hebben, dat wc papier in de prullenbak moet en niet in de wc, dat ze iedereen altijd groeten 'buenos...' en dat ze een wang tegen wang kus geven... En nog veel meer. Maandag vertrok ik naar mijn gastgezin. Ze zijn super aardig tegen me. Mijn broers en zus spreken een beetje Engels, maar mijn gastvader en moeder totaal niet. Best lastig, maar met handen en voeten erbij heb ik tot nu toe alles begrepen. Ik moet er vandoor.. Ik ga kijken waar ik vrijdag spaanse les krijg. Lieve Rosa: nog GEFELICITEERD met je verjaardag, ik denk aan je. Kus op de ketting:) Doeg allemaal, ik zal snel foto's proberen te plaatsen xxTessa
• 1 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

8/8/2011 - Bijna zover..

Hallo mensen die mijn blog lezen:) Op deze blog ga ik schrijven over mijn avontuur in Ecuador. Voor 10/11 maanden vrijwilligerswerk doen met kinderen en wonen in een gastgezin. Nu alvast even oefenen.. Familienaam= Simbaqueva Morales, madre= Nidia, padre= Israel, hermanos= Sebastian 15 y Mauritus 29 (Isabella 7 maanden), hermana= Yuliana 25 (Rafa 2, Julietta 4). Gisteren afscheidsfeest gehad met familie en een vriendin (Dyanne was de enige die niet op vakantie was!), eerst nog weg voor een week in Groet en dan de 19e ga ik ECHT weg. Ik heb er zin in, alleen in het afscheid nemen van mijn gezin niet. Ben nu druk aan het inpakken om ruimte te maken voor Tarn (gastzus uit Thailand). Zij komt in mijn kamer te slapen en studeren en daarom moeten al mijn spullen in verhuisdozen... Gek genoeg vind ik het wel leuk om alles in te pakken. Zo'n lege kamer maakt me niet verdrietig. Eerder trots. Ik kan dit. Ik durf dit. Ik ga ervoor. xxTessa
• 3 Comments • Post A Comment! • Permanent Link

About Me

Mijn belevenissen tijdens mijn uitwisselingsjaar in Ecuador.

Links

• Home
• View my profile
• Archives
• Friends
• Email Me

Friends


Hosting door HQ ICT Systeembeheer