Yep, morgen over vier (4!) weken, 7 februari 2006 om precies te zijn, is het zover; op naar Turijn, op naar de WinterSpelen 2006! Nu lijkt dat inderdaad nog best ver weg, maaarrrrr, diegene die ooit met mij op vakantie zijn geweest met het vliegtuig (maar ook de bus of trein tellen hierbij mee) weten dat ik pas ECHT op vakantie ben wanneer mijn bagage a. tegelijk met mij op dezelfde plaats aankomt en b. ik de bagage dan ook HEEL in ontvangst mag nemen (nachtmerries van ondergoed over de gehele bagageband doemen nu al weer op). Voordat we in dat stadium zijn zal de rugzak c.q. koffer (dilemma nummer één) eerst gepakt moeten worden en tsja...dan staat de neuroot in mij toch echt op....natúúrlijk krijg ik mijn kast bijna niet dicht door de stapels truien, natúúrlijk heb ik voor een weeshuis aan sokken, natúúrlijk hoef ik niet echt een nieuwe winterjas, want dat zit bij het uniform, natúúrlijk weet ik wel dat ik drie weken voornamelijk in dezelfde, want lekker zittende, broek en trui zal rondlopen, maar toch zal ik natúúrlijk met minstens 4 paar schoenen, 6 broeken, 2 rokken (winter? Koud?), 8 truien, 4 ondershirts, 2 vesten, minstens 30 paar sokken en 3 pyjama’s afreizen.
Gaat u even mee in mijn neurotische gedachtegang?
Schoenen: 1. de kekke cowboylaarzen van nu moeten mee, waarschijnlijk gaan die niet aan want dat is zonde in de sneeuw. Maar ja, stel dat we uitgaan zonder door sneeuw heen te moeten dan zijn die toch leuker dan moonboots (waar voor de rest wel heel de populatie op loopt; die mij dan weer niet begrijpend aankijken, waarop ik dan weer denk; goh, die waren toch wel warmer geweest inderdaad). 2. mijn bergschoenen; stevig, warm, lang op uit te houden, kortom: ideaal, ware het niet dat ze niet gripvast zijn! (proefondervindelijk vastgesteld laatste sneeuw en ijzelaanval). Dus niet in alle situaties de aangewezen optie. 3. de kniehoge roze UGS, man wat ben ik modern onder de huisvrouwen in deze laarzen, maar zelfde minpunt als bij 2. 4. er zit niks anders op dan echte moonboots aan te schaffen, alhoewel ik die NOOIT heb begrepen. Waarschijnlijk gaan dit wel de schoenen zijn waarop ik vervolgens drie weken rondloop. En dan is er nog 5. de bij het uniform behorende schoenenpaar, lelijk als de nacht, type meneer Wijdbeens, maar niet verplicht om te dragen. En tot slot kijk ik niet vreemd op wanneer ik op het laatste moment nog een extra paar wegmoffel in de rugzak/koffer. En dit kan dan van alles zijn; in ieder geval uit de categorie; “weet nu al dat ik ze niet aan ga hebben, maar ja, je weet maar nooit…”.
Nu wil ik graag met de rugzak op stap, maar ja, al die schoenen…dan passen die 8 truien er dus never nooit meer bij natuurlijk! Kortom; draai nu al door, en dan heb ik het alleen nog maar over de schoenen!!!!
Conclusie; maandagavond 6 februari rond een uur half 11 ´s avonds zullen er wel weer heel wat smsjes over en weer gaan wanneer er daadwerkelijk aan het pakken begonnen zal worden… |
